نوشته‌ها

نشانگر زیستی اصلی اوتیسم در کودکان کشف شد

,
اتیسم

شناسایی اوتیسم در کودکان با کشف یک نشانگر زیستی امکان پذیر شد.

در یک مطالعه که توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد انجام شد ،

یک نشانگر بیولوژیکی در نوزادان که به نظر می رسد می‌تواند به آنها در تشخیص زودتر اوتیسم کمک کند را شناسایی کرده‌اند.

طی این مطالعه محققان با بررسی ۳۳ کودک دریافتند که نشانگرزیستی هورمونی

به نام هورمون آنتی‌دیورتیک (ADH) یا وازوپرسین (Vasopressin) در دوران نوزادی

در مایع مغزی نخاعی نوزادانی که بعداً اوتیسم در آنها تشخیص داده شده بود، در سطوح پایین تری وجود داشت.

مایع مغزی نخاعی ( Cerebro Spinal Fluid)مغز و نخاع را احاطه می کند.

 

ارتباط درمان اوتیسم با پروتئین مرتبط با آلزایمر

 

دکتر “کارن پارکر” (Karen Parker)  دانشیار روانپزشکی و علوم رفتاری گفت:

هنگامی که کودکان خردسال در اوایل زندگی به طور مناسب محرک های اساسی اجتماعی را پردازش نمی‌کنند

این به آن معنا است که مغز آنها مسیر رشد متفاوتی را دنبال می‌کند.

 

تشخیص اتیسم/ اوتیسم / اتیسم

 

 

اگرچه علائم اوتیسم را می‌توان از رفتار در حدود دو سالگی تشخیص داد،

کمبود متخصصان اوتیسم اغلب تشخیص این اختلال را تا ۴ سالگی یا بالاتر به تاخیر می اندازد

و باعث می‌شود کودکان نتوانند زودتر مراحل درمان را آغاز کنند.

اگر می‌توانستیم اوتیسم این کودکان را زودتر شناسایی کنیم ، می توانستیم زودتر درمان آنها را آغاز کنیم.

 

مزایای گفتاردرمانی برای اوتیسم

 

این بیماری بر رفتارهای اجتماعی در پستانداران نر نیز تأثیر می گذارد و تنها با دو اسید آمینه

از هورمون پروتئین دیگری به نام اکسی توسین که با نقش های اجتماعی مرتبط است، متفاوت است.

به نظر می رسد وازوپرسین نقش مهمی در اوتیسم دارد. در تحقیقات تیم پارکر دریافتند

که سطح مایع مغزی نخاعی وازوپرسین در کودکان و نوجوانان مبتلا به اوتیسم کمتر از افراد بدون اختلال است

و افراد با کمترین میزان وازوپرسین مایع مغزی- نخاعی شدیدترین علائم اوتیسم را داشتند.

 

اوتیسم یا درخودماندگی، نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که

با رفتارهای ارتباطی و کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه‌سالگی بروز می‌کند

و علّت اصلی آن هنوز ناشناخته است. به کسانی که این اختلال را دارند اوتیستیک یا درخودمانده گفته می‌شود.

 

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی توانبخشی ایران ، یافته های این مطالعه در مجله” Proceedings of the National Academy of Sciences “منتشر شد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 4]

موسیقی درمانی برای کودکان داری اتیسم

موسیقی درمانی

کاربرد موسیقی درمانی برای تقویت و تعالی زندگی شخصی از طریق ایجاد تغییر در رفتارهای انسان است.

استفاده از موسیقی درمانی به عنوان یک ابزار درمانی در حقیقت یک کار مشترک حرفه‌ای در گسترش

و بهبود زمینه‌های هیجانی/ اجتماعی ، آموزشی/ شناختی و درک حرکتی است.

 

موسیقی درمانی و گفتار درمانی در کودکان دارای اتیسم

 

موسیقی درمانی دارای توانایی عملکرد متنوع و وسیع در زمینه‌های طبی، سرشتی و آموزشی با کودکان استثنایی،

نوجوانان و بالغین است. موسیقی موثر است چرا که یک فرم غیر گفتاری از ارتباط است یک تقویت کننده طبیعی است

از لحاظ زمانی فورا” در دسترس است و برای مهارت‌های غیر موزیکی ایجاد تحریک و برانگیختگی می‌کند.

مهمترین چیز این است که یک واسطه موفقیت آمیز است زیرا تقریبا” همه افراد به حداقل بعضی انواع موسیقی پاسخ مثبت می‌دهد.

آموزش یک موسیقی درمانگر نیاز به یک برنامه درسی جامع شامل برنامه کامل کلاس‌های موسیقی همراه با دوره‌های روان‌شناسی،

آموزش خاص و آناتومی و دوره‌های اختصاصی موسیقی درمانی و تجربه در این زمینه است

به دنبال دوره‌های درسی یک دوره ۶ ماهه آموزش بالینی باید بگذرانند و در نهایت یک آزمون کتبی گرفته خواهد شد.

موسیقی درمانگران دوره‌های بازآموزی را برای به روز کردن علم خود خواهند گذراند.

 

موسیقی درمانی برای کودکان دارای اتیسم مفید است

 

موسیقی درمانی بطور مشخص برای کودکان دارای اتیسم مفید است که تا اندازه‌ای طبیعت غیر تهدیدکننده و غیر گفتاری دارد.

فعالیت‌های موازی موسیقی برای حمایت اهداف مورد نظری که توسط درمانگر، والدین یا معلمان یا دیگر متخصصین دیده شده است.

برای مثال موسیقی درمانگر ممکن است که ببیند کودک در ایجاد ارتباط اجتماعی با دیگران مشکل دارد.

بازی‌های موزیکال شبیه پاس دادن یک توپ به عقب و جلو یا نواختن چوب‌ها یا سنج

با یک کودک دیگر ممکن است در تقویت این تعاملات بین فردی مفید باشد. تماس چشمی کودک ممکن است

با تقلید بازی‌هایی که نزدیک چشم کودک دست می‌زنند یا با تمرکز در فعالیتی که نیاز به نواختن

یک وسیله در نزدیکی چشم دارد افزایش یابد . موسیقی مورد نظر ممکن است با رفتارهای اجتماعی

همکارانه متنوعی نظیر نشستن در یک نیمکت یا نشستن گروهی داخل یک دایره همراه باشد.

 

موسیقی درمانی

موسیقی درمانی

 

تاثیر موسیقی درمانی در ایجاد ارتباط

 

موسیقی درمانی بطور مشخص در درمان و گسترش گفتار کودکی که دارای نقص شدید در ایجاد ارتباط است

که در کودکان دارای اوتیسم بصورت نقص گفتار بیانی که ممکن است موجود نباشد یا بدون فاعل باشد موثر است .

گفتار کودک ممکن است دارای طیفی از موتیسم کامل تا صدای خرخر ، صدای گریه، جیغ زدن های انفجاری،

صداهای حلقی و صدای همهمه متفاوت باشد.

ممکن است یک تلفظ بدون تون با ترکیب تعدادی از ترکیبات صوتی صامت وجود داشته باشد.

یا ممکن است اصوات شبیه ورور کردن یا غان غان کردن که به سختی می‌توان کلمات را در آن تشخیص داد داشته باشد

یا ممکن است شبیه صحبت کردن یک فرد خارجی نا مفهوم و بی نظم باشد.

اوتیسم های سطح بالا ممکن است باعث اکولالیا یا اکولالیای تاخیری یا برگشت ضمیری باشد

درحالیکه بعضی کودکان ممکن است به سمت کاربرد عبارات و جملات مناسبتر و بلند تر بدون گفتار مونوتون پیش روند.

از آنجا که کودکان دارای اوتیسم اغلب در کلاس‌های عمومی مدارس معمولی قرار می‌گیرند.

یک معلم موسیقی ممکن است برای داشتن یک کودک دارای اتیسم که

علاوه بر موسیقی به زبان گفتاری او نیز توجه شود پاداش دریافت کند.

لازم به ذکر است که کودکان  دارای اتیسم حساسیت غیر معمولی به موسیقی دارند.

بعضی از آنها دارای زیر و بم های عالی هستند در حالیکه بعضی با وسایل موسیقی خیلی بطور استثنایی موزیکال می نوازند.

موسیقی درمانگران بطور سنتی با کودکان دارای اتیسم به این علت کار می‌کنند که

این پاسخ‌های غیرمعمول با اهداف غیر موزیکال قابل تطابق هستند.

بعضی کودکان حساسیت غیر معمول به بعضی اصوات دارند.

یک پسر بعد از نواختن یک ردیف سنتور، خودبخود یک سری هارمونیک از پایه می نواخت.

 

گسترش کلمات با ملودی‌های ریتمیک

از آنجا که کودکان دارای اوتیسم بعضی اوقات آواز می‌خوانند وقتی که آنها ممکن است صحبت نکنند،

موسیقی‌درمانگران و آموزش دهندگان موسیقی می‌توانند بطور سیستماتیک

روی گفتار کودک از طریق فعالیت‌های موسیقیایی گفتاری کار کنند.

در کلاس موسیقی آوازها با کلمات ساده، عبارات تکراری و حتی اصوات بدون مفهوم تکراری

می‌توانند به زبان کودکان اوتیستیک کمک کند. عبارات با مفهوم و آوازهایی که با علائم و حرکات لمسی و بصری همراه باشند

می‌توانند این مراحل را تسریع کنند. یک کودک ۶ ساله دارای اتیسم که اکولالیا داشت

صحبت کردن را وقتی آموخت که معلم و درمانگر او عبارت‌های سوالی را به صورت

ملودی‌های آشنا و ریتمیک در آورد و به او آموختند.

کودک اشیا را نگه می‌داشت هنگامی‌که آواز زیر را می‌خواند

آیا تو یک سیب می خوری ؟ بله بله

آیا تو یک سیب می خوری ؟ بله بله

آیا تو یک سیب می خوری ؟ بله بله بله بله بله

آیا تو یک مداد می خوری؟ نه نه

آیا تو یک مداد می خوری؟ نه نه

آیا تو یک مداد می خوری؟ نه نه نه نه نه

کودک دارای اوتیسم دیگری اسامی و افعال کاری را از این طریق آموخت

در حالی‌که یک عروسک بزرگ در دست درمانگر بود و می‌خواند :

این یک عروسک است
این یک عروسک است
عروسک داره می پره
عروسک داره می پره
این یک عروسک است
این یک عروسک است

سپس کلمات با افعال راه رفتن، نشستن و خوابیدن جایگزین شد.

در این شعر کلمات برجسته شده کم کم از آواز محو می‌شدند، درحالی‌که آواز تکرار می‌شد.

زمانی‌که این عبارات تکرار می‌شدند کودک می‌توانست با استفاده از تقلید اکولالیک خود به درستی پاسخ دهد.

وقتی آهنگ حذف می‌شد کودک می‌توانست به سوالات با جملات کامل پاسخ دهد. این چیه؟ و عروسک داره چیکار میکنه ؟

دیگر کودکان دارای اتیسم نیز پاسخ‌های مفهومی را وقتی هم سوالات و هم پاسخ‌ها در داخل یک آهنگ قرار گرفتند آموختند.

هنگامی‌که توجه به اصوات محیط تمرکز اولیه در کودک باشد ساختار آهنگ می‌تواند

به او برای ارائه پاسخ کامل و از لحاظ گرامری صحیح کمک کند.

گوش کن گوش کن چی میشنوی ؟ ( صدایی از ضبط پخش می شود)

من صدای یک آمبولانس می‌شنوم ( من صدای گریه بچه را می شنوم) ( من می‌شنوم مادر صدام میکنه)

کودکان دارای اتیسم گام‌های بلندی برای برطرف ساختن گفتار مونوتون خود بوسیله خواندن آوازها هماهنگ

با ریتم و نقاط فشار جملات و جریان کلی جملات که با محو شدن تدریجی آهنگ همراه است دارند.

والدین و معلمان شبیه هم می‌توانند به کودک برای به خاطر آوردن این بدایع گفتاری بوسیله آواز کمک کنند.

هنگامی‌که در حال ساخت یک آهنگ مخصوص هستید باید به خاطر داشته باشید

که آهنگ‌های ابتدایی کودکان پر از اصوات و کلمات تکراری است

که این طبیعت این‌گونه آهنگ‌ها است. حتی در سطوح بالاتر کتابهای روش گفتاری تکرار عبارات ساده متداول است.

در حالی‌که لغات این کتابها به نظر نمی‌رسد که برای کودک دارای اتیسم ضروری و حیاتی باشد

اما به سادگی افزایش ظرفیت و توانایی گذاشتن لغات در کنار یکدیگر برای شروع برای اینگونه کودکان حیاتی است.

درمان همگرایی شنوایی Auditory Integration Therapy(AIT)

 

در این روش درمانی از وسیله ای استفاده می شود که بطور اتفاقی موسیقی‌های با فرکانس‌های بالا و پایین را انتخاب می‌کند

و از طریق گوشی به گوش کودک هدایت می‌کند.

گزارش‌هایی در باره اثرات مثبت این روش گزارش شده است بعضی گزارش‌ها حکایت از کاهش حساسیت شنوایی به اصوات و شروع

صحبت کردن خودبخودی و رشد زبانی کامل‌تر و پاسخ به سوالات و تعامل بهتر با همسن و سالان و روابط بهتر اجتماعی دارند .

به هر حال نتایج مشخص از یک مطالعه درمانی خوب طراحی شده در دسترس نیست.

هنوز مشخص نیست که چگونه این روش موثر است و آیا افراد از آن واقعا” سود می‌برند.

تماس باما

ویکی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]