چه عاملی باعث تشدید لکنت می‌شود

,

در این مطلب با عامل اصلی تشدید لکنت آشنا می‌شویم.

در درمان لکنت زبان، باید بدانیم که معجزه و داروی شفابخشی در کار نیست.

مهمترین مسئله در درمان لکنت پذیرش آن توسط  فرد دارای لکنت است.

هر گونه گیر، کشیدن کلمه و ناروانی در گفتار، تعریف ابتدایی لکنت است.

اگر چه نظریه‌ها و مطالعاتی وجود داشته که علت لکنت را به مواردی چون ژنتیک،

مباحث عصب‌شناسی و روانشناختی مرتبط می‌کنند اما هنوز علت اصلی ناشناخته است.

 

درمان لکنت، تدریجی و زمان‌بر است

 

برای بیان یک کلمه ۱۱۰۰ رویداد عصبی-عضلانی اتفاق می‌افتد تا فرد بتواند یک کلمه را ادا کند

حال اگر یک رویداد درست انجام نشود فرد دچار لکنت می‌شود.

با در نظر گرفتن میزان درگیری فرد، پیچیدگی‌های شخصیتی و شدت عارضه، رویکرد درمانی متفاوت است.

نکته اصلی در درمان لکنت، تدریجی بودن و زمان‌بر بودن درمان است.

 

افراد دارای لکنت بخوانند

 

لکنت فقط گیر و ناروایی گفتار نیست چرا که افراد لکنتی به این دلیل از گفتار در جمع می‌ترسند

که با صحبت نکردن دچار انزوا و گوشه‌گیری شده و نمی‌توانند استعدادها و توانمندی‌های خود را نشان دهند.

افراد دارای  لکنت باید سعی کنند که لکنت خود را بپذیرند تا برای درمان انگیزه داشته باشند

چرا که عدم پذیرش این امر باعث تشدید لکنت می‌شود.

 

لکنت ربان

لکنت / لکنت زبان / درمان لکنت

 

اگر فرد بپذیرد که لکنت دارد بدون هیچ استرس، ترس و واهمه ای صحبت می کند.

درمان لکنت هر چه از سنین پایین‌تر شروع شود بهتر جواب می‌دهد چرا که افراد

در سنین پایین درگیری کمتری دارند و پیچیدگی‌های شخصیت و موقعیت را نیز ندارند و راحت‌تر می‌توانند درمان شوند.

 

استفاده از آرام‌بخش‌ها تاثیر چندانی ندارد

 

تأثیر استفاده از آرام‌بخش‌ها در درمان لکنت، کوتاه مدت است.

داروهای آرامبخش نمی‌توانند تأثیر بسزایی در درمان لکنت داشته باشند

چرا که در اعتماد به نفس کاذب افراد نقش دارد و در بلندمدت باعث اعتیاد فرد و حتی تشدید لکنت می‌شوند.

لطفا از مصرف خودسرانه داروهای آرام‌بخش برای درمان لکنت اجتناب کنبد.

 

فریب تبلیغات اغوا کننده و دروغین را نخورید

 

تبلیغات اغوا کننده در درمان قطعی و ۱۰۰ درصدی لکنت در جامعه وجود دارد .

افراد نباید انتظار داشته باشند که سریعاً و با خوردن چند قرص لکنت‌شان درمان شود چرا که درمان لکنت بلندمدت است.

درمان لکنت مراجعه به گفتار درمانی و انجام راه‌حل‌های پیشنهادی توسط آسیب شناس گفتار و زبان است.

روزنامه جام جم

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

سندرم آسپرگر چیست و چه علائمی دارد؟

,
سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر یک نوع اختلال رشدی عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود.

سندرم آسپِرگِر (AS) موجب بروز مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی و الگوهای رفتاری تکرارشونده و محدودکننده می‌شود.

این عارضه در گذشته مستقل از اوتیسم شناخته می‌شد، اما در سال ۲۰۱۳

در ویرایش پنجم «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» در زیرمجموعه‌ی اختلال طیف اوتیسم (ASD) قرار گرفت.

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ سختی می‌توانند با دیگران تعامل برقرار کنند و معمولا دچار اضطراب و سردرگمی می‌شوند.

 

علل سندرم آسپرگر

 

علت دقیق  این سندرم مشخص نیست، اما به‌ نظر می‌رسد که این عارضه بر اثر ترکیبی از عوامل ژنتیکی

و محیطی که موجب تغییراتی در تکامل مغز می‌شوند، به وجود می‌آید. از آنجایی که سندرم آسپرگر می‌تواند

در نسل‌های بعدی یک خانواده نیز ادامه پیدا کند، گفته می‌شود که برخی موارد آن دارای زمینه‌های ارثی است.

عده‌ای از پژوهشگران معتقدند که عوامل محیطی در اوایل دوران بارداری می‌توانند در ایجاد سندرم آسپرگر مؤثر باشند،

اما این باور هنوز ثابت نشده است. ناهنجاری‌های مغزی نیز شاید با سندرم آسپرگر در ارتباط باشند.

همچنین پژوهشگران از طریق تصویربرداری‌های پیشرفته‌ی مغزی متوجه تفاوت‌های ساختاری و کارکردی

در نقاط خاصی از مغز مبتلایان به سندرم آسپرگر شده‌اند.

 

علائم سندرم آسپرگر

 

  • عدم آگاهی اجتماعی
  • عدم علاقه به اجتماع / و ایجاد رابطه دوستی
  • دشوار ساختن و حفظ دوستی
  • ناتوانی در تحلیل اندیشه ها، و احساسات دیگران
  • بیش از حد با دقت نگاه کردن و یا اجتناب از تماس با چشم
  • عدم تغییر شکل صورت و یا استفاده از عبارات چهره اغراق آمیز
  • عدم استفاده یا درک حرکات
  • ناتوانی درک نشانه های غیر کلامی یا ارتباطات
  • عدم توجه به مرزهای بین فردی
  • غالبا حساس به صدا، لمس، بوی ، و محرک های تصویری
  • انعطاف پذیری و بیش از حد وابستگی به روال
  • الگوهای حرکتی کلیشه ای و تکراری ،مانند حرکت دست .
  • وسواس خاص در باره برخی وسایل و مسائل

 

تفاوت اوتیسم و آسپرگر

 

همچنین کودکان دارای آسپرگر به رغم تلاش زیاد، تمایلی به گفت‌وگو ندارند.

رشد زبان در کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر معمولا در مقایسه با افراد دارای اوتیسم طبیعی است.

کودکان دارای سندرم آسپرگر، نمرات طبیعی در آزمون‌های زبان شامل واژگان،

و دستور زبان دارند که موجب تمایز این سندرم با اوتیسم است.

کودکان و افراد دارای اختلال سندرم آسپرگر دارای هوش معمولی هستند و می‌توانند در جامعه حضور موثری داشته باشند.

 

 

سندرم آسپرگر / سندروم آسپرگر/ بازی‌درمانی

 

میزان شیوع

 

یک از  هر ٢٠٠ کودک به این سندرم مبتلا هستند. میزان شیوع این سندرم در هر دو جنس وجود دارد

اما در جنس پسر بیشتر از دختر است. از هر ۴ پسر یک دختر به سندرم اسپرگر مبتلا است.

 

روش‌های درمان

 

برخی از این درمان‌های عبارت‌اند از:

آموزش مهارت‌های تحصیلی و آکادمیک:

درمان‌های کمک‌آموزشی می‌توانند برای کودکان که به این سندرم تشخیص داده می‌شوند، بسیار مفید باشند.

در این نوع درمان مهارت‌هایی ازجمله سازمان‌دهی یادداشت‌ها، مدیریت اهداف تکالیف و سایر نیازهای خاص یادگیری

به کودک آموزش داده می‌شوند. اغلب کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر می‌توانند با دانش‌آموزان مدارس عادی ادغام شوند.

 

آموزش مهارت های اجتماعی:

 

مبتلایان به سندرم آسپرگر درنتیجه‌ی آموزش مهارت‌های اجتماعی یاد می‌گیرند که تعاملات‌شان

با دیگران را از طریق درک نشانه‌های اجتماعی و بروز واکنش مناسب بهبود ببخشند.

 

آموزش مهارت‌های ارتباطی:

 

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ کمک گفتار درمانی و آموزش‌های زبانی خاص برای مثال یاد می‌گیرند

که چطور مکالمه‌ با دیگران را آغاز و ادامه دهند. فرد در این‌ دسته از آموزش‌ها همچنین یاد می‌گیرد

که لحن صدا هنگام سؤال‌پرسیدن، تأییدکردن، ابراز مخالفت یا فرمان‌دادن چگونه باید باشد.

از دیگر آموزش‌های مرتبط می‌توان به چگونگی تفسیر نشانه‌های کلامی و غیرکلامی و نحوه‌ی پاسخ صحیح به این نشانه‌ها اشاره کرد.

 

رفتار درمانی شناختی (CBT):

 

مبتلایان به این سندرم از طریق رفتار درمانی شناختی یاد می‌گیرند که احساسات‌شان را کنترل کنند

و از علایق وسواسی و روتین‌های تکرارشونده‌ بکاهند.

 

تغییر و اصلاح رفتار:

 

تغییر و اصلاح رفتار شامل استراتژی‌هایی است که موجب تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای بیهوده می‌شود.

 

کار درمانی و فیزیوتراپی:

 

کاردرمانی و فیزیوتراپی در مبتلایان به این سندرم موجب بهبود مشکلات یکپارچگی حسی و تقویت هماهنگی‌های حرکتی می‌شود.

 

دارو درمانی:

 

هیج دارویی برای سندرم آسپرگر وجود ندارد، اما ممکن است برخی داروهای خاص برای رفع علائم و درمان اضطراب تجویز شوند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

هر آنچه باید از شکاف لب و کام بدانیم

,
شکاف کام و لب در نوزادان و کودکان

شکاف لب و کام  می‌تواند سبب اختلال در گفتار به دلیل نارسایی کام شود.

طبق آمارهای نیمه رسمی از استان‌های مختلف کشور از هر ۷۰۰ تا یک هزار تولد زنده،

یک کودک با شکاف کام به دنیا می آید که جمعیت کمی هم نیست.

کام یک عضوی از دهان است : کام همان سقف دهان است که شامل دو بخش جلوئی و عقبی است.

بخش جلوئی کام  استخوانی  و به آن سخت کام می‌گویند. بخش عقبی کام بیشتر عضلانی است و به آن نرم کام می‌گویند.

وظیفه این بخش بستن و جدا کردن حفره دهان از حفره بینی است. اگر حفره بینی از حفره دهان جدا نباشد

در حرف زدن و غذا خوردن دچار مشکل می‌شویم. حفره دهان و حفره بینی از طریق کام از هم جدا می‌شوند.

شکاف کام و لب  به نوعی بدشکلی گفته می‌شود که به دلیل بسته نشدن شکاف دهان جنین در مراحل اولیه بارداری به وجود می‌آید.

این نقص مادرزادی بسیار شایع است و تخمین زده می‌شود که در هر سه دقیقه ، یک نوزاد لب شکری متولد می‌شود،

به عبارتی از هر ۵۰۰ تا ۷۵۰ نوزاد متولد شده یک نوزاد دچار شکاف لب و کام است.

 

شیوع شکاف کام و لب

 

بر اساس یافته‌های تحقیقات، شیوع این ناهنجاری، یک در هر هزار تولد است.

شکاف لب، به تنهایی در ۲۱ درصد جمعیت تحت تاثیر اتفاق می‌افتد؛

در حالی که ۴۶ درصد شامل لب و کام و ۳۳ درصد از نوع شکاف کام است.

افزایش سن والدین و به ویژه پدر، ‌یک عامل خطر محسوب می‌شود

و وقتی که پدر و مادر هر دو سن بالای ۳۰ سال داشته باشند،

شکاف لب نیز در سمت چپ و در میان نوزادان پسر بیشتر دیده شده است.

شکاف کام

 

 

با توجه به این که شایع‌ترین نقص ارثی تکاملی در ناحیه دهانی – صورت، شکاف است

و این امر به دلیل بروز مشکلات در آینده، نیازمند توجه و پیگیری‌های درمانی است،

پژوهشی در کشور بر روی ۱۴ هزار و ۳۶ پرونده در یکی از زایشگاه‌های شهر بابل طی ۴ سال

به منظور بررسی میزان فراوانی شکاف لب و کام صورت گرفته است.

نتایج نشان داد؛در هر ۱۲۷۶ زایمان، یک نوزاد با شکاف کام، لب یا نوع توام متولد شده است.

از مجموع یازده نوزاد مبتلا به شکاف، شش نوزاد مونث و پنج نوزاد مذکر بودند.

همچنین شکاف کام فقط در یک نوزاد دختر، شکاف لب در سه دختر و دو مورد پسر و شکاف لب و کام

توام در دو مورد نوزاد دختر و ۳ مورد نوزاد پسر دیده شد.

 

انواع شکاف لب و کام

انواع شکاف را می‌توان از یک جهت به سه نوع مهم تقسیم کرد.

  1. شکاف کام
  2. شکاف لب
  3. شکاف مخفی ( شکاف زیر مخاطی )

 

شکاف کام چیست ؟

 

شکاف کام ، شیاری غیرطبیعی و مادرزادی در وسط ( خط میانی ) کام است که زبان کوچک، نرم کام و سخت کام را در بر می‌گیرد.

در این حالت بدلیل بوجود نیامدن یا رشد ناقص سقف دهان، فضای دهان و بینی با هم مخلوط شده می‌شود.

 

شکاف لب چیست؟

 

 شکاف لب ، این شکاف بین  لب بالایی است.  شکاف لب از یک تورفتگی کوچک تا جدائی کامل لب متغیر است.

برخی در گذشته به این اختلال لب شکری می گفتند. لب‌شکری در اصل به شکافی گفته می‌شود که در لب بالا وجود دارد.

این شکاف ممکن است در وسط یا سمت چپ و یا راست لب باشد. کودکانی که شکاف لب به تنهایی دارند

مشکلات کمتری را تجربه می‌کنند. مهمترین مشکل این کودکان ، زیبایی لب است که با عمل جراحی برطرف می‌شود.

 

شکاف مخفی ( شکاف زیر مخاطی )چیست ؟

 

شکاف کام زیر مخاطی بر خلاف موارد بالا در زمان تولد تشخیص داده نمی شود.

در این حالت شکاف در سقف دهان ( سخت کام و یا نرم کام  ) وجود دارد ولی هویدا نیست.

در این حالت پوست سقف دهان روی شکاف را پوشیده است.

افراد دارای شکاف مخفی و یا شکاف کام زیر مخاطی در هنگام صحبت کردن توانایی کافی برای

جلوگیری خروج هوا از دهان به بینی را ندارد. و عدم کفایت دریچه کامی حلقی آنها باعث شک در شکاف کام زیر مخاطی می‌شود.

متخصصان در برخی از موارد با معیانه سقف دهان از طریق انگشت و یا دیگر موارد می‌توانند

به شکاف زیر مخاطی آنها پی ببرند. بزرگترین مشکل این افراد کیفیت گفتار تو دماغی ( خشیومی است. )

گفتار درمانی در شکاف لب و کام

شکاف لب

 

یکی از اولین سوالاتی که والدین پس از تشخیص شکاف کام و یا شکاف لب فرزندشان

از ما می‌پرسند این است که علت چیست ؟

کام شکاف دار هم به علت عوامل ژنتیکی و هم عوامل محیطی ممکن است در کودکان بروز کند.

 

علت کام شکاف دار ( شکاف کام و لب )

 

مجموعه ای از عوامل ژنتیکی و محیطی می توانند در بروز بیماری شکاف موثر باشند .

از جمله عوامل محیطی می توان به مصرف بعضی از داروها در دوران حاملگی ، بیماری‌های دوران حاملگی

و مصرف سیگار و الکل و کمبود فولیک اسید در دوران بارداری اشاره نمود . همچنین سن بالای پدر و

وجود استرس در دوران بارداری از عوامل دیگر ایجاد کننده کام شکاف دار است.

عوامل ناشناخته ای نیز مثل جهش ژنی نیز در بروز این مشکل نقش دارند.

 

تشخیص شکاف کام در سونوگرافی

 

مادران باردار از طریق سونوگرافی سه بعدی می‌توانند به تشخیص شکاف کام کمک کنند.
لذا توصیه می‌شود خانواده‌هایی که شکاف کام و لب  را به صورت وراثتی دارند نسبت
به انجام سونوگرافی در دوران بارداری اهتمام بیشتری داشته باشند.

از طریق آزمایش خون مادر نمی‌توان به شکاف کام و لب جنین پی برد.

بنابراین بهترین راه شناسایی شکاف کام ، تشخیص شکاف کام در سونوگرافی است.

 

عوارض شکاف لب و کام (کام شکاف دار ) :

 

نوزاد مبتلا به شکاف لب و کام، از بدو تولد خود با مشکلات فراوانی دست به گریبان شده

که در صورت عدم دریافت مراقبت‌های پزشکی درست و به موقع، تا پایان عمر خود هیچ‌گونه رهائی

از آن مشکلات نخواهد داشت. عوارض شکاف کام و لب موارد زیر است:

 

  1. مشکل میدن شیر و تغذیه
  2. مشکلات گفتاری
  3. ایجاد عفونت های مکرر گوش و کم شنوایی
  4. رشد نامنظم دندان‌ها

 

 

گفتار درمانی در شکاف کام و لب

 

در کودکان دارای شکاف لب و کام ( کام شکاف دار )  وجود مشکلات گفتاری در مقاطعی از زندگی آن‌ها متداول است.

بهترین اقدامی که والدین می‌توانند انجام دهند مراجعه به کلینیک گفتار درمانی در اولین فرصت ممکن است.

از آنجائی که راه بینی و دهان این بیماران یکی است و عضلات کام وظیفه خود را در صحبت کردن

به درستی انجام نمی‌دهند این کودکان ممکن در ادای کلمات و جملات دچار مشکلات جدی هستند.

 حتی ممکن است پس از عمل جراحی و بسته شدن شکاف ، بدلیل بد یادگیری کودکان همچنان

به گفتار خشیومی و تلفظ اشتباه خود ادامه بدهند .

مراجعه به آسیب شناس گفتار و زبان بهترین راه برای اصلاح تلفظ این کودکان است.

 

کاهش ضریب هوشی کودکان دارای شکاف کام و لب

 

نوزاد پس از ورود به یک و نیم ماهگی، چنانچه کام آنان ناقص باشد، گوش آنها خوب هوا نمی‌گیرد

و صداها را بم و گنگ می شنود و اگر نتواند صداها را خوب تشخیص دهند،

قسمتی از مغز که مسوول هوش ، شنیدن و صحبت کردن است رشد نمی‌کند.

این مشکلات موجب می شود اگر کودکی IQ (ضریب هوشی) ۱۲۰ داشته باشد، ضریب هوشی اش به ۱۰۰ تبدیل شود.

گاهی والدین به این بیماری توجه نمی‌کنند و موجب صدمه زدن به حس شنوایی کودکان خود می‌شوند،

برخی از این کودکان تازه در دوران مدرسه شناسایی می شوند.

۹۵ درصد کودکان مبتلا به شکاف کام، مشکل شیپور استاش (مجرای باریکی که گوش میانی را به حلق وصل می‌کند)

دارند بنابراین در ۱۰ ماهگی آنان را عمل می کنند و دستگاه تهویه کوچکی داخل گوش قرار می‌دهند

تا صداها طنین مناسب پیدا کرده و کودکان راحت تر صحبت کنند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

خبرگزاری ایرنا

هوشکالا

 

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اختلال شنوایی در نوزادان

, ,

اختلال شنوایی و راه‌های پیشگیری از آن، موضوعی است که والدین باید از آن آگاه باشند.

ناشنوایی دارای انواع مختلفی از جمله ناشنوایی انتقالی یا هدایتی است؛ به طور مثال اختلال در ساختمان گوش،

استخوان‌چه‌‍‌های گوش، پرده گوش، گوش میانی و یا گوش داخلی است. تشکیل نشدن هر قسمتی از گوش ممکن است،

اختلال شنوایی به صورت مادرزادی یا پس از تولد را ایجاد کند.

ضربات مختلف به گوش ناشی از تصادفات نیز گاهی سبب ایجاد اختلال در گوش و ناشنوایی می‌شود.

 

ناشنوایی حسی_مغزی

 

نوع دوم کاهش شنوایی و ناشنوایی، ناشنوایی حسی – عصبی و مغزی است.

ناشنوایی حسی – عصبی و مغزی به صورت مادرزادی یا در اثر عوامل مختلف ممکن است عصب شنوایی را دچار

آسیب کند یا سبب ایجاد اختلال در مرکز درک شنوایی در مغز شود و فرد را از درک کلمات و شنیدن عاجز کند.

 

سومین نوع اختلال شنوایی

 

سومین نوع اختلال شنوایی مخلوط ناشنوایی انتقالی و ناشنوایی حسی – عصبی است؛

در کل برای تشخیص این نوع ناشنوایی‌ها باید از بیمار نوار گوش گرفته شود که به صورت غربالگری در اطفال

و در دوره زمانی یک ماهه و تکرار آن در هر سه ماه و انجام تست شنوایی است و در جهت بررسی ساختمان

اختلال گوش سی.‌تی.‌اسکن بهترین راه برای تشخیص اختلالات ساختاری و ساختمانی گوش که باعث ناشنوایی می‌شود است.

 

درمان اختلال شنوایی

 

درمان اختلال شنوایی بستگی به علت آن دارد؛ به طور مثال بعضی از اختلالات ساختمان و استخوان‌چه‌‍‌ها

ممکن است با عمل جراحی اصلاح شود، اگر کانال گوش خارجی تشکیل نشده باشد باید این کانال ایجاد شود؛

منتهی در رابطه با اختلال شنوایی حسی – عصبی و اختلال تکامل مغز برای این بیماران از نظر جراحی و درمان

دارویی کاری نمی‌توانیم انجام دهیم فقط در صورت وجود زمینه مناسب در این بیماران کاشت حلزون

و جراحی‌های مربوط به سمعک‌گذاری انجام می‌شود.

یکی از علل ایجاد ناشنوایی، حسی – عصبی بوده که ممکن است در تکامل مغز مشکل ایجاد کند

یا مریض نیاز به استفاده از سمعک و کاشت حلزون داشته باشد.

اختلال شنوایی در نوزادان

اختلال شنوایی در نوزادان

پیشگیری از ناشنوایی

 

چیزی که در زمینه پیشگیری از ناشنوایی حائز اهمیت است، عفونت‌های دوره جنینی در شکم مادر

از نظر ابتلا به سرخچه، سرخک و سیتومگالوویروس و بقیه عفونت‌ها است که اگر مادران باردار به

این عفونت‌ها مبتلا شوند ممکن است، سبب ایجاد ناشنوایی در جنین شود.

 

مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج و پرهیز از ازدواج فامیلی نیز امری مهم در این زمینه بوده و در صورت شک

در هرگونه اختلالی، باید سریعا به پزشک مراجعه شود؛ به طور مثال زمانی که کودکی متولد می‌شود و

واکنش آن به صدا ضعیف بوده و یا صدای تلویزیون را موقع تماشا بلند کرده و یا املای آن

در کلاس ضعیف باشد، این شک وجود دارد که کودک دچار اختلال شنوایی است.

 

پرهیز از مصرف داروهایی در آخر کلمه خود حرف سین دارند

 

پرهیز از مصرف برخی داروها بسیار مهم است؛ آنتی‌بیوتیک‌هایی که در آخر کلمه خود حرف سین دارند

مانند جنتامایسین، استرپتومایسین و غیره امکان دارد باعث کاهش شنوایی حسی – عصبی شوند و

همین‌طور مریض را به طور کامل ناشنوا کنند. پرهیز از مصرف داروهای ایبوپرفن، دیکلوفناک و آسپرین

برای بیماران سبب آسیب می‌شود، مگر اینکه در شرایط خاص استفاده شود.

 

استفاده از هندزفری و هدفون را محدود کنید

 

از گوش دادن به صداهای بلند، استفاده از هندزفری و هدفون برای گوش دادن به موسیقی در نوجوانان پرهیز کنید.

ضربه‌های وارده به گوش در ورزش‌های مختلف یا تصادفات باعث اختلال شنوایی می‌شود.

اختلال شنوایی سبب اختلال در ارتباط و تعامل با دیگران و بیان نظرات خود می‌شود و

مشکلاتی را در سالمندان،ضعف بهداشت و درمان، اختلال اعصاب و روان در آنها را ایجاد می‌کند.

 

چگونه مهارت‌های گفتار کودکان را تقویت کنیم؟

 

مشکلات شنوایی در کودکان باعث اختلال ارتباط با دیگران شده و وقتی که ارتباط شما با دیگران مختل شده،

قدرت یادگیری پایین آمده و افت تحصیلی ایجاد می‌شود.

ایسنا

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

آموزش و اصلاح تلفظ صدای ر

,

تلفظ صدای “ر” معمولا در کودکان تا ۵ سالگی اتفاق می‌افتد.

کودکان در سن ۵ سالگی تلفظ تمام حروف را یاد می گیرند.

بهترین زمان برای درمان مشکل تلفظ  صدای ر ، دوران کودکی است زیرا درمان آسان‌تر و نتیجه بهتری در پی دارد.

اگر کودک شما هنوز هم در تلفظ صداها مشکل دارد، در اولین فرصت

به کلینیک گفتار درمانی و آسیب شناس گفتار و زبان مراجعه کنید.

آسیب شناس گفتار و زبان یا گفتار درمان با انجام ارزیابی و معاینات تخصصی،  اقدامات درمانی و مشاوره‌های لازم را ارائه می‌دهد.

گفتار درمان برای آموزش تلفظ صحیح هر صدایی تکنیک هایی دارد.

این تکنیک‌ها تنوع زیادی دارند و غالب آنها با تحریک قسمتی از زبان ، به فرد آموزش داده می شوند.

اصلاح و تصحیح تولید صدای “ر” معمولا کاری زمان بر و با توجه به نوع تلفظ هر فرد متفاوت است.

چگونه صدای تودماغی را درمان کنیم؟

 

هر واج سه ویژگی منحصر به فرد را دارد :

  1.  جایگاه تولید :منظور از جایگاه تولید ، مکان برخورد زبان یا لب ها برای تولید صدا است.

برای نمونه جایگاه تولید صدای “پ” دولبی است.

      ۲٫ شیوه تولید: صداها براساس شیوه خاصی ( انفجاری ، سایشی ، انسایشی و.. ) تلفظ می‌شوند.

 

      ۳٫  واکداری یا بی واکی: هر صدایا واک دار ( صدا دار ) و یا بی واک ( بی صدا ) است.

تلفظ صداها

تلفظ صدای ر

جایگاه تولید صدای ” ر “

 

تمرین جارو کردن سقف دهان :

نوک زبان خود را از پشت دندان‌های جلویی بالا به سمت عقب،روی سقف دهان بکشید.

در هنگام انجام این تمرین توجه کنید که  فک پایین را حرکت ندهید و عضله ی زبان حرکت کند.

  • در حالیکه همین تمرین را انجام می‌دهید سعی کنید صدای (ر) را تولید کنید : ر-ر-ر-ر-ر-

 

  • صدای مسلسل را در نظر بگیرید :برای این تمرین صدای (د) را با فشار تلفظ کرده،

بعد نوک زبان را به سمت عقب و داخل سقف دهان بکشید و (ر) را تلفظ کنید: دررررر

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

ناروانی طبیعی گفتار و ۳۵ نکته مهم برای درمان

, ,
گفتار درمانی

ناروانی طبیعی گفتار در سنین دو تا پنج سالگی و به علل مشخصی چون

محدودیت واژگان کودک ایجاد می‌شود به لکنت تبدیل نمی‌شود.

تکرار کلمه‌ای به صورت ناآگاهانه توسط کودک که گفتار روان

وی را دچار اختلال می‌کند ناروانی در گفتار خوانده می‌شود.

ناروانی گفتاری اقتضای سن کودکان در سنین ۲ تا ۵ سال است.

محدودیت واژگان کودک و عدم دسترسی و ضعف کودک به اصول نوشتاری و گفتاری

باعث تکرار کلمات گفتار در کودک می‌شود که ناروانی را به وجود می‌آورد.

ناروانی طبیعی در صورت برخورد مناسب و معقول والدین و خانواده با کودک به لکنت تبدیل نمی‌شود.

برچسب لکنت زبان به کودکی که دچار ناروانی طبیعی است باعث می‌شود کودک برای خروج از وضعیت

ناروانی طبیعی تقلاها و کوشش‌های نابجایی داشته باشد که در صورت عدم تسلط برگفتار، به لکنت تبدیل می‌شود.

 

ویژگی‌های ناروانی طبیعی گفتار :

 

تکرار در سطح کلمه،

ناآگاهی کودک از تکرار کلمات،

تعداد کم تکرار کلمات

و عدم استرس و نگرانی در نگاه و بیان کلمات

از ویژگی‌های ناروانی طبیعی است.

 

ناروانی طبیعی گفتار / گفتار درمانی

 

البته از هر تکرار و ناروانی نیز نباید به آسانی گذشت، برای طبیعی بودن ناروانی شاخص کمی وجود دارد

که حدود ۳ تا ۵ درصد ناروانی در گفتار طبیعی تعریف و در غیر این صورت لکنت خوانده می‌شود.

افرادی که دچار ناروانی طبیعی هستند برای پیشگیری از تبدیل به لکنت به یک مرکز گفتار درمانی مراجعه کنند.

همکاری والدین و عدم فشار به کودک نکته مهم و تأثیرگذار در درمان ناروانی است.

برچسب‌ها و انگ‌هایی که خانواده و جامعه به این کودکان می‌زنند می‌تواند

سبب لکنت و یا گوشه‌گیری فرد و کم شدن انگیزه برای بهبودی شود.

 

۳۵ نکته مشاوره‌ای برای کودکان دارای ناروانی طبیعی گفتار

 

  1. کودک نباید از مشکلش آگاه شود زیرا سعی می‌کند بهتر صحبت کند و مشکلش تشدید می‌شود.

 

  • حرف کودک را قطع نکنید.

 

  • جمله کودک را کامل نکنید.

 

  • از گفتن کلماتی از قبیل ، فکر کن ، صبر کن ، نترس عزیزم ، آهسته حرف بزن ،… خوداری کنید.

 

  • مراقب حالات چهره تان باشد زیرا کودک به سرعت متوجه می‌شود.

 

  • موقعی که کودک‌تان خوب صحبت می‌کند او را تشویق کنید و به ناروانی‌های کودک به هیچ عنوان توجه نکنید.

 

  • ارتباط چشمی‌تان را حفظ کنید و هنگام وقوع ناروانی نگاه‌تان را به زیر نیندازید.

 

  • در مکانی که کودک حضور دارد درباره ی مشکلش به هیچ عنوان صحبت نکنید، حتی آهسته.

 

چگونه با دانش‌آموز دارای لکنت رفتار کنیم

 

  • اطرافیان کودک رفتارهای خود را کنترل کنند و رفتاری از خود نشان ندهند که کودک نسبت

به گفتارش حساس وآگاه شود(ایرادهای مکرر،مقایشه با کودکان دیگر،به کاربردن کلماتی مانند کن بعدا حرف بزن،عجله نکن،نترس عزیزم…)

 

  • هیچ وقت در جریان گفته کودک صحبت او را قطع نکنید بلکه منتظر باشید گفتارش را خودش به پایان برساند.

اگرهمراه با ناروانی هم باشد هیچ واکنش حرکتی ازخود نشان ندهید که به کودک آگاهی دهیم که گفتارش مشکل دارد.

حتی نگاه کردن والدین درحالت روانی یا ناروانی گفتار باید یکسان باشد.

 

  • هرگز کودک را مورد تمسخر و سرزنش قرار ندهید. از کلمه لکنت یا هر کلمه دیگری برای توضیح نحوه

گفتار کودک نباید استفاده کنند چون اگرکودک این مسئله را بفهمد متوجه می‌شود که خوب نیست این طور صحبت کند.

 

  • با اضطراب و نگرانی به کودک نگاه نکنید از اینکه نحوه ی صحبت کردن کودک به دلخواه شما نیست

متاسف نباشید پس وقتی کودک‌تان سعی می‌کند به طریقی بدون گیرهای عادی

صحبت کند و موفق نمی‌شود حسرت نخورید و او را سرزنش نکنید.

 

  • اگر در مورد نحوه ی صحبت کردنش و اینکه درست حرف می‌زند یا نه

سوال پرسید به او اطمینان بدهید که درست حرف می‌زند و اشکالی ندارد.

ناروانی طبیعی گفتار / گفتار درمانی / کودک

 

 

 ۲٫  استرس و هیجان را از کودک دور کنید:

 

  • عدم مشاجره و مشکلات خانواده جلوی کودک.

 

  • از دیدن فیلم و بازی‌های وحشتناک توسط کودک جلوگیری کنید.

 

  • کودک را از چیزی نترسانید ، مثل حیوانات ، موجودات خیالی ، غول ، گربه ، بابا….

 

  • از هر گونه زندانی کردن یا محبوس کردن در اتاق،حمام… یا تنها گذاشتن کودک در خانه ای خودداری کنید.

 

  • وقتی کودک به هیجان می آید تا چیزی را برای تعریف کند سعی کنید مکث و وقفه ای ایجاد کنید

تا از هیجانش کم شود ، مثلا بگویید یک دقیقه صبر کن تا گاز را خاموش کنم.

 

  • در اتاق خواب کودک چراغ خواب روشن کنید.

 

  • دقت کنید اگر در اتاق شی وجود دارد که از سقف آویزان شده و ایجاد سایه روی دیوار کرده جای آن را عوض کنید.

 

  • سخت‌گیری های بیش از حد مادر باعث ایجاد اضطراب در کودک می‌شود، که منجر به تشدید لکنت می‌شود.

 

  • در طول روز کودک‌تان را به دفعات در آغوش بگیرید و به او محبت کنید.

 

  • از تنبیه بدنی به هیچ عنوان استفاده نکنید

 

  • موقعی که کودک کار خوبی انجام می‌دهد او را تشویق کنید و اگر کار بدی انجام داد

به صورت محروم کردن مثلا از بازی مورد علاقه باشد.

 

  • اگر کودک ساعت خاصی از خواب بیدار می شود، مادر می تواند چند دقیقه ای قبل از بیدار شدن

او در کنارش بخوابد تا هنگام بیدار شدن ، مادر را در کنارش ببیند.

 

  • در موقع هیجان های خوشایند نیز ممکن است ناروانی رخ دهد، شما می‌توانید موقعیت‌هایی که قرار است

کودک در آن قرار گیرد را زودتر برایش توضیح دهید تا از شدت هیجان در آن موقعیت کاسته شود.

مثلا اگر قرار است کودک‌تان در یک جشن تولد شرکت کند

برایش از قبل همه اتفاقات را توضیح دهید و یا موقعیتی مشابه را برایش ایجاد کنید.

 

  • سعی کنید کودک‌تان را دو روز در هفته به پارک ببرید.

 

ناروانی طبیعی گفتار / لکنت / اختلال گفتار

 

 

      ۳٫ آهنگین صحبت کردن:

 

  • سرعت گفتارتان را کاهش دهید.

 

  • در صحبت کردن لحن آهنگین بکار برید.

 

  • کتابهای داستان را به صورت آهنگین برایش بخوانید و گاهی از او بخواهید آن را تکرار کند.

 

  • با هم زیاد شعر بخوانید.

 

۴-خانواده باید از هرگونه رفتاری که حاکی از احساس گناه،نابودی،شرمساری،

وحشت،بی لیاقتی،ترس،اضطراب و اجتناب است، خودداری کند و بداند که

اینها باعث ایجاد فشارعاطفی روی کودک و افزایش ناروانی او خواهد شد.

 

۵- والدین باید یک نوع بی توجهی نسبت به ویژگی گفتار کودک نشان بدهند.

 

۶- خانواده باید سعی کند میزان ارتباط گفتاری خود را از طریق تعریف قصه داستان

با نظم وآهنگ و به صورت آرام وشمرده ای افزایش دهد.

(داستان ترسناک ومهیج نباشد.به صورت گفتار محاوره ای تعریف شود.)

 

۷- متناسب با توانایی های کودک به اومسئولیت بدهید ودر قبال انجام موفقیت آمیز این مسئولیت کودک را تشویق کنید.

 

۸- والدین در حضور دیگران ازتوانایی ها واستعدادهای کودک تعریف کنند

و ازبیان ومعرفی و ناتوانایی های کودک جدا خودداری کنند.

 

لکنت زبان و نقش تغذیه، ژن‌ها و سایر عوامل

 

 

۱۰- والدین هرگز نباید گفتار کودک را تقلید کنند یا در مقابل ناروانی‌های کودک بخندند.

به دیگران نیزاین اجازه را ندهند.تذکر دادن به دیگران هم نباید در حضور کودک انجام شود.

 

۱۱- شرایطی مهیا کنید که کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار با همسالانش بیشتر تماس داشته باشد و

او را تشویق(نه اجبار)کنید با بچه ها در این موقعیت‌ها صحبت کند.

 

۱۲-  درم ورد برتری طرفی و غلبه یک دست یا یک پا بر دست یا پای دیگر والدین خواسته خود را به کودک تحمیل نکنند.

 

۱۳- شرایطی را مهیا کنید که کودک بتواند به طرز صحیح انرژی بدنی خود را تخلیه کند(مثل پارک رفتن ، ورزش کردن)

 

۱۴-  فشار زمانی را از روی کودک بردارید، عجله نداشته باشید که کودک در مدت زمان کوتاهی

کاری که به او تحویل داده شده انجام دهد و صحبتش را تمام کند.

 

۱۵-  در مقابل صحبت کردن کودک از خود بی حوصلگی و تنبلی نشان ندهید.

 

۱۶- هرگز کودک را وادار به صحبت کردن، شعر خواندن و تعریف  داستان در جلوی جمع نکنید.

به شرطی که کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار خودش تمایل به این کار داشته باشد.

 

۱۷- مهارت‌های زبانی خزانه واژگان و حافظه شنیداری کودک را از طریق کارت سریال ها افزایش دهید.

 

۱۸- در هنگام صحبت کردن با کودک از جملات طولانی ، پیچیده استفاده نکنید. تلاش کنید سرعت گفتارتان زیاد نباشد.

 

۱۹- کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار را کمتر مورد سوال قرار دهید، خصوصا روزهایی که لکنت بیشتر است

 

ناروانی طبیعی گفتار

گفتار کودکانه /لکنت / گفتار درمانی

 

۲۰- هر روز ۱۰ دقیقه برای بازی با کودک اختصاص دهید.

 

۲۱- از موقعیت‌هایی که موجب گیر وناروانی او می شود یادداشتی تهیه کنید و از

مجبور کردن کودک به صحبت در آن موقعیت نامطلوب خودداری کنید.

 

۲۲- وقتی کودک می‌خواهد صحبت کند شهامت او را از بین نبرید.

 

۲۳- بدون وارد آوردن فشار به اعضای خانواده در خانه محیطی آرام فراهم آورید

 

۲۴- با کودک به طور ملایم و با مکث‌های به جا وبدون شتاب صحبت کنید البته نه آرام که مثل این باشد

که صدای خود را می‌کشید یا وزن و آهنگ گفتارتان را از دست بدهید گاهی نیز عمدا در کلام‌تان تکرار داشته باشید

تا کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار  فکر کند بزرگ‌ترها نیز در گفتارشان گاهی گیر و تکرار دارند.

 

۲۵- کودک را در بهترین شرایط بدنی نگه دارید بیماری به احتمال زیاد موجب افزایش تکرار و گیر کودک خواهد شد.

 

۲۶- بچه ها گاهی فقط می‌خواهند با بزرگ‌ترها صحبت کرده و ارتباط برقرار کنند(مثل همه ما)

پس بدون توجه و فکر قبلی شروع به صحبت می‌کنند،  پس اگر نتوانستند صحبت کنند:

 

الف)می‌توان با سوال ساده به فکر او جهت داد.

 

ب)مدت زمانی به او فرصت بدهید اگر نتوانست در کمال خونسردی و به

آرامی کلمه مورد نظر را به او یادآوری کنید و با عجله داخل حرفش نپرید.

 

۲۷- پس از اینکه کودک حرفش را زد با آرامش و بدون عجله با به کار بردن تعدادی ازهمان لغات خودش

به او پاسخ دهید.مثال: کودک:من آن خرگوش را دید دید دیدم.شما:آها،بله تو خرگوش را دیدی او زبل و با نمک است.

 

۲۸-حداقل روزی ۵دقیقه به بازی همراه با صحبت آرام با کودک خود اختصاص دهید.

 

۲۹-اگر شما مشغول کاری هستید که احتیاج به تمرکز دارید و در همان زمان کودک شروع به صحبت می‌کند

برایش توضیح دهید که اکنون نمی‌توانید چشم از کار خود بردارید ولی به او گوش می‌دهید.

 

۳۰-اگر خستگی در کار کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار اثر دارد ترتیبی دهید تا او به اندازه کافی استراحت کند.

 

۳۱-اگر می‌بینید کاهش سرعت در امور خانواده به کودک شما کمک می‌کند

پس واجب است شیوه و روش خود را آرام‌تر کنید.

توجه و اختصاص دادن زمان کافی برای شنیدن حرف‌هایش احتمالا سبب می‌شود

احساس بهتری درباره گفتار خود داشته باشد و حس کند برای والدین با ارزش و مهم است.

 

۳۲-سعی شود در منزل نوبت رعایت شود. همچنین کودکی که ناروانی طبیعی گفتار دارد باید نوبت را رعایت کند.

 

۳۳-می‌توان زمانی که احساس می‌شود کودک در گفتارش دچار گیر شده حواس او را از گفته‌اش پرت کرد.

 

۳۴-سعی کنید با این کودک خود همانند سایر فرزندان خود رفتار کنید.

 

۳۵-به تغذیه کودک دارای ناروانی طبیعی گفتار توجه کنید در صورتی که فکر می‌کنید مواد غذایی خاص (مثلا طبع سرد)

روی افزایش ناروانی یا لکنت اثر دارد به طور موقت این موارد را با سایر خوراکی‌ها جایگزین کنید.

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

علائم اتیسم در نوزادان

,

علائم اتیسم در نوزادان یکی از دغدغه‌های والدین بشمار می‌رود،

ما در این مطلب شما را با برخی نشانه‌های اوتیسم در دوران نوزادی آشنا می‌کنیم.

اتیسم یک اختلال رشدی عصبی است که با نقص در ارتباط و تعاملات اجتماعی

و رفتارهای کلیشه‌ای و تکراری کاهش علایق، مشخص می‌شود.

با توجه به رشد شیوع اوتیسم علاوه بر مداخلات پزشکی لازم است

برنامه‌های توانبخشی زودهنگام نیز برای درمان کودکان دارای اتیسم در نظر گرفته شود.

 

علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی

 

عامل اصلی اوتیسم، اختلالی در سیستم عصبی باشد که باعث عدم عملکرد صحیح مغز می‌شود.

این اختلال در افراد دارای اتیسم باعث می‌شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی به درستی عمل کند.

اوتیسم نشانه‌های فراوانی دارد که باتوجه به این نشانه‌ها می‌توان آن را به درجات خفیف تا شدید , درجه بندی کرد.

 

 

علائم و نشانه‌های اتیسم در نوزادان

اتیسم در نوزادان

 

علائم و نشانه‌های اتیسم در نوزادان:

 

والدین برای رفع نگرانی خود در صورت وجود  نشانه‌های زیر،

برای پایش دقیق‌تر رفتارهای نوزادان خود به گفتار درمانی مراجعه کنند.

 

علائم و نشانه‌ها:

 

  • فقدان یا کمبود لبخند اجتماعی،
  • عدم واکنش به اسم،
  • عدم ارتباط گیری،
  • حتی نگاه ضعیف به مادر در هنگام شیر خوردن
  • و فقدان توجه اشتراکی در سال اول زندگی،

 

چرا که نوزادان مبتلا به اتیسم نسبت به رفتار اطرافیان واکنش نشان نمی‌دهند،

تمایلی به برقراری رابطه با دیگران ندارند و با دور شدن از والدین احساس غریبی نمی‌کنند

 آنها دیرتر زبان باز می‌کنند و معمولاً دامنه کلامی محدود و در برخی موارد گفتاری طوطی‌وار دارند.

 

این نشانه‌ها به‌طور قطع دلیل بر اوتیسم نیست و والدین نباید نگران باشند،

ولی در صورت مشاهده این علائم در نوزادان خود بهتر است با گفتاردرمان مشورت کنند.

توصیه آسیب شناس گفتار و زبان یا متخصص گفتار درمانی به خانواده‌ها این است که

به مطالب ارائه شده در فضای مجازی درباره اوتیسم اعتماد نکنند و

برای رفع نگرانی‌های خود به مراکز گفتار درمانی معتبر مراجعه کنند.

 

فریب تبلیغات غیرواقعی را نخورید

 

متاسفانه نگرانی‌های والدین و نبود مراکز توانبخشی تخصصی باعث شده‌ است تا بیشتر درمان‌های ارائه شده به‌صورت ناقص ارائه شود.

از طرفی متاسفانه برخی مراکز با هدف سودجویی اقدام به تبلیغات غیرواقعی درباره درمان اوتیسم می‌کنند

که باعث سردرگمی خانواده در انتخاب روش درمانی مناسب برای کودک می‌شود؛

چرا که بسیاری از این روش‌ها نیاز به گذراندن دوره‌های آموزشی تخصصی در مراکز بین المللی دارند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر

,

آگاهی داشتن از چگونگی بروز بیماری  آلزایمر می‌تواند در کمک به افرادی که دچار این عارضه می‌شوند، مفید باشد.

مراحل ابتلا و پیشرفت بیماری آلزایمر در تمامی مواقع به یک شکل ظاهر نمی‌شود

و ممکن است علائم آن در بیماران متغیر باشد اما آگاهی از آن‌ها می‌تواند

راهنما و فاکتور مفیدی برای ارائه خدمات مراقبتی و درمانی به مبتلایان باشد.

سایت “وب ام دی” در مطلبی در این باره به برخی از مراحل بروز و پیشرفت بیماری  آلزایمر اشاره کرده‌ است:

 

مرحله نخست: رفتارهای ظاهری طبیعی

 

در مراحل اولیه شروع بیماری آلزایمر نمی‌توان علائم خاصی را در فرد مبتلا مشاهده کرد.

تنها با برش‌نگاری با گسیل پوزیترون (پت اسکن) می‌توان نوع فعالیت مغز را ارزیابی کرد و نشان داد

آیا فرد به بیماری آلزایمر مبتلا شده‌ است یا خیر؟ هرچه فرد مبتلا به مراحل بعدی این بیماری نزدیک می‌شود

می‌توان تغییرات و نوسانات بیشتر و بیشتری را در تواناییِ تفکر و تعقل او مشاهده کرد.

 

alzheimer_s_disease / آلزایمر / گفتار درمانی و آلزایمر

 

مرحله دوم: تغییرات بسیار خفیف

 

در این مرحله نیز ممکن است در رفتارهای فرد مبتلا به آلزایمر تغییرات محسوسی مشاهده نشود.

هرچند با مرحله اول تفاوت‌هایی دارد با این وجود حتی ممکن است پزشک متوجه این تغییرات نشود.

از جمله این تغییرات رفتاری می‌توان به فراموش کردن لغات یا جا گذاشتن اشیاء و وسایل اشاره کرد.

در این مرحله، بروز علائم آلزایمر در فعالیت‌های روزمره فرد خللی ایجاد نمی‌کند

همچنین باید توجه داشت این علائم ممکن است نشانه آلزایمر نباشد اما می‌تواند از بالا رفتن سن ناشی شود.

 

مرحله سوم: تحلیل رفتن خفیف قدرت تفکر و تامل

 

در این مرحله از بیماری آلزایمر است که می‌توان تغییرات ظاهری در قدرت تفکر و استدلال فرد

را مشاهده و از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– فراموش کردن مطلب مطالعه شده

– مطرح کردن پرسش‌های مکرر در مورد یک موضوع

– مشکل در برنامه‌ریزی یا سامان‌دهی امور

– فراموش کردن نام افراد هنگام ملاقات آنان.

 

آفازی یا زبان پریشی| نقش گفتار درمانی

 

 

مرحله چهارم: کاهش متوسط قدرت تفکر و تامل

 

در این دوره بروز مشکل در تامل و تفکر نسبت به مرحله سوم آشکارتر می‌شود

همچنین مشکلات جدیدتری ظاهر می‌شود که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– بیمار جزئیات اطلاعات مربوط به خود را فراموش می‌کند.

– فصل و ماه و تاریخ را از یاد می‌برد.

– در طبخ مواد غذایی یا حتی سفارش غذا از منو مشکل پیدا می‌کند.

 

 

مرحله پنجم: افت نسبتا شدید

 

در این مرحله فرد این موضوع که در چه مکان و چه زمانی قرار دارد را فراموش می‌کند

همچنین ممکن است در به یادآوردن آدرس، شماره تلفن و مدرسه‌ای که در آن تحصیل می‌کرده دچار مشکل شود

همچنین ممکن است در انتخاب نوع لباس مناسب هر فصل مشکل داشته باشد.

 

 

مرحله ششم: افت شدید

 

همزمان با پیشرفت بیماری آلزایمر ، فرد ممکن است چهره‌ها را به یاد آورد اما اسامی آنان را فراموش می‌کند.

همچنین ممکن است در تشخیص افراد از یکدیگر دچار مشکل شود علاوه بر این فرد دچار توهماتی می‌شود.

به‌طور مثال ممکن است تصور کند لازم است در محل کار حاضر باشد درحالی‌که بیکار است.

 

 

مرحله هفتم: افت بسیار شدید

 

در این مرحله از بیماری بسیاری از فعالیت‌های اصلی فرد از قبیل خوردن، راه رفتن و نشستن تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اختلال یادگیری؛ از نارساخوانی تا نارسانویسی

,

نارساخوانی ‌(Dyslexia) نوعی اختلال یادگیری است که طی آن مغز نمی‌تواند

به درستی تصاویر معینی مانند اعداد و حروف را پردازش کند.

نارساخوانی، بر توانایی خواندن و نوشتن کودک تاثیر می‌گذارد و نشانه‌های آن در

دوران دبستان و ورود کودک به مدرسه آشکار می‌شود؛ کودکی که مبتلا به نارساخوانی است

به طور معمول تا قبل از ورود به مدرسه مشکلی ندارد اما با شروع آموزش ها مشخص می‌شود

که نمی‌تواند هم‌پای هم‌کلاسی‌های خود پیشرفت کند.

نارساخوانی از جمله مهمترین اختلالات یادگیری است

۷۰ محقق از کشورهای مختلف دنیا که در یک تحقیق مشترک بین المللی شرکت کردند

در این پژوهش نشان دادند که  ۹ ژن در صورتی که خاموش باشند

در حامل موجب کاهش قدرت یادگیری می شوند.

 

ژن‌های شناسایی شده نقش مهمی در سطح وسیعی از فرایندهای بیولوژیکی ایفا می‌کنند

که از آن جمله می‌توان به مکانیزم‌های مختلف سلولی اشاره کرد که در دستگاه عصبی اختلالاتی ایجاد می‌کنند.

 

اختلال یادگیری|نشانه‌ها و چگونگی درمان

 

آمارها نشان می‌دهد که در حدود ۲ درصد از جمعیت جهانی از مشکل یادگیری رنج می‌برند

که این اختلال در مردان بسیار گسترده تر از زنان است.

به همین دلیل این دانشمندان پیشنهاد کردند که علت این مشکل می‌تواند

در جهش‌های ژنتیکی بعضی از ژن‌های موجود در کروموزم “ایکس” باشد.

کروموزم ایکس در مردان تنها یک کپی و در زنان دو کپی دارد.

 

نارساخوانی / اختلال یادگیری

 

 

در این پژوهش که ۵ سال به طول انجامید در حدود ۷۲۰ ژن از ۸۰۰ ژن حاضر

در کروموزم ایکس ۲۰۸ خانواده‌ای که در آنها مشکلات یادگیری تشخیص داده شده بود نقشه برداری شد.

 

نتایج چشمگیر این تحقیقات نشان می‌دهد که در حدود یک درصد از ژن‌های کروموزم ایکس زمانی

که خاموش هستند نقش خود را در خصوص توانایی فرد در فعالیت‌های روزانه در حد متوسط

انجام نمی‌دهند و ۹ ژن نقش مستقیمی در اختلال یادگیری دارند.

 

انواع اختلال یادگیری

 

سه نوع اختلال یادگیری داریم که مهم‌ترین آن اختلال در خواندن یا خوانش پریشی و نارساخوانی است،

دوم اختلال در نوشتن است که بیشتر با نوشتن دیکته مشخص می شود و به آن نارسانویسی می‌گویند

و سوم اختلال یادگیری ریاضی است.

اختلالات یادگیری در واقع گروهی از اختلالات شناختی هستند که علت آنها اختلال

در عملکرد مغزی است و با روش‌های توانبخشی شناختی قابل درمان هستند.

این اختلالات عبارتند از اختلال در یکی یا بیشتر از فرایندهای شناختی پایه که در

فرایند درک و کاربرد زبان شفاهی یا شنیداری و یا در محاسبات ریاضی نقش دارند؛

افرادی که اختلال یادگیری دارند، در گوش دادن، فکر کردن، صحبت کردن، خواندن،

نوشتن، هجی کردن یا محاسبات دچار مشکل هستند.

 

در میان این اختلالات سه مورد فراوانی و اهمیت بیشتری دارد که شامل نارساخوانی،

اختلال در نوشتن و در نهایت اختلال در محاسبات ریاضی است.

 

علائم و روش تشخیص نارساخوانی

 

کودکانی که اختلالات یادگیری گفتاری و نوشتاری دارای این ویژگی‌ها هستند:

معمولاً در کلاس مشکلات رفتاری دارند،

تمایلی به خواندن ندارند،

دامنه توجهشان کوتاه است،

در تمرکز مشکل داشته،

اغلب مشکلات هیجانی دارند،

احساس ناامیدی، بی‌لیاقتی و کم جرأتی می‌کنند

گاهی با خواندن کلمه به کلمه، صدای کشیده و لحن یکنواخت روخوانی می‌کنند.

به نقطه‌گذاری و معنی لغات توجهی ندارند،

معمولاً آهسته و با لب‌هایشان می‌خوانند و در ذهن خود لغات را می‌خوانند،

آنها معمولاً کلمات را جابجا و تکرار می‌کنند

حافظه دیداری و شنیداری‌شان ضعیف است،

عدم سازگاری شخصی در مدرسه دارند ،

رشد اجتماعی به اندازه کافی شکل نگرفته است.

 

کودکان دارای اختلال یادگیری هوش طبیعی دارند

 

البته زمانی می‌توان مساله اختلال یادگیری را مطرح کرد که کودک وارد دوره دبستان شده باشد

و دانش آموز از ناتوانی های حرکتی، بینایی، شنوایی و کم توانی ذهنی یا مشکلات مانند

مشکلات هیجانی، فقر فرهنگی فقر اقتصادی و مادی در رنج نباشد.

دانش آموز باید از ضریب هوشی ۸۵ به بالا برخوردار باشد و همچنین

با توجه به سن و سطح کلاس خود در مهارت‌های تحصیلی، گوش دادن و مهارت‌های ساده

خواندن، حل مساله و محاسبات ریاضی مشکل داشته باشد.

بنابراین در مورد کودکی که از لحاظ سطح هوشی متناسب با سایر هم‌کلاسی‌های خود باشد

و اختلالات خاص و همچنین مشکل بینایی، شنوایی و حرکتی نداشته باشد

اما در تحصیل عقب تر از همکلاسی های خود باشد، می‌توان تشخیص اختلال یادگیری داد.

این کودکان با وجود اینکه بهره هوشی طبیعی دارند، به خوبی قادر به ادامه تحصیل نیستند؛

برخی از اینها در یک درس خاص مثلا در خواندن یا ریاضی دچار مشکل هستند

ولی برخی از آنها ممکن است که در چند درس دچار مشکل باشند. هرچه سن بالاتر می رود و

دانش آموزان به مقاطع بالاتر تحصیلی می‌روند، این اختلال خود را بیشتر نشان می‌دهد.

نارساخوانی / اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری یکی از اختلالات عصبی تکاملی و از شایع‌ترین اختلالات در بین کودکان هستند

که شیوع مختلفی برای آنها مطرح شده به گونه‌ای که یک تا ۳۰ درصد جمعیت جوامع را شامل می شود که شیوع نسبتا بالایی دارد.

میزان شیوع این اختلال در ایران حدود ۲۰ درصد در شروع مدرسه است یعنی ۲۰ درصد کودکان دچار اختلال یادگیری هستند.

با وجود آمار بالای شیوع این اختلال، هنوز به قدر کافی به این مساله توجه نشده است

و کودک با انگ و برچسب هایی مانند تنبلی، بی ‌سوادی، خنگی و بازیگوشی از بقیه کودکان جدا می شود.

دانش‌آموزانی که این اختلال در آنها تشخیص داده می شود باید به گفتار درمانی، کاردرمانی و روانشناسی

ارجاع داده شوند تا تست‌های مربوطه مانند تست توانایی ریاضی و تست هوش روی آنها انجام شود.

 

 نارساخوانی چگونه درمان می‌شود؟

 

این اختلال درمان دارویی ندارد، مگر اینکه در مواردی اختلالات یادگیری با اختلالات دیگری

مانند بیش فعالی و نقص توجه همراه باشد که برای رفع بیش فعالی و نقص توجه او دارو تجویز می شود.

اما اگر کودک فقط اختلالات یادگیری داشته باشد، مربوط به حوزه توانبخشی شناختی

و توانمندسازی شناختی می شود که با کمک تمرینات گفتار درمانی و کاردرمانی و برخی

روش‌های آموزشی می‌توان افرادی که دارای اختلال یادگیری و نارساخوانی هستند را درمان کرد.

برای حل مشکل دانش آموزانی که اختلال ریاضی دارند نیز اعداد با روش‌های

جذاب‌تری آموزش داده می‌شود و حجم آموزش در هر بار کمتر و شیوه های آموزشی متنوع‌تر می‌شود.

 

نارساخوانی فراوان‌ترین اختلال یادگیری

 

آمارها نشان می‌دهند که تقریبا ۸۰ درصد دانش آموزانی که مشکل فراگیری دارند،

در واقع در خواندن مشکل دارند؛ بنابراین اختلال خواندن شایع‌ترین اختلال یادگیری است

و طبعا بیشترین حجم خدمات آموزشی و برنامه‌های مداخله ای تخصصی را نیز باید به خود اختصاص دهد.

اختلال خواندن پیامدهای زیادی می‌تواند برای افراد، خانواده‌ها و جامعه داشته باشد،

از این رو توجه به رفع این مشکل اهمیت زیادی دارد.

اختلال در یادگیری، نوشتن یا ریاضی، کم آسیب ترین نوع اختلال است و مشکل چندانی برای فرد

ایجاد نمی‌کند اما فردی که در خواندن مشکل دارد در تمام دروس با مشکل مواجه می‌شود

زیرا خواندن پایه تحصیل دانش است و به تبع آن در تمام مراحل زندگی خود نیز دچار مشکلاتی خواهد شد.

همچنین مساله دیگری که برای این افراد پیش می آید، این است که از سوی هم‌کلاسی‌های خود

ممکن است مسخره شود یا اینکه معلم او را تنبیه یا سرزنش کند؛ این مساله باعث می شود

که علاوه بر مشکل شناختی که دارد، مشکل هیجانی نیز برای او ایجاد شود و علاقه و انگیزه

خود را برای مدرسه رفتن و اعتماد به نفس خود را از دست بدهد و تصور کند که استعداد و توان یادگیری ندارد.

 

توصیه به خانواده ها

 

از برچسب زدن به کودکان خود که دچار این مشکل هستند، پرهیز کنند و

نسبت به تشخیص به موقع این اختلال اقدام کنند.

خانواده ها نباید کودکان خود را تحت فشار قرار دهند و در مقابل باید به آنها کمک کنند

تا بر مشکل خود فایق آیند؛ مهمترین عامل حمایت عاطفی و ایجاد بستری مناسب برای آموزش و ادامه تحصیل آنها است.

مطالعات نشان داده اند که این کودکان اگر در بستر مناسبی تحت درمان قرار گیرند، نه تنها می‌توانند

به خوبی آموزش بگیرند بلکه حتی می توانند از همکلاسی های خود جلوتر باشند.

پسران ۴ برابر دختران به اختلال یادگیری خواندن مبتلا می‌شوند، این دسته معمولاً در کلاس مشکلات رفتاری دارند،

تمایلی به خواندن ندارند، دامنه توجهشان کوتاه است، در تمرکز مشکل دارند و اغلب مشکلات هیجانی دارند.

 

نارسانویسی و علائم آن

 

نوشتن فرآیندی عصبی است که نیاز به هماهنگی مکانیسم‌های چندگانه مغز دارد.

برخی از کودکان پیش از ورود به مدرسه با اختلال نوشتن مواجه هستند و همین موضوع نیز سبب می‌شود

زمانی که وارد مدرسه می‌شوند نیز با دشواری بتوانند بنویسند.

کودکانی که با اختلال نوشتن مواجه هستند به دشواری مشق نوشته و برای در دست گرفتن مداد با مشکل مواجه هستند.

 

کودکانی که دچار مشکل اختلال در نوشتن هستند ماهیچه‌های دست بسیار ضعیفی داشته و لازم است

والدین در ماه‌های نخست ورود فرزندان خود به مدرسه همکاری زیادی با آن‌ها داشته باشند.

یکی از بهترین راهکار‌ها برای کاهش اختلال در نوشتن، تقویت ماهیچه‌های کودکان

از طریق بازی است و در این بین بازی با خمیر و گل رس توصیه می‌شود.

کودکانی که مبتلا به اختلال نوشتن هستند، دست خطی بدی دارند، در بسیاری از مواقع از گذاشتن

سرکش‌ها در نوشتن خودداری کرده، املای آن‌ها دارای غلط‌های بسیاری است

و در گذاشتن علائم نگارشی هیچ دقتی نمی‌کنند.

بدون شک با آموزش‌های لازم به کودکان دارای اختلال نوشتن و تقویت روحیه آن‌ها به دلیل

عقب بودن از کودکان دیگر می‌توان تا حدودی این اختلالات را کاهش داد.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

هر آنچه که باید از سندروم داون بدانید!

,
کودکان سندرم داوون

سندروم داون یک خصوصیت فیزیکی و ذهنی است که به علت مشکل ژنی قبل از تولد رخ می‌دهد.

کودکان مبتلا به سندرم داون خصوصیاتی مانند صورت پهن و گردن کوتاه دارند.

همچنین این افراد درجاتی از ناتوانی عقلی دارند که در افراد مختلف، متفاوت است.

ولی در اکثر موارد، خفیف تا متوسط است. سندرم داون یک بیماری همیشگی است.

ولی با مراقبت و حمایت، کودکانی که مبتلا به سندرم داون هستند می‌توانند

با سلامت و شادی زندگی کنند و زندگی شادی داشته باشند.

 

چه عواملی سبب سندروم داون می شوند؟

نشانگان داون به علت یک مشکل درکروموزوم های جنین ایجاد می‌شود.

هر فرد به طور نرمال ۴۶ کروموزوم دارد. اما اکثر افراد با سندروم داون ، ۴٧ کروموزوم دارند.

در تعداد کمی از موارد، مشکلات کروموزومی دیگر سبب ایجاد سندرم داون می‌شوند.

داشتن کروموزوم اضافه یا کروموزوم غیرعادی، تکامل مغز و بدن را تغییر می‌دهد.

متخصصان علت اصلی را نمی دانند ولی بعضی موارد شانس داشتن

کودک مبتلا به نشانگانداون را افزایش می‌دهند.

این موارد، ریسک فاکتور نامیده می‌شوند.

 

سندروم داون

 

ریسک داشتن کودک مبتلا به سندروم داون بالاتر است، اگر:

سن باردار شدن شما بالا باشد. بسیاری از پزشکان معتقدند

که ریسک برای خانم‌های بالای ٣۵ سال و بالاتر، افزایش می‌یابد.

شما یک برادر یا خواهر مبتلا به سندرم داون داشته باشید.

شما فرزند دیگری مبتلا به سندرم داون داشته باشید.

اگر شما یک فرزند مبتلا به سندروم داون دارید و در حال برنامه‌ریزی برای

حاملگی بعدی هستید باید با پزشک پزشک خود مشاوره ی ژنتیک داشته باشید.

 

علائم سندرم داون چیست؟

 

بیشتر کودکان که دارای سندرم داون هستند، نشانه های زیر را دارند:

صورت صاف، گوش های کوچک، چشم های اریب و دهان کوچک

گردن کوتاه و بازو و ساق پاهای کوتاه

مفاصل سست

سفتی عضله (که  با افزایش سن در اواخر کودکی بهتر می‌شود)

ضریب هوشی زیر میانگین

خیلی از کودکانی که سندرم داون دارند با مشکلات قلب، روده، گوش و تنفسی به دنیا می‌آیند.

این موقعیت های سلامتی معمولا منجر به سایر مشکلات مثل عفونت راه‌های هوایی یا

از بین رفتن قوه ی شنوایی می‌شوند، ولی اکثر آن‌ها قابل درمان اند.

چه زمانی سندرم داون تشخیص  داده می‌شود؟

 

پزشک شما ممکن است به شما پیشنهاد کند در حین بارداری تست‌هایی را انجام دهید

تا بفهمد آیا فرزند شما مبتلا به سندرم داون است یا خیر که این تست‌ها شامل:

تست‌های غربالگری مثل تست ما فوق صوت یا
تست خون در مدت دوره اول یا دوم بارداری

این تست‌ها می‌توانند به شما نشان دهند که

آیا جنین شما در معرض ریسک ابتلا به سندروم داون قرار دارد، ولی:

تست‌های غربالگری گاهی نتایج مثبت یا منفی کاذب دارند.

تست‌های تشخیصی مثل نمونه‌ی پرز کوریون یا تست مایع آمنیونی

می‌توانند نشان دهند آیا جنین مبتلا به سندرم داون است.

شما ممکن است این تست‌ها را انجام دهید،

اگر تست غربالگری نتایج غیرطبیعی را نشان دهند،

نگران ابتلای جنین به این سندرم باشید.

گاهی ابتلا به سندرم پس از تولد مشخص می‌شود.

به گونه‌ای که پزشک مبنی بر راه‌هایی که برای تست فیزیکی

از نوزاد دارد نتایج را به دست می آورد و برای اطمینان، خون نوزاد تست خواهد شد.

حدود ٢-٣ هفته برای گرفتن نتیجه ی تست، وقت لازم است.

 

نوزاد شما به چه مراقبت هایی نیاز دارد؟

مدت کوتاهی بعد از تولد برای نوزاد مبتلا به سندروم داون، تست‌های مشکلات سلامتی انجام می‌شود،

مثل گوش، چشم یا مشکلات تیروئیدی. هرچه این مشکلات زودتر پیدا شوند، بهتر می‌توان آن ها را کنترل کرد.

چک آپ منظم پزشک می‌تواند به کودک شما کمک کند تا در وضعیت مناسب سلامتی باقی بماند.

دکتر شما یک برنامه‌ی درمانی تهیه می‌کند که نیاز های کودک در حال رشد شما را در بر می‌گیرد.

برای مثال بیشتر نوزادان دارای سندرم داون ممکن است به گفتار درمانی و درمان فیزیکی نیاز داشته باشند.

نوجوانان و بزرگسالان دارای این سندرم ممکن است به کاردرمانی نیاز داشته باشند

تا مهارت‌های کار را یاد بگیرند و بتوانند به تنهایی زندگی کنند.

مشاوره ممکن است به مشکلات اجتماعی و مسائل احساسی آن ها کمک کند.

بسیاری از متخصصان به شما و کودک‌تان در زندگی کمک خواهند کرد.

چطور می‌توانید به کودک‌تان کمک کنید؟

هرچه می‌توانید درباره ی سندروم داون یاد بگیرید. این موضوع می‌تواند کمک کند

بدانید که چه در انتظار شماست و چگونه می توانید به فرزندتان کمک کنید.

چک کردن منابع در ناحیه ی خود برای مثال بسیاری از کشورها برنامه‌های زود هنگام مجانی

برای کودکان مبتلا به سندرم داون (تا سن ٣ سالگی) دارند تا به آنها کمک کنند که شروع خوبی داشته باشند.

به دنبال امکانات مدرسه برای کودک خود بگردید.

بزرگ کردن یک بچه مبتلا به سندروم داون چالش ها و مزیت های خود را دارد.

به خاطر داشته باشید که برای خود هم زمان بگذارید و اگر نیاز دارید، کمک بخواهید.

سایر والدین که در حال بزرگ کردن کودکان مبتلا به سندرم داون هستند می توانند به شما کمک کنند.

از دکتر یا بیمارستان خود درباره گروه حمایت از والدین بپرسید

یا با گروه‌هایی که از بچه های سندرم داون حمایت می‌کنند ارتباط برقرار کنید.

ترجمه: دکتر آرمیتا قیطاسی

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]