نوشته‌ها

درمان اختلال بلع در سکته مغزی چگونه انجام می شود؟ |اختلال بلع چیست؟|

درمان اختلال بلع

درمان اختلال بلع در سکته مغزی

درمان اختلال بلع چگونه انجام می شود؟

درمان اختلال بلع پس از سکته مغزی

فیزیولوژی بلع

بلع مستلزم عبور غذا از دهان و از طریق لوله مری به معده است،

بدون آنکه ساختارهای مجاورش را به خطر بیندازد،

این ساختارها عبارتند از:

حفره‌های دهان به بینی، نای و بخش تحتانیِ دستگاه تنفسی. این فرآیند پس از ورود غذا به دستگاه گوارش آغاز می‌شود

مراحل بلع  می‌توان با توجه به محل لقمه آن را به چهار مرحله تقسیم کرد:

۱-‌ مرحله آمادگی دهانی:

لقمه برای ورود به گلو آماده می‌شود.

 

۲- مرحله انتقال دهانی:

زبان لقمه را از طریق مجرای گلو به درون آن می‌راند.

 

۳- مرحله حلقی:

ساختارهای حلقی لقمه را از طریق بخش بالایی اسفنکتر لوله مری عبور می‌دهند.

۴- مرحله عبور از مری:

حرکات دودی‌شکلِ مری و نیروی گرانش لقمه را از طریق اسفنکتر بخش پایینی لوله مری به معده می‌رسانند.

 

می‌توانید در بازبینی کلی که سکونی و دی‌پیرو، میلر، و ماتسوئو و پالمر انجام داده‌اند،

جزئیات بیشتری را درباره دیدگاه‌‌های مربوط به فیزیولوژی بلع مشاهده کنید.

درمان اختلال بلع

مرحله دهانی بلع

وقتی که مقداری مایع وارد دهان می‌شود، بین بخش خلفی زبان و کام نرم[۱] قرار می‌گیرد و از نشت آن به حلق جلوگیری می‌شود تا اینکه آماده بلع شود.

در مرحله انتقال، نوک زبان با کام سخت[۲] در پشت بخش بالایی دندان‌های جلویی تماس پیدا می‌کند و سطح زبان به سمت بالا می‌رود.

تماس زبان و کام در بخش خلفی گسترده می‌شود و مایع را به مجرای حلق می‌راند.

در مقابل، هنگام خوردن مواد جامد، زبان به سمت عقب حرکت می‌کند

و سطحش را به یک سمت می‌چرخاند و غذا را به سمت دندان‌های آسیا می‌کشاند و آن را در سطح جونده قرار می‌دهد تا جویده شود

(این مرحله را انتقال مرحله ۱ نیز می‌نامند).

هنگام جویدن، ساختارهای دهانی اندازه لقمه را کاهش می‌دهند و به‌منظور آماده‌سازی آن برای مرحله حلقومی، آن را نرم می‌کنند.

بین چرخه‌های جویدن، ذرّاتی که اندازه و سازگاری مناسبی پیدا کرده‌اند،

به سمت سطح خلفی زبان برده می‌شوند و به حلق منتقل می‌شوند (انتقال مرحله ۲).

ممکن است که این ذرّات چندین ثانیه انباشته شوند تا اینکه حجم ضروری حاصل شود و مرحله حلقی انجام گیرد.

مرحله حلقی بلع

مرحله حلقی نیازمند چندین رویداد هماهنگ و تقریباً همزمان است:

۱-‌ نرمکام بالا می‌رود و حفره حلق به بینی را می‌بندد.

۲- سطح زبان در نزدیکی حلق به عقب کشیده می‌شود، در حالیکه دیواره حلق فشرده می‌شود و لقمه را به پایین می‌فرستد.

حلق به صورت پی در پی از بالا به پایین فشرده می‌شود و از لحاظ عمودی طولش کوتاه می‌شود تا حجمش کاهش یابد.

۳-‌ استخوان لامی و حلق در بالا و جلو حرکت می‌کنند، در حالیکه اپی‌گلوت به سمت عقب پیچانده می‌شود و راه نای را می‌بندد

 این حرکت به حفاظت از محل عبور هوا کمک می‌کند.

۴-‌ بافت تارهای صوتی در نزدیکی دهانه حنجره تا می‌خورد و به مدت ۴/۰ الی ۱ ثانیه مانع از تنفّس می‌شود.

۵- اسفنکتر بخش بالایی لوله مری (UES) همراه با حالت استراحت (UES با انقباض فعال نزدیک نگه داشته می‌شود)،

انقباض ماهیچه و نیروی گرانش ناشی از حرکت لقمه به پایین باز می‌شود.

درمان اختلال بلع

مرحله عبور غذا از مری

زمانی که لقمه از UES عبور می‌کند، حرکات‌ دودی‌شکل و گرانش آن را به بخش پایینی اسفنکتر لوله نای می‌برند و غذا از این طریق به معده می‌رسد.

کنترل عصبی بلع

کنترل عادی بلع نیازمند کارکرد متناسب ساقه مغز، گره‌های پایه، تالاموس، دستگاه کناری، مخچه و قشر حسّی و حرکتی مغز است (جدول ۱).

این دستگاه‌ها‌ محرک‌های آوران و وابران، پیش‌بینی و آماده‌سازی، فرآیندهای ارادی و غیرارادی را کنترل می‌کنند.

بیش از ۳۰ ماهیچه در کار بلع مشارکت دارند و شبکه عصبی پیچیده‌ای آنها را کنترل می‌کند که کاملاً شناخته نشده است.

جدول ۱

نواحی عصبی مربوط به کارکرد بلع

ناحیه                                                       نقش مفروض                                                              مراجع

ناحیه اصلی                                     پردازش بلع در قشر مغز                                           حمدی و همکاران

حس‌های تنی، و قشرهای                    شامل تنظیم حرکتی و کنترل اجرایی و                         ۱۹۹۹الف، حمدی و

حرکتی و مکمّل حرکتی (BA،             حرکتی                                                                همکاران، ۱۹۹۹ب)

۱، ۲، ۳، ۴ و ۶)

                                                                                                                                         (موزیر و برزانیا، ۲۰۰۱)

(مارتین و همکاران، ۲۰۰۱)

—————————————————————————————- —— —————-

کمربند قدامی                                 پردازش حرکتی مرتبه بالاتر                                               حمدی و همکاران.، ۱۹۹۹الف؛

(BA، ۲۴ و ۳۲)                             برنامه‌ریزی حرکت بلع و اجرایش                                         حمدی و همکاران.، ۱۹۹۹ب)

پردازش‌های ادراکی شناختی                                            (مارتین و همکاران. ۲۰۰۱)

مانند توجه و انتخاب پاسخ

(مارتین و همکاران. ۲۰۰۴)

—————————————————————————————— — —————–

قشر اوربیتوفرونتال (BA، ۱۰، ۱۱، ۱۲             نامشخص                                                (موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ب)

۴۴، ۴۵ و ۴۷).

—————————————————————————————– ———————-

قشر آهیانه پسِ‌سری (BA، ۷، ۱۷          پردازش حسّی بلع                                        (حمدی و همکاران. ۱۹۹۹الف)

۱۸، ۴۰)

(کرن و همکاران. ۲۰۰۱)

پردازش علامت وظیفه، خودِ بلع نیست.                                (توگود و همکاران. ۲۰۰۵)

برنامه‌ریزی و اجرای حرکت                                             (موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)

————————————————————————————  ————————–

قشر تمپوروپولار (BA 22 و ۳۸)                نامشخص                                                      (موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب)

———————————————————————————— ————————–

قشر اینسولار                         پردازش ورودی دستگاه                                                       (دانیلز و همکاران ۲۰۰۶)

چشایی

تعدیل حسّی داخل‌دهانی                                                     (دانیلز و فونداز، ۱۹۹۷)

(موزیر و همکاران.، ۱۹۹۹الف

موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب).

————————————————————————————————————-

کپسول داخلی                             اتصال کارکردی هسته قشری                                            (موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ الف

و هسته ساقه مغز از طریق                                                موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب)

مجاری قشری-بصل النخاعی

(گونزالر و فرناندز و همکاران، ۲۰۰۸)

—————————————————————————————————————

تالاموس                                      پردازش ورودی حسی و حرکتی

از طریق مسیرهای تالاموسی-قشری

تالاموسی-استریاتومی                                       (دانیلز و همکاران. ۱۹۹۸)

(موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ب)

—————————————————————————————————————

گره‌های پایه (دُمی یا پوسته‌ای)                   دروازه خروجی حسّی                            (موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)

(دانیلز و همکاران، ۱۹۹۸) (سوزوکی و همکاران. ۲۰۰۳)

—————————————————————————————————————-

پایک مغزی                                              مسیرها پایین آینده از قشر مغز                 میلر (میلر، ۱۹۸۲)

—————————————————————————————————————-

ساقه مغز                                          مولد الگوی مرکزی، بلع                           (جین، ۱۹۷۲، جین، ۱۹۸۴، جین، ۲۰۰۱)

———————————————————————————————————- —–

مخچه                                  تنظیم هماهنگ‌سازی تطبیقی، توالی‌سازی                          (زالد و پاردو، ۱۹۹۹)

زمان‌بندی، یادگیری و حافظه حرکت.

(موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)


درمان اختلال بلع

مولد الگوی مرکزی (CPG) برای بلع در ناحیه هسته مجرای منزوی (NTS)، تشکیل شبکه و هسته ناپیدا (NA) در مغز حرام شاخک‌دار و بطنی-جانبی قرار دارد.

شبکه بین‌عصبیِ آن زمان‌بندی مراحل عمل بلع را کنترل و محرک‌های آوران بالای مغز حرام و محرک‌های آوران حسّی را با پردازش‌های محرک‌های وابران ترکیب می‌کند.

نشان داده شده است که ورودی حسّی حاصل از گیرنده‌های مکانیکی، گیرنده‌های شیمیایی و گیرنده‌های گرمایی در حفره دهان، گلو و حنجره به CPG بر شروع بلع،

تسهیل آن و حفاظت از مسیر عبور هوا تأثیر می‌گذارد.

اعصاب حسی در هسته‌های حسّی سه گانه سیناپس دارند، در حالیکه اعصاب گلو و نای در شاخه‌های CN IX، X و XI به سیناپس در NTS می‌روند.

اعصاب پیش‌حرکتی CPG بطنی با CN V، VII و XII و CN IX و X در NA متصل می‌شوند.

زمان‌بندی خروجی‌های حرکتی با توجه به ویژگی‌ای لقمه فرق می‌کند. از نظر کارکردی، این اتصالات جانبی مراحل مختلف بلع را هماهنگ می‌کنند.

برای نمونه، بازخورد جانبی از بلع از طریق مری در هنگام بلع از طریق گلو جلوگیری می‌کند. احتمال دارد که هسته سه‌ گانه و تشکیل شبکه مرحله دهانی را کنترل کنند.

NTS احساس و تولید الگو را تنظیم می‌کند و NA و هسته حرکتی خلفی محرک‌های وابران را برای مراحل عبور غذا از حلق و مری کنترل می‌کنند.

هسته میانی‌بطنی در NTS ممکن است مسئول تزویج مراحل عبور غذا از حلق و مری باشد.

از آنجا که این نواحی برای تولید الگو ضروری هستند، سکته در مغز حرام جانبی (نشانگان والنبرگ) می‌تواند سبب نارسایی بلع شود که معمولاً وخیم است و سرفه ایجاد می‌کند.

این زخم بر CPG و CNها اثر می‌گذارد که در عمل بلع دخیل هستند؛

گلو، مری و کام نرم را در همان سمت از بدن فلج یا ضعیف می‌کند؛ و مرحله بلع از طریق گلو را آغاز و هماهنگ‌سازی می‌کند.

بویژه، مطالعات الکتروفیزیولوژیکی نشان می‌دهند که اتصال مراکز بلع در دو طرف مقابل نیز زمان طولانی قطع می‌شود.

چندین ساختار بالاچادرینه با بلع مرتبط هستند. هنگام وقوع سکته، اندازه ناحیه قشری مربوط به بلع نشانگان نارسایی بلع را پیش‌بینی می‌کند.

شروع ارادی بلع به ورودی‌های حرکتی قشری نیاز دارد.

قشرهای حرکتی و پیش‌حرکتی از دو طرف اما به‌صورت نامتقارن بلع را کنترل می‌کنند و هیچ برتری جانبی چپ یا راست واضحی وجود ندارد.

بازیابی از سکته بالاچادرینه که سبب نارسایی در عمل بلع شده است، با تنظیم مجدد قشر جبران‌کننده مرتبط دانسته شده است.

فلج بخش بالای بصل النخاع با نارسایی بلع، نارساگویی عضوی، آواپریشی،

از دست دادن کنترل ارادی زبان و حرکات ماهیچه صورت و عدم تعادل هیجانی رابطه دارد که از آنفارکتوس لاکونار دو طرفه یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ناشی می‌شوند.

 

نشان داده شده است که اختلال بلع در این بیماران با زخم‌ گره‌های پایه همبستگی دارد که منجر به تحریک ضعیف عمل بلع و کنترل ضعیف بخش بالایی اسفنکتر مری می‌شود.

زخم‌های ماده سفید اطراف بطنی در سمت چپ در مقایسه با همین زخم‌ها در سمت راست ممکن است اختلال بیشتری در رفتار بلع ایجاد کنند.

در بیمارانی که بخش پایین قشر مغز کاملاً سکته کرده، ممکن است که انتقال دهانی آسیب زیادی ببیند.

توپوگرافی رهاسازی پوزیترون (PET) محل‌های نامتقارن مربوط به بلع را در قشر اوربیتوفرونتال سمت راست،

قشر پیش‌حرکتی میانی  و بخش کمربندی، قشر حسی-حرکتی چهار طرفه، اینسولای قدامی راست،

مخچه میانی دو طرفه و قشر تمپوروپولار دو طرفه را نشان داده است و قویترین سیگنال‌ها در قشرهای حسی‌حرکتی، اینسولا و مخچه دیده می‌شوند.

غربالگری و تشخیص اختلال بلع

غربالگری نارسایی بلع به تشخیص احتمال آسپیراسیون (آشکار یا خاموش) قبل از بروز مشکلاتی

مانند التهاب ‌الریه، آب‌زدایی، سوء تغذیه یا گرفتگی مسیر تنفس کمک می‌کند

ابزارهای بالینی گوناگون حساسیت‌ها و ویژگی‌های گوناگونی دارند (جدول ۲).

چندین نمونه از این آزمایش‌ها نه تنها برای غربالگری استفاده می‌شوند،

بلکه برای ارزیابی‌های بالینی نیز کاربرد دارند.

بیشتر ابزارها چند ویژگی بالینی و/یا کارآزمایی بلع آب را ارزیابی می‌کنند.

دانیلز و همکاران (۱۹۹۷) شیوه غربالگری را پیشنهاد دادند که شامل کارآزمایی بلع آب نمی‌شود،

اما حساسیت و ویژگی‌ آن با آزمایش‌های دیگری که شامل کارآزمایی‌های بلع آب می‌شوند، قابل قیاس است.

اگر دو مورد از موارد زیر مشاهده شود، نتیجه غربالگری مثبت محسوب می‌شود:

۱) اختلال بلع

۲) نارساگویی عضوی

۳) بستن غیرعادی دهان

۴) سرفه ارادی غیرعادی

۵) سرفه بعد از بلع

یا

۶) تغییر صدا پس از بلع.

 آزمایش غربالگری بلع Toronto Bedside (TOR-BSST©) تنها ابزار غربالگری است که شامل ارزیابی احساس بلع در گلو می‌شود.

تشخیص و علائم اختلال بلع

جدول ۲

آزمایش‌های غربالگری نارسایی بلع

آزمایش                  استاندارد طلایی        شامل                          شامل                               پروتکل                                    حساسیت                  ویژگی

                             برای معتبرسازی       ارزیابی بالینی             آزمایش حسّی                 کارآزمایی آب

آزمایش                  VFSS                بله                      خیر                      بلع آب                       ۸۸                       ۲۲

نارسایی بلع                                                                                           ۳oz

بروک

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ارزیابی                  VFSS         بله                         خیر                   ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر در ۳                        ۶۸                 ۸۶

استانداردشده                                                                          ۲- نوشیدن در فنجان

بلع

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش‌های           جستجوی         بله              خیر                        ۱-‌ ۵ تا ۱۰ میلی‌لیتر                         ۷۳                  ۶۷

زمان‌دار هیندز         نشانگان                                                         ۲- ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی‌لیتر

و وایلز

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ارزیابی

بلع بالینی                 VFSS/CF        بله            خیر              ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر در ۳                         ۷۰                     ۶۶

۲- ۶۰ میلی‌لیتر

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش                      VFSS           بله         بله                 ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر                          ۳/۹۱                     ۷/۶۶

غربالگری                                                                               بلع

TOR-BSST©                                                                      ضربدر ۱۰

۲- نوشیدن تدریجی

محتوی فنجان

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

معاینه بالینی             VFSS              بله    خیر                    موجود نیست                                ۹۲                         ۶۷

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش                             MASA        بله       خیر            موجود نیست                                  ۹۳                      ۸۶

اصلاح‌شده‌ی مان

درباره توانایی بلع

MMASA

 

درمان اختلال بلع

درمان اختلال بلع در سکته مغزی

 

ارزیابی و تشخیص اختلال بلع:

ارزیابی ابزاری و بالینی

ابزارهای بالینی و دستگاه‌های زیادی برای تشخیص و درمان نارسایی بلع پس از سکته ساخته شده است.

این ابزارها داده‌های مربوط به فشار، محدوده، قدرت حرکت ساختاری، حفاظت از مسیر تنفس، احساسات فیزیکی، فرو بردن و کارآیی لقمه و الگوهای حرکت لقمه را بدست می‌آورند.

می‌توان ابزارهای ارزیابی نارسایی بلع را در دسته‌های وسیعی گروه‌بندی کرد، مانند تصویربرداری (فراصوت، ویدئوفلوروسکوپی، ارزیابی بلع با اندوسکوپی فیبرنوری و ارزیابی بلع با آزمایش حسّی با استفاده از اندوسکوپی فیبرنوری) و غیرتصویربرداری (ابزارهای ارزیابی بالینی و فشارسنجی گلو).

ارزیابی‌های بالینی اختلال بلع در بستر

کارنابی-مان و لنیوس (۲۰۰۸)

ارزیابی بالینی گلو در کنار بستر را به صورت معاینات کامل و گردآوری سابقه جامع بالینیِ آناتومی مری، دهان و گلو تعریف کردند.

علاوه بر این، یک معاینه عصب‌شناختی نیز انجام می‌شود که بر کارکرد حسی و حرکتی، توانایی‌های رفتاری و زبانی تأکید دارد

و کارآزمایی تغذیه بیمار نیز باید انجام شود،

به‌شرطی که معاینه بالینی آن را نشان دهد.

ارزیابی‌های بالینی در کنار بستر هزینه زیادی ندارند، تهاجمی نیستند و متخصصان آسیب‌های گفتاری به‌راحتی این کار را انجام می‌دهند.

ارزیابی اولیه مبنایی را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان برنامه درمانی را تهیه کرد.

هرچند ارزیابی بالینی اطلاعات ارزشمندی را در اختیارمان قرار می‌دهد، اما سطح حساسیت و ویژه بودن آن برای شناسایی ریسک تنفّسی عموماً کم است.

ابزارهای ارزیابی بالینی بسیار زیادی پیشنهاد داده شده‌اند.

خلاصه‌ای از ارزیابی‌های رایج که در کنار بستر درباره بلع انجام می‌شوند و ویژگی‌هایشان و داده‌های معتبرسازی را در جدول ۳ مشاهده می‌کنید.

 

تشخصی اختلال بلع توسط متخصص بلع درمانی

جدول ۳

نقاط قوت و محدودیت‌های VFSS و FEES

ویدئوفلوروسکوپی (VFSS) نقاط قوت

·         مشاهده مستقیم و فوری ساختارهای دهانی، گلو و مری

·         می‌توان حرکات ساختاری و حرکت لقمه را مستقیماً ارزیابی کرد.

·         می‌توان ‌راهبردهای جبرانی و کارآیی‌شان را فوراً تعیین کرد.

·         می‌توان کارکرد کریکوفارینژیال (شکاف) را مستقیماً مشاهده کرد.

·         می‌توان ساختارهای آناتومی را مستقیماً ارزیابی کرد.

محدودیت‌ها

·         قرار گرفتن در معرض پرتو

·          فضای محدود برای قرار گرفتن بیمار می‌تواند برای بیماران چاق یا افراد مبتلا به عارضه انقباض عضلانی مشکلاتی ایجاد کند.

·         برای مشاهده تصاویر باید از کنتراست دهانی استفاده شود

ویدئوآندوسکوپی (FEES) ·         می‌توان با تجهیزات سیّار آن را در کنار بستر بیمار انجام داد.

·         نیازی به استفاده از کنتراست وجود ندارد. در هنگام ارزیابی، می‌توان از غذای معمولی استفاده کرد.

·         لوله مری مستقیماً مشاهده می‌شود.

·         می‌توان وجود، مقدار و مدیریت ترشحات را مستقیماً ارزیابی کرد.

·         مراحل دهانی و حلقی قابل مشاهده نیستند.

·         بازگشت نور در هنگام بلع (نور شدید) از مشاهده ساختارها در هنگام بلع جلوگیری می‌کند و در نتیجه، ارزیابی فوری قبل و بعد از کار را محدود می‌کند.

·         فقدان اطلاعات درباره دهان و مری ارزیابی حرکت لقمه را محدود می‌کند.

 

تشخیص اختلال بلع از طریق تست بلع باریوم

VFSS که آن را مطالعه بلع باریم اصلاح‌شده (MBS) نیز می‌نامند، استاندارد طلایی برای ارزیابی نارسایی بلع در بخش دهان و گلو محسوب می‌شود.

VFSS معمولاً توسط متخصص گفتار درمانی و پزشک (روان‌پزشک یا متخصص پرتونگاری) انجام می‌شود

و امکان مشاهده فوری و مستقیم حرکت لقمه، فیزیولوژی بلع و تهاجم به مسیر تنفس را فراهم می‌کند.

توانایی مشاهده مرحله بلع از طریق دهان و گلو به پزشکان بالینی امکان می‌دهد تا سازوکار و میزان وخامت آسیب را تشخیص دهد.

VFSS به پزشکان امکان می‌دهد تا روابط مهم بین بلع، سازگاری غذ، موقعیت آن و نحوه تنفّس را مشاهده کنند.

پروتکلی که لاگمن و همکاران در سال ۱۹۹۳ تعریف کردند، همچنان در محیط‌های بالینی رعایت می‌شود.

این فرآیند شامل مشاهده خلفی-قدامی و جانبی مرحله عبور غذا از دهان و گلو و تصاویر آهسته می‌شود

تا امکان تشخیص ویژگی‌های سازوکار بلع و میزان وخامت نقص کارکردیش فراهم شود.

مشاهده جانبی امکان ارزیابی زمان انتقال غذا از دهان و گلو، تأخیر آن و مشکلات فیزیولوژیکی را فراهم می‌کند.

مشاهده از جلو عدم تقارن‌های باقیمانده را در سینوس‌های شیاری و گلابی‌شکل مشخص می‌کند و بیرون‌کشیدگی/درون‌کشیدگی تارهای صوتی را نشان می‌دهد.

بویژه، این مطالعه سرعت و کارآیی بلع را ارزیابی می‌کند و الگوهای حرکت حفره دهان، گلو و مری را مشخص می‌کند.

با آگاهی از مکان، زمان و مقدار تنفّس در هنگام مطالعه، پزشک می‌تواند کارآیی برنامه راهبردهای توانبخشی را ارزیابی کند.

اخیراً، پیشنهادی برای استانداردسازی VFSS ارائه شده است.

طراحی MBSImp امکان تعیین مقدار آسیب عمل بلع را فراهم می‌کند که در طی مطالعه با روش VFSS شناسایی می‌شود.

درمان اختلال بلع

ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری (FEES)

ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری (FEES) اغلب اوقات مکمّل روش VFSS است که در مواردی محدودیت‌هایی دارد.

FEES روشی بی‌خطر و کاملاً مناسب است که متخصص آسیب‌های گفتار و/یا متخصص گوش، حلق و بینی هر دو می‌توانند به تنهایی می‌توانند انجام دهند.

FEES به همان اندازه VFSS یا بیشتر از آن به ارزیابی تأخیر در شروع بلع، باقیماندن غذا در گلو و تنفّس حسّاس است.

در معاینه با روش FEES برای ارزیابی آناتومی پویا و ایستای حلق، وجود و توانایی مدیریت ترشحات گوش و حلق و بینی

و سازگاری‌های مختلف عمل بلع با مایعات و جامدات، از آندوسکوپی انعطاف‌پذیر استفاده می‌شود.

در هنگام بلع، به مدت انتقال غذا، شواهد نفوذ و تنفس، تعداد عمل‌های بلع برای فرو بردن لقمه و میزان انسداد راه تنفس توجه می‌شود.

دستگاه معاینه در طول مجرای بینی و کف بینی پیش برده می‌شود تا اینکه انتهای دستگاه در در انتهای زبان کوچک یا نوک اپی‌گلوت قرار می‌گیرد.

این امر امکان مشاهده انتهای زبان، دیواره‌های جانبی و خلفی گلو، سینوس گلابی‌شکل و درون مری را فراهم می‌کند.

در اواسط دهه ۱۹۹۰، آویو و همکاران ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری را همراه با آزمایش حسی (FEESST) ابداع کردند.

FEESST شبیه به FEES است، اما شامل پالس‌های هوای کنترل‌شده نیز می‌شود تا امکان تشخیص عینی آستانه‌های تفاوت حسّی در گلو و مری فراهم شود.

فشار پالس‌های هوا افزایش داده می‌شود تا اینکه رفلکس نزدیک‌کننده در ماهیچه مری (LAR) تحریک شود.

LAR عادی کمتر از ۴ میلی‌متر جیوه تعیین شده است.

احساس فیزیکی در مری در هنگام مطالعه FEESST عامل مهمّی در ارزیابی بلغ غذاهای پوره‌ای نیست.

مقایسه تصادفی آینده‌نگر درباره FEESST و VFSS توانایی‌های مشابهی را برای جلوگیری از التهاب الریه نشان داد.

برخی از طرفداران روش FEES و FEESST اعتقاد دارند که این آزمایش‌ها از استاندارد طلایی VFSS فراتر رفته‌اند.

با این حال، باید توجه داشت در حالیکه آسیب تارهای صوتی به بهترین شکل با روش FEES ارزیابی می‌شود،

بخش‌های دهان و مری به‌طرز ضعیفی ارزیابی می‌شوند. VFSS همچنان بهترین روش بری مشاهده این نواحی است.

بنابراین، روش VFSS و FEES/FEEESST کاربردهای بالینی مختلفی دارند.

مانومتری | درمان اختلال بلع

برای بررسی کارکردهای فیزیولوژیکی بخش بالایی اسفنکتر لوله مری، انسجام حرکات دودی‌شکل گلو و فشارهای درون لقمه،

از فشارسنجی گلو و مری استفاده می‌شود. فشارسنجی گلو و مری استاندارد طلایی برای ارزیابی کارکرد حرکتی عضلات گلو است.

با این حال، ابزار تشخیصی اصلی برای نارسایی بلع در هنگام سکته نیست و فقط زمانی انجام می‌شود که سابقه، ویدئوفلوروگرافی یا آندوسکوپی نتوانند تشخیصی را ارائه دهند یا حاکی از اختلال حرکتی باشند.

معمولاً فشارسنجی توسط متخصص معده و روده انجام می‌شود و در نارسایی بلع با غذای جامد نشان داده می‌شود که با کاهش وزن و استفراغ همراه است.

انجمن معده و روده آمریکا بازبینی فنی شاخص فشارسنجی را در رابطه با سایر ابزارهای تشخیصی برای ارزیابی نارسایی بلع فراهم کرده است.

درمان اختلال بلع پس از سکته

از طریق مصاحبه، ارزیابی‌های بالینی بلع و ارزیابی‌ با دستگاه، پزشکان اطلاعاتی را راجع به شرایط بیمار، آسیب‌های بدنی، آسیب دستگاه حسّی و تناسب شروع تغذیه دهانی گردآوری می‌کنند.

در طی ارزیابی‌های عینی، کارآیی راهبردهای جبرانی نیز ارزیابی می‌شود

تا بی‌خطرترین رژیم غذایی داده شود که در عین حال کمترین محدودیت را نیز برایش داشته باشد.

اطلاعاتی که از طریق این ارزیابی‌ها گردآوری می‌شوند، بعداً برای تدوین برنامه توانبخشی مخصوص به فرد و مناسب به کار برده می‌شوند.

توانبخشی برای نارسایی بلع از دو رویکرد جبرانی و بازیابی توان تشکیل می‌شود.

راهبردهای جبرانی برای کاهش نشانگان نارسایی بلع به کار می‌روند،

بدون آنکه فیزیولوژی تغییر داده شود، در حالیکه رویکردهای بازیابی توان برای بهبود فیزیولوژی بلع طراحی شده‌اند

و ایمنی و قدرت تحمّل فرد را با رژیم غذایی که کمترین محدودیت را دارد، بهبود می‌دهند.

ماهیت برخی از راهبردها هم جبرانی و هم توانبخشی است،

به‌‌ دلیل اینکه می‌توانند نشانگان نارسایی بلع به‌شدت کاهش دهند و فیزیولوژی بلع را بهبود می‌دهند (جدول ۴).

معمولاً از چندین روش برای بازیابی توان در نارسایی بلع استفاده می‌شود.

روش‌های درمان سنتی شامل تمارین

تقویت عضلات زبان،

تحریکات دمایی ،

تمارین نگهداری زبان،

مانور مندلسون،

بلع سوپرا گلوتیک

بلع سوپر سوپراگلوتیک

بلع پر تلاش و تقلا زیاد

و

تمرین مانور شاکر می‌شوند.

جدول ۴

رویکردهای درمان اختلال بلع (رفتاری)

جبرانی   هر دو بازیابی توان
·         تطبیق‌های کیفی

·         تغییر ویژگی‌های لقمه

(سازگاری، چسبندگی، حجم، دما، مزه)

·         افزایش کنترل ارادی

·

·         بلع با زحمت زیاد

·         مانور مندلسون

·         بلع بی‌خطر از بالای گلوت

و بلع بی‌خطر بالای گلوتی فوق‌العاده

·         افزایش ورودی حسّی

 

·         تمرین نگه داشتن زبان

·         تمرین شاکر (بالا بردن سر)

·         تمرین زبان/ تمرین مقاومت

·         LSVT

·         EMST

·         NMES

 

پس از ارزیابی عینی، راهبردهای جبرانی و ترکیبی از روش‌های درمان سنتی شروع می‌شوند.

روش‌های درمان سنتی بلع را تا اندازه زیادی بهبود می‌دهند و هر تمرینی تدثیر متفاوتی بر بلع می‌گذارد.

با این حال، نسبت دادن این بهبود به یکی از این روش‌ها دشوار است،

زیرا اغلب همراه با هم استفاده می‌شوند. جدول ۵ درمان‌های سنتی و جزئیات آثار مورد انتظارشان را نشان می‌دهد.

جدول ۵

روش‌های درمان اختلال بلع

روش درمانی تأثیر بر کارکرد بلع
بلع با زحمت انقباض انتهای زبان در هنگام بلع و پاکسازی کامل لقمه از شیارهای گلو را بهبود می‌دهد.
مانور مندلسون  اندازه و مدت بالا رفتن مری را افزایش می‌دهد و در نتیجه، مدت و عرض شکاف کریکوفارینژیال را زیاد می‌کند.
تمرین شاکر (تمرین بالا بردن سر) برای بیماران که در در آنها اندازه و مدت باز شدن شکاف کریکوفارینژیال کاهش یافته است، انجام می‌شود که غذا در سینوس گلابی‌شکل‌شان باقی می‌ماند.
بلع سوپرگلوتیک پیش از بلع، نفس نزدیک تارهای صوتی نگه داشته می‌شود و باقیمانده احتمالی غذا را از لوله مری پاک می‌کند.
بلعسوپر سوپراگلوتیک احتمال بستن اشتباه و درست تارهای صوتی با فشار به پایین را افزایش می‌دهد.
تمرین نگه داشتن زبان تماس بین انتهای زبان و دیواره خلفی حلق را بهبود می‌دهد.

 

درمان اختلال بلع

برای «افزایش آگاهی از الگوهای بلع و کمک به بیماری در اصلاح، نظارت و چالش با عملکرد بلع در هنگام اجرای  مانورهای بلع،

از روش‌های بازخورد زیستی، مانند الکترومیوگرافی (sEMG) همراه با روش‌های درمان سنتی استفاده‌ شده‌ است.

گزارش داده شده است که sEMG نرخ پیشرفت را در روش‌های درمان سنتی برای بیماران مبتلا به نارسایی مزمن بلع افزایش می‌دهد.

در مطالعه گذشته‌نگر درباره نجات‌یافتگان از سکته یا بیماران مبتلا به سرطان گردن یا سر، استفاده از بازخورد زیستی

با روش‌های درمان سنتی تا اندازه زیادی کارکرد بلع و قدرت تحمّل رژیم‌ غذایی خوراکی را بهبود داد و فایده این روش برای نجات‌یافتگان از سکته از فایده آن برای بیماران سرطانی بیشتر بود.

به دلیل بحث‌های موجود پیرامون کارآیی رویکرد درمانی برای نارسایی بلع، توجه به تحریک الکتریکی عصبی‌عضلانی (NMES) افزایش یافته است.

 

از روش NMES برای تمرین ماهیچه‌های حلقی، بهبود کارکرد بلع و تنظیم مجدد قشر حرکتی استفاده شده است.

 

پرمسیریوانیچ و همکاران (۲۰۰۹) یک کارآزمایی کنترل‌شده و تصادفی را برای مقایسه NMES با روش‌های درمان سنتی انجام دادند.

 

مشخص شد که هر دو روش درمانی تأثیر مثبتی بر کارکرد بلع دارند و نتایج روش NMES اندکی بهتر است.

 

در مقابل، در مطالعه تصادفی بولو و همکاران در سال ۲۰۰۸ که روش NMES و روش‌های سنتی را مقایسه کردند،

 

کارکرد بلع در همه آزمودنی‌ها به‌طرز معناداری بهبود یافت، اما تفاوت‌های بین این دو گروه درمانی معنادار نبود.

در مطالعه لودلو و همکاران (۲۰۰۶) مشاهده شد که سطح تحریک الکتریکی مورد استفاده یا خیلی ضعیف است و یا به اندازه کافی در عمق مخاط نفوذ نمی‌کند

تا ماهیچه‌های مسئول بالا بردن هیولارینجیال را تحریک کند.

 

یافته‌های آنان نشان می‌دهد که می‌توان از تحریک الکتریکی برای بیمارانی استفاده کرد

که عضلات‌شان ضعیف شده است و نمی‌توانند هنگام بلع عضله مری را بالا بیاورند،

مشاهده شد که تحریک الکتریکی بر بالا آوردن مری تأثیر منفی می‌گذارد و مشکل حفاظت از مسیر تنفس و ریسک اختلال تنفسی را افزایش می‌دهد.

لیلامانیت و همکاران (۲۰۰۲) مشاهده کردند که تحریک الکتریکی سطح میزان بالا آمدن مری را بهبود می‌دهد که می‌تواند تأثیر مثبتی بر شکاف کریکوفارینژیال بگذارد.

با توجه به ناسازگاری نتایج تحقیقات پیشین، مشخص نیست که آیا تحریک الکتریکی عصبی‌عضلانی برای درمان نارسایی بلع کارآیی دارد یا نه.

برای نجات‌یافتگان از سکته، کاهش قدرت زبان ممکن است پیامدهای خطرناکی برای کارکرد بلع داشته باشد.

مطابق با تحقیقات هویت و همکاران (۲۰۰۸) کاهش حجم عضلات زبان می‌تواند بر رانش لقمه به سمت گلو تأثیر منفی بگذارد.

درمان اختلال بلع

از آنجا که تأکید زیادی بر تشخیص و درمان نقص کارکردی زبان شده است، از دستگاه‌های متعدّدی برای ارزیابی نیروی زبان و حروجیِ فشارش استفاده می‌شود.

این دستگاه‌ها شامل

دستگاه ارزیابی عملکرد دهانی آیوا (IOPI)،

دستگاه ارزیابی نیروی زبان (TOMS)،

مبدّل نیروی زبان ایستگاه تحقیقاتی کای الکتریکز درباره بلع و دستگاه درمان تقویت دهان مدیسون (MOST) می‌شود.

در مطالعه آینده‌نگر مداخله همتا در نجات‌یافتگان از سکته حادّ مشاهده شد

که برنامه تمرین زبان ایزومتری با استفاده از دستگاه عملکرد دهانی آیوا (IOPI) در افزایش فشار ایزومتری در بخش قدامی و خلفی زبان مؤثر است

و فشارهای بلع را افزایش می‌دهد و در کل، میزان باقی ماندن غذا در مجاری را به‌طرز معناداری کاهش می‌هد و نرخ نفوذ-تنفّس را بهبود می‌دهد.

 

با اینکه استفاده از sEMG، NMES و برنامه‌های تمرین زبانی ایزومتری نتایج مثبتی داشته است،

اما برای تعیین کارآیی‌ این روش‌ها برای نجات‌یافتگان از سکته باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

با این حال، نتایج مثبتی که در روش sEMG و برنامه‌های تمرین زبانی ایزومتری مشاهده شده‌اند، نویدبخش هستند.

احتمالاً، این مداخلات در درمان نارسایی بلع، همراه با استفاده از روش‌های درمان سنّتی برای توانبخشی به بیماران در نارسایی بلع، نقش دارند.

[۱] .soft palate

[۲] . hard palate

 

 منبع این مقاله 

درمان اختلال بلع

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

گفتار درمانی | گفتار درمانی کودکان خوب در تهران |

گفتار درمانی

گفتار درمانی چیست؟ | گفتار درمانی کودکان

گفتار درمانی، یک روش درمانی برای اکثر کودکان مبتلا به اختلالات گفتاری ، زبانی ،مشکلات صدا و بلع است.

انواع اختلالات گفتاری شامل چه چیزهایی هستند؟ | گفتار درمانی

 اختلال گفتاری به مشکل در ایجاد صداها اشاره دارد.

اختلالات گفتاری عبارت‌اند از:

  • اختلالات بیانی:
  • این اختلال‌ها مربوط به مشکلاتی در ایجاد صدا در هجاها یا ادای نادرست کلمات تا جایی است که شنوندگان نمی‌توانند آنچه را که گفته می‌شود درک کنند.
  • اختلال در روانی گفتار :
  • این موارد شامل مشکلاتی از قبیل لکنت زبان است که در آن جریان گفتار با توقف‌های غیرمعمول،
    تکرارهای جزئی از کلمه («b-b-boy») یا طولانی شدن صداها و هجاها (sssssnake) قطع می‌شود.
  • اختلالات صدا:
  • این مشکلات مربوط به تن صدا، میزان صدا یا کیفیت صدا است
    که شنوندگان را ازآنچه گفته می‌شود منحرف می‌کند
    همچنین این نوع اختلالات ممکن است هنگام صحبت کردن باعث ایجاد درد یا ناراحتی در کودک شوند.

اختلالات زبانی چیست؟ | گفتار درمانی کودکان

اختلال زبانی به مشکل درک یا کنار هم قرار دادن کلمات برای برقراری ارتباط بین ایده‌ها اشاره دارد.

اختلالات زبانی می‌توانند درکی یا بیانی باشد:

  • اختلالات درکی،
    مشکلاتی درزمینهٔ فهم یا پردازش زبان هستند.
  • اختلالات بیانی به مشکلاتی درزمینهٔ ی در کنار هم قرار دادن کلمات
    داشتن واژگان محدود و یا عدم توانایی در استفاده از زبان به روشی مناسب ازنظر اجتماعی مربوط می‌شوند.
  • اختلالات شناختی-ارتباطی
    مشکلاتی در مهارت‌های ارتباطی هستند که شامل یادآوری، توجه، درک، سازمان‌دهی، تنظیم و حل مسئله می‌شوند.

اختلالات بلع و تغذیه‌ای چیست؟ |گفتار درمانی کودکان

دیسفاژی یا اختلالات تغذیه دهانی

نوعی اختلال در نحوه خوردن یا نوشیدن فرد است.

این موارد شامل مشکلاتی در جویدن و بلع، سرفه کردن، تهوع و امتناع از غذا می‌شوند.

چه کسی گفتاردرمانی را انجام می‌دهد؟

آسیب شناسان گفتار و زبان (SLP) که اغلب به آن‌ها گفتار درمانگر گفته می‌شود،

در زمینهٔ مطالعه ارتباطات انسانی، پیشرفت آن و اختلالات آن آموزش می‌بینند.

گفتار درمانگران  مهارت‌های گفتار، زبان، ارتباط شناختی و مهارت‌های دهانی / تغذیه / بلع را ارزیابی می‌کنند.

این کار به آن‌ها اجازه می‌دهد تا یک مشکل و بهترین راه برای درمان آن را شناسایی کنند.

متخصصین گفتار درمانی دارای:

  • حداقل مدرک کارشناسی
  • مجوز رسمی از وزرات بهداشت در این زمینه
  • گواهی صلاحیت بالینی از انجمن شنوایی -گفتار و زبان آمریکا[۲] (ASHA) هستند.

یک متخصص گفتار درمانی که دارای گواهینامه ASHA است،

امتحان ملی (کنکور) را پشت سر گذاشته و دستیاری بالینی معتبر ASHA را نیز به پایان رسانده است.

بعضی‌اوقات، دستیاران گفتاردرمانی به ارائه‌ی خدمات زبان گفتاری کمک می‌کنند.

آن‌ها معمولاً دارای مدرک ۲ ساله‌ی کاردانی یا ۴ ساله‌ی لیسانس هستند و تحت نظارت SLP فعالیت می‌کنند. که در ایران ما چنین اشخاصی را نداریم!!

مراقب افرادی که خودشون گفتار درمانگر معرفی میکنند باشید!! حتما کارت نظام پزشکی شون چک کنید 

متخصصین گفتار درمانی چه‌کاری انجام می‌دهند؟

در گفتار درمانی، یک متخصص گفتاردرمانی با کودک به‌صورت یک‌به‌یک، در یک گروه کوچک و یا در یک کلاس برای حل مشکلات گفتاری کار می‌کند.

درمانگران از استراتژی‌های مختلفی استفاده می‌کنند، ازجمله:

  • فعالیت‌های مداخله‌ای زبان:
    SLP با بازی کردن و صحبت کردن، استفاده از تصاویر، کتاب‌ها، اشیاء یا وقایع جاری با کودک در تعامل خواهد بود تا رشد زبان را تحریک کند.گفتاردرمانی کودکان ممکن است واژگان و دستور زبان را به‌صورت صحیح مدل‌سازی کند
    و از تمرینات تکراری برای ایجاد مهارت‌های زبانی استفاده کند.
  • درمان بیانی:
    بیان کلمات، یا تولید صدا تمرین‌هایی شامل مدل‌سازی صداها و هجاهای صحیح در کلمات و جملات توسط درمانگر است
    که اغلب در حین انجام بازی برای کودکان صورت می‌گیرد.

سطح بازی متناسب با سن کودک و مربوط به نیازهای خاص او است.

متخصص گفتاردرمانی به کودک نشان می‌دهد که چگونه صداهای خاصی مانند صدای «r» را ایجاد کند
و ممکن است نحوه حرکت زبان را برای ایجاد صداهای خاص نشان دهد.

  • درمان مشکلات حسی حرکتی دهان/ تغذیه و بلع:

    ممکن است SLP برای تقویت عضلات دهان برای خوردن، نوشیدن و بلع،
    از انواع تمرین‌های دهانی – ازجمله ماساژ صورت و انواع تمرین‌های زبان، لب و فک استفاده کند.

    همچنین ممکن است SLP از ترکیب‌ها و درجه حرارت‌های مختلف غذایی برای افزایش آگاهی دهان کودک در هنگام خوردن و بلع استفاده کند.

چرا بعضی از کودکان نیاز به گفتار درمانی دارند؟

کودکان ممکن است به دلایل زیادی نیاز به گفتاردرمانی داشته باشند که شامل موارد زیر است:

  • اختلالات شنوایی
  • تأخیرهای شناختی (عقلانی، فکری) یا سایر تأخیرهای رشدی
  • عضلات ضعیف دهان
  • گرفتگی صدای مزمن
  • شکاف لب یا شکاف کام
  • اوتیسم
  • مشکلات طراحی حرکتی
  • مشکلات بیانی
  • اختلال در روان صحبت کردن
  • مشکلات تنفسی (اختلالات تنفسی)
  • اختلالات تغذیه و بلع
  • آسیب تروماتیک مغز

گفتار درمانی باید در اسرع وقت شروع شود.

کودکانی که درمان را زودتر (قبل از ۵ سالگی) شروع می‌کنند نسبت به افرادی که بعداً شروع می‌شوند، نتایج بهتری دارند.

این بدان معنا نیست که بچه‌های بزرگ‌تر در درمان به‌خوبی عمل نمی‌کنند.
پیشرفت آن‌ها ممکن است کندتر باشد،
زیرا آن‌ها الگوهایی که باید تغییر کنند را یاد گرفته‌اند.

چگونه متخصص گفتاردرمانی پیدا کنیم؟

برای یافتن یک متخصص گفتاردرمانی، از پزشک یا معلم فرزند خود بخواهید تا شمارا به متخصص گفتاردرمانی ارجاع دهد،

فهرست راهنماهای محلی آنلاین را بررسی کنید یا در وب‌سایت ASHA جستجو کنید.

انجمن‌های دولتی آسیب‌شناسی زبان گفتاری و شنوایی‌شناسی نیز فهرستی از درمانگران دارای مجوز رادارند.

SLP فرزند شما باید در دولت شما مجوز داشته باشد و تجربه کار با بچه‌ها و اختلال خاص فرزند شمارا داشته باشد.

 

در ایران کافی ایست برای بهره مندی از خدمات گفتار درمانی به صورت ویزیت در کلینیک

یا وویزیت در منزل و با گفتاردرمانی آنلاین به وب سایت gofkar.com مراجعه کنید

والدین چطور می‌توانند به گفتار درمانی کودکان کمک کنند؟

والدین در پیشرفت کودک در گفتاردرمانی نقش کلیدی دارند.

کودکانی که برنامه‌ی درمانی را سریع‌تر و با نتایج بلندمدت به پایان رسانده‌اند

همان‌هایی هستند که والدین آن‌ها نیز در این گفتاردرمانی شرکت داشتند.

 

از درمانگر بپرسید که چه‌کاری می‌توانید انجام دهید.

به‌عنوان‌مثال، می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا فعالیت‌هایی را که SLP پیشنهاد می‌کند در خانه انجام دهید.

این امر تضمین‌کننده‌ی پیشرفت مداوم و انجام مهارت‌های جدید می‌شود.

 

غلبه بر اختلال گفتاری یا زبانی به زمان و تلاش زیاد نیاز دارد؛

بنابراین حتماً باید همه اعضای خانواده‌ی کودک صبور باشند و کودک را درک کنند.

گفتاردرمانی کودکان

گفتاردرمانی کودکان

 

 

کی باید به گفتار درمانی مراجعه کنیم؟

هر زمان که کوچکترین مشکلی در مهارت های گفتاری ، زبانی ، صدا و بلع کودکان مشاهده کردید

بلافاصله به گفتار درمانی مراجعه کنید هرچه زودتر درمان سریع تر و بهتر صورت میگیرد

 

بعضی از بچه‌ها در گفتن صداها یا کلمات خاص مشکل‌دارند.

این امر می‌تواند ناامیدکننده باشد زیرا ممکن است دیگران نتوانند آنچه را آن‌ها می‌گویند درک کنند.

 

خبر خوب این است که بچه‌ها می‌توانند برای دریافت کمک به‌نوعی متخصص خاص

گفتار درمانگر (که به آن‌ها آسیب شناسان گفتار و زبان نیز گفته می‌شود) – مراجعه کنند.

 

متخصصین گفتاردرمانی در درمان چه اختلالاتی کمک می‌کنند؟

گفتار درمانگران به افراد در هر سنی که دارای اختلالات مختلف گفتاری و زبانی هستند، کمک می‌کنند.

در اینجا برخی از آن‌ها ذکرشده است:

  • اختلالات بیانی یا تلفظی(بگویید: ar-tik-yuh-LAY-shun) این اتفاق زمانی می‌افتد که کودک در ادای صداهای خاص یا بیان درست کلمات مشکل دارد.«run» ممکن است به‌صورت «won» تلفظ شود یا “say” ممکن است «thay» به نظر برسد.لکنت زبان جزو اختلالات روانی گفتار محسوب می‌شود.
  • اختلال در روان صحبت کردن(بگویید: FLOO-en-see):اگر کودک صداهای خاصی را تکرار کند و در گفتن کلمه‌ی کامل مشکل داشته باشد، ممکن است دچار اختلال در روان صحبت کردن باشد.به‌عنوان‌مثال، کودکی که در حال گفتن کلمه‌ی “story” است، ممکن است روی “st” گیر بیفتد و «st-st-st-story» را بگوید.

    یا او ممکن است صداهای خاصی را امتداد دهد و بگوید “ssssssstory”.

 

  • لکنت زبان نوعی اختلال در روان صحبت کردن محسوب می‌شود.
  • اختلالات صدا(بگویید: REZ-u-nuhns)اگر افراد در درک آنچه کودک می‌گوید مشکل داشته باشند ممکن است او دچار اختلال آوایی باشد.
  • بچه‌ها ممکن است یک جمله را با صدای بلند و واضح شروع کنند اما در انتها زیر لبی و نامفهوم صحبت کنند.
  • بعضی‌اوقات به نظر می‌رسد این بچه‌ها سرماخورده‌اند یا مثل‌اینکه از طریق بینی صحبت می‌کنند.

ندول تارهای صوتی ، پلیپ ، گرفتگی صدار در خوانندگان یا مداحان یا قاریان قرآن جزو این دسته حساب می شوند

  • اختلالات زبانی:
    کودکی که در فهم صحبت‌های مردم مشکل دارد یا با در کنار هم قرار دادن کلمات برای بیان افکار مشکل دارد،
  • ممکن است دچار اختلال زبانی باشد.

چه کسی به گفتار درمانی نیاز دارد؟

بسیاری از بچه‌ها گفتار درمانی کودکان را ملاقات می‌کنند.

این‌یک روش عالی برای یادگیری صحبت کردن به‌صورت واضح است.

بعضی ‌اوقات کودک یک وضعیت پزشکی دارد که صحبت کردن را سخت‌تر می‌کند.

در اینجا برخی از آن‌ها ذکرشده‌اند:

  • اختلال شنوایی
  • عضلات ضعیف در اطراف دهان
  • برآمدگی تارهای صوتی / گرفتگی صدا
  • اوتیسم
  • اختلال تنفسی
  • اختلال در بلع

در گفتار درمانی چیکار می کنند؟

کودکی که برای اولین بار متخصص گفتاردرمانی را می‌بیند،

گفتار درمانگر از او یک آزمون گفتاری می‌گیرد.

نگران نباشید، این آزمون مانند یک آزمون مدرسه نیست که بر روی کارنامه‌ی شما تأثیر بگذارد.

 

این آزمون روشی است برای یافتن اینکه چه نوع مشکلات گفتاری در کودک وجود دارد.

از کودک خواسته می‌شود صداها و کلمات خاصی را بگوید.

این صداها ممکن است ضبط شوند و ممکن است در طول آزمایش، درمانگر مواردی را یادداشت کند.

این آزمایش به درمانگر کمک می‌کند تا نیازهای کودک را تشخیص دهد و در مورد بهترین روش‌های درمانی تصمیم بگیرد.

«درمان» مشکلات گفتاری، با تمرین زیاد میسر است.

 

اگر بچه‌ها در بیان کلمات یا روان صحبت کردن مشکل‌دارند،

درمانگر وقت خود را صرف نشان دادن چگونگی ایجاد صداهای مناسب می‌کند.

درمانگر صداها را نشان می‌دهد و از کودک می‌خواهد که سعی کند از او تقلید کند؛

یعنی تقلید کردن شیوه‌ای که درمانگر لب‌ها، دهان و زبان را برای ایجاد صدای مناسب حرکت می‌دهد.

آینه‌ها در اینجا می‌توانند مفید باشند. ممکن است درمانگر از کودکی بخواهد که درحالی‌که به آینه نگاه می‌کند این صداها را ادا کند. برخی از درمانگران برای سرگرم‌کننده‌تر کردن این تمرین از بازی‌ها استفاده می‌کنند.

 

اگر درمانگر در درمان اختلال زبانی به شما کمک می‌کند، جلسات تمرینی ممکن است کمی شبیه مدرسه به نظر برسد.

او به شما در گرامر-یعنی چگونه کلمات را به‌درستی کنار هم قرار دهید تا جملات و افکار واضحی را شکل دهید- کمک خواهد کرد.

 

اگر در درک آنچه می‌شنوید مشکل‌دارید، ممکن است بازی‌هایی انجام دهید که روی این مهارت‌ها کار کنند، مانند بازی سیمون سیز

گفتار درمانی کودکان چه مدت طول خواهد کشید؟

برخی از درمان‌ها کوتاه‌مدت و برخی دیگر طولانی‌تر هستند. بستگی به مشکلی دارد که یک کودک روی آن کار می‌کند.

کودکان ممکن است یک‌بار در هفته یا چند بار در هفته گفتار درمانگر را ببینند.

درمان می‌تواند چند هفته، چند ماه یا چند سال طول بکشد.

 

اگر مشکل گفتاری دارید، بهترین توصیه برای شما تمرین، تمرین، تمرین است.

برای کار با مهارت‌هایی که درمانگر به شما نشان داده است، وقت بگذارید. شاید بهتر باشد مدتی را قبل از خواب در مقابل آینه تمرین کنید.

از والدین خود بخواهید که با شما همکاری کنند.

درست مثل تمرین ضربات آزاد یا حفظ کردن جدول‌ضرب، تلاش زیاد نتیجه می‌دهد!

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

گفتار درمانی کودک ۳ ساله | گفتار درمانی کودک سه ساله |

,
گفتار درمانی کودک 3 ساله

گفتار درمانی کودک ۳ ساله| گفتار درمانی کودک سه ساله

گفتار درمانی کودک ۳ ساله ساله چگونه انجام میشود؟ | گفتار درمانی کودک سه ساله

یک کودک ۲ ساله به طور معمول می تواند حدود ۵۰ کلمه بگوید و در جملات دو و سه کلمه ای صحبت کند

گفتار درمانی کودک ۳ ساله | آیا کودکم دچار تأخیر در گفتار شده است؟

تأخیر در گفتار چیست؟

علائم

علل تأخیر در گفتار

تشخیص

درمان

آنچه شما می‌توانید انجام دهید

مراحل اولیه

گفتار درمانی کودک ۳ ساله | گفتار درمانی کودک سه ساله

بطور معمول یک کودک ۲ ساله می‌تواند حدود ۵۰ کلمه ادا کند و جملات ۲ و ۳ جمله‌ای بگوید.

در سن ۳ سالگی دایرۀ لغات کودک تا حدود ۱۰۰۰ کلمه افزایش می‎یابد و کودک ۳ ساله می‌تواند جملات ۳ و ۴ کلمه‎ای بسازد.

اگر کودک نوپای شما این مراحل مهم تولید گفتار را طی نکرده ممکن است دچار تأخیر در گفتار شده باشد.

مراحل رشدی به سنجش پیشرفت کودک کمک می‎کنند ولی، این مراحل رشدی دستورالعمل‎های کلی هستند.

هرکدام از کودکان با آهنگ رشد مخصوص به خود پیشرفت می‎کنند.

همیشه تأخیر در رشد به این معنا نیست که کودک با مشکل جدی مواجه شده است.

ممکن است توانایی‌های کودک شما دیرتر از معمول شکوفا شده و او فردی است که نمی‎خواهد با پرحرفی گوش شما را کر کند.

ازطرفی تاخیر در گفتار می‎تواند ناشی از ناشنوایی/کم‎شنوایی یا اختلالات نورولوژیکی یا رشدی باشد.

بسیاری از انواع تاخیر در گفتار را می‎توان بطور مؤثر درمان کرد. مباحث زیر را دنبال کنید تا بتوانید به کودک خود کمک کنید.

گفتار درمانی کودک ۳ ساله چگونه انجام می شود؟

این مباحث عبارتند از:

  • علائم تأخیر در گفتار کودکان نوپا
  • اقدامات اولیه
  • نقش والدین در پیشرفت گفتاری کودک
  • تفاوت تأخیر در گفتار و تأخیر در زبان

گرچه ایجاد تمایز بین تأخیر گفتاری و زبانی دشوار است
(و اغلب از آنها به‎عنوان یک مشکل یاد می‌شود) ولی، بین آنها تفاوت‎هایی نیز وجود دارد.

کنش فیزیکی تولید صوت و ادای کلمات گفتار (سخن) نام دارد.
کودک نوپایی که دچار تأخیر در گفتار است تلاش می‎کند کلماتی را ادا کند ولی، در تولید اصوات صحیح برای ساخت کلمات مشکل دارد.
تأخیر در گفتار ارتباط غیرکلامی یا ادراکی را شامل نمی‎شود.

تاخیر کلامی شامل ارتباط و درک کلامی و غیرکلامی است.

کودک نوپایی که دچار تأخیر در زبان شده ممکن است بتواند اصوات صحیح تولید کرده
و برخی کلمات را به‏درستی تلفظ کند ولی، این اصوات و کلمات نمی‎توانند عبارات یا جملات قابل‏فهم بسازند.
ممکن است این کودکان در درک دیگران دچار مشکل شوند.

ممکن است کودکان دچار تأخیر در گفتار یا زبان شوند ولی، گاهی این دو مشکل با یکدیگر همپوشانی دارند.

اگر نمی‎دانید کودک شما دچار کدام نوع تأخیر شده نگران نباشید.
برای ارزیابی و آغاز درمان لازم نیست بین تأخیر گفتاری و زبانی تمایز ایجاد شود.

تاخیر کلامی چیست؟

مهارت‎های گفتاری و زبانی نوزادان با غان و غون کردن آنها آغاز می‎شود.

با گذشت چندماه از تولد نوزاد کم‏کم صداهای نامفهوم و بی‌معنای نوزاد پیشرفت کرده و به اولین کلمات قابل درک تبدیل می‎شوند.

تأخیر در گفتار زمانی پیش می‌آید که کودک نوپا مراحل معمول سخن‏گفتن را طی نکند.

کودکان در بازۀ زمانی مخصوص به خود پیشرفت می‎کنند.

اندکی تأخیر در مکالمه و تولید کلمات لزوماً به این معنا نیست که مشکلی جدی وجود دارد.

ویژگی های گفتار کودک ۳ ساله شامل :

  • از حدود ۱۰۰۰ کلمه استفاده کند.
  • خود و دیگران را با اسم صدا بزند.
  • در جملات ۳ و ۴ کلمه‌ای از اسم‎ها، صفات و افعال استفاده کند.
  • اسامی را جمع ببندد.
  • سؤال بپرسد.
  • داستان بگوید، آواز بخواند و یک قافیه از اشعار مهدکودک را بخواند.

افرادی که اوقات زیادی را با یک کودک نوپا می‎گذرانند علاقمند هستند تا این کودکان را بهتر بشناسند.

حدود ۵۰ تا ۹۰ درصد از کودکان ۳ ساله برای درک بیشتر زمان می‌توانند به خوبی با غریبه‌ها صحبت کنند.

علائم تاخیر در گفتار کودکان چیست؟ | گفتار درمانی کودک ۳ ساله

اگر نوزادی تا سن دوماهگی هیچ صدایی (غان و غون یا هر صدای دیگر) تولید نکند می‎توان آن را به عنوان نخستین علائم تاخیر در گفتار به حساب آورد.

اغلب نوزادان در ۱۸ ماهگی می‎توانند از کلمات ساده‎ای مانند «ماما» یا «بابا» استفاده کنند. علائم تأخیر در گفتار در کودکان بزرگتر عبارت است از:

  • ۲ سالگی: کودک قادر نیست حداقل ۲۵ کلمه بکار بگیرد.
  • ۵/۲ سالگی: کودک نمی‎تواند عبارت‎های دوکلمه‎ای با ترکیب اسم-فعل بکار ببرد.
  • ۳ سالگی: کودک نمی‎تواند حداقل ۲۰۰ کلمه بکار ببرد یا برای درخواست چیزی نام آن را بر زبان بیاورد.
    درک چنین کودکانی دشوار است حتی اگر با شما زندگی می‎کنند.
  • سنین بالاتر: کودک نمی‎تواند کلماتی که قبلاً فراگرفته را ادا کند.

گفتار درمانی کودک سه ساله

دلیل تاخیر در گفتار چیست؟ |گفتار درمانی کودک سه ساله

شاید تأخیر در گفتار به معنای متفاوت بودن برنامۀ زمان‎بندی رشد این گروه از کودکان باشد و آنها در نهایت شروع به صحبت خواهند کرد.

ولی، تأخیر در گفتار یا زبان می‎تواند دربارۀ رشد جسمانی و عقلانی کودک اطلاعات کلی به ما بدهد. در اینجا نمونه ‏هایی را ذکر می‌کنیم:

مشکلات مربوط به ساختار وعضلات دهان

تاخیر در گفتار می‎تواند نشان‎دهندۀ وجود مشکل در دهان، زبان یا کام (سقف دهان) باشد.

در عارضۀ آنکیلوگلوسیا (کوتاهی بند زیر زبان )
نوار باریکی که زبان را به انتهای دهان متصل می‌کند کوتاه‌تر از میزان طبیعی است و درنتیجه زبان به کف دهان متصل است.
در این حالت کودک در تولید برخی اصوات خاص دچار مشکل می‎شود. این اصوات خاص عبارتند از:

د

ل

ر

س

ت

ز

ث

ض

گرۀ زبانی همچنین می‎تواند تغذیۀ نوزاد شیرخوار را با مشکل روبرو کند.

اختلالات گفتاری و زبانی در کودکان | گفتار درمانی کودک ۳ ساله

کودک ۳ ساله‎ای که می‎تواند بصورت غیرکلامی با دیگران ارتباط برقرار کرده و آنها را درک کند ولی قادر به بیان بسیاری از کلمات نباشد دچار تأخیر در گفتار است.

کودکی که می‎تواند چند کلمه ادا کند ولی، نمی‎تواند آنها را در عباراتی قابل‎درک قرار دهد ممکن است دچار تاخیر زبانی شده باشد.

برخی اختلالات تاخیر در گفتار و زبان مربوط به عملکرد مغزی هستند و ممکن است نشانۀ ناتوانی در یادگیری باشند.

یکی از دلایل تأخیر در گفتار، زبان و سایر تأخیرهای رشدی تولد زودرس نوزاد است.

آپراکسی گفتار در دوران کودکی اختلالی جسمانی است که در آن ساخت اصوات در سلسله مراتب درست و تولید کلمات دشوار است.

این اختلال بر ارتباط غیرکلامی یا درک زبانی تأثیر نمی‎گذارد.

ناشنوایی

کودک نوپایی که نمی‎تواند به خوبی بشنود یا گفتار را بصورتی تحریف‎شده و ناقص می‎شنود احتمالاً در ساخت کلمات با مشکل مواجه می‌شود.

یک علامت ناشنوایی این است که وقتی شما فرد یا شیء‎ را با اسم صدا می‎زنید
کودک هیچ عکس‎العملی از خود نشان نمی‎دهد مگر زمانی که از حرکات اشاره استفاده کنید.

ولی، ممکن است علائم ناشنوایی بسیار ظریف باشد. ممکن است گاهی تأخیر در گفتار یا زبان تنها علامت مهم و قابل‏توجه ناشنوایی باشد.

فقدان انگیزش

ما صحبت کردن را برای شرکت در گفتگو یاد می‎گیریم. اگر کسی با فرد وارد گفتگو نشود درک کردن و شروع صحبت دشوار می‎شود.

محیط نیز نقش مهمی در رشد گفتار و زبان بازی می‎کند.
سوءاستفاده، غفلت کردن و فقدان انگیزۀ کلامی می‎تواند مانع رسیدن کودک به مراحل رشدی مربوط به گفتار شود.

اختلال طیف اوتیسم

غالباً در اختلال طیف اوتیسم مشکلات گفتاری و زبانی دیده می‌شود.

سایر علائم عبارتند از:

  • عبارات و اصطلاحات تکراری (پژواک‏گویی، تکرار و تقلید از سخنان دیگران) به جای تولید عبارات جدید
  • رفتارهای تکراری
  • ارتباط کلامی و غیرکلامی ناقص
  • تعاملات اجتماعی ناقص
  • واپس‎روی کلامی و زبانی
  • مشکلات نورولوژیکی

اختلالات نورولوژیکی خاص می‎تواند ماهیچه ‏های مربوط به تولید گفتار را تحت تأثیر قرار دهد.

این اختلالات عبارتند از:

  • فلج مغزی
  • دیستروفی عضلانی
  • ضربۀ مغزی

درمورد فلج مغزی، ناشنوایی یا سایر ناتوانی‎های رشدی می‎توانند بر گفتار کودک تأثیر بگذارند.

ناتوانی‎های ذهنی

ناتوانی‌های ذهنی می‎تواند منجر به تأخیر در گفتار شود. اگر کودک شما صحبت نمی‎کند ممکن است این یک مشکل شناختی باشد نه ناتوانی در تولید کلمات.

تشخیص تاخیر در گفتار | گفتار درمانی کودک ۳ ساله

به دلیل اینکه رشد کودکان با یکدیگر متفاوت است بنابراین، نمی‎توان بین تأخیر در گفتار و زبان با اختلال گفتاری و زبانی تمایز قائل شد.

براساس منابع معتبر رشد زبانی ۱۰ تا ۲۰ درصد از کودکان ۲ ساله با تأخیر مواجه می‎شود و در این بین تعداد پسران ۳ برابر دختران است.

درحقیقت این کودکان دچار اختلال گفتار یا زبان نیستند و تا سن ۳ سالگی زبان باز می‎کنند.

هنگام مراجعه به متخصص اطفال، پزشک سؤالاتی دربارۀ توانایی‏های گفتاری و زبانی کودک و سایر مراحل رشدی و رفتاری کودک از شما خواهد پرسید.

متخصص اطفال دهان، کام و زبان کودک را معاینه می‎کند.

همچنین ممکن است شنوایی کودک را نیز بررسی کند.

حتی اگر بنظر رسد کودک به صداها واکنش نشان می‎دهد ولی، ممکن است دچار ناشنوایی یا کم‏شنوایی باشد
که درنتیجه موجب آشفتگی آوایی کلمات برای او می‎شود.

ممکن است پزشک متخصص کودکان براساس یافته‏ های اولیه، برای ارزیابی‎های بیشتر کودک را به متخصصین یا مراکز دیگری ارجاع دهد که عبارتند از:

  • ادیولوژیست (متخصص شنوایی‏ سنجی)
  • پاتولوژیست گفتار-زبان
  • نورولوژیست
  • خدمات مداخله‏ای اولیه
  • درمان تأخیر در گفتار
  • گفتار-زبان درمانی

اولین مرحله از درمان گفتار درمانی کودک سه ساله است.

اگر تأخیر رشدی فقط مربوط به گفتار باشد برای حل آن تنها یک درمان مورد نیاز است.

با مداخلۀ اولیه، گفتار کودک تا رسیدن به سن دبستان پیشرفت کرده و به سطح طبیعی می‎رسد.
همیشه در مداخلۀ اولیه چشم‎اندازی عالی پیشنهاد می‎شود.

وقتی پزشک تشخیص دهد که مشکل دیگری وجود دارد گفتار-زبان درمانی نیز می‎تواند به‎عنوان بخشی از یک برنامۀ درمانی کلی مؤثر باشد.

متخصص گفتار-زبان درمانی بصورت مستقیم با کودک شما کار می‎کند و به شما نیز دستورالعمل‎هایی می‎دهد تا بتوانید به پیشرفت کودک خود کمک کنید.

خدمات مداخله‏ ای اولیه | گفتار درمانی کودک سه ساله

براساس نظر متخصصان تأخیر گفتار و زبان در سنین ۵/۲ تا ۵ سالگی می‎تواند منجر به بروز مشکلات خواندن در دبستان شود.

ازطرف دیگر تأخیر در گفتار می‎تواند باعث پدیدآمدن مشکلات رفتاری و اجتماعی شود.

ممکن است با تشخیص پزشک کودک ۳ ساله قبل از ورود به مدرسه واجد شرایط خدمات مداخله‎ای اولیه شود.

درمان مشکلات زیربنایی برای گفتار درمانی کودک ۳ ساله

وقتی تأخیر در گفتار مربوط به مشکلات اساسی باشد یا این تأخیر دراثر نوعی اختلال همزیستی پدید آید
باید این مشکلات نیز مورد توجه و بررسی قرار گیرند که عبارتند از:

  • کمک به رفع مشکلات شنوایی
  • درمان و اصلاح مشکلات (جسمانی) مربوط به دهان یا زبان
  • کاردرمانی
  • فیزیوتراپی
  • ABA درمانی
  • مدیریت اختلالات نورولوژیک

آنچه والدین میتوانند انجام دهند

در اینجا روش‎هایی را ذکر می‎کنیم که با توجه به آنها می‎توانید کودک نوپای خود را وادار به صحبت ‏کردن کنید:

  • با کودک خود بطور مستقیم صحبت کنید حتی اگر فقط راوی آنچه انجام می‎دهید باشید.
  • همانطور که کلمات مشابه را بیان می‎کنید با استفاده از حرکات دست به اشیاء موردنظر اشاره کنید.
    برای این‎ کار می‎توانید از قسمت‎های مختلف بدن، افراد، اسباب‏بازی‎ها، رنگ‎ها یا اشیائی که هنگام قدم زدن در اطراف خود می‎بینید استفاده کنید.
  • برای کودک خود کتاب بخوانید و همانطور که با کتاب به پیش می‎روید در مورد تصاویر آن نیز صحبت کنید.
  • برای کودک خود آهنگ‎ها و اشعار ساده‏ای بخوانید که تکرار آنها برای او آسان است.
  • هنگامی که با کودک خود صحبت می‎کنید تمام توجه خود را به او معطوف کنید. وقتی کودک سعی می‎کند با شما صحبت کند باید صبور باشید.
  • وقتی کسی سؤالی از کودک می‎پرسد شما به جای او پاسخ ندهید.
  • حتی اگر می‎توانید نیازهای کودک خود را حدس بزنید ولی، به او فرصت دهید تا خود نیازهایش را بر زبان آورد.
  • به جای نقد و اصلاح مستقیم خطاهای کلامی کودک فقط کلمات را بصورت صحیح تکرار کنید.
  • اجازه دهید کودک شما با کودکانی که دارای مهارت‎های زبانی خوب هستند در تعامل و ارتباط باشد.
  • از کودک خود سؤال بپرسید، به او حق انتخاب دهید و برای پاسخ دادن به سؤالات به او زمان کافی بدهید.

اگر فکر میکنید کودک شما دچار تاخیر در گفتار یا زبان است چه باید کرد؟

ممکن است هیچ مشکلی وجود نداشته باشد و کودک در زمان معین زبان باز کند.

ولی، گاهی تأخیر در گفتار می‎تواند نشانۀ وجود مشکلات دیگری همچون ناشنوایی یا سایر مشکلات مربوط به تأخیر رشد باشد.

وقتی کودک دچار تأخیر در گفتار باشد مداخلۀ اولیه بهترین راه است.

اگر کودک شما در زمان معین زبان باز نکند به متخصص گفتار درمانی مراجعه کنید.

در این زمان با کودک خود بیشتر صحبت کنید، برایش آواز و کتاب بخوانید تا او را به صحبت کردن ترغیب کنید.

گفتار درمانی کودک ۳ ساله به طور خلاصه | گفتار درمانی کودک سه ساله

تأخیر در گفتار کودک نوپا به این معنا است که کودک در سن معینی به مرحلۀ گفتاری و کلامی آن سن دست نیافته است.

گاهی تأخیر در گفتار درنتیجۀ وجود مشکلی اساسی است و باید درمان شود.

در این موارد می‎توان همراه با سایر درمان‎ها از گفتاردرمانی یا زبان درمانی هم استفاده کرد.

بسیاری از کودکان نوپا زودتر یا دیرتر از میانگین کلی زبان باز می‎کنند.

بنابراین، این مسئله همیشه جای نگرانی ندارد ولی حتما برای تشخیص شدت این مشکل به گفتار درمانی ونک مراجعه کنید

اگر دربارۀ توانایی‎های گفتاری یا زبانی کودک خود سؤالاتی در ذهن دارید با متخصص گفتار درمانی مشورت کنید.

مداخلۀ اولیه برای درمان تأخیر در گفتار می‎تواند موجب رفع این مشکل در کودک ۳ ساله شود

و او می‎تواند تا رسیدن به سن مدرسه بصورت طبیعی صحبت کند.

 

 

refrence مقاله

گفتار درمانی کودک ۳ ساله

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 5]

درمان اختلال بلع | دیسفاژی چیست

,
اختلالات بلع | درمان اختلال بلع

دیسفاژی اختلال بلع چیست؟

سکته مغزی یا آسیب های مغزی می تواند عملکرد گفتار و بلع را دچار مشکل می کند،

بعد از سکته مغزی در نحوه جابجایی مواد غذایی در دهان و همچنین چگونگی بلعیدن آن مشکلاتی بوجود می آید

که به این حالت دیسفاژی یا اختلال بلع گفته می شود.

 

اختلال بلع  می تواند در خوردن و آشامیدن مشکل ایجاد کند.

غذا یا نوشیدنی ممکن است به اشتباه  وارد ریه ها شوند.

 

برای ارزیابی و درمان اختلال بلع، می توانید از خدمات گفتار درمانی استفاده کنید.

متخصص گفتاردرمانی برای رفع مشکلات اختلال بلع بعد از سکته مغزی به شما کمک کند.

 

اگر اختلال بلع دارید ، ممکن است در تنفس ، نوشیدن ، خوردن غذا ، بلع و کنترل بزاق مشکل داشته باشید.

دیسفاژی یا اختلال بلع می تواند باعث آسپیراسیون شود یعنی  غذا یا مایعات به جای معده وارد ریه ها می شوند.

واکنش طبیعی بدن هنگام ورود مواد غذایی یا مایعات به ریه ها ، سرفه کردن  است.

اگر بیمار به اندازه کافی سرفه نکند ، می تواند باعث عفونت قفسه سینه شود. که به آن پنومونی آسپیراسیون گفته می شود.

 

اختلال بلع / دیسفاژی

 

علائم آسپیراسیون عبارتند از: سرفه ، خفگی ، صدای گرفته و تنگی نفس.

آسپیراسیون ساکت هنگامی است که مواد غذایی یا مایعات بدون هیچ کدام از این علائم وارد ریه ها شوند.

 

اختلال بلع می تواند خوردن و نوشیدن را دشوار کند. همچنین می تواند منجر به کم آبی ،

کاهش وزن ، سوء تغذیه و مشکلی در مصرف داروها شود.

 

ارزیابی اختلال بلع

 

بعد از سکته مغزی ، اگر در بلع مشکلی ایجاد شود، توسط پزشک معالج به آسیب شناس گفتار و زبان معرفی می شوید،

آسیب شناس گفتار یا متخصص گفتار درمانی ، عضلات مورد استفاده برای بلع را بررسی می کند.

 

متخصص گفتار درمانی در کلینیک گفتاردرمانی یا در منزل اقدام به ارزیابی و درمان  اختلال بلع خواهد کرد. او ممکن است:

 

بررسی کند که بیمار چقدر غذاها و نوشیدنی های مختلف را خوب جویده و بلعیده است؟

از روش ویدئوفلوروسکوپی (VFS) یا بلع باریم اصلاح شده  استفاده کند

تا ببیند آیا غذا یا نوشیدنی به ریه های فرد بیمار می رود یا خیر.  

 همچنین ممکن است از روش ارزیابی آندوسکوپی فیبروپتیک (FEES)  استفاده شود.

 

بعد از انجام این ارزیابی ها و آزمایش ها ، آسیب شناس گفتار و زبان برنامه درمانی را طرح ریزی کند

و  ممکن است توصیه کند تا به فرد بیمار هنگام خوردن یا نوشیدن کمک شود یا بر غذا خوردن نظارت شود.

 

متخصص گفتار درمانی ممکن است توصیه کند که

فقط از نوشیدنی های غلیظ و غذای نرمتر که برای  بیمار بی خطر باشد، استفاده شود.

همچنین ممکن است موقعیت ها یا حرکات خاصی را پیشنهاد کند که بلع را ایمن تر یا آسان تر می کند.

 

درمان اختلال بلع

 

آسیب شناس گفتار و زبان  برای درمان دیسفاژی برنامه جامعی را تهیه می کند که شامل موارد زیر است:

 

تمریناتی برای تقویت عضلات مورد استفاده برای بلع.

تحریک سرمایی عضلات بلع قبل از بلع

تحریک الکتریکی عضلات مورد استفاده برای بلع.

تغذیه جایگزین

 

اگر در بلعیدن مشکل زیادی  مشاهده شود ، ممکن است به تغذیه جایگزین نیاز باشد.

تا یک ماه پس از سکته مغزی ، تغذیه جایگزین از طریق لوله NG یا NGT انجام می شود.

این لوله از طریق یک سوراخ بینی از پشت گلو وارد معده  می شود.

 

اگر  مدت بهبودی فرد بیمار بیشتر باشد  یا مدت زیادی طول بکشد ،

ممکن است استفاده از (PEG) توصیه شود. این کار به جراحی کوچک نیاز دارد

که در آن لوله ای از طریق پوست شکم  داخل معده وارد می شود.

 

درمان مشکل بلع در کودکان | مشکل قورت دادن غذا در کودکان

 

مایعات مخصوصی که تمام نیازهای غذایی، مایعات و داروها بیمار را برآورده می کند از طریق لوله به معده می رود.

چگونگی تغذیه PEG به بیمار و خانواده وی آموزش داده می شود.

هرکسی که به بیمار در خوردن ، نوشیدن و مصرف دارو کمک می کند باید  بلع را برای بیمار بی خطر کند.

 

نکات کاربردی گفتار درمانی در درمان اختلال بلع

 

  • نحوه قرار دادن سر و بدن در هنگام بلع.
  • ممنوعیت های غذا و نوشیدنی
  • تمریناتی برای تقویت عضلات مورد استفاده برای بلع

 

  • صاف بنشینید: در هنگام غذاخوردن و ۳۰ دقیقه بعد از غذاخوردن، صاف بنشینید.
  • وقتی غذا در دهان‌تان است، حرف نزنید.
  • نوشیدنی را غلیظ کنید. در برخی افراد، مایعات رقیق، اشتباها به نای می‌رود و باعث خفگی می‌شود.
  • غذاها را درست مصرف کنید. غذاهای خشک، سفت، خرده و ترد ممکن است تشدیدکننده دیسفاژی باشند.

سس به این غذاها اضافه کنید و از خوردن این غذاها با هم خودداری کنید.

  • باید غذاهای نرم و پوره را مصرف کنید.
  • حجم غذا را کم کنید. این کار باعث می‌شود کندتر غذا بخورید و تمرکز بر روی هر وعده غذایی داشته باشید.
  •  در حال بلع غذا، چانه  را به سمت قفسه سینه  ببرید. این حرکت باعث بسته شدن راه هوایی (نای) می‌شود

و از ورود آب و یا غذا به راه هوایی جلوگیری می‌کند.

 

مشکلات تنفس و بلع در بیماری ام اس

 

در درمان اختلال بلع مرکز توانبخشی ونک از متخصص حرفه ای و مجربی بهره می برد ،

متخصص گفتار درمانی این مرکز برای ارزیابی و درمان دیسفاژی آماده ارائه مشاوره و خدمات لازم است.

درمان اختلال بلع در منزل یکی دیگر از خدمات گفتار درمانی ونک است.

 

گفتاردرمانی اختلال بلع یکی از موضوعات تخصصی مرکز جامع توانبخشی ونک است.

صدها مورد موفق درمان اختلال بلع گویای مهارت و تجربه متخصصان گفتار درمانی ونک است.

برای کمک به مدیریت سلامت خود یا بیمارتان بعد از سکته مغزی و ادامه زندگی با ما تماس بگیرید.

 

استروبوسکوپی

گفتاردرمانی اختلال بلع

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

گفتار درمانی سالمندان | درمان اختلال بلع در سالمندان | مشکل بلع در سالمندان

,
اختلالات بلع | درمان اختلال بلع

گفتار درمانی در توانبخشی سالمندان نقش مهمی دارد.

برای  سالمندان یا افرادی که  که دچار سکته مغزی ، آسیب مغزی ، یا سایر بیماری ها و اختلالاتی

که بر اندام های صوتی و حلق تأثیر گذاشته است ، مسیر بهبودی طولانی و دشوار است.

 

طبق اعلام انجمن سکته مغزی آمریکا ، بهبودی کامل از سکته مغزی می تواند تا دو سال طول بکشد.

بدون کمک حرفه ای ، یادگیری دوباره صحبت کردن یا درست غذا خوردن ممکن است برای بسیاری از بیماران سخت تر شود.

 

خوشبختانه ، متخصص گفتار درمانی  (SLP)  در ارائه خدمات توانبخشی به سالمندان تخصص دارند ،

می توانند به  این افراد کمک کنند تا بتوانند بهتر حرف بزنند و درست غذا بخورند.

 

توانبخشی گامی در روند درمان است و بلافاصله پس از حادثه یا تصادف، مراقبت حاد انجام می شود.

توانبخشی، بسته به توانایی و پیش آگاهی بیمار ، ممکن است در یک بیمارستان ،

مراقبت در منزل یا مراقبت های طولانی مدت انجام شود.

 

۵ تمرین گفتار درمانی برای درمان اختلال بلع

 

آسیب شناس گفتار و زبان همراه با تیم توانبخشی فعالیت می کند،

 

تیم توانبخشی عبارتند از:

  • پزشکان
  • پرستاران
  • فیزیوتراپیست
  • کاردرمانگر
  • متخصص شنوایی سنجی

 

اعضای تیم توانبخشی در کنار هم مداخلات درمانی لازم برای بهبودی فرد نیازمند خدمات را تدارک می بینند.

اعضای تیم به صورت مستمر اطلاعات و روند درمان را با سایر اعضا درمیان می گذارند.

اختلال بلع / سالمندان

متخصص گفتار درمانی یا آسیب شناس گفتار و زبان  ها ، به صورت دوره ای ارزیابی های لازم

برای بیماران تحت مراقبت یا مربوط به بیماران جدید را انجام می دهند.

مداخلات و برنامه های درمانی نیز به طور منظم تنظیم و اجرا می شوند.

 

بهبود کامل گفتار و بلع نتیجه عملکرد آسیب شناس گفتار و زبان است که

طی جلسات فشرده درمانی، رضایت بیمار و خانواده ش را به همراه دارد.

 

۷۰٪ از بیماران توانبخشی بستری بالای ۶۰ سال سن دارند و اکثر سالمند هستند.

آسیب شناس گفتار و زبان برای ارائه خدمات گفتار درمانی به سالمندان و افراد دارای اختلالات گفتار و زبان افراد تخصص و تبحر دارند.

 

گفتار درمانی برای بقا و بهبود معنی دار سالمندان و بیماران سکته مغزی بسیار مهم است.

یک بیمار سکته مغزی که از واقعه اولیه جان سالم به در می برد،  تا ۷۵ درصد،  حداقل یک سال دیگر دارد.

 

اختلالات بلع و نقش گفتاردرمانی در درمان آن

 

در افراد سالمند و با ختلال شدیدتر ، مشکلات بلع می تواند منجر به مشکلات طولانی مدت شود.

یک درصد از بازماندگان در اثر خفگی و پنج درصد دیگر در اثر  عفونت ریوی جان خود را از دست می دهند.

 

گفتار درمانی  نقش بسزایی در درمان اختلال گفتاری و بلع  دارد.

درمان دیسفاژی  با تمرینات گفتار درمانی میزان مرگ و میر را ۱۰٪ کاهش می دهد.

 

مشکلات گفتاری مسئله اصلی دیگری است که سالمندان و بیماران سکته مغزی با آن روبرو هستند،

آسیب شناس گفتار و زبان به این بیماران  کمک می کند تا توانایی گفتار و برقراری ارتباط را بازیابی کنند

۳۶ درصد بازماندگان سکته مغزی دچار نقص ارتباطی هستند.

 

 راهکارهای درمانی شامل موارد زیر است:

 

  • آموزش بازیابی کلمه
  • تمرین نقش بازی کردن
  • بازسازی واژگان
  • بررسی تکنیک های جایگزین ارتباط غیر کلامی

 

سکته مغزی شایع ترین دلیل مراجعه سالمندان و بیماران به توانبخشی است و قربانیان بیماری مزمن ،

حوادث آسیب زا که بر دهان و حلق تأثیر می گذارد و بیماران با نقص های عصبی هم  پبه توانبخشی نیاز دارند.

 

هر نوع آسیب یا بیماری که به مراقبت طولانی مدت برای یادگیری مجدد صحیح گفتار و بلع نیاز دارد ،

نیاز به خدمات گفتار درمانی را الزامی می کند.

 

توانبخشی یک فرایند طولانی و مداوم است. طبق اعلام انجمن شنوایی و گفتار آمریکا (ASHA) ،

میانگین مدت اقامت یک بیمار در بخش بستری توانبخشی ۲۰ روز است. بهبودی کامل  ممکن است از چند ماه تا سالها به طول انجامد.

 

متخصص گفتار درمانی نه تنها با بیماران در مراحل اولیه برای بهبودی کار می کنند

و تکنیک های مورد استفاده برای ادامه توانبخشی در خانه را به دیگر اعضای خانواده آموزش می دهند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 3 Average: 2.3]

۴ علامت نیاز به گفتاردرمانی کودکان

,

زمان مراجعه به گفتاردرمانی کودکان برای ارزیابی و درمان اختلالات گفتار و زبان، موضوعی است

که اکثر والدین درباره آن سوال می پرسند.

در این مطلب با ۴ نشانه مهم که نشان می دهد که کودک شما به گفتار درمانی نیاز دارد، آشنا می شوید.

 

آیا نگران برقراری ارتباط فرزندتان هستید؟

احساس می‌کنید که مهارت های گفتار و زبان و ارتباط کودک با همسالانش یکی نیست؟

آیا کودک شما از کلمه یا کلمات استفاده نمی کند

و سایر بچه ها اغلب اوقات درک نمی کنند که او چه می‌گوید؟

اگر پاسخ به این سوالات مثبت است،  ممکن است فرزند شما دارای اختلال گفتار یا زبان باشد.

 

تفاوت بین گفتار و زبان

 

مشکلات گفتاری و زبانی متفاوت هستند. گفتار شامل تولید صدا  و بیان کلمات خود است.

زبان سیستم ذهنی استفاده از کلمات و قواعد آن است.

زبان فرایند وسیع درک سایر افراد را در بر می گیرد و از طریق ارتباط کلامی و غیر کلامی درک می شود.

کودک دارای اختلال گفتار ممکن است در ایجاد صداهای خاص و تلفظ کلمات دچار مشکل باشد.

 

گفتار درمانی کودکان دارای لکنت

 

در حالی که کودک دارای اختلال زبان می تواند همه چیز را به درستی تلفظ کند

اما در بیان جملات برای بیان ایده ها و درک گفته های دیگران برقراری ارتباط مشکل دارد.

البته در برخی موارد ممکن است کودک همزمان دچار اختلال در گفتار و زبان شود.

 

آشنایی والدین با مراحل رشد گفتار و زبان در ۲ سال اول زندگی کودک

نقش بسیار مهمی در درمان اختلالا گفتار و زبان دارد.

ناروانی طبیعی گفتار / گفتار درمانی / گفتاردرمانی کودکان

 

 

مواردی که می تواند نشان دهد کودک دارای اختلال گفتار و زبان است:

 

  1. عدم صداسازی و قان و قون در سن ۴-۷ ماهگی

 

کودکانی که در این سن صداسازی ندارند و ساکت هستند و نسبت به صدا عکس العمل نشان نمی دهند، باید مورد ارزیابی قرار بگیرند،  احتمالا این کودکان دارای اختلال زبان هستند.

 

اگر فرزند شما در سن ۷-۱۲ ماهگی حرکاتی از قبیل اشاره و تکان دادن سر ندارد ،

می تواند نشانه دیگری از یک اختلال زبانی احتمالی باشد.

 

  1. مشکلات مربوط به درخواست های کلامی

 

کودکان بین ۱۲ تا ۲۴ ماه باید بتوانند درخواست های گفتاری ساده را درک کنند.

اگر فرزند شما در بیان خواسته های خود مشکل دارد، احتمالا دارای اختلال  زبانی است.

 

  1. عدم توانایی در گفتن جمله

 

در سنین بین ۱٫۵ تا ۲ سال ، کودکان باید بتوانند جمله بگویند.

اگر کودک توان گفتن جمله ندارد، برای ارزیابی اختلال زبانی باید به گفتار درمانی مراجعه شود.

 

  1. اختلال در تولید صداهای گفتاری

 

کودکان دارای اختلالات گفتاری ممکن است  از ۱ تا ۲ سالگی  در تولید صداهای پ ، م  و …   مشکل داشته باشند

یا در تلفظ ک ، گ ، ف، ت ، د و ن دچار اختلال در تولید باشند.

 

اگر کودک در تولید صداهای گفتاری مشکل دارد بهتر است در اسرع وقت به گفتاردرمانی کودکان  مراجعه کنید.

متخصصین گفتار درمانی کودکان کلینیک ونک می توانند به کودکان دارای اختلالات گفتار و زبان مثل اختلالات تولید،

اختلال روانی گفتار ، اختلالات زبانی و همچنین بهبود مهارت های ارتباطی کمک کنند.

 

کلینیک گفتار درمانی ونک بالاترین سطح خدمات درمانی را برای کمک به بهبود کودکان

و افراد دارای اختلالات گفتار و زبان ارائه می دهد. با ما تماس بگیرید.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 5]

مزایای گفتاردرمانی برای اوتیسم

گفتاردرمانی بخش مهمی از درمان اوتیسم است.

گفتار درمانی می تواند طیف گسترده ای از مشکلات ارتباطی را برای افراد دارای اوتیسم برطرف کند.

 

اوتیسم یک ناتوانی رشدی است که معمولاً قبل از سن ۳ سالگی ظاهر می شود.

 

معمولا پسر‌ها ۵ برابر دختران در معرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.

 

طبق آمارهای ارائه شده ده‌ها میلیون نفر در دنیا از  اتیسم رنج می‌برند.

 

معمولا درمورد افراد دارای اوتیسم بدفهمی‌هایی وجود دارد که باعث تغییر رفتار اطرافیان نسبت به آن‌ها می‌شود.

 

علائم اوتیسم در کودکان درخودمانده

 

اختلال طیف اوتیسم یا ASD ، ممکن است با طیف گسترده ای از صفات مرتبط باشد.

که شامل:

 

  • فعالیت های تکراری
  • مقاومت شدید در برابر تغییرات روزمره
  • پاسخ های غیرمعمول به مواردی مانند لمس
  • عدم توانایی در تعامل با محیط

تشخیص اوتیسم / تشخیص اتیسم/ گفتار درمانی در اتیسم / کاردرمانی اتیسم

 

علائم کودکان دارای اوتیسم:

 

  • ﻓﺮﻳﺎد ﻣﻲ‌زﻧﺪ
  • ﺧﻮدش را روی زﻣﻴﻦ ﻣﻲ‌ﻛﺸﺪ
  • ﺧﻮدش را ﻣﻲ‌زﻧﺪ ﻳﺎ ﮔﺎز ﻣﻲ‌ﮔﻴﺮد
  • دست‌ها و ﺑﺪن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﻏﻴﺮ ﻋﺎدی ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ‌دﻫﺪ
  • وﻗﺘﻲ ﺻﺪاﻳﺶ ﻣﻲ‌ﻛﻨﻴﺪ ﭘﺎﺳﺦ ﻧﻤﻲ‌دﻫﺪ
  • وﻗﺘﻲ ﺑﻪ او ﺑﺎ ﻣﺤﺒﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻲ‌زﻧﻴﺪ، ﭘﺎﺳﺦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺷﻤﺎ را ﻧﻤﻲ‌دﻫﺪ
  • ﻛﻠﻤﺎت و ﺟﻤﻼت ﺑﻲ ﻣﻌﻨﻲ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ‌ﺑﺮد
  • ﺑﺪون دﻟﻴﻞ ﻣﻲ ﺧﻨﺪد ﻳﺎ ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ.

 

افراد دارای اوتیسم ممکن است با گفتار و ارتباط غیر کلامی مشکلات عمده ای داشته باشند.

آنها همچنین ممکن است تعامل اجتماعی بسیار دشوار بدانند.

 

مشکلات گفتاری و ارتباطی اوتیسم

 

اوتیسم می تواند از بسیاری جهات بر گفتار ، رشد زبان و ارتباطات اجتماعی تأثیر بگذارد.

 

مشکلات گفتاری فرد دارای اوتیسم ممکن است:

 

  • عدم گفتار و حرف زدن
  • فریاد زدن ، یا جیغ زدن
  • تکرار آنچه دیگری می‌گوید (echolalia )
  • استفاده از عبارات و جملات اما با صدای غیرقابل بیان

 

کودک دارای اوتیسم باید چگونه صحبت کردن را یاد بگیرد.

کودک همچنین باید یاد بگیرد که چگونه از زبان برای برقراری ارتباط استفاده کند.

همچنین لازم است تا کودک دارای اوتیسم با زبان بدن، مهارت های غیرکلامی و حالات چهره آشنا شود.

 

 

گفتار درمانی چه نقشی در درمان اوتیسم دارد؟

 

آسیب شناسان گفتار و زبان ، در درمان مشکلات زبانی و اختلالات گفتاری تخصص دارند.

گفتاردرمانگران بخش مهمی از تیم درمانی اوتیسم هستند.

 

با غربالگری زودرس و تشخیص افراد در معرض خطر ،

متخصصین گفتاردرمانی اغلب راه را برای کمک به تشخیص اوتیسم

و ارجاع به سایر متخصصان تیم درمانی اتیسم هدایت کنند.

 

پس از تشخیص بیماری اوتیسم ، آسیب شناس گفتار و زبان یا متخصص گفتاردرمانی بهترین راهها را برای بهبود ارتباط و ارتقاء کیفیت زندگی فرد ارزیابی می کنند.

در طول درمان ، آسیب شناس گفتار و زبان نیز با خانواده ، مدرسه و سایر متخصصان از نزدیک همکاری می کند. اگر فرد دارای اوتیسم، فاقد گفتار باشد یا در گفتار مشکل داشته باشد ، گزینه های مطلوب توسط متخصص گفتاردرمانی ارائه می شود.

 

اتیسم/ تشخیص اوتیسم

 

روش های گفتاردرمانی

 

  • استفاده از تصاویر به جای کلمات
  • استفاده از صداهایی که فرد از آنها استفاده می کند
  • ماساژ دادن لب ها یا عضلات صورت

 

 

گفتاردرمانی می تواند  باعث بهبود مهارت های ارتباطی و گفتاری فرد دارای اتیسم شود.

این امر باعث می شود افراد دارای اوتیسم توانایی

خود در ایجاد روابط و عملکرد در زندگی روزمره را بهبود بخشند.

 

 

بهترین زمان شروع گفتار درمانی

 

هرچه زودتر، بهتر. اختلال طیف اوتیسم معمولاً قبل از ۳ سالگی  قابل تشخیص است

و تاخیر در رشد زبان تا ۱۸ ماهگی قابل تشخیص است.

در بعضی موارد ، اتیسم می تواند در سنین ۱۰ تا ۱۲ ماهگی شناسایی شود.

بسیار مهم است که هرچه زودتر شروع به گفتاردرمانی کنیم .

 

با شناسایی و مداخله زودهنگام ،  کودک دارای اتیسم، مهارت های ارتباطی و درک زبان خود را بهبود می بخشند.

تحقیقات نشان می دهد کسانی که بیشترین پیشرفت را دارند اغلب کسانی هستند که زودتر از خدمات گفتار درمانی استفاده کرده است.

 

برای استفاده از خدمات گفتاردرمانی و درمان اتیسم پیشنهاد می کنیم به کلینیک کاردرمانی و گفتار درمانی ونک مراجعه کنید.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

گفتار درمانی کودکان | گفتار درمانی چیست؟

, ,
تمرینات گفتار درمانی کودکان

گفتار درمانی کودکان چیست؟

گفتار درمانی ، درمانی برای اکثر کودکان مبتلا به اختلالات گفتاری و یا زبانی است.

چرا بعضی از کودکان نیاز به گفتار درمانی دارند؟ | گفتار درمانی در تهران

کودکان ممکن است به دلایل مختلف از جمله موارد زیر نیاز به گفتار درمانی داشته باشند:

اختلالات شنوایی

اختلالات شناختی یا سایر تأخیرهای رشد

ضعف عضلانی در عضلات حفره دهان

گرفتگی مزمن صدا

شکاف لب یا کام یا هردو

کودکان دارای اوتیسم

مشکلات برنامه ریزی حرکتی

اختلالات روانی گفتار (ناروانی ، لکنت زبان و کلاترنیگ یا همان تندگویی)

مشکلات تنفسی (اختلالات تنفسی)

اختلالات تغذیه و بلع

آسیب تروماتیک مغز

گفتار درمانی کودکان باید در اسرع وقت شروع شود

طبق مطالعات و مقالات پزشکی کودکانی که گفتاردرمانی را زودتر (قبل از ۵ سالگی) شروع می کنند نسبت به افرادی که بعداً شروع می شوند ، نتایج بهتری دارند.

ولی این بدان معنا نیست که بچه های بزرگتر در درمان به خوبی عمل نمی کنند.

پیشرفت آنها ممکن است کندتر باشد ، زیرا آنها الگوهای آموخته شده که باید تغییر کنند را یاد گرفته اند.

 

 

کودکی که رشد گفتار و زبانش از الگوی طبیعی پیروی می کند، اما بسیار کند پیش می‌رود دارای تاخیر زبانی است.

اما کودکانی که اشکالاتی در یادگیری زبان دارند و از الگوی طبیعی رشد زبان پیروی نمی کنند دارای اختلال زبانی هستند.

برای مثال کودکی که دو ساله است و دارد کلمات اولیه را یاد می‌گیرد دارای تاخیر است.

 

کودکی که چهار ساله است و خزانه واژگان خوبی دارد اما فقط در قالب جملات

یک یا دو کلمه ای صحبت می‌کند احتمالا دارای اختلال زبانی است.

 

تاخیر و اختلال زبانی می توانند در اثر اختلالاتی چون اوتیسم،

اختلال نقص توجه، کم شنوایی، نقایص عصب شناختی یا ضربه به سر ایجاد شود.

 

ناروانی طبیعی گفتار / گفتار درمانی کودکان / کودک

چگونه والدین می توانند به پروسه درمان کمک کنند؟

والدین برای موفقیت و پیشرفت کودک در گفتار یا گفتاردرمانی نقش کلیدی دارند.

کودکانی که برنامه را سریع و با طولانی ترین نتایج به پایان رسانده اند کسانی هستند که والدین آنها درگیر آن بودند

از درمانگر بپرسید که چه کاری می توانید انجام دهید. به عنوان مثال ، می توانید به فرزندمان کمک کنید تا

فعالیتهای در خانه را که SLP (گفتاردرمانگر کودک) پیشنهاد می کند انجام دهد.

این امر باعث تضمین و پیشرفت مداوم مهارتهای جدید می شود

غلبه بر یک اختلال گفتاری یا زبانی نیاز به زمان و تلاش لازم دارد .

بنابراین مهم است که همه اعضای خانواده در برخورد با کودک صبور باشند و شرایط کودک را درک کنند.

 

اولین علایم و زنگ خطر اختلالات گفتار درمانی  در کودکان:

 

  • تماس چشمی ضعیف و تقلید ضعیف

 

  • عدم علاقه به بازی های دو نفره مثل دالی بازی و دامنه توجه بسیار کوتاه

 

  • اشکال در خوردن غذاهای مختلف و رفتارهای پرخاشگرانه و کج خلقی

 

  • رفتارهای بازی نامناسب مثل عدم تکمیل یک پازل

 

  • عدم استفاده از اشیاء و بی‌علاقگی به اسباب بازی‌های مناسب سن

 

گفتار درمانی کودکان در منزل

 

اگر کودک شما در زمینه رشد گفتار و زبان دچار مشکل است، نگران نباشید، به کلینیک گفتار درمانی ونک مراجعه کنید.

در کلینیک گفتاردرمانی، ما یک محیط  راحت را برای کودکان فراهم کرده ایم که می تواند

به آنها کمک کند مهارت های اساسی مورد نیاز برای رشد گفتار و زبان و مهارت های ارتباطی را یاد بگیرند.

 

کلینیک توانبخشی ونک با داشتن تیم تخصصی کاردرمانی و گفتار درمانی کودکان ، ضمن ارتقا مهارت های رشد کودک،

اختلالات و تاخیر در رشد حرکتی، ذهنی و گفتار و زبان کودکان را نیز درمان می کنند.

 

گفتار درمانگر چه کسی است؟  هدف از انجام گفتار درمانی کودکان چیست؟

 

شخصی که می‌تواند اختلالات زبان، گفتار و بلع را ارزیابی،تشخیص و این اختلالات را درمان کند.

هدف اصلی گفتار درمانگر(گفتاردرمانی)، برقراری ارتباط است.

گفتار درمانگر یا پاتولوژیست گفتار و زبان، ابتدا مشکل فرد را تشخیص می‌دهد

و با توجه به اختلال فرد، از متخصصان دیگری مانند:

  • متخصص مغز و اعصاب،
  • متخصص گوش، حلق و بینی
  • روانپزشک
  • متخصص اطفال
  • روانشناس
  • فیزیوتراپیست
  • شنوایی سنج
  • کاردرمانی
  • مشاور
  • پرستار یا معلم مدرسه کمک می‌گیرد تا فرد درمان چند جانبه اش را آغاز کند.

تمرینات گفتار درمانی کودکان برای نوزادان و کودکان

 

  • تکرار صداهای ساده

صداها و آواهای ساده مثل صدای آآآآ، ماماماما، دادادادا را برای نوزاد تکرار کنید.

این صداها ضمن تحریک شنوایی کودک، زمینه لازم برای آشنایی با گفتار را فراهم می کند.

 

  • آرام صحبت کنید و تماس چشمی داشته باشید

برقراری تماس چشمی و آرام صحبت کردن ، الگوی ارتباط را به کودکان نوپا می آموزد.

این نکات را با کودکان در هر سنی رعایت کنید.

اگر کودک صدا یا کلمه ای را اشتباه تلفظ کرد،  را تصحیح و دوباره بگویید.

 

  • بازی کنید

بازی با کودکان باعث افزایش اعتماد به نفس شده و  باعث تقویت مهارت های گفتار و زبان می شود .

 

  • به کودکان درباره ی فعالیت ها توضیح دهید

به کودکان درباره فعالیت هایی که انجام  می دهند، توضیح دهید.  وقتی کودک در حال غذا خوردن است،

توضیح دهید  و حتی از او سوال بپرسید، بگویید که در حال انجام چه کاری هستی؟

 

  • قصه و شعر بخوانید

خواندن شعر و قصه با رعایت ریتم و آهنگ، موجب تقویت مهارت های گفتاری می شود.

 

نتیجه درمان از طریق گفتار درمانی کودکان ، برقراری ارتباط موثر، اصلاح رفتارهای نادرست و بهبود زندگی فرد است.

متخصص گفتار درمانی کودکان در تهران

بنابراین اگر کودکی دارید که مشکل اختلال تلفظی ، یا حتی هنوز صحبت نمیکند یا دچار لکنت شده است ،

بنابراین زمان طلایی را از دست ندید و هرچه سریعتر با متخصصین گفتار درمانی کودکان ونک تماس بگیرید.

 

محرومیت شدید دوران کودکی موجب کوچک شدن اندازه مغز می شود

Our Score
Our Reader Score
[Total: 4 Average: 5]

بهترین زمان گفتار درمانی شکاف لب و کام

,
شکاف کام و لب در نوزادان و کودکان

در ایران از هر ۱۲۰۰ تولد یک نوزاد گرفتار شکاف لب و کام است.

این ناهنجاری مادرزادی از بدو تولد تا سن حدود ۱۸ سالگی نیاز به پیگیری جهت درمان دارد.

دکتر حمیدرضا فتحی – فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی درباره ناهنجاری مادرزادی شکاف لب و کام گفت:

این ناهنجاری شایع‌ترین ناهنجاری مادرزادی به شمار می‌رود که شیوع آن در ایران یک در ۱۲۰۰ و یا یک در هزار است.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود:

ناهنجاری مادرزادی شکاف لب وکام در ایران نسبت به کشورهای دارای نژاد سیاه پوست

بیشتر و نسبت به نژاد زرد پوست شرق آسیا کمتر است.

 

هر آنچه باید از شکاف لب و کام بدانیم

 

دبیر انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی ایران ادامه داد: بیماران گرفتار ناهنجاری مادرزادی شکاف لب و کام

باید سال‌ها تحت نظر پزشک مربوطه باشند و پروتکل‌های درمانی مختلفی برای آنها اجرایی شود.

فتحی با اشاره به اینکه در حال حاضر ۲۰۴ مرکز فعال دنیا در حوزه شکاف لب و کام

فعالیت می‌کنند، گفت: از این مراکز تا کنون ۱۹۴ پروتکل درمانی استخراج شده
که مربوط به زمان مناسب برای جراحی و تکنیک‌های مختلف درمان است.
گفتار درمانی در شکاف لب و کام

شکاف لب

 

وی خاطرنشان کرد: نوزادی که با ناهنجاری‌ شکاف لب و کام متولد می‌شود سه تا پنج ماهگی

بهترین زمان برای جراحی لب وی به شمار می‌رود و از ۹ ماهگی تا یک سالگی نیز زمان جراحی کام است.

 

۳ تا ۴ سالگی بهترین زمان گفتار درمانی

 

این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی گفت: ۳ تا ۴ سالگی نیز زمان گفتار درمانی بیمار به شمار می‌رود

و شاید در این زمان نیاز به عمل‌های مکمل نیز وجود داشته باشد. در سنین قبل از مدرسه عمل روتوش لب

انجام گرفته و در حدود سن ۸ تا ۹ سالگی نیز اقدام برای ارتودنسی و بررسی وضعیت دندان‌ها انجام می‌شود.

فتحی تاکید کرد: در سنین ۱۶ تا ۱۷ سالگی نیز همچنان وضعیت بیمار باید ارزیابی شود و

شاید جراحی‌های دیگری همچون بایمکس نیاز باشد. سن ۱۸ سالگی نیز زمان رینوپلاستی

تعیین شده و وضعیت بیمار باید به طور کلی تحت پایش قرار گیرد.

بنابر اعلام روابط عمومی انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی، وی با اشاره به اینکه در حال حاضر تیم‌های

پزشکی درمان شکاف لب‌و کام در کشور اقدامات زیادی برای بیماران انجام می‌دهند، گفت:

خیریه زنجیره امید سال‌هاست تشکیل شده و بیماران مناطق محروم را تحت حمایت های لازم درمانی

قرار می‌دهد و تا زمانی که نیاز است وضعیت سلامتی بیمار پیگیری شود این اقدام صورت می‌گیرد.

این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی خاطرنشان کرد: در حال حاضر در کشور ما به ویژ

در استان‌های اصفهان، تهران و شیراز و …. پزشکان زیادی در حوزه درمان تخصصی

شکاف لب‌وکام فعالیت دارند و وضعیت بیماران را پیگیری می‌کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

عصب واگ چیست؟

,

عصب واگ طولانی‌ترین عصب مغزی است که از ساقه مغز تا اندام‌های داخلی شکم ادامه می‌یابد

عصب واگ عصب دهم جمجمه‌ای از ۱۲ عصب مغز است.

در اغلب اوقات، شما متوجه اعمال اعصاب واگ راست و چپ که جزئی از دستگاه عصبی خودکار هستند،نمی‌شوید؛

اما احتمالا هنگامی متوجه کار این عصب می‌شود که فعالیت آن در نتیجه بیماری یا آسیب متوقف شده باشد،

زیرا عصب واگ یکی از حیاتی‌ترین اعصابی است که نظم فعالیت بدن را حفظ می‌کند.

بدون کارکرد عصب واگ، شما نمی‌توانید صحبت کنید، نفس بکشید،

غذا بخورید و ضربان قلب‌تان بسیار نامنظم می‌شود.

 

عصب واگ

عصب واگ مجموعه‌ای گسترده از پیام‌ها را از مغز به اندام‌های داخلی ارسال می‌کند و پیام‌های حسی

را از این اندام‌ها دریافت می‌کند، و این پیام‌ها مسئول شماری از پاسخ‌های ناخودآگاه بدن هستند.

واگ کلمه‌‌ای لاتینی به معنای “سرگردان” است و این توصیف دقیقی از این عصب است

که از پشت جمجمه خارج می‌شود و مسیری طولانی را در گردن، قفسه سینه،

و شکم می‌پیماید و شاخه‌های متعددی به ریه‌ها، قلب،

حنجره، معده، گوش‌ها می‌دهد. این عصب را عصب پنوموگاستریک هم می‌نامند،

چرا که هم به معده و هم به ریه‌ها عصب‌دهی می‌کند.

عصب واگ اطلاعاتی دریافتی از دستگاه عصبی را به مغز می‌برد

و اطلاعات لازم در مورد اینکه بدن چه کار می‌کند را فراهم می‌‌آورد، و همچنین اطلاعاتی را

مخابره می‌کند که گروهی از پاسخ‌های بازتابی (رفلکس‌های) عصبی را کنترل می‌‌کنند.

 

دیزآرتری چیست؟| نشانه‌ها و روش‌های درمان

 

اطلاعات حسی از گوش خارجی و مجرای آن و از حلق و بخش بالایی حنجره به این عصب وارد می‌شوند.

رشته‌های طویل‌تر آن به اندام‌های درون قفسه سینه و شکم می‌روند و اندام‌های مختلفی

از ریه‌ها و قلب گرفته تا مجرای گوارشی از مری تا نیمی از روده بزرگ را عصب‌دهی می‌کنند.

پیام‌های دریافتی از این رشته‌‌های عصبی باعث ایجاد بازتاب‌های عصبی بسیاری می‌شوند که

ایستگاه آنها در ساقه مغز است و به صورت پاسخ‌های دستگاه عصبی خودکار

یا پاسخ‌های حرکتی ظاهر می‌شوند. برای مثال وجود مواد تحریک‌کننده در راه‌های هوایی

باعث تحریک پایانه‌های رشته‌های حسی عصب واگ می‌شود و بازتاب سرفه را ایجاد می‌کند؛

اطلاعات دریافتی در مورد میزان هوای موجود در ریه‌ها می‌تواند الگوی تنفس را تغییر دهد؛

اتساع معده به ایجاد بازتاب عصبی می‌انجامد که دیواره آن را شل می‌کند.

 

مسیر عصب واگ

این عصب از ساقه مغز از ریشه‌هایی در بصل‌‌النخاع که بعد از ریشه‌های عصب نهم جمجمه‌ای هستند،

منشا می‌گیرد. این ریشه‌های عصب دهم را تشکیل می کند و از سوراخ “ژوگولار” از جمجمه خارج می‌شوند،

بعد عصب واگ از وارد غلاف شریان کاروتید می‌شود و به سمت گردن،

قفسه سینه و شکم پایین می‌‌آید و به اندام‌های داخلی مختلف عصب می‌دهد.

این عصب علاوه بر اینکه به اندام‌های داخلی می‌دهد، اطلاعات حسی را از این

اندام‌ها به دستگاه عصبی مرکزی مخابره می‌کند.

۸۰ تا ۹۰ درصد رشته‌های عصبی در عصب واگ اعصاب آوران هستند که وضعیت

اندام‌های داخلی را به مغز اطلاع می‌دهند. هر دو عصب واگ راست و چپ در غلاف کاروتید،

در کنار شریان کاروتید نزول می‌کنند.عصب واگ راست شاخه‌ای به نام عصب راجعه‌ حنجره‌ای راست

را ایجاد می‌کند که به دور شریان زیرترقوه‌ای (سابکلاوین) می‌پیچید و دوباره از گردن

در میان نای و مری بالا می‌رود و به حنجره عصب‌دهی می‌کند.

 

عصب واگ/ مغز انسان

عصب واگ

بعد عصب واگ راست به سمت جلو می‌آید و از عقب ورید اجوف فوقانی می‌گذرد و در

پشت نایژه اصلی راست حرکت می کند و شبکه‌های عصبی به قلب، ریه و مری می‌دهد.

عصب واگ چپ در میان شریان کاروتید اصلی چپ و شریان زیرترقوه‌ای (سابکلاوین)

چپ وارد قفسه سینه می‌شود، و از روی قوس شریان آئورت نزول می کند. این عصب یک شاخه

راجعه حنجره‌ای چپ ایجاد می‌کند که با پیچیدن به دور قوس شریان آئورت به سمت

نای و مری صعود می‌کند.عصب واگ چپ به پس از دادن شاخه‌های عصبی به قلب،

شبکه عصبی در ریه و مری ایجاد می‌کندو نهایتا با نام تنه قدامی واگ، از سوراخ مری در

دیافراگم وارد شکم می‌شود.

عصب واگ رشته‌های پاراسمپاتیک حرکتی را برای همه این اندام‌های داخلی از گردن تا نیمی از روده بزرگ

( به جز غده‌های فوق‌کلیوی) فراهم می‌کند. عصب واگ همچنین به چند عضله اسکلتی هم عصب می‌دهد،

از جمله عضلات حنجره.

به این معنا عصب واگ مسئول وظایف متعددی از تنظیم ضربان قلب، حرکات دستگاه گوارش، تعریق  دارد

و همچنین در چند حرکت عضلانی در دهان، از جمله حرف زدن (از طریق عصب راجعه حنجره‌ای) و باز نگهداشتن حنجره هنگام نفس کشیدن نقش دارد.

عصب واگ همچنین رشته‌های آورانی را به مجرای گوش خارجی و بخشی از پوشش مغز (مننژ) می‌دهد.

برای همین است فردی که داخل گوشش را دستکاری می‌کند، مثلا برای تمیز کردن موم گوش با گوش‌ پاک کن ممکن است به سرفه بیفتد.

 

کار عصب واگ

 

رشته‌های عصبی حرکتی درون عصب واگ عمده‌ترین میزان بخش”پاراسمپاتیک”

دستگاه عصبی خودکار” (بخش غیرارادی دستگاه عصبی)را تشکیل می‌دهند.

بخش پاراسمپاتیک دستگاه عصبی خودکار در مقابل بخش سمپاتیک این دستگاه قرار می‌گیرد

و اثرات این دو بخش متضاد هم است. برای مثال تحریک دستگاه عصبی پاراسمپاتیک ضربان قلب را کند

و تحریک دستگاه عصبی سمپاتیک ضربان قلب را تند می‌کند.

تحریک عصب واگ ضربان قلب را کاهش می‌دهد و تحریک شدید آن ممکن است حتی باعث ایست قلب شود.

برای اولین بار “اوتو لووی” در سال ۱۹۲۱ نشان داد که تحریک عصب واگ در یک قورباغه به آزادی ماده‌ای می‌انجامد

که می‌تواند ضربان قلب قورباغه دیگری را که تنها از طریق انتقال مایعات با قورباغه اول ارتباط داشت، کاهش دهد.

او این عامل ناشناس را “واگوستوف” نامید.

امروزه می‌دانیم که پایانه‌های عصب واگ در محل گره ضربان‌ساز قلب یک واسطه شیمیایی به نام “استیل کولین” آزاد می‌کنند

که سرعت ضربان قلب را کاهش می‌دهد؛ این تنظیم سرعت ضربان قلب به طور مداوم صورت می گیرد،

و تاثیر دستگاه عصبی سمپاتیک را متعادل می کند.

رشته‌های عصب واگ در ریه‌ها، عضلات صاف جدار مجاری هوایی را تحریک می‌کنند

و باعث افزایش مقاومت در برابر جریان هوا می‌شوند (انقباض برونش‌ها). در اینجا هم دستگاه عصبی سمپاتیک

در جهت مخالف باعث شل‌ شدن دیواره مجاری هوایی ( گشاد شدن برونش‌ها) می‌شود.

رشته‌های عصب واگ در دستگاه گوارش عضلات صاف جدار معده و روده را تحریک می‌کنند،

اما در مورد دریچه حلقوی (اسفنکتر) خروجی معده، که باعث ماندن محتویات معده درون آن می‌شود،

اثر مخالف دارد و آن را شل می‌کند.

رشته‌های عصب واگ همچنین ترشح اسید معده و آنزیم‌های گوارشی را که از معده و روده آزاد می‌شوند،

همچنین خروج صفرا را از کیسه صفرا تحریک می‌کنند. عصب واگ ترشح هورمون‌های لوزالمعده که به

ذخیره کردن مواد غذایی جذب‌شده کمک می‌کنند،‌ را نیز تحریک می‌کند.

در مجموع این تاثیرات دستگاه گوارش را حین و پس از غذا خوردن به کار می‌اندازد،‌

که باز در جهت متضاد با اثر دستگاه عصبی سمپاتیک است که دستگاه گوارش را غیرفعال می‌کند.

 

عوارض تحریک شدید عصب واگ

 

فعال شدن عصب واگ به کاهش ضربان قلب، افت فشار خون و یا هر دوی اینها منجر می‌شود.

این فعال شدن ممکن است در جریان بیماری‌هایی مانند یک التهاب ویروسی حاد دستگاه گوارش یا

التهاب حاد کیسه صفرا، یا در پاسخ به تحریک‌های دیگر از جمله ماساژ سینوس کاروتید در گردن،

مانور والسالوا (حبس کردن نفس و زور زدن)، یا درد به هر علتی مثلا کشیدن خون برای آزمایش رخ دهد.

اگر فعال شدن عصب واگ به بیش از حد باشد، به خصوص اگر فرد دچار کم‌آبی بدن هم باشد،

فرد غش می‌کند و به اصطلاح “سنکوپ وازوواگال” رخ می‌دهد.

همچنین در مورد  استرس عاطفی شدید، که دستگاه عصبی سمپاتیک به شدت فعال می‌شود،

فعال شدن جبرانی دستگاه عصبی پاراسمپاتیک با افت ناگهانی فشار خون و

سرعت ضربان قلب می‌تواند به  غش کردن بینجامد.

این نوع غش‌کردن، سنکوپ وازوگال، کودکان کم‌سن و زنان را بیشتر مبتلا می کند

و همچنین ممکن است باعث از دست رفتن کنترل ادرار در لحظات ترس شدید شود.

تحریک انتخابی این عصب می‌تواند به عنوان یک شیوه درمانی به کار رود؛

برای مثال به نظر می‌رسد تحریک عصب واگ برای افراد مبتلا به افسردگی مفید باشد،

و همچنین گاهی از تحریک این عصب برای درمان  صرع استفاده می‌شود.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]