بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

نتایج یک بررسی نشان میدهد: مصرف داروهای ضد افسردگی رایج خطر سکته مغزی هموراژیک را افزایش نمی دهد.

 

به گزارش ایسنا

 نتایج اولیه یک بررسی حاکی از آن است: رایج ترین داروهای ضد افسردگی که در ایالات متحده مصرف می شوند با افزایش خطر ابتلا به کشنده ترین نوع سکته مغزی مرتبط نیستند.

 

در این بررسی ارتباط بین مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ((SSRI و خونریزی مغزی مورد بررسی قرار گرفت. این نوع سکته زمانی رخ می دهد که عروق خونی مغز پاره و خون در بافت اطراف پخش می شود.

 

شایع ترین دلایل این نوع سکته، فشار خون بالا و ضربه به سر است اما برخی تحقیقاتی که در گذشته انجام گرفته حاکی از آن بود که مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ممکن است این خطر را افزایش دهند. مهارکننده‌های بازجذب سروتونین شامل داروهایی مانند پروزاک یا فلوکستین و زولوفت یا سرترالین هستند.

 

در این بررسی نزدیک به ۱۲۸ هزار نفر که در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ دچار سکته مغزی شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. از میان آنان، تنها بیش از ۱۷ هزار نفر پیش از سکته از قرصهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند و نزدیک به ۱۱۱ هزار نفر از این داروها مصرف نکرده بودند.

 

به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس، بر اساس یافته ها، میزان خونریزی مغزی در افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند ۱۱ درصد و برای افرادی که از این داروها تجویز نشده بود، ۱۴ درصد بوده است.

 

محققان با در نظر گرفتن فاکتورهای خطرزای سکته مغزی از قبیل سن، فشار خون بالا و دیابت نتیجه گرفتند که خطر سکته مغزی هموراژیک در هر دو گروه مشابه بوده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی | گفتار درمانی سکته مغزی در منزل

گفتار درمانی سکته مغزی در تهران

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی

رعایت رژیم غذایی گیاه محور می تواند احتمال سکته مغزی را کاهش دهد.

 

به گزارش ایسنا، محققان بر اساس مطالعات اخیر اظهار داشتند: رژیم غذایی سالم و گیاه محور می تواند خطر بروز سکته مغزی را تا ۱۰ درصد کاهش دهد.

این نوع از رژیم غذایی شامل میزان بیشتری از خوراکی هایی همچون سبزیجات، غلات و حبوبات و حاوی غذاهای کمتر سالم مانند غلات تصفیه شده یا قندهای مازاد است.

 

متخصصان تغذیه در آمریکا اظهار داشتند: در حال حاضر بسیاری از مطالعات نشان می دهد که رعایت یک رژیم غذایی غنی از انواع میوه ها و سبزیجات می تواند خطر ابتلا به انواع بیماری ها از بیماری های قلبی تا دیابت را کاهش دهد.

 

متخصصان تاکید کردند: در این مطالعه به دنبال آن بودیم که مشخص شود آیا ارتباطی بین رژیم غذایی با حجم بیشتری از میوه، سبزی و گیاهان خوراکی با کاهش خطر سکته مغزی نیز وجود دارد؟

 

در این مطالعه متخصصان آمریکایی به بررسی اطلاعات نزدیک به ۲۱۰ هزار نفر که به بیماری قلبی یا سرطان مبتلا نبودند، پرداختند. این افراد برای مدت بیش از ۲۵ سال تحت کنترل بودند و هر دو تا چهار سال به پرسشنامه مربوط به نوع مواد غذایی مصرفی پاسخ دادند.

 

متخصصان، شرکت کنندگان را بر اساس مقدار غذاهای گیاهی که مصرف می کردند بدون مستثنی کردن همه غذاهای حیوانی به پنج گروه تقسیم کردند. به طور میانگین، افرادی که بیشترین میزان مصرف خوراکی های گیاهی سالم را داشتند، روزانه ۱۲ وعده غذای گیاهی سالم مانند سبزیجات برگ دار، میوه ها، غلات سبوس دار، حبوبات و روغن های گیاهی مصرف می کردند و این درحالیست که افرادی با رژیم غذایی با کمترین میزان کیفیت، به طور متوسط ۷.۵ وعده در روز مصرف این نوع از خوراکی ها را داشته اند.

 

در مدت زمان انجام این بررسی حدود ۶۲۴۰ نفر دچار سکته مغزی شدند از جمله ۳۰۱۵ مورد سکته ایسکمیک یا انسدادی و ۸۵۳ مورد سکته هموراژیک گزارش شد.

 

به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس، متخصصان آمریکایی مشاهده کردند: در مقایسه با افرادی که کمترین میزان مصرف غذاهای گیاهی سالم را داشتند، افرادی که بیشترین میزان مصرف را داشتند ۱۰ درصد کمتر در معرض خطر سکته مغزی و حدود هشت درصد کمتر در معرض خطر سکته مغزی ایسکمیک بوده اند. هرچند در میزان خطر ابتلا به سکته مغزی هموراژیک تفاوتی مشاهده نشد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

داروی جدید از جفت انسان برای درمان وزوز گوش | گفتار درمانی کم شنوایی

معرفی داروی جدید از جفت انسان برای درمان وزوز گوش/بهبود

آستانه شنوایی در بیماران کم‌شنوا

 

 

 

 

 

معرفی داروی جدید از جفت انسان برای درمان وزوز گوش/بهبود آستانه شنوایی در بیماران کم‌شنوا

گروهی از محققان کشور با همکاری پژوهشگران کشورهای روسیه و آلمان پروژه تحقیقاتی برای درمان “وزوز” گوش اجرایی کردند که طی آن موفق به تولید دارویی از جفت انسانی برای درمان این عارضه شدند و نتایج این مطالعات در فاز انسانی نشان داد که این دارو علاوه بر قابل تحمل شدن وزوز گوش در مبتلایان، موجب بهبود آستانه شنوایی در افرادی که کم شنوایی پیشرونده دارند، شده است.

 

 

 

 

 

 

به گزارش ایسنا،به احساس صدای زنگ زدن گوش وزوز گوش (Tinnitus) گفته می‌شود. این وضعیت شایع اغلب حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد از مردم را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وزوز گوش بیماری نیست، بلکه علامت بیماری زمینه‌ای مانند از دست دادن شنوایی به خاطر کهولت سن، آسیب گوش یا اختلال سیستم گردش خون محسوب می‌شود.

 

هرچند این بیماری تاکنون قابل درمان نبوده است، ولی محققان مرکز تحقیقات گوش، گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران با تعریف پروژه تحقیقاتی سینرژی و با همکاری چندین مرکز تحقیقاتی کشور و چندین مرکز تحقیقاتی از کشورهای آلمان و روسیه با مطالعات در فاز حیوانی به دارویی گرفته شده از جنین انسانی دست یافتند که مطالعات آنها نشان داد که در فاز حیوانی این دارو در درمان این بیماری مؤثر بوده است.

این محققان با دریافت کد اخلاق وارد فاز کارآزمایی‌های بالینی شدند که نتایج به دست آمده حاکی از درمان بیش از ۵۰ درصدی در فاز انسانی شده است و آنها امیدوارند با انجام فازهای بعدی کارآزمایی‌های بعدی، این دارو را به عنوان داروی درمان این عارضه معرفی کنند.

 

دکتر محمد فرهادی، رییس مرکز تحقیقات گوش و گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران و از محققان این طرح در گفت‌وگو با ایسنا، این پروژه را یک پروژه سینرژی (میان چند مرکز تحقیقاتی داخلی و مشارکت کشورهای ایران، آلمان و روسیه) توصیف کرد و گفت: این پروژه با عنوان “بررسی ساختاری و عملکردی بخش زیر قشری مغز در منطقه شنوایی در مدل حیوانی؛ قبل از بعد از مداخل داروییNP۳” اجرایی شده است و تمرکز آن درمان دارویی وزوز گوش در مدل حیوانی با استفاده از داروی NP۳ است. این پروژه در ایران تعریف شده و با همکاری چندین مرکز تحقیقاتی خارج از کشور اجرایی شد.

 

وی وزوز را احساس شنیدن صدایی در گوش و یا در سر بدون وجود منشا خارجی توصیف کرد و ادامه داد: وزوز گوش از علایم شایع و ناراحت کننده گوشی است که مکانیسم‌های بیماری‌زایی آن تاکنون خیلی مشخص نشده است، ولی عدم تعادل میان مکانسیم‌های تحریکی و مهاری در این عارضه در مغز دخالت دارند. علاوه بر آن داروی Np۳ نیز یک ماده محافظت کننده عصبی به نام Neuroprotective و مجموعه‌ای از پروتئین‌های مختلف است که از جفت انسان جداسازی می‌شود.

 

فرهادی اظهار کرد: در این مطالعات تغییرات ساختاری و عملکردی ناحیه تالاموسی شنوایی در مدل حیوانی بررسی شد که برای این منظور در ابتدا NP۳ از جفت انسان جداسازی شد که این بخش در مرکز شتابدهنده بیوتکنولوژی در ایران انجام و فرمولاسیون این دارو تهیه شد و پس از آن مطالعات پایداری به دو صورت بلندمدت و کوتاه مدت صورت گرفت.

 

این محقق ذخیره سازی این دارو در دمای منهای ۲۰ درجه سانتی‌گراد را مرحله بعدی این پروژه ذکر کرد و افزود: پس از آن تست‌های وسترن بلات (Western blot) و اسپکترومتری انجام شد تا بتوانیم پروتئین‌های دارو را بیان و اجزای آن را مشخص کنیم و از نظر دارویی استانداردسازی شود و در نهایت مشخص شد که ۸۹۰ پروتئین مهم چون پروتئین‌های رشد در Np۳ وجود دارد.

 

فرهادی، مدل حیوانی این تحقیقات را موش صحرایی نژاد “ویستار” ذکر کرد و گفت: موش‌های انتخاب شده “نر” و با وزن ۲۵۰ تا ۳۰۰ گرم بود و موش‌های انتخاب شده به ۳ گروه ۸ تایی تقسیم بندی شدند. گروه شاهد مبتلا به وزوز گوش هیچ دارویی دریافت نکردند، گروه دوم در گوش‌ آنها با استفاده از سالیسیلات سدیم وزوز ایجاد شد و گروه سوم مبتلا به وزوز، داروی NP۳ دریافت کرد.

 

وی اضافه کرد: موش‌ها بعد از ۱۴ روز که سالیسیلات و داروی Np۳ دریافت کردند مورد مطالعات رفتاری قرار گرفتند و نتایج نشان داد موش‌هایی که وزوز گوش در آنها ایجاد شده است، بسیار بی قرار و مهاجم بودند و بعد از دریافت داروی NP۳ به آرامش رسیدند.

 

رییس مرکز تحقیقات گوش و گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به انجام مطالعات فیزیولوژیکی و بافتی بر روی این موش‌ها، خاطر نشان کرد: نتایجی که به دست آمد، چشمگیر بود که یکی از این موارد مربوط به فرمولاسیون و پایداری داروی NP۳ بود که با ۷ نوع بافر انجام شد و در یک نوع آن مشاهده کردیم که این دارو بیشترین پایداری را دارد و تا ۶ ماه مشکلی برای آن ایجاد نخواهد شد و در حال حاضر در این مطالعات از این نوع دارو استفاده می‌شود.

 

به گفته وی تست‌های اسپکترومتری نشان داد که این دارو مجموعه‌ای از هورمون‌های رشد، سایتوکاین‌ها و پروتئین‌هایی چون آلفا فیتوپروتئین‌، هیکشاک است.

 

فرهادی با اشاره به انجام تست‌ رفتاری به نام GPIAS، یادآور شد: نتایج این تست نشان داد موش‌هایی که وزوز گوش در آنها ایجاد شده و داروی NP۳ را دریافت کردند از نظر رفتاری آرام‌تر شدند و این امر نسبت به گروه شاهد کاملا مشخص است. پروتئین‌های مهاری و تحریکی مغز نیز با تست وسترن بلات موش‌ها نیز مورد بررسی قرار گرفت و نشان داد موش‌هایی که مبتلا به وزوز هستند، بیان پروتئین‌های مهاری و تحریکی کاهش یافته است و زمانی که موش‌ها داروی NP۳دریافت کردند این پروتئین‌ها نسبت به دو گروه دیگر افزایش معناداری یافته است.

 

به گفته وی این دارو ایجاد تعادل میان پروتئین‌های مهاری و تحریکی را در پی دارد.

 

مکانیزم عملکردی داروی NP۳

وی در پاسخ به این سوال که این دارو در کدام بخش از مغز اثرگذار است، گفت: در این باره بررسی‌هایی در دانشگاه ماینتس آلمان(JGU) انجام شد که نتایج نشان داد این دارو بر روی سیناپس‌ها اثرگذار است. این داده‌ها نشان داد که این دارو ارتباط عصبی را بهبود می‌بخشد.

 

فرهادی، مقایسه درصد نورون‌های تیره در ناحیه تالاموس شنوایی در گروه‌های کنترل و موش‌هایی که وزوز داشتند و با داروی NP۳ درمان شدند را از دیگر مراحل اجرای این طرح ذکر کرد و گفت: این مطالعات نشان داد موش‌ها بعد از اینکه وزوز در آنها ایجاد می‌شود، نورون‌های تیره که نوعی نورون‌های غیر فعال هستند، در ناحیه هیپوتالاموس شنوایی آنها افزایش می‌یابد و زمانی که NP۳ دریافت می‌شود، به شدت نورون‌های تیره و غیر فعال کاهش پیدا می‌کند.

 

رییس مرکز تحقیقات گوش و گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران خاطر نشان کرد: همچنین مطالعات الکترو فیزیولوژی با انجام تست ABR یا Auditory Brainstem Response در ۳ گروه “کنترل”، “وزوز” و “درمان شده با NP۳” نشان داد که به طور معناداری در فرکانس‌های مختلف، در سطح آستانه‌های الکتروفیزیولوژی شنوایی در ساقه مغز بهبود ایجاد شده است.

 

اجرای کارآزمایی‌های بالینی

فرهادی با اشاره به این مطالعات در فاز کارآزمایی‌های بالینی، گفت: در این فاز به طور داوطلبانه ۱۸ بیمار مبتلا که وزوز گوش و یا کم شنوایی پیشرونده داشتند، داروی NP۳ را به مدت یک ماه به صورت موضعی دریافت کردند و نتایج نشان داد که درصد بالایی از آنها وزوزشان کنترل شد و یا قابل تحمل برای بیمار شد و در برخی تا ۵ دسی‌بل آستانه شنوایی آنها بهبود یافت.

 

به گفته وی، افرادی که در این مطالعات کم شنوایی پیشرونده داشتند، نه تنها از روند پیشرفت کم شنوایی شان جلوگیری شد، بلکه آستانه شنوایی نیز بهبود یافته است. ضمن آنکه تمایز گفتاری و شنوایی این بیماران نیز بهتر شده است.

 

رییس مرکز تحقیقات گوش و گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران تاکید کرد: این نتایج در فاز مطالعات اولیه بوده و لازم است کارآزمایی‌های بالینی را بر روی تعداد بیشتری از مبتلایان انجام دهیم.

 

فرهادی تاکید کرد: به طور کلی نتایج این تحقیقات نشان داد که این دارو بر کاهش معنادار پاسخ‌های رفتاری وزوز گوش و تعدیل سیستم‌های تحریکی و مهاری در مسیرهای شنوایی مرکزی مؤثر است و اثر نوروپروتکتیوی این ماده کاملا تاییدشده و در انسان نیز تا حدی وزوز را از بین برده است.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با بیان اینکه این دارو مراحل ثبت در وزارت بهداشت را طی می‌کند، اظهار کرد: امیدواریم این دارو به عنوان داروی محافظت کننده اعصاب وارد بازار شود. این دارو نه تنها در درمان وزوز گوش تاثیر دارد، بلکه برای بازسازی کبد، کاهش آلرژی، سلامتی در دوران پیری، کاهش سندرم ناتوانی مزمن و کاهش استرس و بهبود خواب مؤثر است.

 

رییس مرکز تحقیقات گوش و گلو و بینی و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران با بیان اینکه این دارو همچنین برای درمان سکته‌های مغزی مؤثر است، افزود: تحقیقاتی در این زمینه نیز در جریان است.

 

دارویی بدون عارضه برای درمان وزوز گوش

دکتر سعید محمودیان از محققان این طرح و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران نیز در گفت و گو با ایسنا، وزوز گوش را یکی از معضلات مردم نام برد که شیوع بالایی در همه دنیا دارد، گفت: با صنعتی شدن کشورها شیوع این بیماری گسترده شده است. در این بیماری فرد به طور دائم صدای مزاحمی را در طول شبانه روز می‌شنود که این امر موجب کاهش کیفیت زندگی فرد همچون خواب و فعالیت روزانه خواهد شد.

 

محمودیان با تاکید بر اینکه این طرح در جهت کمک به درمان این دسته از بیماران اجرایی شده است، خاطر نشان کرد: نتایج این طرح برای افرادی که مبتلا به وزوز گوش هستند و درمان‌های رایج این عارضه را درمان نکرده اند، مؤثر است. در اجرای این طرح از پشتیبانی‌های صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران برخوردار شدیم.

 

وی با بیان اینکه این طرح حاصل همکاری چندین مرکز تحقیقاتی بوده است، اظهار کرد: این طرح از ۳ سال قبل اجرایی شد و داروی تولید شده در این طرح از آنجایی که از جفت انسانی تهیه می‌شود و حاوی بیش از ۸۰۰ پروتئین و عوامل رشد و هورمون‌های مختلفی است، عوارضی ندارد.

 

محمودیان ادامه داد: اگرچه در سایر کشورها از این دارو برای درمان سکته‌های مغزی، تحقیقات بسیار گسترده‌ای انجام شده است، ولی در زمینه وزوز، اختلالات شنوایی و کم شنوایی‌ می‌تواند مؤثر باشد و امیدواریم در فازهای کارآزمایی‌های بالینی بعدی ادامه یابد و بتوانیم در نمونه‌های بیشتری، اثربخشی این دارو را بیشتر به اثبات برسانیم.

 

محقق این طرح با تاکید بر اینکه در فاز حیوانی این طرح نتایج امیدبخشی حاصل شده است، گفت: این نتایج این امید را ایجاد کرده است که در فازهای بعدی این مطالعات، به نتایجی برسیم که بتوانیم این دارو را در اختیار مردم قرار دهیم.

 

به گزارش ایسنا در این پروژه دکتر محمودیان، اکبرنژاد، دکتر میرصالحی از محققان مرکز تحقیقات گوش و حلق و سر و گردن دانشگاه علوم پزشکی ایران، محققان آزمایشگاه اپیدمیولوژی، محققانی از فدراسیون علوم روسیه، مرکز علوم اعصاب شفا، مرکز علوم و اعصاب دانشگاه مانتیس آلمان، دکتر محمودی و دکتر خانی پور، دکتر هداوندی از شرکت‌های دانش بنیان دارویی و محققانی از دانشگاه صنعتی شریف و محققان پژوهشگاه رویان حضور داشتند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

حتی اگر کودک شیرین زبانی دارید، حتما با متخصص گفتار درمانی مشورت کنید

مشکلات تلفظی در کودکان

حتی اگر کودک شیرین زبانی دارید، بخوانید!

 

 

 

 

حتی اگر کودک شیرین زبانی دارید، بخوانید!

 

ایسنا/مرکزی اختلالات گفتاری و شنوایی از آن دسته اختلالاتی هستند که به شدت در روحیه، اعتماد به نفس و آینده یک انسان تاثیرگذارند، اختلالاتی که می توانند از کودکی تا سالمندی فرد را گرفتار کرده و بر کیفیت زندگی او تاثیر مستقیم بگذارند.

 

گرچه این اختلالات از شایع ترین مشکلات مادرزادی هستند، اما در عین حال می توانند در برهه های مختلف زندگی و تحت تاثیر عوامل مختلف بروز کنند تا جایی که مشکلی جدی پیش روی سالمندان محسوب می شوند. این اختلالات می‌توانند بطور خفیف، متوسط، شدید یا عمیق از لحظه تولد تا دوران کهولت فرد را درگیر کنند و رفع هر کدام نیازمند مداخلات درمانی ویژه خود است.

 

در گفت و گو با رئیس هیات مدیره انجمن علمی گفتاردرمانی ایران به تشریح اختلالات گفتاری و شنوایی و آسیب‌های متاثر از این اختلالات پرداخته‌ایم. پیشنهاد می‌کنیم خواندن این گفت و گو را از دست ندهید.

 

وی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: گفتار زبان از یک ساختار معنایی ناشی از اندیشه و تفکر و یک ساختار ساختمانی که اجرای آن را تشکیل می‌دهد، ساخته شده است. اگر انسان در ذهن خود اندیشه و تفکری نداشته باشد، اصلا قادر به تکلم نیست و باید یک اندیشه‌ای در ذهن انسان وجود داشته باشد تا به گفتار تبدیل شود.

 

وی با اشاره به اینکه اندیشه‌ای که در ذهن انسان وجود دارد یا به صورت زبان اشاره، یا در قالب حالت‌های چهره یا در ساختار زبان و گفتار، بروز می‌کند، ادامه داد: انسان به نوعی از تجربیات، دریافت‌ها، شنیده‌ها و ایده‌های خود در ذهنش متجلی می‌شود و آن چیزی که در ذهن تشکیل شد باید به بیرون منتشر  و با استفاده از ابزار زبان، اشاره، حالت چهره، فرم نگاه کردن یا نوع حالت بدن به دیگری منتقل شود.

 

وی با اشاره به اینکه زبان گفتاری یادگرفتنی است، افزود: اگر کودک در محیطی زبان فارسی قرار بگیرد، فارسی یاد می‌گیرد، اگر در محیط عربی، هندی، انگلیسی و … قرار بگیرد همان زبان را یاد می‌گیرد. بنابراین انسان از محیط خود زبان مکالمه‌ای را فرا می‌گیرد.

 

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در ادامه به ساختار ساختمانی زبان شامل صرف، نحو، واژگان، جمله و عبارت اشاره کرد و افزود: ساختار اجرایی زبان نیز شامل تلفظ صداها، صدایی که می‌شنویم و … می‌شود. از یک فرد تنومند یا یک مرد انتظار صدای قوی و مردانه، از یک فرد نحیف، کودک یا زن انتظار صدای ضعیف، کودکانه و زنانه داریم.

 

 

او در ادامه به روان بودن گفتار نیز اشاره کرد و افزود: روان بودن گفتار را عامه مردم با واژه عربی “لکنت” می‌شناسند اما گفتاردرمان‌ها ترجیح می‌دهند آن را ناروانی گفتار بنامند. وقتی گفتار روان باشد فاقد مشکل در گفتار و مکث است و در صورت ناروان بودن گفتار، مشکلات در تکلم بوجود می‌آید.

 

 

وی با تاکید بر اینکه اختلالات گفتاری ممکن است زبان انسان را تحت تاثیر قرار دهد، گفت: صرف، نحو و تعداد واژه‌ها در صورت وجود اختلالات گفتاری دچار اشکال می شود. هرگاه تولید صداها تحت تاثیر قرار گیرد تلفظ با چالش مواجه می‌شود مثلا فرد ممکن است به جای “ک”، “ت” بگوید یا بجای “س”، “ش” تلفظ کند که نشان از بدتلفظ کردن و نابجا گفتن واژه ها دارد و در برخی موارد واژه ها حذف می شوند که به ساختارهای درونی و اجرایی خاص تلفظ کننده برمی گردد.

 

 

این مدرس دانشگاه در حوزه گفتار درمانی در ادامه به اشکالاتی که متوجه صوت انسان می‌شود، اشاره کرد و افزود: ممکن است یک مرد جوان صدای زیر نامتناسبی داشته باشد یا در اثر مشکلاتی که در تارهای صوتی ایجاد می شود ممکن است صدای خشن، گرفته یا بی‌صدایی شنیده شود.

 

 

وی از ناروان بودن گفتار به عنوان یکی از پدیده‌هایی یاد کرد که جزو اختلالات شناخته شده است و حتی در یونان قدیم نیز این اختلالات گفتاری شناخته شده بوده و آنرا ناروایی می دانستند و افزود: اختلالات ناروان بودن گفتار در دوره رشد انسان پیش می‌آید و معمولا در سنین دو تا پنج سالگی کودک یعنی زمانی که در جریان رشد گفتاری است شکل می‌گیرد که در اثر عوامل درونی، بیرونی و زمینه‌های فامیلی و رشدی و بسیاری عوامل دیگری که کاملا شناخته شده نیست، بوجود می‌آید.

 

 

او افزود: برخی از این ناروانی‌ها در آن دوران، طبیعی تلقی می‌شود و بدیهی است که کودک پس از طی دوره ناروانی به حالت طبیعی در روان بودن گفتار برگشته و مشکلی ایجاد نمی‌شود، اما برخی حساسیت‌های محیط و خانواده و سربسر گذاشتن کودک موجب می‌شود که این اختلالات گفتار به صورت عادتی در او نهادینه شده و ماندگار شود که نیازمند درمان است. البته این اختلالات بعضا قابل درمان نبوده و فرد در سنین بزرگسالی با مشکلات متعددی در ناروانی گفتار و برقراری ارتباط با دیگران مواجه می شود و حتی مشکلات تحصیلی و شغلی برای فرد در سنین بزرگسالی ایجاد خواهد شد.

 

 

وی در ادامه گفت: اگر بخواهیم اختلالات زبان، تولید صداهای گفتار، صوت و اختلالات روانی گفتار را تقسیم بندی کنیم اول باید ببینیم نقش شنوایی انسان چیست. باید گفت تمامی اختلالات گفتاری ممکن است از کودکی تا سالمندی ایجاد شوند. یعنی این طور نیست که بگوییم که در فرد ۵۰ ساله اختلالات گفتاری ایجاد نخواهد شد که ممکن است در اثر سکته و یا آسیب مغزی متاثر از تصادف و سانحه و یا بسیاری عوامل دیگری که سیستم عصبی فرد را با مشکل مواجه کند، اختلالات گفتاری ایجاد شود. حتی برخی افراد که دچار سرطان حنجره می‌شوند بواسطه عمل جراحی، حنجره خود را از دست می‌دهند و طبیعی است که نیاز به گفتار درمانی دارند، بنابراین طیف اختلالات گفتاری از کودکی تا سالمندی وجود دارد.

 

 

وی از شنوایی به عنوان اصلی‌ترین راه یادگیری فرآیند گفتار یاد کرد و افزود: اگر یک کودک ناشنوا باشد، گفتار را یاد نمی گیرد، اما یک کودک نابینا به خوبی گفتار را فرا می‌گیرد و شنوایی در واقع اصلی‌ترین راه یادگیری فرآیند گفتار است. حس شنوایی در کودک از دوره ای که در شکم مادر و در دوران جنینی است، زودتر از سایر حواس پنچگانه او فعال می‌شود و جنین تحت تاثیر صدای ناگهانی محیط، در شکم مادر حرکت و عکس العمل نشان می‌دهد و در اصطلاح رایج به شکم مادر لگد می‌زند که اینکار تحت تاثیر صدایی است که با فعال شدن شنوایی می شنود و از خود واکنش حرکتی نشان می‌دهد.

 

 

رئیس هیات مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران افزود: در آموزه‌های دینی آمده است که مادران باردار برای کودکانی که در شکم خود هستند قرآن بخوانند و صدای خوب یا آهنگی به او منتقل کنند تا واکنش مثبت از همان دوران جنینی شکل گیرد که این آموزه ها بر مبنای شکل گیری قوه شنوایی در جنین توصیه شده است.

 

 

وی اظهار کرد: پس از تولد کودک، شنوایی از اهمیت خاصی برخوردار است، تا جایی که محققین گفته‌اند دو سال اول زندگی کودک دوران طلایی شنیداری است، چرا که پایه‌های گفتار پی‌ریزی می‌شود و کودک دو ساله با اطرافیان خود ارتباط کلامی داشته و نیازهای خود را با اشاره یا صدا یا با گفتن عبارات تک کلمه ای یا دو کلمه‌ای بیان کرده و دستوراتی که گفته می شود را اجرا می‌کند.

 

 

وی ادامه داد: اگر کودک مادرزادی ناشنوا بوده یا افت شنوایی داشته باشد، این نقیصه به نسبت ملایم یا شدید بودن افت شنوایی، نقش‌های متفاوتی را در گفتار کودک ایفا می کند، هر چقدر ناشنوایی کمتر باشد یا دیرتر رخ دهد به نظر می‌رسد در گفتار خللی ایجاد نمی‌کند، هرچند برخی صدمات جزئی ایجاد می‌شود. وقتی صدا به درستی شنیده نشود دریافت‌ها کامل نخواهد بود. البته باید گفت شنوایی مطلق وجود ندارد و صدا هرچقدر ضعیف که باشد، برای فرد ناشنوا قابل دریافت است.

 

 

او همچنین از عفونت گوش میانی به عنوان یکی از عارضه‌هایی یاد کرد که برخی نوزادان بدان مبتلا می‌شوند و وقتی کودک دچار سرماخوردگی می‌شود بواسطه ارتباط حفره بینی با مجرای گوش که بدان “شیپور استاش گوش” گفته می شود، عفونت به گوش میانی منتقل می شود که نیازمند درمان است. عفونت گوش میانی منجر به افت شنوایی شده و پس از درمان، شنوایی برمی‌گردد ولی خانواده باید مراقب سرماخوردگی کودکان خود باشند تا افت شنوایی در آنها ایجاد نشود.

 

 

قربانی، به آسیب دیدن گفتار در نتیجه افت شنوایی اشاره کرد و گفت: آسیب دیدن گوش موجب می شود که وضوح دریافت صدا در فرد کاهش پیدا کند و صدای واضحی که دیگران دریافت می کنند را دریافت نکند. مثلا به او گفته می‌شود “توپ” ولی صدای “سوپ” دریافت می‌کند. بنابراین واژه‌ها دچار مشکل شده و خزانه واژگان دچار محدودیت می‌شود. در این حالت، فرد همه واژه‌های شبیه به هم را بطور یکسان دریافت می‌کند و دچار یک نابهنجاری فکری و ذهنی در خصوص واژه‌های نزدیک به هم می‌شود، وضوح گفتاری نخواهند داشت و به مشکلات جمله بندی نیز دچار خواهد شد.

 

 

او افزود: وقتی فرد صدای واضحی را دریافت نکند، طبیعتا پاسخ او نیز ناواضح خواهد بود. معمولا کودکان ناشنوا، ناروان نیستند و در واقع جنبه‌های تولید صدا و گفتار در این کودکان آسیب می‌بیند. اما اگر شنوایی سالمندان در اثر کهولت و بیماری‌های شنوایی آسیب ببیند، صرفا دریافت آنها مختل می‌شود، اما در گفتار با دیگران مشکلی نخواهند داشت.

 

 

 

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در خصوص درمان اختلالات گفتاری و شنوایی گفت: درمان پزشکی شامل جراحی، تجویز سمعک، کاشت حلزون و … کمک می‌کند تا کودک هر آنچه را که از نظر مهارت‌های شنوایی نیاز دارد بدست آورد. البته به محض بدست آوردن شنوایی، گفتار فرد روان نخواهد شد، بلکه باید کودک بعد از جراحی، کاشت حلزون یا سمعک در معرض گفتار قرار بگیرد تا گفتار را فرا گیرد و چون در معرض گفتار قرار گرفتن محرک کافی را نمی‌دهد، حتما نیاز به گفتاردرمانی هست و علاوه بر آن باید تکنیک‌های خاصی را در قالب آموزش یاد بگیرد تا صدای طبیعی را دریافت کند و وضوح گفتاری بالا رفته و درک از گفتار با تمرکز بر صداها افزایش یابد.

 

 

وی در پاسخ به این پرسش که برآورد هزینه درمانی اختلالات گفتاری و شنوایی و جوابگو بودن امکانات زیرساختی در ایران برای درمان این اختلالات توضیح داد: هرگونه درمانی که در دنیا برای کودکان دچار اختلالات گفتاری و درمانی انجام می‌شود در ایران نیز قابل انجام است و زیرساخت‌های موجود جوابگوی نیازهای درمانی بوده و مشکلی وجود ندارد.

 

 

او به برخورداری پزشکان از مهارت‌های پزشکی برای درمان اختلالات گفتاری و شنوایی در ایران اشاره کرد و افزود: آنچه در درمان اختلالات حائز اهمیت است هنر و توانمندی استفاده از ابزارها و زیرساخت‌های درمانی است. یکی از نقاط ضعف موجود در کشور ما عدم تولید دستگاه کاشت حلزون گوش است و هم اکنون این ابزار از خارج از کشور خریداری می‌شود و توسط متخصصان، جراحی و مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

 

قربانی در ادامه، عدم تولید سمعک در کشور را از دیگر نقایص زیرساختی و تجهیزاتی در ایران برشمرد و افزود: برخی موانع پیش روی شرکت‌های دانش بنیان باعث شده است که تاکنون نتوانند موفق به ساخت سمعک شوند، از این رو ایران در ساخت و خدمات سمعک و کاشت حلزون وابستگی به خارج از کشور دارد و اگر یکی از متعلقات این دستگاه بسوزد و از کار بیفتد ناگزیر به خرید متعلقات نظیر برد، میکروفن، بلندگو و … خواهیم بود.

 

 

وی با تاکید بر اینکه تمامی خدمات توانبخشی منطبق بر پیشرفته‌ترین پروتکل‌های درمانی دنیا در شنوایی شناسی و گفتار درمانی در ایران اجرا می‌شود، گفت: خوشبختانه دانشجویان و متخصصان این امر همگام با پیشرفت‌های علمی دنیا در این حوزه فعالیت دارند و نگرانی در این خصوص وجود ندارد.

 

 

او به هزینه بالای خرید سمعک و کاشت حلزون با توجه به نوسانات ارزی در کشور اشاره کرد و گفت: در اوایل دهه ۷۰ خانواده‌هایی وجود داشتند که با فروش آپارتمان شخصی خود اقدام به خرید و کاشت حلزون برای کودکان می‌کردند، اما اخیرا قیمت آن تا حدودی معقول شده و با حمایت‌های بیمه‌ای و کمک برخی بیمارستان‌های دولتی خدمات درمانی در این خصوص تسهیل یافته است.

 

رئیس هیات مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران، در ادامه از نظام سلامت کشور خواست تا با انجام سازوکارهای حمایتی و نظام بیمه‌ای برای کودکان، زمینه بهره گیری از خدمات گفتار درمانی را تا هفت سالگی رایگان کرده یا به حداقل برسانند تا نگرانی خانواده‌ها از بین برود. بسیاری از خانواده ها به دلیل ناتوانی در تامین هزینه بالای درمان، منتظر می مانند تا کودک آنها بدون درمان بهبودی پیدا کند ولی از دست دادن زمان منجر به کاهش انگیزه کودک برای درمان شده و تبعات منفی بر جای خواهد گذاشت و زمانی تصمیم به درمان کودک می‌گیرند که دیر شده و هزینه‌ای به مراتب بیشتر از گذشته باید پرداخت شود.

 

 

وی حمایت نظام بیمه‌ای و سلامت کشور از کودکان دچار اختلالات گفتاری و شنوایی را زمینه ساز به ارتقای سلامت جامعه دانست و افزود: باید گفت گفتاردرمانی به نسبت خیلی از ارزانتر از خدماتی نظیر کاشت و ترمیم ناخن و … است، اما با این حال نیازمند حمایت نظام بیمه‌ای و سلامت است.

 

او با اشاره به اینکه تعرفه گفتار درمانی در ایران یک دهم تعرفه جهانی است، اظهار کرد: به نسبت هزینه‌هایی که برای گفتار درمانی انجام می شود با توجه به مشکلاتی که کودک در حوزه گفتاری و شنوایی با آنها مواجه است یا مشکلاتی که بعضا کودکان دچار فلج مغزی یا اوتیسم و … به آنها گرفتار می شوند، معقول و منطقی است. این تعرفه تا بهمن ماه سال ۹۹ مانند تعرفه سال ۹۸ و بدون هیچ افزایشی دریافت شد و بسیاری از همکاران فعال در حوزه گفتار درمانی با وجود کار بسیار سختی که انجام می دهند، بهره مندی لازم را ندارند که این شرایط به دور از انصاف است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

با تخم کبوتر یا تخم کفتر زمان طلایی گفتار درمانی را از دست ندهید

تخم کبوتر یا کفتر در زبان بازکردن کودکان

با تجویز «تخم کبوتر» یا تخم کفتر زمان طلایی گفتار درمانی را از دست ندهید

با تجویز «تخم کبوتر» زمان طلایی گفتاردرمانی را از دست ندهید

عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با بیان اینکه بزرگترین چالش رشته گفتاردرمانی این است که این خدمت هنوز تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است، گفت: معمولا افرادی که از خدمات گفتاردرمانی استفاده می‌کنند همزمان نیاز دارند از سایر خدمات توانبخشی مانند کاردرمانی، فیزیوتراپی و … استفاده کنند و این هزینه‌ها برای خانواده‌ها کمرشکن است.

 

اشتری در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه طی سال‌های اخیر آگاهی خانواده‌ها از رشته گفتاردرمانی افزایش یافته اما هنوز هم در این زمینه نیازمند افزایش آگاهی هستیم، اظهار کرد: رشته گفتار درمانی دارای طیف فعالیت بسیار وسیعی است، اما برخی افراد تصور می‌کنند که گفتاردرمانی، صرفاً از طریق صحبت کردن انجام می‌شود.

 

اشتری با اشاره به شیوع برخی اختلالات گفتار و زبان و تاثیر گفتاردرمانی در درمان این اختلالات گفت: حدود ۵ تا ۱۵ درصد از افراد جامعه دچار اختلال خواندن و نوشتن، حدود هفت درصد دچار اختلال تکاملی زبان و حدود یک درصد از جامعه  نیز دچار اختلال طیف اتیسم هستند؛ این به معنی آن است که درصد شیوع اختلالاتی که در گفتار درمانی با آنها سر و کار داریم در جامعه به نسبت بالاست و به این ترتیب اگر همه این افراد برای دریافت خدمات گفتاردرمانی مراجعه کنند، ما آمار بالایی از مراجعین را خواهیم داشت.

 

وی ادامه داد: خدمات گفتاردرمانی طیف سنی وسیعی را شامل می‌شود به این ترتیب که  با استفاده از گفتار درمانی می‌توان بر روی مهارت‌های بلع و ارتباط نوزادی که به صورت نارس متولد و در NICU بستری می‌شود کار کرد تا فرد سالمندی که به دلیل سکته مغزی یا بیماری‌های پیش رونده دچار مشکلات ارتباطی، گفتار، زبان و بلع شده است، لذا کسانی که می‌توانند از خدمات گفتار درمانی استفاده کنند، میتوانند در محدوده های سنی مختلفی قرار داشته باشند.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با بیان اینکه در رشته گفتاردرمانی یا آسیب‌شناسی گفتار و زبان به شناسایی، ارزیابی، تشخیص و درمان انواع اختلالات گفتار، زبان، ارتباط و بلع می‌پردازیم و تمامی افرادی که دارای یکی از این اختلالات باشند جزو کسانی هستند که می‌توانند از خدمات گفتاردرمانی بهره‌مند شوند گفت: به عنوان مثال گفتاردرمانگر می‌تواند از طریق انجام برخی ماساژهای تخصصی که در داخل دهان و بر روی صورت نوزادان بستری در NICU  انجام می‌دهد، کمک کند تا این نوزادان زودتر به مهارت بلعیدن و مکیدن برسند و نتایج تعدادی از مطالعات صورت گرفته در ایران نیز حاکی از اثر بخشی گفتاردرمانی در رسیدن سریعتر نوازدان نارس به تغذیه دهانی و کاهش مدت زمان بستری آنها است.

 

 

اشتری همچنین یادآور شد: کودکانی که دچار اختلالات رشدی گفتار و زبان (مانند تاخیر در صحبت کردن، مشکلات تلفظی، لکنت، کودکان دچار کم‌شنوایی، کودکان دچار اختلال طیف اتیسم، کودکان دچار ناتوانی ذهنی و کودکان دچار فلج مغزی، کودکان دچار شکاف لب و کام و …) هستند نیز به دریافت خدمات گفتاردرمانی نیاز دارند.

 

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی این نکته را نیز مطرح کرد که زبان نوشتاری بر پایه زبان شفاهی است، از این رو گروه دیگری از کودکانی که به خدمات گفتاردرمانی نیازمندند را کودکانی تشکیل می‌دهند که دچار مشکلات یادگیری و اختلال خواندن و نوشتن در مدرسه هستند. علاوه بر این، رشته گفتاردرمانی خدمات گسترده‌ای را به طیف وسیعی از افراد دارای انواع اختلالات گفتار و زبان در بزرگسالان از جمله اختلال لکنت، اختلالات صوت و انواع اختلالات گفتار، زبان و بلع ناشی از صدمات و سکته های مغزی ارائه می کند.

 

 

اشتری در ادامه در رابطه با میزان تاثیرات گفتاردرمانی نیز توضیحاتی ارائه داد و بیان کرد: گفتاردرمانی در اختلالات مختلف تاثیرگذار است، اما صرف اینکه خانواده فرد را برای گفتاردرمانی نزد متخصص بیاورد، کافی نیست؛ گفتاردرمانی یکی از رشته‌های توانبخشی است که روند درمان در آن طولانی و زمانبر است و نیاز به تمرین و تکرار فراوان طی زمان دارد و مانند رشته پزشکی نیست که ممکن است مشکل فرد با مصرف مقطعی دارو و یا تزریق آمپول برطرف شود؛ لذا لازم است تا خانواده در طی زمان تمرینات داده شده توسط گفتاردرمانگر را با فرد دچار اختلال کار کنند تا مغز او به تدریج توانمندی خود را به دست آورد.

 

 

اشتری با اشاره به اینکه اثر بخشی گفتاردرمانی به فاکتورهای مختلفی همچون سن فرد، نوع و میزان اختلال او، زمان مراجعه فرد به گفتاردرمانگر، میزان همکاری فرد و خانواده و… بستگی دارد، گفت: برخی خانواده‌ها می‌گویند که فرزندم را نزد گفتاردرمانگر بردم اما فایده نداشت و یا خانواده دیگری می‌گوید که فرزندم با گفتاردرمانی بهبود پیدا کرد، اما به این مسئله توجه نمی‌کنند که هر فردی دارای ویژگی‌های منحصر به فردی بوده و با فرد دیگر متفاوت است.

 

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی افزود: در حال حاضر یکی از  مسائل و باورهای نادرستی که در میان برخی افراد جامعه وجود دارد و مانع درمان به هنگام می‌شود این است که برخی افراد بر این باورند که کودکی که دیر صحبت می‌کند به دلیل اینکه پدر یا یکی از افراد فامیل هم دیر صحبت کرده، می‌توانند با خیال آسوده صبر کنند تا کودک خودش به حرف بیفتد و یا اینکه برخی تجویز می‌کنند به او تخم کبوتر داده شود تا به اصطلاح کودک زبانش باز شود و به این ترتیب زمان طلایی را بابت عدم مراجعه به موقع به گفتاردرمانی از دست می‌دهند و آینده کودک را با مخاطراتی مواجه می‌کنند، در صورتی که اگر به گفتاردرمانگر مراجعه کنند و ارزیابی و مشاوره‌های مناسب انجام شود، از عوارض بعدی که ممکن است به دلیل عدم مراجعه به گفتاردرمانگر رخ می دهد، پیشگیری خواهد شد.

 

 

 وی تصریح کرد: بنابراین آگاهی‌رسانی به خانواده‌ها در این زمینه ها بسیار مهم است تا باورهای غلطی که در سطح افکار عمومی وجود دارد به تدریج تصحیح شود.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی در ادامه به بیان برخی چالش‌های مهم رشته گفتاردرمانی پرداخت و افزود: به نظر می‌رسد اولین و بزرگترین چالش رشته گفتاردرمانی این است که این خدمت هنوز تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است.

 

اشتری گفت: معمولا افرادی که از خدمات گفتاردرمانی استفاده می‌کنند همزمان نیاز دارند که از خدمات توانبخشی دیگری مانند کاردرمانی، فیزیوتراپی و… استفاده کنند و این هزینه‌ها برای خانواده‌ها کمرشکن است. به دلیل اینکه گفتاردرمانی یکی از رشته‌های توانبخشی است افراد باید به طور متوسط ۲ الی سه جلسه در هفته و برای مدت طولانی به گفتاردرمانگر مراجعه تا تاثیر مطلوبی از گفتاردرمانی دریافت کنند و بدون پوشش دهی بیمه، این جلسات متعدد  فشار مالی زیادی را برای خانواده‌ها به همراه دارد، اما متاسفانه با وجود تلاش‌های فراوانی که تا به حال انجام شده، هنوز این رشته تحت پوشش بیمه قرار نگرفته است.

 

 بیشتر بخوانید : درمان دیر حرف زدن کودکان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

گفتار در مانی سکته مغزی در تهران

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

حتی یک ضربه مغزی خفیف هم خطر سکته را به همراه دارد

یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که تجربه ضربه مغزی هر قدر هم خفیف باشد، می‌تواند خطر سکته را افزایش دهد.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از فیلی‌ویس

بیمارانی که از ضربه مغزی تروماتیک حتی یک ضربه مغزی خفیف رنج می‌برند، در چهار ماه نخست پس از آسیب، با بیشترین میزان خطر سکته رو به رو هستند

اما یک پژوهش جدید نشان می‌دهد که این خطر در این افراد، تا پنج سال بیشتر از بقیه مردم باقی می‌ماند.

 

آسیب‌های مغزی تروماتیک که عملکرد طبیعی مغز را مختل می‌کنند، در بسیاری از موقعیت‌ها از جمله سقوط، تصادف خودرو و برخورد هنگام ورزش رخ می‌دهند.

 

بیش از ۲۳ میلیون بزرگسال آمریکایی که ۴۰ سال به بالا هستند، سابقه وارد شدن آسیب به سر و ضربه مغزی را دارند. سقوط، شایع‌ترین دلیل این موضوع است.

 

به گزارش “مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا” (CDC)، مرگ و میر در اثر آسیب ناشی از سقوط، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷، ۱۷ درصد افزایش داشته است.

میزان مرگ و میر مرتبط با سقوط، در افراد ۷۵ سال به بالا، از همه بیشتر بوده است.

 

آسیب مغزی، خطر ابتلا به بیماری‌های عصبی مانند فراموشی، پارکینسون و صرع را افزایش می‌دهد. پژوهشگران “دانشگاه پنسیلوانیا” (Penn State)

در جدیدترین بررسی خود نشان داده‌اند که تنها یک ضربه سر می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را تا ۲۵ سال بعد افزایش دهد.

 

بررسی‌ها نشان داده‌اند که آسیب مغزی تروماتیک، یک عامل خطر مستقل برای سکته به شمار می‌رود. پژوهش جدید “دانشگاه بیرمنگام”

(University of Birmingham)، نخستین بررسی گسترده در مورد خطر سکته مغزی پس از آن است.

 

پژوهشگران دریافتند که بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک در مقایسه با بیمارانی که چنین آسیبی را تجربه نکرده‌اند، ۸۶ درصد بیشتر در معرض خطر سکته مغزی قرار دارند.

 

به گفته پژوهشگران، خطر سکته مغزی بدون توجه به شدت آسیب افزایش می‌یابد.

این بدان معناست که حتی یک ضربه مغزی خفیف هم می‌تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد

. اگرچه میزان خطر در چهار ماه نخست پس از آسیب بیشتر است اما سطح آن به مدت پنج سال همچنان بالا می‌ماند.

 

استفاده از داروهای ضد انعقاد مانند “VKAs” و “استاتین‌ها” (statins) می‌تواند خطر سکته پس از آن مغزی را کاهش دهد.

 

“گریس ترنر” (Grace Turner)، پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: پژوهش ما شواهدی را ارائه می‌کند

که ارتباط میان کاهش خطر سکته پس از آسیب را با مصرف داروهای پیشگیری از سکته مانند VKAs و استاتین‌ها نشان می‌دهد.

 

وی افزود: پژوهش‌های بیشتری باید صورت بگیرند تا کارآیی داروهای پیشگیری از سکته را پس از آسیب مغزی تروماتیک نشان دهند و پزشکان را راهنمایی کنند

تا تصمیم‌های درمانی بهتری بگیرند.

 

پژوهشگران خاطرنشان کردند:

بیماران و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی باید بدانند که برخی از داروهای ضد افسردگی نیز با افزایش خطر سکته مغزی پس از آسیب مغزی تروماتیک در ارتباط است.

 

ترنر ادامه داد: همان گونه که پژوهش ما نشان می‌دهد، بیماران مبتلا به آسیب مغزی تروماتیک باید از امکان افزایش خطر سکته مغزی

و افزایش خطر آن در چهار ماه نخست پس از آسیب آگاه شوند. این یک دوره مهم برای آموزش بیماران و مراقبان آنها به شمار می‌رود

تا در مورد سکته و نشانه‌های آن یاد بگیرند.

 

وی افزود: این دوره چهار ماهه باید توسط پزشکان برای به کار بردن داروهای پیشگیری از سکته مغزی و توصیه‌های مربوط به سبک زندگی مورد استفاده قرار بگیرد

تا خطر بیش از اندازه سکته مغزی پس از ضربه مغزی تروماتیک را کاهش دهد.

 

تغییر در سبک زندگی برای کاهش خطر سکته مغزی، کنترل فشار خون، قند خون، سطح طبیعی کلسترول و حفظ وزن مناسب به واسطه رژیم غذایی و ورزش کردن را شامل می‌شود.

این پژوهش، در “International Journal of Stroke” به چاپ رسید.۷

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

توانبخشی در منزل

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

کروناویروس می‌تواند به مغز آسیب بزند

آسیب‌شناسان عصبی، عصب شناس و پرتوشناسان اعصاب مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا در مطالعه اخیرشان اظهار کردند

کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ که باعث کووید-۱۹ می‌شود به طور مستقیم مغز را آلوده نمی‌کند اما می‌تواند آسیب عصبی قابل توجهی ایجاد کند.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از تی ان،

دکتر”جیمزای. گلدمن” محقق ارشد این مطالعه گفت: بحث زیادی در مورد اینکه این ویروس مغز را آلوده می‌کند یا خیر وجود دارد

اما ما هم نتوانستیم علائم ویروس را در سلول‌های مغزی بیش از ۴۰ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ پیدا کنیم. اما در همان زمان بسیاری از تغییرات پاتولوژیک را در مغز مشاهده کردیم

که می‌تواند توضیح دهد چرا بیماران به شدت بیمار دچار گیجی و هذیان و سایر اثرات جدی عصبی می‌شوند

و چرا کسانی که به نوع خفیف این بیماری مبتلا می‌شوند ممکن است هفته‌ها و ماه‌ها “مه مغزی”(brain fog) را تجربه کنند.

 

یافته‌های این مطالعه که در مجله “Brain” منتشر شده است بزرگترین و دقیق‌ترین گزارش کالبد شکافی مغز کووید-۱۹ است که تاکنون منتشر شده است

و نتایج آن حاکی از آن است که تغییرات عصبی که اغلب در این بیماران دیده می‌شود می‌تواند ناشی از التهاب ایجاد شده

توسط ویروس در سایر قسمت‌های بدن یا در رگ‌های خونی مغز باشد.

 

در این مطالعه مغز ۴۱ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ را که هنگام بستری شدن در اثر بیماری فوت کرده بودند، مورد بررسی قرار داد. سنین بیماران از ۳۸ تا ۹۷ بود و همه آسیب ریوی ناشی از ویروس داشتند. بسیاری از بیماران از نژاد اسپانیایی تبار بودند. همه بیماران تحت تحقیقات بالینی و آزمایشگاهی گسترده‌ای قرار گرفته بودند و بعضی از آنها ام آر آی و سی تی اسکن مغزی داشتند.

 

محققان برای شناسایی هر ویروسی در سلول‌های عصبی و گلیای مغز از روش‌های مختلفی از جمله آر ان آی در هیبریداسیون درجا استفاده کردند

چرا که این روش می‌تواند آر ان ای ویروسی در سلول‌های دست نخورده و آنتی بادی‌هایی که می‌توانند پروتئین‌های ویروسی درون سلول‌ها را تشخیص دهند،

شناسایی کند و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس یک روش حساس برای تشخیص آر ان ای ویروسی است.

 

به رغم جستجوی زیاد محققان هیچ مدرکی از ویروس در سلول‌های مغزی بیماران پیدا نکردند. اگرچه آنها با روش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس سطوح بسیار کمی از آر ان ای ویروسی را تشخیص دادند اما این امر نیز احتمالاً به دلیل ویروس در رگ‌های خونی یا نرم‌شامه‌های مغزی بود.

 

گلدمن گفت: ما بیشتر از سایر مطالعات مغز را بررسی کرده‌ایم و از روش‌های بیشتری برای جستجوی ویروس استفاده کرده‌ایم. نتیجه اصلی این است که هیچ مدرکی از آر ان ای ویروس یا پروتئین در سلول‌های مغز پیدا نکردیم. اگرچه مقالاتی وجود دارد که ادعا می‌کنند ویروس را در سلول‌های عصبی یا گلیا پیدا کرده‌اند اما ما تصور می‌کنیم که این موارد در اثر آلودگی ایجاد می‌شود و هر ویروس موجود در مغز در رگ‌های خونی مغز حضور دارد. اگر ویروسی در بافت مغز وجود داشته باشد باید مقدار آن بسیار کم باشد و با توزیع یا فراوانی یافته‌های نوروپاتولوژی ارتباطی ندارد.

این آزمایشات بر روی بیش از ۲۴ ناحیه مغزی از جمله پیاز بویایی انجام شد زیرا برخی گزارش‌ها حدس می‌زنند که ویروس کرونا می‌تواند از طریق عصب بویایی حفره بینی به مغز منتقل شود. گلدمن گفت: حتی در آنجا نیز پروتئین ویروسی یا آر ان ای پیدا نکردیم گرچه آر ان ای و پروتئین ویروسی در مخاط بینی بیماران و در مخاط بویایی بالای حفره بینی یافتیم.

به رغم عدم وجود ویروس در مغز هر بیمار محققان آسیب شناسی مغزی قابل توجهی پیدا کردند که به دو دسته تقسیم می‌شود.

 

گلدمن افزود: اولین چیزی که متوجه شدیم مناطق زیادی بود که از کمبود اکسیژن آسیب دیده‌اند. همه آنها بیماری ریوی شدیدی داشتند بنابراین جای تعجب نیست که در مغز آسیب هیپوکسی وجود داشته باشد.

بعضی از اینها مناطق وسیعی بودند که در اثر سکته مغزی ایجاد می شدند، اما بیشتر آنها بسیار کوچک بودند و فقط با میکروسکوپ قابل تشخیص بودند. محققان معتقدند که بر اساس سایر ویژگی‌ها، این مناطق کوچک از آسیب هیپوکسیک در اثر لخته شدن خون ایجاد شده است که این امر معمولاً در بیماران مبتلا به نوع شدید کووید-۱۹ ایجاد می‌شود و به طور موقت اکسیژن رسانی به آن منطقه را متوقف می‌کند.

 

گلدمن گفت: یافته شگفت آورتر این بود که تعداد زیادی میکروگلیا فعال شده در مغز اکثر بیماران است. میکروگلیا سلول‌های ایمنی هستند که در مغز قرار دارند و می‌توانند توسط عوامل بیماری زا فعال شوند.

میکروگلیا فعال شده عمدتا در ساقه تحتانی مغز که تنظیم کننده ریتم قلب و تنفس، سطح هوشیاری و هیپوکامپ است و در حافظه و خلق و خو نقش دارد، یافت می‌شود.

گلدمن افزود برای درک بهتر موضوع تحقیقات بیشتری لازم است. محققان اکنون در حال بررسی و کالبدشکافی بیمارانی هستند که چندین ماه پس از بهبودی از کووید-۱۹ فوت کردند تا اطلاعات بیشتری کسب کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن |کاردرمانی و گفتار درمانی بیماران آلزایمر

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن

درمان آلزایمر با نور و اکسیژن

ایسنا/خراسان رضوی تحقیقات در مورد علت ابتلا به آلزایمر و چگونگی درمان آن شامل چندین مورد احتمالی است،

اما یکی از علل آن که به‌طور مداوم بررسی می‌شود

پلاک‌های مغزی است که نقشی اساسی در پیشبرد بیماری دارد و محققان در حال بررسی روش‌هایی برای از بین بردن این پلاک‌ها یا جلوگیری از تشکیل آنها هستند

و در حال حاضر، دانشمندان دانشگاه توکیو با اتم‌های تزریقی و اکسیژن‌دار که با نور مادون قرمز فعال می‌شوند، رویکرد جدیدی برای درمان ارائه کرده‌اند.

 

 

به نقل از نیوز، پلاک‌های مغزی از تجمع غیرطبیعی پروتئین آمیلوئید تشکیل می‌شوند

و بسیاری این مورد را علت اصلی آسیب‌شناختی بیماری آلزایمر می‌دانند.

بسیاری از داروها برای هدف قرار دادن پلاک‌ها طراحی شده‌اند که برخی برای پاکسازی پروتئین‌های آمیلوئید از آنتی‌بادی استفاده می‌کنند

و برخی دیگر برای درمان سکته مغزی کاربرد دارند.

 

محققان دانشگاه توکیو اظهار کردند:

 

با وجود تلاش‌های گسترده، بسیاری از درمان‌های امیدوارکننده در آزمایش‌های مرحله پایانی انسانی موثر نبودند

به همین دلیل بسیاری از افراد، مقابله با آمیلوئید در مغز را یک کار ارزشمند می‌دانند.

 

این گروه، مولکول کوچکی را به‌عنوان کاتالیزور تولید کرده‌اند.

این مولکول حاوی اتم‌های اکسیژن است و می‌تواند تغییردهنده پیوندهای شیمیایی باشد که مولکول‌ها را در کنار هم نگه می‌دارد

و برای هدف قرار دادن ساختار چین‌خورده آمیلوئید و از بین بردن پلاک‌ها طراحی‌شده است. این مولکول تا زمانی که توسط نور نزدیک به مادون قرمز فعال نشود،

بی‌اثر است.

 

محققان توانستند آمیلوئید را جدا و در سلول‌های ایمنی مغز، معروف به میکروگلیا پیشرفت کرده و آشفتگی و ضایعات را پاک کنند و سلول‌های سالم باقی بمانند.

 

این روش در موش‌های زنده مبتلا به آلزایمر مورد مطالعه قرار گرفت،

 

دانشمندان در این آزمایش از تزریق مستقیم مولکول به مغز جوندگان و یک کاوشگر برای تابش نور به مغز آنها طی یک هفته به مدت روزانه نیم ساعت استفاده کردند.

 

سپس بافت مغز آنها از طریق تجزیه‌وتحلیل شیمیایی مورد بررسی قرار گرفت و کاهش قابل توجهی در پروتئین آمیلوئید مشاهده شد.

در بخشی از آزمایش‌های جداگانه روی سلول‌های موش رشدیافته در یک ظرف آزمایشگاهی،

مشخص شد که میکروگلیا در حال غرق کردن و تجزیه آمیلوئید آمیخته با اکسیژن است.

 

دانشمندان همچنین با توجه به تغییر یک روزه تکنیک خود به بیماران انسانی، آزمایش‌های دیگری را بر روی مغز اهدایی بیماران آلزایمر انجام دادند

که نتایج امیدوارکننده‌ای به همراه داشت. آنان متذکر شدند که یکی از مشکلاتی که هنوز باید برطرف شود،

تصفیه طراحی کاتالیزور با هدف‌گیری تابش نور خارج از جمجمه است.

 

نتایج این تحقیق در نشریه Brain منتشرشده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

چرا غربالگری‌های پیش از تولد مهم است؟ | سندروم داون و اوتیسم و تست های تشخیصی

چرا غربالگری‌های پیش از تولد مهم است؟

 

 

فلوشیپ پریناتولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دلایل اهمیت

انجام غربالگری های پیش از تولد و بویژه غربال اختلالات کروموزومی در دوران بارداری را تشریح کرد.

 

 

 

دکتر پریچهر پورانصاری در گفت‌وگو با ایسنا

با اشاره به برخی حواشی مطرح شده در زمینه تست های غربالگری دوران بارداری،  گفت:

اوایلی که تست‌های غربالگری استفاده شد، در سه ماهه اول و دوم بارداری عمدتا برای غربال کردن اختلالات کروموزومی شایع

مانند سندروم داون و تریزومی ۱۳ و ۱۸ بود.

باید توجه کرد سندروم داون شایع‌ترین اختلال ژنتیکی بعد از تولد است

که تقریبا هشت درصد  کل اختلالات ژنتیکی بعد از تولد را تشکیل می‌دهد.

 

وی افزود:

منتها پارامترهایی که برای غربالگری اختلالات کروموزومی استفاده می‌شود،

برای غربال کردن یکسری از بیماری‌های دیگر هم قابل استفاده است.

 

از جمله بیماری‌های مادرزادی قلب و نقایص لوله عصبی. آلفا فیتو پروتئین که در سن حاملگی ۱۵ تا ۲۰ هفته در مادر اندازه‌گیری می‌شود

و اگر بالا باشد، به نفع یکسری از نقایص ساختاری در جنین مانند نقایص لوله عصبی، نقایص جدار شکم و… خواهد بود.

 

در عین حال پایین بودن تست سرمی دیگر به نام استریول کنژوگه که در ۱۵ تا ۲۰ هفتگی برای غربالگری سندروم داون استفاده می‌شود،

می‌تواند به نفع وجود بیماری پوستی به نام ایکتیوز باشد.

 

بنابراین از پارامترهای غربالگری اختلالات کروموزومی فقط برای شناسایی سندروم داون یا تریزومی ۱۳ و ۱۸ استفاده نمی‌کنیم و در غربال کردن یکسری از اختلالات ژنتیکی دیگر هم مورد استفاده هستند.

 

بیشتر بخوانید سندروم داون و نقش توانبخشی در آن

 

 

چرا غربالگری اختلالات کروموزومی دوران بارداری مهم است؟

 

 پورانصاری ادامه داد:

غربال کردن و شناسایی اختلالات کروموزومی، از این حیث مهم است که می‌تواند از تولد فرزندان معلول جلوگیری کند

و بار مالی و روانی بالای حاصل از تولد کودکان معلول در خانواده و جامعه را کاهش دهد. وضعیت شیوع سندروم داون در موالید

در سنین مختلف  مادر  می‌تواند متفاوت باشد. در یک مادر ۲۰ ساله احتمال تولد یک کودک مبتلا به سندروم داون

 

مثلا ۰.۱ درصد است؛ یعنی یک در ۱۴۴۴ است.

در حالی که این احتمال برای یک مادر ۴۰ ساله حدود یک در ۸۴ مورد است و بالای یک درصد است.

وی اظهار کرد:

طبق آمار موالید کشور در سال ۱۳۹۸، بالغ بر یک میلیون و ۲۰۰ هزار تولد داشته‌ایم. حال باید توجه کرد

کهبه صورت گلوبال غربالگری سندروم داون یا اختلالات کروموزومی شایع دیگری مانند تریزومی ۱۳ و ۱۸،

می‌تواند از تولد بین ۶۰۰۰ تا ۹۰۰۰ کودک مبتلا به سندروم داون و سایر اختلالات کروموزومی پیشگیری کند.

 

 

تولد یک نوزاد معلول علاوه بر بار روانی بالایی که دارد، بار مالی بسیار بالایی را هم به خانواده و هم به جامعه تحمیل می‌کند.

بنابراین پیشگیری از تولد فرزندان معلول، بسیار به صرفه‌تر از ارزیابی هزینه‌های تست‌های غربالگری خواهد بود.

واقعا غربال کردن حاملگی‌ها برای شناسایی جنین‌های مبتلا به اختلالات کروموزومی،

به نسبت هزینه‌هایی که بعد از تولد این نوزادان معلول به جای خواهد ماند، مقرون به صرفه‌تر است.

 

نگاهی به وضعیت هزینه ای و پوشش بیمه ای تست های غربالگری

 

 پورانصاری درباره هزینه‌های غربالگری گفت: تست های غربالگری بسیار متنوع هستند؛

تست‌های غربالگری که به صورت انجام سونوگرافی در سه ماهه اول بارداری در سن حاملگی ۱۱ هفته تا ۱۳ هفته و شش روز انجام می‌شوند،

 

تست‌های سرمی سه ماهه اول و دوم (بین ۱۵ تا ۲۰ هفته) و تست غربالگری دقیقی دیگری به نام cffDNA یا NIPT

که متاسفانه در عین اینکه یکی از دقیق‌ترین تست‌های غربالگری محسوب می‌شود، اما تست غربالگری گرانی است.

 

وی تاکید کرد:

 

باید توجه کرد که تا یکی دو سال اخیر هیچ کدام از تست‌های غربالگری تحت پوشش بیمه نبودند،

اما اکنون برخی مراحل تست‌های غربالگری نه از سوی بیمه‌های اصلی کشور، بلکه از سوی برخی بیمه‌های تکمیلی تحت پوشش قرار گرفته‌اند.

 

با توجه به فواید این تست‌ها اگر شرایطی فراهم شود که این تست‌ها تحت پوشش بیمه همگانی قرار گیرند،

هم به نفع رفاه مردم بوده و از طرفی بهبود کیفیت غربالگری‌ها را هم در پی خواهد داشت.

 

پورانصاری در ادامه صحبت‌هایش گفت:

 

تست غربالگری باید حساسیت بالایی در شناسایی موارد پرخطر از نظر ابتلا مربوط به خودش را داشته باشد

و در عین حال میزان مثبت کاذب پایینی داشته باشد. البته تست‌های غربالگری قاعدتا میزانی از مثبت کاذب تعریف شده را دارند.

 

علت تنوع تست‌های غربالگری هم این است که تست‌ها به مرور برای اینکه میزان مثبت واقعی بالاتر و  مثبت کاذب کمتری داشته باشند بازنگری و متنوع شدند.

 

در حال حاضر تست غربالگری NIPT که دقت بسیاری بالایی داشته و میزان شناسایی آن برای سندروم داون بالای ۹۹ درصد بوده و میزان مثبت کاذب آن بسیار کم است.

 

به طوری که مثبت و منفی کاذب این تست زیر یک درصد است.

 

البته  تست‌های غربالگری می‌توانند مثبت کاذب داشته باشند، اما این موضوع برای هر تست غربالگری دیگری هم  تعریف شده است.

جهت کاهش میزان مثبت کاذب تست های غربالگری و کاهش موارد نیاز به تست تشخیصی در نتیجه  مثبت کاذب،

 و کاهش هزینه و عوارض انها  انگیزه‌ای شد تا تست‌های متنوعی برای غربالگری جنین ایجاد شود.

 

وی  با بیان اینکه تنوع بالایی در حوزه تست‌های غربالگری سندروم داون و تریزومی‌های شایع در کشور وجود دارد، گفت:

یکی از مشکلاتی که در زمینه غربالگری اختلالات کروموزومی در کشور وجود دارد، این است که یکپارچگی در این زمینه وجود ندارد.

 

در عین حال گایدلاین‌های کشوری که تدوین شده، نواقصی دارند که  با برنامه‌ریزی و یکپارچه کردن تست‌های غربالگری

و پایش کار ازمایشگاهها از نظر دقت و هزینه ها  متناسب با شرایط اقتصادی کشور می‌تواند راهکار درستی

برای بهینه کردن تست‌های غربالگری در کشور باشد.

 

 

انگیزه تنوع تست‌های غربالگری و تغییراتی که طی سال‌ها ایجاد شده، کاهش میزان مثبت کاذب این تست‌ها بوده

تا میزان دقت این تست‌ها را در شناسایی جنین‌های معلول بالا برند تا هم از هزینه‌های اقتصادی ناشی از انجام تست‌های تشخیصی برای موارد مثبت کاذب کاسته شود و هم میزان استرس خانواده‌ها را در جهت شناسایی جنین‌های معلول کمتر کند.

همینطور در صورتی که این تست ها تحت پوشش بیمه قرار بگیرند کمک بزرگی از نظر مالی و روانی به خانواده ها خواهد بود.

 

تولد ۷۵ درصد از سندروم داونی‌ها از مادران جوان‌تر از ۳۵ سال

غربالگریهای پیش از تولد، اختیاری است

 

پورانصاری گفت:

فکر می‌کنم هجمه ایجاد شده علیه انجام  تست‌های غربالگری در کشور، بسیار باعث تاسف و تعجب است.

 

باید توجه کرد که غربالگری‌های سندروم داون را در دهه‌های قبل فقط در مواردی پیشنهاد می‌کردند

که مادر سن بالای ۳۵ سال داشته باشد، اما طبق تحقیقاتی که انجام شد، متوجه شدند که ۷۵ درصد از سندروم داونی‌ها از مادران جوان‌تر از ۳۵ سال متولد می‌شوند

و از آنجایی که احتمال فرزندآوری در مادران جوان‌تر از ۳۵ سال، بیشتر است، بر همین اساس شیوع در آنها بالاتر بوده و به همین دلیل

تست‌های غربالگری به همه خانم‌های باردار چه در سن ۲۰ سالگی و چه بالای ۴۰ سال توصیه می‌شود.

زیرا ۷۵ درصد کودکان سندروم داون می‌تواند در مادران جوان‌تر از ۳۵ سال متولد شوند.

لازم به ذکر است انجام این تست ها در کشور ما هم مثل تمام دنیا اختیاری است.

 

وی افزود:

جای تعجب است که چرا در کشور چنین هجمه‌هایی ایجاد شده است. متاسفانه به این موضوع فکر نمی‌کنند که درست است که ما خواهان افزایش جمعیت و بالا بردن تعداد موالید هستیم،

اما ما جمعیت با کیفیتی می‌خواهیم. جمعیت جوانی که بتواند در پیشبرد اهداف جامعه موثر باشد.

پیشنهاد دهندگان این طرح نه تنها دغدغه افزایش مطلوب جمعیت را ندارند بلکه به بار روحی و روانی و مالی ناشی از تولد کودک معلول بر خانواده و جامعه نیز بی توجه بوده اند و مطمئنا برای خانواده خودشان هم تولد کودک معلول را هم نمی پسندند.

 

هزینه مراقبت از یک فرد معلول هزاران برابر هزینه تست های غربالگری پیش از تولد برای مردم و دولت خواهد بود و این در راستای سیاست منطقی پیشگیری بهتر از درمان است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

ضربه‌مغزی در زنان ورزشکار ۵۰ درصد بیشتر از مردان است | گفتار درمانی ضربه مغزی

ضربه‌مغزی در زنان ورزشکار ۵۰ درصد بیشتر از مردان است

ضربه‌مغزی در زنان ورزشکار ۵۰ درصد بیشتر از مردان است

 

ایسنا/خراسان رضوی 

آسیب‌های مغزی ورزشکاران ازجمله ضربه‌های مغزی مزمن و تاثیر طولانی‌مدت آن‌ها بر توانایی‌های شناختی بحث داغ این روزها در ورزش‌های حرفه‌ای و دانشگاهی است.

 

ممکن است بدیهی به نظر برسد که ورزشکاران مرد که به‌سختی در تعدادی از ورزش‌های تماسی با برخوردهای شدید شرکت می‌کنند،

دچار بدترین آسیب‌های سر نیز شوند اما در حقیقت، تعداد فزاینده‌ای از مطالعات، میزان بالاتر قابل‌توجهی از ضربه‌مغزی را در میان زنان ورزشکار نشان می‌دهند.

 

به نقل از استادی، گروهی از متخصصان  مغز و اعصاب دانشگاه کلمبیا ایالات‌متحده، میزان ضربه‌مغزی را که مردان و زنان در برنامه‌های مختلف ورزشی دانشکده‌ها بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۴ متحمل شده‌اند را مقایسه کردند.

 

شایان ذکر است، مطالعه مقدماتی بر ورزشکاران متمرکز بود نه‌فقط بر ورزش‌های مشابه مانند فوتبال و بسکتبال، چون در فوتبال، مردان به‌وضوح غالب هستند

نتایج نشان داد که میزان ضربه‌مغزی در زنان ۵۰ درصد بیشتر از مردان است و این آسیب‌ها در زنان ۲۳ درصد و در مردان فقط ۱۴ درصد گزارش‌شده است.

 

دکتر جان نوبل، رئیس گروه تحقیقاتی دانشگاه کلمبیا در آکادمی عصب‌شناسی آمریکا گفت:

«مشخص نیست که چرا زنان در معرض خطر بیشتری برای ضربه‌مغزی مربوط به ورزش قرار دارند و یافته‌های این مطالعه نیاز به تحقیقات بیشتر در مورد تفاوت جنسیت در ضربه‌مغزی را نشان می‌دهد.»

 

در حقیقت مطالعات در این مورد بیش از یک دهه در حال انجام است.

در سال ۲۰۰۳ محققان داده‌های مربوط به اختلافات جنسیتی ضربه‌مغزی را با استفاده از سیستم نظارت بر آسیب انجمن ملی ورزش‌های جمعی

سال‌های تحصیلی ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ موردبررسی قراردادند و دریافتند که ۹.۵ درصد از زنان در مقایسه

با ۶.۲ درصد از مردان در ورزش‌های مختلف ازجمله فوتبال، لاکراس، بسکتبال، سافت‌بال، بیس‌بال و ژیمناستیک دچار ضربه‌مغزی می‌شوند.

 

نتایج مطالعه دیگر در سال ۲۰۰۷ با استفاده از همان پایگاه داده نشان داد که بازیکنان سافت‌بال زن نسبت به بازیکنان مرد بیس‌بال ضربه‌مغزی بیشتری را تجربه می‌کنند

و در میان تمام ورزش‌ها، بازیکنان زن هاکی روی یخ بالاترین میزان آسیب مغزی حتی بالاتر از فوتبالیست‌های مرد را به خود اختصاص دادند.

 

نتیجه نهایی مطالعات منتشرشده در مورد این مسئله که تعدادی از آن‌ها توسط بنیاد ورزش زنان جمع‌آوری‌شده است شکاف جنسیتی گسترده

در آسیب‌های ناشی از ضربه‌مغزی ورزشی را بیان می‌کند.

 

با گذشت زمان، به نظر می‌رسد محققان به توضیح این پدیده نزدیک‌تر نشدند و علت آن می‌تواند به دلیل اختلافات آناتومیکی

(توده سر کوچک‌تر و عضلات گردن ضعیف‌تر زنان) یا تفاوت‌های فرهنگی باشد (که مردان سخت‌تر هستند).

 

علت دقیق آن هرچه باشد، توافق عمومی در این مورد وجود دارد و مدت‌هاست که رسیدگی به میزان آسیب مغزی در میان ورزشکاران زن

و زمان تدوین استراتژی‌های خاص پیشگیری و درمان در جنسیت خاص فرارسیده‌ است.

 

نتایج این تحقیقات در شصت و نهمین نشست سالانه AAN در بوستون ارائه شد.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]