مشکلات تنفس و بلع در بیماری ام اس

,

مولتیپل اسکلروزیس یا ام‌ اس یک بیماری خود ایمنی است که در آن تخریب غلاف چربی اعصاب باعث اختلال کارکرد آنها و بروز علائم گوناگون شود.

بیماران مبتلا به اسکلروز متعدد یا ام‌اس (MS)  ممکن است دچار انواع گوناگونی از ناتوانی‌ها شوند.

 

علت ام اس چیست؟

 

علت دقیق ام‌اس هنوز مشخص نیست یا چه عواملی یک فرد را بیشتر از دیگری در معرض این بیماری قرار می‌دهد.

اما علائم ام‌اس فراوان و متفاوت است و به این بستگی دارد که کدام قسمت دستگاه عصبی مورد حمله بیماری قرار گیرد.

ام اس یک بیماری خود‌ایمنی است، زیرا دستگاه ایمنی بدن به دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) خود فرد حمله می‌کند.

رشته‌های عصبی در دستگاه عصبی مرکزی با بافت چربی به نام میلین احاطه و حفاظت می‌شوند،

که به هدایت تکانه‌های الکتریکی پیام‌رسان کمک می‌کند. در مبتلایان به ام‌اس میلین در نواحی متعددی تخریب می‌شود،

و بافت جوشگاهی که به جای ماند را اسکلروز می‌نامند. گاهی خود رشته عصبی نیز آسیب می‌بیند.

 

علائم بیماری اسکلروز متعدد یا ام‌اس (MS)

 

حملات بیماری ام‌اس می‌تواند علائم زیر را به وجود آورد که ممکن است خفیف یا شدید باشند:

  • ضعف، فلج، درد یا لرزش دست و پا.

 

  • گرفتگی یا تحلیل‌رفتگی عضلانی.

 

  • بی‌‌‌حسی یا گز‌گز‌کردن.

 

  • مشکلات بینایی از جمله از دست دادن دید، محوشدن دید، دید دوتایی، درد چشم یا حرکات سریع غیرقابل کنترل چشم.

 

  • سرگیجه، سیاهی‌رفتن چشم‌ها، از دست‌ دادن تعادل یا اشکال در راه رفتن.

 

  • مشکلات ادراری از جمله تکرر ادرار و بی‌اختیاری.

 

  • کاهش توانایی ذهنی، از جمله توانایی تفکر واضح، تمرکز، یادآوری، تعمیم‌دادن، و تفکر انتزاعی.

 

گفتاردرمانی و کاردرمانی در پارکینسون

 

مشکلات تنفسی بیماران ام اس

  •  تنگی نفس
  • به سختی تنفس عمیق را انجام دادن
  • سکسکه
  • سرفه
  • مکرر آه کشیدن
  • به اندازه کافی هوا نداشتن
  • احساس سنگینی بر روی قفسه سینه
  • اضطراب و دلشوره داشتن

 

برای مدت طولانی تصور می‌شد که مشکلات تنفسی در اواخر بیماری رخ می‌دهد. مطالعات جدید این موضوع را رد کرد.

 

مشکلات تنفسی به علل زیر در این بیماران ایجاد می‌شود:

 

ضعف عضلات: بسیاری از افراد مبتلا به MS، دارای عضلات ضعیف تنفسی هستند.

عوارض جانبی داروها: برخی از داروهای تجویز شده باعث تنفس آهسته‌تر و کم عمق‌تر می‌شوند.

این داروها شامل شل کننده عضلات، داروهای آرام بخش و داروهای ضد درد می باشند.

پنومونی آسپیراسیون: به علت ناتوانی در رفع مخاط گلو و یا بینی، ذرات غذا، مایعات

یا مخاط وارد ریه‌ها شده و موجب مشکل تنفسی می‌شوند.

 

شدت مشکلات تنفسی

مشکلات تنفسی در بیمارن مبتلا به MS آنقدر شدید نیست که نیاز به لوله های تنفسی

یا مکمل اکسیژن داشته باشند و زندگی را تهدید نمی کند. با این حال، مشکلات تنفسی نسبتا خفیف می‌تواند

باعث خستگی شدید، حملات وحشت و اضطراب شدید شود.

 

نکات لازم

 

نفس نفس زدن: بیماران تمایل دارند که تند تند و عمیق تر از افراد عادی نفس بکشند.

فشار دهان: اندازه گیری فشار دهان برای ارزیابی عملکرد و قدرت عضلات تنفسی است.

این آزمایش بر مبنای حداکثر فشار دم و حداکثر فشار بازدم  است.

تنفس درمانی: تمرینات تنفسی برای جلوگیری از عوارض تنفسی و همچنین بهبود عملکرد تنفسی مفید است.

 

 

 مشکلات بلع در بیماران مبتلا به ام اس

 

بلع غذا، یک فرایند پیچیده و ناخودآگاه است که با هماهنگی انواع عضلات و از مسیرهای عصبی خاصی از مغز انجام می‌شود.

بیماری MS می‌تواند باعث تخریب این اعصاب شود و همین‌طور به منطقه‌ای از مغز که مسئول هماهنگی بلع است (ساقه مغز) آسیب بزند.

در نتیجه باعث بروز مشکل بلع غذا یا دیسفاژی می‌شود.

 

مشکلات بلع در بیماران مبتلا به ام اس عبارتند از:

 

  • مشکل در جویدن غذا
  • بیمار هنگام غذاخوردن، سرفه می‌کند  یا بلافاصله بعد از غذاخوردن، سرفه می‌کند.
  • بزاق بیش از حد و سرازیر شدن آب دهان
  • خفگی
  • چسبیدن غذا در گلو
  • صدای نرم و ضعیف
  • احساس سخت بلعیدن و یا سخت حرکت کردن غذا به طرف گلو
  • آسپیراسیون (ورود غذا به داخل ریه ها)
  • استفراغ کردن غذا

 

علل مشکلات بلع در بیماران مبتلا به ام اس

 

  • عوامل مختلفی باعث بروز این مشکلات می‌شوند، اما مهمترین علت دیسفاژی عبارت است از:

آسیب قسمتی از مغز که بلع غذا را کنترل می کند و یا آسیب اعصابی که بازخورد مغز را فراهم می کنند.

  • دیسفاژی می‌تواند موجب کاهش بزاق و خشکی دهان شود.
  • برخی داروهای MS موجب خشکی دهان می‌شوند، از جمله:

داروهای لازم برای مشکلات مثانه و یا روده، ضدافسردگی‌ها، بازدارنده‌های جذب سروتونین و نوراپی نفرین.

 

شدت مشکلات بلع

 

اختلال بلع می‌تواند آنقدر شدید شود که موجب از دست دادن آب بدن  یا سوء تغذیه شود.

غذا را به طور کامل بجوید و نوشیدنی‌های خود را غلیظ کنید تا مشکلات بلع را برطرف کنید،

اما اگر با این راهکارها این مشکلات از بین نرفت، ممکن است نیاز به لوله برای غذاخوردن داشته باشید.

غذا یا مایعات را اگر از حلق وارد بدنتان کنید، ممکن است باعث پنومونی آسپیراسیون شود.

پنومونی آسپیراسیون در افرادی که حرکت نمی کنند باعث عفونت ریه و حتی مرگ می‌شود.

 

نکات لازم

 

– علائم می‌آیند و می‌روند. همانند دیگر علائم بیماری MS، دیسفاژی می‌تواند

در زمان عود بیماری، بیاید و بعد کاملا ناپدید شود  یا بهبود یابد.

– آسپیراسیون خاموش : این اتفاق می‌تواند موقعی که متوجه نیستید رخ دهد و باعث عفونت دستگاه تنفسی و ریه‌ها شود.

اگر شما دارای عفونت‌های ریوی هستید، مراقب جویدن و بلعیدن خود باشید و به آرامی این اعمال را انجام دهید.

– پزشک متخصص اعصاب و یا پزشکی که شما را درمان می‌کند  یا گفتاردرمانگر ، می‌تواند شما را هنگام غذاخوردن ببیند

و به شما بگوید چه مشکلاتی در حین غذاخوردن دارید که از آنها باید جلوگیری کنید.

– متخصص تغذیه نیز غذاهای مناسب را برای شما توصیه می‌کند تا مواد مغذی کافی به بدنتان برسد.

 

نکات کاربردی گفتار درمانی برای مقابله با مشکلات بلع

 

صاف بنشینید: در هنگام غذاخوردن و ۳۰ دقیقه بعد از غذاخوردن، صاف بنشینید.

– در هنگام غذاخوردن فکر کنید. غذا را با چنگال درون دهانتان بگذارید و بعد چنگال را پایین بیاورید

و به طور کامل غذا را بجوید و سپس ببلعید. تا زمانی که غذا در دهانتان وجود دارد، چنگال را پر نکنید.

وقتی غذا در دهان‌تان است، حرف نزنید.

نوشیدنی را غلیظ کنید. در برخی افراد، مایعات رقیق، اشتباها به نای می‌رود و باعث خفگی می‌شود.

– غذاها را درست مصرف کنید. غذاهای خشک، سفت، خرده و ترد ممکن است تشدیدکننده دیسفاژی باشند.

سس به این غذاها اضافه کنید و از خوردن این غذاها با هم خودداری کنید. باید غذاهای نرم و پوره را مصرف کنید.

حجم غذا را کم کنید. این کار باعث می‌شود کندتر غذا بخورید و تمرکز بر روی هر وعده غذایی داشته باشید.

خستگی باعث مشکلات بلع می‌شود. در آب و هوای گرم، بیرون غذا نخورید، زیرا گرما باعث شدت علائم MS می‌شود.

– بین هر لقمه غذا، جرعه های کوچک مایعات بنوشید. این کار باعث می شود که غذا مرطوب شود

و به سمت مری حرکت کند. در آخر وعده غذایی نیز مقداری مایعات بنوشید.

در حال بلع غذا، چانه خود را به سمت قفسه سینه  ببرید. این حرکت باعث بسته شدن راه هوایی (نای) می‌شود

و از ورود آب و یا غذا به راه هوایی جلوگیری می‌کند.

 

درمان بیماری‌ ام‌اس با کاردرمانی

منبع

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 3]

روش‌های گفتار درمانی در آلزایمر

, ,
گفتار درمانی در آلزایمر

در روند بیماری آلزایمر، گفتار درمانی و آسیب شناسان گفتار و زبان نقش مهم و کلیدی دارند.

آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است که حافظه، افکار، مهارت‌های کلامی و قضاوت،

درک مطلب و به طور کلی عملکرد شناختی بیمار را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

آلزایمر بیماری فردی نیست؛ بلکه یک دغدغه خانوادگی و اجتماعی است.

 

پروتئین آمیلوئید و بروز آلزایمر

 

یکی از مهم‌ترین دلایل بروز آلزایمر، تجمع پلاک‌های پروتئین آمیلوئید در مغز است.

آمیلویید یک اصطلاح عمومی برای پروتئین‌هایی است که به طور طبیعی در بدن بوجود می‌آیند.

در مغز افراد سالم، این پروتئین نابود می‌شود؛ ولی در مغز افراد مبتلا به آلزایمر، تجمع می‌یابد.

به علت پیشرونده بودن بیماری آلزایمر اهداف درمان باید برای کند کردن پیشرفت دمانس،

تسهیل تعامل‌های سازنده میان بیمار و محیط او، اطمینان از تامین بیمار ،حفظ سلامت بیمار

و فراهم آوردن حمایت و راهنمایی برای مراقبت کنندگان از بیمار باشد.

 

alzheimer_s_disease / آلزایمر / گفتار درمانی و آلزایمر

 

توانبخشی نقش مهمی در مدیریت بیمار دارای آلزایمر و کیفیت زندگی آنان دارد.

تیم توانبخشی شامل فیزیوتراپی، گفتار درمانی و کاردرمانی در درمان بیماری آلزایمر نقش موثری دارند.

توانبخشی روند آلزایمر را کند می‌کند

با توانبخشی افراد مبتلا، می‌توان روند بیماری را کند کرد و سال‌های ناتوانی را به طور قابل ملاحظه‌ای به تعویق انداخت

و با حفظ استقلال بیمار، تقویت حافظه و در نهایت افزایش اعتماد به نفس فرد مبتلا، مراقبت را برای مراقبین آسان کرد،

در روند بیماری آلزایمر، گفتار درمانی و آسیب شناسان گفتار و زبان نقش مهمی دارند.

تمرکز این افراد بر مشکلات گفتاری و ارتباطی این بیماران بوده و تکنیک‌های درمانی این افراد متمرکز بر بهبود حافظه،

مهارت های گفتار و زبان، حل مسئله و خود کنترلی است زیرا مداخله زود هنگام و در مراحل ابتدایی

سبب بهبود مهارت‌های گفتاری و ارتباطی و به عبارتی باعث افزایش استقلال این بیماران خواهد بود.

حفظ و ارتقای توانایی ارتباطی بیمار

 

آسیب شناس گفتار و زبان می‌تواند به بیمار در تعیین اینکه کدام کارکردهای ارتباطی لطمه دیده

و کدامی ک سالم باقی مانده اند کمک کند. همچنین می تواند و به بیمار کمک کند تا راهکارهایی

برای بهبود کارکرد آسیب دیده و تثبیت عملکرد های سالم به کار بندد.

برای مثال بیماری که نمی تواند دستورات شفاهی را به خاطر بیاورد اما می تواند بخواند و بنویسد

ممکن است اختلال حافظه را با نوشتن دستورات و خواندن آنها به هنگام نیاز جبران کند.

گفتار درمانی می‌تواند به بیمار کمک کند تا خطاهای ارتباطی را که واقعا مزاحم ارتباطند

از آنهایی که بیشتر جنبه آزاردهنده دارند تمییز دهد؛ به طورمثال شکست‌های بازیابی کلمه که در آنها بیمار

به مترادف‌ها متوسل می شود احتمالا آزاردهنده هستند ولی معمولا موجب شکست ارتباطی نمی شوند

در حالی‌که اگر بیمار در ارائه مرجع ضمایری که بکار می برد شکست بخورد پیامدهای جدی تری به دنبال خواهد داشت.

گفتار درمانی و حمایت عاطفی از فرد دارای آلزایمر

سپس بیمار می‌تواند توجه خود را برروی جنبه های مهم ارتباط معطوف سازد و از نقایصی که صرفا آزاردهنده هستند چشم پوشی کند.

همچنان که اختلالات ارتباطی بیمار بدتر می‌شوند، آسیب شناس گفتار و زبان می‌تواند حمایت عاطفی فراهم کند

و به بیمار کمک کند تا راهکارهای ارتباطی اش را مطابق با تغییرات شدت و ماهیت اختلالات ارتباطی، تغییر دهد.

همچنان که قابلیت‌های بیمار کاهش می‌یابند مسئولیت حفظ ارتباط به مراقبت کنندگان بیمار

منتقل شده و مراقبت کنندگان در کانون تمرکز درمان قرار می‌گیرند.

اختلالات حافظه:

 

• ایجاد یک برنامه‌ی منظم از فعالیت‌هایی که ثابتند و از روزی به روز دیگر تغییر نمی‌کنند تا بدین طریق نیاز به حافظه کاهش یابد.

تهیه یک برنامه مکتوب از کارهایی که هر روز باید انجام شوند و ضربدر زدن یا تیک زدن مواردی که انجام شده اند.

 

• کوک کردن یک ساعت زنگ دار روی ساعت انجام یک فعالیت و گذاشتن یادداشتی کنار ساعت که نشان دهد

به هنگام زنگ زدن ساعت چه کاری باید انجام شود.

 

• تهیه فهرستی از شماره تلفن های مهم و قرار دادن آن در نزدیکی دستگاه تلفن با درج شماره تلفن‌های ضروری

در ابتدای فهرست و مرتب کردن شماره های دیگر براساس بسامد استفاده از آنها.

 

• تهیه فهرستی از کارهایی که به هنگام ترک منزل باید انجام شوند

(مثل خاموش کردن لامپ ها، خاموش کردن اجاق گاز،برداشتن کلید های درب منزل و…)

و قرار دادن فهرست نزدیک درب خروجی که بیمار از آن استفاده می‌کند.

 

• نگهداری لوازم شخصی بیمار در یک مکان مشخص.

 

• نگهداری لوازمی که همزمان یا برای کار واحدی استفاده می‌شوند در یک جا

(مثل نگهداری قهوه جوش، صافی،قهوه و پیمانه قهوه در یک قفسه).

 

• همراه داشتن کارتی که در آن آدرس محل سکونت و شماره تلفنهای حداقل دو نفر از مراقبت کنندگان نوشته شده باشد

استفاده از یک دست‌بند که دربردارنده همین اطلاعات است.

 

• چسباندن کارت‌هایی که نشانگر محتویات کابینت‌ها، قفسه‌ها و کشوها هستند بر روی درها و کشوها.

 

اختلالات خواب:

 

• در طول روز کمتر چرت بزند،بعدازظهر نخوابد.

 

• هر شب در ساعت معینی به رختخواب برود.

 

• اوائل عصر به مدت ۲۰تا۳۰ دقیقه نرمش های ملایمی انجام دهد.

 

در صورتی که هوا خوب باشد یک پیاده روی تند ایده آل است.

 

• خوردن یک غذای سبک(هیدرات های کربن و شیر مناسب اند)

 

حدودا یک ساعت پیش از رفتن به رختخواب مناسب است.

 

• لباس خواب راحت بپوشد که تنگ نباشد،نچرخد یا نپیچد.

 

• در و پنجره ها برای جلوگیری از سرو صداهای مزاحم،بسته شوند.

 

• اتاق تاریک باشد و فقط یک چراغ خواب با نور ضعیف روشن نگاه داشته شود

 

تا از سرگردانی و اضطراب بهنگام بیدار شدن در نیمه شب،پیشگیری شود.

 

۱) . حفظ توجه به فعالیت:

 

• برمبنای نیاز ارتباطی شناختی ،زبانی،شغلی واجتماعی مراجع،

موقعیت‌های ارتباطی ویژه را به عنوان هدف جهت مداخله انتخاب کنید.

 

• با قراردادن محرک در حوزه بینایی مراجع و حرکت دادن سر او با دست و ارائه راهنمای کلامی “نگاه کن”

برای تلاقی نگاه مراجع با محرک، به وی بیاموزید که توجه خود را متمرکز کند.

به تدریج راهنمای فیزیکی را حذف کنید تا زمانی که مراجع بتواند فقط با راهنمای کلامی یا حرکات بیانگر به آن فعالیت نگاه کند.

 

• با قرار دادن یک زمان سنج که در فواصل مشخص بین یک فعالیت زنگ بزند و با آموزش مراجع برای

حفظ توجهش در فواصل زمانی ،به او کمک کنید که توجهش را به مدت طولانی تری حفظ کند.

چنانچه مراجع علائم حواس پرتی را نشان داد، مجددا توجه اورا به سمت محرک جلب کنید.

 

• استفاده از راهبردهای خود کنترلی را برای تداوم انجام یک فعالیت به مراجع آموزش دهید

(مثل تمرین پرسش های خود هدایتگر) تا مجددا توجه مراجع به آن فعالیت جلب شود

(مثلا”من چکار می کنم؟” ، “بی هدف هستم؟” ،”چکار باید بکنم؟”)

 

آلزایمر / تشخیص آلزایمر/ دمانس

تشخیص صحیح وابستگان نزدیک:

 

• عکس اعضای خانواده مراجع و اطرافیان نزدیک او را تهیه کنید.نام فرد مورد نظر و نسبت او با مراجع را بنویسید،

عکسها و نوشته هارا در دفتری به صورت طبقه بندی شده بچسبانید(مثلا اعضای خانواده یا دوستان)

و زمانی که راجع به این افراد با وی صحبت می کنید، به عکس ها اشاره کنید.

 

• از مراجع بخواهید زمانی که با افراد مختلف روبرو می شود نام آنها را بیان کند،

برای سهولت تشخیص او را راهنمایی کنید(مثلا “پرستار تو اینجاست،اسمش چیه؟”)

 

اختلال در درک وضعیت و سردرگمی:

 

• با اطمینان از اینکه مراجع دارای ساعت مچی و ساعت دیواری با شماره های درشت در اطاقش هست،

برای تشویق او به درک صحیح زمان ، او را به استفاده ی خود انگیخته از ساعت ترغیب کنید.

در طول جلسه از او بخواهید به زمان توجه داشته باشد و در صورت درک صحیح زمان، او را تشویق کنید.

 

• برای اتاق مراجع یک تقویم دیواری و یک تقویم جیبی قابل حمل هم برای خود او تهیه کنید.

از وی بخواهید که هرروز ، روی تاریخ روز قبل خط بکشد وتاریخ فعلی را به او یاداوری کنید

(.”دیروز چهارشنبه دهم بود .امروز پنجشنبه یازدهم است.”)

به مراجع آموزش دهید برای به خاطرآوردن روزها، در فواصل مختلف به تقویم رجوع کند.

 

آشنایی با ۱۰ نشانه هشدار دهنده آلزایمر

 

• برای کمک به درک صحیح روزهای هفته ،رویدادهای مهمی را که به طور ثابت در طول هفته برای مراجع اتفاق می افتند،

انتخاب کرده و از آنها به عنوان شاخص روزهای مورد نظر استفاده کنید

(مثلا “دیروز به استخر رفتیم.رفتن استخر روز سه شنبه بود. پس امروز باید چهارشنبه باشد.”)

 

• همراه با مراجع،برنامه ای از فعالیت های روزانه تهیه کنید که زمان ، مکان و افراد مورد نظر را دربر بگیرد.

برنامه هارا با مراجع تمرین کنید و در صورت لزوم اورا راهنمایی کنید.

به تدریج تعداد راهنمایی هارا کم کرده تا او قادر به استفاده خود به خودی از برنامه با حداقل راهنمایی شود.

 

استفاده مداوم از راهبرد های جبرانی برای تقویت حافظه:

 

• راهبردهای جبرانی حافظه کوتاه مدت(نظیر تهیه فهرست “بایدها” نگهداری پرونده اسامی مهم، نصب نشانه در مکان‌های مشخص،

در دسترس قرار دادن اشیا محیطی مورد نیاز به طور ثابت و قابل تشخیص) را به مراجع آموزش دهید.

 

تشخیص و تعیین مسیر دقیق محیط پیرامونی از جمله تشخیص و مکان یابی اتاق خود

 

• از طریق رفت و آمد های مکرر به نقاط مختلف،مراجع را با محیط محل اقامتش آشنا کنید

تا محل های مهم (مانند ایستگاه پرستاری ،سالن تلویزیون، اتاق غذاخوری) را برای تقویت حافظه نشانه گذاری کند.

 

• نقشه ای از طبقات برای مراجع تهیه کنید تا در دفتر جیبی خود قرار دهد.

زمانی که آشنایی مراجع با محیط زندگی خودش افزایش یافت،از او بخواهید مسیر قسمت یا بخش خاصی را

با استفاده از نشانه گذاری قبلی و نقشه طبقات نشان دهد تا او را به قسمت مورد نظر هدایت کند.

 

• انجام دستورات مربوط به فعالیت های روزمره که به تدریج پیچیده تر می شوند:

 

• با الگودهی و متناسب با سطح توانایی مراجع در پردازش اطلاعات ، از او بخواهید دستورات شمارا اجرا کند.

از دستورات یک مرحله ای آغاز کنید و به تدریج،زمانی که موفقیت او به ۹۰درصد رسید،دستورات دو مرحله ای را ارائه دهید.

 

• تعداد مراحل دستورات را افزایش دهید و به تدریج الگودهی را حذف کنید تا زمانی که مراجع بتواند

دستورات چند مرحله ای را فقط با محرک کلامی انجام دهد،تلاش و موفقیت او را تقویت کنید.

 

مرتب کردن رویدادهای زندگی روزانه با نظم تقویمی صحیح:

 

• تکالیف نوشتاری که فعالیت چند مرحله ای را شامل شود به مراجع بدهید

(مثلا درختکاری در باغ یا بهم زدن تخم مرغ) به طوری که مراحل آن بدون ترتیب باشد.

از او بخواهید که این مراحل را به طور صحیح مرتب کند.

 

• فعالیتی از زندگی روزمره ترتیب دهید که مراجع مراحل آن را با نظم صحیح انجام دهد

(مثلا اصلاح کردن صورت یا آماده کردن عصرانه)،در صورت نیاز اورا راهنمایی کنید (“اول چکار باید بکنی؟” ، “بعدا چی میشه؟”).

 

۲) بهبود مهارت‌های واژه یابی:

 

برای بهبود این مهارت در آلزایمر گفتار درمانی تمرینات را ارائه می‌دهد،

 

• از طریق اجرای مهارت های نامیدن در پاسخ و ارائه تصویر همراه با جمله سوالی انتها_باز(“تو می نویسی با…؟”)

به مراجع کمک کنید تا مهارتهای واژه یابی خود را بهبود ببخشد،از او پاسخ تک کلمه ای بخواهید.

 

• با نشان دادن تصویر به مراجع و پرسیدن “این چیه؟”، فعالیت های نامیدن در مواجهه را اجرا کنید.

در صورت لزوم ،تصویر را توصیف کرده و یا واج اول آن را به عنوان راهنما بیان کنید.

 

بهبود مهارت‌های طبقه بندی کلامی:

 

• یک طبقه کلامی وسیع (مثل حیوانات)را به مراجع ارائه کنید و از او بخواهید هرچقدر می تواند از آن طبقه نام ببرد.

• اجزاء تشکیل دهنده یک طبقه کلامی را به مراجع عرضه کنید و از او بخواهید

نام آن طبقه را بیان کند(مثلا”برگ ،شاخه و پوسته مربوط به چی هستند؟”درخت”)

 

بازگویی رویدادهای اخیر همراه با بیان صحیح اطلاعات مهم:

 

• استفاده از جدول برای ثبت ماهیت گردش، اشخاص همراه و زمان آن را برای کمک به مراجع در بازگویی

ملاقات ها و گردش هایش به او آموزش دهید.در گردش ها با مراجع همراه شوید و نحوه به کارگیری

جدول را تا زمانی که به طور مستقل بتواند از آن استفاده کند ،توضیح دهید.

 

• از مراجع بخواهید با استفاده از جدول راهنما ،یکی از گردش های اخیرش را بازگو کند(مثلا رفتن به مرکز خرید یا یک ملاقات خانگی).

در صورت موفقیت او را تشویق کنید و در صورت ناتوانی ،مجددا او را راهنمایی کنید.

 

• به مراجع آموزش دهید با استفاده از موارد ثبت شده در جدول ،اهداف اصلی و ثانویه گردش خود را تعیین کند.

از مراجع بخواهید داستانی حداکثر با پنج جمله بنویسد ،سازماندهی و وابستگی مناسب اهداف را در نوشته وی تقلید کنید.

 

• استفاده مداوم مراجع و خانواده از برنامه انتقال مهارتهای ارتباطی به خانه:

 

• برنامه ی انتقال به خانه را طوری طراحی کنید که شامل راهبرد های تسهیل کننده و روش های

جبرانی موثر در تداوم مهارتهای ارتباطی ،جهت یابی و حافظه ی مراجع باشد.

نحوه ی اجرای برنامه را به خانواده و مراقبین وی آموزش دهید.

 

آلزایمر

 

اختلالات بلع

 

برای بهبود و درمان اختلال بلع در بیماری آلزایمر، تمرینات گفتار درمانی موثر هستند.

استفاده از ۲تا ۳ راهبرد مناسب برای درمان اختلالات بلع در صورت لزوم و آموزش آنها به مراجع و خانواده

پذیرش توصیه‌های آسیب شناس گفتار و زبان در زمینه درمان و نوع ورودی تغذیه ای و غلظت غذایی،

با حفظ انتظارات واقع بینانه درمانی:

پس از دریافت گزارش بالینی ویدئو فلورسکوپی،یافته های ارزیابی،اهمیت آن از نظر درمان ،

و پیش آگهی بهبودی را با مراجع و خانواده وی در میان بگذارید، محدودترین رژیم غذایی که موثرترین ورودی تغذیه ای

را به دنبال دارد و همچنین سطح مناسبی از نظارت در زمینه تغذیه مراجع را برای وی تجویز کنید.

 

• افزایش نیروی لبها و گونه ها به منظور حفظ و کنترل کافی غذا در حفره دهانی:

 

میزان نزدیکی و نیروی لبهای بیمار را اینگونه افزایش دهید که از وی بخواهید قاشقکی را

به مدت ۱تا۵ ثانیه میان لب‌ها نگه دارد، ۵تا۱۰ بار در روز این تمرین را تکرار کنید.

 

نگهداری غذا و مایعات در دهان بدون تراوش آن از لب‌ها

 

با این درخواست از مراجع که لب‌هایش را غنچه و کشیده نماید، لب‌های بیمار را برای افزایش میزان بستگی آن تقویت نمایید.

سه سری ۱۰ باره از هر یک از تمرینات فوق را اجرا نمایید.مستقیما به مراجع در کسب بستگی لب کمک کنید به این صورت که

هنگام صرف غذا با کمک دست‌تان آرواره اش را نگه دارید یا لب هایش را ببندید.

 

• جویدن بسنده هریک لقمه غذا در ۱۰ثانیه:

 

حرکت آرواره را برای جویدن تقویت نمایید. از مراجع بخواهید که تا حد امکان دهانش را باز نماید و سپس ببندد.

پس از آن از وی بخواهید آرواره را از سمتی به سمت دیگر حرکت دهد.

در حالی که بیمار این حرکات را انجام میدهد با دستتان در مقابل حرکت وی مقاومت ایجاد کنید.

سه سری ۱۰باره از هر تمرین را اجرا نمایید.

 

در صورتی که مراجع از کسب حرکت مناسب آرواره ناتوان است، به وی آموزش دهید

از فشار زبان به سخت کام برای له کردن غذاهای نرم استفاده نماید.

 

غذا را در سمت قوی تر دهان مراجع قرار دهید یا سر وی را به سمت قوی تر کج کنید تا جویدن را تقویت نمایید.

 

• استفاده از حرکات هماهنگ زبان برای تبدیل غذا به یک لقمه منسجم:

 

تمرینات تقویت کننده زبان و دامنه حرکات آن (شامل داخل و خارج،بالا و پایین، و به طرفین بردن زبان) را که تسهیل گر

کنترل لقمه است به مراجع آموزش دهید،با ارائه این تکلیف به مراجع که زبان را در مقابل قاشقک فشار دهد

میزان مقاومت زبان وی را افزایش دهید، هر تمرین را در سه سری ۱۰باره اجرا نمایید.

 

از یک تکه باریک پارچه یا گاز استفاده نمائید،در حالیکه شما یک سمت گاز را نگه داشته اید،

از مراجع بخواهید سمت دیگر گاز را در دهانش مابین زبان و سخت کام نگه دارد،

از وی بخواهید گاز را به سمت جلو و عقب و نیز از سمتی به سمت دیگر حرکت دهد.

 

مقدار کمی از غذای پوره یا پودینگ شده را روی زبان بیمار قرار دهید و سپس از وی بخواهید

که بدون آنکه اجازه دهد غذا در دهان پخش شود این مواد را در مقابل سخت کام حرکت دهد،

اگر وی قادر به اینکار نیست ،غذا را بیرون آورید یا به وی آموزش دهید که آن را تف کند.

 

• انتقال لقمه ها به عقب دهان با استفاده از حرکات هماهنگ زبان:

 

به مراجع بیاموزید در ضمن حفظ تماس کامل زبان با کام ،زبان را از ستیغ لثوی به سمت نرم‌کام حرکت دهد.

قبل از خوردن غذای جامد ،از طریق نوشیدن جرعه کوچکی از مایعات ،حفره دهان را آماده نموده

و به این ترتیب انتقال لقمه ها را تسهیل کنید.

غذایی را به بیمار بدهید که قابلیت تبدیل به لقمه منسجم را داشته باشد تا به آسانی به سمت عقب حفره دهان حرکت نماید.

 

• ایجاد بازتاب بلع طی یک تا دو ثانیه:

 

به منظور افزایش حساسیت در عقب حفره دهان ،تحریک حرارتی را اجرا نمایید به این صورت که یک آینه حنجره ای

کوچک یا میله فلزی را در آب یخ فرو کنید و سپس به قاعده ی چین های حلقی بزنید،

پس از آن به مراجع آموزش دهید که ببلعد، این تمرین را تا ۱۰مرتبه تکرار نمایید.

 

پس از تحریک حرارتی به مراجع مقدار کمی از مایعات بدهید که با دستور شما ببلعد،

به تدریج بر غلظت و ترکیب آن بی‌فزایید به گونه ای که طی یک تا دو ثانیه بلعیده شود.

 

اجتناب از تراوش نا به هنگام غذا یا مایعات از حفره دهان به حفرات حلقی:

 

از طریق الگوسازی و تمرین روی صدای/ک /منفرد و کلماتی که با /ک/شروع می‌شوند (نظیر کیک و کوکا)،

بالا آمدن قاعده زبان را تسهیل نمائید تا تماس زبان با دیواره حلقی افزایش یابد،

هر/ک/ آغازی را برای یک ثانیه نگه دارید و به سرعت آنرا رها کنید.

 

• دستیابی به بستگی چاکنایی با ثبات هنگام بلع جهت جلوگیری از ورود غذا به نای:

 

توانمندی مراجع در بست چاکنای را به این روش افزایش دهید که در حالی که مراجع به شدت

به یک میز فشار می آورد به صورت منقطع تا ۱۰بار واکه /a/ را آواسازی کند.

 

با پیروی بیمار از توالی “نفس بگیر ،نگه دار، ببلع،سرفه کن ،مجددا ببلع” روش بلع ایمن را به وی آموزش دهید،

ابتدا بلع خشک را تمرین نمایید،سپس غذا یا مایعات را بیفزایید.مطمئن شوید که وی در هر لقمه از توالی فوق پیروی می کند.

 

• افزایش ارتقاء حنجره به منظور کاهش ورود غذا یا مایعات به مسیر هوایی و کاهش تجمع غذا در حفرات حلقی:

 

از بیمار بخواهید در حالی که با دست،گردنش را لمس می کند تا ارتقاء حنجره را در طی آواسازی احساس نماید،

صدای /ای/ زیر را برای سه تا پنج ثانیه تولید کند.

 

استفاده از روش مندلسون را به بیمار آموزش دهید به این صورت که از وی بخواهید

در حال بلع به صورت ارادی حنجره اش را در بالاترین نقطه در گردن نگه دارد و همزمان گردن را لمس کند تا ارتقاء حنجره را احساس نماید.

 

• افزایش توانمندی حلقی جهت کاهش تجمع مواد غذایی در حفرات حلقی:

 

توانمندی حلقی مراجع را با استفاده از روش ماکاسا افزایش دهید،به وی آموزش دهید که در حال یک بلع شدید

و تند نوک زبانش را میان دندانهای پیشین بالا و پایین قرار دهد،مراجع باید احساس قلپ سریع در گلویش را گزارش دهد.

 

به بیمار بلع پرتقلای لاگمن را آموزش دهید،به وی علامت دهید که “محکم ببلعد” ،ابتدا با بلع خشک تمرین نمایید،

سپس غذا یا مایعات را بیفزایید، اطمینان حاصل نمایید که مراجع در هر یک جرعه یا لقمه اش این روش را اجرا می کند.

 

اجرای تدابیر موثر دهانی و حلقی با حداقل محدودیت در رژیم غذایی و با استفاده از

خط مشی هایجبرانی و تسهیلی که در طول درمان آموخته شده است:

 

به منظور ارائه توصیه های مناسب در زمینه حداقل محدودیت در رژیم غذایی که ورودی دهانی ایمن برای

مراجع را در بر خواهد داشت با متخصصان تغذیه تبادل نظر نمایید.

 

به کادر پرستاری اجرای روش های ایمن تغذیه مراجع را آموزش دهید و سطحی از نظارت تغذیه را

به ایشان توصیه نمایید که با وضعیت فیزیکی و شناختی مراجع تناسب داشته باشد.

 

پس از خاتمه درمان ،متناوبا وضعیت مراجع را در حال صرف غذا ملاحظه نمایید تا مطمئن شوید که

وی به گونه ای موثر روش های تسهیلی و جبرانی یادگیری شده در روند درمان را اجرا می نماید.

در صورت لزوم در توصیه های تغذیه ای تجدید نظر نمایید.

 

منبع: روش‌های گفتار درمانی آلزایمر نوشته دکتر جعفر معصومی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کاردرمانی در سکته مغزی

, ,

کاردرمانی نقش مهمی در روند بهبودی پس از سکته مغزی دارد.

هدف کاردرمانی در سکته مغزی، کمک به بیمار برای یادگیری مجدد مهارت‌هایی است که به علت آسیب مغز از دست داده است.

کاردرمانی با هدف بهبود کیفیت زندگی و بازگرداندن استقلال فرد بیمار است.

نتیجه تحقیقات نشان می‌دهد که بیمارانی که برنامه مشخص و منظمی برای توانبخشی به ویژه کاردرمانی و گفتار درمانی دارند

بهبودی بیشتر و بهتری نسبت به کسانی دارند که توانبخشی را جدی نمی‌گیرند.

 

کاردرمانی پس از سکته مغزی شامل چه بخش هایی است؟

 

روش‌های زیادی برای کاردرمانی پس از سکته وجود دارد.

برنامه توانبخشی به قسمتی از بدن یا به نوع توانایی ای که تحت تاثیر قرار گرفته بستگی دارد.

فعالیت‌های فیزیکی می تواند شامل موارد زیر باشد:

 

  • تمرینات مهارتی (Motor-skill exercises)

 

این تمرینات می تواند باعث ارتقا قدرت و هماهنگی عضلات شود و هم می تواند شامل تمرینات تقویت عضلات بلع باشد.

 

  • تمرینات حرکتی (Mobility training)

 

بیمار ممکن است یاد بگیرد که از وسایل کمکی از قبیل عصا، واکر، ویلچر یا بریس‌های مچ پا برای جابه‌جایی استفاده کند.

بریس مچ پا می تواند باعث ثبات مچ پا برای تحمل وزن بدن شود و به یادگیری مجدد راه رفتن کمک کند.

 

  • درمان با استفاده از محدودیت حرکتی (Constraint-induced therapy)

 

در این روش، هنگامیکه اندام آسیب دیده تمرین داده می شود تا عملکرد آن بهبود پیدا کند از فعالیت اندام سالم جلوگیری می‌شود.

 

  • درمان دامنه حرکتی (Range-of-motion therapy)

 

درمان همراه با تمرینات موثر می‌تواند اسپاستی سیتی را کم کند و باعث بازیابی دامنه حرکتی شود.

کاردرمانی

کاردرمانی

 

 

سکته مغزی دومین عامل مرگ و میر ایرانیان است

 

سکته مغزی دومین عامل مرگ و میر در تمام سنین در ایران است. در هر پنج دقیقه یک سکته مغزی

و در هر روز ۳۰۰ نفر از هموطنان‌مان دچار این عارضه می‌شوند

و این در حالی است که ۲۵ درصد کل سکته‌های مغزی هم در افراد جوان و زیر ۵۵ سال رخ می‌دهد.

متاسفانه ۱۰ درصد از افرادی که دچار سکته مغزی شده‌اند، جان خود را از دست می‌دهند.

۷۰ درصد از افرادی که دچار سکته مغزی می‌شوند نیز شغل خود را از دست می‌دهند

و ۳۰ درصد از این گروه هم زمین‌گیر می‌شوند و قادر به راه رفتن بدون کمک سایرین نیستند.

شایع‌ترین علایم سکته مغزی، انحراف صورت بطور ناگهانی در یک سمت است

و در چنین حالتی احتمل سکته مغزی وجود دارد و باید بلافاصله با ۱۱۵ تماس گرفته شود.

 

۷ علامت مهم سکته مغزی

 

ضعف اندام‌ها که موجب احساس ضعف و یا سنگینی در یک یا دو اندام ‌ می‌شود، می‌تواند علامتی از سکته مغزی باشد.

اختلال در تکلم از دیگر علایم سکته مغزی است و اگر فردی دچار اختلال در تکلم همچون

عدم تکلم، عدم درک تکلم، عدم امکان تولید صوت و یا سنگینی کلام شود باید بلافاصله با ۱۱۵ تماس گرفته شود.

در صورتی که بیمار سکته مغزی، به موقع و در زیر سه ساعت به بیمارستان رسانده شود،

پس از انجام اقدامات تشخیصی، تحت درمان با داروی حل کننده لخته قرار می‌گیرند

که با برداشته شدن لخته و رفع انسداد، حیات به مغز باز می‌شود.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

۷ علامت مهم سکته مغزی

,
زبان پریشی

.آشنایی و آگاهی از علامت های سکته مغزی مهم است

سکته مغزی یعنی بسته شدن یا پاره شدن یک شریان مغزی که به‌ دنبال آن اختلال در گردش خون

آن ناحیه از مغز ایجاد شده و موجب بروز علائمی مثل فلج نیمه بدن، اختلال تکلم و اختلال در راه رفتن می‌شود.

سکته مغزی هنگامی رخ می‌دهد که یک لخته خونی باعث انسداد شریان‌ خون‌رسان به مغز می‌شود (سکته مغزی ایسکمیک)

یا یک رگ خونی مغز پاره شده و خونرسانی به بخشی از مغز متوقف می‌شود (سکته مغزی هموراژیک).

در عرض چند دقیقه پس از این حادثه سلول‌های مغز شروع به مردن می‌کنند.

دلیل سکته مغزی هر کدام از این موارد که باشد، باید دقت داشت که با وقوع سکته مغزی بیمار در خطر مرگ قرار خواهد گرفت.

 

علائم سکته مغزی بر اساس نوع سکته، محل بروز آن در مغز و شدت آن، مختلف هستند.

 

مهم‌ترین علائم سکته مغزی عبارتند از:

 

۱- احساس بی حسی یا فلج ناگهانی در یک طرف صورت و دست یا پای یک طرف بدن

 

۲- کاهش ناگهانی بینایی، قدرت بدن، تعادل بدن (به سختی راه رفتن)، قوای حسی، صحبت کردن و یا فهم صحبت دیگران

 

۳- تاری ناگهانی دید به خصوص در یک چشم

 

۴- به هم خوردن تعادل بدن به طور ناگهانی که احتمالا با حالت تهوع،  استفراغکردن،

تب، سکسکه و یا قورت دادن غذاها به سختی همراه است.

 

۵- سردرد ناگهانی و شدید بدون دلیل که فورا بعد از آن فرد بیهوش می‌شود (نشان دهنده سکته مغزی به علت خونریزی است).

 

۶- بیهوش شدن فرد

 

۷- سرگیجه ی بدون دلیل یا افتادن ناگهانی روی زمین

 

اگر شما یا کسی که پیش شماست، دچار هر یک از علائم سکته مغزی شد،

باید سریعا خودتان را به پزشک برسانید (به اورژانس زنگ بزنید و یا کسی شما را به بیمارستان ببرد)،

زیرا درمان فوری سکته مغزی باعث زنده ماندن فرد و بهبود سریع تر او می‌شود.

زوال عقل / سکته مغزی

انواع سکته مغزی

 

۱- سکته مغزی ایسکمیک: 

اگر سرخرگی که خون را به مغز می رساند، بسته شود، این نوع سکته مغزی رخ می‌دهد.

علل متعددی باعث بسته شدن رگ خونی می‌شوند، مثلا رسوب چربی‌ها در شریان‌ها باعث تشکیل لخته خونی می‌شود.

 

گاهی اوقات، در اثر بی نظمی ضربان قلب، یک لخته خونی در قلب ایجاد می‌شود.

سپس این لخته خونی به جای دیگری از بدن می‌رود که در آنجا سرخرگ رساننده خون به مغز را می‌بندد.

 

۲- سکته مغزی هموراژیک: 

 

وقتی یک رگ خونی در مغز پاره شود و باعث خونریزی در مغز شود، این نوع سکته رخ می‌دهد که آن هم دلایل متعددی دارد.

 

۳- حمله ایسکمیک گذرا: 

 

در واقع یک سکته مغزی ناقص است که در اثر گرفتگی رگ خونی رخ می‌دهد.

اگرچه حمله ایسکمی گذرا باعث آسیب دائمی مغز نمی‌شود، ولی باعث بروز علائم سکته مغزی می‌شود

که چند دقیقه  یا حتی چند ساعت طول می‌کشند. شما به عنوان علامت سکته مغزی نباید از این حالت چشم پوشی کنید.

 

موقع بروز علائم سکته مغزی چه باید کرد؟

 

۱- علائم سکته مغزی را نادیده نگیرید، حتی اگر فقط یک علامت داشتید و یا علائم خفیف بودند یا برطرف شدند.

 

۲- معطل نکنید. هر یک دقیقه حیاتی است، پس فورا خودتان را به پزشک برسانید.

 

۳- اگر یکی یا چند تا از علائم سکته مغزی را برای بیش از چند دقیقه داشتید، به اورژانس (۱۱۵) زنگ بزنید.

آمبولانس شما را سریعا به بیمارستان می‌رساند.

 

۴- زمانی را که علامت های سکته مغزی شروع شده اند، بررسی کنید. این نکته مهمی است که باید به پزشک در بیمارستان بگویید.

برخی روش های درمانی بایستی در طی ساعات اولیه بعد از شروع علائم سکته مغزی، انجام شوند.

تأخیر در درمان سکته مغزی باعث مرگ فرد و یا معلولیت دائمی (مثل فلج شدن دست و پا) او می شود.

 

وقتی شما دچار علائم سکته مغزی می‌شوید، نشان می دهد خون کافی به مغز نمی‌رسد.

آسیب ناشی از سکته مغزی می تواند موقتی و یا دائمی باشد، به عنوان مثال ممکن است

دیگر نتوانید حرف بزنید و یا بعد از مدتی قدرت صحبت کردن شما بر گردد.

ممکن است دچار فلج جزئی یا کامل در دست ها و یا پاها شوید.

مسئله مهم این است که وقتی دچار علائم سکته مغزی گشتید، هر چه سریع‌تر نزد پزشک بروید.

شروع زودتر درمان باعث آسیب کمتر مغز می‌شود و کمتر دچار فلج دائمی می‌شوید.

پزشک بر اساس شرایط، علاوه بر درمان‌های دارویی، خدمات توانبخشی شامل: گفتار درمانی، کاردرمانی، فیزیوتراپی و … را نیز تجویز می‌کند.

تبیان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

بهترین زمان گفتار درمانی شکاف لب و کام

,
شکاف کام و لب در نوزادان و کودکان

در ایران از هر ۱۲۰۰ تولد یک نوزاد گرفتار شکاف لب و کام است.

این ناهنجاری مادرزادی از بدو تولد تا سن حدود ۱۸ سالگی نیاز به پیگیری جهت درمان دارد.

دکتر حمیدرضا فتحی – فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی درباره ناهنجاری مادرزادی شکاف لب و کام گفت:

این ناهنجاری شایع‌ترین ناهنجاری مادرزادی به شمار می‌رود که شیوع آن در ایران یک در ۱۲۰۰ و یا یک در هزار است.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران افزود:

ناهنجاری مادرزادی شکاف لب وکام در ایران نسبت به کشورهای دارای نژاد سیاه پوست

بیشتر و نسبت به نژاد زرد پوست شرق آسیا کمتر است.

 

هر آنچه باید از شکاف لب و کام بدانیم

 

دبیر انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی ایران ادامه داد: بیماران گرفتار ناهنجاری مادرزادی شکاف لب و کام

باید سال‌ها تحت نظر پزشک مربوطه باشند و پروتکل‌های درمانی مختلفی برای آنها اجرایی شود.

فتحی با اشاره به اینکه در حال حاضر ۲۰۴ مرکز فعال دنیا در حوزه شکاف لب و کام

فعالیت می‌کنند، گفت: از این مراکز تا کنون ۱۹۴ پروتکل درمانی استخراج شده
که مربوط به زمان مناسب برای جراحی و تکنیک‌های مختلف درمان است.
گفتار درمانی در شکاف لب و کام

شکاف لب

 

وی خاطرنشان کرد: نوزادی که با ناهنجاری‌ شکاف لب و کام متولد می‌شود سه تا پنج ماهگی

بهترین زمان برای جراحی لب وی به شمار می‌رود و از ۹ ماهگی تا یک سالگی نیز زمان جراحی کام است.

 

۳ تا ۴ سالگی بهترین زمان گفتار درمانی

 

این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی گفت: ۳ تا ۴ سالگی نیز زمان گفتار درمانی بیمار به شمار می‌رود

و شاید در این زمان نیاز به عمل‌های مکمل نیز وجود داشته باشد. در سنین قبل از مدرسه عمل روتوش لب

انجام گرفته و در حدود سن ۸ تا ۹ سالگی نیز اقدام برای ارتودنسی و بررسی وضعیت دندان‌ها انجام می‌شود.

فتحی تاکید کرد: در سنین ۱۶ تا ۱۷ سالگی نیز همچنان وضعیت بیمار باید ارزیابی شود و

شاید جراحی‌های دیگری همچون بایمکس نیاز باشد. سن ۱۸ سالگی نیز زمان رینوپلاستی

تعیین شده و وضعیت بیمار باید به طور کلی تحت پایش قرار گیرد.

بنابر اعلام روابط عمومی انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی، وی با اشاره به اینکه در حال حاضر تیم‌های

پزشکی درمان شکاف لب‌و کام در کشور اقدامات زیادی برای بیماران انجام می‌دهند، گفت:

خیریه زنجیره امید سال‌هاست تشکیل شده و بیماران مناطق محروم را تحت حمایت های لازم درمانی

قرار می‌دهد و تا زمانی که نیاز است وضعیت سلامتی بیمار پیگیری شود این اقدام صورت می‌گیرد.

این فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی خاطرنشان کرد: در حال حاضر در کشور ما به ویژ

در استان‌های اصفهان، تهران و شیراز و …. پزشکان زیادی در حوزه درمان تخصصی

شکاف لب‌وکام فعالیت دارند و وضعیت بیماران را پیگیری می‌کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

روز جهانی سکته مغزی | پیامدهای سکته‌مغزی

,
زبان پریشی

بر اساس آمارهای سازمان‌های جهانی، سالانه تقریبا ۱۵ میلیون نفر در سراسر جهان دچار سکته مغزی می‌شوند.

به گزارش ایسنا، سکته مغزی سومین عامل اصلی مرگ در سنین بالای ۶۰ سال و

پنجمین عامل اصلی مرگ در گروه سنی ۱۵ تا ۵۹ سال در جهان است.

بنابر تازه ترین مطلب آماری دویچه‌وله، مرگ تنها یکی از پیامدهای سکته‌مغزی است.

از ۱۵ میلیون نفری که بنا بر گزارش‌های سازمان‌های جهانی به سکته مغزی دچار می‌شوند،

تقریبا شش میلیون نفر جان خود را از دست می‌دهند.

زوال عقل / سکته مغزی

 

گفتاردرمانی سکته‌مغزی | درمان حرف زدن بیماران سکته‌مغزی | بازگشت تکلم بیماران سکته

 

سکته مغزی وقتی رخ می‌دهد که خون به بخشی از مغز نرسد که در اثر آن ممکن است

سلول‌های مغزی آسیب ببینند یا بمیرند. بسته به اینکه کدام قسمت مغز دچار آسیب شود،

بدن، حرکات، گفتار، حس و فکر بیمار تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

سکته‌مغزی علت اصلی ناتوانی حرکتی، شناختی، عصبی و به عبارتی، معلولیت در جهان است.

متخصصان عوامل سکته‌مغزی را به دو دسته قابل کنترل و غیر قابل کنترل تقسیم می‌کنند.

عوامل ژنتیکی، سن و جنسیت از جمله عوامل غیر قابل تغییر هستند.

به گفته متخصصان مغز و اعصاب، احتمال سکته‌مغزی در سنین بالای ۵۵ سال

چند برابر بیشتر و در میان مردان هم بیشتر از زنان است.

 

نکات مهم برای پیشگیری از سکته مغزی

 

کنترل فشار و کلسترول خون، تحرک و تغذیه مناسب از جمله اقدام‌هایی هستند که می‌توانند

از بروز سکته‌مغزی پیشگیری کنند.

همچنین مصرف الکل و دخانیات که به تشدید بیماری‌های قلبی، عروق مغزی و فشار خون بالا کمک می‌کند

از دیگر مواردی هستند که حذفشان به پیشگیری از سکته مغزی یا تکرار آن کمک می‌کند.

پرهیز از استرس و هیجان‌های غیرطبیعی که باعث افزایش فشار و چربی خون شده و

زمینه را برای سکته مغزی فراهم می‌کنند از دیگر مواردی هستند که در بحث پیشگیری

از ابتلا به این نوع سکته مطرح می‌شوند. رژیم غذایی نامناسب و بی‌تحرکی

هم از مهمترین عوامل ایجاد سکته‌مغزی به شمار می‌روند.

 

برخی نشانه‌های سکته مغزی

 

برای نجات بیماران در زمان طلایی، متخصصان روی جدی گرفتن نشانه‌های سکته‌مغزی تأکید می‌کنند.

ضعف بدن، عدم توانایی تکان دادن دست و پا، بی‌حس شدن اندام‌ها و یک طرف صورت، اختلال در تلکم برخی از این نشانه‌ها هستند.

 

امید به نجات در “سه ساعت طلایی”

 

پزشکان می‌گویند، موفقیت درمان سکته‌های مغزی بین ۳۰ تا ۵۰ درصد است.

بسیاری از متخصصان مغز و اعصاب به اهمیت “زمان طلایی سه ساعته” اشاره می‌کنند

و معتقدند که اگر درمان سکته در ساعت‌های اولیه صورت گیرد،

۳۰ درصد بیماران بدون پیامدها و ناتوانی‌ها، بهبودی کامل می‌یابند.

به همین دلیل انتقال سریع بیمارانی که دچار سکته مغزی شده‌اند

به مراکز درمانی برای دریافت کمک‌های تخصصی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

برای دریافت این خدمات اما ابتدا باید مراکز ویژه‌ای برای درمان سکته‌های مغزی وجود داشته باشد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

روز جهانی آگاهی از لکنت زبان

,

۳۰ مهر یا ۲۲ اکتبر هر سال به “روز جهانی آگاهی از لکنت زبان” اختصاص دارد.

هدف از این نامگذاری، افزایش آگاهی عمومی نسبت به ناروانی گفتار است.

میلیون‌ها نفر در سراسر دنیا از این اختلال گفتاری رنج می‌برند.

لکنت زبان اختلالی چند فاکتوری است. چون عوامل بسیاری در بروز آن نقش دارند.

در افرادی که سابقه خانوادگی لکنت زبان وجود دارد احتمال بروز این اختلال بیشتر است.

 

هنگام صحبت کردن حدود ۱۰۰ ماهیچه  بسیار سریع با یکدیگر فعالیت می‌کنند

 

جالب است بدانید، هنگام صحبت کردن حدود ۱۰۰ ماهیچه در تعامل و هماهنگی بسیار سریع با یکدیگر فعالیت می‌کنند.

افرادی که دچار لکنت هستند مشکل دارند و قادر نیستند این هماهنگی را به شکل کامل داشته باشند.

اختلال لکنت به طور معمول در کودکی و بین دو تا سه سالگی شروع می‌شود که رسیدگی

زودهنگام و مراجعه به گفتار درمانی می‌تواند بهترین روش درمانِ آن باشد.

 

لکنت یکی از مشکلات در حوزه سلامت عمومی است و باید نگاه‌های منفی به این اختلال اصلاح شود.

افرادی که دچار این اختلال هستند تمایل دارند تا دیگران بدانند آنان نیز همچون دیگر افراد جامعه هستند و تنها در صحبت کردن مشکل دارند.

در مواجهه با این افراد لازم است از قطع کردن صحبت آنان خودداری کرده و با این افراد همچون دیگران برخورد شود.

همچنین کمک کردن به این افراد تا بتوانند جمله خود را تکمیل کنند برای آنان ناراحت‌ کننده‌ترین رفتار تلقی می‌شود.

 

از جمله علائم و نشانه‌های لکنت زبان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– مشکل در بیان یک کلمه، عبارت یا جمله

– کشیدن یک کلمه یا صدا در بیان یک کلمه

– تکرار یک صدا، هجاء یا کلمه

– وقفه کوتاه هنگام بیان هجاء یا لغات

– احساس فشار و گرفتگی در صورت یا بالا تنه برای بیان یک لغت

– عدم توانایی در ارتباط برقرار کردن

لکنت/ stuttering

 

همچنین اختلال لکنت ممکن است با علائم دیگری نیز همراه باشد:

 

– سریع پلک زدن

– لرزش لب‌ها یا فک

– تیک‌های صورت

– حرکت سریع سر

– مشت کردن دست‌ها

همچنین ممکن است هنگام هیجان، خستگی یا مضطرب بودن لکنت زبان تشدید شود.

 

محققان مطالعاتی را در مورد عوامل موثر در بروز لکنت زبان انجام داده‌اند که

براساس آنها ترکیبی از فاکتورها در بروز این اختلال نقش دارند.

 

گفتاردرمانی لکنت زبان کودکان | درمان لکنت زبان در کودکان | لکنت زبان کودکان و درمان

 

از جمله عوامل ممکن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– ناهنجاری در کنترل حرکتی گفتاری

– ژنتیک

– همچنین سکته مغزی، ضربه به سر یا دیگر اختلالات مغزی می‌تواند در شیوایی گفتار تاثیرگذار باشد

 

به گزارش ایسنا، مردان نسبت به زنان بیشتر احتمال دارد دچار این اختلال شوند.

در عین حال از جمله فاکتورهایی که ریسک لکنت زبان را افزایش می‌دهند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– تاخیر در روند رشد طبیعی کودک

– سابقه خانوادگی ابتلا به لکنت زبان

– استرس

 

لکنت قابل درمان است

 

والدین با مشاهده اختلال در گفتار کودکان خود می‌توانند به مراکز خصوصی و دولتی گفتار درمانی مراجعه کنند.

لازم است والدین و افراد دارای لکنت بدانند، تنها روش برای درمان و ایجاد گفتار روان ، گفتار درمانی است.

اخیرا برخی افراد سودجو با سواستفاده از شرایط، تبلیغات اغوا کننده‌ی درباره

درمان لکنت مطرح می‌کنند که باعث زیان مالی و روحی به افراد دارای لکنت می‌شوند.

توجه داشته باشید که هیچ روش معجزه آسایی برای درمان قطعی لکنت وجود ندارد.

 

شخصی که دچار لکنت است چه باید بکند؟

 

چند راهکار در این زمینه وجود دارد، از جمله اینکه:

 

– فردی که دچار لکنت است علاوه بر درمان باید همیشه سعی کند آهسته و آزاد صحبت کند و حروف صدادار را بکشد.

 

– با حرکات شل و سبک لب ها از روی کلمات بگذرد.

 

– از جایگزینی کلمات خودداری کند. فرار از برخی کلمات فقط ترس از تلفظ آنها را بیشتر

 

می کند.

 

– در صحبت رو به جلو برود. تکرار کلماتی که بیان شده است، کمکی نمی کند.

 

– ارتباط چشمی طبیعی را با مخاطب حفظ کند.

 

– گهگاه در صحبت لکنت عمدی ایجاد کند! با قطع و تکرار عمدی می توان احساس کنترل بهتری بر روی تکلم در لحظه های حساس پیدا کرد.

 

– در جستجوی کارها و مسائلی باشد که موقع لکنت مشکل را بیشتر می کند.

هر چه فرد خودش لکنتش را تجزیه و تحلیل کند، بهتر می تواند هماهنگی دستگاه تکلم را برقرار کند.

 

– به یاد داشته باشد که هدفش تکلم سلیس تر و بهتر است نه تکلم بی عیب و نقص و ایده آل.

حتی کسانی که هیچ لکنتی ندارند گاهی در صحبت کردن دچار مشکل می شوند.

 

– به مخاطب خود بگوید که لکنت دارد و هرگز لکنت خود را پنهان نکند بلکه با آن روبرو شود.

 

– اگر موقع صحبت دچار اضطراب و تنشمی شود، آن را طبیعی تلقی کند و از آن خجالت نکشد، چون عمداً دچار لکنت نشده است.

 

– زمان هایی را که دچار لکنت بیشتر می شود فراموش کند و مواقعی را که در صحبت کردن موفق بوده است به خاطر بسپارد.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

چه عاملی باعث تشدید لکنت می‌شود

,

در این مطلب با عامل اصلی تشدید لکنت آشنا می‌شویم.

در درمان لکنت زبان، باید بدانیم که معجزه و داروی شفابخشی در کار نیست.

مهمترین مسئله در درمان لکنت پذیرش آن توسط  فرد دارای لکنت است.

هر گونه گیر، کشیدن کلمه و ناروانی در گفتار، تعریف ابتدایی لکنت است.

اگر چه نظریه‌ها و مطالعاتی وجود داشته که علت لکنت را به مواردی چون ژنتیک،

مباحث عصب‌شناسی و روانشناختی مرتبط می‌کنند اما هنوز علت اصلی ناشناخته است.

 

درمان لکنت، تدریجی و زمان‌بر است

 

برای بیان یک کلمه ۱۱۰۰ رویداد عصبی-عضلانی اتفاق می‌افتد تا فرد بتواند یک کلمه را ادا کند

حال اگر یک رویداد درست انجام نشود فرد دچار لکنت می‌شود.

با در نظر گرفتن میزان درگیری فرد، پیچیدگی‌های شخصیتی و شدت عارضه، رویکرد درمانی متفاوت است.

نکته اصلی در درمان لکنت، تدریجی بودن و زمان‌بر بودن درمان است.

 

افراد دارای لکنت بخوانند

 

لکنت فقط گیر و ناروایی گفتار نیست چرا که افراد لکنتی به این دلیل از گفتار در جمع می‌ترسند

که با صحبت نکردن دچار انزوا و گوشه‌گیری شده و نمی‌توانند استعدادها و توانمندی‌های خود را نشان دهند.

افراد دارای  لکنت باید سعی کنند که لکنت خود را بپذیرند تا برای درمان انگیزه داشته باشند

چرا که عدم پذیرش این امر باعث تشدید لکنت می‌شود.

 

لکنت ربان

لکنت / لکنت زبان / درمان لکنت

 

اگر فرد بپذیرد که لکنت دارد بدون هیچ استرس، ترس و واهمه ای صحبت می کند.

درمان لکنت هر چه از سنین پایین‌تر شروع شود بهتر جواب می‌دهد چرا که افراد

در سنین پایین درگیری کمتری دارند و پیچیدگی‌های شخصیت و موقعیت را نیز ندارند و راحت‌تر می‌توانند درمان شوند.

 

استفاده از آرام‌بخش‌ها تاثیر چندانی ندارد

 

تأثیر استفاده از آرام‌بخش‌ها در درمان لکنت، کوتاه مدت است.

داروهای آرامبخش نمی‌توانند تأثیر بسزایی در درمان لکنت داشته باشند

چرا که در اعتماد به نفس کاذب افراد نقش دارد و در بلندمدت باعث اعتیاد فرد و حتی تشدید لکنت می‌شوند.

لطفا از مصرف خودسرانه داروهای آرام‌بخش برای درمان لکنت اجتناب کنبد.

 

فریب تبلیغات اغوا کننده و دروغین را نخورید

 

تبلیغات اغوا کننده در درمان قطعی و ۱۰۰ درصدی لکنت در جامعه وجود دارد .

افراد نباید انتظار داشته باشند که سریعاً و با خوردن چند قرص لکنت‌شان درمان شود چرا که درمان لکنت بلندمدت است.

درمان لکنت مراجعه به گفتار درمانی و انجام راه‌حل‌های پیشنهادی توسط آسیب شناس گفتار و زبان است.

روزنامه جام جم

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

سندرم آسپرگر چیست و چه علائمی دارد؟

,
سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر یک نوع اختلال رشدی عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود.

سندرم آسپِرگِر (AS) موجب بروز مشکلات فراوان در تعاملات اجتماعی و الگوهای رفتاری تکرارشونده و محدودکننده می‌شود.

این عارضه در گذشته مستقل از اوتیسم شناخته می‌شد، اما در سال ۲۰۱۳

در ویرایش پنجم «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» در زیرمجموعه‌ی اختلال طیف اوتیسم (ASD) قرار گرفت.

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ سختی می‌توانند با دیگران تعامل برقرار کنند و معمولا دچار اضطراب و سردرگمی می‌شوند.

 

علل سندرم آسپرگر

 

علت دقیق  این سندرم مشخص نیست، اما به‌ نظر می‌رسد که این عارضه بر اثر ترکیبی از عوامل ژنتیکی

و محیطی که موجب تغییراتی در تکامل مغز می‌شوند، به وجود می‌آید. از آنجایی که سندرم آسپرگر می‌تواند

در نسل‌های بعدی یک خانواده نیز ادامه پیدا کند، گفته می‌شود که برخی موارد آن دارای زمینه‌های ارثی است.

عده‌ای از پژوهشگران معتقدند که عوامل محیطی در اوایل دوران بارداری می‌توانند در ایجاد سندرم آسپرگر مؤثر باشند،

اما این باور هنوز ثابت نشده است. ناهنجاری‌های مغزی نیز شاید با سندرم آسپرگر در ارتباط باشند.

همچنین پژوهشگران از طریق تصویربرداری‌های پیشرفته‌ی مغزی متوجه تفاوت‌های ساختاری و کارکردی

در نقاط خاصی از مغز مبتلایان به سندرم آسپرگر شده‌اند.

 

علائم سندرم آسپرگر

 

  • عدم آگاهی اجتماعی
  • عدم علاقه به اجتماع / و ایجاد رابطه دوستی
  • دشوار ساختن و حفظ دوستی
  • ناتوانی در تحلیل اندیشه ها، و احساسات دیگران
  • بیش از حد با دقت نگاه کردن و یا اجتناب از تماس با چشم
  • عدم تغییر شکل صورت و یا استفاده از عبارات چهره اغراق آمیز
  • عدم استفاده یا درک حرکات
  • ناتوانی درک نشانه های غیر کلامی یا ارتباطات
  • عدم توجه به مرزهای بین فردی
  • غالبا حساس به صدا، لمس، بوی ، و محرک های تصویری
  • انعطاف پذیری و بیش از حد وابستگی به روال
  • الگوهای حرکتی کلیشه ای و تکراری ،مانند حرکت دست .
  • وسواس خاص در باره برخی وسایل و مسائل

 

تفاوت اوتیسم و آسپرگر

 

همچنین کودکان دارای آسپرگر به رغم تلاش زیاد، تمایلی به گفت‌وگو ندارند.

رشد زبان در کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر معمولا در مقایسه با افراد دارای اوتیسم طبیعی است.

کودکان دارای سندرم آسپرگر، نمرات طبیعی در آزمون‌های زبان شامل واژگان،

و دستور زبان دارند که موجب تمایز این سندرم با اوتیسم است.

کودکان و افراد دارای اختلال سندرم آسپرگر دارای هوش معمولی هستند و می‌توانند در جامعه حضور موثری داشته باشند.

 

 

سندرم آسپرگر / سندروم آسپرگر/ بازی‌درمانی

 

میزان شیوع

 

یک از  هر ٢٠٠ کودک به این سندرم مبتلا هستند. میزان شیوع این سندرم در هر دو جنس وجود دارد

اما در جنس پسر بیشتر از دختر است. از هر ۴ پسر یک دختر به سندرم اسپرگر مبتلا است.

 

روش‌های درمان

 

برخی از این درمان‌های عبارت‌اند از:

آموزش مهارت‌های تحصیلی و آکادمیک:

درمان‌های کمک‌آموزشی می‌توانند برای کودکان که به این سندرم تشخیص داده می‌شوند، بسیار مفید باشند.

در این نوع درمان مهارت‌هایی ازجمله سازمان‌دهی یادداشت‌ها، مدیریت اهداف تکالیف و سایر نیازهای خاص یادگیری

به کودک آموزش داده می‌شوند. اغلب کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر می‌توانند با دانش‌آموزان مدارس عادی ادغام شوند.

 

آموزش مهارت های اجتماعی:

 

مبتلایان به سندرم آسپرگر درنتیجه‌ی آموزش مهارت‌های اجتماعی یاد می‌گیرند که تعاملات‌شان

با دیگران را از طریق درک نشانه‌های اجتماعی و بروز واکنش مناسب بهبود ببخشند.

 

آموزش مهارت‌های ارتباطی:

 

افراد دارای سندرم آسپرگر به‌ کمک گفتار درمانی و آموزش‌های زبانی خاص برای مثال یاد می‌گیرند

که چطور مکالمه‌ با دیگران را آغاز و ادامه دهند. فرد در این‌ دسته از آموزش‌ها همچنین یاد می‌گیرد

که لحن صدا هنگام سؤال‌پرسیدن، تأییدکردن، ابراز مخالفت یا فرمان‌دادن چگونه باید باشد.

از دیگر آموزش‌های مرتبط می‌توان به چگونگی تفسیر نشانه‌های کلامی و غیرکلامی و نحوه‌ی پاسخ صحیح به این نشانه‌ها اشاره کرد.

 

رفتار درمانی شناختی (CBT):

 

مبتلایان به این سندرم از طریق رفتار درمانی شناختی یاد می‌گیرند که احساسات‌شان را کنترل کنند

و از علایق وسواسی و روتین‌های تکرارشونده‌ بکاهند.

 

تغییر و اصلاح رفتار:

 

تغییر و اصلاح رفتار شامل استراتژی‌هایی است که موجب تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای بیهوده می‌شود.

 

کار درمانی و فیزیوتراپی:

 

کاردرمانی و فیزیوتراپی در مبتلایان به این سندرم موجب بهبود مشکلات یکپارچگی حسی و تقویت هماهنگی‌های حرکتی می‌شود.

 

دارو درمانی:

 

هیج دارویی برای سندرم آسپرگر وجود ندارد، اما ممکن است برخی داروهای خاص برای رفع علائم و درمان اضطراب تجویز شوند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

هر آنچه باید از شکاف لب و کام بدانیم

,
شکاف کام و لب در نوزادان و کودکان

شکاف لب و کام  می‌تواند سبب اختلال در گفتار به دلیل نارسایی کام شود.

طبق آمارهای نیمه رسمی از استان‌های مختلف کشور از هر ۷۰۰ تا یک هزار تولد زنده،

یک کودک با شکاف کام به دنیا می آید که جمعیت کمی هم نیست.

کام یک عضوی از دهان است : کام همان سقف دهان است که شامل دو بخش جلوئی و عقبی است.

بخش جلوئی کام  استخوانی  و به آن سخت کام می‌گویند. بخش عقبی کام بیشتر عضلانی است و به آن نرم کام می‌گویند.

وظیفه این بخش بستن و جدا کردن حفره دهان از حفره بینی است. اگر حفره بینی از حفره دهان جدا نباشد

در حرف زدن و غذا خوردن دچار مشکل می‌شویم. حفره دهان و حفره بینی از طریق کام از هم جدا می‌شوند.

شکاف کام و لب  به نوعی بدشکلی گفته می‌شود که به دلیل بسته نشدن شکاف دهان جنین در مراحل اولیه بارداری به وجود می‌آید.

این نقص مادرزادی بسیار شایع است و تخمین زده می‌شود که در هر سه دقیقه ، یک نوزاد لب شکری متولد می‌شود،

به عبارتی از هر ۵۰۰ تا ۷۵۰ نوزاد متولد شده یک نوزاد دچار شکاف لب و کام است.

 

شیوع شکاف کام و لب

 

بر اساس یافته‌های تحقیقات، شیوع این ناهنجاری، یک در هر هزار تولد است.

شکاف لب، به تنهایی در ۲۱ درصد جمعیت تحت تاثیر اتفاق می‌افتد؛

در حالی که ۴۶ درصد شامل لب و کام و ۳۳ درصد از نوع شکاف کام است.

افزایش سن والدین و به ویژه پدر، ‌یک عامل خطر محسوب می‌شود

و وقتی که پدر و مادر هر دو سن بالای ۳۰ سال داشته باشند،

شکاف لب نیز در سمت چپ و در میان نوزادان پسر بیشتر دیده شده است.

شکاف کام

 

 

با توجه به این که شایع‌ترین نقص ارثی تکاملی در ناحیه دهانی – صورت، شکاف است

و این امر به دلیل بروز مشکلات در آینده، نیازمند توجه و پیگیری‌های درمانی است،

پژوهشی در کشور بر روی ۱۴ هزار و ۳۶ پرونده در یکی از زایشگاه‌های شهر بابل طی ۴ سال

به منظور بررسی میزان فراوانی شکاف لب و کام صورت گرفته است.

نتایج نشان داد؛در هر ۱۲۷۶ زایمان، یک نوزاد با شکاف کام، لب یا نوع توام متولد شده است.

از مجموع یازده نوزاد مبتلا به شکاف، شش نوزاد مونث و پنج نوزاد مذکر بودند.

همچنین شکاف کام فقط در یک نوزاد دختر، شکاف لب در سه دختر و دو مورد پسر و شکاف لب و کام

توام در دو مورد نوزاد دختر و ۳ مورد نوزاد پسر دیده شد.

 

انواع شکاف لب و کام

انواع شکاف را می‌توان از یک جهت به سه نوع مهم تقسیم کرد.

  1. شکاف کام
  2. شکاف لب
  3. شکاف مخفی ( شکاف زیر مخاطی )

 

شکاف کام چیست ؟

 

شکاف کام ، شیاری غیرطبیعی و مادرزادی در وسط ( خط میانی ) کام است که زبان کوچک، نرم کام و سخت کام را در بر می‌گیرد.

در این حالت بدلیل بوجود نیامدن یا رشد ناقص سقف دهان، فضای دهان و بینی با هم مخلوط شده می‌شود.

 

شکاف لب چیست؟

 

 شکاف لب ، این شکاف بین  لب بالایی است.  شکاف لب از یک تورفتگی کوچک تا جدائی کامل لب متغیر است.

برخی در گذشته به این اختلال لب شکری می گفتند. لب‌شکری در اصل به شکافی گفته می‌شود که در لب بالا وجود دارد.

این شکاف ممکن است در وسط یا سمت چپ و یا راست لب باشد. کودکانی که شکاف لب به تنهایی دارند

مشکلات کمتری را تجربه می‌کنند. مهمترین مشکل این کودکان ، زیبایی لب است که با عمل جراحی برطرف می‌شود.

 

شکاف مخفی ( شکاف زیر مخاطی )چیست ؟

 

شکاف کام زیر مخاطی بر خلاف موارد بالا در زمان تولد تشخیص داده نمی شود.

در این حالت شکاف در سقف دهان ( سخت کام و یا نرم کام  ) وجود دارد ولی هویدا نیست.

در این حالت پوست سقف دهان روی شکاف را پوشیده است.

افراد دارای شکاف مخفی و یا شکاف کام زیر مخاطی در هنگام صحبت کردن توانایی کافی برای

جلوگیری خروج هوا از دهان به بینی را ندارد. و عدم کفایت دریچه کامی حلقی آنها باعث شک در شکاف کام زیر مخاطی می‌شود.

متخصصان در برخی از موارد با معیانه سقف دهان از طریق انگشت و یا دیگر موارد می‌توانند

به شکاف زیر مخاطی آنها پی ببرند. بزرگترین مشکل این افراد کیفیت گفتار تو دماغی ( خشیومی است. )

گفتار درمانی در شکاف لب و کام

شکاف لب

 

یکی از اولین سوالاتی که والدین پس از تشخیص شکاف کام و یا شکاف لب فرزندشان

از ما می‌پرسند این است که علت چیست ؟

کام شکاف دار هم به علت عوامل ژنتیکی و هم عوامل محیطی ممکن است در کودکان بروز کند.

 

علت کام شکاف دار ( شکاف کام و لب )

 

مجموعه ای از عوامل ژنتیکی و محیطی می توانند در بروز بیماری شکاف موثر باشند .

از جمله عوامل محیطی می توان به مصرف بعضی از داروها در دوران حاملگی ، بیماری‌های دوران حاملگی

و مصرف سیگار و الکل و کمبود فولیک اسید در دوران بارداری اشاره نمود . همچنین سن بالای پدر و

وجود استرس در دوران بارداری از عوامل دیگر ایجاد کننده کام شکاف دار است.

عوامل ناشناخته ای نیز مثل جهش ژنی نیز در بروز این مشکل نقش دارند.

 

تشخیص شکاف کام در سونوگرافی

 

مادران باردار از طریق سونوگرافی سه بعدی می‌توانند به تشخیص شکاف کام کمک کنند.
لذا توصیه می‌شود خانواده‌هایی که شکاف کام و لب  را به صورت وراثتی دارند نسبت
به انجام سونوگرافی در دوران بارداری اهتمام بیشتری داشته باشند.

از طریق آزمایش خون مادر نمی‌توان به شکاف کام و لب جنین پی برد.

بنابراین بهترین راه شناسایی شکاف کام ، تشخیص شکاف کام در سونوگرافی است.

 

عوارض شکاف لب و کام (کام شکاف دار ) :

 

نوزاد مبتلا به شکاف لب و کام، از بدو تولد خود با مشکلات فراوانی دست به گریبان شده

که در صورت عدم دریافت مراقبت‌های پزشکی درست و به موقع، تا پایان عمر خود هیچ‌گونه رهائی

از آن مشکلات نخواهد داشت. عوارض شکاف کام و لب موارد زیر است:

 

  1. مشکل میدن شیر و تغذیه
  2. مشکلات گفتاری
  3. ایجاد عفونت های مکرر گوش و کم شنوایی
  4. رشد نامنظم دندان‌ها

 

 

گفتار درمانی در شکاف کام و لب

 

در کودکان دارای شکاف لب و کام ( کام شکاف دار )  وجود مشکلات گفتاری در مقاطعی از زندگی آن‌ها متداول است.

بهترین اقدامی که والدین می‌توانند انجام دهند مراجعه به کلینیک گفتار درمانی در اولین فرصت ممکن است.

از آنجائی که راه بینی و دهان این بیماران یکی است و عضلات کام وظیفه خود را در صحبت کردن

به درستی انجام نمی‌دهند این کودکان ممکن در ادای کلمات و جملات دچار مشکلات جدی هستند.

 حتی ممکن است پس از عمل جراحی و بسته شدن شکاف ، بدلیل بد یادگیری کودکان همچنان

به گفتار خشیومی و تلفظ اشتباه خود ادامه بدهند .

مراجعه به آسیب شناس گفتار و زبان بهترین راه برای اصلاح تلفظ این کودکان است.

 

کاهش ضریب هوشی کودکان دارای شکاف کام و لب

 

نوزاد پس از ورود به یک و نیم ماهگی، چنانچه کام آنان ناقص باشد، گوش آنها خوب هوا نمی‌گیرد

و صداها را بم و گنگ می شنود و اگر نتواند صداها را خوب تشخیص دهند،

قسمتی از مغز که مسوول هوش ، شنیدن و صحبت کردن است رشد نمی‌کند.

این مشکلات موجب می شود اگر کودکی IQ (ضریب هوشی) ۱۲۰ داشته باشد، ضریب هوشی اش به ۱۰۰ تبدیل شود.

گاهی والدین به این بیماری توجه نمی‌کنند و موجب صدمه زدن به حس شنوایی کودکان خود می‌شوند،

برخی از این کودکان تازه در دوران مدرسه شناسایی می شوند.

۹۵ درصد کودکان مبتلا به شکاف کام، مشکل شیپور استاش (مجرای باریکی که گوش میانی را به حلق وصل می‌کند)

دارند بنابراین در ۱۰ ماهگی آنان را عمل می کنند و دستگاه تهویه کوچکی داخل گوش قرار می‌دهند

تا صداها طنین مناسب پیدا کرده و کودکان راحت تر صحبت کنند.

منبع: خبرگزاری ایسنا

خبرگزاری ایرنا

هوشکالا

 

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]