نوشته‌ها

گفتار درمانی | گفتار درمانی کودکان خوب در تهران |

گفتار درمانی

گفتار درمانی چیست؟ | گفتار درمانی کودکان

گفتار درمانی، یک روش درمانی برای اکثر کودکان مبتلا به اختلالات گفتاری ، زبانی ،مشکلات صدا و بلع است.

انواع اختلالات گفتاری شامل چه چیزهایی هستند؟ | گفتار درمانی

 اختلال گفتاری به مشکل در ایجاد صداها اشاره دارد.

اختلالات گفتاری عبارت‌اند از:

  • اختلالات بیانی:
  • این اختلال‌ها مربوط به مشکلاتی در ایجاد صدا در هجاها یا ادای نادرست کلمات تا جایی است که شنوندگان نمی‌توانند آنچه را که گفته می‌شود درک کنند.
  • اختلال در روانی گفتار :
  • این موارد شامل مشکلاتی از قبیل لکنت زبان است که در آن جریان گفتار با توقف‌های غیرمعمول،
    تکرارهای جزئی از کلمه («b-b-boy») یا طولانی شدن صداها و هجاها (sssssnake) قطع می‌شود.
  • اختلالات صدا:
  • این مشکلات مربوط به تن صدا، میزان صدا یا کیفیت صدا است
    که شنوندگان را ازآنچه گفته می‌شود منحرف می‌کند
    همچنین این نوع اختلالات ممکن است هنگام صحبت کردن باعث ایجاد درد یا ناراحتی در کودک شوند.

اختلالات زبانی چیست؟ | گفتار درمانی کودکان

اختلال زبانی به مشکل درک یا کنار هم قرار دادن کلمات برای برقراری ارتباط بین ایده‌ها اشاره دارد.

اختلالات زبانی می‌توانند درکی یا بیانی باشد:

  • اختلالات درکی،
    مشکلاتی درزمینهٔ فهم یا پردازش زبان هستند.
  • اختلالات بیانی به مشکلاتی درزمینهٔ ی در کنار هم قرار دادن کلمات
    داشتن واژگان محدود و یا عدم توانایی در استفاده از زبان به روشی مناسب ازنظر اجتماعی مربوط می‌شوند.
  • اختلالات شناختی-ارتباطی
    مشکلاتی در مهارت‌های ارتباطی هستند که شامل یادآوری، توجه، درک، سازمان‌دهی، تنظیم و حل مسئله می‌شوند.

اختلالات بلع و تغذیه‌ای چیست؟ |گفتار درمانی کودکان

دیسفاژی یا اختلالات تغذیه دهانی

نوعی اختلال در نحوه خوردن یا نوشیدن فرد است.

این موارد شامل مشکلاتی در جویدن و بلع، سرفه کردن، تهوع و امتناع از غذا می‌شوند.

چه کسی گفتاردرمانی را انجام می‌دهد؟

آسیب شناسان گفتار و زبان (SLP) که اغلب به آن‌ها گفتار درمانگر گفته می‌شود،

در زمینهٔ مطالعه ارتباطات انسانی، پیشرفت آن و اختلالات آن آموزش می‌بینند.

گفتار درمانگران  مهارت‌های گفتار، زبان، ارتباط شناختی و مهارت‌های دهانی / تغذیه / بلع را ارزیابی می‌کنند.

این کار به آن‌ها اجازه می‌دهد تا یک مشکل و بهترین راه برای درمان آن را شناسایی کنند.

متخصصین گفتار درمانی دارای:

  • حداقل مدرک کارشناسی
  • مجوز رسمی از وزرات بهداشت در این زمینه
  • گواهی صلاحیت بالینی از انجمن شنوایی -گفتار و زبان آمریکا[۲] (ASHA) هستند.

یک متخصص گفتار درمانی که دارای گواهینامه ASHA است،

امتحان ملی (کنکور) را پشت سر گذاشته و دستیاری بالینی معتبر ASHA را نیز به پایان رسانده است.

بعضی‌اوقات، دستیاران گفتاردرمانی به ارائه‌ی خدمات زبان گفتاری کمک می‌کنند.

آن‌ها معمولاً دارای مدرک ۲ ساله‌ی کاردانی یا ۴ ساله‌ی لیسانس هستند و تحت نظارت SLP فعالیت می‌کنند. که در ایران ما چنین اشخاصی را نداریم!!

مراقب افرادی که خودشون گفتار درمانگر معرفی میکنند باشید!! حتما کارت نظام پزشکی شون چک کنید 

متخصصین گفتار درمانی چه‌کاری انجام می‌دهند؟

در گفتار درمانی، یک متخصص گفتاردرمانی با کودک به‌صورت یک‌به‌یک، در یک گروه کوچک و یا در یک کلاس برای حل مشکلات گفتاری کار می‌کند.

درمانگران از استراتژی‌های مختلفی استفاده می‌کنند، ازجمله:

  • فعالیت‌های مداخله‌ای زبان:
    SLP با بازی کردن و صحبت کردن، استفاده از تصاویر، کتاب‌ها، اشیاء یا وقایع جاری با کودک در تعامل خواهد بود تا رشد زبان را تحریک کند.گفتاردرمانی کودکان ممکن است واژگان و دستور زبان را به‌صورت صحیح مدل‌سازی کند
    و از تمرینات تکراری برای ایجاد مهارت‌های زبانی استفاده کند.
  • درمان بیانی:
    بیان کلمات، یا تولید صدا تمرین‌هایی شامل مدل‌سازی صداها و هجاهای صحیح در کلمات و جملات توسط درمانگر است
    که اغلب در حین انجام بازی برای کودکان صورت می‌گیرد.

سطح بازی متناسب با سن کودک و مربوط به نیازهای خاص او است.

متخصص گفتاردرمانی به کودک نشان می‌دهد که چگونه صداهای خاصی مانند صدای «r» را ایجاد کند
و ممکن است نحوه حرکت زبان را برای ایجاد صداهای خاص نشان دهد.

  • درمان مشکلات حسی حرکتی دهان/ تغذیه و بلع:

    ممکن است SLP برای تقویت عضلات دهان برای خوردن، نوشیدن و بلع،
    از انواع تمرین‌های دهانی – ازجمله ماساژ صورت و انواع تمرین‌های زبان، لب و فک استفاده کند.

    همچنین ممکن است SLP از ترکیب‌ها و درجه حرارت‌های مختلف غذایی برای افزایش آگاهی دهان کودک در هنگام خوردن و بلع استفاده کند.

چرا بعضی از کودکان نیاز به گفتار درمانی دارند؟

کودکان ممکن است به دلایل زیادی نیاز به گفتاردرمانی داشته باشند که شامل موارد زیر است:

  • اختلالات شنوایی
  • تأخیرهای شناختی (عقلانی، فکری) یا سایر تأخیرهای رشدی
  • عضلات ضعیف دهان
  • گرفتگی صدای مزمن
  • شکاف لب یا شکاف کام
  • اوتیسم
  • مشکلات طراحی حرکتی
  • مشکلات بیانی
  • اختلال در روان صحبت کردن
  • مشکلات تنفسی (اختلالات تنفسی)
  • اختلالات تغذیه و بلع
  • آسیب تروماتیک مغز

گفتار درمانی باید در اسرع وقت شروع شود.

کودکانی که درمان را زودتر (قبل از ۵ سالگی) شروع می‌کنند نسبت به افرادی که بعداً شروع می‌شوند، نتایج بهتری دارند.

این بدان معنا نیست که بچه‌های بزرگ‌تر در درمان به‌خوبی عمل نمی‌کنند.
پیشرفت آن‌ها ممکن است کندتر باشد،
زیرا آن‌ها الگوهایی که باید تغییر کنند را یاد گرفته‌اند.

چگونه متخصص گفتاردرمانی پیدا کنیم؟

برای یافتن یک متخصص گفتاردرمانی، از پزشک یا معلم فرزند خود بخواهید تا شمارا به متخصص گفتاردرمانی ارجاع دهد،

فهرست راهنماهای محلی آنلاین را بررسی کنید یا در وب‌سایت ASHA جستجو کنید.

انجمن‌های دولتی آسیب‌شناسی زبان گفتاری و شنوایی‌شناسی نیز فهرستی از درمانگران دارای مجوز رادارند.

SLP فرزند شما باید در دولت شما مجوز داشته باشد و تجربه کار با بچه‌ها و اختلال خاص فرزند شمارا داشته باشد.

 

در ایران کافی ایست برای بهره مندی از خدمات گفتار درمانی به صورت ویزیت در کلینیک

یا وویزیت در منزل و با گفتاردرمانی آنلاین به وب سایت gofkar.com مراجعه کنید

والدین چطور می‌توانند به گفتار درمانی کودکان کمک کنند؟

والدین در پیشرفت کودک در گفتاردرمانی نقش کلیدی دارند.

کودکانی که برنامه‌ی درمانی را سریع‌تر و با نتایج بلندمدت به پایان رسانده‌اند

همان‌هایی هستند که والدین آن‌ها نیز در این گفتاردرمانی شرکت داشتند.

 

از درمانگر بپرسید که چه‌کاری می‌توانید انجام دهید.

به‌عنوان‌مثال، می‌توانید به فرزندتان کمک کنید تا فعالیت‌هایی را که SLP پیشنهاد می‌کند در خانه انجام دهید.

این امر تضمین‌کننده‌ی پیشرفت مداوم و انجام مهارت‌های جدید می‌شود.

 

غلبه بر اختلال گفتاری یا زبانی به زمان و تلاش زیاد نیاز دارد؛

بنابراین حتماً باید همه اعضای خانواده‌ی کودک صبور باشند و کودک را درک کنند.

گفتاردرمانی کودکان

گفتاردرمانی کودکان

 

 

کی باید به گفتار درمانی مراجعه کنیم؟

هر زمان که کوچکترین مشکلی در مهارت های گفتاری ، زبانی ، صدا و بلع کودکان مشاهده کردید

بلافاصله به گفتار درمانی مراجعه کنید هرچه زودتر درمان سریع تر و بهتر صورت میگیرد

 

بعضی از بچه‌ها در گفتن صداها یا کلمات خاص مشکل‌دارند.

این امر می‌تواند ناامیدکننده باشد زیرا ممکن است دیگران نتوانند آنچه را آن‌ها می‌گویند درک کنند.

 

خبر خوب این است که بچه‌ها می‌توانند برای دریافت کمک به‌نوعی متخصص خاص

گفتار درمانگر (که به آن‌ها آسیب شناسان گفتار و زبان نیز گفته می‌شود) – مراجعه کنند.

 

متخصصین گفتاردرمانی در درمان چه اختلالاتی کمک می‌کنند؟

گفتار درمانگران به افراد در هر سنی که دارای اختلالات مختلف گفتاری و زبانی هستند، کمک می‌کنند.

در اینجا برخی از آن‌ها ذکرشده است:

  • اختلالات بیانی یا تلفظی(بگویید: ar-tik-yuh-LAY-shun) این اتفاق زمانی می‌افتد که کودک در ادای صداهای خاص یا بیان درست کلمات مشکل دارد.«run» ممکن است به‌صورت «won» تلفظ شود یا “say” ممکن است «thay» به نظر برسد.لکنت زبان جزو اختلالات روانی گفتار محسوب می‌شود.
  • اختلال در روان صحبت کردن(بگویید: FLOO-en-see):اگر کودک صداهای خاصی را تکرار کند و در گفتن کلمه‌ی کامل مشکل داشته باشد، ممکن است دچار اختلال در روان صحبت کردن باشد.به‌عنوان‌مثال، کودکی که در حال گفتن کلمه‌ی “story” است، ممکن است روی “st” گیر بیفتد و «st-st-st-story» را بگوید.

    یا او ممکن است صداهای خاصی را امتداد دهد و بگوید “ssssssstory”.

 

  • لکنت زبان نوعی اختلال در روان صحبت کردن محسوب می‌شود.
  • اختلالات صدا(بگویید: REZ-u-nuhns)اگر افراد در درک آنچه کودک می‌گوید مشکل داشته باشند ممکن است او دچار اختلال آوایی باشد.
  • بچه‌ها ممکن است یک جمله را با صدای بلند و واضح شروع کنند اما در انتها زیر لبی و نامفهوم صحبت کنند.
  • بعضی‌اوقات به نظر می‌رسد این بچه‌ها سرماخورده‌اند یا مثل‌اینکه از طریق بینی صحبت می‌کنند.

ندول تارهای صوتی ، پلیپ ، گرفتگی صدار در خوانندگان یا مداحان یا قاریان قرآن جزو این دسته حساب می شوند

  • اختلالات زبانی:
    کودکی که در فهم صحبت‌های مردم مشکل دارد یا با در کنار هم قرار دادن کلمات برای بیان افکار مشکل دارد،
  • ممکن است دچار اختلال زبانی باشد.

چه کسی به گفتار درمانی نیاز دارد؟

بسیاری از بچه‌ها گفتار درمانی کودکان را ملاقات می‌کنند.

این‌یک روش عالی برای یادگیری صحبت کردن به‌صورت واضح است.

بعضی ‌اوقات کودک یک وضعیت پزشکی دارد که صحبت کردن را سخت‌تر می‌کند.

در اینجا برخی از آن‌ها ذکرشده‌اند:

  • اختلال شنوایی
  • عضلات ضعیف در اطراف دهان
  • برآمدگی تارهای صوتی / گرفتگی صدا
  • اوتیسم
  • اختلال تنفسی
  • اختلال در بلع

در گفتار درمانی چیکار می کنند؟

کودکی که برای اولین بار متخصص گفتاردرمانی را می‌بیند،

گفتار درمانگر از او یک آزمون گفتاری می‌گیرد.

نگران نباشید، این آزمون مانند یک آزمون مدرسه نیست که بر روی کارنامه‌ی شما تأثیر بگذارد.

 

این آزمون روشی است برای یافتن اینکه چه نوع مشکلات گفتاری در کودک وجود دارد.

از کودک خواسته می‌شود صداها و کلمات خاصی را بگوید.

این صداها ممکن است ضبط شوند و ممکن است در طول آزمایش، درمانگر مواردی را یادداشت کند.

این آزمایش به درمانگر کمک می‌کند تا نیازهای کودک را تشخیص دهد و در مورد بهترین روش‌های درمانی تصمیم بگیرد.

«درمان» مشکلات گفتاری، با تمرین زیاد میسر است.

 

اگر بچه‌ها در بیان کلمات یا روان صحبت کردن مشکل‌دارند،

درمانگر وقت خود را صرف نشان دادن چگونگی ایجاد صداهای مناسب می‌کند.

درمانگر صداها را نشان می‌دهد و از کودک می‌خواهد که سعی کند از او تقلید کند؛

یعنی تقلید کردن شیوه‌ای که درمانگر لب‌ها، دهان و زبان را برای ایجاد صدای مناسب حرکت می‌دهد.

آینه‌ها در اینجا می‌توانند مفید باشند. ممکن است درمانگر از کودکی بخواهد که درحالی‌که به آینه نگاه می‌کند این صداها را ادا کند. برخی از درمانگران برای سرگرم‌کننده‌تر کردن این تمرین از بازی‌ها استفاده می‌کنند.

 

اگر درمانگر در درمان اختلال زبانی به شما کمک می‌کند، جلسات تمرینی ممکن است کمی شبیه مدرسه به نظر برسد.

او به شما در گرامر-یعنی چگونه کلمات را به‌درستی کنار هم قرار دهید تا جملات و افکار واضحی را شکل دهید- کمک خواهد کرد.

 

اگر در درک آنچه می‌شنوید مشکل‌دارید، ممکن است بازی‌هایی انجام دهید که روی این مهارت‌ها کار کنند، مانند بازی سیمون سیز

گفتار درمانی کودکان چه مدت طول خواهد کشید؟

برخی از درمان‌ها کوتاه‌مدت و برخی دیگر طولانی‌تر هستند. بستگی به مشکلی دارد که یک کودک روی آن کار می‌کند.

کودکان ممکن است یک‌بار در هفته یا چند بار در هفته گفتار درمانگر را ببینند.

درمان می‌تواند چند هفته، چند ماه یا چند سال طول بکشد.

 

اگر مشکل گفتاری دارید، بهترین توصیه برای شما تمرین، تمرین، تمرین است.

برای کار با مهارت‌هایی که درمانگر به شما نشان داده است، وقت بگذارید. شاید بهتر باشد مدتی را قبل از خواب در مقابل آینه تمرین کنید.

از والدین خود بخواهید که با شما همکاری کنند.

درست مثل تمرین ضربات آزاد یا حفظ کردن جدول‌ضرب، تلاش زیاد نتیجه می‌دهد!

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

آگاهی واجی و اختلالات صدای گفتاری

,
گفتاردرمانی

آگاهی واجی و پردازش واجی از موضوعات مهم است.

گفتار پیوسته شامل انواع مختلف واحدهای زبانی است که اندازه‌ی این واحدها

از بزرگ ( جمله، کلمه، سیلاب) به کوچک ( واج ها، تکواژها) است.

توانایی برای آنالیز آگاهانه ساختار صدایی گفتار از دوران کودکی شروع می‌شود که این توانایی آگاهی واجی نامیده می‌شود.

اکثر گوینده‌های بزرگسال یک زبان فورا و آگاهانه تشخیص می‌دهند که گفتار شامل این واحدهای زبانی  است.

توانایی کودکان در انجام فعالیت‌هایی مثل تولید قافیه، تشخیص صدای آغازین کلمات یا تقطیع واج‌های تشکیل دهنده‌ی

یک کلمه نشان دهنده‌ی رشد آگاهی واجی در آنها است. عملکرد خوب در چنین فعالیت هایی مرتبط با

عملکرد وی درفعالیت‌های خواندن است. خواندن و هجی کردن طبیعی به وسیله ی عوامل زیادی تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

ازمیان این عوامل می‌توان معناشناسی، صرف و نحو، خزانه‌ی واژگانی، توانایی داستان گویی،

دانش رسم الخطی اعم از آگاهی از حروف الفبا را نام برد.

پردازش واجی و مهارت‌های واج‌شناختی یکی از مهم‌ترین عوامل است.

پردازش واجی تحت تاثیر سه فاکتور نامیدن سریع، حافظه‌ی واجی و آگاهی واجی است.

شواهد نشان می دهد کودکان با اختلالات صداهای گفتاری اغلب مشکلاتی را در

رشد آگاهی واجی و پردازش‌های واجی نشان می‌دهند،و این مشکل کسب مهارت خواندن

در این کودکان را با مشکل مواجه خواهد ساخت.

در این مقاله بر آنیم پس از مروری بر آگاهی واجی به این بحث بپردازیم

که چرا کودکان دارای اختلالات آوایی و واجی در این حوزه با مشکل مواجهند و

چگونه می‌توان از مداخلات آگاهی واجی در دوران پیش از دبستان برای درمان اختلالات آوایی و واجی

بهره جست و در عین حال بستری مناسب برای فراگیری مهارت های تحصیلی بویژه خواندن فراهم کرد.

آگاهی واجی چیست ؟

آگاهی واجی عبارت است از آگاهی فرد از ساختار صدایی ( واجی ) کلمات گفته شده بدون رجوع به معنای آن:

• آگاهی واجی، جز مهم در بازشناسی کلمه و عملکرد خواندن و هجی کردن است.

• توانایی های سوادآموزی مثل هجی کردن، رمزگشایی خواندن، درک خواندن و                                                                                                               روانی خواندن مرتبط با مهارت های آگاهی واجی طبیعی است.

• تحول مهارت‌های آگاهی واجی وابسته به بازنمایی‌های واجی صحیح  است.

• بازنمایی‌های واجی، بازنمایی‌های ذخیره شده در خزانه‌ی واژگان ذهنی است که حاوی مشخصه‌های واجی کلمات است.

• آگاهی هوشیارانه از ساختار واجی کلمات پیش‌گوی قوی عملکرد سوادآموزی طبیعی است.

• آگاهی واجی گروهی از مهارت‌ها را شامل می‌شود شامل آگاهی از اینکه کلمات قابل تجزیه                                                                                                به هجاها، آغازه و قافیه واز همه مهم‌تر به واج‌ها هستند، توضیح داده می‌شود.

• در بعضی از منابع آگاهی از ویژگی‌های آوایی ( مختصات ممیزه) جز مهارت‌های آگاهی واجی محسوب می‌شود.

• آگاهی از ساختار واجی کلمات به عنوان یک آگاهی درون واژگانی محسوب می‌شود                                                                                                           به این معنی که بازنمایی این واحدها به طور مجزا از معنا اتفاق می‌افتد.

• مهارت آگاهی واجی یک مهارت فرا زبانی است.

• تحول آگاهی واجی کودک به صورت یک پیوستار است، کودک ابتدا از کلمات و                                                                                                                    در مرحله‌ی بعد از هجاها، آغازه/ قافیه و در مرحله‌ی آخر از واج‌ها آگاهی پیدا می‌کند.

 

فاکتورهایی که موجب ضعف در آگاهی واجی می‌شود شامل:

• وجود تاریخچه‌ای از عفونت گوش

• وضعیت اقتصادی-اجتماعی- فرهنگی ضعیف

• تاریخچه‌ی خانوادگی

• IQ غیر کلامی ضعیف

• واژگان درکی ضعیف

• مشکلات زبان و گفتار

 

توانایی‌های آگاهی واجی شامل:

• آگاهی از قافیه

• تقطیع (کلمات ، سیلاب‌ها، واج‌ها)

• ترکیب( سیلاب ها، واج ها)

• دست‌ورزی واج ها(ابدال آغازین)

• حذف

روند تحولی رشد آگاهی واجی بنا به گفته‌ی (Stackhouse1997) از دوران کودکی تا سال‌های مدرسه به صورت زیر است:

تقطیع کلمات داخل سیلاب ها، قافیه، ترکیب، تقطیع سیلاب به صداها، دستورزی صداها، تقطیع خوشه .

 

حافظه‌ی واجی :

حافظه‌ی واجی شامل کدگذاری و ذخیره‌ی اطلاعات واجی( مشخصه‌های واجی، قوانین واج آرایی)                                                                                           در حافظه‌ی کوتاه مدت یا فعال است. عملکرد خوب حافظه‌ی واجی مرتبط با مهارت‌های خواندن (و زبانی) است.

برای ارزیابی حافظه ی واجی از فعالیت تکرار ناکلمات و تکرار ارقام استفاده می‌شود.

در کودکان بزرگتر از تکرار کلمات چند هجایی نیز برای ارزیابی حافظه‌ی واجی استفاده می‌شود.

 

نامیدن سریع :

 

توانایی سریع نامیدن یک سری از آیتم‌ها (رنگ‌ها، اشیا، حروف، اعداد ) است.

عملکرد خوب در این فعالیت نشان دهنده‌ی کارآمدی در بازیابی نام‌های کلامی از حافظه‌ی بلند مدت است.

پردازش‌های شناختی و زبانی دخیل در نامیدن سریع مشابه با پردازش‌های دخیل در مهارت خواندن است.

 

آگاهی واجی

آگاهی واج شناختی و اختلالات تولید گفتاری:

کودکان دارای مشکلات تولید گفتاری خاص به نقص هایی در قواعد واجی در خطر                                                                                                             تجربه‌ی مشکلات آگاهی واجی و خواندن هستند ما این کودکان                                                                                                                                        را کودکان دارای اختلال واجی (Phonological Disorder,PD) می‌نامیم.

 

مروری بر بررسی های انجام شده در کودکان PD حاکی از آن است، این کودکان:

 

• خطاهای تولید صداهای گفتاری متعدد همرا با وضوح گفتار پایین دارند.

• مشکلات زبانی در حوزه های دیگر (گرامر ، واژگان) دارند.

• مشکلات صداهای گفتاری این کودکان برجسته‌تر از مشکلات کودکانی با مشکل تولیدی مجموعه‌ی کوچکی از صداها است.

• اختلال واجی به عنوان یک اختلال شناختی-زبانی در مقایسه با اختلال تولیدی – حرکتی بررسی می‌شود،                                                                             که در نتیجه‌ی بازنمایی‌های واجی معیوب است.

• کودکان دارای اختلال واجی همراه با مشکلات زبانی  یا فرایندهای واجی غیرطبیعی در خطر بیشتری برای اختلالات آگاهی واجی هستند.

• بعضی از کودکان دارای اختلال واجی مشکلاتی در کسب آگاهی واجی دارند، اما ممکن است                                                                                              این مشکلات در مراحل اولیه‌ی رشد سوادآموزی نمایان نشود.                                                                                                                                             این کودکان از نقاط قوت حافظه‌ی بینایی و آگاهی نحوی                                                                                                                                                   و معنایی برای جبران توانایی محدود شده ی خود                                                                                                                                                         در استفاده از سرنخ‌های واجی برای فرایند خواندن استفاده می‌کنند.                                                                                                                              همانطور که تقاضاهای برنامه‌ی تحصیلی افزایش می‌یابد، مشکل این کودکان برجسته‌تر می‌شود.                                                                                      نقص‌های آگاهی واجی بیشترین تاثیر را روی خواندن در سطح سوم و بالاتر از آن دارد.

• کودکان دارای کنش پریشی تحولی گفتار، گروه دیگری هستند که نقص های آگاهی واجی و مشکلات خواندن را تجربه می‌کنند.

 

فرضیه‌ی سن حساس

 

فرضیه‌ی سن حساس برای تحول مهارت‌های سوادآموزی بیان می‌کند که اگر کودک با مشکلات تولید                                                                                صداهای گفتاری و مهارت‌های آگاهی واجی ضعیف وارد کودکستان شود در خطر مشکلات سوادآموزی است.
شواهد دیگری نشان داده است که اگر کودک در سن ۵٫۶ سالگی گفتار ناواضح همراه با مشکلات نحوی و                                                                          معنایی داشته باشد در خطر مشکلات سوادآموزی است.                                                                                                                                        همچنین خطاهای صداهای گفتاری خفیف و مقاوم بالای سن ۶٫۹ سالگی با مشکلات سوادآموزی مرتبط می‌شود.

 

ارزیابی

 

ارزیابی آگاهی واجی یکی از مجموعه ارزیابی‌های انجام شده در کودکان دارای اختلال واجی است.                                                                                      تکالیف متفاوتی برای ارزیابی آگاهی واجی استفاده می‌شود، بار پردازشی آنها متفاوت است                                                                                                    و چگونگی انتخاب آنها برای ارزیابی بر اساس سطح تحولی و سن کودک است.                                                                                                                  ضروری است که آسیب‌شناس گفتار  و زبان ارزیابی آگاهی واجی را برای کودکان دارای اختلال صدای گفتاری انجام دهد                                                                 و باید ذکر کرد که آگاهی واجی از طریق درمان قابل بهبود است.

 

 فعالیت‌های قافیه

این فعالیت‌ها شامل تشخیص و تولید قافیه است
فعالیت تشخیص قافیه، مثال: از کودک پرسیده می‌شود که آیا کلمه‌ی (سوپ) مثل کلمه‌ی (سوپ) است                                                                                    (مثل هم تمام می‌شوند یا آخر اسمشان مثل هم است)                                                                                                                                                  یا اینکه از کودک خواسته می‌شود ازبین سه کلمه( نخ، یخ، گل) کلمه‌ی متفاوت از بقیه را تشخیص دهد.

فعالیت تولید قافیه، مثال: به کودک می گوییم چند کلمه بگو که آخرش مثل کلمه ی (گوش) باش .

 

 فعالیت‌های ترکیب

فعالیت‌های ترکیب شامل ترکیب هجاها، آغازه/قافیه و واج ها است
فعالیت تشخیص، مثال: از کودک خواسته می‌شود که هجاهای کلمه‌ی مورد نظر(مداد)                                                                                                           را با هم ترکیب کرده و کلمه بسازد و به تصویرآن کلمه اشاره کند.

فعالیت تولید،مثال: از کودک پرسیده می‌شود که این صداها (ش- ای –ر)چه کلمه‌ای را می سازد، کلمه را بیان کن.

 فعالیت‌های تقطیع

شامل تقطیع کلمات به سیلاب‌ها و تقطیع سیلاب به آغازه و قافیه است.
مثال: به کودک می گوییم به این عکس نگاه کن. من ( لیوان) را جدا جدا ( با فاصله ۲ ثانیه) می‌گویم: (لی – وان) .                                                                        حالا به شما عکس‌هایی می‌دهم که باید اسم آنها را به صورت جدا جدا بگویی.

خرده آزمون تشخیص تجانس

مثال : در این فعالیت از کودک می‌خواهیم به عکس‌ها نگاه کند و اسمشان را بگوید( داس ، دام ، تاب).                                                                                    بعد به او می‌گوییم دو تا عکسی را که اول اسم‌شان مثل هم است را نشان بده.

 فعالیت جداسازی همخوان آغازین / پایانی/ میانی

مثال: به کودک می‌گوییم به این عکس نگاه کن و اسمش را بگو (چشم) حالا به من بگو صدای آخرش چیه ؟(م)

مثال: به این عکس نگاه کن و اسمش را بگو(شتر) حالا به من بگو صدای اولش چیه؟ (ش)

مثال: به این عکس نگاه کن و اسمش را بگو( درخت).

به صدای (خ) توی اسم گوش کن.اگر صدای (خ) را برداریم و نگوییم، چه باقی می‌ماند؟( د ر ت)

 

 تقطیع خوشه

مثال: از کودک می‌خواهیم صداهای کلمه ی دارای خوشه مثل ( کفش ) را مشخص کند.

 فعالیت جابه جایی صدا

مثال : به کودک می‌گوییم بگو ( کفش) .حالا بگو آن را با ( ک) به جای (ت).

فعالیت دست‌ورزی صدا

این فعالیت شامل دست‌ورزی صدا و ابدال آغازین ( جابه جایی همخوان آغازین دو کلمه) است.
نکته : این تکالیف را می توان براساس آگاهی کودک ازحروف نوشتاری به صورت کلامی یا نوشتاری اجرا کرد.

 

درمان:

گفتار درمان‌گر یا “آسیب‌شناس گفتار و زبان” باید توجه دقیقی به ارزیابی و درمان آگاهی واجی در کودکان پیش از دبستان                                                               و کودکان دبستانی داشته باشد. وقتی کودک براساس ارزیابی‌های انجام شده در آگاهی واجی ضعف نشان می‌دهد،                                                                    درمانگر سریعا درمان آگاهی واجی را با فعالیت‌های درمانی زبان_گفتار ادغام می‌کند.                                                                                                            باید ذکر کرد که درمان تکرار فعالیت‌های ارزیابی نیست.

درمانگر برای کودک مدل‌سازی می‌کند که چگونه یک فعالیت آگاهی واجی را انجام دهد.

ژسچرهای تولیدی مرتبط شده با هر صدا را به کودک آموزش می‌دهد و فقط روی مدالیته‌ی شنیداری تمرکز نمی‌کند.

 

درمان : پیش از سن دبستان

 به طور همزمان درمان تولید گفتاری و آگاهی واجی را مورد هدف قرار می‌دهیم.
 داستان‌هایی برای کودک بخوانید که دارای الگوهای تجانس و قافیه باشد و توجه کودک را به این الگوهای واجی جلب کنید.
 روی آگاهی از واج حتی در سن قبل از دبستان تمرکز می‌کنیم                                                                                                                                        ( بیشتر از آگاهی از سیلاب و قافیه با عملکرد سوادآموزی مرتبط می شود.)
 آگاهی از الفبا و تطابق صدا-نماد در این سن نیز هدف درمان است.                                                                                                                                (آموزش آگاهی واجی وقتی بهتر عمل می‌کند که هر دو صدا و نماد در درمان مورد هدف قرار گیرد.)
 فعالیت ها با تکالیف تشخیص به جای تولید شروع می‌شود.
 مفهوم صدا و نویسه را به کودک آموزش می‌دهیم.
 جداسازی واج ،تشخیص ( آیا(داس) و( دام )با صدای یکسانی شروع می‌شوند؟                                                                                                                به دهان من نگاه کن.) ،طبقه بندی ( کلماتی را که با صدای (ک)شروع می شوند راجدا کن.)،                                                                                            فعالیت‌های قافیه و تجانس و آموزش اشعار کودکان ازفعالیت های دیگر در این مرحله است.
 کلمات نوشتاری را با اندازه بزرگ زیر تصاویری که برای تولید درمانی استفاده می‌کنید بنویسید، و توجه کودک را به کلمات نوشتاری سوق دهید.

 

درمان : مقطع اول دبستان

 

 از فعالیت‌های دست‌ورزی صدا(جابه جایی واج‌ها) و تقطیع و ترکیب واج‌ها در این مرحله استفاده کنید.
 آگاهی از الفبا و آموزش تطابق واج و نویسه در این مرحله ضروری است.

 

 

درمان : کودکان بزرگتر/ نوجوان

 

 آگاهی صرفی: در کودکان بزرگتر آگاهی صرفی همزمان با آموزش آگاهی واجی برای بهبود خواندن                                                                                          ، هجی کردن، تلفظ و فهم کلمات بزرگتر آموزش داده می شود.
تکواژها، کوچکترین واحدهای معنادار هستند.

کلمات بر اساس پیش‌وندها، پس‌وندها و ریشه‌ های کلمات طبقه‌بندی می‌شوند.

مثال:reorganizing = re+ organize + ing
مثال: energy,energetic,energize

 در انتخاب محرک برای فعالیت‌های درمانی در نظر داشته باشید که سایشی‌ها آسان‌تر از انفجاری‌ها هستند                                                                              و خوشه‌های همخونی از واج‌های منفرد سخت‌تر هستند و در روند درمانی دیرتر از واج‌های منفرد هدف درمان قرار می‌گیرند.

 

نتیجه‌گیری:

 ما می‌دانیم که کودکان دارای اختلالات صداهای گفتاری ( مخصوصا همراه با اختلالات زبانی همراه ) در خطر مشکلات سوادآموزی هستند.
 نه فقط کودکان پیش از سن دبستان بلکه کودکان بزرگ‌تر نیز در خطر تجربه ی مشکلات سوادآموزی قرار دارند.
 آگاهی واجی حوزه‌ای است که در آن متخصص گفتار درمانی یا “آسیب‌شناس گفتار و زبان” می‌تواند                                                                                       و باید نقشی را در ارزیابی، درمان ( آگاهی واجی از طریق درمان قابل بهبود است.) و پیشگیری بازی کند.

References

Bernthal J, Bankson N, Flipsen JR P. Articulation and Phonological Disorder. 2009, Pearson.

Dodd B. Differential Diagnosis and Treatment of Children with Speech Disorder. 2005 ,Whurr

Bird, J., Bishop, D.V.M., & Freeman, N.H. (1995). Phonological awareness and literacy development in children with expressive phonological impairments. Journal of Speech and Hearing Research, 38, 446-462.

Stackhouse, J. (1997). Phonological awareness: Connecting speech and literacy problems. In B.W. Hodson& M.L. Edwards (Eds.), Perspectives in applied phonology (pp.157-196).Gaithersburg, Maryland: Aspen Publishers, Inc.

سلیمانی، زهرا. دستجردی کاظمی، مهدی. ۱۳۸۲ .آزمون آگاهی واج‌شناختی و ویژگی‌های روانسنجی آن. تهران: پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش.

گردآوری : فریده دهقانی
دانشجوی کارشناسی ارشد گفتار درمانی

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 3 Average: 3.7]

گفتار درمانی و توصیه‌های لازم برای والدین

گفتار درمانی کودکان دارای لکنت

مشاوره به والدین

کودکان دارای تاخیر در رشد گفتاروزبان برای درمان به گفتار درمانی مراجعه می‌کنند.

متخصص گفتاردرمانی در جریان مداخله کودکان با تاخیر در رشد گفتار و زبان، خانواده نقش بسیار مهمی ایفا می‌کند.

در نتیجه ارائه مشاوره‌های لازم در زمینه مداخلاتِ مراجعین به والدین و مراقبین کودک،

هم آنها را نسبت به نقش خود در بهبود کودک‌شان آگاه می‌کند

و هم کودک را در معرض فرصت های مختلف یادگیری در محیط روزمره قرار می دهد.

از آنجایی که بخش مهمی از یادگیری کودک در محیط خارج از کلینیک رخ می‌دهد، درمانگران در کنار ارائه مداخلات

مرتبط با هر مراجع باید این محیط را از طریق خانواده به محیطی غنی و هدفمند از نظر آموزشی تبدیل کنند.

 

  • موقعیت‌هایی را فراهم کنید تا کودک با اسباب‌بازی‌هایی بازی کند که بتواند عملکرد خاصی را با آنها انجام دهد و در حین این بازی ها فعالیت کودک را توصیف کنید.

 

  • در مراحل صداسازی، صداهای کودک را تقلید کنید. اگر کودک موقع غذا خوردن یا بازی کردن غان وغون می کند شما هم این کار را انجام دهید. رعایت نوبت از مهارت های اولیه ای است که نوزاد یاد می‌گیرد.

 

  • موقعیت‌های بیرون از خانه مانند پارک، ملاقات با خانواده های دیگر، دوستان و کودکان دیگر از موقعیت هایی است که فرصت یادگیری زیادی را برای کودک فراهم می کند.

 

درمان دیر حرف زدن کودک 

 

  • صداسازی های کودک را بسط دهید و مجددا به او باز گردانید.

 

  • فعالیت های روتینی مانند سلام و احوالپرسی را هرزمان که در معرض دید کودک قرار گرفتید بعد از زمان های خاصی مثل صبح ها، بعد از استراحت، بعد از بازی کودک و یا هر موقعیت مشابهی انجام دهید.

 

  • با جالب و خوشایند کردن مکالمات مانند مکالمه بین پاپت ها کاری کنید تا کودک تمایل بیشتری به صحبت کردن پیدا کند. از حالات چهره ای و آهنگ های اغراق آمیزی استفاده کنید.

 

  • با ضربه صدایی ایجاد کنید ، حالت تعجب به خود بگیرید و بعد یک پاپت یا عروسک به کودک نشان دهید و مکالمه ای را بین پاپت و کودک یا با خودتان شروع کنید. کودک حالت تعجب و حس شرکت در مکالمه را دوست خواهد داشت .

 

  • خزانه ای از اشعار و اهنگ ها برای کودک شکل دهید. تکرار واژگان در اشعار به یادگیری کودک کمک می کند. در مورد آنچه که انجام می دهید آواز بخوانید. از ملودی های ساده و تکراری استفاده کنید. آوازها را با آنچه که در همان لحظه انجام می دهید مطابقت دهید.

 

  • در مورد احساسات مختلف خودتان، کودک و یا در حالت بازی احساسات پاپت را توصیف کنید و حالات چهره ای خودتان را هم به آن اضافه کنید.

 

  • سوالات انتها باز (open-ended) از کودک بپرسید، چون باعث می شود کودک در مورد موضوع توضیح دهد. مانند ” داری چی کار می کنی؟ ” “کجا میری؟ ” خودتان هم الگوهای زبانی مربوطه را به کودک ارائه دهید.

 

  • توجه داشته باشید که در حین صحبت کردن با کودک از کلمات مثبت استفاده کنید. مانند ” خیلی خوب کمک کردی و …”

 

  • اجازه دهید تا کودک با اسباب بازی هایی استفاده کند که شامل فعالیت های روتین مانند” غذا پختن یا تمیز کردن ” باشد.

 

  • نیازهای کودک را با بیان نام آن شی یا کلمه توسط خانواده رفع کنید و پس از بیان توسط کودک، در همان لحظه آن را توصیف کنید.

 

  • در مورد هر چیزی که کودک به آن توجه می کند یا اشاره می کند و به شما نشان می دهد صحبت کنید) Joint attention) این کار به افزایش خزانه واژگان کودک کمک می کند.

 

  • موقعیت های روزمره مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن ، آماده کردن غذا، تمیز کردن و … از موقعیت هایی هستند که فرصت های بسیار مناسبی را برای یادگیری کودک فراهم می کند.

گفتاردرمانی_کودکان

 

غذا خوردن یا آماده کردن غذا

 

  • به کودک اجازه دهید تا در مراحل آماده سازی غذا کمک کند و در حین کار از عبارات و جملات کوتاه و ساده استفاده کنید .

 

  • اجازه دهید تاکودک در فعالیت هایی مانند ” شستن سبزی، تهیه ساندویچ، بردن وسایل سفره و… ” شرکت کند . می توانید از عباراتی مانند ” بشقاب مامان، بشقاب بابا، …) استفاده کنید. همزمان با بردن وسایل نام آن ها را بیان کنید و یا در قالب دستورات تک مرحله ای از کودک بخواهید آنها را به افراد مختلف بدهد.

 

  • کلمات کودک را بسط و گسترش دهید. مانند ” موز ” …. آفرین، موز/ بابا موز می خوره/ تو موز دوست داری؟. حتی اگر کودک فقط ” م ” را بیان کرده است.

 

  • مهارت های کاربردشناسی و واژگان مرتبط با آنها را می توانید در حین غذا خوردن مانند تشکر، درخواست، رعایت نوبت و … تمرین کنید.

 

  • زمانی که کودک کلمه ای را به طور ناقص می گوید، شکل صحیح آن را بیان کرده و به او باز گردانید.

 

  • غذا خوردن باید موقعیت تفریح، خنده دار و جالبی باشد. مثلا در تزیین غذا با سس صورتی بکشید و اجزای مختلف را نام ببرید .

 

  • در مورد جنبه های کیفی و کمی غذا مانند رنگ، مقدار و محتوای غذاها، مزه ، جنس، بافت، دما و … با کودک صحبت کنید. در مورد صحبت شود.

 

  • دستورات آشپزی خیلی ساده در مورد غذاها و عملکرد های آشنا به کودک بدهید. مانند هم زدن یا ریختن.

 

  • فرایند ارتباط در موقعیت غذا خوردن باعث رشد گفتار و زبان خواهد شد.

 

نوشتن و نقاشی کشیدن

 

  • در یک فعالیت مشارکتی همزمان با زمان نوشتن کودک مادر نیز شروع کند به نوشتن. مثلا نامه به کسی را بلند بخوانید و بنویسید. مادر می گوید ” من دارم  می نویسم،  می خوام بنویسم هاپو ”  کلمات باید ساده و کوتاه باشند. با این روش کودک می فهمد که همه ی نوشته ها معنا دارند که باعث رشد گفتار و زبان می شود. از کودک بپرسید ” داری چی می کشی؟ چی می نویسی؟ “

 

  • خانواده می تواند کلمه ای را به صورت بزرگ و با رنگ خاص بنویسد و آن را توصیف کند مانند نام کودک.

 

  • در هنگام خرید که لیست تهیه می شود، کودک هم چند نمونه بگوید و یا می تواند تصویر هر آیتم را در کنار نام او در لیست بچسباند.

 

  • اشکالی که کودک می کشد را به شکل خاصی تشبیه کنید. ” آفرین، مار کشیدی؟ “

 

  • کودکان یاد می گیرند اشکال و نمادهایی را روی کاغذ خلق کنند. باید به او کمک شود تا متوجه شود هر نمادی معنا دارد.

 

  • از مواد نوشتنی مختلف مانند رنگ های مختلف، وایت برد، کاغذ رنگی، ماژیک و حتی انگشت کودک استفاده شود.( به علت درگیری حواس مختلف جلب توجه کودک به علت جالب بودن)

 

لباس پوشیدن

 

  • فرصت هایی را فراهم کنید که کودک از بین دو لباس یکی را انتخاب کند و انتخاب او را نام ببرید و در مورد رنگ و اندازه اش الگو دهید.
  • لباس افراد مختلف را در قالب الگوی زبانی مناسب معرفی کنید.
  • در قالب دستورات ساده می توانید از کودک بخواهید لباس های هرکسی را به او بدهد.

 

مفاهیم محاسباتی

 

  • شمارش اشیا را در طول روز در حین بازی ها و فعالیت ها با کودک انجام دهید.

 

  • این شمارش می تواند در موقعیت های مختلفی مانند غذا پختن انجام گیرد. حتی اگر کودک چیزی نگوید.

 

  • دسته بندی اشیا نیز می تواند به عنوان یک تکنیک استفاده شود مانند ” مکعب ها رو برداریم” یا ” لباسای کثیفُ جمع کن “

 

  • در موقعیت های مختلف در مورد اندازه آیتم های مختلف صحبت کنید مانند بزرگ- کوچک، سبک- سنگین، کوتاه- بلند و …

 

  • در مورد کمیت ها و اعداد مانند ” یه لیوان آب می خوام، سه تا قاشق داریم ” در فعالیت ها صحبت کنید.

 

 

محیط بیرون از خانه

 

  • باید فرصتی را فراهم کنید تا کودک با دنیای بیرون آشنا شود و دنیای اطراف را کشف کند. کودک را در فعالیت های بیرون از خانه درگیر کنید، مانند آب دادن به گل ها.

 

  • در پارک در فعالیتی مانند تاب خوردن می توان مفاهیمی مانند ” تند هل بدم؟ چقدر بالا رفتی ؟ ”  یا  افعالی مانند ” هل دادن، بالا رفتن و توقف کردن ” را الگو داد.

 

  • با هم قدم بزنید، به اطراف نگاه کنید و در مورد آنچه که می بینید و خصوصیات آنها صحبت کنید.

 

بازی

 

  • بهتر است کودکان از اسباب بازی های کوچک هنگام بازی استفاده می کنند تا رویدادهای زندگی را در قالب نمادین در نقش های شغلی یا خانوادگی تداعی کنند.

 

  • اسباب بازی های کوچک مانند حیوانات، خانه، لگوها، مکعب ها، عروسک ها، ظروف آشپزخانه و … مناسب هستند.

 

  • در کنار کودک قرار بگیرید و با او بازی کنید. الگوهای بازی کردن را به کودک مدل دهید. مانند خرید از فروشگاه.برخی از فعالیت ها، حالات چهره و یا صداسازی ها و کلماتش را تقلید کنید.

 

  • در حین انجام عمل و بازی با ابزارها الگوهای زبانی هم باید به صورت توصیفی ارایه شود. مانند” یه مکعب قرمز بردارم”.

 

  • در فعالیتی مانند پاذل در مورد الگوها صحبت شود. مثلا جای تکه ها را خالی و در مورد آن صحبت کنید.

 

  • در مورد کیفیت ها مانند سایز، رنگ، شکل و … اسباب بازی ها صحبت کنید. مانند” ماشین تند میره ” ” خرگوش می پره ” .

 

  • بازی های تخیلی همیشه جالب اند. پس یک شام خیالی، مهمانی صرف چای، پیک نیک و گروه خرید خیالی تشکیل دهید و انجام دهید. رانندگی در یک ماشین خیالی و یک مکالمه در مورد چیزهای خیالی که می بینید داشته باشید.

 

کتاب خواندن

 

  • کودک باید از همان موقع که می‌تواند بنشیند، در نگاه کردن به کتاب‌های تصویری درگیر شود.  والدین می‌توانند در ابتدا کودک را در بغل شان بنشانند و با هم به تصاویر نگاه کنند، در حالی که والد به تصاویر هر صفحه برچسب می زنند.  در سطح اولِ پاسخ، کودک توجه مشترک با والد را تجربه می کند. وقتی کودک بارها و بارها کتاب را دیده و شنیده باشد، والدین می توانند روی هر صفحه مکث کنند تا کودک کاری انجام دهد، به تصاویر اشاره کند و یا صداسازی کند. لازم است که در این موقعیت به نکات زیر توجه شود:

 

  • اشیا موجود در کتاب آشنا و متناسب با سطح کودک باشند.

 

  • از کتاب هایی استفاده شود که شامل فعالیت های روزمره و روتین کودک باشد، مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن، حمام کردن و…

 

  • کتاب ها هر روز در زمان ثابت خوانده شوند. رعایت نظم و نظم دهی زندگی کودک در فرآیند یادگیری گفتار و زبان بسیار مهم است.

 

  • انتخاب کودک در تعیین کتاب در نظر گرفته شود.

 

  • به کودک اجازه داده شود خودش هم در مورد تصاویر مشارکت کند مانند صداسازی ها و یا اشاره به تصاویر. والد می تواند گفته های کودک را بسط دهد و الگوهای زبانی مناسب را به کودک ارائه دهد.

 

  • هنگام کتاب خواندن والد و کودک طوری بنشینند که هر دو از یک زاویه کتاب را ببینند.

 

دقت کنید :

 

  • به حرف های کودک گوش کنید، به او نگاه کنید و در مورد آیتم های مورد توجه کودک صحبت کنید.

 

  • باید به کودک فرصت دهید تا آنچه را که می خواهد، بیان کند و دایما خانواده صحبت نکند، بعد الگویی بالاتر از گفته خودش به او ارائه بدهید.

 

  • ممکن است کودک بعد از یک سری از مشاورات صداسازی های زیادی داشته باشد که البته هنوز کاملا گفتاری هم نباشد. در این حالت فعالیت خانواده باید ادامه یابد تا به کلمات گفتاری تبدیل شود.

 

  • به کودک فرصت دهید تا جملات ناتمام ما را کامل کند.

 

  • از انواع واژگان استفاده کنید، نه فقط نام اشیاء.

 

  • از گفتار کودک مدار یا مادرانه ( motherese – parentese – Child-directed speech) استفاده کنید.

 

لکنت زبان و نقش تغذیه، ژن‌ها و سایر عوامل

 

مجموعه‌ای از رفتارهای ارتباطی که بزرگسالان به ویژه والدین حین صحبت با کودکانشان استفاده می‌کنند.

ویژگی‌هایی مانند آهنگ اغراق شده، زیر و بمی بالا، تغییر بیشتر در زیر و بمی ، طول عبارات کوتاه شده،

سرعت پایین تر و مکث های طولانی تر، موضوعات محدود به اینجا و اکنون، حمایت بافتی بیشتر،

تکرار بیشتر به نسبت مکالمات بزر‌گسالان از مختصه های این سبک ارتباط  است.

حتی در مراحل اولیه نوزادان به این تفاوت های موجود در تعامل با والدین حساس اند

و گفتار کودک مدار از این حساسیت ادراکی کودکان استفاده می کند.

این سبک ارتباطی کفایت مکالمه ای کودک و ظرفیت پردازشی محدود او را تقویت می کند

و ابزار قوی برای جلب و حفظ توجه کودک است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]