نوشته‌ها

پیش‌بینی رفتارهای تهاجمی کودکان دارای اتیسم با یک حسگر نوین

,

پژوهشگران اخیرا حسگر جدیدی توسعه داده‌اند که با نظارت بر تعریق بدن کودکان مبتلا به اتیسم حملات آنها را پیش از رخ دادن پیش‌بینی می‌کند.

 اوتیسم یا درخودماندگی، نوعی اختلال رشدی(از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود.

کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی، مشکل دارند.

این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می‌سازد.

در بعضی موارد، رفتارهای خود آزارانه و پرخاشگری نیز دیده می‌شود.

 

اکنون پژوهشگران حسگری مثل ساعت مچی را توسعه داده‌اند که با نظارت

بر تعریق بدن کودکان مبتلا به اوتیسم این رفتارها را پیش از بروز شناسایی می‌کند.

 

احتمالا التهاب عامل اصلی اتیسم باشد

 

متاسفانه بروز رفتارهایی مانند خودآزاری و پرخاشگری از علائم بیماری اختلال طیف اوتیسم است

که می‌تواند هم برای افراد مبتلا به این بیماری و هم برای خانواده آنها امری ناخوشایند باشد چرا که

والدین آنها نمی‌توانند به راحتی در اماکن عمومی همراه با کودکان خود بروند چرا که هر لحظه ممکن است

این کودکان پرخاشگر شوند اما دیگر جای نگرانی نیست چرا که دانشمندان ابزار نظارتی

جدیدی را تولید کرده‌اند که می‌تواند این رفتارهای ناگهانی را پیش‌بینی کند.

 

یکی از علائمی که افراد مبتلا به اوتیسم دارند، استرس است.

این افراد گاها با این مسئله دست و پنجه نرم می‌کنند اما در برخی مواقع آنها با مشکلات دیگری نیز مواجه می‌شوند

و رفتارهای پرخاشگرایانه‌ای از خود نشان می‌دهند که اگر بتوان این رفتارها را زودتر پیش‌بینی کرد بسیار کارآمد خواهد بود.

 

دستبند ویژه افراد دارای اوتیسم

حسگر نوین اتیسم

 

اخیرا پژوهشگران “دانشگاه میزوری”(University of Missouri) آمریکا با همکاری شرکتی به نام “Affectiva” حسگری

موسوم به “حسگر کیو”(Q-Sensor) توسعه داده‌اند که قادر است افزایش سطح “فعالیت الکتریکی پوست” (electrodermal activity)

را که یک شاخص مهم در بروز رفتارهای پرخاشگرانه کودکان مبتلا به اوتیسم است، شناسایی کند.

طی این مطالعه پژوهشگران هشت کودک مبتلا به موارد جدی از اختلال طیف اوتیسم بود را مورد بررسی قرار دادند

و از آنها خواستند تا حسگر کیو را به دور مچ دست یا مچ پای خود ببندند.

 

علائم اتیسم در نوزادان

 

در گام بعدی پژوهشگران کودکان را مورد بررسی قرار دادند و رفتارهای آنها از نظر

شدت پرخاشگری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و رتبه‌بندی شد.

پس از اتمام آزمایشات، پژوهشگران دریافتند که فعالیت الکتریکی پوست کودکان که نشان دهنده سطح عرق آنها است،

۶۰ درصد پیش از بروز این رفتارها افزایش می‌یابد.

“بردلی فرگوسن”(Bradley Ferguson)، پژوهشگر ارشد این مطالعه گفت:

افزایش فعالیت الکتریکی پوست به ما می‌گوید که بدن فرد نسبت به چیزی که می‌تواند استرس زا باشد،

از نظر فیزیولوژیکی واکنش نشان می‌دهد. اگر والدین یا پرستاران کودکان مبتلا به اوتیسم

قبل از بروز این علائم از آن مطلع شوند ممکن است آنها بتواند به نحو بهتری این شرایط را کنترل کنند.

البته این نخستین بار نیست که ابزاری برای تشخیص زوتر این رفتار توسعه داده می‌شود

زیرا چند ماه گذشته پژوهشگران “دانشگاه نورث ایسترن” آمریکا مچ بندی توسعه داده بودند

که رفتارهای تهاجمی افراد مبتلا به اوتیسم را پیش بینی می‌کرد.

 

پیش‌بینی رفتارهای تهاجمی کودکان مبتلا به اوتیسم با یک حسگر نوین

حسگر نوین اتیسم

 

پژوهشگران “دانشگاه نورث ایسترن” آمریکا موفق به توسعه یک مچ بند هوشمند شدند

که با نظارت بر نشانگرهای استرس مانند ضربان قلب، تولید عرق، درجه حرارت سطح پوست و حرکات بازو می‌تواند

زمان وقوع رفتارهای تهاجمی مبتلایان به اوتیسم را پیش بینی کند.

این مچ بند مجهز به چند حسگر است و این حسگرها می‌توانند با نظارت بر نشانگرهای استرس

مانند ضربان قلب ، تولید عرق ، دمای سطح پوست و حرکات بازو بیماران، شروع رفتارهای تهاجمی

افراد مبتلا به اوتیسم را ۶۰ ثانیه زودتر پیش‌بینی کنند.

دستگاه مذکور می‌تواند براساس تغییرات فیزیولوژیکی،با دقت ۸۴ درصد و یک دقیقه جلوتر وقوع رفتارهای تهاجمی را پیش‌بینی کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از مدگجت،یافته‌های این مطالعه در مجله ” Frontiers in Psychiatry “منتشر شد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

غضروف‌ ها قابلیت ترمیم دارند

,
غضروف

مطالعات اخیر محققان دانشگاه دوک در آمریکا نشان می‌دهد غضروف‌ ها دارای قابلیت ترمیم و احیا هستند.

به گزارش پایگاه خبری یونایتدپرس، انسان مانند سمندر توانایی رشد مجدد اندام‌ها را ندارد؛

ولی محققان به تازگی احتمال می‌دهند غضروف قابلیت ترمیم و احیا دارد.

این فرضیه با مخالفت‌های زیادی همراه است؛ چراکه از نظر برخی محققان، غضروف به دلیل

عدم برخورداری از منابع خونی، نمی‌تواند قابلیت ترمیم داشته باشد و به همین دلیل است که افراد

به استئو آرتریت (آرتروز) مبتلا می‌شوند. بین مفاصل به طور طبیعی نوعی روان‌کننده وجود دارد، ‌

زمانی‌که در بیماری آرتروز میزان تولید این روان کننده کاهش می‌یابد، مفاصل و غضروف‌ ها به هم ساییده می‌شوند

و علاوه بر ایجاد درد، باعث می‌شود بیمار در انجام فعالیت‌های عادی مانند راه رفتن و نشستن با مشکل مواجه شود.

 

کاردرمانی جسمی | کلینیک کاردرمانی | مراکز کاردرمانی |

مطالعات جدید محققان دانشگاه دوک در آمریکا نشان می‌دهد عدم منابع خونی در غضروف به معنای عدم توانایی ترمیم و احیا نیست.

این مطالعه نشان می‌دهد غضروف یک مکانیسم مولکولی مشابه سمندر دارد و می‌تواند به صورت خودکار ترمیم شود.

محققان این قابلیت را “ظرفیت سمندر درونی” نامیده‌اند. این مطالعه برای اولین بار است که شواهدی مبنی

بر ظرفیت ترمیم و رشد مجدد غضروف را در اختیار قرار می‌دهد.

بر اساس این مطالعه قابلیت ترمیم در غضروف قوزک پا بیشتر از زانو و لگن است.

 

غضروف

 

محققان برای بررسی این موضوع نمونه پروتئین‌های غضروف مفصلی بیماران را مورد بررسی قرار دادند

و با استفاده از یک روش، سن این پروتئین‌ها را اندازه‌گیری کردند. این روش بر این مبنا قرار داشت

که در پروتئین‌های جوان، تغییر اسید آمینه وجود نداشت؛ ‌در حالی که در پروتئین‌های پیر این تغییر دیده شد.

 

کاردرمانی |کاردرمانی کودکان|مرکز کاردرمانی|کلینیک کاردرمانی|

 

نتایج نشان داد پروتئین‌های قوزک پا بیشترین تعداد پروتئین‌های جوان را دارند و این میزان در غضروف زانو و لگن به ترتیب کاهش می‌یابد.

در ادامه مشاهده شد تعداد مولکول‌هایی به نام microRNAs در بافت غضروف قوزک پا بیشتر است.

این مولکول‌ها در تنظیم فرآیند ترمیم نقش دارند.

این دستاورد در توسعه روش‌هایی برای درمان آرتروز و انواع بیماری‌های غضروف موثر است.

نتایج این مطالعه در نشریه Science Advances منتشر شده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

ارتباط تهوع صبحگاهی بارداری و ابتلا به اتیسم

,

محققان دریافتند مادرانی که در زمان بارداری دچار تهوع صبحگاهی شدید می‌شوند

کودک شان ۵۳ درصد بیشتر با احتمال ابتلا به اختلال اتیسم مواجه است.

تهوع صبحگاهی شدید در کمتر از ۵ درصد بارداری‌ها روی می دهد.

در این حالت، زنان دچار حالت تهوع شدید شده و قادر به تحمل مصرف غذا و مایعات نیستند.

این مشکل می تواند منجر به کم آبی خطرناک و تغذیه ناکافی در طول بارداری شود

و در نتیجه در رشد بلندمدت مغز و اعصاب کودک اختلال ایجاد می‌شود.

علائم اتیسم در نوزادان

«دریوس گتاهان»، سرپرست تیم تحقیق از موسسه تحقیقاتی ساوترن کالیفرنیا، در این باره می‌گوید:

«این مطالعه حائز اهمیت است چراکه کودکان متولدشده از مادران دچار تهوع صبجگاهی

در زمان بارداری با افزایش ریسک ابتلا به اوتیسم مواجه هستند.»

وی در ادامه می افزاید: «آگاهی از این رابطه موجب ایجاد فرصت برای تشخیص زودهنگام

و اقدام در مورد کودکان در معرض ریسک بالا اتیسم می شود.»

تشخیص اوتیسم / تشخیص اتیسم/ گفتار درمانی در اتیسم

محققان در این مطالعه، گزارشات الکترونیک سلامت حدود ۵۰۰ هزار زن باردار و کودک‌شان را که

بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۴ در کالیفرنیا جنوبی به دنیا آمده بودند را بررسی کردند.

به گزارش خبرنگار مهر، طبق نتایج این مطالعه، قرارگیری در معرض تهوع صبحگاهی

با ریسک اتیسم، بدون توجه به شدت بیماری مادر، مرتبط است.

اتیسم یا اختلال طیف اتیسم شامل گروهی از اختلالات عصبی تکاملی است

که باعث بروز اختلال در مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی می‌شود.

اوتیسم  از پیش از ۳ سالگی شروع می‌شود و در تمام عمر همراه فرد است،

اما شناخت زودهنگام و اقدامات اولیه نقش مهمی در درمان و کاهش روند رشد بیماری دارد.

معمولا پسر‌ها ۵ برابر دختران در معرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.

طبق آمارهای ارائه شده ده‌ها میلیون نفر در دنیا از  اتیسم رنج می‌برند.

معمولا درمورد افراد دارای اوتیسم بدفهمی‌هایی وجود دارد که باعث تغییر رفتار اطرافیان نسبت به آن‌ها می‌شود.

با توجه به رشد شیوع اوتیسم علاوه بر مداخلات پزشکی لازم است

برنامه‌های توانبخشی زودهنگام نیز برای درمان کودکان دارای اتیسم در نظر گرفته شود.

توصیه آسیب شناس گفتار و زبان یا متخصص گفتار درمانی به خانواده‌ها این است که

به مطالب ارائه شده در فضای مجازی درباره اوتیسم اعتماد نکنند و

برای رفع نگرانی‌های خود به مراکز گفتار درمانی معتبر مراجعه کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

احتمالا التهاب عامل اصلی اتیسم باشد

,

پژوهشگران دانشکده پزشکی “دانشگاه تافتس” در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند، ممکن است التهاب عامل اصلی اتیسم باشد.

پژوهشگران آمریکایی طی این مطالعه مغز هشت کودک مبتلا به اتیسم و هشت کودک بدون اختلال را مورد بررسی قرار دادند.

آنها دریافتند مغز کودکان مبتلا به اوتیسم تعداد زیادی پروتئین به نام” IL-۱۸ “دارد

که این پروتئین می‌تواند سبب ایجاد التهاب جدی شود و احتمالا عامل اصلی اتیسم باشد.

 

درمان مؤثر برای اتیسم

 

آنها دریافتند بخش‌هایی از مغز کودکان مبتلا به اتیسم که برای حافظه و توجه بسیار حیاتی هستند

طی این بیماری دچار اختلال می‌شود و دارای سطح غیرمعمول بالایی از یک مولکول در مغز خود هستند که سبب ایجاد التهاب می‌شود.

پژوهشگران اظهار کردند یافته‌ها حاکی از این است که داروهایی که پروتئین‌های ضد التهابی را مورد هدف قرار می‌دهند

می‌توانند روزی یک درمان مؤثر برای اتیسم باشند. اختلال طیف اوتیسم(ASD) نوعی اختلال رشدی است

که در آن افراد به سختی می‌توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند.

 

 

علائم و نشانه‌های اتیسم در نوزادان

 

 

علائم اتیسم در نوزادان

 

این بیماری شامل چندین بیماری از جمله اتیسم، سندرم آسپرگر و اخت

اختلال انسجام‌گسیختگی کودکی است و علائم هر یک ممکن است خفیف یا شدید باشد.

معمولاً کودکان پس از بروز علائمی مانند کاهش تماس چشمی، عدم پاسخ به افراد پس

از صدا کردن نام آنها و انجام حرکات تکراری در دو سالگی تشخیص داده می‌شوند.

 

از هر ۵۹ کودک یک نفر مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است

 

طبق داده‌های مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها از هر ۵۹ کودک یک نفر مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است.

بنابر گزارش‌ها پسران حدود چهار برابر بیش از دختران در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند.

طی این مطالعه پژوهشگران مغز ۱۶ کودک پسر نژاد قفقازی که فوت کرده بودند را مورد بررسی قرار دادند.

از آن میان هشت کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم بودند و هشت کودک دیگر سالم بودند و

رده سنی تمامی آنها بین سه تا ۱۴ سال بود. نتایج نشان داد که مغز کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم

دارای مقدار زیادی پروتئین به نام “اینترلوکین ۱۸”Interleukin-۱۸ (IL-۱۸) است.

 

پای یک پروتئین در میان است

 

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، این پروتئین به ویژه در آمیگدال، بخشی از مغز که

وظیفه تشخیص ترس را دارد و قشر خلفی‌جانبی پیش‌پیشانی که در مهارت‌های شناختی شامل حافظه،

توجه و ارزیابی پاداش‌ها نقش دارد تاثیر گذاشته بود. پژوهشگران اظهار کردند که IL-۱۸ باعث ایجاد

واکنش‌های التهابی جدی می‌شود که ممکن است در برخی از بیماری‌های التهابی پوستی مانند پسوریازیس نیز نقش داشته باشد.

پسوریازیس(Psoriasis) بیماری پوستی مزمن خودایمنی است. این بیماری هنگامی رخ می‌دهد

که دستگاه ایمنی بدن سیگنال‌های اشتباهی می‌فرستد.

 

علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی

 

این سیگنال‌ها باعث افزایش سرعت چرخهٔ رشد سلول‌های پوست می‌شود.

آنها همچنین اظهار کردند تعداد IL – ۳۷ که یک پروتئین ضد التهابی است

نیز در مغز این کودک زیاد بود. آنها معتقدند داروهایی که IL-۳۷ را مورد هدف قرار می‌دهند

می‌توانند یک درمان موثر باشند و میزان IL-۱۸ در مغز را کاهش دهند.

هنوز هم درباره عامل اصلی اتیسم اختلاف نظر وجود دارد و عامل بروز اتیسم همچنان ناشناخته است.

یافته‌های این مطالعه در مجله “Proceedings of the National Academy of Sciences” منتشر شد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

سندرم آسپرگر چیست و چه علائمی دارد؟

,
سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر یک نوع اختلال رشدی عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود.

سندرم آسپِرگِر (AS) موجب بروز مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی و الگوهای رفتاری تکرارشونده و محدودکننده می‌شود.

این عارضه در گذشته مستقل از اوتیسم شناخته می‌شد، اما در سال ۲۰۱۳

در ویرایش پنجم «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» در زیرمجموعه‌ی اختلال طیف اوتیسم (ASD) قرار گرفت.

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ سختی می‌توانند با دیگران تعامل برقرار کنند و معمولا دچار اضطراب و سردرگمی می‌شوند.

 

علل سندرم آسپرگر

 

علت دقیق  این سندرم مشخص نیست، اما به‌ نظر می‌رسد که این عارضه بر اثر ترکیبی از عوامل ژنتیکی

و محیطی که موجب تغییراتی در تکامل مغز می‌شوند، به وجود می‌آید. از آنجایی که سندرم آسپرگر می‌تواند

در نسل‌های بعدی یک خانواده نیز ادامه پیدا کند، گفته می‌شود که برخی موارد آن دارای زمینه‌های ارثی است.

عده‌ای از پژوهشگران معتقدند که عوامل محیطی در اوایل دوران بارداری می‌توانند در ایجاد سندرم آسپرگر مؤثر باشند،

اما این باور هنوز ثابت نشده است. ناهنجاری‌های مغزی نیز شاید با سندرم آسپرگر در ارتباط باشند.

همچنین پژوهشگران از طریق تصویربرداری‌های پیشرفته‌ی مغزی متوجه تفاوت‌های ساختاری و کارکردی

در نقاط خاصی از مغز مبتلایان به سندرم آسپرگر شده‌اند.

 

علائم سندرم آسپرگر

 

  • عدم آگاهی اجتماعی
  • عدم علاقه به اجتماع / و ایجاد رابطه دوستی
  • دشوار ساختن و حفظ دوستی
  • ناتوانی در تحلیل اندیشه ها، و احساسات دیگران
  • بیش از حد با دقت نگاه کردن و یا اجتناب از تماس با چشم
  • عدم تغییر شکل صورت و یا استفاده از عبارات چهره اغراق آمیز
  • عدم استفاده یا درک حرکات
  • ناتوانی درک نشانه های غیر کلامی یا ارتباطات
  • عدم توجه به مرزهای بین فردی
  • غالبا حساس به صدا، لمس، بوی ، و محرک های تصویری
  • انعطاف پذیری و بیش از حد وابستگی به روال
  • الگوهای حرکتی کلیشه ای و تکراری ،مانند حرکت دست .
  • وسواس خاص در باره برخی وسایل و مسائل

 

تفاوت اوتیسم و آسپرگر

 

همچنین کودکان دارای آسپرگر به رغم تلاش زیاد، تمایلی به گفت‌وگو ندارند.

رشد زبان در کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر معمولا در مقایسه با افراد دارای اوتیسم طبیعی است.

کودکان دارای سندرم آسپرگر، نمرات طبیعی در آزمون‌های زبان شامل واژگان،

و دستور زبان دارند که موجب تمایز این سندرم با اوتیسم است.

کودکان و افراد دارای اختلال سندرم آسپرگر دارای هوش معمولی هستند و می‌توانند در جامعه حضور موثری داشته باشند.

 

 

سندرم آسپرگر / سندروم آسپرگر/ بازی‌درمانی

 

میزان شیوع

 

یک از  هر ٢٠٠ کودک به این سندرم مبتلا هستند. میزان شیوع این سندرم در هر دو جنس وجود دارد

اما در جنس پسر بیشتر از دختر است. از هر ۴ پسر یک دختر به سندرم اسپرگر مبتلا است.

 

روش‌های درمان

 

برخی از این درمان‌های عبارت‌اند از:

آموزش مهارت‌های تحصیلی و آکادمیک:

درمان‌های کمک‌آموزشی می‌توانند برای کودکان که به این سندرم تشخیص داده می‌شوند، بسیار مفید باشند.

در این نوع درمان مهارت‌هایی ازجمله سازمان‌دهی یادداشت‌ها، مدیریت اهداف تکالیف و سایر نیازهای خاص یادگیری

به کودک آموزش داده می‌شوند. اغلب کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر می‌توانند با دانش‌آموزان مدارس عادی ادغام شوند.

 

آموزش مهارت های اجتماعی:

 

مبتلایان به سندرم آسپرگر درنتیجه‌ی آموزش مهارت‌های اجتماعی یاد می‌گیرند که تعاملات‌شان

با دیگران را از طریق درک نشانه‌های اجتماعی و بروز واکنش مناسب بهبود ببخشند.

 

آموزش مهارت‌های ارتباطی:

 

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ کمک گفتار درمانی و آموزش‌های زبانی خاص برای مثال یاد می‌گیرند

که چطور مکالمه‌ با دیگران را آغاز و ادامه دهند. فرد در این‌ دسته از آموزش‌ها همچنین یاد می‌گیرد

که لحن صدا هنگام سؤال‌پرسیدن، تأییدکردن، ابراز مخالفت یا فرمان‌دادن چگونه باید باشد.

از دیگر آموزش‌های مرتبط می‌توان به چگونگی تفسیر نشانه‌های کلامی و غیرکلامی و نحوه‌ی پاسخ صحیح به این نشانه‌ها اشاره کرد.

 

رفتار درمانی شناختی (CBT):

 

مبتلایان به این سندرم از طریق رفتار درمانی شناختی یاد می‌گیرند که احساسات‌شان را کنترل کنند

و از علایق وسواسی و روتین‌های تکرارشونده‌ بکاهند.

 

تغییر و اصلاح رفتار:

 

تغییر و اصلاح رفتار شامل استراتژی‌هایی است که موجب تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای بیهوده می‌شود.

 

کار درمانی و فیزیوتراپی:

 

کاردرمانی و فیزیوتراپی در مبتلایان به این سندرم موجب بهبود مشکلات یکپارچگی حسی و تقویت هماهنگی‌های حرکتی می‌شود.

 

دارو درمانی:

 

هیج دارویی برای سندرم آسپرگر وجود ندارد، اما ممکن است برخی داروهای خاص برای رفع علائم و درمان اضطراب تجویز شوند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

تاخیر در رشد کودکان ۳ تا ۵ سال

تاخیر در رشد

شناخت نشانه های تاخیر در رشد می‌تواند به تشخیص به موقع آن کمک کند.

هر کودک با سرعت منحصر به فردی رشد می‌کند و محدوده رشد طبیعی بسیار گسترده است.

کمتر از نیمی از کودکانی که دچار تاخیر در رشد هستند پیش از شروع مدرسه شناسایی می‌شوند.

اگر می‌خواهید از رشد طبیعی کودک خود اطمینان پیدا کنید،

برای شناخت و تشخیص تاخیر در رشد عاطفی، ذهنی و فیزیکی منتظر نمانید.

مداخله زود هنگام بهترین شیوه برای کمک و حتی بهبود عملکرد کودک است.

تاخیر در رشد

رشد گفتار کودک_ فرزندان

 

تاخیر رشد کودک چیست؟

 

انواع مختلفی از تاخیر در رشد کودکان وجود دارد. آنها ممکن است در هر یک از موارد زیر دچار مشکل باشند:

  • زبان و مهارت های کلامی
  • حرکت یا مهارت های حرکتی
  • مهارت های هیجانی و اجتماعی

 

تاخیر در رشد زبان و مهارت های کلامی:

 

زبان و مهارت‌های کلامی شایع ترین نوع تاخیر رشدی هستند.

مهارت‌های کلامی به توانایی بیان کلامی که در برگیرنده شکل گیری و ترکیب کلمات است، اشاره دارد.

زبان یک سیستم گسترده‌تر برای توصیف و دریافت اطلاعات و توانایی درک و فهم دستورات کلامی است.

 

علل شایع:

 

  • در معرض بیش از یک زبان بودن
  • اختلال یادگیری
  • مشکلات شنوایی (ممکن است شنوایی کودکانی که عفونت گوش مکرر دارند، دچار تغییر شود)
  • اتیسم و اختلالات مشابه که بر رشد و تعامل اجتماعی آسیب می‌رسانند.

 

 

نشانه‌های تاخیر رشد زبان و گفتار:

 

 

  • ۳ سالگی: نمی تواند با جملات کوتاه حرف بزند.
  • ۴ سالگی: از جملاتی که با بیشتر از ۳ کلمه ساخته می شود، استفاده نمی کند. از ضمایر “من” و “تو” به شکل نادرست استفاده می کند.
  • ۵ سالگی: در فهم دستورات دو بخشی که حروف اضافه در آنها به کار رفته است، مشکل دارند. نمی تواند اسم و فامیلش را بگوید. از کلمات جمع و یا افعال گذشته به درستی استفاده نمی کند. درباره فعالیت های روزانه اش حرف نمی زند.

 

 

تاخیر در مهارت‌های حرکتی:

 

 

مشکلات حرکتی در کودکان می تواند مربوط به اشکال در مهارت های حرکتی درشت مانند بازی کردن

با توپ و یا مربوط به اشکال در مهارت‌های حرکتی ظریف مانند رنگ کردن باشد.

 

علل محتمل:

 

کودکانی که در موسسات نگهداری می‌شوند، مورد تحریک محیطی قرار نمی‌گیرند یا اتیسم دارند،

ممکن است دچار مشکلی باشند که به آن “اختلال یکپارچگی حسی” گفته می‌شود.

این اختلال چندگانه می‌تواند موجب مشکلات حسی زیر شود:

 

  • اشکال در برنامه ریزی و هماهنگی حرکتی
  • واکنش همراه با ترس نسبت به حرکات ساده یا نیاز شدید به جستجوی درون داد حسی
  • واکنش شدید به لمس، بافت یا درد

 

 

نشانه های هشدار دهنده تاخیر رشد حرکتی:

 

 

  • ۳ سالگی: اغلب زمین می‌افتد یا برای بالا و پایین رفتن از پله های دچار مشکل می‌شود.

نامفهوم صحبت می کند و گفتارش قابل درک نیست. برای کار کردن با اشیا کوچک دچار مشکل می‌شود

نمی تواند بیشتر از ۴ قطعه خانه سازی را روی هم قرار دهد.

 

  • ۴ سالگی: نمی‌تواند توپ را بالای سرش بیندازد. نمی تواند درجا بپرد. نمی تواند سه چرخه سوار شود.

نمی‌تواند مداد رنگی را بین انگشت شست و انگشتانش بگیرد و در نوشتن مشکل دارد.

نمی‌تواند ۴ بلوک خانه سازی را روی هم بچیند

 

  • ۵ سالگی:  نمی‌تواند ۶ تا ۸ قطعه خانه‌سازی را روی هم قرار دهد. به سختی مدادرنگی را در دست می‌گیرد.

به سختی لباس‌هایش را در می‌آورد. نمی‌تواند به خوبی دندان‌هایش را مسواک بزند. نمی‌تواند دستانش را شسته و خشک کند.

 

 

تاخیر رشد مهارت های اجتماعی و هیجانی:

 

این مشکل معمولا قبل از شروع مدرسه خودش را نشان می‌دهد و ممکن است برای

کودک اشکالاتی در تعامل با بزرگسالان و یا همسالان به وجود بیاورد.

 

علل محتمل:

 

  • اهمال و مسامحه مانند سپردن زود هنگام کودک به موسسات نگهداری کودک
  • فرزندپروری غیرموثر
  • دلبستگی ضعیف

 

یکی دیگر از دلایل متداول تاخیر رشد اجتماعی یا هیجانی، “اختلال رشد فراگیر” است که به آن پی دی دی هم گفته می‌شود.

در زیر به گروهی از اختلالات دیگر که می‌توانند منجر به مشکلات ارتباطی خفیف تا شدید شوند، اشاره شده است.

 

  • اتیسم که یک اختلال متداول چندگانه است.
  • سندرم آسپرگر که یک بیماری مشابه اتیسم است.
  • اختلال فروپاشنده کودکی که معمولا در کودکان ۳ تا ۴ سال شایع است.
  • سندرم رت که اغلب شامل عقب ماندگی ذهنی است و بیشتر در دختران شایع است.

 

تاخیر در رشد

رشد گفتار و زبان کودکان ۲ ساله

نشانه‌های هشدار دهنده تاخیر رشد هیجانی و اجتماعی:

 

  • ۳ سالگی:  به کودکان دیگر علاقه نشان نمی‌دهد. در جدا شدن از والدین یا مراقب مشکل شدید دارد. ارتباط چشمی برقرار نمی‌کند.
  • ۴ سالگی:  به سختی و با گریه از والدین جدا می شود. با کودکان دیگر ارتباط برقرار نمی‌کنید و آنها را نادیده می‌گیرد.

به افراد غیر از اعضای خانواده واکنش نشان نمی دهد. وقتی ناراحت یا عصبانی است به اطراف ضربه می‌زند.

در برابر لباس پوشیدن، خوابیدن یا دستشویی رفتن مقاومت می کند.

 

  • ۵ سالگی:  بیشتر اوقات خجالتی، ترسو، غمگین یا پرخاشگر است و هیجاناتش را نشان نمی‌دهد.

به راحتی از والدین جدا نمی‌شود. به بازی‌های خیالی و یا بازی با دیگر کودکان علاقه نشان نمی‌دهد.

 

تاخیر رشد شناختی:

اشکال در مهارت های تفکر و شناختی ممکن است بر اثر نقص ژنتیکی، عوامل محیطی، بیماری‌ها،

تولد زودرس، اختلالات سیستم عصبی، کمبود اکسیژن هنگام تولد و حتی تصادفات ایجاد شود.

 

علل محتمل:

 

  • محیط آموزشی نامناسب و فقیر
  • اهمال و مسامحه والدین و یا سپردن زودهنگام کودک به موسسات نگهداری کودک
  • طیف گسترده اختلالات یادگیری
  • مصرف الکل یا مسمومیت در دوران بارداری
  • وجود یکی از اختلالات رشد فراگیر مانند اتیسم

 

 

نشانه های هشدار دهنده تاخیر رشد شناختی:

 

  • ۳ سالگی:  در جمع دچار مشکل می شود. قادر به فهم دستورالعمل‌های ساده نیست.

در باز‌های “وانمودی” مشارکت نمی‌کند. علاقه زیادی به اسباب بازی نشان نمی‌دهد.

 

  • ۴ سالگی:  به بازی‌های تعاملی علاقه نشان نمی‌دهد. در بازی‌های خیالی مشارکت نمی‌کند. نمی‌تواند با جمع روبه‌رو شود.

 

  • ۵ سالگی:  به آسانی از کوره در می‌رود. نمی‌تواند بیشتر از ۵ دقیقه روی یک فعالیت تمرکز کند./

منبع: انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

بازی‌درمانی چیست؟

بازی‌درمانی و اثرات آن بر کودکان و درمان و بهبود برخی اختلالات امری ثابت شده است.

انسان نیاز به حرکت و جنبش دارد و بازی بخش مهمی از این نیاز است.

هرفرد برای رشد ذهنی و اجتماعی خود نیازمند اندیشه و تفکر است و بازی خمیر مایه ی این تفکرو اندیشه است.

آمادگی جسمی و روحی برای مقابله با مشکلات بخشی از فلسفه ی بازی کودکان است.

بنابراین؛ بازی هرچه گسترده تر؛ پیچیده ترو اجتماعی ترباشد کودک از مصونیت روانی بیشتری برخوردارمی شود.

 

کشف دنیای اطراف بخش دیگری از فلسفه ی بازی است که کودک حس کنجکاوی خود را از این طریق ارضا می‌کند.

بازی تن و روان کودک را واکسینه می‌کند و مسؤولیت اجتماعی و اقتصادی را که در آینده باید به دوش کشد به او می‌آموزد.

کودک با بازی کردن موقعیتی به دست می‌آورد تا اعتقادات؛ احساسات و مشکلات خود را پیدا کند و مهارت‌های زندگی را بیاموزد.

 

بدون تردید بازی بهترین شکل فعالیت طبیعی هر کودک محسوب شود.بازی دنیای کودکان است. بادنیای کودکان بازی نکنید.

بازی مؤثرترین و پرمعنا ترین راه یادگیری کودکان است. بازی یکی از بهترین راه های تربیت فرزند است.

بازی منبع سرشار و غنی آموزشی است.بازی درمانی یکی از روش‌های مؤثر در درمان مشکلات رفتاری و روانی کودکان است.

 

بازی درمانی | بازی درمانی کودکان پرخاشگر

 

به طور کلی بازی نقش مؤثری در رشد کودک دارد و در خلال بازی می‌توان به بسیاری از ویژگی‌ها، مسائل و رشد کودک پی برد.

بازی های کودکان مختلف و نوع ویژگی هایی که از خود ظاهر می‌سازند تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند.

هر چند نوع بازی‌ها در گروه‌های سنی و بچه های گروه سنی مشترکاتی دارد، اما نوع شرکت کودک در بازی اهمیت ویژه دارد.

 

” بازی‌ درمانگر” در واقع از موقعیت بازی برای ایجاد ارتباط با کودک استفاده می‌کند و تلاش می‌کند

به تخلیه هیجانی او و حل و فصل مشکلات او در زندگی عادی اش بپردازد.

 

“بازی‌درمانی” چیست؟

 

این تکنیک  انعکاس رفتار کودک است. باید احساسات کودک را طوری شناسایی کرد و آن را به کودک منتقل کرد

که کودک نسبت به اعمال و رفتار خود آگاه شود.”بازی‌درمانگر” در واقع از موقعیت بازی برای ایجاد

ارتباط با کودک استفاده و تلاش می‌کند به تخلیه هیجانی او و حل و فصل مشکلات او در زندگی عادی اش بپردازد.

 

بازی درمانی به کودکان کمک می کند تا احساسات منفی و رویدادهای ناراحت کننده‌ای را که نتوانسته‌اند با آن‌ها کنار بیایند، درک کنند.

به جای استفاده از روش‌های درمانی رایج بزرگسالان مانند گفت‌و‌گو و توضیح درباره ی چیزی که سبب ناراحتی آن‌ها شده است،

از بازی برای برقراری ارتباط به شیوه ی خود بهره می‌گیرند، بدون آنکه احساس کنند دارند بازجویی یا تهدید می شوند.

 

بازی‌درمانی فعال (Active play therapy)

 

در این روش بازی‌درمانی به کودک تعدادی اسباب بازی محدود داده می‌شود و درمانگر همزمان بازی با کودک

او را به سمت یک سناریو خاص سوق می دهد برای مثال کودکی که برادر یا خواهر تازه متولد شده دارد

و با او دچار مشکلی است بازی مار پله یا فوتبال مناسب او نیست، بهتر است او با کودک خیالی خود بازی کند

و در آن بازی کنش و واکنش های کودک سنجیده می شود.

 

درمان‌گر شروع به محبت بیش از حد به نوزاد خیالی می‌کند تا از این طریق حس حسادت کودک را برانگیخته کند

یا از طریق اولویت دادن به نوزاد در تمامی مراحل بازی سعی می کند رفتار متقابل کودک را با فرزند تازه متولد شده بسنجد.

 

 

بازی‌درمانی غیرفعال (Stimulus situation)

 

 

در این بازی‌درمانی هیچ سناریو از پیش تعیین شده ای نیست. بازی درمانگر با مشخص کردن حیطه محدودی سعی می‌کند

خود را در اختیار کودک قرار داده تا کودک درباره سناریوی این بازی نظر بدهد از این طریق

کودک می‌تواند به تخیل خود جامع عمل بپوشاند و آن را بهبود بدهد.

با توجه به اینکه اسم این روش بازی درمانی غیرفعال است اما کودک و تخیل او حضور فعالی در این سناریو دارند.

حس مفید بودن یکی از مهم ترین احساساتی است که کودک می تواند از بازی درمانگر خود در این وضعیت دریافت کند.

کودک در بازی‌درمانی احساسات خود را بیش از پیش می شناسد احساساتی که خیلی از افراد شاید

تا سنین میانسالی شناخت درستی از آن ها نداشته باشند.

براساس نظر فروید کودک با تکرار به کمال می رسد در روش بازی‌درمانی کودک پیاپی درگیر تکرار احساسات خود است

و با شناخت هریک از آن‌ها و کنترل‌شان در موقعیت‌های مختلف به مهارت‌های مورد نیاز می رسد.

بازی‌درمانی

احساسات و هیجاناتى که در اثر موقعیت بازى‌درمانى در کودک ایجاد مى‌شود

به چهار صورت قابل شناسائى است. یک مشاور یا روان درمانگر باید نسبت به این احساسات توجه کرده،

و بعد از شناسائى نسبت به حمایت و یاورى کودک اقدام کند.

 

کودک مسئولیت احساس خود را برعهده می‌گیرد که اصولا با نهاد اول شخص (من) بیان می‌شود:

مثلا در حین بازی می‌گوید: من دوستت دارم، من ازت متنفر هستم، من می‌خوام بزنمش، من میخوام …

 

کودک مسئولیت احساس خود را بر عهده نمی گیرد که این نوع بیان احساسات در کودکان به ندرت اتفاق می‌افتد

در این روش کودک عروسک خود را وارد به اعتراف به احساسات خود او می کند. برای مثال به عروسک می‌گوید

اعتراف کند که مادر کودک را دوست ندارد و از او متنفر است یا از زبان عروسک می‌گوید که مادرش را دوست ندارد.

 

کودک بصورت مستقیم به فردی که از دنیای واقعی اوست احضار احساس می‌کند مانند:

مامان دوست دارم، بابا دلم برات تنگ شده و …

کودک می تواند احساسات خود را نسبت به وسائل فیزیکی یا فردی تخیلی در ذهنش نسبت دهد

برای مثال با کوبیدن عروسک روی زمین باعث احساس ناراحتی خود را از اسباب بازی نشان دهد.

 

کدام اختلالات با بازی‌درمانی، درمان شوند؟

 

انواع اختلالاتی را که ریشه در احساسات و هیجانات کودک ، سازگاری او با محیط و … دارند، می‌توان با این روش درمان کرد.

افسردگی کودکان ، ترس‌های کودکان ، مشکلات رفتاری که ریشه اضطرابی دارند،  شب ادراری ،

ناخن جویدن ، دروغ گفتن ، پرخاشگری و … را می‌توان با استفاده از بازی‌درمانی حل کرد.

 

برای  درمان کودکان ناسازگار و کسانی که نسبت به حل مسائل مربوط به سازگاری مشکل دارند استفاده می شود.

بازی درمانی در کاردرمانی ذهنی و گفتار درمانی برای درمان و رفع اختلالات زیر استفاده می‌شود:

  • اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی
  • اتیسم
  • اختلال یادگیری

 

بیش فعالی و بازی درمانی

 

کودکان مبتلا به بیش فعالی چالش های خاصی را برای والدین ذاتاً شاد و سرزنده ایجاد می کنند.

به دلیل مشکلات کارکردهای اجرایی، برای آنها پیگیری قوانین و ماندن در یک پروژه از ابتدا تا انتها دشوار است.

 

سبک بازی آنها ممکن است خارج از کنترل باشد. والدین برانگیخته و عصبانی ممکن است بگویند

“اگر درست بازی نکنی، ما هم به هیچ وجه با تو بازی نمی کنیم”.

والدین بایستی به کودک خود اجازه دهند تا آزادانه بازی کنند

وگرنه آنها این پیام را دریافت می‌کنند: “تو نرمال نیستی؛ من نمیخوام باتو بازی کنم”.

 

اصول بازی درمانی

 

اسکلاین در سال ۱۹۸۲ اصول پایه‌ای را برای اجرای روش بازی‌درمانی معرفی می‌کند و معتقد است

بدون رعایت این اصول رابطه و شرایط اولیه برای بازی درمانی ایجاد نخواهد شد.

درمانگر باید به توسعه یک رابطه گرم و دوستانه با کودک بپردازد.

 

بازی درمانی در گفتار درمانی و کاردرمانی

بازی‌درمانی چیست؟

 

 

این رابطه اهمیت شایان توجهی بر مؤثر بودن این روش خواهد شد. شاید درمانگر ناچار شود برای ایجاد

چنین رابطه‌ای ویژگی‌هایی را در موقعیت بازی بپذیرد. همانطور که در شیوه‌های روان درمانی بزرگسالان ایجاد

رابطه مفید بسیار ضروری و در واقع اساس کار است، در بازی درمانی کودکان نیز ایجاد چنین رابطه‌ای گام اول

در شروع درمان است و بدون آن هیچ پیشرفت در کار درمان بوجود نخواهد آمد.

 

درمانگر پذیرش بدون قید و شرط از کودک داشته باشد. به عبارتی کودک بدون در نظر گرفن ویژگی‌های

خوب و بدی که دارد یا کارهای خوب و بدی که دارد مورد پذیرش قرار بگیرد.

عکس این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که درمانگر والدین یا اطرافیان به کودک چنین می‌گویند.

چون این کار بد را انجام دادی دیگر دوستت ندارم، گفتن چنین مطالبی به کودک یا ایجاد شرایطی

که چنین پیغامی را به کودک برساند، در کودک احساس پذیرش بدون قید و شرط را خدشه‌دار می‌سازد.

 

کودک لازم است احساس کند او را بدون در نظر گرفتن کارهایش دوست دارند،

او موجود ارزشمندی است و اگر تنبیهی اتفاق می‌افتد کاری که توسط او انجام گرفته زشت بوده و نه شخصیت او.

بر این اساس درمانگر تلاش می‌کند در طول جریان بازی درمانی چنین احساسی را در کودک زنده کند.

 

باید شرایط و موقعیتی حاکی از احساس آزادی برای کودک بوجود بیاید.

بازی درمانگر این کار را با کنار گذاشتن روشهای محدود کننده سخت گیرانه انجام می‌دهد،

تا کودک احساس آزادی کند. این آزادی ، آزادی در عمل و رفتار و همچنین آزادی در احساس را شامل می‌شود.

 

بطوری که بتواند احساست خود را بدون احساس محدودیت ظاهر سازد.

به عنوان یک مثال در یک جلسه بازی درمانی کودک چنین آزادی را احساس می‌کند که

عروسک کوچکی را که نمادی از برادر کوچکتر است، مفصلا کتک بزند.

 

درمانگر حضور فعال و عملکرد سریعی در جریان درمان دارد. بر حسب شرایط و موقعیت‌هایی که پیش می‌آید

رفتارهایی که از کودک سر می‌زند به موقع وارد عمل می‌شود و با مداخله مثلا تفسیر

احساسات و استفاده از رفتارهای جایگزین به کودک کمک می‌کند.

 

درمانگر توانایی‌های کودک را مهم و با اهمیت می‌شمارد و تلاش می‌کند

و در فرصت‌های مناسب از آنها برای حل مشکل استفاده کند.

درمانگر برای این کار باید تلاش زیادی در جهت شناخت کودک و بویژه توانایی‌های او انجام دهد

و زیرکانه از این توانایی‌ها به نفع کودک استفاده کند.

 

به عبارتی به صورت فعالانه‌ای کودک را در جریان درمان شرکت می‌دهد

و با تأکید بر مهارت‌های او ، او را در جریان درمان بطور مسئولانه هدایت می‌کند.در شرایطی که در جریان

بازی درمانی ایجاد می‌شود بیشترین نقش اولیه را کودک ایفا می‌کند. کودک شرایط بازی را می‌سازد

و بازی درمانگر به عنوان هدایت کننده و تفسیر کننده روش‌های او را پیگیری می‌کند.

 

نقش بازی درمانی در اوتیسم

بازی‌درمانی در توانبخشی

 

درمانگر هیچ نوع بازی و شرایطی را برای کودک القا نمی‌کند و کودک را آزاد می‌گذارد تا به بازی بپردازد

و درمانگر آن هوشیارانه بازی او را مورد بررسی قرار می‌دهد و از آن برای درمان کودک استفاده می‌کند.

 

درمانگر تلاش نمی‌کند که فرآیند درمان را سرعت ببخشد. بازی درمانی

به صورت تدریجی ادامه و گسترش می‌یابد تا به نتیجه مورد نظر برسد.

 

در کنار آزادی و اختیار عمل که کودک در جریان بازی دریافت می‌دارد محدودیت‌هایی تنها با هدف نزدیک‌سازی

درمان به دنیای واقعی اعمال می‌شود و توجه کودک را به مسئولیت خود و احساسات خود جلب می‌کند.

 

موقعیت مناسب برای بازی درمانی:

 

بازی درمانی معمولا در کلینیک‌های کاردرمانی، گفتار درمانی و  مشاوره که

مجهز به اتاق بازی کودک هستند، انجام می‌گیرد.در این اتاق‌ها فضای مناسب

و اسباب بازی‌های مناسب برای بازی قرار داده می‌شود.

اما در هر حال بازی درمانی را در هر مکانی که مجهز به یک سری وسایل مورد نیاز

برای بازی باشد که رفتار عمل کودک را محدود نکند، می‌توان انجام داد.

منابع:

سایت رادیوکودک

انجمن پیش دبستانی ایران

سایت شبکه ملی مدارس

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

علائم اتیسم در نوزادان

,

علائم اتیسم در نوزادان یکی از دغدغه‌های والدین بشمار می‌رود،

ما در این مطلب شما را با برخی نشانه‌های اوتیسم در دوران نوزادی آشنا می‌کنیم.

اتیسم یک اختلال رشدی عصبی است که با نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی

و رفتارهای کلیشه‌ای و تکراری کاهش علایق، مشخص می‌شود.

با توجه به رشد شیوع اوتیسم علاوه بر مداخلات پزشکی لازم است

برنامه‌های توانبخشی زودهنگام نیز برای درمان کودکان دارای اتیسم در نظر گرفته شود.

 

علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی

 

عامل اصلی اوتیسم، اختلالی در سیستم عصبی باشد که باعث عدم عملکرد صحیح مغز می‌شود.

این اختلال در افراد دارای اتیسم باعث می‌شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی به درستی عمل کند.

اوتیسم نشانه‌های فراوانی دارد که باتوجه به این نشانه‌ها می‌توان آن را به درجات خفیف تا شدید , درجه بندی کرد.

 

 

علائم و نشانه‌های اتیسم در نوزادان

اتیسم در نوزادان

 

علائم و نشانه‌های اتیسم در نوزادان:

 

والدین برای رفع نگرانی خود در صورت وجود  نشانه‌های زیر،

برای پایش دقیق‌تر رفتارهای نوزادان خود به گفتار درمانی مراجعه کنند.

 

علائم و نشانه‌ها:

 

  • فقدان یا کمبود لبخند اجتماعی،
  • عدم واکنش به اسم،
  • عدم ارتباط گیری،
  • حتی نگاه ضعیف به مادر در هنگام شیر خوردن
  • و فقدان توجه اشتراکی در سال اول زندگی،

 

چرا که نوزادان مبتلا به اتیسم نسبت به رفتار اطرافیان واکنش نشان نمی‌دهند،

تمایلی به برقراری رابطه با دیگران ندارند و با دور شدن از والدین احساس غریبی نمی‌کنند

 آنها دیرتر زبان باز می‌کنند و معمولاً دامنه کلامی محدود و در برخی موارد گفتاری طوطی‌وار دارند.

 

این نشانه‌ها به‌طور قطع دلیل بر اوتیسم نیست و والدین نباید نگران باشند،

ولی در صورت مشاهده این علائم در نوزادان خود بهتر است با گفتاردرمان مشورت کنند.

توصیه آسیب شناس گفتار و زبان یا متخصص گفتار درمانی به خانواده‌ها این است که

به مطالب ارائه شده در فضای مجازی درباره اوتیسم اعتماد نکنند و

برای رفع نگرانی‌های خود به مراکز گفتار درمانی معتبر مراجعه کنند.

 

فریب تبلیغات غیرواقعی را نخورید

 

متاسفانه نگرانی‌های والدین و نبود مراکز توانبخشی تخصصی باعث شده‌ است تا بیشتر درمان‌های ارائه شده به‌صورت ناقص ارائه شود.

از طرفی متاسفانه برخی مراکز با هدف سودجویی اقدام به تبلیغات غیرواقعی درباره درمان اوتیسم می‌کنند

که باعث سردرگمی خانواده در انتخاب روش درمانی مناسب برای کودک می‌شود؛

چرا که بسیاری از این روش‌ها نیاز به گذراندن دوره‌های آموزشی تخصصی در مراکز بین المللی دارند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اجازه ندهید کودک‌تان شما را کتک بزند

,

کتک زدن والدین توسط کودک یکی از رفتارهای ناشایستی است که باید از همان دوران کودکی این رفتار مهار شود.

سیما منادی روانشناس اظهار کرد: برخی کودکان در سن ۲ تا ۴ سالگی در موقعیت هایی که رنجیده، خجالت زده  یا خسته هستند

اقدام به کتک زدن والدین خود می کنند که توصیه می‌شود برای اصلاح این رفتار،

مهارت‌های اجتماعی و الگوهای رفتاری مناسب پیش از ورود به مدرسه به آن ها آموزش داده شود.

وی با اشاره به ارائه راهکارهایی برای مقابله با این نوع رفتار کودک در ادامه تصریح کرد: ترک کودک همراه

با جدیت و بدون پرخاش توسط والدین، اولین راهکار مقابله با این نوع رفتار است

که باید به آرامی به او بگویید تا زمانی که این گونه رفتار می‌کند،

خواسته اش را اجابت نخواهید کرد و باید تا هنگام اصلاح رفتارش به او توجه نکنید.

بازی درمانی

کتک / بازی درمانی

منادی افزود: یک گفتگوی صمیمانه با فرزندتان درباره آسیب هایی که رفتارهای ناپسندش می‌تواند ایجاد کند

و ابراز نگرانی و ناراحتی شما از این کار ناشایست، همچنین تنبیه وی به معنای محروم کردن او از کارهایی

که دوست دارد نیز نقش بزرگی در کاهش رفتارهای ناپسند کودک از جمله کتک زدن والدین دارد.

این روانشناس بیان کرد: اگر کودک شما همسرتان راکتک می زند، سعی کنید برای مدتی او را نادیده گرفته

و به همسر خود توجه کنید، البته این بی توجهی نباید به مدت طولانی باشد.

 

وقتی فرزندتان حرف بد می‌زند!

وی اضافه کرد: بسیاری از والدین ممکن است نسبت به کتک زدن کودک حساسیتی نشان ندهند،

زیرا آن ها معمولا این چنین استدلال می کنند که فرزندشان هنوز کوچک است و نیازی به برخورد جدی و

مناسب با این رفتار او وجود ندارد و یا چون این رفتار صدمه ای برای آنان ایجاد نمی کند پس تداوم آن ایرادی ندارد.

منادی با تأکید براینکه توصیه می شود از همان سنین خردسالی مهارت های اجتماعی مناسب به کودک آموزش داده شود،

افزود: یکی از بهترین زمان هایی که می توان الگوهای رفتاری مطلوب را در فرزندان تثبیت کرد،

دوران خردسالی و سال های پیش از ورود به مدرسه است.

جلوگیری از تماشای فیلم‌های خشونت آمیز نقش مهمی در کاهش این رفتارها دارد،

وقتی کودک از این راه می‌خواهد به خواسته‌اش دست یابد تحت هیچ شرایطی کوتاه نیایید و خواسته اش را اجابت نکنید

و در صورت اصرار نیز قاطعانه اما با مهربانی به او بگویید تا زمانی که این طور رفتار کنی من خواسته ات را انجام نخواهم داد.

سپس به رفتار وی توجه کنید به محض آن که رفتار مطلوبی از خود نشان داد، او را مورد توجه و محبت خود قرار دهید.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر

,

آگاهی داشتن از چگونگی بروز بیماری  آلزایمر می‌تواند در کمک به افرادی که دچار این عارضه می‌شوند، مفید باشد.

مراحل ابتلا و پیشرفت بیماری آلزایمر در تمامی مواقع به یک شکل ظاهر نمی‌شود

و ممکن است علائم آن در بیماران متغیر باشد اما آگاهی از آن‌ها می‌تواند

راهنما و فاکتور مفیدی برای ارائه خدمات مراقبتی و درمانی به مبتلایان باشد.

سایت “وب ام دی” در مطلبی در این باره به برخی از مراحل بروز و پیشرفت بیماری  آلزایمر اشاره کرده‌ است:

 

مرحله نخست: رفتارهای ظاهری طبیعی

 

در مراحل اولیه شروع بیماری آلزایمر نمی‌توان علائم خاصی را در فرد مبتلا مشاهده کرد.

تنها با برش‌نگاری با گسیل پوزیترون (پت اسکن) می‌توان نوع فعالیت مغز را ارزیابی کرد و نشان داد

آیا فرد به بیماری آلزایمر مبتلا شده‌ است یا خیر؟ هرچه فرد مبتلا به مراحل بعدی این بیماری نزدیک می‌شود

می‌توان تغییرات و نوسانات بیشتر و بیشتری را در تواناییِ تفکر و تعقل او مشاهده کرد.

 

alzheimer_s_disease / آلزایمر / گفتار درمانی و آلزایمر

 

مرحله دوم: تغییرات بسیار خفیف

 

در این مرحله نیز ممکن است در رفتارهای فرد مبتلا به آلزایمر تغییرات محسوسی مشاهده نشود.

هرچند با مرحله اول تفاوت‌هایی دارد با این وجود حتی ممکن است پزشک متوجه این تغییرات نشود.

از جمله این تغییرات رفتاری می‌توان به فراموش کردن لغات یا جا گذاشتن اشیاء و وسایل اشاره کرد.

در این مرحله، بروز علائم آلزایمر در فعالیت‌های روزمره فرد خللی ایجاد نمی‌کند

همچنین باید توجه داشت این علائم ممکن است نشانه آلزایمر نباشد اما می‌تواند از بالا رفتن سن ناشی شود.

 

مرحله سوم: تحلیل رفتن خفیف قدرت تفکر و تامل

 

در این مرحله از بیماری آلزایمر است که می‌توان تغییرات ظاهری در قدرت تفکر و استدلال فرد

را مشاهده و از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– فراموش کردن مطلب مطالعه شده

– مطرح کردن پرسش‌های مکرر در مورد یک موضوع

– مشکل در برنامه‌ریزی یا سامان‌دهی امور

– فراموش کردن نام افراد هنگام ملاقات آنان.

 

آفازی یا زبان پریشی| نقش گفتار درمانی

 

 

مرحله چهارم: کاهش متوسط قدرت تفکر و تامل

 

در این دوره بروز مشکل در تامل و تفکر نسبت به مرحله سوم آشکارتر می‌شود

همچنین مشکلات جدیدتری ظاهر می‌شود که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– بیمار جزئیات اطلاعات مربوط به خود را فراموش می‌کند.

– فصل و ماه و تاریخ را از یاد می‌برد.

– در طبخ مواد غذایی یا حتی سفارش غذا از منو مشکل پیدا می‌کند.

 

 

مرحله پنجم: افت نسبتا شدید

 

در این مرحله فرد این موضوع که در چه مکان و چه زمانی قرار دارد را فراموش می‌کند

همچنین ممکن است در به یادآوردن آدرس، شماره تلفن و مدرسه‌ای که در آن تحصیل می‌کرده دچار مشکل شود

همچنین ممکن است در انتخاب نوع لباس مناسب هر فصل مشکل داشته باشد.

 

 

مرحله ششم: افت شدید

 

همزمان با پیشرفت بیماری آلزایمر ، فرد ممکن است چهره‌ها را به یاد آورد اما اسامی آنان را فراموش می‌کند.

همچنین ممکن است در تشخیص افراد از یکدیگر دچار مشکل شود علاوه بر این فرد دچار توهماتی می‌شود.

به‌طور مثال ممکن است تصور کند لازم است در محل کار حاضر باشد درحالی‌که بیکار است.

 

 

مرحله هفتم: افت بسیار شدید

 

در این مرحله از بیماری بسیاری از فعالیت‌های اصلی فرد از قبیل خوردن، راه رفتن و نشستن تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]