نوشته‌ها

توضیحات مهم درباره خبر “روشی برای درمان قطعی لکنت زبان” | درمان قظعی لکنت زبان

درمان لکنت زبان ناشی از ترس در کودکان | لکنت زبان در کودکان 4 ساله

توضیحات مهم درباره خبر “روشی برای درمان قطعی لکنت زبان”

 

درمان قظعی لکنت زبان

 

 

ایسنا/خوزستان عضو هیات مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران درخصوص خبری با عنوان “روشی برای درمان قطعی لکنت زبان” که امروز یکشنبه، ۲۴ اسفند ۱۳۹۹ روی خروجی ایسنا قرار گرفته است، توضیحاتی ارائه داد.

 

به گزارش ایسنا، وی در متنی که در اختیار ایسنا قرار داده، آورده است:

“گفتاردرمانی جزوی از گروه‌های پزشکی و یکی از رشته‌­های توانبخشی می‌باشد که در حیطه غربالگری، پیشگیری، ارزیابی، تشخیص، درمان، آموزش و مشاوره در اختلالات گفتار، زبان و برقراری ارتباط و بلع دهانی حلقی می‌پردازد. ارتباط شامل گفتار (تولید گفتار یا تلفظ، صوت یا صدا، روان بودن کلام)، زبان درکی و بیانی (به صورت نوشتاری یا شفاهی)، پرگماتیک (کاربرد) و شناخت از نوزادی تا سالمندی به ارائه خدمات می‌پردازد.

 

وظیفه آسیب­‌شناس گفتار و زبان، ارزیابی و درمان اختلالات در حیطه‌­های زیر می‌­باشد: تولید گفتار (شامل تولید، آپراکسی، دیزارتری)، – تشدید (هایپر- نیزالیتی و- هایپو – نیزالیتی)، صوت (کیفیت آواسازی، زیروبمی، تنفس)، روانی گفتار (لکنت)، زبان (درک، بیان، کاربرد شناختی، صرف و نحو)، شناخت (توجه، حافظه، حل مسئله، عملکردهای اجرایی) و تغذیه و بلع (در سطوح دهانی، حلقی و مروی)

 

لکنت یک اختلال عصب زاد حرکتی گفتار محسوب می شود که نمودش به شکل ناروانی در گفتار می باشد.

 

 

یکی از مهم‌ترین مباحث موجود در لکنت دلیل و علت بروز آن است، که هنوز به طور قطعی نظریه‌ای نتوانسته آن را توجیه کند.

اتیولوژی‌های با محورهای زیست محیطی و ژنتیکی مرتبط با اختلال در عملکرد نیمکره‌های مغزی، اختلال در مناطق بینابینی لوب‌های مغزی، آسیب عملکرد یا ساختار برخی سلول‌های عصبی، اختلال در سیستم برنامه‌ریزی عصبی-عضلانی، مشکلات عملکردی مغز ناشی از جهش ژن GNPTAB و .. از فرضیه‌های مقتدر ایجاد لکنت هستند.

 

میزان شیوع لکنت در جوامع مختلف از حدود ۱ تا ۶ درصد گزارش شده است. در ایران مطالعات محدودی انجام شده است که این نرخ را حدود ۴ تا ۵ درصد در کودکان قید کرده‌اند. در بزرگسالان طبق آمار غیررسمی در ایران یک درصد مردم لکنت دارند.

 

لکنت یک عارضه است که از دوران رشد کودکی بروز می‌کند و قریب به ۷۰ درصد آن با مدیریت غیر مستقیم درمانگر و ملاحظات خانواده بهبودی پیدا می‌کنند.

بقیه باید به صورت مستقیم تحت درمان توسط گفتاردرمانگر مجرب این حیطه قرار گیرد.

 

متدهای درمانی توسط آسیب‌شناسان گفتار و زبان، امروزه براساس درمان‌های مبتنی بر شواهد ارائه می‌شوند.

لکنت در غالب موارد در سنین ۲ تا ۴ سالگی بروز می‌کند. متاسفانه موارد بسیاری وجود دارد که جزو باورهای غلط محسوب می‌شوند:

 

۱) علت لکنت ترس است. این یک باور اشتباه است زیرا که لکنت در اثر ترس فقط تشدید می‌شود یا بروزش اغراق آمیز جلوه می‌کند.

 

۲) اینکه در اقوام چنین مسئله‌ای وجود ندارد، پس خودبخود قابل حل است.

 

۳) با تخم کفتر و داروهای گیاهی و رژیم غذائی لکنت درمان می‌شود.

 

موارد تاسف بار دیگری هم وجود دارد در مورد لکنت که از طرف متخصص- نماها ارائه می‌شود.

ادعای درمان قطعی در هر اختلالی ادعای واهی می‌باشد و علمی نیست.

 

این که اختراعی در ایران عزیز هم در جهت درمان لکنت صورت گرفته باشد باید از طریق مراجع علمی (وزارت بهداشت، گروه‌های گفتاردرمانی دانشگاه‌های علوم پزشکی، بورد ارزشیابی و ممتحنه گفتاردرمانی وزارت بهداشت و یا انجمن علمی گفتاردرمانی کشور) تائیدیه و صلاحیت بالینی اخذ کرده باشد که تا به امروز این اتفاق نیفتاده است.

 

 

به یاد داشته باشیم، تنها راه درمان لکنت از طریق متدهای مبتنی بر شواهد است و لاغیر که توسط گفتاردرمانگران ارائه می‌شود.

 

همکاران روانشناس و متخصصان روانپزشک در مواردی که مشکلات رفتاری و مشکلات روانشناختی وجود دارند در کارِ درمان مشارکت کرده و تاثیرات مفیدی بر جای می‌گذارند. هیچ داروی خاصی برای درمان ناروانی گفتار وجود ندارد، فقط در مواردی خاص عوارض و رفتارهای ضدانتظاری را کاهش می‌دهند.

 

خانواده‌ها باید مراقب کلاهبرداران حوزه سلامت باشند، کسانی که به هر طریق با اسناد جعلی یا مشابه غیر گروه‌های پزشکی خود را درمانگر معرفی کرده و با وعده، وعید و ادعاهای کاذب درمان قطعی لکنت، خانواده‌های مستاصل را فریب داده و عوارض جبران ناپذیری را چه از لحاظ مالی و چه روانی و عاطفی بر جای می‌گذارند.

 

طول درمان افراد دارای لکنت به؛ سن مراجعه، شدت و نوع لکنت از یک طرف، کیفیت برنامه‌های درمانی از یک طرف دیگر و نیز به ماهیت ارتباط و اعتماد مراجع به درمانگر از سوی دیگر بستگی دارد.

 

در کل باید گفت ارجاع به هنگام و مداخله به هنگام در میزان بهبودی فرد بسیار موثر است. اصلی‌ترین مرجع علمی جهت پیگیری و یافتن درمانگران مجرب و اکسپرت لکنت، سایت و صفحه‌های دنیای مجازی انجمن علمی گفتاردرمانی ایران است.

 

فرهیخته‌ای می‌فرماید: “لکنت عین اثر انگشت است و منحصر به فرد.” باید توجه داشت که روش درمان لکنت هم منحصر به فرد است و هیچ نسخه مشابهی برای هیچ عارضه، اختلال و بیماری نداریم.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

۱۰ دلیل بروز ضعف در دست‌ | کاردرمانی دست در تهران

مرکز کاردرمانی دست در تهران

۱۰ دلیل بروز ضعف در دست‌

۱۰ دلیل بروز ضعف در دست‌

 

ضعف دست می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله سندرم تونل کارپ، آرتریت، نوروپاتی محیطی و کیست‌های گانگلیون ایجاد شود.

 

به گزارش ایسنا، «عصر ایران» به نقل از مدیکال نیوز تودی نوشت:

ضعف دست یا قدرت پنجه می‌تواند انجام وظایف روزانه را بسیار دشوار کند. در ادامه با برخی دلایل ضعف دست، علائم و گزینه‌های درمان آنها بیشتر آشنا می‌شویم.

 

کیست گانگلیون

کیست‌های گانگلیون کیسه‌هایی پر از مایع هستند که به طور معمول رو یا نزدیک یک مفصل یا تاندون شکل می‌گیرند. به گفته آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، کیست‌های گانگلیون از شایع‌ترین توده‌هایی هستند که در دست ایجاد می‌شوند. آنها به طور معمول در پشت مچ دست فرد ظاهر می‌شوند.

 

اگرچه بی‌ضرر هستند، کیست‌های گانگلیون می‌توانند گاهی اوقات روی اعصاب فشار وارد کنند که این می‌تواند موجب ضعف عضلانی، گزگز و درد شود. بیشتر مواقع، این توده‌ها تنها از نظر زیبایی مشکل‌ساز هستند و به ندرت موجب تغییرات حسی یا ضعف می‌شوند.

 

 

درمان

کیست‌های گانگلیون به طور معمول نیازی به درمان ندارند. با این وجود، اگر کیست موجب درد شود، فرد می‌تواند درمان‌های زیر را دریافت کند:

عدم تحرک: فعالیت می‌تواند موجب افزایش اندازه کیست شده و فشار بیشتری روی اعصاب وارد شود. یک مچ‌بند یا آتل ممکن است به تسکین علائم کمک کند.

 

آسپیراسیون: این روش شامل خارج‌کردن مایع از کیست می‌شود. این گزینه زمانی که کیست موجب درد شدید یا محدودشدن فعالیت فرد می‌شود، مد نظر قرار می‌گیرد.

برش: اگر روش‌های غیر جراحی موثر نباشند، جراح ممکن است کیست را خارج کند.

 

در مواردی که کیست موجب احساس ناراحتی می‌شود، فرد می ‌تواند از داروهای مسکن بدون نسخه استفاده کند.

 

 

سندرم تونل کارپ

زمانی که تونل کارپ، مسیری در مچ دست یا بافت‌های اطراف تاندون‌های فلکسور (خم‌کننده انگشتان دست) متورم می‌شوند، سندرم تونل کارپ شکل می‌گیرد. این به نوبه خود بر عصب مدیان یا میانی فشار وارد می‌کند که این فشار می‌تواند به درد، گزگز و بی‌حسی در دست منجر شود.

 

به گفته آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، سندرم تونل کارپ ممکن است به واسطه عوامل مختلفی از جمله انجام حرکات تکراری، بارداری و برخی شرایط سلامت شکل بگیرد.

 

در کنار ضعف دست، از دیگر علائم سندرم تونل کارپ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– بی‌حسی، گزگز، درد و سوزش در انگشتان

 

– احساساتی شوک‌مانند که از انگشتان سرچشمه می‌گیرند

 

– درد و گزگز که به سمت ساعد حرکت می‌کند

 

فرد ممکن است ناتوانی در نگه داشتن اشیا به واسطه ضعف یا بی‌حسی را تجربه کند. این شرایط در مرحله پیشرفته سندرم تونل کارپ رخ می‌دهد.

به طور معمول، گزگز و درد برای مدتی طولانی ادامه می‌یابد و ممکن است پیش از ایجاد ضعف تشدید شود.

 

 

درمان

از گزینه‌های درمان برای سندرم تونل کارپ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– داروهای مسکن و ضد التهاب

– آتل‌ها

– تغییرات در فعالیت

– تزریق استروئید

– ورزش

– عمل جراحی

 

 

سندرم تونل کوبیتال

سندرم تونل کوبیتال زمانی رخ می‌دهد که عصب اولنار یا عصب زند زیرین که از آرنج عبور می‌کند، تحریک، ملتهب، متورم یا فشرده شود.

 

اگرچه سندرم تونل کوبیتال ممکن است موجب درد در آرنج شود، علائم بیشتر در قسمت کف دست رخ می‌دهند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– درد در کف دست

 

– بی‌حسی در کف دست یا انگشت حلقه که هنگام خم‌کردن آرنج تشدید می‌شود

 

– قدرت پنجه ضعیف

 

– دشواری در هماهنگی انگشتان

 

– درد درون آرنج

 

 

 

درمان

به گفته آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، گزینه‌های درمان سندرم تونل کوبیتال شامل موارد زیر می‌شوند:

– داروهای ضد التهاب

– آتل‌ها و بست‌ها

– تمرینات گلایدینگ عصبی

– عمل جراحی

 

 

اپی‌کندیلیت

اپی‌کندیلیت (Epicondylitis) به واسطه آسیب‌دیدن تاندون‌های ساعد رخ می‌دهد. دو نوع اپی‌کندیلیت شامل خارجی و داخلی وجود دارند.

اپی‌کندیلیت داخلی به نام آرنج گلف‌بازان و اپی‌کندیلیت خارجی به نام آرنج تنیس‌بازان شناخته می‌شود.

از جمله دلایل بروز اپی‌کندیلیت می‌توان به بازی گلف، بازی تنیس، حمل اشیای سنگین و استفاده مکرر از ابزارهای دستی اشاره کرد.

از علائم اپی‌کندیلیت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– درد در قسمت داخلی ساعد که از آرنج به سمت مچ منتهی می‌شود

– ضعف در مچ و کف دست

– قدرت پنجه ضعیف

– درد هنگام فشاردادن یک توپ یا حرکت‌دادن دست به سمت انگشت کوچک

 

 

درمان

در گام نخست، درمان با توقف فعالیت مشکل‌ساز و پرهیز از فعالیت‌هایی که شرایط را تشدید می‌کنند، آغاز می‌شود.

از گزینه‌های درمان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– استفاده از آتل

– استفاده از یخ روی دست تحت تاثیر قرار گرفته

– استفاده از داروهای ضد التهاب

– انجام تمرینات ورزشی برای تقویت ساعد

– تزریق کورتیکواستروئید

 

 

گیرافتادگی عصب

گیرافتادگی عصب یا رادیکولوپاتی گردنی زمانی رخ می‌دهد که چیزی روی عصب واقع در گردن فشار وارد و آن را تحریک کند.

این ممکن است از تغییراتی که با افزایش سن در ستون فقرات رخ می‌دهند، سرچشمه بگیرد. همچنین این شرایط می‌تواند از یک آسیب‌دیدگی که به فتق دیسک منجر می‌شود، ناشی شود.

درد به طور معمول در گردن شکل می‌گیرد و به سمت بازو گسترش می‌یابد.

از علائم دیگر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– گزگز در کف دست و انگشتان

– ضعف دست، عضله یا شانه

– کاهش احساس

 

 

درمان

درمان برای گیرافتادگی عصب شامل موارد زیر می‌شود:

– یک کولار عمودی نرم که حلقه توپری است که دور گردن بسته می‌شود

– فیزیوتراپی

– داروهای ضد التهاب غیر استروئید، مانند آسپرین و ایبوپروفن

– کورتیکواستروئیدهای خوراکی

– تزریق استروئید

– عمل جراحی در صورت بی‌نتیجه بودن روش‌های غیر جراحی

 

 

آرتریت در دست

به گفته آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا بیش از ۱۰۰ نوع مختلف آرتریت وجود دارند. استئوآرتریت (آرتروز) و آرتریت روماتوئید شایع‌ترین موارد هستند.

از علائم شایع آرتریت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– درد

– گرما اطراف مفصل تحت تاثیر قرار گرفته

– احساس سایش در مفصل

– تورم

– کیست‌ها

– کاهش دامنه حرکت اطراف مفصل تحت تاثیر قرار گرفته

 

 

درمان

فرد برای دریافت بهترین گزینه‌های درمان باید به پزشک مراجعه کند. پزشک بر اساس شرایط هر فرد، بهترین روش درمان را برای وی انتخاب خواهد کرد.

از گزینه‌های درمان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– داروها، مانند ضد التهاب‌ها

– آتل‌ها

– تزریق

– عمل جراحی برای ترمیم مفصل آسیب‌دیده یا جایگزینی آن

 

 

سارکوپنی

سارکوپنی یا کم‌ماهیچگی به از دست دادن توده عضلانی گفته می‌شود. این شرایط موجب ضعف و افت عملکرد عضلانی از جمله قدرت دست‌ها می‌شود. این شرایط می‌تواند به طور طبیعی با افزایش سن رخ دهد.

از علائم دیگر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– تعادل ضعیف

– دشواری در بالا رفتن از پله‌ها

– کاهش استقامت

– کاهش اندازه عضله

 

 

درمان

گزینه‌های درمان بر پیشگیری و مدیریت سارکوپنی از طریق فعالیت بدنی، مانند تمرینات مقاومتی متمرکز هستند. این می‌تواند به بهبود قدرت و کاهش از دست دادن عضلات کمک کند.

فرد می‌تواند میزان پروتئین مصرفی خود را نیز افزایش دهد. مقاله‌ای در سال ۲۰۲۰ مصرف ۲۰ تا ۳۵ گرم پروتئین در هر وعده غذایی را پیشنهاد داد.

 

 

نوروپاتی محیطی

به گفته مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی آمریکا، نوروپاتی محیطی می‌تواند به واسطه شرایطی که در آسیب‌دیدن اعصاب محیطی نقش دارند، شکل بگیرد.

بیش از ۱۰۰ نوع نوروپاتی محیطی وجود دارند و علائم به نوع اعصابی که تحت تاثیر قرار می‌گیرند، بستگی دارد.

نوروپاتی که می‌تواند بر دست‌ها تاثیر بگذارد، شامل موارد زیر است:

آسیب عصب حرکتی: این می‌تواند موجب ضعف عضلانی، کرامپ‌های دردناک، کشیدگی‌های عضلانی و تحلیل عضلانی شود.

آسیب عصب حسی: کاهش احساس در دست‌ها یا دیگر بخش‌های بدن می‌تواند انجام فعالیت‌های روزانه مانند بستن یک دکمه را نیز دشوار سازد.

 

 

درمان

اگر نوروپاتی محیطی در فرد تشخیص داده شود، به وی توصیه می‌شود که درمان بیماری زمینه‌ای را ادامه دهد. بیمار باید توصیه‌های پزشک خود را به دقت دنبال و وی را از میزان تاثیرگذاری درمان آگاه کند.

برای درمان مستقیم نوروپاتی محیطی، پزشک ممکن است آتل‌ها و همچنین داروهای مسکن را توصیه کند.

 

 

مولتیپل اسکلروزیس

مولتیپل سکلروزیس یا بیماری ام‌اس شرایطی است که بر سیستم عصبی مرکزی بدن انسان تاثیر می‌گذارد.

دانشمندان دلیل دقیق بروز بیماری ام‌اس را نمی‌دانند. آنها بر این باورند که این یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به میلین، غلاف پوششی اعصاب، حمله می‌کند.

بیشتر افراد مبتلا به بیماری ام‌اس ضعف عضلانی را در اندام‌های انتهایی خود تجربه می‌کنند. همچنین آنها ممکن است بی‌حسی و گزگز را احساس کنند.

درمان

در حال حاضر، درمانی ریشه‌کن‌کننده برای بیماری ام‌اس وجود ندارد. با این وجود، روند درمان به طور معمول شامل داروها و فیزیوتراپی می‌شود.

 

 

سکته مغزی

سکته مغزی در نتیجه کاهش یا انسداد جریان خون به مغز رخ می‌دهد. بروز انسداد یا پارگی یک رگ خونی تغذیه‌کننده مغز می‌تواند به بروز سکته مغزی منجر شود.

سکته مغزی می‌تواند موجب بی‌حسی یا ضعف در دست، صورت یا پا بویژه در یک سمت بدن شود.

از دیگر علائم سکته مغزی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

– سردرگمی

– مشکلات بینایی

– دشواری در راه رفتن

– سردرد ناگهانی و شدید

 

 

درمان

درمان سکته مغزی به نوع آن بستگی خواهد داشت. فردی که با علائم سکته مغزی مواجه است باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند.اگر فرد با ضعف ناگهانی در یک یا هر دو دست خود مواجه شده است، باید به پزشک مراجعه کند. همچنین اگر روند درمان فعلی موثر نیست، فرد باید به پزشک مراجعه کند. پزشک می‌تواند به تعیین یک روند درمانی بهتر کمک کند.

 

 

تشخیص

پزشک یک معاینه بدنی از فرد انجام خواهد داد و درباره علائم با وی صحبت می‌کند. همچنین وی درباره دیگر علائمی که فرد تجربه کرده است، پرسش می‌کند. طی معاینه، پزشک ممکن است سطح قدرت و درد فرد را آزمایش کند.

 

در صورت نیاز، پزشک ممکن است آزمایش‌های تصویربرداری را برای بررسی شرایط مفاصل تجویز کند. این ممکن است شامل پرتو ایکس یا اسکن ام‌آرآی شود. پزشک می‌تواند از این آزمایشات برای تشخیص شرایطی مانند آرتریت و ارزیابی میزان آسیب به مفصل استفاده کند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های روانی با تغییر رژیم غذایی کودک

کاردرمانی ذهنی کودکان در تهران

جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های روانی با تغییر رژیم غذایی کودک

جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های روانی با تغییر رژیم غذایی کودک

 

ایسنا/خراسان رضوی نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد

که رژیم غذایی نقش مهمی در سلامتی افراد دارد و برای جلوگیری از چاقی و ابتلاء به بیماری‌هایی مانند دیابت، سکته‌های قلبی و مغزی موثر است. با توجه به اینکه این بیماری‌ها مربوط به افراد مسن است، اکثر والدین خیلی نگران این موارد در کودکان نیستند.

 

به نقل از سایکولوژی نیوز، تحقیقات جدید به بررسی نقش چاقی و انسولین در سلامت روان پرداخته است. بسیاری از والدین، نسبت به تغذیه کودکان نگران نیستند و بر این باورند که آنان کوچک و قادر به سوزاندن کالری اضافی هستند. اما نتایج بررسی‌های اخیر نشان داده است که درباره کودکان باید نگران این موضوع بود.

 

محققان دریافتند که دو عامل مرتبط با رژیم غذایی (سطح انسولین و چاقی) ممکن است عامل پیش‌بینی کننده مهم برای ابتلاء کودکان به بیماری‌های روانی باشد.

 

در این بررسی، ۱۵ هزار کودک در سن یک تا ۲۴ سال پیگیری شدند و سطح انسولین ناشتای آنان در ۹، ۱۵، ۱۸ و ۲۴ سالگی و همچنین شاخص توده بدنی در این ۲۴ سال را بررسی کردند. سپس در ۲۴ سالگی خطر ابتلاء به افسردگی و روان‌پریشی کودکان را سنجیدند و دریافتند که نتایج نگران‌کننده است.

 

کودکانی که از ۹ سالگی به‌طور مداوم سطح انسولین بالا (نشانه مقاومت به انسولین) داشتند، پنج برابر بیشتر در معرض خطر روان‌پریشی و سه برابر بیشتر با اختلال روان‌پریشی که معمولا با اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی تشخیص داده می‌شوند، قرار داشتند. این‌ها  اختلالات ویرانگری هستند که در زندگی مشکلاتی را ایجاد می‌کنند. این کودکان همچنین تا حدودی در معرض خطر افسردگی بودند، اما ازنظر آماری تفاوت معناداری نداشتند.

 

کودکانی که در زمان بلوغ، افزایش قابل‌توجهی در شاخص توده بدنی داشتند تا ۲۴ سالگی چهار برابر بیشتر در معرض افسردگی قرار داشتند. همچنین در آنان، احتمال بروز اختلال روان‌پریشی نیز بیشتر بود، اما ازنظر آماری این تفاوت معنی‌داری نبود. با توجه به اینکه در حال حاضر، افسردگی علت اصلی ناتوانی در جهان است، نباید این اختلال را ساده در نظر گرفت.

 

لازم به ذکر است که این تحقیق نمی‌تواند این اطمینان را بدهد که در کودکی یا نوجوانی، تغییر رژیم غذایی می‌تواند تفاوت ایجاد کند اما دلایلی وجود دارد که می‌تواند کمک‌کننده باشد و به رفع چاقی و کاهش خطر ابتلا به دیابت که موضوعات مهمی هستند، کمک موثری خواهد کرد. اما والدین در این زمینه، چه‌کارهایی می‌توانند انجام دهند؟

 

با توجه به دسترسی به شاخص توده بدنی (BMI) می‌توانید تشخیص دهید که فرزند شما در محدوده سالم است یا خیر. بر اساس نتایج این تحقیق، به افزایش قابل‌توجه BMI در زمان بلوغ توجه ویژه‌ای داشته باشید.

 

از پزشک متخصص اطفال برای بررسی میزان انسولین ناشتای کودک مشاوره بگیرید. اگر سابقه خانوادگی بیماری روانی جدی داشته باشید، این امر می‌تواند اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

 

اگر BMI یا سطح انسولین ناشتا به‌طور غیرطبیعی بالا باشد، مداخلات رژیم غذایی می‌تواند به کاهش وزن و کاهش سطح انسولین کمک کند.

 

 

 

چه نوع رژیم غذایی توصیه می‌شود؟

 

بحث و گفتگوی بسیاری درباره این موضوع وجود دارد. از سال ۱۹۸۰ دستورالعمل‌های رژیم غذایی برای آمریکایی‌ها ارائه‌شده است. متاسفانه، از آن زمان، میزان چاقی و مقاومت به انسولین افزایش‌یافته است. هر پنج سال، دستورالعمل‌ها تغییر می‌کنند. در سال ۲۰۲۰ آخرین نسخه این دستورالعمل‌ها صادر شد و شامل تحقیقی در مورد کاهش وزن یا مقاومت به انسولین نبود، بنابراین مشخص نیست که این دستورالعمل‌ها به افراد کمک می‌کند تا در صورت لزوم این مسائل را برطرف کنند.

 

برخی از افراد حذف یا کاهش غذاهای فرآوری شده و مصرف غذاهای کامل مانند گوشت، ماهی، مرغ، سبزی و میوه‌ها را توصیه می‌کنند.

 

برای دستیابی به مقاومت به انسولین، شواهدی وجود دارد که رژیم غذایی مدیترانه‌ای می‌تواند موثر باشد. رژیم‌های کم کربوهیدرات نیز می‌توانند کمک کنند. در سال ۲۰۱۹، انجمن دیابت آمریکا به‌عنوان یکی از راه‌های کاهش سطح گلوکز خون و بهبود مقاومت به انسولین، رهنمودهایی شامل رژیم‌های کم کربوهیدرات و بسیار اندک کربوهیدرات را ارائه کرد.

 

محققان گزارش کردند که الگوی غذایی کم کربوهیدرات به‌عنوان موثرترین الگوی غذایی در دیابت نوع دو است.

 

در پایان، اگر کودک شما ازنظر وزن یا سطح انسولین بالا مشکل دارد، باید این موضوع را با پزشک متخصص اطفال در میان بگذارید و برنامه‌ای تهیه کنید. همچنین با فرزند خود در مورد این موضوع صحبت کنید. موضوع مهم، تهیه طرحی است که او تمایل به انجام آن دارد. در حالت ایده‌آل، تمام خانواده باید در الگوی غذایی تغییراتی ایجاد کنند، زیرا احتمال پایبندی کودک به این برنامه را نیز افزایش می‌دهد.

 

یافته‌های این بررسی در نشریه JAMA Psychiatry منتشرشده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

مواد شیمیایی داخل سیب مغز را تقویت می‌کند | کاردرمانی ذهنی کودکان ونک

تقوت مغز کودکان

مواد شیمیایی داخل سیب مغز را تقویت می‌کند

مواد شیمیایی داخل سیب مغز را تقویت می‌کند

محققان “مرکز آلمان برای بیماری‌های تحلیل برنده عصبی”(DZNE) در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند،

مصرف یک سیب در روز می‌توانند افراد را از مراجعه به پزشکان بی‌نیاز کند چرا که مواد شیمیایی موجود در این میوه می‌تواند عملکرد مغز را تقویت کرده و خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش دهد.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل،

دانشمندان می‌گویند ترکیبات طبیعی موجود در سیب می‌تواند خطر ابتلا به آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل را کاهش دهد. غلظت زیاد ترکیبات موجود در سیب و گیاهان دیگر که به عنوان “مواد شیمیایی گیاهی” شناخته می‌شوند، در فرآیندی به نام “عصب‌زایی یا نوروژنز” باعث ایجاد سلول‌های عصبی می‌شوند.

نورون‌ها سلول‌های بسیار تحریک پذیری هستند و اطلاعات را از طریق سیگنال‌های الکتریکی به دیگر قسمت‌های بدن منتقل کرده و توانایی یادگیری و حافظه ما را نیز تقویت می‌کنند. در آزمایشات آزمایشگاهی، دو ترکیب کوئرستین موجود در پوست سیب و دی هیدروکسی بیزوئیک اسید(DHBA) در مغز سیب سبب ایجاد سلول‌های عصبی در مغز موش‌ها شد.

 

جالب است بدانید که آب سیب به طور قابل توجهی سبب عصب زایی نمی‌شود، به همین دلیل است که محققان پیشنهاد می‌کنند این فواید در مصرف یک سیب کامل موجود است و این فواید به آن میزان در یک لیوان آب میوه سیب نیست.

 

محققان آلمانی در این مقاله که در مجله “Stem Cell Reports” منتشر شده است، می‌گویند: شاید حقیقتی درباره این جمله معروف “خوردن یک سیب در روز پزشک را از شما دور می‌کند”، وجود داشته باشد. در این مطالعه ما نشان دادیم که هم پوست و هم گوشت سیب حاوی ترکیبات مفیدی برای عصب زایی هستند.

 

این مطالعه نشان داد که سلول‌های بنیادی رشد یافته در آزمایشگاه از مغز موش‌های بالغ، سلول‌های عصبی بیشتری تولید می‌کنند و در صورت افزودن کوئرستین یا دی هیدروکسی بیزوئیک اسید نیز مرگ سلولی در آنها رخ نمی‌دهد.

 

با توجه به مصرف زیاد آب سیب، محققان همچنین بررسی کردند که آیا مصرف آب سیب کامل بر نوروژنز در موش‌های آزمایشگاهی تأثیر می‌گذارد یا خیر. با این حال، مشخص شد که مکمل آب سیب تاثیر چندانی در نوروژنز یا یادگیری بزرگسالان ندارد.

 

با این حال محققان خاطرنشان کردند که یک مطالعه که درسال ۲۰۱۰ انجام شده بود، نشان داده بود که مصرف آب سیب علائم رفتاری را در بیماران مبتلا به آلزایمر بهبود می‌بخشد.

 

برای تعیین اینکه آیا کوئرستین، دی هیدروکسی بیزوئیک اسید و سایر عناصر غذایی گیاهی می‌توانند یادگیری و عملکرد شناختی را در انسان تقویت کنند یا خیر، مطالعات بیشتری مورد نیاز خواهد بود.

 

زردینه یا زیست‌زردینه، عناصر غذایی گیاهی فراوانی هستند که در میوه‌ها و سبزیجات یافت می‌شوند و می‌توانند مسیرهای سیگنالینگ مولکولی را تحت تأثیر قرار دهند که این موضوع نیز بر توانایی‌های شناختی تأثیر می گذارد. زردینه یا زیست‌زردینه غذایی به طور طبیعی در میوه‌ها، سبزیجات، شکلات و نوشیدنی‌هایی مانند چای وجود دارد.

 

اگرچه گفته می‌شود که مصرف یک سیب در روز افراد را از رفتن به مطب پزشک بی‌نیاز می‌کند، اما متخصصان سال ۲۰۱۹ اظهار کردند، مصرف روزانه دو سیب برای کاهش خطر ابتلا به حمله قلبی یا سکته مغزی بهتر است.

 

مصرف دو سیب در روز می‌تواند به کاهش خطر سکته مغزی یا قلبی کمک کند. محققان آن تحقیق نیز در آن زمان گفتند به نظر می‌رسد گفته‌های پیشینیان درباره فواید مصرف یک سیب در روز تقریبا درست بود. فیبر و پلی فنول موجود در سیب بسیار مفید است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

بررسی تاثیر داروهای ضد افسردگی در خطر بروز سکته مغزی

نتایج یک بررسی نشان میدهد: مصرف داروهای ضد افسردگی رایج خطر سکته مغزی هموراژیک را افزایش نمی دهد.

 

به گزارش ایسنا

 نتایج اولیه یک بررسی حاکی از آن است: رایج ترین داروهای ضد افسردگی که در ایالات متحده مصرف می شوند با افزایش خطر ابتلا به کشنده ترین نوع سکته مغزی مرتبط نیستند.

 

در این بررسی ارتباط بین مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ((SSRI و خونریزی مغزی مورد بررسی قرار گرفت. این نوع سکته زمانی رخ می دهد که عروق خونی مغز پاره و خون در بافت اطراف پخش می شود.

 

شایع ترین دلایل این نوع سکته، فشار خون بالا و ضربه به سر است اما برخی تحقیقاتی که در گذشته انجام گرفته حاکی از آن بود که مهارکننده‌های بازجذب سروتونین ممکن است این خطر را افزایش دهند. مهارکننده‌های بازجذب سروتونین شامل داروهایی مانند پروزاک یا فلوکستین و زولوفت یا سرترالین هستند.

 

در این بررسی نزدیک به ۱۲۸ هزار نفر که در فاصله سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ دچار سکته مغزی شده بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. از میان آنان، تنها بیش از ۱۷ هزار نفر پیش از سکته از قرصهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند و نزدیک به ۱۱۱ هزار نفر از این داروها مصرف نکرده بودند.

 

به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس، بر اساس یافته ها، میزان خونریزی مغزی در افرادی که داروهای ضد افسردگی مصرف کرده بودند ۱۱ درصد و برای افرادی که از این داروها تجویز نشده بود، ۱۴ درصد بوده است.

 

محققان با در نظر گرفتن فاکتورهای خطرزای سکته مغزی از قبیل سن، فشار خون بالا و دیابت نتیجه گرفتند که خطر سکته مغزی هموراژیک در هر دو گروه مشابه بوده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی | گفتار درمانی سکته مغزی در منزل

گفتار درمانی سکته مغزی در تهران

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی

تاثیر رژیم غذایی گیاه محور در کاهش خطر سکته مغزی

رعایت رژیم غذایی گیاه محور می تواند احتمال سکته مغزی را کاهش دهد.

 

به گزارش ایسنا، محققان بر اساس مطالعات اخیر اظهار داشتند: رژیم غذایی سالم و گیاه محور می تواند خطر بروز سکته مغزی را تا ۱۰ درصد کاهش دهد.

این نوع از رژیم غذایی شامل میزان بیشتری از خوراکی هایی همچون سبزیجات، غلات و حبوبات و حاوی غذاهای کمتر سالم مانند غلات تصفیه شده یا قندهای مازاد است.

 

متخصصان تغذیه در آمریکا اظهار داشتند: در حال حاضر بسیاری از مطالعات نشان می دهد که رعایت یک رژیم غذایی غنی از انواع میوه ها و سبزیجات می تواند خطر ابتلا به انواع بیماری ها از بیماری های قلبی تا دیابت را کاهش دهد.

 

متخصصان تاکید کردند: در این مطالعه به دنبال آن بودیم که مشخص شود آیا ارتباطی بین رژیم غذایی با حجم بیشتری از میوه، سبزی و گیاهان خوراکی با کاهش خطر سکته مغزی نیز وجود دارد؟

 

در این مطالعه متخصصان آمریکایی به بررسی اطلاعات نزدیک به ۲۱۰ هزار نفر که به بیماری قلبی یا سرطان مبتلا نبودند، پرداختند. این افراد برای مدت بیش از ۲۵ سال تحت کنترل بودند و هر دو تا چهار سال به پرسشنامه مربوط به نوع مواد غذایی مصرفی پاسخ دادند.

 

متخصصان، شرکت کنندگان را بر اساس مقدار غذاهای گیاهی که مصرف می کردند بدون مستثنی کردن همه غذاهای حیوانی به پنج گروه تقسیم کردند. به طور میانگین، افرادی که بیشترین میزان مصرف خوراکی های گیاهی سالم را داشتند، روزانه ۱۲ وعده غذای گیاهی سالم مانند سبزیجات برگ دار، میوه ها، غلات سبوس دار، حبوبات و روغن های گیاهی مصرف می کردند و این درحالیست که افرادی با رژیم غذایی با کمترین میزان کیفیت، به طور متوسط ۷.۵ وعده در روز مصرف این نوع از خوراکی ها را داشته اند.

 

در مدت زمان انجام این بررسی حدود ۶۲۴۰ نفر دچار سکته مغزی شدند از جمله ۳۰۱۵ مورد سکته ایسکمیک یا انسدادی و ۸۵۳ مورد سکته هموراژیک گزارش شد.

 

به گزارش ایسنا به نقل از خبرگزاری یونایتدپرس، متخصصان آمریکایی مشاهده کردند: در مقایسه با افرادی که کمترین میزان مصرف غذاهای گیاهی سالم را داشتند، افرادی که بیشترین میزان مصرف را داشتند ۱۰ درصد کمتر در معرض خطر سکته مغزی و حدود هشت درصد کمتر در معرض خطر سکته مغزی ایسکمیک بوده اند. هرچند در میزان خطر ابتلا به سکته مغزی هموراژیک تفاوتی مشاهده نشد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم | ۷ تمرین عالی برای افزایش توجه تمرکز

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

۷ راه برای افزایش تمرکز دانش‌آموزان

 

کودکان غالباً تلاش می‌کنند توجه و تمرکز خود را حفظ کنند،

اما وقتی تکلیفی به آن‌ها واگذار می‌شود که آن را چالش‌برانگیز یا سخت بدانند،

 

حتی قبل از تلاش واقعی تسلیم می‌شوند.

اگر کودکی را مشاهده کردید که در حین انجام کارهای چالش‌برانگیز به‌طور منظم تمرکز خود را از دست می‌دهد،

در اینجا چند استراتژی ارائه می‌شود که می‌تواند به افزایش تمرکز و بهبود نتیجه کلی تکالیف یاری رساند.

 

 

  1. فعالیت بدنی را فراموش نکنید

کودکانی که با تمرکز کردن مشکل‌دارند، اگر زمان استراحت کوتاهی برای بازی فعال به آنان داده شود معمولاً بهتر عمل می‌کنند.

پرش روی توپ ورزشی، چندتکه کردن یادگیری به قطعات کوچک‌تر و فراهم کردن زمان بازی در فضای باز

یا یک حرکت سریع کششی یا پرشی در کلاس، همه می‌تواند به دانش‌آموزانی که مشکل تمرکز دارند کمک کنند.

داشتن پانزده دقیقه بازی فعال قبل از یک کار چالش‌برانگیز همچنین می‌تواند به متمرکز ماندن کودک کمک کند.

 

  1. «وقفه‌ی توجه» در نظر بگیرید

به کودک یا کودکان بیاموزید «توجه و تمرکز» به چه معناست و چگونه به نظر می‌رسد.

در روزهای غیرتهدیدآمیز و غیرحساس، رفتار توجه و تمرکز را تمرین کنید. سپس، در فواصل دوره‌ای، تمرینات خود را متوقف کنید.

با استفاده از تایمر یا برنامه در تلفن، سیگنال را در طول کار خاموش کنید و از کودک بخواهید که آیا توجه کرده است یا خیر.

این می‌تواند به آموزش مغز دانش‌آموز کمک کند تا بفهمد توجه چگونه به نظر می‌رسد

و چند بار وسوسه می‌شود که از توجه خود را از کاری که انجام می‌دهد قطع کند.

 

بیشتر بخوانید: اختلال یادگیری کودکان

 

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

  1. فریم‌های زمانی را تنظیم کنید

اگر متوجه شدید که هر کاری که می‌کنید بازهم بچه‌ها نمی‌تواند بر روی تکلیفشان متمرکز باقی بمانند،

شاید زمان آن فرا رسیده باشد که مطالب را به فواصل زمانی کوچک‌تر تقسیم کنید. به یاد داشته باشید،

کودکان به ازای هر سال می‌توانند به مدت دو تا پنج دقیقه روی یک تکلیف تمرکز کنند.

 

به ‌عنوان مثال، اگر دانش‌آموزان کلاس شما ۶ سال دارند، انتظار می‌رود که آن‌ها بتوانند ۱۲ تا ۳۰ دقیقه تمرکز خود را حفظ کنند.

 

اگر لازم می‌بینید که برای همه یا بعضی از دانش‌آموزان خود بازه‌های زمانی تنظیم کنید، این کار را انجام دهید.

با استفاده از تایمر، از دانش‌آموزی که با مشکل تمرکز مواجه است بخواهید تکلیف خود را بعد از مدت کوتاهی نشان دهد.

این کار باعث شکسته شدن تکلیف می‌شود و به کودک اجازه می‌دهد بدون احساس خستگی کامل به تکلیف خود ادامه دهد.

 

در نظر داشته باشید که برای تکلیف کودک او را به میز خود فراخوانی کنید.

با این کار کودک درگیر حرکت فیزیکی می‌شود و همچنین به شما این امکان را می‌دهد که پیشرفت او را کنترل کنید.

 

 

همچنین، در مورد درس‌های طولانی با بچه‌هایی که دامنه توجه کوتاهی دارند با احتیاط عمل کنید.

این کودکان را باید با مطالب درگیر نگه داشت،

بنابراین مرتباً در مورد موضوعی که در حال بحث هستید پاسخ دهید.

حتی یک سؤال ساده، درخواست بلند کردن دست، می‌تواند همان چیزی باشد که برای ادامه تکلیف دانش‌آموزان ضروری است.

 

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

  1. عوامل حواس‌پرتی بصری را از بین ببرید

هنگامی که کودک با یک تکلیف دشوار مواجه هستند، به هم ریختگی در کلاس یا میز کار باعث به هم خوردن تمرکز کودک می‌شود.

به‌هم‌ریختگی و تجارب بصری غیرضروری را از فضای کار پاک کنید. این کار باعث می‌شود که عوامل حواس‌پرتی کودک کمتر شود.

 

  1. بازی‌های حافظه انجام دهید

حافظه درواقع عضله نیست،

اما می‌تواند به بهبود تمرکز کمک کند.

بازی‌های حافظه باعث می‌شود که تمرین تمرکز کودکان به روشی سرگرم‌کننده انجام شود،
به‌طوری‌که آن‌ها بتوانند هنگام ارائه یک موضوع چالش‌برانگیز تمرکز کنند.

 

اوقات منظمی از روز را در کلاس به بازی‌های حافظه انجام دهید یا با دانش‌آموزانی که مشکل تمرکز دارند
درخارج ساعات عادی کلاس بازی تمرکز انجام دهید.

برای تشویق این نوع بازی‌ها در وقت آزاد، بازی‌های حافظه را به وسایل الکترونیکی کلاس اضافه کنید.

 

بازی‌های حافظه لازم نیست پیچیده باشند.

حتی یک بازی ساده‌ی نور-قرمز- چراغ-سبز، بازی «حدس بزن» یا بازی «سایمون میگه» کودک را مجبور به تمرکز می‌کند.

کارت‌های تطبیق حافظه یا بازی «تمرکز» نیز می‌توانند برای افزایش توجه و تمرکز استفاده شوند.

 

  1. درجه‌بندی (و تغییر) تکالیف

اگر متوجه شدید کودکی دائماً از تکلیف اجتناب می‌کند یا حواسش به‌شدت پرت است،

از آن کودک بخواهید که میزان چالش موجود در فعالیت را در مقیاس ۱ تا ۱۰ ارزیابی کند.

اگر کودک نشان دهد که فعالیت در درجه هشت یا بالاتر قرار دارد، از او بپرسید چه‌کاری می‌توان انجام تا تکلیف دو یا سه شود.

گاهی شما آگاهی خوبی در مورد آنچه می‌توانید برای کمک به دانش‌آموز برای کاهش سطح ناامیدی‌اش انجام دهید، به دست خواهید آورد.

 

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

  1. کارها را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کنید

اگر این راهکارها جواب نداد، به خود تکلیف نگاه کنید. آیا می‌توانید آن را به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم کنید؟

از کودک بخواهید به اندازه کافی تمرکز کند تا بخشی از تکلیف را انجام دهد، سپس کمی استراحت کند و برای پایان دادن به پروژه بازگردد.

کودکانی که مشکل تمرکز و توجه دارند ممکن است درواقع تکلیف خواسته‌شده را با این استراتژی سریعتر انجام دهند

تا اینکه فقط بخواهند همه کارها را در یک جلسه تمام کنند.

 

برخی از بچه‌ها بیش از دیگران با تمرکز کردن مشکل‌دارند.

شما به‌عنوان معلم می‌توانید تدابیری را برای کمک به بهبود تمرکز دانش‌آموزان در نظر بگیرد.

این کار فقط نیاز به اندیشیدن و کار بیشتر از طرف شما دارد تا بتوانید باعث تغییر دانش‌آموزانتان شوید.

 

 

منبع این مقاله

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 4]

درمان کم توجهی در کودکان | مهمترین نکات درباره کم توجهی و بیش فعالی در کودکان

کم توجهی در کودکان

درمان کم توجهی در کودکان

درمان کم توجهی در کودکان و نکات بسیار مهم در این کودکان

 

درمان کودکان مبتلا به ADHD

فکر می کنید استفاده از دارو تنها درمان اختلال بیش فعالی با کمبود توجه است؟

درباره همه روشهای درمانی موثر ADHD و اینکه چگونه می توانید به بهترین شکل به کودک خود کمک کنید بیاموزید.

 

 

گزینه های درمانی ADHD شما چیست؟

درمان اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD یا ADD) فقط مصرف دارو نیست.

بسیاری از درمان های موثر دیگر نیز وجود دارد که می تواند به کودکان مبتلا به بیش فعالی کمک کند

توانایی توجه ، کنترل رفتار تکانشی و مهار بیش فعالی را بهبود بخشند.

 

 

وعده های غذایی مغذی ، بازی و ورزش ، یادگیری مهارت های جدید کنار آمدن

و بهبود مهارت های اجتماعی بخشی از یک برنامه درمانی متعادل است

که می تواند عملکرد کودک شما را در مدرسه بهبود بخشد ، روابط او را با دیگران تقویت کند

و استرس و ناامیدی را کاهش دهد – برای آنها و برای شما تمام خانواده.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

بیشتر بخوانید : درمان عدم توجه و تمرکز در کودکان

 

 کم توجهی در کودکان

کم توجهی در کودکان

 

داروهای ADHD

داروهای تحریک کننده ای مانند ریتالین و Adderall اغلب برای ADHD تجویز می شوند ،

اما ممکن است بهترین گزینه برای کودک شما نباشد – و مطمئناً تنها درمان ممکن نیستند.

 

داروها برای ADHD ممکن است به کودک شما کمک کند تا تمرکز بهتر داشته باشد

یا حداقل در کوتاه مدت آرام بنشیند. اما تا به امروز ، شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد

آنها پیشرفت تحصیلی ، روابط یا مسائل رفتاری را در طولانی مدت بهبود می بخشند.

 

و حتی در کوتاه مدت ، دارو تمام مشکلات را حل نمی کند یا علائم ADHD را به طور کامل از بین نمی برد.

 

علاوه بر این ، نگرانی هایی در مورد تأثیرات این داروهای قدرتمند بر روی مغز در حال رشد کودک وجود دارد.

 

و عوارض جانبی – مانند تحریک پذیری ، از دست دادن اشتها و بی خوابی – نیز می تواند مشکل ساز باشد.

 

 

نتیجه نهایی: دارو یک ابزار است نه درمان.

واکنش هر کس به داروهای ADHD متفاوت است.

برخی از کودکان بهبود چشمگیر را تجربه می کنند در حالی که دیگران کم و بدون تسکین تجربه می کنند.

عوارض جانبی نیز از کودکی به کودک دیگر متفاوت است و برای برخی از مزایای آن بسیار بیشتر است.

از آنجا که همه واکنش های متفاوتی دارند ، یافتن دارو و دوز مناسب زمان می برد.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

بیشتر بخوانید : کودکان ADHD 

 

داروهای ADHD وقتی با سایر درمان ها ترکیب شوند ، موثرتر هستند.

اگر کودک شما از سایر روشهای درمانی که مهارتهای جدید کنار آمدن را آموزش می دهد ،

از داروهای شما سود بیشتری نیز خواهد برد.

 

داروهای ADHD باید همیشه از نزدیک کنترل شود.

درمان دارویی برای بیش فعالی بیش از مصرف قرص و فراموشی آن است.

پزشک کودک شما باید عوارض جانبی را کنترل کند ، اطلاعاتی راجع به احساس کودک شما نگه دارد

و مقدار مصرف را بر اساس آن تنظیم کند.

وقتی دارو برای ADHD به دقت کنترل نشود ، از اثر کمتری برخوردار است و خطر بیشتری دارد.

 

 

اگر تصمیم دارید کودک خود را تحت دارو قرار دهید ، این بدان معنا نیست که او مجبور است برای همیشه روی آن باقی بماند.

 

اگرچه به طور مکرر از بین بردن و استفاده از آن هیچ دارویی ایمن نیست ، اما اگر اوضاع خوب پیش نرود ،

می توانید با خیال راحت تصمیم بگیرید که ADHD کودک خود را با دارو متوقف کنید.

اگر می خواهید فرزندتان مصرف دارو را متوقف کند ، حتماً برنامه های خود را به پزشک اطلاع دهید

و با آنها کار کنید تا داروها را به آرامی کاهش دهد.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

کم توجهی در کودکان

درمان ADHD از خانه شروع می شود

به عنوان یک والدین ، ​​شما تأثیر زیادی در درمان فرزند خود دارید. شواهد نشان می دهد که

داشتن یک رژیم غذایی سالم ، داشتن ورزش زیاد و سایر انتخاب های هوشمندانه روزانه می تواند به کودک

در مدیریت علائم ADHD کمک کند.

این بدان معناست که کودک شما می تواند درمان ADHD را امروز – در خانه – آغاز کند.

 

 

قدرت ورزش در درمان ADHD

ورزش یکی از ساده ترین و موثرترین راه ها برای کاهش علائم ADHD است.

فعالیت بدنی بلافاصله میزان دوپامین ، نوراپی نفرین و سروتونین مغز را افزایش می دهد

– همه اینها بر تمرکز و توجه تأثیر می گذارد. به این ترتیب ، ورزش و داروهای ADHD مانند

ریتالین و Adderall به طور مشابه کار می کنند.

اما برخلاف داروهای ADHD ، ورزش به نسخه نیاز ندارد و عاری از عوارض جانبی است.

 

 

فعالیت هایی که نیاز به توجه دقیق به حرکات بدن دارند ، مانند رقص ، ژیمناستیک ، ورزش های رزمی

و اسکیت بورد ، به ویژه برای کودکان مبتلا به ADHD بسیار مفید است.

ورزش های گروهی نیز انتخاب خوبی است. عنصر اجتماعی آنها را جالب نگه می دارد.

 

 

مزایای “زمان سبز”

مطالعات نشان می دهد که گذراندن اوقات در طبیعت می تواند علائم ADHD را در کودکان کاهش دهد.

در صورت امکان کودک خود را تشویق کنید تا حداقل ۳۰ دقیقه در بیرون از خانه بازی کند.

 

 

 

 

اهمیت خواب در درمان ADHD

خواب منظم با کیفیت می تواند منجر به بهبود چشمگیر علائم ADHD شود.

با این حال ، بسیاری از کودکان مبتلا به ADHD در خواب شبانه مشکل دارند.

بعضی اوقات ، این مشکلات خواب به دلیل داروهای محرک است و کاهش دوز یا قطع کامل دارو مشکل را حل می کند.

 

 

با این حال ، درصد زیادی از کودکان مبتلا به ADHD که از مواد محرک استفاده نمی کنند ،

مشکلات خواب نیز دارند.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

بیش فعالی و کم توجهی در کودکان

 

 اگر فرزند شما یکی از آنهاست ، نکات زیر می تواند به شما کمک کند:

  • یک ساعت خواب منظم تنظیم کنید (و آن را اجرا کنید).
  • اگر سر و صدای پس زمینه کودک شما را بیدار نگه می‌دارد ، دستگاه صوتی یا فن را امتحان کنید.
  • حداقل یک ساعت قبل از خواب همه وسایل الکترونیکی (تلویزیون ، کامپیوتر ، بازی های ویدیویی ، آیفون) را خاموش کنید.

 

  • فعالیت بدنی در عصر را محدود کنید.

 

تغذیه مناسب می تواند به کاهش علائم ADHD کمک کند

 

مطالعات نشان می دهد که چه چیزی ، و چه زمانی می خورید ، تفاوت در هنگام کنترل ADHD ایجاد می کند.

 

 

وعده های غذایی یا میان وعده های منظم را با فاصله بیش از سه ساعت برنامه ریزی کنید.

 

این به شما کمک می کند تا قند خون کودک شما ثابت بماند ، تحریک پذیری را به حداقل برساند و از تمرکز پشتیبانی کند.

سعی کنید در هر وعده غذایی یا میان وعده کمی پروتئین و کربوهیدرات های پیچیده قرار دهید.

این غذاها ضمن کاهش بیش فعالی به کودک شما کمک می کنند تا هوشیارتر باشد.

 

سطح روی ، آهن و منیزیم کودک را بررسی کنید. بسیاری از کودکان مبتلا به بیش فعالی از نظر مواد معدنی مهم کم هستند.

افزایش سطح آنها ممکن است به کنترل علائم ADHD کمک کند.

افزایش آهن ممکن است به خصوص مفید باشد.

یک مطالعه نشان داد که مکمل آهن علائم را تقریباً به اندازه مصرف داروهای محرک بهبود می بخشد.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

اسیدهای چرب امگا ۳ بیشتری به رژیم غذایی کودک خود اضافه کنید.

مطالعات نشان می دهد که امگا ۳ باعث کاهش بیش فعالی و تکانشگری و افزایش تمرکز در کودکان (و بزرگسالان) مبتلا به ADHD می شود.

امگا ۳ در ماهی های آزاد ، ماهی تن ، ساردین و برخی تخم مرغ های غنی شده

و محصولات شیر ​​یافت می شود. با این حال ، ساده ترین راه برای افزایش مصرف کودک از طریق مکمل های روغن ماهی است.

 

 

درمان حرفه ای برای ADHD

اگرچه روش های زیادی وجود دارد که می توانید به کودک مبتلا به ADHD در خانه کمک کنید ،

اما ممکن است بخواهید در این راه از متخصص کمک بگیرید.

متخصصان ADHD می توانند به شما کمک کنند تا یک برنامه درمانی موثر برای کودک خود تهیه کنید.

از آنجا که ADHD به ترکیبی از درمان ها و استراتژی ها بهترین پاسخ را می دهد ، مشاوره با چندین متخصص توصیه می شود.

 

 

برای یافتن ارائه دهندگان درمان ADHD ، ممکن است بخواهید با پزشک مراقبت های اولیه خود ،

متخصص اطفال کودک ، بیمارستان های محلی یا کلینیک ها تماس بگیرید.

منابع دیگر برای ارجاع ارائه دهنده شامل شرکت بیمه شما ، مقامات مدرسه فرزند شما یا یک گروه محلی برای پشتیبانی والدین است.

 

 

 

روانپزشکان کودک و نوجوان:

  • ADHD را تشخیص داده و داروها را تجویز می‌کنند

روانشناسان:

  • ADHD را تشخیص می‌دهند و گفتاردرمانی ارائه می‌دهند
  • به افراد مبتلا به بیش فعالی کمک می‌کنند تا احساسات خود را کشف کنند

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

درمانگران شناختی-رفتاری:

  • برنامه های اصلاح رفتاری را در مدرسه ، محل کار و خانه تنظیم می‌کنند
  • اهداف مشخص برای رفتار و موفقیت را تعیین می‌کنند
  • به خانواده ها و معلمان کمک می‌کنند تا پاداش ها و عواقب خود را حفظ کنند

متخصصان آموزشی:

  • تکنیک های موفقیت در مدرسه را آموزش می‌دهند
  • به کودکان کمک می‌کنند تا از مدرسه محل اقامت خود را بدست آورند
  • در مورد فن آوری کمکی به خانواده ها مشاوره می‌دهند

 

بیش فعالی در کودکان

 

رفتار درمانی برای ADHD

نشان داده شده است که رفتار درمانی ، که به عنوان اصلاح رفتار نیز شناخته می شود ،

یک روش درمانی بسیار موفق برای کودکان مبتلا به ADHD است.

این امر به ویژه به عنوان یک روش درمانی مشترک برای کودکانی که از داروهای محرک استفاده می کنند

بسیار مفید است و حتی ممکن است به شما اجازه دهد دوز دارو را کاهش دهید.

 

 

رفتار درمانی شامل تقویت رفتارهای مطلوب از طریق پاداش و تمجید و کاهش رفتارهای مشکل دار با تعیین محدودیت ها و عواقب آن است.

به عنوان مثال ، یک مداخله ممکن است این باشد که یک معلم به کودک مبتلا به ADHD پاداش می دهد

زیرا قبل از صحبت در کلاس قدم های کوچکی در جهت بالا بردن دست برداشته است ،

حتی اگر کودک هنوز اظهار نظری نکرد. این نظریه این است که پاداش دادن به مبارزه برای تغییر رفتار کامل جدید را تشویق می کند.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

رفتار درمانی برای ADHD در کودکان

طبق آکادمی اطفال آمریکا ، هر رویکرد رفتار درمانی سه اصل اساسی دارد:

  1. اهداف مشخصی تعیین کنید. برای کودک خود اهداف مشخصی از جمله تمرکز
    بر روی تکالیف برای مدتی خاص یا به اشتراک گذاشتن اسباب بازی با دوستان خود تعیین کنید.
  2. پاداش و عواقب خود را فراهم کنید. هنگامی که کودک رفتار مطلوبی از خود نشان داد
    پاداش مشخص (تقویت مثبت) بدهید. درصورتی که فرزندتان نتواند به هدفی برسد ،
    نتیجه ای (نتیجه یا مجازات ناخواسته) به او بدهید.
  3. به استفاده از پاداش ها و عواقب خود ادامه دهید. استفاده مداوم از پاداش ها و
    عواقب به طور مثبت رفتار کودک شما را شکل می دهد.

به عنوان والدین ، ​​می توانید با کمک یک متخصص رفتاری مانند یک درمانگر شناختی-رفتاری ،
برای کودک خود که بیش فعالی دارد ، یک برنامه اصلاح رفتاری سفارشی تنظیم کنید.

یک درمانگر شناختی-رفتاری بر راه حل های عملی مسائل روزمره تمرکز دارد.

این نوع درمانگر می تواند یک برنامه اصلاح رفتاری برای پاداش ها و عواقب کودک شما

در خانه و مدرسه تنظیم کند و شما را در شکل دادن به رفتار فرزندتان حمایت کند.

 

صبر در رفتار درمانی از اهمیت اساسی برخوردار است ، زیرا افراد مبتلا به بیش فعالی از نظر علائم بسیار مشهور هستند.

ممکن است روزی کودک شما رفتار زیبایی داشته باشد و روز دیگر دوباره به الگوهای قدیمی برود.

گاهی ممکن است به نظر برسد که آموزش کارایی ندارد. با این حال ، با گذشت زمان ، درمان رفتاری علائم ADHD را بهبود می بخشد.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

آموزش مهارتهای اجتماعی

از آنجا که کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه اغلب در تعاملات ساده اجتماعی مشکل دارند

و با عزت نفس پایین دست و پنجه نرم می کنند ،

نوع دیگری از درمانی که می تواند به شما کمک کند آموزش مهارت های اجتماعی است.

 

به طور معمول در یک گروه انجام می شود ، آموزش مهارت های اجتماعی توسط یک درمانگر هدایت می شود

که رفتارهای مناسب را نشان می دهد و سپس کودکان را وادار به تکرار آنها می کند.

 

یک گروه مهارت های اجتماعی به کودکان می آموزد که چگونه واکنش دیگران را “بخوانند” و چگونه رفتار پذیرفتنی تری دارند.

گروه مهارت های اجتماعی نیز باید در انتقال این مهارت های جدید به دنیای واقعی کار کند.

 

برای یک گروه مهارت های اجتماعی در نزدیکی خود ، از روانشناس مدرسه

یا یک کلینیک کاردرمانی و گفتار درمانی درخواست کنید.

 

بیش فعالی کودکان

 

 

نکاتی برای حمایت از درمان بیش فعالی کودک شما

کودکان مبتلا به بیش فعالی اغلب در ترجمه آنچه از یک تنظیم به تنظیم دیگر آموخته اند مشکل دارند.

به عنوان مثال ، ممکن است آنها یاد گرفته باشند که چگونه طغیان های تکانشی را در مدرسه کنترل کنند ،

اما بی صبرانه دیگران را در خانه قطع می کنند.

 

 

به منظور تشویق تغییر مثبت در همه تنظیمات ، کودکان مبتلا به بیش فعالی به یکنواختی نیاز دارند.

مهم است که والدین کودکان مبتلا به ADHD بیاموزند که چگونه از روشهای رفتاردرمانی در خانه استفاده کنند.

کودکان مبتلا به بیش فعالی بیشتر موفق می شوند که وظایف را هنگام انجام وظایف در الگوهای

قابل پیش بینی و در جاهای قابل پیش بینی به اتمام برسانند ، به طوری که آنها بدانند چه انتظاری دارند

و قرار است چه کارهایی انجام دهند.

 

درمان کم توجهی در کودکان

 

یک روال را دنبال کنید. تعیین زمان و مکان برای همه موارد مهم است

تا به کودک مبتلا به بیش فعالی کمک کند تا درک و انتظارات را برآورده کند.

برای وعده های غذایی ، مشق شب ، بازی و تختخواب تشریفات ساده و قابل پیش بینی تعیین کنید.

از ساعت و تایمر استفاده کنید. قرار دادن ساعت در سرتاسر خانه ، یک ساعت بزرگ را در اتاق خواب کودک خود در نظر بگیرید.

برای کارهای فرزندتان مانند انجام تکالیف یا آماده شدن صبح وقت کافی را در نظر بگیرید.

 

برنامه کودک خود را ساده کنید. اجتناب از اوقات بیکاری ایده خوبی است ،

اما اگر کودک بیش از حد فعالیت های بعد از مدرسه داشته باشد ،

ممکن است حتی بیشتر حواس او پرت شود و آسیب ببیند.

 

 

مکانی آرام ایجاد کنید. اطمینان حاصل کنید که کودک شما فضای خصوصی و خصوصی دارد.

ایوان یا اتاق خواب می تواند به خوبی کار کند – به شرطی که در همان مکانی نباشد که کودک برای وقت استراحت می رود.

 

برای سازماندهی خوب مثالی بزنید. خانه خود را به صورت سازمان یافته تنظیم کنید.

اطمینان حاصل کنید که کودک شما می داند همه چیز جای خود را دارد.

آراستگی و سازماندهی مدل تا حد ممکن.

 

refrence 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 3.5]

درمان عدم تمرکز و توجه در کودکان | کاردرمانی ذهنی راهی برای حل این مشکلات

درمان عدم تمرکز و توجه در کودکان

درمان عدم تمرکز و توجه در کودکان با کاردرمانی

درمان عدم تمرکز و توجه در کودکان چیست؟ چگونه انجام می شود؟

 

درمان عدم تمرکز

راهنمای تقویت توجه و تمرکز

برخی از کودکان ممکن است در حفظ تمرکز بر روی کاری مشخص مشکل داشته باشند.

این ممکن است به دلیل اضطراب زمینه ای ، ناامیدی و / یا حساسیت های حسی باشد.

نظارت بر رفتار آنها برای کمک به شما در شناسایی علل و راه حل های بالقوه مفید است.

 

سعی در برخی از استراتژی های زیر ممکن است به کودک کمک کند تا در کلاس تمرکز کند
و تجربه یادگیری خود را بهبود بخشد.

 

شما به عنوان معلم باید:

  • کمتر از جواهرات درخشان / خیره کننده استفاده کنید
  • کمتر از لباس های طرح دار و بافت دار استفاده کنید
  • کمتر از آرایش و رژلب روشن استفاده کنید
  • در استفاده از عطرها و دئودورانت ها احتیاط کنید
  • از لحن صدای خود آگاه باشید – بعضی از کودکان ممکن است

از شنیدن صدای بلندتر احساس اضطراب کنند و آن را اشتباه تفسیر کنند.

متفاوت بودن لحن شما (به عنوان مثال آواز خواندن) می تواند به کودک کمک کند که مشارکت داشته باشد.

 

درمان عدم تمرکز

 

درمان عدم تمرکز و توجه

درمان عدم تمرکز و توجه

 

یادگیری

یک جلسه یادگیری را با یک استراتژی مانند ورزش ذهنی یا فعالیت حرکتی شروع کنید

  • دروس کوتاه منجر به یادگیری بیشتر می شود ، فعالیتها را به صورت کوتاه انجام دهید.

وظایف یادگیری را در مراحل کوچک و کاملاً مشخص تنظیم کنید و اطلاعات را به صورت متوالی ارائه دهید.

 

  • زبان را ساده نگه دارید – دستورالعمل ها باید واضح و کوتاه باشند.

برای بعضی از کودکان سخت است که همزمان نگاه کنند و به دستورالعمل گوش دهند.

استفاده از یک زبان ساده مانند “این کار را انجام دهید” برای معرفی یک توضیح ممکن است

توانایی آنها را در تکرار اقدامات افزایش دهد.

 

  • از سبک یادگیری کودک آگاه باشید.

 

  • مدل سازی یا نمایش فعالیت ها به کودک امکان می دهد تا به شکل بصری یاد بگیرد

و یادآوری خود را بهبود بخشد.

 

  • از نشانه های تصویری برای حمایت از روال کلاس ، از جمله جدول زمانی بصری و کارت های “اکنون” و “بعدی” استفاده کنید.

 

  • استفاده از دستورالعمل های زمان بندی را در نظر بگیرید.

برخی از کودکان فشارهای زمانی را طاقت فرسا می بینند ، بنابراین نوع تایمر مورد استفاده خود را در نظر بگیرید ،

به عنوان مثال بعضی از کودکان به یادآوری های ملایم بهتر پاسخ می دهند ،

برخی دیگر ممکن است به یک ساعت برای دیدن ساعت پاسخ دهند

و دیگران ممکن است با نمایش بصری مانند تایمر شن و ماسه بهتر عمل کنند

 

بیشتر بخوانید : اختلال یادگیری چیست؟

 

درمان عدم تمرکز

 

  • قبل از دادن دستورالعمل ، از نام کودک استفاده کنید.

برخی از کودکان ممکن است قبل از اقدام به زمان نیاز داشته باشند تا دستورالعمل ها را پردازش کنند

، بنابراین قبل از پیش بینی پاسخ حداکثر ۷ ثانیه فرصت دهید.

 

  • کودک را تشویق کنید که قبل از ادامه کار ، فعالیتی را به پایان برساند.

 

  • بعد از هر مرحله تقویت ، تمجید و توجه و پاداش را تقویت کنید.

با پاداش ها و تقویت های مثبت کودک موافقت کنید (آنها باید فوری ، ثابت ، قابل دستیابی و منصفانه باشند).

 

  • برای یادآوری به کودک برای تمرکز روی فعالیت ها از نشانه استفاده کنید.

یک حرکت دستی خاص ، یا کارتهای رنگی ، سیستم چراغ راهنمایی یا شست.

 

  • قوانین و روال کلاس را تنظیم کنید. اطمینان حاصل کنید که کودک درک درستی از آنچه از او انتظار می رود دارد.

استفاده از داستان های اجتماعی ممکن است به کودک در درک موقعیت ها و انتظارات کمک کند.

 

  • برخی از کودکان بیان نیازهای خود و یا درخواست کمک مشکل دارند.

یک کارت «وقت اتمام» ، «گذرگاه توالت» یا سایر وسایل تهیه کنید تا نشان دهد

که آنها ممکن است اضطراب داشته باشند و یا خارج از کلاس به آنها احتیاج دارند.

 

  • استفاده از “کتاب احساسات” را برای کمک به کودک برای نشان دادن احساس خود ایجاد کنید ،

به عنوان مثال یک بازی دشوار ممکن است بر توانایی تمرکز کودک در کلاس تأثیر بگذارد.

 

  • برای کودکانی که همیشه چیزی در دهان خود دارند – ممکن است ارائه یک گزینه جایگزین مفید باشد.

به عنوان مثال نوشیدن آب سرد از طریق بطری نی / ورزشی ، یا ممکن است از استفاده

Chewellery بهره مند شوند (طیف وسیعی از گردنبندها و دستبندها موجود است).

 

درمان عدم تمرکز

 

درمان عدم تمرکز و توجه کودکان

درمان عدم تمرکز و توجه

 

محیط

ورود به مدرسه

  • برخی از کودکان در کنار آمدن با صدای زنگ مشکل دارند. هشدار دادن قبل از زنگ زدن می تواند کمک کند.

 

  • برخی از کودکان انتقال بین داخل و خارج را پیدا می کنند و مدیریت آنها در محیط های شلوغ مانند

صف آرایی و سازماندهی خود در رختکن دشوار است و این می تواند در یادگیری کلاس آنها تأثیر بگذارد.

آنها ممکن است از ورود اول سود ببرند تا حواس پرتی را به حداقل برسانند.

گیره کودک را به یک انتهای رختکن منتقل کنید یا به او اجازه دهید خود را در کلاس سازمان دهد.

 

 

کلاس درس

 

  • حواس پرتی حسی را در محیط کاهش دهید – سر و صدا ، روشنایی ، بی نظمی و غیره را در نظر بگیرید
  • حواس پرتی های بصری را روی دیوارهای کلاس خود به ویژه در اطراف تخته کاهش دهید.

 

  • تأثیر نور در کلاس خود را در نظر بگیرید. به عنوان مثال تأثیر نور فلورسنت

(تابش خیره کننده ، سوسو زدن ، سر و صدا ، و غیره) در مقابل نور طبیعی.

خاموش کردن چراغ ها می تواند به کودک در نشست و تمرکز کمک کند.

 

  • برخی از کودکان بویایی را طاقت فرسا می دانند و این می تواند توانایی تمرکز کودک را مختل کند.

اگر کودکان کفش های خود را عوض می کنند ، به محل نگهداری این کفش ها فکر کنید.

 

  • هنگامی که کودکان در کلاس غذا می خورند از بوی غذا آگاه باشید.

در شروع یک درس ممکن است باز کردن یک پنجره مفید باشد.

 

درمان عدم تمرکز

 

درمان عدم تمرکز و  نقص توجه

 

  • حساسیت های صوتی از مشکلات معمول در کلاس است که می توان با آنها سر و کار داشت ،

زیرا کلاس های درس طبعاً سر و صدای زیادی در اطراف و اطراف آنها دارند.

از حواس پرتی در اتاق مطلع باشید. وزوز چراغ و پنکه ، حشرات موجود در اتاق ، سر و صدای بیرون از پنجره

/ راهرو ، تیک تاک ساعت ، بستن درها به راهروها یا پنجره ها در صورت وجود سر و صدا

یا وجود فرش / قالیچه در کلاس زیرا این امر می تواند باعث کاهش صدا شود.

 

  • برخی از کودکان از استفاده از یک دستگاه پخش موسیقی شخصی با موسیقی دستگاهی بهره مند می شوند

، زیرا ممکن است سایر حواس پرتی های شنوایی را فیلتر کند.

 

 

  • کلاسهای درس با برنامه باز – بسیاری از کودکان وقتی صدا از بیرون خارج می شود

برای تمرکز تمرکز می کنند ، ممکن است لازم باشد بعضی از کودکان را به اتاق آرام و درب برسانید

تا درگیری و یادگیری آنها را به حداکثر برسانید.

 

 

سازمان کلاس

  • تعداد وسایل شخصی که به مدرسه برده شده و در مدرسه نگهداری می شود را محدود کنید.

 

  • یک مکان ثابت یا ظرفی با برچسب واضح و مشخص را برای ذخیره وسایل اختصاص دهید ،

به عنوان مثال ، برای برگه های مشق شب.

 

  • هر روز زمان مشخصی را برای سازماندهی وسایل برنامه ریزی کرده و درباره راهکارهای سازماندهی

وسایل با کودک بحث کنید.

  • برای برچسب گذاری کتابها / پرونده ها و برجسته کردن کار ،

از یک سیستم کدگذاری شده رنگی استفاده کنید.

 

  • برای سفارش فعالیت های روز برای کمک به سازماندهی روز کودک ، از یک لیست (تصاویر) استفاده کنید.

 

  • چک لیست متصل به داخل جلد کتاب کار ، به عنوان مثال ، زیر عنوان ها ، نام ، تاریخ و املای بررسی و غیره

 

موقعیت در کلاس

  • ایجاد مناطق مختلف در کلاس – ایجاد پارتیشن های صوتی و مناطق مختلف در کلاس از طریق

استفاده خلاقانه از قفسه های کتاب می تواند به کاهش میزان حرکت صدا

و ایجاد یک منطقه آرام یا فضای خالی از کلاس کمک کند.

 

  • ایستگاه های کاری سازمان یافته / غیر آشفته را تهیه کنید.

شما می توانید از تابلوهای حریم خصوصی / پارتیشن ها یا مناطق مطالعه یا کار استفاده کنید.

 

  • چیدمان میزها را در نظر بگیرید تا احتمال برخورد و حواس پرتی کودکان توسط دیگران

که از کنار آنها عبور می کنند ، کاهش یابد.

 

  • کودک را تا جای ممکن از پنجره ها یا درها بنشینید تا تحریک ناشی از سر و صدای بیرون

، حرکت و مناظر به حداقل برسد.

 

  • آگاهی از وضعیت میز ، به عنوان مثال نشستن در جلوی کلاس برای ایجاد تماس چشمی

و رو به روی صفحه ایده آل است.

 

درمان عدم تمرکز

 

  • کودک را در کنار همسالان خود قرار دهید ، با توجه به وظیفه و رویکرد مستقر در کار

(یعنی از کودکانی که به آنها ضربه می زنند یا تازیانه می کنند ، در کنار کسی که رفتارهای مشابه نشان می دهد جلوگیری کنید)

 

  • هنگام نشستن روی زمین در حین آموزش ، یک نشانه بصری در مورد مکان نشستن به کودک ،

به عنوان مثال لکه / کوسن / صندلی ، در نظر بگیرید. در طول فعالیتهای گروهی بزرگ ،

نشستن کودکان در یک نیم دایره بسیار کارآمد است. کودک را مستقیماً در روبروی خود قرار دهید

و در آنجا می توانید تماس چشمی خود را حفظ کنید و در صورت امکان با پشت به دیوار.

 

  • انجام کار را به روشهای مختلف در نظر بگیرید
  • اگر آنها را پشت میز نشسته اید ، موقعیت کودکان را برای کارهای دستی بنویسید.

– وضعیت نشسته خوب با پاها صاف روی زمین ، پایین در صندلی و میز در ارتفاع مناسب.

 

 

اهمیت حرکت

وقفه های حرکتی می تواند برای کودکی که در تمرکز مشکل دارد مفید باشد.

سعی کنید اینها را به صورت منظم و ساختاری ترکیب کنید.

 

هنگامی که کودک بخشی از وظایف تعیین شده توسط معلم را مانند ۳ جمع یا جمله ای که قبلاً در مورد

آن صحبت کردیم به پایان رساند ، معلم می تواند وقفه حرکتی را پیشنهاد کند

در حالی که قسمت بعدی کار کودک را تعیین می کند. این می تواند به دفعات مورد نیاز کودک تکرار شود.

 

  • روش دیگر برای دادن وقفه های حرکتی به کودک ، ارسال پیام برای وی یا دادن کار در کلاس است مانند پخش کتاب.

 

  • به کل کلاس می توان وقفه های حرکتی بین وظایف را ارائه داد و از برخی فعالیتهای زیر می توان استفاده کرد.

این فعالیت ها به منظور افزایش ورودی حسی برای کودکان طراحی شده اند که انجام آنها در محیط مدرسه آسان است:

  • راه رفتن روی نوک انگشتان
  • راه رفتن روی پاشنه پا
  • والپیپرهای دیواری
  • فشارهای روی میز
  • هل دادن صندلی
  • فشار دست

اجازه دادن به کودک برای داشتن چیزی مناسب برای لک زدن مثلاً لاستیک یا مداد که در انتهای آن یک “اسباب بازی” وجود دارد

اغلب برای کمک به آنها در تمرکز و گوش دادن بسیار مفید است.

 

استفاده از بالشتک گوه ای پر از هوا که به کودک امکان حرکت در صندلی یا زمین را می دهد نیز می تواند مفید باشد.

 

refrence 

بیشتر بخوانید : اختلال یادگیری در کودکان

 

درمان عدم تمرکز

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم صفر تا صد

 

چرا کاردرمانی برای کودکان اوتیسم دارای اهمیت است؟

منتشر شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸

نویسنده: کورینا لوری

 

کورینا لوری، مشاور متخصص کاردرمانی در مدرسه هلن آلیسون NAS و مدیر پیشرفت خدمات درمانی کودکان

Ltd ، توضیح می دهد که کاردرمانی چیست و چگونه می تواند به کودکان اوتیسم کمک کند.

 

کورینا نقش اساسی مداخله تخصصی کاردرمانی را برای کودکان اوتیسم بررسی می کند

و نمونه هایی از مداخلات درمانی و راهکارهای ساده برای هدف قرار دادن اختلالات پردازش حسی را بیان می کند.

 

کودکان اوتیستیک و مبتلایان به اختلال بیش‌فعالی با کمبود توجه (ADHD)  نسبت به همسالان خود

و کودکان با سایر نیازهای ویژه آموزشی  (SEN) به طور قابل توجهی الگوهای پردازش حسی

متفاوتی را نشان می دهند.

 

کاردرمانی اوتیسم | توابخشی کودکان اوتیسم

"کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم 

 

کاردرمانی (OT) چیست؟

کاردرمانگران برای ارتقا، حفظ و توسعۀ مهارت‌های مورد نیاز دانش‌آموزان در عملکرد محیط مدرسه

و فراتر از آن کار می کنند. مشارکت فعال در پیشرفت زندگی:

 

  • یادگیری
  • عزت نفس
  • اعتماد به نفس
  • استقلال
  • تعامل اجتماعی

کاردرمانگران از یک رویکرد جامع برای تنظیم برنامه‌ها استفاده می‌کنند.

آنها توانایی‌ها و نیازهای جسمی، اجتماعی، عاطفی، حسی و شناختی دانش‌آموزان را در نظر می‌گیرند.

 

درمورد اوتیسم، یک متخصص کاردرمانی برای پیشرفت در مهارت‌هایی از جمله دست‌خط، مهارت‌‌های حرکتی

مناسب و مهارت‌های روزمرۀ زندگی تلاش می‌کند.

با این حال، مهمترین کار ارزیابی و هدف قرار دادن اختلالات پردازش حسی کودک است.

این کار برای رفع موانع یادگیری مفید است و به دانش آموزان کمک می‌کند تا آرام‌تر و متمرکزتر شوند.

 

کار درمانگرانی که با کودکان مبتلا به اختلال پردازش حسی کار می‌کنند، غالباً در مقطع کارشناسی ارشد ادغام حسی آموزش دیده‌اند.

 

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

 

درمان ادغام حسی بر این فرض استوار است که کودک توسط محیط ” تحریک بیش از حد ” یا ” تحریک کمتر از حد ” دریافت می‌کنند.

بنابراین، هدف از درمان ادغام حسی، ارتقای توانایی مغز در پردازش اطلاعات حسی است تا کودک در فعالیت‌های روزمره عملکرد بهتری داشته باشد.

 

برای کودکان غالباً توسط کاردرمانگر رژیم / سبک زندگی حسی تجویز می شوند.

 

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم 

رژیم / سبک زندگی حسی چیست؟

بیشتر ما به طور ناخودآگاه یاد می‌گیریم که حواس خود (بینایی، شنوایی، بویایی، لامسه، چشایی، تعادل، بدن در فضا)

را ترکیب کرده، تا محیط خود را درک کنیم. هر کودک یک مجموعه منحصر به فرد از نیازهای حسی

خواهد داشت و این نیازها بسته به خلق‌وخو، محیط و مداخلات درمانی تغییر می کند.

 

 

رژیم / سبک زندگی حسی یک برنامۀ فعالیت روزانه است که به طور مخصوصی طراحی شده است.

هدف آن پخش فعالیت‌های حسی در طول بیداری روز است، به منظور بهبود تمرکز و توجه کودک

و همچنین اطمینان از اینکه کودک در طول روز احساس «درست» (تنظیم شده) داشته باشد.

 

همانطور که بدن در طول روز به غذای مناسب نیاز دارد، برای بهینه نگه‌داشتن سطح برانگیختگی نیز به فعالیت‌هایی نیاز است.

 

یک رژیم / سبک زندگی حسی به سیستم عصبی کودک کمک می‌کند تا احساس بهتر تنظیم شدۀ داشته‌باشد

و بنابراین به توجه و عملکرد کودک کمک می‌کند.

یک متخصص کاردرمانی واجد شرایط می‌تواند با استفاده از مهارت‌های پیشرفته آموزش و ارزیابی خود،

یک رژیم حسی موثر برای دانش‌آموز ایجاد کند تا در طول روز اجرا شود.

 

رژیم / سبک زندگی حسی به چه مشکلاتی می پردازد؟

اثرات یک رژیم حسی می‌تواند فوری و جامع باشد:

 

  • آنها در واقع کمک می‌کنند تا سیستم عصبی دانش‌آموز با گذشت زمان بازسازی شود

تا او بهتر بتواند احساسات و موقعیت‌هایی را که به نظر او چالش برانگیز است را تحمل کند.

  • آن‌ها به دانش‌آموز کمک می‌کنند تا هوشیاری خود را تنظیم کرده و دامنۀ توجه را افزایش دهند.
  • آنها جستجوی حسی و رفتارهای اجتنابی حسی را محدود می کنند و تحول را با استرس کمتری کنترل می‌کنند.

این کار به کودک این امکان را می‌دهد تا به جای اینکه مثلاً توسط محرک‌هایی مانند مالیدن برچسب پیراهن

به گردن یا بوی کرم دست، سروصدایی در بیرون و یا برخورد به راهرو، حواسش پرت شود،

روی کار خود متمرکز شود.

 

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

 

فرد مبتلا به اختلال پردازش حسی، پردازش و عمل براساس اطلاعات دریافت شده از طریق حواس را دشوار می‌یابد،

که چالش‌هایی را در انجام کارهای روزمره ایجاد می کند؛ و اگر درمان مناسب دنبال نشود،

به عنوان مثال می‌تواند منجر به مشکلات هماهنگی حرکتی، مشکلات رفتاری، اضطراب، افسردگی، شکست در مدرسه و … شود.

 

اختلالات پردازش حسی می‌تواند بدون وجود تشخیص اوتیسم نیز بروز کند.

 

مدارهای حسی

کاردرمانگران معمولاً توصیه می کنند روز را با یک مدار حسی شروع کنید:

یک برنامه فعالیت حسی – حرکتی که به کودکان کمک می کند تا حالت «آمادگی  یادگیری» را به دست آورند.

مدارهای حسی یک سری فعالیت‌هایی هستند که به طور خاص برای برانگیختن تمام حواس طراحی شده اند.

آنها راهی عالی برای تأمین انرژی و یا اسکان کودکان در روز هستند.

 

هر جلسه شامل موارد زیر است:

  • فعالیت های هشدار دهنده (به عنوان مثال چرخش، پرش روی توپ بدنسازی، پرش،
    پرش پروانه) برای تحریک سیستم عصبی مرکزی بدن برای آماده‌سازی یادگیری.
  • سازماندهی فعالیت‌هایی (به عنوان مثال تعادل روی تختۀ لق، چرخش چوب، شعبده‌بازی
    و …) که نیاز به همکاری مغز و بدن دارند.
  • فعالیت‌های آرام‌بخش (تمرین سنگین عضله و فشار عمیق، مانند فشار دادن دیوار، شنا،استفاده از وزنه) برای آگاهی از بدن در فضا و افزایش توانایی تنظیم خودکار ورودی حسی.

اثبات شده‌است که مداخلۀ کاردرمانی در بهبود ارتباطات، مهارت‌های تعاملی و مهارت‌های حرکتی برای
برخی از پیچیده‌ترین و «دشوارترین» کودکان تأثیر دارد.
کودکان پس از دریافت مداخله‌ای که اضطراب را کاهش می‌دهد منظم‌ترند، و فرصت های رشد
و دستیابی این کودکان را در محیط طاقت‌فرسایی که اکنون در آن زندگی می کنیم بیشتر می کند.

 

کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

 

۱۰ استراتژی ساده

  1. برای کودکی که از سروصدای بیش از حد کلافه شده است، سعی کنید به آن‌ها محافظ گوش دهید
    یا اجازه دهید در هنگام تمرکز از دستگاه پخش MP3 استفاده کند.
  2. به کودکی که در اثر لمس مضطرب می شود ، اجازه دهید در جلو یا عقب صف بایستد
    تا از برخورد با دیگران دوری کند.
    به آنها اجازه دهید ۳ دقیقه قبل از بقیه به کلاس درس بعدی وارد شوند تا از برخورد در راهرو جلوگیری شود.

 

  1. برای کودکی که نمی تواند آرام بنشیند ، وقفه های منظم حرکتی را در نظر بگیرید ،
    صندلی های جایگزین را امتحان کنید. بالشتک لرزان برای حرکت ناآرام.
  2. برای کودکی که تمایل به آغوش گرفتن دارد، لباس زیر از جنس لاکرا، جلیقه‌های آزمایشی خارش
    و لباس ورزش راگبی که در بسیاری از فروشگاه‌های ورزشی با قیمت پایین قابل تهیه است
    را امتحان کنید.
  3. برای کودکی که با چاپ سیاه روی پس زمینۀ سفید درگیر می‌شود،

    کاغذ را به رنگ زرد نخودی تغییر دهید و قلم مناسبی در نظر بگیرید.
    این امر فشار وارده بر چشم را کاهش می دهد. طرح ارائه پاورپوینت خود را نیز در نظر بگیرید.

  4. اگر کودک بیش از حد تحت تاثیر بو قرار گرفته است، از یک نوار با قطره‌ای روغن، شامپو، کرم پس از اصلاح و غیره که دوست دارد استفاده کنید
    . به دانش‌آموز اجازه دهید این وسیله را با خود همراه داشته باشد، تا از بوی ناراحت‌کننده دوری کند.

 

  1. بازی با غذا برای آن دسته از کودکان با رژیم غذایی محدود باید تشویق شود.
    کودک نباید تحت فشار قرارگیرد و این امر نباید در زمان صرف غذا انجام شود.
    هدف صرفاً کاهش ترس از غذا است.

    کاردرمانی اوتیسم | توانبخشی کودکان اوتیسم

  2. استفاده از یک اتاق / فضای آرام درون کلاس‌ها و خانه برای ایجاد آرامش ضروری است.
    از چادرزدن، انداختن پتو روی میز یا اتاقک زیر تخت استفاده کنید. کیسه‌های حبوبات، اسباب بازی های حسی و غیره را اضافه کنید …

 

  1. برای کودکانی که تمایل به جویدن دارند، گزینه‌های دیگری مانند اسباب‌بازی‌های جویدنی موجود در بازار ، نان ترد یا هویج ارائه می دهند.
  2. برای کودکانی که از مسواک‌زدن بدشان می‌آید، مسواک ارتعاشی و مسواک دارای شانه‌های خمیده ( با یک حرکت تمام سطوح را تمیز می کند) را امتحان کنید و از خمیر دندان‌های بدون طعم مانند Oralnurse استفاده کنید.

 

 

بیشتر بخوانید : رشد گفتار و زبان در اوتیسم

 

 

منبع این مقاله

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]