نوشته‌ها

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

نتایج یک بررسی نشان میدهد: مصرف داروهای ضد افسردگی رایج خطر سکته مغزی هموراژیک را افزایش نمی دهد.

 

به گزارش ایسنا

 نتایج اولیه یک بررسی حاکی از آن است: رایج ترین داروهای ضد افسردگی که در ایالات متحده مصرف می شوند با افزایش خطر ابتلا به کشنده ترین نوع سکته مغزی مرتبط نیستند.

 

در این بررسی ارتباط بین مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ((SSRI و خونریزی مغزی مورد بررسی قرار گرفت. این نوع سکته زمانی رخ می دهد که عروق خونی مغز پاره و خون در بافت اطراف پخش می شود.

 

شایع ترین دلایل این نوع سکته، فشار خون بالا و ضربه به سر است اما برخی تحقیقاتی که در گذشته انجام گرفته حاکی از آن بود که مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ممکن است این خطر را افزایش دهند. مهارکننده‌های بازجذب سروتونین شامل داروهایی مانند پروزاک یا فلوکستین و زولوفت یا سرترالین هستند.

 

در این بررسی نزدیک به ۱۲۸ هزار نفر که در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ دچار سکته مغزی شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. از میان آنان، تنها بیش از ۱۷ هزار نفر پیش از سکته از قرصهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند و نزدیک به ۱۱۱ هزار نفر از این داروها مصرف نکرده بودند.

 

به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس، بر اساس یافته ها، میزان خونریزی مغزی در افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند ۱۱ درصد و برای افرادی که از این داروها تجویز نشده بود، ۱۴ درصد بوده است.

 

محققان با در نظر گرفتن فاکتورهای خطرزای سکته مغزی از قبیل سن، فشار خون بالا و دیابت نتیجه گرفتند که خطر سکته مغزی هموراژیک در هر دو گروه مشابه بوده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

با تخم کبوتر یا تخم کفتر زمان طلایی گفتار درمانی را از دست ندهید

تخم کبوتر یا کفتر در زبان بازکردن کودکان

با تجویز «تخم کبوتر» یا تخم کفتر زمان طلایی گفتار درمانی را از دست ندهید

با تجویز «تخم کبوتر» زمان طلایی گفتاردرمانی را از دست ندهید

عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با بیان اینکه بزرگترین چالش رشته گفتاردرمانی این است که این خدمت هنوز تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است، گفت: معمولا افرادی که از خدمات گفتاردرمانی استفاده می‌کنند همزمان نیاز دارند از سایر خدمات توانبخشی مانند کاردرمانی، فیزیوتراپی و … استفاده کنند و این هزینه‌ها برای خانواده‌ها کمرشکن است.

 

اشتری در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه طی سال‌های اخیر آگاهی خانواده‌ها از رشته گفتاردرمانی افزایش یافته اما هنوز هم در این زمینه نیازمند افزایش آگاهی هستیم، اظهار کرد: رشته گفتار درمانی دارای طیف فعالیت بسیار وسیعی است، اما برخی افراد تصور می‌کنند که گفتاردرمانی، صرفاً از طریق صحبت کردن انجام می‌شود.

 

اشتری با اشاره به شیوع برخی اختلالات گفتار و زبان و تاثیر گفتاردرمانی در درمان این اختلالات گفت: حدود ۵ تا ۱۵ درصد از افراد جامعه دچار اختلال خواندن و نوشتن، حدود هفت درصد دچار اختلال تکاملی زبان و حدود یک درصد از جامعه  نیز دچار اختلال طیف اتیسم هستند؛ این به معنی آن است که درصد شیوع اختلالاتی که در گفتار درمانی با آنها سر و کار داریم در جامعه به نسبت بالاست و به این ترتیب اگر همه این افراد برای دریافت خدمات گفتاردرمانی مراجعه کنند، ما آمار بالایی از مراجعین را خواهیم داشت.

 

وی ادامه داد: خدمات گفتاردرمانی طیف سنی وسیعی را شامل می‌شود به این ترتیب که  با استفاده از گفتار درمانی می‌توان بر روی مهارت‌های بلع و ارتباط نوزادی که به صورت نارس متولد و در NICU بستری می‌شود کار کرد تا فرد سالمندی که به دلیل سکته مغزی یا بیماری‌های پیش رونده دچار مشکلات ارتباطی، گفتار، زبان و بلع شده است، لذا کسانی که می‌توانند از خدمات گفتار درمانی استفاده کنند، میتوانند در محدوده های سنی مختلفی قرار داشته باشند.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با بیان اینکه در رشته گفتاردرمانی یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان به شناسایی، ارزیابی، تشخیص و درمان انواع اختلالات گفتار، زبان، ارتباط و بلع می‌پردازیم و تمامی افرادی که دارای یکی از این اختلالات باشند جزو کسانی هستند که می‌توانند از خدمات گفتاردرمانی بهره‌مند شوند گفت: به عنوان مثال گفتاردرمانگر می‌تواند از طریق انجام برخی ماساژهای تخصصی که در داخل دهان و بر روی صورت نوزادان بستری در NICU  انجام می‌دهد، کمک کند تا این نوزادان زودتر به مهارت بلعیدن و مکیدن برسند و نتایج تعدادی از مطالعات صورت گرفته در ایران نیز حاکی از اثر بخشی گفتاردرمانی در رسیدن سریعتر نوازدان نارس به تغذیه دهانی و کاهش مدت زمان بستری آنها است.

 

 

اشتری همچنین یادآور شد: کودکانی که دچار اختلالات رشدی گفتار و زبان (مانند تاخیر در صحبت کردن، مشکلات تلفظی، لکنت، کودکان دچار کم‌شنوایی، کودکان دچار اختلال طیف اتیسم، کودکان دچار ناتوانی ذهنی و کودکان دچار فلج مغزی، کودکان دچار شکاف لب و کام و …) هستند نیز به دریافت خدمات گفتاردرمانی نیاز دارند.

 

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی این نکته را نیز مطرح کرد که زبان نوشتاری بر پایه زبان شفاهی است، از این رو گروه دیگری از کودکانی که به خدمات گفتاردرمانی نیازمندند را کودکانی تشکیل می‌دهند که دچار مشکلات یادگیری و اختلال خواندن و نوشتن در مدرسه هستند. علاوه بر این، رشته گفتاردرمانی خدمات گسترده‌ای را به طیف وسیعی از افراد دارای انواع اختلالات گفتار و زبان در بزرگسالان از جمله اختلال لکنت، اختلالات صوت و انواع اختلالات گفتار، زبان و بلع ناشی از صدمات و سکته های مغزی ارائه می کند.

 

 

اشتری در ادامه در رابطه با میزان تاثیرات گفتاردرمانی نیز توضیحاتی ارائه داد و بیان کرد: گفتاردرمانی در اختلالات مختلف تاثیرگذار است، اما صرف اینکه خانواده فرد را برای گفتاردرمانی نزد متخصص بیاورد، کافی نیست؛ گفتاردرمانی یکی از رشته‌های توانبخشی است که روند درمان در آن طولانی و زمانبر است و نیاز به تمرین و تکرار فراوان طی زمان دارد و مانند رشته پزشکی نیست که ممکن است مشکل فرد با مصرف مقطعی دارو و یا تزریق آمپول برطرف شود؛ لذا لازم است تا خانواده در طی زمان تمرینات داده شده توسط گفتاردرمانگر را با فرد دچار اختلال کار کنند تا مغز او به تدریج توانمندی خود را به دست آورد.

 

 

اشتری با اشاره به اینکه اثر بخشی گفتاردرمانی به فاکتورهای مختلفی همچون سن فرد، نوع و میزان اختلال او، زمان مراجعه فرد به گفتاردرمانگر، میزان همکاری فرد و خانواده و… بستگی دارد، گفت: برخی خانواده‌ها می‌گویند که فرزندم را نزد گفتاردرمانگر بردم اما فایده نداشت و یا خانواده دیگری می‌گوید که فرزندم با گفتاردرمانی بهبود پیدا کرد، اما به این مسئله توجه نمی‌کنند که هر فردی دارای ویژگی‌های منحصر به فردی بوده و با فرد دیگر متفاوت است.

 

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی افزود: در حال حاضر یکی از  مسائل و باورهای نادرستی که در میان برخی افراد جامعه وجود دارد و مانع درمان به هنگام می‌شود این است که برخی افراد بر این باورند که کودکی که دیر صحبت می‌کند به دلیل اینکه پدر یا یکی از افراد فامیل هم دیر صحبت کرده، می‌توانند با خیال آسوده صبر کنند تا کودک خودش به حرف بیفتد و یا اینکه برخی تجویز می‌کنند به او تخم کبوتر داده شود تا به اصطلاح کودک زبانش باز شود و به این ترتیب زمان طلایی را بابت عدم مراجعه به موقع به گفتاردرمانی از دست می‌دهند و آینده کودک را با مخاطراتی مواجه می‌کنند، در صورتی که اگر به گفتاردرمانگر مراجعه کنند و ارزیابی و مشاوره‌های مناسب انجام شود، از عوارض بعدی که ممکن است به دلیل عدم مراجعه به گفتاردرمانگر رخ می دهد، پیشگیری خواهد شد.

 

 

 وی تصریح کرد: بنابراین آگاهی‌رسانی به خانواده‌ها در این زمینه ها بسیار مهم است تا باورهای غلطی که در سطح افکار عمومی وجود دارد به تدریج تصحیح شود.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی در ادامه به بیان برخی چالش‌های مهم رشته گفتاردرمانی پرداخت و افزود: به نظر می‌رسد اولین و بزرگترین چالش رشته گفتاردرمانی این است که این خدمت هنوز تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است.

 

اشتری گفت: معمولا افرادی که از خدمات گفتاردرمانی استفاده می‌کنند همزمان نیاز دارند که از خدمات توانبخشی دیگری مانند کاردرمانی، فیزیوتراپی و… استفاده کنند و این هزینه‌ها برای خانواده‌ها کمرشکن است. به دلیل اینکه گفتاردرمانی یکی از رشته‌های توانبخشی است افراد باید به طور متوسط ۲ الی سه جلسه در هفته و برای مدت طولانی به گفتاردرمانگر مراجعه تا تاثیر مطلوبی از گفتاردرمانی دریافت کنند و بدون پوشش دهی بیمه، این جلسات متعدد  فشار مالی زیادی را برای خانواده‌ها به همراه دارد، اما متاسفانه با وجود تلاش‌های فراوانی که تا به حال انجام شده، هنوز این رشته تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است.

 

 بیشتر بخوانید : درمان دیر حرف زدن کودکان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

گفتار در مانی سکته مغزی در تهران

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که تجربه ضربه مغزی هر قدر هم خفیف باشد، می‌تواند خطر سکته را افزایش دهد.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از فیلی‌ویس

بیمارانی که از ضربه مغزی تروماتیک حتی یک ضربه مغزی خفیف رنج می‌برند، در چهار ماه نخست پس از آسیب، با بیشترین میزان خطر سکته رو به رو هستند

اما یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که این خطر در این افراد، تا پنج سال بیشتر از بقیه مردم باقی می‌ماند.

 

آسیب‌های مغزی تروماتیک که عملکرد طبیعی مغز را مختل می‌کنند، در بسیاری از موقعیت‌ها از جمله سقوط، تصادف خودرو و برخورد هنگام ورزش رخ می‌دهند.

 

بیش از ۲۳ میلیون بزرگسال آمریکایی که ۴۰ سال به بالا هستند، سابقه وارد شدن آسیب به سر و ضربه مغزی را دارند. سقوط، شایع‌ترین دلیل این موضوع است.

 

به گزارش “مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا” (CDC)، مرگ و میر در اثر آسیب ناشی از سقوط، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷، ۱۷ درصد افزایش داشته است.

میزان مرگ و میر مرتبط با سقوط، در افراد ۷۵ سال به بالا، از همه بیشتر بوده است.

 

آسیب مغزی، خطر ابتلا به بیماری‌های عصبی مانند فراموشی، پارکینسون و صرع را افزایش می‌دهد. پژوهشگران “دانشگاه پنسیلوانیا” (Penn State)

در جدیدترین بررسی خود نشان داده‌اند که تنها یک ضربه سر می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۲۵ سال بعد افزایش دهد.

 

بررسی‌ها نشان داده‌اند که آسیب مغزی تروماتیک، یک عامل خطر مستقل برای سکته به شمار می‌رود. پژوهش جدید “دانشگاه بیرمنگام”

(University of Birmingham)، نخستین بررسی گسترده در مورد خطر سکته مغزی پس از آن است.

 

پژوهشگران دریافتند که بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک در مقایسه با بیمارانی که چنین آسیبی را تجربه نکرده‌اند، ۸۶ درصد بیشتر در معرض خطر سکته مغزی قرار دارند.

 

به گفته پژوهشگران، خطر سکته مغزی بدون توجه به شدت آسیب افزایش می‌یابد.

این بدان معناست که حتی یک ضربه مغزی خفیف هم می‌تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد

. اگرچه میزان خطر در چهار ماه نخست پس از آسیب بیشتر است اما سطح آن به مدت پنج سال همچنان بالا می‌ماند.

 

استفاده از داروهای ضد انعقاد مانند “VKAs” و “استاتین‌ها” (statins) می‌تواند خطر سکته پس از آن مغزی را کاهش دهد.

 

“گریس ترنر” (Grace Turner)، پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: پژوهش ما شواهدی را ارائه می‌کند

که ارتباط میان کاهش خطر سکته پس از آسیب را با مصرف داروهای پیشگیری از سکته مانند VKAs و استاتین‌ها نشان می‌دهد.

 

وی افزود: پژوهش‌های بیشتری باید صورت بگیرند تا کارآیی داروهای پیشگیری از سکته را پس از آسیب مغزی تروماتیک نشان دهند و پزشکان را راهنمایی کنند

تا تصمیم‌های درمانی بهتری بگیرند.

 

پژوهشگران خاطرنشان کردند:

بیماران و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی باید بدانند که برخی از داروهای ضد افسردگی نیز با افزایش خطر سکته مغزی پس از آسیب مغزی تروماتیک در ارتباط است.

 

ترنر ادامه داد: همان گونه که پژوهش ما نشان می‌دهد، بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک باید از امکان افزایش خطر سکته مغزی

و افزایش خطر آن در چهار ماه نخست پس از آسیب آگاه شوند. این یک دوره مهم برای آموزش بیماران و مراقبان آنها به شمار می‌رود

تا در مورد سکته و نشانه‌های آن یاد بگیرند.

 

وی افزود: این دوره چهار ماهه باید توسط پزشکان برای به کار بردن داروهای پیشگیری از سکته مغزی و توصیه‌های مربوط به سبک زندگی مورد استفاده قرار بگیرد

تا خطر بیش از اندازه سکته مغزی پس از ضربه مغزی تروماتیک را کاهش دهد.

 

تغییر در سبک زندگی برای کاهش خطر سکته مغزی، کنترل فشار خون، قند خون، سطح طبیعی کلسترول و حفظ وزن مناسب به واسطه رژیم غذایی و ورزش کردن را شامل می‌شود.

این پژوهش، در “International Journal of Stroke” به چاپ رسید.۷

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

توانبخشی در منزل

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

آسیب‌شناسان عصبی، عصب شناس و پرتوشناسان اعصاب مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در مطالعه اخیرشان اظهار کردند

کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ که باعث کووید-۱۹ می‌شود به طور مستقیم مغز را آلوده نمی‌کند اما می‌تواند آسیب عصبی قابل توجهی ایجاد کند.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از تی ان،

دکتر”جیمزای. گلدمن” محقق ارشد این مطالعه گفت: بحث زیادی در مورد اینکه این ویروس مغز را آلوده می‌کند یا خیر وجود دارد

اما ما هم نتوانستیم علائم ویروس را در سلول‌های مغزی بیش از ۴۰ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ پیدا کنیم. اما در همان زمان بسیاری از تغییرات پاتولوژیک را در مغز مشاهده کردیم

که می‌تواند توضیح دهد چرا بیماران به شدت بیمار دچار گیجی و هذیان و سایر اثرات جدی عصبی می‌شوند

و چرا کسانی که به نوع خفیف این بیماری مبتلا می‌شوند ممکن است هفته‌ها و ماه‌ها “مه مغزی”(brain fog) را تجربه کنند.

 

یافته‌های این مطالعه که در مجله “Brain” منتشر شده است بزرگترین و دقیق‌ترین گزارش کالبد شکافی مغز کووید-۱۹ است که تاکنون منتشر شده است

و نتایج آن حاکی از آن است که تغییرات عصبی که اغلب در این بیماران دیده می‌شود می‌تواند ناشی از التهاب ایجاد شده

توسط ویروس در سایر قسمت‌های بدن یا در رگ‌های خونی مغز باشد.

 

در این مطالعه مغز ۴۱ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ را که هنگام بستری شدن در اثر بیماری فوت کرده بودند، مورد بررسی قرار داد. سنین بیماران از ۳۸ تا ۹۷ بود و همه آسیب ریوی ناشی از ویروس داشتند. بسیاری از بیماران از نژاد اسپانیایی تبار بودند. همه بیماران تحت تحقیقات بالینی و آزمایشگاهی گسترده‌ای قرار گرفته بودند و بعضی از آنها ام آر آی و سی تی اسکن مغزی داشتند.

 

محققان برای شناسایی هر ویروسی در سلول‌های عصبی و گلیای مغز از روش‌های مختلفی از جمله آر ان آی در هیبریداسیون درجا استفاده کردند

چرا که این روش می‌تواند آر ان ای ویروسی در سلول‌های دست نخورده و آنتی بادی‌هایی که می‌توانند پروتئین‌های ویروسی درون سلول‌ها را تشخیص دهند،

شناسایی کند و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس یک روش حساس برای تشخیص آر ان ای ویروسی است.

 

به رغم جستجوی زیاد محققان هیچ مدرکی از ویروس در سلول‌های مغزی بیماران پیدا نکردند. اگرچه آنها با روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس سطوح بسیار کمی از آر ان ای ویروسی را تشخیص دادند اما این امر نیز احتمالاً به دلیل ویروس در رگ‌های خونی یا نرم‌شامه‌های مغزی بود.

 

گلدمن گفت: ما بیشتر از سایر مطالعات مغز را بررسی کرده‌ایم و از روش‌های بیشتری برای جستجوی ویروس استفاده کرده‌ایم. نتیجه اصلی این است که هیچ مدرکی از آر ان ای ویروس یا پروتئین در سلول‌های مغز پیدا نکردیم. اگرچه مقالاتی وجود دارد که ادعا می‌کنند ویروس را در سلول‌های عصبی یا گلیا پیدا کرده‌اند اما ما تصور می‌کنیم که این موارد در اثر آلودگی ایجاد می‌شود و هر ویروس موجود در مغز در رگ‌های خونی مغز حضور دارد. اگر ویروسی در بافت مغز وجود داشته باشد باید مقدار آن بسیار کم باشد و با توزیع یا فراوانی یافته‌های نوروپاتولوژی ارتباطی ندارد.

این آزمایشات بر روی بیش از ۲۴ ناحیه مغزی از جمله پیاز بویایی انجام شد زیرا برخی گزارش‌ها حدس می‌زنند که ویروس کرونا می‌تواند از طریق عصب بویایی حفره بینی به مغز منتقل شود. گلدمن گفت: حتی در آنجا نیز پروتئین ویروسی یا آر ان ای پیدا نکردیم گرچه آر ان ای و پروتئین ویروسی در مخاط بینی بیماران و در مخاط بویایی بالای حفره بینی یافتیم.

به رغم عدم وجود ویروس در مغز هر بیمار محققان آسیب شناسی مغزی قابل توجهی پیدا کردند که به دو دسته تقسیم می‌شود.

 

گلدمن افزود: اولین چیزی که متوجه شدیم مناطق زیادی بود که از کمبود اکسیژن آسیب دیده‌اند. همه آنها بیماری ریوی شدیدی داشتند بنابراین جای تعجب نیست که در مغز آسیب هیپوکسی وجود داشته باشد.

بعضی از اینها مناطق وسیعی بودند که در اثر سکته مغزی ایجاد می شدند، اما بیشتر آنها بسیار کوچک بودند و فقط با میکروسکوپ قابل تشخیص بودند. محققان معتقدند که بر اساس سایر ویژگی‌ها، این مناطق کوچک از آسیب هیپوکسیک در اثر لخته شدن خون ایجاد شده است که این امر معمولاً در بیماران مبتلا به نوع شدید کووید-۱۹ ایجاد می‌شود و به طور موقت اکسیژن رسانی به آن منطقه را متوقف می‌کند.

 

گلدمن گفت: یافته شگفت آورتر این بود که تعداد زیادی میکروگلیا فعال شده در مغز اکثر بیماران است. میکروگلیا سلول‌های ایمنی هستند که در مغز قرار دارند و می‌توانند توسط عوامل بیماری زا فعال شوند.

میکروگلیا فعال شده عمدتا در ساقه تحتانی مغز که تنظیم کننده ریتم قلب و تنفس، سطح هوشیاری و هیپوکامپ است و در حافظه و خلق و خو نقش دارد، یافت می‌شود.

گلدمن افزود برای درک بهتر موضوع تحقیقات بیشتری لازم است. محققان اکنون در حال بررسی و کالبدشکافی بیمارانی هستند که چندین ماه پس از بهبودی از کووید-۱۹ فوت کردند تا اطلاعات بیشتری کسب کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن |کاردرمانی و گفتار درمانی بیماران آلزایمر

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن

ایسنا/خراسان رضوی تحقیقات در مورد علت ابتلا به آلزایمر و چگونگی درمان آن شامل چندین مورد احتمالی است،

اما یکی از علل آن که به‌طور مداوم بررسی می‌شود

پلاک‌های مغزی است که نقشی اساسی در پیشبرد بیماری دارد و محققان در حال بررسی روش‌هایی برای از بین بردن این پلاک‌ها یا جلوگیری از تشکیل آنها هستند

و در حال حاضر، دانشمندان دانشگاه توکیو با اتم‌های تزریقی و اکسیژن‌دار که با نور مادون قرمز فعال می‌شوند، رویکرد جدیدی برای درمان ارائه کرده‌اند.

 

 

به نقل از نیوز، پلاک‌های مغزی از تجمع غیرطبیعی پروتئین آمیلوئید تشکیل می‌شوند

و بسیاری این مورد را علت اصلی آسیب‌شناختی بیماری آلزایمر می‌دانند.

بسیاری از داروها برای هدف قرار دادن پلاک‌ها طراحی شده‌اند که برخی برای پاکسازی پروتئین‌های آمیلوئید از آنتی‌بادی استفاده می‌کنند

و برخی دیگر برای درمان سکته مغزی کاربرد دارند.

 

محققان دانشگاه توکیو اظهار کردند:

 

با وجود تلاش‌های گسترده، بسیاری از درمان‌های امیدوارکننده در آزمایش‌های مرحله پایانی انسانی موثر نبودند

به همین دلیل بسیاری از افراد، مقابله با آمیلوئید در مغز را یک کار ارزشمند می‌دانند.

 

این گروه، مولکول کوچکی را به‌عنوان کاتالیزور تولید کرده‌اند.

این مولکول حاوی اتم‌های اکسیژن است و می‌تواند تغییردهنده پیوندهای شیمیایی باشد که مولکول‌ها را در کنار هم نگه می‌دارد

و برای هدف قرار دادن ساختار چین‌خورده آمیلوئید و از بین بردن پلاک‌ها طراحی‌شده است. این مولکول تا زمانی که توسط نور نزدیک به مادون قرمز فعال نشود،

بی‌اثر است.

 

محققان توانستند آمیلوئید را جدا و در سلول‌های ایمنی مغز، معروف به میکروگلیا پیشرفت کرده و آشفتگی و ضایعات را پاک کنند و سلول‌های سالم باقی بمانند.

 

این روش در موش‌های زنده مبتلا به آلزایمر مورد مطالعه قرار گرفت،

 

دانشمندان در این آزمایش از تزریق مستقیم مولکول به مغز جوندگان و یک کاوشگر برای تابش نور به مغز آنها طی یک هفته به مدت روزانه نیم ساعت استفاده کردند.

 

سپس بافت مغز آنها از طریق تجزیه‌وتحلیل شیمیایی مورد بررسی قرار گرفت و کاهش قابل توجهی در پروتئین آمیلوئید مشاهده شد.

در بخشی از آزمایش‌های جداگانه روی سلول‌های موش رشدیافته در یک ظرف آزمایشگاهی،

مشخص شد که میکروگلیا در حال غرق کردن و تجزیه آمیلوئید آمیخته با اکسیژن است.

 

دانشمندان همچنین با توجه به تغییر یک روزه تکنیک خود به بیماران انسانی، آزمایش‌های دیگری را بر روی مغز اهدایی بیماران آلزایمر انجام دادند

که نتایج امیدوارکننده‌ای به همراه داشت. آنان متذکر شدند که یکی از مشکلاتی که هنوز باید برطرف شود،

تصفیه طراحی کاتالیزور با هدف‌گیری تابش نور خارج از جمجمه است.

 

نتایج این تحقیق در نشریه Brain منتشرشده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

چگونه از فرزندانمان در برابر رسانه محافظت کنیم؟ |تلوزیون باعث تاخیر گفتاری می شود!

چگونه از فرزندانمان در برابر رسانه محافظت کنیم؟

چگونه از فرزندانمان در برابر رسانه محافظت کنیم؟

کتاب «رسانه و دلهره‌‌های کودکی» تالیف و ترجمه شهاب‌الدین شایگان به عنوان مرجع اختصاصی فرزندپروری در عصر رسانه برای والدین و مربیان کودک و نوجوان منتشر شد.

 

به گزارش ایلنا،

کتاب «رسانه و دلهره‌‌های کودکی» حاصل چهار سال تحقیق، پژوهش و ترجمه ده‌ها منبع معتبر بین‌المللی

در راستای تعاملات کودکان و نوجوانان در دنیای رسانه‌های نوین است تا مسیر را به درستی بیابند و تحت تاثیر هر پیام یا محتوایی قرار نگیرند.

 

به گفته مولف این اثر، کتاب «رسانه و دلهره‌های کودکی» ویژه والدین و مربیان کودک نوشته شده

، زیرا در فضای رسانه‌‌ای که امروزه با آن مواجه هستیم و خشونت امری عادی تلقی می‌شود،

مصرف‌گرایی و رفاه‌زدگی تشویق و ترویج می‌شود و لمپنیسم دیجیتال به سلبریتی و اسطوره مبدل شده،

وظیفه والدین در قبال پرورش فکری فرزندانشان بیش از پیش سخت و حساس شده و آنان را به چالشی جدی فرا می‌خواند.

شهاب‌الدین شایگان نویسنده، پژوهشگر و مستندساز پس از حدود هفت سال پژوهش و فعالیت در حوزه آسیب‌شناسی رسانه

و به صورت متمرکز بررسی تاثیرات رسانه‌های جمعی و شبکه‌های اجتماعی بر اذهان کودکان و نوجوانان اقدام به تالیف این کتاب کرده است.

برای تهیه این اثر نزدیک به پانزده عنوان کتاب کابردی، موثر و بروز از بین ده‌ها رفرنس معتبر انتخاب شده‌ و سپس با بومی‌سازی،

بررسی و پژوهش‌های میدانی در نهایت کتاب «رسانه‌ها و دلهره‌های کودکی» نوشته شده است

که می‌توان از آن به عنوان کاملترین مرجع  اختصاصی فرزندپروری در عصر رسانه برای والدین و مربیان کودک و نوجوان نام برد.

در کارنامه کاری شهاب‌الدین شایگان ساخت چندین مستند

و نگارش مقالات متعددی در حوزه تاثیرات رسانه بر کودکان و نوجوانان دیده می‌شود که از جمله آن مستند بلند علمی «جعبه پاندورا» است.

او درباره واکنش به اتفاقات اخیری که در پی انتشار ویدئوهای نامناسبی در فضاهای رسانه‌ای و مجازی رخ داده، بیان می دارد:

بعد از مجموع بازخوردهای اکران جشنواره‌ای و چند اکران عمومی مستند جعبه پاندورا و همچنین نشستهای تخصصی در حوزه آگاهی بخشی رسانه‌ای دریافتم گروه مخاطب والدین به شدت علاقه‌مند و نیازمند یافتن راهکارهایی برای راهنمایی و کمک به فرزندانشان هستند. از سوی دیگر دور از انتظار نبود که چندسال بعد، بحران‌های سخت‌تری ‌گریبانگیر خانواده‌ها بخصوص کودکان و نوجوانان شود. به همین خاطر چندین بار سعی کردم بر اساس نتایج تحقیقات و پژوهشها با طرح، راهکار و پیشنهاد با نهادهای دولتی و خصوصی مربوطه و انجمنها وارد رایزنی شوم و هشدار بحرانهای فردی و اجتماعی امروز را یادآور شوم  که گوش شنوایی نبود و متاسفانه با کم‌لطفی مسئولان این حوزه‌ها روبرو شدم.

این نویسنده ادامه داد:

از آنجایی اعتقاد زیادی به فلسفه پرگماتیسم(عملگرایی) دارم، دریافته‌ام که یک اندیشه درست زمانی به کار می آید  که در نهایت به سودمندی و نتیجه ختم می‌شود

و مشکلی را حل می کند.

بنابر همین استنباط  تصمیم گرفتم به تنهایی و با امکانات موجود دست به کار شده و بهترین منابع جهانی را بررسی کرده و با اساتید

به‌ نام  این حوزه در عرصه بین‌الملل ارتباط گیرم و کاری را شروع کنم. به سختی و با هزینه‌های بالا رفرنس‌های معتبر را یافتم و در نهایت این کتاب به عنوان اولین اثر از یک مجموعه به  نتیجه رسید.

کتاب «رسانه و دلهره‌های کودکی – حقایق ناخوشایند درباره تاثیرات نامرئی رسانه‌ها بر زندگی کودکان و نوجوانان»در ۹ فصل با عناوین رشد عملکرد شناختی مغز،

خانواده و رسانه، رسانه و ترس‌های ماندگار از کودکی، خشونت رسانه‌ای، بازی‌های ویدئویی و آنلاین، چاقی، مشکلات تغذیه‌ای و بدن‌های آرمانی،

تبلیغات هنر سیاه استثمار، شبکه‌های اجتماعی و پورنوگرافی، مرثیه‌ای برای عشق و عاطفه توسط انتشارات پژواک آرمان و در ۲۰۴ صفحه منتشر و چاپ شده است.

بیشتر بخوانید : تاخیر گفتار کودکان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

سندروم تونل کارپال چیست و چگونه درمان می شود؟|درمان گرفتگی عصب دست با کاردرمانی دست

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

سندروم تونل کارپال چیست و چگونه درمان می شود؟ |درمان گرفتگی عصب دست با کاردرمانی تخصصی

 

سندرم تونل کارپ

 

سندرم تونل کارپال چیست؟

 

علائم

 

تشخیص

 

درمان ها

 

جلوگیری

 

سندرم تونل کارپال چیست؟

سندرم تونل کارپ ، که به آن فشرده سازی عصب مدیان نیز گفته می شود ،
وضعیتی است که باعث بی حسی ، گزگز یا ضعف در دست شما می شود.

 

این امر به دلیل فشار بر عصب مدیان شما اتفاق می افتد ، که طول بازوی شما را طی می کند ،

از مجرای مچ دست شما به نام تونل کارپ عبور می کند و به دست شما ختم می شود.

میانه حرکت و احساس انگشت شست و حرکت همه انگشتان، به غیر از انگشت کوچک دست را کنترل می کند.

 

 

تونل کارپال دست و پا

 

 

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

 

علائم سندرم تونل کارپ

 

علائم تونل کارپال شامل موارد زیر است:

سوزش ، سوزن سوزن شدن یا بی حسی خارش در کف دست و انگشت شست یا انگشتان اشاره و میانی

 

ضعف در دست و مشکل در نگهداری وسایل

 

احساساتی مانند شوک که در انگشتان شما حرکت می کند

 

سوزن سوزن شدن که به سمت بازو حرکت می کند

 

ابتدا ممکن است متوجه شوید که انگشتان شما “به خواب می روند” و شب ها بی حس می شوند.

این اتفاق معمولاً به دلیل چگونگی دست گرفتن هنگام خواب اتفاق می افتد.

 

صبح ممکن است با بی حسی و حس گزگز شدن در دستانتان از بیدار شوید که ممکن است تا شانه شما ادامه یابد.

در طول روز ، هنگامی که چیزی را با مچ دست خم می کنید ، ممکن است علائم شما تشدید شود ، مانند در حین رانندگی یا کتاب خواندن.

 

در اوایل شرایط ، تکان دادن دست ها ممکن است به شما کمک کند تا احساس بهتری داشته باشید.

اما بعد از مدتی ممکن است باعث از بین رفتن بی حسی شود.

 

با بدتر شدن سندرم تونل کارپ ، ممکن است قدرت گرفتن شما کمتر باشد زیرا عضلات دست شما کوچک می شوند.

همچنین درد و گرفتگی عضلانی بیشتری خواهید داشت.

 

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

 

عصب میانی شما به دلیل تحریک یا فشار در اطراف خود نمی تواند آنطور که باید کار کند.

این منجر به موارد زیر می‌شود:

تکانه های عصبی کندتر

 

احساس کمتری در انگشتان دست خود دارید

 

از قدرت و هماهنگی کمتری برخوردار است ، خصوصاً توانایی استفاده از انگشت شست

 

بیشتر بخوانید : کاردرمانی دست چیست؟

 

 

 

علل سندرم تونل کارپ

 

غالباً ، مردم نمی دانند چه عواملی باعث سندرم تونل کارپال آنها شده است. این می تواند به دلیل موارد زیر باشد:

 

حرکات تکراری ، مانند تایپ کردن ، یا هر حرکت مچ دست که مرتباً انجام می دهید.

 

این امر به ویژه در مورد کارهایی که دستانتان از مچ دست پایین است انجام می دهید.

 

شرایطی مانند کم کاری تیروئید ، چاقی ، آرتریت روماتوئید و دیابت

 

بارداری

 

عوامل خطر سندرم تونل کارپ

در صورت ابتلا به سندرم تونل کارپال کسانی که در شرایط زیر قرار دارند ممکن است با خطر بیشتری مواجه باشند:

 

زنان سه برابر بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می شوند. این ممکن است به این دلیل باشد که آنها تمایل به داشتن تونل های کارپ کوچکتر دارند.

 

کسانی که سابقه خانوادگی برای این عارضه دارند

 

کسانی که دارای شغلی هستند که در آن حرکات مشابه را با بازو ، دست یا مچ دست خود انجام می‌دهند ،

مانند کارگر خط مونتاژ ، فاضلاب یا دستگاه بافندگی ، نانوایی ، صندوقدار ، آرایشگر یا نوازنده

 

کسانی که مچ دستشان شکسته یا جابه‌جا شده است

 

 

tunnel carp

 

 

تشخیص و آزمایشات سندرم تونل کارپ

پزشک ممکن است به کف مچ دست شما ضربه بزند ، آزمایشی به نام علامت تینل (Tinel) یا مچ دست را کاملاً با کشش بازوها خم کنید.

 

آنها همچنین ممکن است آزمایشاتی از جمله:

آزمایشات تصویربرداری. عکس برداری با اشعه ایکس ، سونوگرافی یا ام آر آی می تواند به پزشک اجازه دهد استخوان ها و بافت های شما را بررسی کند.

 

الکترومیوگرام. پزشک شما یک الکترود نازک را درون عضله قرار می دهد تا فعالیت الکتریکی آن را اندازه گیری کند.

 

مطالعات هدایت عصب. پزشک شما الکترودها را به پوست شما می بندد تا سیگنال های موجود در اعصاب دست و بازو را اندازه گیری کند.

 

 

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

 

درمان شما به علائم و میزان پیشرفت شرایط شما بستگی دارد. شاید نیاز پیدا کنید:

 

تغییر سبک زندگی اگر حرکت تکراری باعث بروز علائم شما می شود ، بیشتر اوقات استراحت کنید یا فعالیتی را که باعث درد شما می شود کمی کمتر انجام دهید.

 

تمرینات حرکات کششی یا تقویت کننده می توانند حال شما را بهتر کنند. تمرینات سر خوردن عصب می تواند به حرکت بهتر عصب در داخل تونل کارپال کمک کند.

 

بی حرکتی. پزشک ممکن است به شما بگوید که برای جلوگیری از حرکت مچ دست و کاهش فشار بر اعصاب ، آتل بپوشید.

ممکن است یکی از آنها را در شب بپوشید تا از بین رفتن آن بی حسی یا احساس گزگز کمک کند.

این می تواند به شما کمک کند تا بهتر بخوابید و به عصب مدیان خود استراحت دهید.

 

دارو. ممکن است پزشک برای جلوگیری از تورم داروهای ضد التهاب یا عکس استروئیدی به شما بدهد.

 

عمل جراحی.

اگر هیچ یک از این روش های درمانی موثر نباشد ، ممکن است شما یک عمل جراحی به نام آزاد شدن تونل کارپ انجام دهید

که اندازه تونل را افزایش می دهد و فشار وارد بر عصب شما را کاهش می دهد.

 

 

 عوارض سندرم تونل کارپ

اگر به سندرم تونل مچ دست مبتلا هستید و آن را درمان نمی کنید ، علائم می توانند مدت طولانی ادامه داشته و بدتر شوند.

آنها همچنین می توانند دور شوند و سپس برگردند. هنگامی که به موقع تشخیص می دهید ،

درمان این بیماری آسان تر است. می توانید از آسیب دائمی عضلات جلوگیری کرده و دست خود را همانگونه که باید کار کنید ادامه دهید.

 

 

پیشگیری از سندرم تونل کارپ

 

برای جلوگیری از سندرم تونل کارپ ، سعی کنید:

 

مچ دست خود را صاف نگه دارید.

از آتل یا بریس استفاده کنید که به شما کمک می کند تا مچ دست شما در وضعیت خنثی باشد.

از خم شدن و کشیدن مچ دستان خود به طور مکرر خودداری کنید.

دستان خود را گرم نگه دارید.

هر زمان که می توانید استراحت کنید.

هنگام کار دست ها و مچ های خود را در وضعیت مناسب قرار دهید.

 

 

سندروم تونل کارپال |درمان گرفتگی عصب دست

 

 

refrence 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

پیشرفت تکنولوژی در درمان بیماران سکته مغزی

از تراک ماساژور ستون فقرات تا دستگاه تمام الکترونیکی جابه‌جایی بیمار

محصولات ارگونومیک نظیر “موس‌های ارگونومیک، تراک ماساژور ستون فقرات، پد ماساژور کاهنده درد سیاتیک”، آتل فرم‌پذیر و چندکاره و دستگاه تمام الکترونیکی جابه‌جایی بیمار از جمله طرح‌هایی هستند که در یازدهمین دوره از کمیته تجاری‌سازی انجمن شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت تهران برای جذب سرمایه‌گذار ارائه شدند.​​​​​​

 

به گزارش ایسنا،

یازدهمین دوره از کمیته تجاری‌سازی انجمن شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت تهران امروز به‌صورت وبینار و با حضور نمایندگان سه طرح حوزه سلامت

و ۲۶ تن از سرمایه‌گذاران این بخش و با تکیه بر طرح‌های حمایت‌محور از بیماران در اسکای‌روم برگزار شد.

 

حسین وطن‌پور، رییس هیئت مدیره انجمن شرکت‌های دانش بنیان سلامت تهران

در ابتدای این جلسه ضمن اشاره به استقبال ایده‌پردازان و سرمایه‌گذاران، بر لزوم تداوم جلسات کمیته تاکید کرد.

 

تولید محصولات ارگونومیک

نخستین طرح ارائه‌شده در این جلسه با عنوان «تولید محصولات ارگونومیک» است که با هدف پیشگیری از آسیب‌های اسکلتی عضلانی در کاربران رایانه

، از طریق تولید محصولات ارگونومیک، مشاوره و آموزش تخصصی اصول ارگونومی،

کار با رایانه و درست نشستن،

این مشکل از این قشر را برطرف می‌کند و میزان آسیب‌های واردشده از آن را کاهش می‌دهد.

 

عمده‌ محصولات شرکت ارائه دهنده این طرح را پشتی‌های طبی ماساژوردار ارگونومیک با قابلیت ماساژ و تحریک نقطه‌ای،

موس پد شیب‌دار ارگونومیک و زیرآرنجی ارگونومیک شامل می‌شود.

 

بخشی از محصولات این شرکت فناور که در مرحله ایده‌پردازی هستند،

شامل موس‌های ارگونومیک، تراک ماساژور ستون فقرات، پد ماساژور کاهنده درد سیاتیک، اورینگ ماساژور کاهنده درد سیاتیک،

زیرلپ‌تاپی ارگونومیک، نگهدارنده موبایل ارگونومیک و… می‌شود.

 

از خدمات آنلاین و پس از فروش این طرح می‌توان به دریافت پکیج‌های مشاوره‌ ارگونومی، برگزاری دوره‌های آموزشی اصول ارگونومی کار با رایانه اشاره کرد.

هدف این گروه از تولید این محصولات، پیشگیری از ابتلا و یا درمان مشکلات اسکلتی و عضلانی کاربران رایانه‌ای‌ است.

این طرح توسط مصطفی وقاری مقدم ایده‌پردازی شده است.

 

آتل فرم‌پذیر و چندکاره

دومین طرح با عنوان «آتل فرم‌پذیر و چندکاره» توسط یکی از شرکت‌های فنی مهندسی ارائه شد که به تولید اسپلینت فرم‌پذیر چندکاره می‌پردازد.

فرآیند این محصول به‌صورتی است که امکان ثابت قرار گرفتن تمامی اعضای بدن برای درمان و یا هنگام جابه‌جایی بیمار

را از زمان حادثه تا بعد از خروج از اتاق عمل، میسر می‌کند. این محصول به‌مراتب سبک‌، چندبار مصرف و متنوع‌تر از نمونه‌های دیگر است.

 

همچنین می‌توان از آن در ام‌.آر.آی، سی‌تی‌اسکن و… استفاده کرد. محصول طراحی‌شده توسط این شرکت،

به‌دلیل قابلیت‌های ارتجاعی و منحصربه‌فردش تاکنون بارها برای استفاده در مراکز مختلف، از جمله فدراسیون والیبال درآمده است.

این آتل‌ها علاوه بر قابلیت‌های ارتجاعی و انعطاف‌پذیر، از استحکام بالایی برای محافظت از نقاط آسیب‌دیده برخوردارند.

 

 

دستگاه تمام الکترونیکی جابه‌جایی بیمار

سومین و آخرین طرح یازدهمین جلسه‌ کمیته تجاری‌سازی انجمن شرکت‌های دانش‌بنیان، توسط یکی از شرکت‌ها به نمایندگی رضا مقتدرگویان معرفی شد.

این طرح با عنوان «دستگاه تمام الکترونیکی جابه‌جایی بیمار» جابه‌جایی بیماران را تا حد ممکن، آسان می‌کند.

این دستگاه در تمام مراکز درمانی، آزمایشگاه‌ها، آمبولانس‎‌ها و مراکز عکس‌برداری همچون رادیولوژی، سی‌تی‌اسکن و ام.آر.آی قابل استفاده است،

همچنین بعد از اتمام عکسبرداری یا جابه‌جایی تخت، می‌توان آن را مجدداً به بخش‌های مختلف بستری بیمارستان بازگرداند

 

دستگاه تمام الکترونیکی جابه‌جایی بیمار، با نیروی محرک الکترومکانیکی و کنترل دیجیتال،

امکان جابه‌جایی بیماران و توان‌یابان را از روی زمین، تخت و… فراهم می‌کند.

 

از مزایای این دستگاه، افزایش راندمان، سرعت بخشیدن به انجام امور بیمارستانی، مکانیزه کردن حرکات و کاهش تعداد نیروی انسانی،

کاهش هزینه‌های بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها، مراکز فیزیوتراپی، مراکز تصویربرداری، آسایشگاه سالمندان است؛

همچنین صدمات ناشی از حرکت دادن بیماران آسیب‌دیده را تا حد بسیار زیادی کم می‌کند.

 

بیشتر بخوانید : توانبخشی بیماران سکته مغزی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است؟ | گفتار درمانی پس از سکته مغزی

گفتار درمانی سکته مغزی

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است؟

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است ؟| گفتار درمانی پس از سکته مغزی

 

صحبت کردن و ارتباطات بعد از سکته کردن

محتوای این مقاله

  • سکته چه تاثیری بر توانائی ارتباطی دارد
  • درمان مشکلات ارتباطی
  • چگونه به بیمار خود (عزیز خود) کمک کنید
  • انتظار چه چیز را باید داشت

 

فرض کنید که شما روزی از خواب برخیزید و ببینید که دیگر زبان هیچکدام از اطرافیانتان را نمیدانید

یا نمیتوانید آنان را درک کنید، اما هنگامی که خود لب به سخن باز کنید،

تنها لغات نامفهوم ادا می‌کنید یا اساسا امکان سخن گفتن ندارید.

 

این وضعیت کسی است که تجربه سکته کردن دارد.

 

اگر شما در حال پرستاری از چنین بیماری باشید، مشکلات ارتباطی به نظر دیوار عظیمی میان شما و او به نظر خواهند رسید.

حتی اگر آنان بتوانند به روشنی فکر کنند، هنوز سخت می‌توان با آنان ارتباط گرفت.

این مشکلات با مرور زمان و تجویز درمان بهبود پیدا میکنند.

 

بیشتر بخوانید : درمان اختلال بلع

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

 

  • سکته چه تاثیری بر ارتباطات دارد

یک نفر از هر سه نفر انسانی که تجربه سکته داشته است، با مشکلات مربوط به زبان – صحبت کردن، مشکل در ادا کردن، خواندن یا نوشتن- درگیر است.

این مشکل بستگی به این دارد که سکته در کدام بخش مغز رخ داده باشد. عموما دو مشکل اساسی وجود دارد.

 

 

مشکلات زبان: زبان پریشی

زبان پریشی مشکلی در خصوص سختی پردازش زبان -شفاهی و نوشتاری- در ذهن افراد است.

 

در این وضعیت بدون آنکه هوش ذهن دچار تغییر شده یا شخص توانایی تفکر را از دست بدهد،

در توانایی آن شخص برای استفاده یا فهم زبان مشکل به وجود میاید.

انواع گوناگونی از زبان پریشی که نشانه های متمایزی دارند وجود دارد.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

مشکل مربوط به ادا کردن سخن: دیس‌آرتری و کنش پریشی

افرادی که دارای مشکلات مربوط به ادا کردن هستند، زبان را درک می‌کنند.

آنان میدانند چه چیزی و چگونه میخواهند مطلبی را ادا کنند، اما بدن آنان با ذهن آنان هماهنگی ندارد.

ممکن است ماهیچه های موجود در زبان، لبها و سایر بخش‌ها بسیار ضعیف باشند.

 

همچنین ممکن است ذهن آنان نتواند پیام های درست را برای هماهنگ سازی به آن ماهیچه ها مخابره کند.

 

مشکل مربوط به ادا کردن سخن: دیس‌آرتری و کنش پریشی

افرادی که دارای مشکلات مربوط به ادا کردن هستند، زبان را درک می‌کنند.

آنان میدانند چه چیزی و چگونه میخواهند مطلبی را ادا کنند، اما بدن آنان با ذهن آنان هماهنگی ندارد.

ممکن است ماهیچه های موجود در زبان، لبها و سایر بخش‌ها بسیار ضعیف باشند.

 

همچنین ممکن است ذهن آنان نتواند پیام های درست را برای هماهنگ سازی به آن ماهیچه ها مخابره کند.

 

از مثالهای مشکل در ادا کردن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

 

  • دیس‌آرتری.

    در این وضعیت شخص نمیتواند به روشنی تکلم کند و لغات را پشت هم ردیف می‌کند.
    آنان ممکن است نتوانند با یک تن یکسان تکلم کنند. همچنین ممکن است آنان بسیار آرام یا با صدای ضعیفی تکلم کنند.

 

  • کنش پریشی.

    از آنجا که افراد دچار این وضعیت نمیتوانند ماهیچه ها و زبان خود را کاملا کنترل کنند، دچار سختی در ادای صحیح صدای کلمات هستند.
    آنان ممکن است بسیار آهسته و با مکث های طولانی سخن بگویند و در ادای کلمات طولانی تر و صداهای خاصی مشکل داشته باشند.

 

مشکلات دیگری نیز پس از یک سکته ممکن است بر توانایی ارتباطی اثر گذارد.

برای مثال ممکن است بیمار شما به سختی تلاش کند در خصوص مسائل اجتماعی و احساسی صحبت کند.

همچنین ممکن است بنابر دلایل مربوط به مشکلات حافظه و احساس، بیمار با سختی در ادای کلمات مواجه باشد.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

تمرینات گفتار درمانی سکته مغزی

 

درمان مشکلات ارتباطی

بهتر است بازتوانی به سرعت پس از  سکته آغاز شود.

متخصصان سخن درمانی و زبان درمانی میتوانند نقش منحصر به فردی در بهبود مشکلات ارتباطی داشته باشند.

 

آنان قادرند:

  • به افراد برای دوباره یادگیری مهارت ها از جمله شناخت حروف و ادای آنان یاری رسانند
  • به خانواده ها و بیماران شیوه استفاده از ابزارهای ارتباطی همچون نمودارها، وسایل الکترونیکی و غیره را آموزش دهند.
  • تمریناتی برای افزایش قوای ماهیچه های دهان یا زبان در افراد درگیر با وضعیت دیس‌آرتری طراحی کنند.

 

سایر روش های درمانی برای مشکلات ارتباطی پس از سکته مغزی عبارتند از:

آهنگ سازی ملودیک ، جایی که افراد یاد می گیرند کلماتی را بخوانند که نمی توانند ادا کنند.

 

      هنر درمانی

  • گروه درمانی و گروههای پشتیبانی

دانشمندان در حال مطالعه برخی از انواع داروها برای درمان مشکلات زبانی هستند.

 

چگونه به عزیز (بیمار) خود کمک کنیم

تمرین. تلاش زیادی میخواهد تا کسی دوباره یاد بگیرد چگونه باید ارتباط برقرار کند.

بیمار شما نیاز به تمرین مهارت ها و انجام تمرینات دارد.

برای کمک وقت بگذارید و سعی کنید صبور و مثبت باشید. آنها احتمالاً اشتباهات زیادی خواهند داشت،

اما آنها را تشویق کنید که تسلیم نشوند.

 

بگذارید او تمرکز کند.

وقتی می خواهید با آنها صحبت کنید ، تلویزیون را خاموش کنید.

آنها را از مناطق پر سر و صدا دور کنید. وقتی صحبت می کنید با آنها روبرو شوید تا بتوانند شما را ببینند.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

واضح صحبت کنید. موضوعی را که می خواهید در مورد آن صحبت کنید تشریح کنید و سوالات بله یا خیر بپرسید.

در طول مکالمه ، آنچه را که درباره آن بحث کرده اید یا درباره آن با یکدیگر موافق بوده اید را جمع بندی کنید.

به روشی عادی صحبت کنید. نیازی نیست که بلندتر صحبت کنید یا با او مانند یک کودک صحبت کنید.

 

فرض کنید که آنها می توانند حرفهای شما را بشنوند و درک کنند، مگر اینکه خلاف این را بدانید و بیمار شما وضعیت دیگری داشته باشد.

روش های ارتباطی مختلفی را امتحان کنید.

از صفحات نوشتاری ، کارت های نشانه ، عکس ، اشاره و برنامه های رایانه ای برای برقراری ارتباط استفاده کنید. ببینید کدام بهتر است.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

–   انتظار چه چیز را باید داشت

نمی توانید پیش بینی کنید که چگونه فردی از سکته مغزی بهبود می یابد.

اما معمولاً مشکلات ارتباطی طی هفته ها و ماهها به طور طبیعی بهبود می یابد.

مغز اغلب می تواند با یادگیری مهارت های جدید، بخشی از توانایی های از دست رفته را جبران کرده

و به این ترتیب خود را سازگار کرده و مهارت های جدیدی را کسب کند.

 

با این حال ، برخی از افراد مشکلات پایدار ارتباطی دارند.

بنابراین شاید لازم باشد راه های جدیدی برای برقراری ارتباط با عزیزانتان بیاموزید.

وقتی با هم کار می کنید و تکنیک های مختلفی را امتحان می کنید ، می توانید نحوه برقراری ارتباط خود را بهبود ببخشید و

زبان مشترکی پیدا کنید که از طریق آن بتوانید با او ارتباط برقرار کنید.

 

منبع این مفاله 

 

گفتار درمانی سکته مغزی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

درمان اختلال بلع سالمندان چگونه انجام می شود؟ | نکات مهمی درباره مشکل بلع در سالمندان

اختلال بلع سالمندان با بلع درمانی

درمان اختلال بلع سالمندان

درمان اختلال بلع سالمندان چگونه انجام می شود؟ | نکات مهمی درباره مشکل بلع در سالمندان

 

بیشتر بخوانید : اختلال بلع در سکته مغزی

 

سالمندی یا پیری چگونه بر توانایی بلع ما تأثیر می گذارد

خط کنونی: دکتر ربکا لئونارد ، استاد ، بخش گوش و حلق و بینی ، UC دیویس

 

"<yoastmark

 

[نکته ای از طرف ویراستاران:

برای مشاهده کلیپ فلوئوروسکوپی ویدئویی ۱۶ ثانیه ای از یک بلع توسط یک جوان ۲۰ ساله (در سمت چپ)

 

در مقابل یک ۷۰ ساله (در سمت راست) بر روی تصویر زیر کلیک کنید. توجه داشته باشید که مایعات به چه راحتی به گلوی سوژه جوان می ریزند

در مقابل تلاش و زمانی که فرد مسن برای پاک کردن گلو نیاز دارد.

 

چقدر خوب می شود دوباره جوان شد! این ویدئو با اجازه از ربکا لئونارد ارائه شده است.

 

درمان اختلال بلع سالمندان

 

دشواری در بلع (دیسفاژی) نتیجه رایج بسیاری از شرایط پزشکی است ،

از جمله سکته مغزی ، بیماری های مزمن که بر سیستم عصبی تأثیر می گذارد

و جراحی هایی که روی سر و گردن تأثیر می گذارد.

اما مشکل در بلع همچنین می تواند با افزایش سن همراه باشد.

 

در حقیقت ، تخمین زده شده است که تا ۲۰٪ افراد بالای ۵۰ سال و بیشتر افراد تا ۸۰ سالگی درجاتی از مشکل بلع را تجربه می کنند.

 

افراد بالای ۶۵ سال در سال ۲۰۰۹ ، ۱۲٫۹٪ از جمعیت ایالات متحده را تشکیل می دهند

و انتظار می رود که تا سال ۲۰۳۰ ، ۱۹٪ از جمعیت را تشکیل دهند.

 

این تعداد زیاد و در حال رشد ، انگیزه ما را برای درک همه توانایی های ما در مورد تأثیر پیری بر بلع می دهد.

 

درمان اختلال بلع سالمندان

 

امیدوارم آنچه یاد می گیریم به ما کمک کند تا دیسفاژی را در سالمندان درمان کنیم

و احتمالاً از آن جلوگیری کنیم.

 

برخی از تغییراتی که در بلعیدن با افزایش سن تأثیر می گذارد ممکن است واضح باشد ،

به عنوان مثال از دست دادن دندان یا تغییر موقعیت دندان که بر نحوه “تهیه” غذا برای بلعیدن تأثیر می گذارد.

 

سایر تغییرات ممکن است کمتر واضح باشد ، اما می تواند تلاش لازم برای بلع را افزایش دهد

و حتی در ایمنی و اثربخشی بلع ما تداخل ایجاد کند.

 

 

 

این شامل موارد زیر است:

 

کاهش توده و احتمالاً حساسیت در تارهای صوتی که به محافظت از راه هوایی کمک می کند.

اگر راه هوایی به طور کامل یا سریع در هنگام بلعیدن محافظت نشود ،
ممکن است ماده ای که می بلعیم وارد ریه های ما شود ، که به آن “آسپیراسیون” می گویند.

یکی از علائم این امر سرفه بعد از بلع است.

 

مورد دیگر ممکن است تغییر در صدای شما بعد از بلع باشد.

برخی از ذات الریه یا عفونت های ریوی مربوط به آسپیراسیون است.

 

 

کاهش حجم و احتمالاً قدرت آن در زبان و گلو (حلق) که در حین بلع محکم از بالا به پایین منقبض می شود

تا به حرکت یا رانش غذا و مایعات از دهان به مری (لوله ای که به معده منتهی می شود) برسد.

 

اگر عمل آنها ناقص یا بی اثر باشد ، غذا ممکن است پس از بلع در گلو باقی بماند و تهدیدی برای مجاری تنفسی باشد.

 

قسمت بالای مری یک اسفنکتر است که برای باز شدن و ورود مواد غذایی و مایعات باید آرام بماند.

با افزایش سن ، ممکن است اندازه دهانه آن کاهش یابد.

در این صورت ، غذاهای جامد ، قرص یا حتی یک جرعه بزرگ آب ممکن است “گیر بیفتد” و یا بلعیدن آن مشکل باشد.

 

گلو (حلق) طولانی تر است و در افراد مسن بیشتر از افراد جوان گشاد است.

زمان طبیعی برای یک بلع تنها ، در افراد جوان حدود ۱ ثانیه ، در افراد مسن می تواند ۲۰٪ یا بیشتر باشد.

این بدان معناست که راه هوایی باید طولانی تر محافظت شود تا بلع ایمن اتفاق بیفتد.

 

درمان اختلال بلع سالمندان

 

 

تغییرات دیگری در توانایی بویایی ، نحوه عملکرد مغز و حتی نحوه تنفس ما هنگام بلع وجود دارد.

 

علاوه بر این ، برخی بیماری های مرتبط با دیسفاژی ، به عنوان مثال

دیابت ، آرتروز (به ویژه در ستون فقرات) ، بیشتر در افراد مسن دیده می شود.

 

پیری همچنین غالباً با افزایش استفاده از داروهای تجویزی که خشکی ایجاد می کنند ،

ارتباط دارد که عامل دیگری است که می تواند منجر به مشکل در بلع شود.

 

درمان اختلال بلع سالمندان

 

به طور خلاصه ، دلایل زیادی وجود دارد که بلع با افزایش سن تغییر می کند.

غالباً ، ما می توانیم این تغییرات را تحمل کنیم. ما آنها را می شناسیم

و تصور می کنیم که آنها معمولاً در روند پیری هستند یا به تدریج با آنها سازگار می شویم

و از اینکه در حال جبران خسارت هستیم آگاه نیستیم. و از همه مهمتر ، ما بلع ایمن و موثر را ادامه می دهیم.

 

اما ، سوالات مربوط به توانایی بلع یا تغییر آن باید با یک متخصص آشنا به روند بلع ، مانند یک پزشک

یا یک آسیب شناس گفتار زبان متخصص در مشکلات بلع ، رفع شود.

 

برخی از علائم ، به عنوان مثال سرفه یا خفگی در هنگام غذا خوردن یا نوشیدن یا بعد از آن ،

یا احساس اینکه غذا یا قرص در جایی گیر کرده است ، ممکن است نشانه وجود یک مشکل جدی تر باشد ،

و لازم است که مورد توجه پزشک قرار گیرد.

 

برای برخی از مشکلات بلع ، سازوکارها و استراتژی های مقابله ای وجود دارد که می تواند از بدتر شدن یک مشکل کوچک جلوگیری کند.

 

فقط مراقبت خوب از دندان ها و رعایت بهداشت دهان و دندان ، نقطه شروع بسیار خوبی هستند.

با دقت جویدن و لقمه های کوچکتر ممکن است به ورود مواد غذایی به مری کمک کند.

 

جمع کردن چانه به سمت پایین قفسه سینه قبل از بلع ، اگر هنگام بلع دچار سرفه شوید ، می تواند از راه هوایی شما محافظت کند.

در موارد دیگر ، ممکن است آزمایش بلع برای تعیین ماهیت مشکل شما لازم باشد تا بتوان درمان های مناسب را تجویز کرد.

چندین آزمون از این دست وجود دارد که این مباحث و سایر موضوعات موضوع بحث های آینده خواهند بود!

 

منبع این مقاله

 

درمان اختلال بلع سالمندان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]