نوشته‌ها

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی با کاردرمانی

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی موضوعات قابل بحپ در این مقاله

درمان‌های اختلال بیش‌فعالی

۶ تکنیک کاردرمانی در خانه که واقعاً تفاوت های زیادی در کودکان بیش فعال ایجاد می‌کنند.

کودکان و نوجوانان مبتلا به بیش‌فعالی، اختلالات یادگیری یا برخی از اختلالات مربوطه، از کار درمانی به شدت نفع می‌برند.

اما از آنجا که یک کاردرمانگر آموزش‌دیده همیشه در دسترس و مقرون به صرفه نیست، در اینجا ۶ ابزار کاردرمانی بازنگری‌شده آورده شده است

که والدین می‌توانند در خانه برای تقویت استقلال و بهبود میزان موفقیت فرزندشان در مدرسه و زندگی از آنها استفاده کنند.

نوشته کارا کاسیلنیسکی

یک پسر شاد مو قرمز که برای آرامش از سی‌دی‌های کاردرمانی در خانه استفاده می‌کند.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

کاردرمانگرها به کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلال‌های کمبود توجه (ADHD یا ADD)،

اختلال پردازش حسی یا سایر تأخیرهای رشد کمک می‌کنند

تا مهارت‌های خود را در همه چیز از نوشتن تا انجام تکالیف منزل ارتقا دهند.

درمان‌های کاردرمانی از جامعه شناسی، عصب‌شناسی، آناتومی و روانشناسی بهره گرفته‌اند تا یک برنامه شخصی

برای چالش‌های منحصر به فرد جسمی و روانی هر کودک، با هدف بهبود عملکرد روزانه و کیفیت کلی زندگی ایجاد کنند.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

متأسفانه کار درمانی به دلیل موقعیت مکانی، هزینه یا خدمات مدرسه برای بسیاری از کودکان از دسترس خارج است.

برای این بچه ها و دیگرانی که از تقویت (مهارت‌های خود) در خانه بهره‌مند می‌شوند، چندین تمرین با طراحی کاردرمانی وجود دارد

که والدین میتوانند برای ایجاد عملکردهای اجرایی، تشویق استقلال و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی استفاده کنند.

از این ۶ تمرین ساده در خانه برای افزودن عناصر سازنده کار درمانی به برنامه درمانی کودک خود استفاده کنید.

 

  1. از ابزارهای بصری و پاداش برای کاهش فشار و پاداش‌طلبی استفاده کنید

کودک مبتلا به بیش‌فعالی ممکن است هنگام مواجه شدن با یک پروژه چند مرحله‌ای تمایل به انصراف داشته باشد.

کاردرمانگران با آموزش روش‌های مشخص برای تقسیم وظایف به قطعات کوچک‌تر و

قابل کنترل و حفظ انگیزه شخصی در هر مرحله، به مقابله با این گرایش کمک می‌کنند.

والدین نیز می‌توانند در خانه همین کار را با استفاده از

ابزارهای بصری و پاداش‌های ملموس و کوچک که پیشرفت تدریجی را تشویق می‌کنند، انجام دهند.

ابزارهای بصری و پاداش‌های ملموس، آرام‌کننده ذهن‌های بیش‌فعال است.

نوع مناسب این نشانه‌ها یا پاداش‌ها بستگی به کار در حال انجام کودک دارد.

برای مثال کودکی که در حال تمیز کردن اتاق خود است،

ممکن است از یک نقشه فیزیکی بهره ببرد که در آن نواحی اولویت‌دار در تمیز شدن مشخص گردیده‌اند.

کودکی که برای شروع کردن مشق‌هایش مشکل دارد،

می‌تواند از یک برنامه مکتوب شامل بخش‌بندی مشق‌هایش و زمان اتمام هر بخش، بهره ببرد.

«به اتاقت برو و مشق‌هایت را بنویس» برای بسیاری از کودکان مبتلا به بیش‌فعالی بی‌معنا است.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

اما بخش‌بندی کردن وظایف شامگاهی او (و نوشتن آنها روی کاغذ) می‌تواند کمک زیادی کند.

پاداش ها نیز براساس وظیفه و انگیزه هر کودک خاص متفاوت است.

کودکی که عاشق شیرینی است، می‌تواند برای خواندن هر فصل از کتاب یک شکلات پاداش بگیرد.

در طرف دیگر، کودکی که عاشق بازی‌های کامپیوتری است،

با تعیین پاداش ۲۰ دقیقه بازی ماینکرفت ممکن است ترغیب به ادامه مطالعه شود.

[خودآزمایی: آیا کودک شما اختلال پردازش حسی دارد؟]

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

  1. برای مشخص کردن انتظارات و دستورالعمل‌ها یک دفترچه مقررات بنویسید.

کودکان مبتلا به بیش فعالی از قوانین مکتوب، انتظارات واضح و تعیین مسئولیت نفع می‌برند.

به همین دلیل است که کاردرمانگران از روبریک‌ها (مقررات مکتوب) استفاده گسترده می‌کنند.

چنین اقدامی به کودکان این امکان را می دهد

که دقیقاً آنچه را که از آنها در یک زمینه یا وظیفه مشخص انتظار می‌رود، درک کنند.

دادن دستورات گنگ به کودکان بیش فعال (مانند اینکه من از تو انتظار دارم تکالیفت را مرتب بنویسی)، فقط باعث استرس و سردرگمی آنها می‌شود.

منظور از «مرتب» چیست؟ در عوض قوانین و مقررات را به صورت مکتوب در اختیار او قرار دهید تا پیش از انجام هر کار بتواند

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

سردرگمی خود را از بین برده، استقلال را تمرین کرده و تصور دقیقی از موفقیت (در انجام آن وظیفه خاص) به دست آورد.

در خانه، تقریباً برای هر کار یا مجموعه ای از کارها، از تکالیف درسی گرفته تا کارهای روزانه، از قوانین و مقررات مکتوب استفاده کنید.

می‌توانید مجموعه‌ای از قوانین و مقررات را به صورت آماده دانلود کنید یا خودتان (به صورت جداگانه یا با همکاری فرزندتان) آنها را بنویسید.

بسته به سن و سطح بلوغ فرزندتان، می توانید قوانین خود را با استفاده از اعداد،

حروف یا علائم نمره‌گذاری کنید و آن را به اندازه مناسب ساده یا پیچیده سازید.

 

  1. برای واکنش‌های سالم‌تر، مناطق آرامش ایجاد کنید

کودکان مبتلا به بیش‌فعالی، اختلالات یادگیری یا چالش‌های حسی در معرض فروپاشی و فرسودگی قرار دارند،

به ویژه هنگامی که با تکالیف یا انتظارات نامناسب با سطح رشد خود مواجه شوند.

کاردرمانگران می‌آموزند که این استرس بیش از حد را پیش‌بینی کرده و «مناطق آرامش» برای آنها در نظر بگیرند؛

مناطقی که کودکان در هنگام استیصال، استرس یا فشار روانی می‌توانند به تنهایی یا گروهی به آنجا رفته و آرامش خود را بازیابند.

در خانه، به کودک خود کمک کنید تا مسئولیت احساسات خود را به عهده بگیرد

و قبل از اینکه از کنترل خارج شود، به مناطق فیزیکی مشابهی برای آرام شدن برود.

یک منطقه آرامش می تواند هر مکانی باشد (یک اتاق خواب اضافی یا گوشه‌ای آرام از آشپزخانه). این منطقه را با هر چیز مفید و دلچسبی غنی کنید.

یک پتو، یک جعبه اسبا‌ب‌بازی یا یک دستگاه پخش موسیقی پر از موسیقی‌های آرامش‌بخش می‌توانند از گزینه‌های شما باشند.

اول و مهمتر از هر چیز، این منطقه باید به کودک شما کمک کند که چند نفس عمیق بکشد،

احساساتش (چه مثبت و چه منفی) را به طور کامل حس کند و هنگام شروع خشم، خود را آرام سازد.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

[نحوه تمرین بازی درمانی در خانه]

  1. یک رژیم غذایی احساسی طراحی کنید.

هر کودکی که نیازهای حسی پیچیده‌ای داشته باشد (به عنوان مثال جویندگان حسی یا اجتناب‌کنندگان حسی)

می‌توانند از یک «رژیم غذایی حسی» یا مجموعه‌ای از فعالیت‌های تجویز شده استفاده کنند که به بدن وی کمک می‌کند

انواع ورودی‌های حسی مورد نیاز قبل از اختصاص انرژی آن به یادگیری را بدست آورد.

این امر به ویژه در مورد یادگیری آکادمیک صحت دارد که در فهرست نیازهای غریزی کودک، توجه چندانی به آن نمی‌شود.

کاردرمانگرها برای طراحی یک رژیم غذایی حسی منحصر به فرد و متناسب با نیازهای کودک خاص، مناسب‌ترین گزینه هستند

اما شما هم می‌توانید برخی از قوانین کلی را برای طراحی مداخلات حسی موقت برای کودک خود دنبال کنید.

 

از طرف دیگر، کار سنگین (فعالیت‌هایی که مانند فشارها یا کشش‌هایی بر خلاف بدن وارد می آورند، مانند شنای دیواری)

برای بیشتر کودکان با نیازهای حسی پیچیده، صرف نظر از اینکه در کدام انتهای طیف حسی قرار بگیرند، مفید است.

جایگزین‌های میز ناهارخوری مانند توپ‌های ورزشی یا میزهای ایستاده نیز می‌توانند

ورودی فیزیکی لازم را به دانش‌آموزان بدهند تا حضور بهتری در کلاس یا خانه داشته باشند.

 

سایر اصلاحات کوچک، مانند خرید لباس بدون برچسب یا اجتناب از نورهای فلورسنت،

می‌تواند تفاوت زیادی در حفظ تعادل حسی کودک ایجاد کند.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

  1. حواس پرتی را با ترفندهای خاص بیش‌فعالی کاهش دهید

کاردرمان‌گرها از طیف وسیعی از ابزارها و تکنیک‌ها برای کمک به کودکان در تقویت عضلات تمرکز و بهبود دامنه توجه‌شان استفاده می‌کنند.

برخی از آنها مانند اسباب‌بازی‌های آرامش‌بخش (نظیر اسپینر) به خوبی توسط والدین این کودکان شناخته شده است.

اسباب‌بازی‌های آرامش‌بخش مدل‌های مختلفی دارند و اکثر آنها به حدی کوچک هستند

که در جیب قرار گرفته و بدون جلب توجه بی مورد استفاده می‌شوند.

سایر عوامل کاهش حواس‌پرتی جایگاه کمتری در جامعه بیش‌فعالی به دست آورده‌اند

(مانند عوض کردن کاغذهای سفید با کاغذهای رنگی).

مغز بیش‌فعال می‌تواند در مواجهه با کاغذهای سیاه و سفید بیش از هر حد برانگیخته شود

و این مساله در نور شدید منجر به حواس‌پرتی می‌شود.

اسکن تکالیف درسی فرزندان و پرینت مجدد آن روی برگه‌های آبی‌کمرنگ،

سبز کمرنگ یا صورتی کمرنگ، راه ارزان برای تمرکز بهتر فرزندتان بر کارش است.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

  1. مغزهای مبتلا به بیش‌فعالی را آگاهانه تأدیب کنید.

آیا تا به حال بعد از کار به خانه رانندگی کرده‌اید و پس از رسیدن‌، متوجه شده باشید که سفر را به یاد نمی‌آورید؟

بدن ما طوری برنامه ریزی شده است که روال های مکرر را دنبال کند و ما هنگام وقوع هر لحظه متمرکز یا متوجه آن نمی‌شویم.

(به این صورت، مغز می‌تواند بر اولویت‌ها متمرکز شود.) برای کودکان مبتلا به بیش‌فعالی،

این گرایش طبیعی مغز می‌تواند اثرات منفی داشته باشد و منجر به پرخاشگری یا افزایش اضطرابشان شود.

کاردرمانگران با استفاده از تکنیک‌های ذهن‌آگاهی به کودکان کمک می‌کنند

تا از استرس ناشی از احساس عدم کنترل بر اوضاع جلوگیری و آن را مدیریت کنند.

آنها به کودکان کمک می‌کنند تا در برنامه‌های روزمره‌شان خود اقدام به تأدیب و تنبیه خود کنند.

 

بیش فعالی چیست و چگونه درمان می شود | درمان بیش فعالی

 

«تأدیب و تنبیه» در اینجا ممکن است به معنای پراکندن یک رایحه آرامش‌بخش در زمان انجام تکالیف مدرسه باشد

تا کوچک بتواند متمرکز باقی مانده و در این بخش (گاه حوصله‌سربر) از برنامه‌های روزمره‌اش ذهنش را حاضر نگه دارد.

کودکی که دچار اضطراب ناگهانی می شود، ممکن است با توجه عمدی به برخی از جنبه‌های جهان پیرامون، خود را تأدیب کند.

شما می‌توانید به کمک او آمده و بخواهید پس از یک نفس عمیق، یک شی قرمز را در اتاق شناسایی کند.

سپس یک زرد؛ سپس یک آبی. کودک شما با قرار دادن در محیط خود، تمرکز خود را به بیرون معطوف می‌کند و از استرس و ترس‌های درونی غافل می‌شود.

کاردرمانگرها کودکان را «اصلاح» نمی‌کنند؛ بلکه آنها را توانمند می‌کنند.

با استفاده از این تکنیک های کاردرمانی در خانه، کودک را قادر خواهید ساخت

تا علائم خود را بهتر درک کند و گام‌های واقعی و مشخصی را برای مدیریت آنها بردارد.

 

منبع این مفاله

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

تاثیر یک مکمل بر بیش‌فعالی کودکان

,
اختلال نقص توجه و بیش فعالی

بیش‌فعالی که یکی از شایع‌ترین اختلالات روانپزشکی در کودکی و نوجوانی است

و کم‌توجهی، بی‌قراری و تکانشگری از علائم اصلی این اختلال به شمار می‌رود.

البته عوامل زیستی و محیطی می‌توانند در بروز این بیماری تاثیرگذار باشند.

بر اساس این تحقیق، از داروهای محرک و غیر محرک در درمان

این اختلال استفاده می‌شود که دارای عوارض جانبی هستند.

بنابراین بسیاری از والدین به دنبال روش درمانی جایگزین هستند.

اصلاحات رژیم غذایی، به خصوص مصرف کافی فیبر و

همچنین استفاده از مکمل های پروبیوتیک،

برای حفظ سلامت روده و ترکیب میکروبیوتا پیشنهاد شده است.

تفاوت اختلال بیش فعالی با اوتیسم

در  این تحقیق آمده است:« با توجه به شیوع بالای بیش‌فعالی کودکان

و عوارض دارویی ناشی از مصرف داروها و تاثیر و نقش میکروبیوتا

بر روی سیستم عصبی و همچنین نتایج حاصل از تنها مطالعه ای

که به بررسی تاثیر مصرف مکمل پروبیوتیک بر روی

شیوع اختلال ADHD(بیش‌فعالی) پرداخته است و به دلیل اینکه

هیچ مطالعه ای در ارتباط با تاثیر مصرف مکمل سینبیوتیک

بر روی کاهش علائم اختلال ADHD وجود ندارد،

این مطالعه جهت بررسی اثر احتمالی مصرف مکمل سینبیوتیک

بر روی علائم اختلال ADHD در کودکان ۶ تا ۱۱ سال انجام شد.»

بیش فعال / بیش فعالی
اختلال کم‌توجهی‌ بیش‌فعالی

در این کارآزمایی بالینی دو سو کور، ۵۰ بیمار (۶ تا ۱۱ سال)

مبتلا به ADHD از بیمارستان روزبه گرفته شد که به صورت تصادفی

به گروه دریافت کننده مکمل سینبیوتیک یا دارونما تقسیم شدند.

کاردرمانی برای کودکان مبتلا به بیش فعالی

بیماران به مدت هشت هفته، روزانه یک کپسول حاوی مکمل سینبیوتیک

یا دارونما مصرف می‌کردند و همزمان بر اساس نظر از ابتدای

مطالعه شروع به مصرف ریتالین با دوز تعیین شده زیر نظر متخصص روانپزشکی نیز کردند.

پرسشنامه مشخصات عمومی در ویزیت اول و همچنین سه پرسشنامه

یادآمد خوراک ۲۴ ساعته در ویزیت های اول و دوم و سوم از بیماران

با مراجعه حضوری گرفته شد. همچنین اندازه گیری‌های آنتروپومتریک

شامل قد، وزن و نمایه توده بدن (BMI) در ابتدای مطالعه از بیماران گرفته شد.

اثربخشی درمان با استفاده از پرسشنامه کانرز که در ویزیت اول،

هفته چهارم و هشتم توسط والدین پر می‌شد، ارزیابی شد.

براساس مطالعات حاضر، اختلاف معنی‌داری بین دو گروه از لحاظ

میانگین قد، وزن، BMI، سن، جنس و میزان مصرف کربوهیدرات، چربی کل، پروتئین،

فیبر، PUFA3, PUFA6, MUFA, SAFA، کلسترول و

کل انرژی دریافتی در ابتدا، هفته چهارم و هفته هشتم مشاهده نشد.

بعد از تعدیل متغیرهای مخدوشگر تفاوت معنی‌داری بین دو گروه برای

امتیاز پرسشنامه کانرز و CGI و همچنین مشکلات مقابله‌جویی،

مشکلات شناختی-بی‌توجهی و بیش‌فعالی مشاهده نشد.

بنابراین مصرف مکمل سینبیوتیک تاثیر معنی داری بر کاهش

علائم ADHD در کودکان ۶ تا ۱۱ سال ندارد.

به گزارش پایگاه توانبخشی ایران ، این تحقیق توسط میلاد قناعت گر دانشجوی کارشناسی ارشد

در رشته علوم تغذیه از دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی – درمانی شهید بهشتی انجام شده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

تفاوت اختلال بیش فعالی با اوتیسم

,
کم‌توجهی-بیش‌فعالی

اختلال کم توجهی بیش فعالی (ADHD)  و  اوتیسم می توانند شباهت زیادی با یکدیگر داشته باشند.

کودکان با هر دو  اختلال می توانند در تمرکز مشکل داشته باشند.

آنها می توانند بی قرار باشند یا به سختی ارتباط برقرار کنند.

آنها ممکن است در مدرسه و با ارتباط گیری مشکل داشته باشند.

 

اگرچه  هر دو اختلال اوتیسم و کم توجهی بیش فعالی علائم مشترک فروانی دارند

و ممکن است شبیه هم باشند اما دو اختلال متمایز و جداگانه هستند.

اختلالات طیف اوتیسم مجموعه ای از اختلالات مربوط به رشد است

که می تواند بر مهارت های زبانی ، رفتاری ، تعاملات اجتماعی و توانایی یادگیری تأثیر بگذارد.

 

حقایق و افسانه‌ها درباره کم‌توجهی-بیش‌فعالی

 

اختلال کم توجهی _ بیش فعالی بر نحوه رشد و پیشرفت مغز تأثیر می گذارد.

برخی کودکان می توانند هر دو اختلال را  داشته باشند.

 

اختلال نقص توجه و بیش فعالی

بیش فعالی /  اختلال نقص توجه و بیش فعالی

تشخیص اولیه  و صحیح به این کودکان کمک می کند تا مداخلات درمانی مناسب دریافت کنند ،

و  پیشرفت و یادگیری از آنان دریغ نمی شود.

 

  این دو اختلال چه تفاوت هایی دارند؟

 

به توجه کودک دقت کنید، کودکان دارای اوتیسم در چیزهایی که دوست ندارند ،

مشکل توجه و تمرکز دارند، مانند خواندن کتاب یا انجام یک معما و نسبت به مواردی که دوست دارند،

تمرکز دارند، مانند بازی با یک اسباب بازی یا شی خاص.

کودکان دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی از تمرکز برچیزهایی که باید بر روی آنها تمرکز کنند ، دوری می‌کنند.

 

لازم است نحوه برقراری ارتباط کودک نیز بررسی شود. کودکان دارای اوتیسم در برقراری ارتباط خودمحور هستند

و کمتر نسبت به دیگران توجه می کنند و آگاهی اجتماعی ضعیف است.

کودک دارای اتیسم از برقراری تماس چشمی پرهیز می کند و در بیان احساس خود مشکل دارند

و از کلمات دارای مفهوم در جملات شان استفاده نمی کنند.

 

کاردرمانی برای کودکان مبتلا به بیش فعالی

 

کودکان دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی ممکن است بدون وقفه صحبت می کنند.

وسط حرف دیگران می پرند! و سعی می کنند فقط حرف خودشان را بزنند.

همچنین برخی از کودکان دارای اوتیسم می توانند ساعت ها در مورد موضوعی که به آن علاقه مند هستند، صحبت کنند.

 

سندرم آسپرگر

سندرم آسپرگر

 

کودکان دارای اوتیسم عاشق نظم و تکرار است ، اما کودکان دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی،

اینگونه نیست، حتی اگربه نفعش باشد. به عنوان مثال ، کودک دارای اوتیسم شاید همیشه فقط یک نوع غذا را بخواهد

یا فقط یک نوع اسباب بازی یا لباس را انتخاب کند و اگر روال زندگی اش تغییر کند غمگین می شود.

 

اما کودک دارای اختلال کم توجهی بیش فعالی دوست ندارد برای مدت زیادی کارهای تکراری انجام دهد.

 

تشخیص

 

اگر فکر می کنید کودک شما هر دو اختلال اوتیسم و کم توجهی بیش فعالی دارد،

با پزشک خود در مورد آزمایش مورد نظر صحبت کنید. هیچ روشی وجود ندارد که بتواند بگوید

کودک هر دو شرایط را دارد یا فقط یکی را.  پزشک اطفال شما را  به متخصص کاردرمانی و گفتار درمانی ارجاع می دهد.

 

برای تشخیص اختلال کم توجهی بیش فعالی  یا ADHD ، متخصصان به رفتارها در طول زمان متمرکز می شوند،

رفتارهایی مانند حواس پرت یا فراموشی ، عدم پیروی از قوانین ، عدم رعایت نوبت ، بی قراری و وول خوردن توجه می کنند.

متخصصان از والدین ، ​​معلمان و مراقبان کودک سوالاتی را می پرسند و دلایل احتمالی برای علائم را در نظر می گیرند.

 

تشخیص اوتیسم با پاسخگویی به پرسشنامه در مورد کودک شروع می شود، سوالات پرسشنامه اغلب

در مورد رفتارهای کودک از سنین نوزادی و کودکی شروع می شوند. آزمون ها و ابزارهای بعدی ممکن است

شامل پرسشنامه ، چک لیست ها ، مصاحبه ها و فعالیت های مشاهده شده باشد.

 

درمان

 

پزشکان برای درمان هر دو اختلال، کاردرمانی، گفتار درمانی و رفتار درمانی را پیشنهاد می دهند.

علاوه بر این احتمال تجویز دارو نیز هست. با این حال دریافت خدمات درمانی خوب و مناسب مورد تاکید است.

هیچ روش یکسانی برای درمان و بهبودی اختلال کم توجهی بیش فعالی  وجود ندارد.

علائم اختلال کم توجهی بیش فعالی و درمان آنها ممکن است با گذشت زمان تغییر کند.

 

مزایای گفتاردرمانی برای اوتیسم

 

برای کودکان دارای اوتیسم انواع مختلف روش های درمانی مانند کاردرمانی، گفتار درمانی، یکپارچگی حسی ،

تجویز می شود تا بتواند به کودک برای برقراری ارتباط و رشد مهارت ها کند.

 

پزشکی نمی تواند اوتیسم را درمان کند ، اما ممکن است علائم مرتبط

با آن مانند مشکل در تمرکز یا انرژی زیاد مقابله کرده و آن را آسان تر کند.

منبع: webmed

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

گفتار درمانی کودکان | گفتار درمانی چیست؟

, ,
تمرینات گفتار درمانی کودکان

گفتار درمانی کودکان چیست؟

گفتار درمانی ، درمانی برای اکثر کودکان مبتلا به اختلالات گفتاری و یا زبانی است.

چرا بعضی از کودکان نیاز به گفتار درمانی دارند؟ | گفتار درمانی در تهران

کودکان ممکن است به دلایل مختلف از جمله موارد زیر نیاز به گفتار درمانی داشته باشند:

اختلالات شنوایی

اختلالات شناختی یا سایر تأخیرهای رشد

ضعف عضلانی در عضلات حفره دهان

گرفتگی مزمن صدا

شکاف لب یا کام یا هردو

کودکان دارای اوتیسم

مشکلات برنامه ریزی حرکتی

اختلالات روانی گفتار (ناروانی ، لکنت زبان و کلاترنیگ یا همان تندگویی)

مشکلات تنفسی (اختلالات تنفسی)

اختلالات تغذیه و بلع

آسیب تروماتیک مغز

گفتار درمانی کودکان باید در اسرع وقت شروع شود

طبق مطالعات و مقالات پزشکی کودکانی که گفتاردرمانی را زودتر (قبل از ۵ سالگی) شروع می کنند نسبت به افرادی که بعداً شروع می شوند ، نتایج بهتری دارند.

ولی این بدان معنا نیست که بچه های بزرگتر در درمان به خوبی عمل نمی کنند.

پیشرفت آنها ممکن است کندتر باشد ، زیرا آنها الگوهای آموخته شده که باید تغییر کنند را یاد گرفته اند.

 

 

کودکی که رشد گفتار و زبانش از الگوی طبیعی پیروی می کند، اما بسیار کند پیش می‌رود دارای تاخیر زبانی است.

اما کودکانی که اشکالاتی در یادگیری زبان دارند و از الگوی طبیعی رشد زبان پیروی نمی کنند دارای اختلال زبانی هستند.

برای مثال کودکی که دو ساله است و دارد کلمات اولیه را یاد می‌گیرد دارای تاخیر است.

 

کودکی که چهار ساله است و خزانه واژگان خوبی دارد اما فقط در قالب جملات

یک یا دو کلمه ای صحبت می‌کند احتمالا دارای اختلال زبانی است.

 

تاخیر و اختلال زبانی می توانند در اثر اختلالاتی چون اوتیسم،

اختلال نقص توجه، کم شنوایی، نقایص عصب شناختی یا ضربه به سر ایجاد شود.

 

ناروانی طبیعی گفتار / گفتار درمانی کودکان / کودک

چگونه والدین می توانند به پروسه درمان کمک کنند؟

والدین برای موفقیت و پیشرفت کودک در گفتار یا گفتاردرمانی نقش کلیدی دارند.

کودکانی که برنامه را سریع و با طولانی ترین نتایج به پایان رسانده اند کسانی هستند که والدین آنها درگیر آن بودند

از درمانگر بپرسید که چه کاری می توانید انجام دهید. به عنوان مثال ، می توانید به فرزندمان کمک کنید تا

فعالیتهای در خانه را که SLP (گفتاردرمانگر کودک) پیشنهاد می کند انجام دهد.

این امر باعث تضمین و پیشرفت مداوم مهارتهای جدید می شود

غلبه بر یک اختلال گفتاری یا زبانی نیاز به زمان و تلاش لازم دارد .

بنابراین مهم است که همه اعضای خانواده در برخورد با کودک صبور باشند و شرایط کودک را درک کنند.

 

اولین علایم و زنگ خطر اختلالات گفتار درمانی  در کودکان:

 

  • تماس چشمی ضعیف و تقلید ضعیف

 

  • عدم علاقه به بازی های دو نفره مثل دالی بازی و دامنه توجه بسیار کوتاه

 

  • اشکال در خوردن غذاهای مختلف و رفتارهای پرخاشگرانه و کج خلقی

 

  • رفتارهای بازی نامناسب مثل عدم تکمیل یک پازل

 

  • عدم استفاده از اشیاء و بی‌علاقگی به اسباب بازی‌های مناسب سن

 

گفتار درمانی کودکان در منزل

 

اگر کودک شما در زمینه رشد گفتار و زبان دچار مشکل است، نگران نباشید، به کلینیک گفتار درمانی ونک مراجعه کنید.

در کلینیک گفتاردرمانی، ما یک محیط  راحت را برای کودکان فراهم کرده ایم که می تواند

به آنها کمک کند مهارت های اساسی مورد نیاز برای رشد گفتار و زبان و مهارت های ارتباطی را یاد بگیرند.

 

کلینیک توانبخشی ونک با داشتن تیم تخصصی کاردرمانی و گفتار درمانی کودکان ، ضمن ارتقا مهارت های رشد کودک،

اختلالات و تاخیر در رشد حرکتی، ذهنی و گفتار و زبان کودکان را نیز درمان می کنند.

 

گفتار درمانگر چه کسی است؟  هدف از انجام گفتار درمانی کودکان چیست؟

 

شخصی که می‌تواند اختلالات زبان، گفتار و بلع را ارزیابی،تشخیص و این اختلالات را درمان کند.

هدف اصلی گفتار درمانگر(گفتاردرمانی)، برقراری ارتباط است.

گفتار درمانگر یا پاتولوژیست گفتار و زبان، ابتدا مشکل فرد را تشخیص می‌دهد

و با توجه به اختلال فرد، از متخصصان دیگری مانند:

  • متخصص مغز و اعصاب،
  • متخصص گوش، حلق و بینی
  • روانپزشک
  • متخصص اطفال
  • روانشناس
  • فیزیوتراپیست
  • شنوایی سنج
  • کاردرمانی
  • مشاور
  • پرستار یا معلم مدرسه کمک می‌گیرد تا فرد درمان چند جانبه اش را آغاز کند.

تمرینات گفتار درمانی کودکان برای نوزادان و کودکان

 

  • تکرار صداهای ساده

صداها و آواهای ساده مثل صدای آآآآ، ماماماما، دادادادا را برای نوزاد تکرار کنید.

این صداها ضمن تحریک شنوایی کودک، زمینه لازم برای آشنایی با گفتار را فراهم می کند.

 

  • آرام صحبت کنید و تماس چشمی داشته باشید

برقراری تماس چشمی و آرام صحبت کردن ، الگوی ارتباط را به کودکان نوپا می آموزد.

این نکات را با کودکان در هر سنی رعایت کنید.

اگر کودک صدا یا کلمه ای را اشتباه تلفظ کرد،  را تصحیح و دوباره بگویید.

 

  • بازی کنید

بازی با کودکان باعث افزایش اعتماد به نفس شده و  باعث تقویت مهارت های گفتار و زبان می شود .

 

  • به کودکان درباره ی فعالیت ها توضیح دهید

به کودکان درباره فعالیت هایی که انجام  می دهند، توضیح دهید.  وقتی کودک در حال غذا خوردن است،

توضیح دهید  و حتی از او سوال بپرسید، بگویید که در حال انجام چه کاری هستی؟

 

  • قصه و شعر بخوانید

خواندن شعر و قصه با رعایت ریتم و آهنگ، موجب تقویت مهارت های گفتاری می شود.

 

نتیجه درمان از طریق گفتار درمانی کودکان ، برقراری ارتباط موثر، اصلاح رفتارهای نادرست و بهبود زندگی فرد است.

متخصص گفتار درمانی کودکان در تهران

بنابراین اگر کودکی دارید که مشکل اختلال تلفظی ، یا حتی هنوز صحبت نمیکند یا دچار لکنت شده است ،

بنابراین زمان طلایی را از دست ندید و هرچه سریعتر با متخصصین گفتار درمانی کودکان ونک تماس بگیرید.

 

محرومیت شدید دوران کودکی موجب کوچک شدن اندازه مغز می شود

Our Score
Our Reader Score
[Total: 4 Average: 5]

۱۰ نکته در مورد کودکان «بیش فعال»

,

معمولا بیش‌فعالی، شیطنت و ناآرامی در کودکان بیش فعال فطری و ذاتی است و والدین در آن نقشی ندارند.

به طوری که ممکن است این دسته از کودکان به دلایل مختلفی نسبت به سایر همسالانشان

رفتارهای پرتنشی از خود بروز دهند اما اصولی‌ترین رفتار و واکنشی که والدین در این مواقع باید از خود بروز دهند چیست؟

 

به گزارش ایسنا، کودکان به طور طبیعی ممکن است تا پیش از شش سالگی رفتارهای پرتنش و پرهیجان از خود بروز دهند

اما برخی کودکان از سایر همسالان خود بی‌قرارتر و بهانه‌جوتر هستند که به آنان کودکان پرنیاز یا بیش فعال گفته می‌شود.

 

حقایق و افسانه‌ها درباره کم‌توجهی-بیش‌فعالی

 

اغلب مشکلات آنان در زمینه‌های عاطفی، سازگاری‌های اجتماعی و پیشرفت‌های تحصیلی است

که معمولا همیشگی و حل نشدنی است. در همین رابطه لیلا صادقی- روانشناس کودک و نوجوان

در گفت‌وگو با ایسنا، درباره ویژگی‌های کودکان بیش فعال و نحوه برخورد والدین نکاتی را ارائه کرده است:

 

۱- رژیم غذایی نادرست، آسم، اگزما، میگرن، کج‌خلقی ناشی از آلرژی، اختلال شنوایی

و ضربه‌ مغزی از عوامل بروز مشکلات رفتاری در کودکان است.

 

۲- تحرک غیرطبیعی، حواس‌پرتی، نامنظمی، ناآرامی، کم خوابی و بدخوابی، فراموشکاری،‌

اشکال در یادگیری، رشد نایافتگی، نارسایی ذهنی، بی‌توجهی و سر به هوایی از ویژگی‌های کودکان بیش‌فعال به شمار می‌رود.

 

۳- کودکان بیش فعال نمی‌توانند برای مدت کوتاهی روی یک موضوع تمرکز کنند، زود خسته می‌شوند

و علاقه‌مندند توجه‌ خود را به موضوع جدیدتری جلب کنند. موقع بازی کودکان دیگر را اذیت می‌کنند،

بازی دوستانشان را به هم می‌زنند، هنگام صحبت کردن کلام دیگران را قطع می‌کنند،

صداهای آزاردهنده از خود در می‌آورند، سوت می‌زنند، هنگام انجام دادن تکالیف حروف را جابه‌جا می‌نویسند

و اغلب با انگشتان خود اعمال جمع و تفریق را انجام می‌دهند و نمی‌توانند از کاغذ و قلم به‌راحتی استفاده کنند،

اغلب دوستان کوچکتر از خود انتخاب می‌کنند، زود گریه می‌کنند و به راحتی می‌ترسند.

 

بیش فعال / بیش فعالی

شیطنت کودکان / بیش فعال / بیش فعالی

 

۴- جلب توجه، نداشتن اعتماد به نفس، زود انگیختگی، درگیری با دوستان و

همسالان نیز از ویژگی‌های فرعی این دسته از کودکان به شمار می‌رود.

 

۵- با توجه به اینکه هر کودک بیش‌فعالی ویژگی‌های خاص خودش را دارد که نیازهایش کاملا فردی است

بنابراین درمان هر کودک با توجه به نیاز اصلی آنها انتخاب می‌شود اما به‌طور کلی سه راه برای درمان آنها وجود دارد.

روان درمانی یکی از این روش‌هاست که از این طریق انگیزه‌ها، علایق و مشکلات کودکان شناسایی

سپس به کودک آموزش داده می‌شود تا رفتارهایی را در پیش گیرد که سازگاری بیشتری با محیط دارد

البته در برخی موارد لازم است همه اعضای خانواده روان‌درمانی شوند به‌ویژه اگر منشا تنش و درگیری کودک خانواده باشند.

 

۶- اصلاح رفتار نیز یکی دیگر از راه‌های درمان کودکان بیش فعال به شمار می‌رود.

این روش درمانی اغلب پیچیده و بسیار تکنیکی است که البته تنها در کلینیک‌های تخصصی می‌توان

آن را انجام داد اما ساده‌ترین تکنیک این روش تعیین اهداف و پاداش‌هایی است که کودک برای رسیدن

به آن پاداش باید به آن اهداف دست یابد، هر چقدر رفتارهای سخت‌تری برای

کودک در نظر گرفته شود به تبع باید پاداش‌ها نیز افزایش یابد.

 

۷- دارو درمانی نیز سومین راه درمانی است. در این روش عمدتا کودک باید داروهایی از نوع محرک‌ها استفاده کند

که به او کمک می‌شود تا تمرکز و ثبات فکری بیشتری پیدا کند.

 

۸- با توجه به اینکه اغلب کودکان قادرند اوضاع را به نفع خود تغییر دهند، به همین دلیل به والدین توصیه می‌شود

که اگر درونشان غوغایی برپاست سعی کنند به گونه‌ای با آنها رفتار کنند که از نظر ظاهری آرام به نظر برسند

تا کودک متوجه پریشانی و ناآرامی آنها نشود. همچنین برای کودکان خود برنامه‌ریزی‌های بلندمدت نکنند

زیرا اگر کودک نتواند براساس آن برنامه عمل کند ممکن است به دلیل احساس سرخوردگی و ناتوانی کار درمان کودک را پیگیری نکنند.

 

۹- داشتن رژیم غذایی مناسب و انضباط دو عامل مهم در نگهداری کودکان پرجنب و جوش محسوب می‌شود.

لذا والدین باید در زمان معینی به کودک خود غذا دهند، از دادن تنقلات میان دو وعده اصلی به کودک خودداری کنند،

محیطی امن و بی‌خطر در خانه برای او فراهم کنند تا کودک هنگام فعالیت صدمه نبیند.

هنگام “نه” گفتن به کودک جدی باشند تا کودک بداند نمی‌تواند با اصرار، مقاومت والدین را بشکند،

در حضور کودک آهسته صحبت کنند که در این زمینه لازم است همه اعضای خانواده و اقوام همکاری کنند

و تحت هر شرایطی آرامش خود را حفظ کنند. با کودکانی که در امر یادگیری دچار مشکل هستند

آرام و شمرده صحبت کنند زیرا صدای زیاد باعث می‌شود آنها نتوانند مطالب را درک کنند و همین باعث عصبی‌تر شدن آنها می‌شود.

 

۱۰- باتوجه به اینکه اغلب مردم کودکان پر جنب و جوش و به اصطلاح «شیطون» را پس می‌زنند

و برای آنها ارزشی قائل نیستند، به همین دلیل پس از مدتی احساس کمبود و حقارت شدید در این کودکان مشاهده می‌شود.

لذا زمانی که کودک کار نیکی انجام داد والدین او را تشویق و دلگرم کنند، کودک را در مدرسه‌ای ثبت‌نام کنند

که کلاس‌ خلوت‌تر باشدهمچنین والدین می‌توانند کودک خود را در ساعتی از شبانه‌روز برای چند دقیقه به سکوت و آرامش

تشویق کنند، به گونه‌ای که هوا را از راه بینی وارد شش‌ها و بازدم را از دهان خارج کنند،

این کار به‌ویژه در مواقعی که کودک احساساتی و هیجان زده است او را آرام می‌کند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

حقایق و افسانه‌ها درباره کم‌توجهی-بیش‌فعالی

,
کم‌توجهی-بیش‌فعالی

ماه اکتبر (مهر-آبان) به عنوان ماه جهانی آگاهی‌بخشی در مورد اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی انتخاب شده است

که امسال با تمرکز از بین بردن باور و تصاویر منفی در مورد این اختلال گرامی داشته می‌شود.

اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی (ADHD) یک کم‌توانی رفتاری است که تمرکز کردن را برای مبتلایان دشوار می‌کند.

اگرچه اغلب موارد ابتلا به این اختلال در بازه سنین ۶ تا ۱۲ سال تشخیص داده می‌شود،

تفاوت در سطح بروز علائم آن باعث می‌شود این بیماری در برخی از افراد تا سنین بزرگسالی تشخیص داده نشود.

به گزارش خیریه انگلیسی Action ADHD، تقریبا ۱.۵ میلیون فرد بالغ در انگلستان به این اختلال مبتلا هستند

اما از این تعداد تنها مشکل ۱۲۰ هزار نفر تشخیص داده شده است.

 

۱۸ نشانه بیش فعالی را بشناسید

 

ماه اکتبر (مهر-آبان) هرسال به عنوان ماه جهانی آگاهی‌بخشی در مورد اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی انتخاب شده است

تا با استفاده از اطلاعات قابل اعتماد مبتنی بر شواهد به دست آمده از تحقیقات علمی

به عموم مردم در مورد این کم‌توانی آموزش داده شده و باورهای نادرست در مورد آن از بین برده شوند.

 

تعریف

 

کم‌توانی کم‌توجهی-بیش‌فعالی یک اختلال رفتاری است که معمولا در قالب یک الگوی همیشگی

از بی‌توجهی و بیش‌فعالی-تکانشگری بروز می‌کند که در مقایسه با آن‌چه در دیگر افراد مشاهده می‌شود، شدیدتر و مداوم‌تر است.

مبتلایان به اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی علاوه بر مشکلاتی که در تمرکز کردن بر روی یک موضوع خاص

با آن روبه‌رو هستند، انرژی مضاعفی را احساس می‌کنند به این معنا که کنترل آن‌چه می‌گویند و انجام می‌دهند،

برایشان کار ساده‌ای نیست. این دسته از افراد بدون فکر کردن حرف می‌زنند و رفتارهای تکانشی از خود نشان می‌دهند.

بیش فعالی

 

علائم

 

علائم این اختلال در کودکان و نوجوانان شامل کوتاهی بازه زمانی توجه، ناتوانی در گوش دادن به دیگران،

بی‌قراری و ناآرامی دائمی، پرحرفی و جسارت و بی‌باکی مفرط است.

اگرچه به نقل از سرویس بهداشت ملی انگلیس تعریف علائم در بزرگسالان مبتلا به این اختلال

به این سادگی نیست اما از جمله این علائم کلی می‌توان به ناتوانی در تمرکز و اولویت‌بندی،

بی‌قراری، فراموشکار بودن، تغییرات خلقی و بی‌صبری شدید اشاره کرد.

 

عامل بروز

 

اگرچه عامل دقیق بروز اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی ناشناخته است اما شواهد از ارثی بودن این کم‌توانی حکایت دارند.

به گزارش سرویس بهداشت ملی انگلستان، پژوهشگران در مطالعات انجام شده تعدادی تفاوت

را نیز در مغز افراد مبتلا به این اختلال در مقایسه با جمعیتی که با این مشکل دست و پنجه نرم نمی‌کنند، شناسایی کرده‌اند.

از دیگر عواملی که در بروز این اختلال در افراد نقش دارند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– تولد زودرس (قبل از هفته سی و هفتم بارداری )

– وزن پایین به هنگام تولد

– استعمال دخانیات و زیاده‌روی در مصرف الکل و مواد مخدر مادر در دوران بارداری

اگرچه ADHD می‌تواند در افراد با هر توانایی ذهنی رخ دهد اما در افرادی که با کم‌توانی در یادگیری دست و پنجه نرم می‌کنند، شایع‌تر است.  

 

درمان

 

انواع مختلفی از درمان‌ها وجود دارند که می‌توانند به افراد مبتلا یا مشکوک به این اختلال کمک کنند.

پزشکان عمومی به افراد مشکوک به این اختلال پیشنهاد می‌دهند تا در برنامه‌های گروهی پرورشی و آموزشی

شرکت کرده و یا آن‌ها را برای انجام ارزیابی‌های لازم به یک متخصص ارجاع می‌دهند.

از دیگر درمان‌های موجود برای این مشکل می‌توان به داروهایی که به تمرکز ذهن کمک می‌کنند، درمان شناختی رفتاری و مشاوره اشاره کرد.

سازمان‌ها و موسسات مربوطه در جهان امسال ماه جهانی آگاهی‌بخشی در مورد ADHD را

با شعار «بین حقایق و افسانه‌ها در مورد ADHD تمایز قائل شوید» گرامی می‌دارند

تا با افسانه‌های مخرب و باورهای نادرست در مورد این اختلال مقابله کنند.

بهتر است والدین احتمال ابتلای فرزند خود به اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی را در پس ذهن داشته باشند

تا کمکی را که فرزندانشان به آن نیاز دارند برایشان فراهم کنند.

بزرگسالان مبتلا به این اختلال نیز می‌توانند با آگاهی در مورد وضعیت خود تدابیر لازم را در محیط کار و تحصیل بیندیشند.

در نهایت بهتر است تا با اختلال خود آشنا باشید و نسبت به آن آگاهی داشته باشید تا این که احساس کنید

به یک زندگی سرشار از شکست و استیصال محکوم هستید. ایرنا

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]