نوشته‌ها

والدین و مسئولین لطفا “گفتار درمانی” را دریابید

گفتاردرمانی را دریابید

“گفتار درمانی” را دریابید

"گفتاردرمانی" را دریابید

ایسنا/مازندران مشکلات نیازمندان به گفتار درمانی، حمایت نشدن این بیماران از طریق بیمه درمانی و حمایت‌های دولتی بوده که هزینه‌های سنگین بر خانواده‌ها و مراجعان وارد می‌کند.

 

به گزارش ایسنا، ضروری‌ترین نیازهای زندگی روزمره انسان، ارتباط با دیگران و انتقال خواسته‌ها، علایق و مشکلات خود به آنها است و گفتار نظامی قراردادی که به منظور ارتباط بین انسان‌ها به کار می‌رود و از پشتوانه درکی و شناختی زبان برخوردار است.

 

نوشته‌ها، اشارات، نشانه‌ها و حالات چهره همگی راه‌های مختلف انتقال اندیشه‌ها و خواسته‌های فرد است اما گفتار اصلی‌ترین وسیله ارتباطی انسان است.

 

امروزه پدر و مادران با کسب آگاهی های لازم توانستند با مشکل گفتاری کودک خود آشنا شده و به موقع، راه‌های پیشگیری از آن را جست و جو و اقدام به گفتار درمانی نمایند.

 

در گذشته علم «گفتاردرمانی»، نقش کم رنگی در جامعه ایفا می‌کرد و به دلیل سطح آگاهی پایین خانواده ها، اغلب کودکان با مشکل گفتاری، بدون درمان می‌ماندند و در دوران نوجوانی و بزرگسالی، مشکلاتی در زندگی اجتماعی خود پیدا می‌کردند.

 

گوشه‌گیری، از جمع گریزان بودن و تمسخر اطرافیان و همسالان موجب می‌شد آنان از پیشرفت‌های تحصیلی و اجتماعی به دور باشند. امروزه متخصصان «گفتار درمانی» توانستند این مشکل را به راحتی حل کرده و دغدغه‌ها و نگرانی خانواده‌ها را دور کنند.

 

مهدی دهقان عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل در گفت و گو با ایسنا، گفت: رشته گفتار درمانی از رشته‌های پزشکی بوده که به ارزیابی تشخیص و درمان اختلالاتی مرتبط به درک افراد و گفتار آنان را مورد بررسی قرار می‌دهد.

 

دهقان افزود: گفتار درمانان در زمینه اختلالات بلع می‌توانند کمک زیادی را به بیماران در این زمینه انجام دهند که از مهم‌ترین فعالیت‌های آنان در سراسر دنیا محسوب می‌شود که عملا با شرایط فیزیولوژیک افراد رابطه مستقیم دارد.

 

وی تصریح کرد: اگر بیماری به دلیل تصادف دچار اختلالات مغزی شده باشد و یا در نتیجه سرطان‌های ناحیه سر و گردن دچار اختلال بلع شود متخصصانی که در این زمینه می‌توانند به این افراد کمک کنند گفتار درمانان هستند.

 

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل، یادآور شد: گفتار درمانان در سراسر دنیا می‌توانند اختلالات بلع در نوزادانی که به هر دلیلی دچار اختلال در بلع می‌شوند را رفع کنند.

 

وی گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی بابل را با چهار زمینه پزشکی مغز و اعصاب، گوش و حلق و بینی، روانپزشکی و نوزادان و اطفال در ارتباط دانست و گفت: اختلالات زبانی ناشی از مغز و اعصاب یا آفازی یا روانپریشی زبانی ناشی از سکته‌های مغزی و بلع ناشی از اختلالات مغزی یا تی‌بی‌آی و دیگر اختلالات ناشی از سکته مغزی همانند پارکینسون و ام‌اس را را گفتار درمانان می‌توانند رفع کنند.

 

وی به اختلالات ناشی از گوش و حلق و بینی که با اختلالات ناشی از شکاف کام در ارتباط است اشاره کرد و گفت: شکاف کام در نتیجه اختلالات صوت که ناشی از مشکلات ساختاری حنجره ایجاد می‌شود و در کودکان تازه به دنیا آمده ایجاد مشکل می‌کند و همچنین اختلالات زبانی که در کم شنوایی ایجاد می‌شود، متخصصان گفتار درمانی برای رفع این مشکلات می‌توانند مؤثر باشند.

 

دهقان  افزود: حوزه روانشناسی گفتار درمانان می‌تواند مشکلات اختلالات طیف اتیستیک ناشی از یادگیری دوره ابتدایی در مدارس و اختلالات لکنت زبان را  رفع کنند که در برخی مناطق مانند شمال کشور شیوع زیادی دارد.

 

وی گفت: متخصصان گفتار درمانی می‌توانند در زمینه فیدینگ یا مشکلات تغذیه در نوزادان زودرس و یا تولد نوزادان با زردی زیاد و یا نوزادانی که در بدو تولد با کمبود اکسیژن و یا در صورت مواجه شدن با ضربات مغزی، دچار بیماری‌های لکنت زبان هستند برای رفع مشکلات آنان خدمات خود را در این راستا ارائه دهند.

 

سعید فاطمی کارشناس گفتار درمانی دانشگاه علوم پزشکی بابل نیز در گفت و گو با ایسنا، درباره گفتار درمانی، گفت: ارتباط و تعامل اجتماعی بدون شک یکی از موهبت‌های است که انسان را از سایر موجودات جدا می‌کند و گفتار نیز از مهم‌ترین شیوه برقرای این ارتباط است.

 

فاطمی افزود: اگر به هر نحوی گفتار انسان دچار اختلال شود در این شرایط بخش بزرگی از رفتارها و فعالیت‌های انسان مختل می‌شود و به طور کلی زندگی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در برخی موارد موجب ناتوانی انسان در زندگی می‌شود.

 

وی در تعریف گفتار درمانی، عنوان کرد: گفتار درمانی به ارزیابی و تشخیص و درمان اختلالات ارتباطی، گفتار، زبان و صوت و بلع می‌پردازد و این اختلالات می‌تواند طیف وسیعی از اختلالات را از بدو تولد تا سالمندی را در بر بگیرد.

 

این کارشناس گفتار درمانی، گفت: مهم‌ترین مشکلات نیازمندان به اختلالات گفتار درمانی، حمایت نشدن این بیماران از طریق بیمه درمانی و حمایت‌های دولتی است که هزینه‌های سنگین بر خانواده‌ها و مراجعان وارد می‌کند.

 

وی تأکید کرد: در برخی موارد مشکلات ناشی از نبود بیمه درمانی موجب رها کردن و ناتمام گذاشتن برنامه درمانی این افراد ناتوان می‌شود که این خود تبعات سنگینی برای بیماران به همراه دارد بنابراین دولت باید به مشکلات بیمه‌ درمانی ناتوانان گفتاری توجه ویژه داشته باشد.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

با تحریک الکتریکی مغز می‌توان لکنت زبان را درمان کرد

روش های جدید درمان لکت زبان در کودکان

با تحریک الکتریکی مغز می‌توان لکنت زبان را درمان کرد

با تحریک الکتریکی مغز می‌توان لکنت زبان را درمان کرد

محققان دانشگاه آکسفورد برای اولین‌بار دریافتند که با تحریک الکتریکی نقاط مسئول کنترل زبان در مغز می‌توان لکنت زبان را درمان کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپکتروم، محققان انگلیسی با معرفی روش جدید تحریک نقطه‌ای مغز موسوم به tDCS دریافتند که در صورت تداوم این روش در یک دوره پنج روزه و حضور همزمان در کلاس‌های آموزش سخن‌وری تاثیر این روش دو چندان می‌شود.

 

دکتر ریک آرناس، متخصص و صاحب‌نظر در حوزه درمان لکنت زبان معتقد است که نتایج استفاده از این روش درمانی برای کنترل ضعف‌های دستگاه گفتاری کاملا رضایت‌بخش است.

 

مطالعات تکمیلی محققان نشان داد که با استفاده از روش tDCS ارتباطات نورونی جدید در مغز تشکیل می‌شود که در بهبود وضعیت تکلم کاملا موثر هستند.

در این روش درمانی لازم است که داوطلب در طول پنج روز با پوشیدن کلاه حاوی الکترودهای مغزی به مدت ۲۰ دقیقه و شرکت در جلسات تکمیلی آموزش سخن‌وری به نتیجه مطلوب دست یابد.

دستگاه tDCS توسط گروهی از متخصصان الکترونیک دانشگاه آکسفورد ساخته شده است. این دستگاه با القای جریان ضعیف الکتریکی از طریق الکترود مستقر در بخش چپ کورتکس پیشانی در بهبود تکلم کاملا موثر است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

تأخیر در گفتار کودک یک علامت خطر برای ابتلا به لکنت زبان است

لکنت زبان چیست و چگونه باید آن را درمان کرد؟

تأخیر در گفتار کودک یک علامت خطر برای ابتلا به لکنت زبان است

تأخیر در تکلم کودک یک علامت خطر برای ابتلا به لکنت زبان است

ایسنا/همدان مدیرعامل انجمن خودیاری لکنت زبان همدان گفت: این انجمن از سال ۹۵ با مجوز استانداری ثبت رسمی شده و فعالیت می‌کند اما متأسفانه آن‌گونه که باید عموم مردم با آن آشنا نیستند.

 

لیلا سلیمانیان در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: انجمن لکنت زبان همدان علمی‌ترین و قابل‌قبول‌ترین انجمن لکنت در سطح کشور است و خوشبختانه به خوبی توانسته‌ایم در آن بدرخشیم.

وی درباره مبتلایان به لکنت زبان تصریح کرد: این افراد زمانی آسیب می‌بینند که خانواده‌هایشان آگاهی ندارند و یا اقدام به مخفی کردن این مشکل می‌کنند.

وی با بیان اینکه خانواده‌ها باید آگاهی خود را نسبت به این عارضه افزایش دهند، افزود: در مواردی ممکن است تأخیر در تکلم کودک یک علامت خطر برای ابتلا به لکنت زبان باشد.

سلیمانیان ادامه داد: در انجمن خودیاری لکنت زبان، برای تعدیل این آسیب، آموزش‌ها را از دوران پیش‌دبستانی آغاز کرده و مبتلایان را شناسایی می‌کنند.

وی اضافه کرد: متأسفانه در برخی موارد والدین نسبت به مشکل فرزند خود آگاه هستند اما آن را نمی‌پذیرند و یا اینکه پنهان‌کاری کرده و کودک را نزد کارشناسان گفتاردرمان نمی‌برند.

مدیرعامل انجمن خودیاری لکنت زبان همدان خاطرنشان کرد: این انجمن به صورت خودجوش، غیرسیاسی و غیرانتفاعی است و هدف از فعالیت آن هم کمک به بهبودی کودکان دارای لکنت زبان است.

وی درباره جزئیات این انجمن اظهار کرد: در این انجمن مشاوران، کارشناسان و متخصصان رشته گفتاردرمانی در سه حوزه حمایتی، آموزشی و درمانی خدمت‌رسانی می‌کنند.

سلیمانیان گفت: پس از مراجعه فرد دارای لکنت زبان ابتدا مشاوره ارزیابی اولیه انجام می‌شود سپس برای درمان به کارشناسان و متخصصان گفتاردرمانی این انجمن ارجاع داده می‌شوند.

وی درباره فعالیت‌های آموزشی این انجمن نیز تصریح کرد: در این بخش کارگاه‌های آموزشی برای والدین و بزرگسالان دارای لکنت زبان تشکیل شده و در بخش حمایتی نیز به بیماران بی‌بضاعت کمک هزینه درمانی داده می‌شود.

سلیمانیان در ادامه از کتابخانه این انجمن با عنوان کتابخانه آگاهی یاد کرد و گفت: در این کتابخانه کتاب‌هایی با موضوع لکنت برای متقاضیان آن وجود دارد.

وی تعداد مددجویان این انجمن را ۵۰ نفر اعلام کرد و یادآور شد: این افراد در دو گروه سنی کودکان و بزرگسالان هستند که البته درباره کودکان بیشتر با والدین آنها در ارتباط هستیم.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

لکنت زبان و راه‌کارهای بهبود آن را می‌شناسید؟

لکنت زبان چیست و چگونه باید آن را درمان کرد؟

لکنت زبان و راه‌کارهای بهبود آن را می‌شناسید؟

لکنت زبان و راه‌کارهای بهبود آن را می‌شناسید؟

ایسنا/زنجان یک گفتار درمانگر تخصصی کودک گفت: کودک دچار اختلال لکنت زبان معمولاً کمتر از همسالانش حرف می‌زند. در نتیجه ممکن است توانایی‌هایش نادیده گرفته شده و دچار مشکلات روحی و روانی شود.

 

در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا، با بیان این‌که لکنت زبان یکی از اختلالات گفتاری است و به طور معمول در دوران کودکی آغاز می‌شود، اظهار کرد: این اختلال در پسربچه‌ها بیش از دختر بچه‌ها نمود دارد و به طور دقیق‌تر، پسران چهار برابر دختران به این اختلال مبتلا می‌شوند. لکنت زبان معمولا هنگام زبان باز کردن کودک رخ می‌دهد.

 

این گفتار درمانگر تخصصی کودک ادامه داد: پزشکان تکرار بیش از دو بار یک حرف یا قسمتی از یک کلمه را نشانه لکنت زبان می‌دانند. مثلاً جمله «من، من اسباب‌بازی می‌خواهم» به معنی لکنت زبان نیست اما ادای این جمله به صورت «من اس اس اس اسباب‌بازی می‌خواهم» نشانه لکنت زبان است. معمولاً کودکانی که در خانه دچار هیجانات شدید و تنش‌های روانی باشند در یک لحظه دچار مشکل لکنت خواهند شد. البته باید توجه کرد که این اتفاق در غالب موارد برای کودکانی که از نظر وراثتی مستعد هستند، رخ می‌دهد؛ چراکه با وجود آن‌که هنوز علت دقیق اختلال لکنت زبان کشف نشده است، اما محققان بر این باورند که وراثت نقش مهمی در ابتلا به این اختلال ایفا می‌کند .

 

وی افزود: در بزرگسالان نیز گاهی حملات گذرای لکنت زبان را شاهد هستیم. نخستین نکته در این زمینه آن است که اگر در بزرگسالی دچار این اختلال شدید فوراً به پزشک مراجعه کنید، چون این اختلال در بزرگسالان معمولاً به‌علت سکته‌های خفیف، آسیب به سر و التهاب مغز رخ می‌دهد که البته التهاب مغز موردی نادر است.

 

وی تصریح کرد: کودکان مبتلا به این اختلال، بیش از پزشک به کمک گفتاردرمانگر نیازمند هستند. نخستین قدم برای درمان آن‌ها، گفتاردرمانی است. هر چند والدین، معلمان و دوستان نیز می‌توانند به فرد مبتلا به این مشکل کمک کنند، چون لکنت زبان نیز می‌تواند کم کم و با افزایش سن فرد برطرف شود. هم‌چنین راه‌کارهایی وجود دارد تا کودک تسلط بیشتری بر گفتار خود داشته باشد.

 

این گفتار درمانگر تخصصی کودک خاطرنشان کرد: بهترین زمان برای آغاز گفتاردرمانی، زمانی است که کودک در دوره پیش‌دبستانی قرار دارد اما تمایلی برای برطرف کردن مشکلش ندارد، چون درمان کودک قبل از رفتن به دبستان ساده‌تر و اثر گفتاردرمانی محسوس‌تر خواهد بود. پیگیری منظم و ارزیابی گفتار و رفتار کودک در خانه، طی مراحل گفتاردرمانی بسیار مهم است.

 

وی افزود: هنگامی که کودک‌مان صحبت می‌کند باید دقیقاً روبه‌روی او بنشینیم. به دقت به حرف‌هایش گوش کنیم و با آرامی و دقت با او صحبت کنیم. باید بتوانیم این احساس را به او منتقل کنیم که برای حرف‌هایش اهمیت قائلیم و به آن‌ها گوش می‌کنیم، در واقع بسیار مهم است که به آن چه کودک‌مان می‌خواهد بگوید گوش کنیم نه به چگونه گفتن آن، هم‌چنین اگر به‌عنوان یکی از والدین کودک تند صحبت می‌کنیم، بهتر است که ریتم صحبت کردن خود را آهسته‌تر کنیم.

 

وی یادآور شد: بهتر است روزانه زمانی را بدون وجود رقیب، به توجه کردن به کودک و صحبت با او اختصاص دهیم. گفت‌وگوهای آرام و ۵ تا ۱۰ دقیقه‌ای که چندین بار در طول هفته انجام می‌شود به خصوص در فضایی امن و خصوصی، می‌تواند بسیار موثر باشد. در زمینه این گفت‌وگوها هیچ مسأله تنش‌زایی نباید وجود داشته باشد. معمولاً کودکان مبتلا به لکنت زبان تا زمانی که موضوع را کسی برایشان مطرح نکرده باشد متوجه وجود این اختلال نمی‌شوند. در نتیجه بهتر است خودمان پیش از دیگران این مسأله را به نحوی آرام و منطقی با او در میان بگذاریم.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

والدین از سوالات جنسی کودکان نترسند

لکنت کودکان

والدین از سوالات جنسی کودکان نترسند

والدین از سوالات جنسی کودکان نترسند

ایسنا/گیلان یک روانشناس کودک از والدین خواست در صورت مواجه شدن با سوالات جنسی کودکان قبل از بلوغ به خودشان مسلط باشند و از شرم لکنت نگیرند و خاطرنشان کرد: والدین در وهله نخست باید شنونده خوبی برای کودکان باشند و اجازه دهند کودک سوال خود را کامل مطرح کند.

 

علیرضا یاوری در گفت وگو با ایسنا، اظهار کرد: ورود تکنولوژی های ارتباطی و اطلاعاتی به زندگی های نوین در سال های اخیر موجی از آگاهی ها و اطلاعات درست و نادرست جنسی و زناشویی را در اختیار افراد مختلف قرار داده که در این میان کودکان و نوجوانان آسیب پذیرترین گروه هدف به عنوان مخاطبان این وسایل مدرن ارتباطی هستند.

 

وی با بیان اینکه کودکان و نوجوانان کمترین آگاهی و پیش زمینه ذهنی را در مورد مسائل جنسی دارند، تصریح کرد: کودکان و نوجوانان خود به خود دارای کنجکاوی های جنسی هستند، اما تابو بودن صحبت کردن درباره مسائل جنسی، ناآگاهی والدین از چگونگی صحبت کردن درباره آن، ناتوانی والدین از پاسخگویی به برخی از سوالات کنجکاوانه کودکان و نبود منابع آموزش غیررسمی مانند کتاب و مجله و برنامه های تلویزیونی برای والدین و کودکان، منجر به برهوت آگاهی در کودکان و نوجوانان در زمینه مسائل جنسی شده است.

 

این روانشناس کودک با تاکید بر لزوم آموزش در سن مقتضی، افزود: مطالعات نشان می دهد آموزش مناسب در سن مقتضی نه تنها باعث تشویق رفتار پرخطر نشده، بلکه کودکانی که از نظر جنسی به درستی آموزش دیده اند حتی در نوجوانی و جوانی هم فعالیت جنسی را به مراتب دیرتر شروع کرده اند، اما همانگونه که هر سنی محتوای آموزشی خاص خودش را دارد، در آموزش جنسی نیز لازم نیست برخی موارد به شکل زودرس برای کودکان توضیح داده شود.

 

یاوری، دادن اطلاعات لازم به شکل دیرهنگام را موجب افزایش شانس آسیب به سلامت جسمی، روانی و اجتماعی فرد دانست و گفت: بعضی پدر و مادرها در تغذیه و سلامت جسم و تربیت اجتماعی و عقلانی فرزندشان خیلی دقت می‌کنند، اما آموزش‌های بهداشت جنسی را وظیفه خود نمی‌دانند.

وی با بیان اینکه والدین به ‌اشتباه تصور می کنند آموزش بهداشت جنسی به معنی آموزش روابط جنسی است، تصریح کرد: پدر و مادرها می ترسند مطرح ‌شدن این مسائل حجب و حیای کودکان را از بین ببرد و اصطلاحا چشم و گوش آنان را باز کند و در آینده به فساد کشیده شوند؛ البته این یک ترس بیهوده است.

 

این روانشناس کودک از والدین و معلمان خواست گام به گام با کودکان بزرگ شوند و خاطرنشان کرد: اطلاعاتی که درباره مسائل جنسی در اختیار کودک سه ساله قرار داده می شود، بسیار متفاوت با یک دختر ۱۳ ساله است. آگاهی ندادن و طفره رفتن از پاسخگویی به مسائل بلوغ و سوالات جنسی به کنجکاوی های نوجوان تازه بالغ شده دامن می زند؛ بنابراین خانواده مهمترین موقعیتی است که باید اطلاعات لازم و کافی را به کودک یا نوجوان خود بدهد و آرام آرام به راهنمایی او بپردازد.

 

یاوری با بیان اینکه کودک و نوجوان برای در میان گذاشتن مسائل جنسی با والدینش باید احساس امنیت کند، متذکر شد: اطلاعاتی که در اختیار یک نوجوان قرار می گیرد نباید کنجکاوی های او را تشدید کند.

 

وی با اشاره به محتوای آموزش مسائل جنسی به کودکان، اضافه کرد: آموزش جنسی در کودکان به معنی پرداختن به روابط جنسی بین انسان ها نیست. یک کودک پیش دبستانی باید بداند که چه کسی و تا چه حدی می تواند به بدن او دست بزند و به جز والدین و پزشک در حضور والدین کسی حق مشاهده یا لمس اندام تناسلی او را ندارد.

 

این روانشناس کودک ادامه داد: هرچه سن کودک بالاتر می رود، اثرگذاری دنیای اطراف و به ویژه دوستان بیشتر می شود. البته پدر و مادر باید بتوانند به درستی و با عبارات قابل فهم به سوالات کودک پاسخ دهند و اگر کودک در این خصوص نگرانی هایی داشت و نتوانست سر صحبت را باز کند، لازم است خودشان آغازکننده صحبت باشند.

 

یاوری نبود آگاهی والدین از چگونگی ارائه تعالیم جنسی و نبود احساس راحتی آنها در طرح اینگونه مسائل، ترس از شکستگی حریم‌های خانوادگی و ناآگاهی از زمان مناسب برای ارائه آموزش‌های جنسی را سه مانع اساسی در طرح مسائل جنسی بین فرزندان و والدین دانست.

 

وی با بیان اینکه آموزش مسائل بلوغ نه زود و نه دیر باید انجام شود، گفت: آموزش زودرس و شتاب‌زده مسائل جنسی به کودکان می‌تواند به اندازه آموزش‌های با تاخیر و دیرهنگام آسیب‌زا باشد لذا آموزش‌های جنسی و آموزش مسائل بلوغ به کودکان و نوجوانان باید به تدریج، زمان‌بندی شده، متعادل و متناسب با ویژگی‌های سنی و با لحاظ حرمت و احترام و همچنین پرهیز از افراط و تفریط داده شود.

 

این روانشناس کودک اضافه کرد: والدین در صورت مواجه شدن با سؤالات جنسی کودکان موقع پاسخ دادن باید از شوخی و مسخرگی و خرافه گویی پرهیز کنند. متاسفانه برخی از والدین به کودک خود می گویند او را خریده اند و این کودک در نوجوانی نسبت به پدر و مادر خود بی اعتماد می شود.

 

یاوری با بیان اینکه سرکوب و سرزنش کودک او را به سراغ منابع ناایمن و غیرموثق هدایت می کند، یادآور شد: اگر کودک درباره مسائل جنسی سوال پرسید، والدین باید با سوال کردن از او علاوه بر کسب آمادگی، شناخت بیشتری درباره چرایی این سوال و محیط اطراف کودکشان پیدا کنند. پدر و مادر باید بدانند چرا این سوال برای کودکشان پیش آمده تا بتوانند از خطرات احتمالی محیطی برای کودک جلوگیری کنند.

 

وی با اشاره به زمان درست صحبت کردن با کودک درباره مسائل جنسی، خاطرنشان کرد: مناسب‌ترین زمان برای آموزش مسائل جنسی زمانی است که خود کودک سوالی مطرح می کند، زیرا در این زمان حس کنجکاوی او برانگیخته شده و باید از آن استفاده کرد.

 

این روانشناس کودک با بیان اینکه کودکان از چهار سالگی به بعد سوالات جنسی ناشی از کنجکاوی خود را آغاز می‌کنند، گفت: در این سن کودک از برهنگی احساس شرم کرده و لازم است پدر و مادر این حالت را تقویت کنند تا فرزندشان در سنین بالاتر به «بی‌پروایی جنسی» کشیده نشود.

 

یاوری با اشاره به آغاز ترشح هورمون های جنسی به صورت بسیار کم از پنج تا شش سالگی، اظهار کرد: در این سن کودک نیاز به پاسخ های صحیح، اما کوتاه دارد. البته در این سن کودکان به جنس مخالف خود ابراز تمایل می کنند که یک حالت طبیعی است و نباید با تمایلات جنسی اشتباه گرفته شود، اما در عین حال ارتباط کودکان باید کنترل شده و تحت نظارت بزرگسالان باشد.

 

وی از والدین خواست بازی های جنسی کودکان را بشناسند و تصریح کرد: کودکان از سه تا شش سالگی متوجه تفاوت های جنسیتی خود با جنس مخالف می شوند و با الگوبرداری از بزرگترها بازی می کنند، یعنی در قالب دکتر و مریض، دکتر و پرستار، عروس و داماد، بابا و مامان و… به معاینه و کاوش بدن یکدیگر می پردازنند لذا والدین دچار ترس و دلهره نشوند و کودک خودشان را تنبیه نکنند، زیرا انجام بازی های جنسی در این سن تا حدودی طبیعی بوده و بدون منظور و فقط از روی کنجکاوی و بدون هیچگونه احساس جنسی انجام می‌شود.

 

این روانشناس کودک با بیان اینکه والدین هنگام بازی کردن کودکان به آنان سر بزنند، تاکید کرد: بهتر است کودکان در فضای عمومی خانه بازی کنند و جلوی چشم باشند.

یاوری با بیان اینکه کودکان در آستانه بلوغ آسیب پذیر می شوند، عنوان کرد: آموزش مسائل بلوغ و مسائل جنسی به کودکان باید تدریجی باشد و نوجوانان باید درباره حفاظت از خودشان نیز آموزش های لازم را کسب کنند تا مورد سوء‌استفاده جنسی قرار نگیرند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درگیر شدن مغز به کووید ۱۹ از درگیر شدن ریه خطرناک‌تر می باشد

سکته مغزی بعد از کرونا

درگیر شدن مغز به کووید-۱۹ از درگیر شدن ریه خطرناک‌تر است

درگیر شدن مغز به کووید-19 از درگیر شدن ریه خطرناک‌تر است

پژوهشگران آمریکایی در بررسی جدید خود روی موش‌ها دریافته‌اند که حمله کروناویروس به مغز حتی با وجود بهبود یافتن ریه‌ها می‌تواند عوارض شدیدی را به همراه داشته باشد.

 

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، پژوهشگران زیست‌شناسی “دانشگاه ایالتی جورجیا”(Georgia State University) در بررسی جدیدی دریافته‌اند که آلوده شدن مجاری بینی موش‌ها به کروناویروس، حمله سریع و شدید مغزی را در پی دارد که به بروز بیماری‌های شدید منجر می‌شود؛ حتی پس از آنکه ریه‌ها با موفقیت از ویروس پاک شوند.

 

پروفسور “موکش کومار”(Mukesh Kumar)، پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: یافته‌های این پژوهش، برای درک دامنه وسیع نشانه‌ها و شدت بیماری در انسان‌های مبتلا به کووید-۱۹ پیامدهایی دارند.

 

وی افزود: فکر کردن به این که کووید-۱۹ چیزی بیش از یک بیماری تنفسی نیست، لزوما درست نخواهد بود. هنگامی که کروناویروس مغز را آلوده می‌کند، می‌تواند روی هر چیزی تاثیر بگذارد زیرا مغز، ریه‌ها، قلب و همه اندام‌های دیگر را کنترل می‌کند. مغز، یک اندام بسیار حساس و پردازنده مرکزی برای همه چیز به شمار می‌رود.

 

این پژوهش، میزان ویروس را در چندین اندام موش آلوده ارزیابی کرده است. یک گروه کنترل شده از موش‌ها، یک دوز از محلول نمکی استریل را در مجاری بینی دریافت کردند.

 

کومار گفت: در ابتدای همه‌گیری، پژوهش‌های صورت گرفته روی موش‌ها، بر ریه‌های این حیوانات متمرکز شدند و حمله کروناویروس به مغز را بررسی نکردند. کومار و گروهش دریافتند که میزان ویروس در ریه موش‌های آلوده، سه روز پس از آلودگی به اوج خود می‌رسد و سپس کاهش می‌یابد. با وجود این، در روزهای پنجم و ششم در مغز موش‌های مبتلا، مقادیر بالایی از ویروس عفونی یافت شد و این زمانی است که نشانه‌های بیماری شدید از جمله تنفس دشوار، گیجی و ضعف آشکار می‌شوند.

 

این پژوهش نشان داد که سطح ویروس در مغز، حدود ۱۰۰۰ برابر بیشتر از سایر اندام‌های بدن است

.

کومار ادامه داد: یافته‌های این پژوهش می‌توانند توضیح دهند که چرا بیماری برخی از افراد مبتلا به کووید-۱۹ که به نظر می‌رسد در مسیر بهبودی هستند و عملکرد ریه آنها بهبود یافته است، به سرعت عود می‌کند و از دنیا می‌روند.

 

پژوهش کومار و سایر پژوهش‌ها نشان می‌دهد که شدت بیماری و انواع نشانه‌هایی که افراد گوناگون تجربه می‌کنند، نه تنها به میزان ویروسی که فرد در معرض آنها قرار می‌گیرد، بلکه به نحوه ورود آن به بدن وی نیز بستگی دارد.

 

به گفته کومار، مجاری بینی، مسیر مستقیم‌تری نسبت به دهان تا مغز فراهم می‌کنند. وی افزود: هنگامی که عفونت‌های ویروسی به مغز برسند، واکنش التهابی ایجاد می‌کنند که می‌تواند برای مدت نامحدودی ادامه پیدا کند و به آسیب مداوم منجر شود.

 

کومار گفت: مغز یکی از مناطقی است که ویروس دوست دارد در آن پنهان شود زیرا نمی‌تواند نوعی واکنش ایمنی ایجاد کند که ویروس‌ها از سایر قسمت‌های بدن پاک شوند. به همین دلیل است که ما شاهد بیماری شدید و همه این نشانه‌های متعدد مانند بیماری قلبی، سکته مغزی، از دست دادن حس بویایی و چشایی هستیم.

 

به گفته کومار، بازماندگان کووید-۱۹ که عفونت به مغز آنها رسیده است نیز در آینده در معرض خطر افزایش مشکلات سلامتی از جمله بیماری‌های خود ایمنی، پارکینسون، ام‌اس و کاهش شناخت عمومی قرار می‌گیرند.

 

این پژوهش، در مجله “Viruses” به چاپ رسید.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

دنیای کودکان دارای اتیسم چه ویژگی هایی داره

گفتار درمانی و کاردرمانی کودکان اوتیسم

دنیای متفاوت مبتلایان اتیسم

دنیای متفاوت مبتلایان اتیسم

ایسنا/اصفهان نداشتن دلبستگی به والدین به خصوص مادر، انجام رفتارهای کلیشه‌ای مثل دور خود چرخیدن، بال‌بال زدن، تکان دادن دست خود جلوی چشمان، حرکت‌های رفت و برگشتی تکراری، بازی کردن بی‌معنی با اسباب بازی‌ها، نداشتن توانایی انجام بازی‌های اجتماعی متناسب با سن کودک، روی پنجه راه رفتن، برقرار نکردن تماس چشمی، علاقه‌مندی به وسایلی که می‌چرخند و نداشتن تکلم متناسب با سن در کودکان زیر ۳ سال، زنگ خطری برای والدین است.

 

این علائم می‌تواند نشان دهنده ابتلای کودک به اتیسم باشد؛ اختلال پیچیده‌ رشدی که هنوز علت این اختلال مشخص نیست و درمان مشخص و قطعی برای آن وجود ندارد، درحالی که بخش زیادی از جامعه ما نه تنها با اختلال اتیسم آشنا نیستند، بلکه نمی دانند در برخورد با مبتلایان اتیسم و والدین آنها چه برخوردی باید داشته باشند.

 

اعتقاد کلی بر این است که اتیسم در جهان رو به افزایش است و شاید یکی از دلایل آن، افزایش تشخیص ها و توجه مردم جهان به این اختلال باشد؛ موضوعی که می تواند با تشخیص به موقع این اختلال، منجر به کمک به مبتلایان اتیسم شود.

 

براین اساس، ماه آوریل به عنوان ماه آگاه سازی اختلالات اتیسم تعیین شده است. به این مناسبت ایسنا گفت و گویی با دکتر سهیلا مهین پرور، روانشناس و مشاور خانواده، مدرس بهزیستی، رئیس هیئت مدیره همیاران اصفهان و سفیر اهدا عضو داشته که در ادامه می خوانید.

 

سهیلا مهین پرور با اشاره به اینکه اتیسم یک اختلال عصبی_رشدی است که طی آن، بخش های مختلف مغز در همکاری با یکدیگر دچار مشکل می شوند، اظهار کرد:

علائم بیماری در ۳ سال اول زندگی بروز می کند و یک بیماری مادام العمر است که فرد تا پایان عمر با آن درگیر خواهد بود.

وی شاخصه اصلی این اختلال را نقص در تعاملات و ارتباطات اجتماعی و همچنین بروز رفتارهای کلیشه ای دانست و گفت: اختلال اتیسم بر روی درک افراد از دنیا و تعاملاتشان با اطرافیان اثر می گذارد. افرادی که به اتیسم مبتلا هستند دنیا را خیلی متفاوت تر از مردم عادی می بینند، می شنوند و حس می کنند.

 

این روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه شدت بیماری اتیسم به صورت طیفی از شدید تا خفیف متغیر است و به صورت های متفاوت خود را نشان می دهد، تصریح کرد: برخی مبتلایان به اتیسم مشکلات زمینه ای دیگر مانند کم توانی ذهنی، اختلال یکپارچگی حسی، اختلال بیش فعالی و نقص توجه، صرع و مشکلات گوارشی نیز دارند که این افراد نیازمند سطوح حمایتی بیشتری هستند و والدین‌شان نیز بیشتر درگیر می شوند.

 

تا زمان تولد و سپری شدن یکی دو سال اول زندگی، ابتلای کودک به اتیسم تشخیص داده نمی شود، اما هرچقدر تشخیص زودتر باشد درمان های موفق آمیزتری می توان انجام داد و فرد می تواند راحت تر و سریع تر وارد مسیر بهتری از زندگی شود

 

تشخیص زودتر برای درمان های موفق آمیزتر

مهین پرور، تشخیص اتیسم را از طریق تست های غربالگری که در دوران بارداری انجام می شود را ناممکن دانست و افزود: تا زمان تولد و سپری شدن یکی دو سال اول زندگی، ابتلای کودک به اتیسم تشخیص داده نمی شود، اما هر چقدر تشخیص زودتر باشد درمان های موفق آمیزتری می توان برای آن انجام داد و فرد می تواند راحت تر و سریع تر وارد مسیر بهتری از زندگی اش شود.

 

وی با اشاره به اینکه ابتلا به اتیسم علت واحدی ندارد، توضیح داد: زمانی تصور می شد که اتیسم یک اختلال روانشناختی ناشی از تجارب تروماتیک است؛ به طوری که اوایل گمان می کردند اگر در ابتدای تولد، ضربه ای به ناحیه سر کودک وارد شود، یا در دوران بارداری مادر ضربه ای ببیند ممکن است علت اصلی ابتلای کودک به اتیسم باشد، ولی بعدا این موضوع نقض شد.

 

این متخصص روانشناسی همچنین با اشاره به باوری که در میان عامه مردم درباره تأثیر رژیم غذایی در ابتلا به اتیسم یا افزایش و کاهش علائم آن وجود دارد، گفت: برخی روانپزشکان و مشاوران نیز معتقدند نباید خوراکی های کافئین دار، دارای مواد رنگی و افزودنی به کودکان داده شود چون باعث بیشتر شدن علائم اتیسم می شود، ولی در مطالعاتی که سال های اخیر انجام شده این موضوع کاملا رد شده و تاثیر خوراکی ها در شدت واکنش ها و علائم اتیسم بسیار کمرنگ است.

 

وی به اختلال طیف اتیسم اشاره و اظهار کرد: آخرین گزارش انجمن روانشناسی آمریکا، چندین بیماری را زیر مجموعه اختلال طیف اتیسم می داند و می گوید که علائم اتیسم از خفیف تا شدید در یک طیف ممکن است در نوسان باشد؛ ممکن است فردی اتیسم از نوع خفیف داشته باشد و ملموس و مشخص نباشد یا ممکن است فردی اتیسم از نوع شدید داشته باشد و نیازمند مراقبت های ویژه و خاص و درمان های تکمیلی تر باشد.

 

رئیس هیئت مدیره همیاران اصفهان به پژوهش ها و تحقیقات متخصصان در زمینه اتیسم اشاره و تصریح کرد: این متخصصان معتقدند که چندین ژن با عوامل محیطی و پیرامونی در ایجاد اتیسم دخیل هستند. برخی مطالعاتی که در خصوص اتیسم انجام شده نیز نشان می دهد در مبتلایان اتیسم ناهنجاری هایی در نواحی از مغز مانند مخچه، آمیگدال ها (یا بادامه) و هیپوکامپ وجود دارد،  اما همچنان به مطالعه و تحقیقات نیاز بیشتری است و هیچ چیزی به طور یقین به عنوان علت اتیسم، توسط نورولوژیست ها شناخته نشده است.

 

علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی

وی به برخی از رفتارهایی که در ۳ سال اول زندگی کودک می تواند والدین را نسبت به اختلال اتیسم حساس کند اشاره کرد و گفت: رفتارهایی همچون  دلبستگی نداشتن به والدین به خصوص مادر، غان و غون نکردن، انجام رفتارهای کلیشه ای مثل دور خود چرخیدن، بال بال زدن، تکان دادن دست خود جلوی چشمان، حرکت های رفت و برگشتی تکراری، بازی کردن بی معنی با اسباب بازی ها، نداشتن توانایی بازی های اجتماعی متناسب با سن کودک، روی پنجه راه رفتن، برقرار نکردن تماس چشمی، علاقه مندی به وسایلی که می چرخند مانند پنکه، هواکش، لباسشویی، چرخ های ماشین و تکلم نکردن متناسب با سن خود، همه زنگ خطری برای والدین است.

 

البته والدین باید توجه داشته باشند که صرف داشتن این علائم به معنای اتیسم نیست، اما اگر چنین علائمی را در کودک خود دیدند به متخصصان این حوزه مراجعه کرده و جهت تشخیص هرچه سریع تر بیماری اقدام کنند.

 

مهین پرور با بیان اینکه شیوع اختلال طیف اتیسم طی دو دهه گذشته در سراسر جهان افزایش زیادی داشته است، تصریح کرد: به طور کلی اعتقاد بر این است که اتیسم در جهان رو به افزایش است. شاید یکی از دلایل آن افزایش تشخیص ها و توجه مردم جهان به این اختلال است، به همین خاطر کودکان بیشتری شناسایی می شوند که می تواند یکی از دلایل افزایش آمار مبتلایان به اتیسم باشد.

 

به طور کلی اعتقاد بر این است که اتیسم در جهان رو به افزایش است. شاید یکی از دلایل آن افزایش تشخیص ها و توجه مردم جهان به این اختلال است، به همین خاطر کودکان بیشتری شناسایی می شوند که می تواند یکی از دلایل افزایش آمار مبتلایان به اتیسم باشدافزایش شیوع اختلال اتیسم

 

وی با استناد به پژوهش های ۲۰ سال گذشته، یادآور شد: شیوع اختلال اتیسم به دلایل مختلفی در حال افزایش است. در اوایل دهه اخیر برآورد می شد که شیوع این اختلال یک در ۳۳۵ نفر است که این میزان در سال های اخیر روبه افزایش بوده است، به طوری که طبق آخرین پژوهش هایی که در سال ۲۰۰۹ میلادی انجام شده، یک نفر در هر ۹۱ نفر آمریکایی و یک نفر در هر ۶۶ نفر در انگلستان گزارش شده است.

 

وی با بیان اینکه اختلال طیف اتیسم در تمامی نقاط دنیا، تمامی سطوح اجتماعی و اقتصادی و تمامی گروه های قومی و نژادی بروز می کند، خاطرنشان کرد: مطالعه ای که در سال ۲۰۱۴ در ایالت متحده آمریکا توسط سازمان کنترل و پیشگیری از بیماری ها انجام شده است، شیوع اختلال اتیسم را ۱.۵ درصد گزارش کرده که این اختلال در پسران ۴ برابر است؛ یعنی یک نفر در هر ۴۲ پسر و یک نفر در در ۱۸۹ دختر بروز می کند.

 

درمان دارویی قطعی برای اتیسم وجود ندارد

وی با اشاره به اینکه درمان دارویی قطعی برای اتیسم وجود ندارد، تصریح کرد: با توانبخشی، فرد مبتلا به اتیسم می تواند توانمندی کسب کند، زندگی مستقلی داشته باشد و حتی گاهی برخی از افراد مبتلا به اتیسم نبوغ خاصی را نیز از خودشان نشان می دهند که در اصطلاح به آنها دانشمندان احمق گفته می شود.

 

وی با بیان اینکه داروها فقط عوارض جانبی این اختلال را کاهش می دهند، افزود: هر گونه اقدامی که منجر به بهبودی و یا حتی پیشگیری از وخیم تر شدن بیماری و علائم بیماری در کودک شود نوعی درمان به حساب می آید. براساس این تعریف، کودکان دارای اختلال طیف اتیسم بعد از ارزیابی همه جانبه لازم است مجموعه ای از خدمات توانبخشی و جانبی مثل گفتار درمانی، کار درمانی، دارو درمانی و انجام برخی آموزش ها را دریافت کنند.

ایشون در مورد دارو درمانی برای کودکان مبتلا به اتیسم اضافه کرد: ریسپریدون اولین داروی تایید شده توسط FDA برای درمان علائم مرتبط با اختلالات طیف اختلال طیف اتیسم بود. این دارو می تواند بر کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، خود آسیبی و سایر رفتارهای چالش برانگیز تاثیر معناداری داشته باشد. از عوارض جانبی ریسپریدون می توان به سرگیجه، خشکی دهان و افزایش اشتها اشاره کرد.

 

وی ادامه داد: آرپیپیرازول یکی دیگر از داروهایی است که FDA آن را برای کودکان دارای اختلال طیف اتیسم تایید کرده است. این دارو بیشتر برای کاهش رفتار های تحریک پذیری مرتبط با اختلال طیف اتیسم مورد استفاده است و در پژوهش ها هم مشخص شده که می تواند بر روی بیش فعالی و کیفیت زندگی این کودکان موثر باشد. عوارض جانبی این دارو نیز افزایش وزن و ضعف بدنی گزارش شده است. در حال حاضر داروهایی که توسط روانپزشکان برای اتیسم تجویز می شود این داروها است.

 

ایشون با اشاره به آموزش هایی که در زمینه مهارت اجتماعی، رفتاری و گفتاری برای کودکان اتیسمی وجود دارد، یادآور شد: لازم است والدین آنها نیز آموزش های خاصی ببینند و مشاور داشته باشند تا یاد بگیرند که با کودک دارای اختلال اتیسم چگونه رفتار کنند. اگرچه خانواده های این کودکان باید هزینه های زیادی را متقبل شوند و فشار روانی-اجتماعی سنگینی را متحمل شوند.

 

رفتار و حرکات نشان دهنده اتیسم چیست؟

وی در ادامه به علائم و نشانه های ابتلا به اختلال اتیسم اشاره و تصریح کرد: وقتی والدین کودک مبتلا به اتیسم او را صدا می زنند، کودک متوجه نیست و واکنشی نشان نمی دهد، حتی  به دیگران نگاه نمی کند و خیلی کم با دیگران ارتباط چشمی برقرار می کند. در پاسخ به لبخند دیگران هیچ واکنشی نشان نمی دهد و اغلب آنها صورت های ماسکی دارند، ارتباط غیر کلامی را به سختی برقرار می کنند، برخی کلمات را طوطی وار تکرار می کنند. ضمیرها را جابه جا به کار می برند، برای مثال به جای اینکه به خودشان بگویند من، می گویند او، یا به جای گفتن من می خواهم می گویند: من می خواهد. فعل و فاعل ها را متناسب با هم استفاده نمی کنند. تمامی این موارد زنگ خطری برای والدین است که بدانند کودک‌شان وضعیت نرمالی ندارد.

 

رئیس هیئت مدیره همیاران اصفهان به رویکردهای درمانی که برای کاهش نشانگان اختلال اتیسم استفاده می شود اشاره کرد و گفت: این رویکردها شامل (ABA) یا تحلیل رفتار کاربردی، (PRT) یا درمان پاسخ محور و (PECS) یا سیستم ارتباطی مبادله تصویر است.  این روش ها در سال های اخیر برای درمان اتیسم استفاده شده و نتایج خوبی نیز داشته است.

 

آموزش و مشاوره باید همه جانبه باشد

مهین پرور با ضروری دانستن انجام مداخلات برای والدین کودک مبتلا به اتیسم، همسالان او و مراکز آموزشی اتیسم، تاکید کرد: ارزیابی و آموزش تیمی و همه جانبه ضروری است و اینکه صرفا بر روی کودک کار شود اثربخش نیست، بلکه لازم است در تمام ابعاد زندگی کودک مداخله صورت بگیرد.

 

وی با بیان اینکه کودکان مبتلا به اتیسم در حوزه رفتاری با اشیاء و وسایل ارتباط بهتری برقرار می کنند تا با انسان ها، افزود: علاوه بر این آنها به جنبه های ناکارآمد اشیاء و اشیای غیرکاربردی وابستگی غیرمعمول پیدا می کنند، همچنین حرکات تکراری، بی هدف مانند تکان دادن دست، راه رفتن روی انگشتان پا، ردیف کردن و چرخاندن اشیا در آنها بیشتر دیده می شود. این کودکان در شرایط جدید، آدم های جدید، هنگام تغییر دکوراسیون منزل، تعویض ماشین، تعویض لباس شان و به طور کلی چیزهای جدید واکنش های شدیدی نشان می دهند، خوششان نمی آید و دچار بی قراری و حتی خشم شدیدی می شوند.

 

این روانشناس با اشاره به اختلالات حوزه شناختی بیماران اتیسمی، گفت: نیمی از کودکان اتیسمی هوش پایینی دارند، در برخی از این افراد هوش جزیره ای وجود دارد؛ بدین معنا که در یک یا چند زمینه مثلا نقاشی یا موسیقی توانایی های قابل توجهی از خود نشان می دهد، در حالی که در سایر موارد دچار ضعف هستند. همچنین تفکر انتزاعی در آنها وجود ندارد، یعنی کودک نمی تواند خودش را جای دیگران قرار دهد و یا به مسائلی غیر از آنچه با چشم می بیند فکر کند. هرچه بهره هوش در افراد پایین تر باشد احتمال بروز تشنج مغزی بیشتر می شود. توانمندی های حرکتی و درک لمسی نیز در این افراد بهتر از توانمندی درک مفاهیم نمادین است.

 

وی با بیان اینکه اختلالات کودکان اتیسمی در سه سطح ارتباطی، شناختی و رفتاری دسته بندی می شود، گفت: این کودکان در حوزه ارتباطات، اختلال جدی در برقرای ارتباط دارند؛ چراکه در جنبه های مختلف رشد و زبان مشکل دارند. آنها نمی توانند برای اهداف اجتماعی از زبان استفاده کنند. برای مثال نمی توانند برای برقراری رابطه اجتماعی کلمات و زبان را به کار ببرند و سخن بگویند. نیمی از کودکان اتیسمی هرگز از زبان برای گفتار استفاده نمی کنند و در صورت استفاده از زبان مشکلاتی دارند.

 

سطح پایین مهارت های بازی در کودکان مبتلا به اتیسم

وی با اشاره به اینکه مهارت های بازی در کودکان اتیسمی در سطح پایینی قرار دارد، تصریح کرد: آنها نمی توانند بازی های اجتماعی و گروهی را انجام دهند و یا با همسالان خود بازی کنند.

 

رئیس هیئت مدیره همیاران اصفهان به مشکلاتی که در ارتباط دریافتی کودکان اتیسمی وجود دارد اشاره و اظهار کرد: آنها در درک زبانی مشکل دارند؛ بدین صورت که درک زبانی در آنها اغلب با تاخیر همراه است. بیشتر این کودکان نمی توانند پاسخ یک سوال را به روشنی و واضح بدهند. نمی توانند یک شوخی را درک کنند یا مفاهیم ذهنی مانند تشبیه، استعاره، کنایه، ضرب المثل و … را درک کنند. اگر پیچیدگی در گفتار باشد درک آن مفهوم برایشان سخت است و قادر به تجزیه و تحلیل آن نیستند.

 

وی به مشکلات والدین کودکان دارای اختلال اتیسم اشاره و خاطرنشان کرد: این کودکان به علت نیاز به مراقبت های خاص، زمان بر بودن مراقبت ها و بروز رفتارهای غیر عادی از خود، نیاز به آموزش های ویژه ای دارند، بنابراین زمان بیشتری را از والدین‌شان می گیرند.

 

وی افزود: مشکلات والدین کودکان اتیسم تنها محدود به این مورد نمی شود؛ بلکه نحوه رفتار والدین با کودکان اتیسم نسبت به سایر فرزندان و ایجاد ارتباط صحیح بین او و خواهر و برادرهای عادی از دیگر مشکلات خانواده های درگیر با اتیسم است. این موضوع اهمیت مشاوره والدین و خانواده های داری فرزند اتیسم را نشان می دهد.

 

این کودکان به علت نیاز به مراقبت های خاص، زمان بر بودن مراقبت ها و بروز رفتارهای غیر عادی از خود، نیاز به آموزش های ویژه ای دارند، بنابراین زمان بیشتری را از والدین شان می گیرند

 

قوی بودن والدین برای کمک به کودکان اتیسم

این روانشناس و مشاوره خانواده تأکید کرد: والدین این کودکان باید بدانند که آنها نیز باید از خودشان مراقبت کنند، قوی بودن والدین از نظر عاطفی این امکان را به آنها می دهد که به فرزندانشان بهتر کمک کنند.

 

وی همراهی پدر و مادر را بسیار مهم و ضروری دانست و افزود: اینکه فقط یکی از والدین به تنهایی به کودک مبتلا به اتیسم رسیدگی کرده و مراقبت از کودک را برعهده بگیرد، مسئله را بسیار دشوار می کند.

 

مهین پرور همچنین بر اهمیت حمایت اجتماعی و اقتصادی دولت از خانواده های دارای فرزند اتیسم از سوی دولت تأکید کرد و گفت: موضوع مهم دیگر آگاه سازی جامعه در خصوص بیماری اتیسم است، مردم باید این بیماری را بشناسند و بدانند با این کودکان و والدین آنها چگونه رفتار کنند، اینها مسائل ضروری است که باید از طریق رسانه ها و گروه های آموزشی به مردم اطلاع رسانی شود. قطعا هر چقدر جامعه در این زمینه آگاهی و آموزش بیشتری ببیند، بستر مناسب تری برای درمان کودکان مبتلا به اتیسم فراهم خواهد شد.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

بهبود بیمار سکته مغزی فقط به خاطر المپیک توکیو

بهبود بیمار سکته مغزی

بهبود بیمار سکته مغزی فقط به خاطر المپیک توکیو

بهبود بیمار سکته مغزی فقط به خاطر المپیک توکیو

 

سوارکار اسپانیایی با وجود سکته مغزی که داشت تلاش کرده است تا بهبود پیدا کند و در المپیک توکیو شرکت کند.

به گزارش ایسنا، خوان ماتو سوار کار اسپانیایی که تنها ۲۲ سال دارد در حالی که خود را برای المپیک توکیو آماده می کرد، اتفاقی  بدی را  در زندگی اش تجربه کرد.
او در ۵ می ۲۰۲۰ (۱۶ اردیبهشت ۹۹) سکته مغزی شد و بر اساس این اتفاق ۲۵ روز به کما رفت.

ماتو در مورد این اتفاق گفت: یک روز که سوار اسب بودم به پدرم گفتم خیلی سرگیجه دارم و پدرم گفت که نگران نباشم، فقط از اسب پیاده شوم و استراحت کنم. زمانی که از اسب پیاده شدم درد زیادی در سرم حس کردم سپس همه چیز برایم سیاه شد  و دیگر چیزی به یاد ندارم چون بیهوش شدم. بعدا در بیمارستان برایم تعریف کردند چه اتفاقی افتاده است. البته  من این اتفاق را به عنوان بخشی از زندگی ام پذیرفتم.

 

با وجود اینکه خطر فلج کامل سمت چپ بدن او را تهدید می کرد اما ماتو خوب است و زندگی عادی دارد و این چیزی است که برای کسی که سکته کرده باشد خیلی نادر اتفاق می افتد. ماتو از ۵ می تا ۳ جولای (۱۹ اردیبهشت تا  ۱۳ تیر) در بیمارستان بود و ۲۵ کیلوگرم وزن کم کرد.

 

تولد دوباره برای ورزشکار المپیکی

 

 

ماتو می گوید: این اتفاق برای من مانند تولد دوباره است و حتی یکبار هم از خودم نپرسیدم چرا این اتفاق باید  برای من رخ دهد. من مانند قبل از سکته مغزی خوب هستم و با هدف تحقق بخشیدن به تمام رویاهایم به آینده نگاه می کنم. این اتفاق باعث شد برای همه چیز ارزش قائل باشم و از اینکه زنده ام هر روز خدا را شکر می کنم. ماتو معتقد است المپیک منبع الهام او برای بهبودی بوده است. او در این مورد گفت:بازیهای المپیک  آرزویی است  که از ۱۰ سالگی داشتم ومی خواهم آن را  تحقق  ببخشم.  اگر صبور ، باانگیزه  باشید، رسیدن به هر هدفی ممکن است.

 

او در مسابقات جهانی ۲۰۱۸ توانست سهمیه المپیک را بگیرد. تیم سوارکاری اسپانیا برای بازیهای المپیک در سه ماده سهمیه دارد. درساژ رویدادی است که ماتوت در آن شرکت می کند . با این حال ، کمیته ملی المپیک اسپانیا هنوز تصمیم نگرفته است که کدام یک از ورزشکاران نماینده این کشور در توکیو ۲۰۲۰ هستند. اگر ماتو انتخاب شود ،  پدرش در کنارش خواهد بود. پدرش در بازی های سئول ۱۹۸۸ ، بارسلونا ۱۹۹۲ و آتلانتا ۱۹۹۶ شرکت کرد و اکنون مربی پسرش است.

 

بازی های المپیک توکیو منبع الهام او بود اما خود به یک منبع الهام برای خیلی از ورزشکاران تبدیل شده است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درمان افسردگی پس از سکته مغزی به‌وسیله تحریک مغناطیسی مغز

درمان افسردگی پس از سکته مغزی به‌وسیله تحریک مغناطیسی مغز

درمان افسردگی پس از سکته مغزی به‌وسیله تحریک مغناطیسی مغز

درمان افسردگی پس از سکته مغزی به‌وسیله تحریک مغناطیسی مغز

محققان دانشگاه استرالیای جنوبی موفقیت بزرگی در درمان افسردگی پس از سکته مغزی به دست آورده اند. آنها با استفاده از دستگاهی که با فرکانس بالا مغز را تحریک می کند باعث بهبود خلق و خوی منفی در فرد می شوند.

به گزارش ایسنا و به نقل از سایمکس، آزمایش انجام شده توسط دکتر برنتون هورداکر(Dr Brenton Hordacre) که محقق سکته مغزی در دانشگاه استرالیا است نشان می دهد ورود دوز های زیاد و تکرار شونده امواج مغناطیسی به مغز باعث افزایش فعالیت مغز شده و در نتیجه به طور قابل توجهی افسردگی پس از سکته مغزی را کاهش می دهد.

درتحقیقات قبلی نیز از این امواج مغناطیسی استفاده شده است اما این اولین باری است که یک دوز درمانی بزرگ یعنی ۳۰۰۰۰ پالس الکترومغناطیسی در طی دو هفته به بیمار داده شده است و این آزمایش تغییرات مثبتی را در عملکرد مغز نشان داده است.

این یافته ها که در مجله نورولوژی Neurology منتشر شده است می تواند نشانه ای از ایجاد یک درمان غیر تهاجمی و همچنین غیر دارویی برای درمان افسردگی باشد. داروها ممکن است عوارض منفی برای بسیاری از مصرفکنندگان داشته باشد.

استرالیای جنوبی قرار است از این دستگاه که نتیجه تحقیقات دانشگاه استرالیا است برای درمان بیمارانی که افسردگی پس از سکته مغزی  را تجربه می کنند استفاده کند.

محرک مغزی ۴۰ هزار دلاری که بخشی از بودجه آن از بنیاد هوندا فراهم شده همچنین می تواند باعث بهبود عملکرد حرکتی در بیماران شده و باعث ایجاد اتصالات جدید در مغز آسیب دیده شود.

دکتر هورداکر می گوید: مزیت استفاده از این دستگاه TMS برای درمان افسردگی این است که عوارض جانبی نسبتاً کمی در مقایسه با درمان های دارویی دارد.

وی افزود، این درمان طی چندین جلسه ارائه می شود اما اثرات آن مدت طولانی تری باقی می ماند.

برآورد می شود ۵۰۰ هزار نفر در استرالیا با عوارض سکته مغزی زندگی می کنند و با افزایش تعداد افرادی که دچار سکته مغزی و یا خونریزی مغزی می شوند،  این رقم هر ساله ۵۶ هزار نفر افزایش می یابد.

از هر سه نفر یک نفر در طی پنج سال پس از سکته مغزی افسردگی را تجربه می کند، گرچه این افسردگی ممکن است هر زمانی پس از سکته رخ دهد اما عمدتا در سال اول رخ خواهد داد.

دکتر هورداکر می گوید: سکته مغزی به خودی خود تحولی بزرگ در زندگیست که باعث تغییراتی در شخصیت، عواطف و خلق و خوی فرد می شود، بنابراین یک رابطه بسیار قوی بین سکته مغزی، افسردگی و اضطراب وجود دارد.

معمولاً برای درمان افسردگی پس از سکته از داروهای ضد افسردگی و روان درمانی استفاده می شود، اما این دستگاه امواج مغناطیسی rTMS گزینه درمانی دیگری به بیماران می دهد.

ساران چمبرلین(Saran Chamberlain) که در شهر آدلاید زندگی می کند، یکی از ۱۱ بازمانده از سکته مغزی مزمن است که در آزمایش دکتر هورداکر شرکت کرده و ۱۰ جلسه با فرکانس بالا امواج مغناطیسی تحریک کننده مغز  rTMS برای درمان افسردگی دریافت کرده است.

ساران در سال ۲۰۱۳ در سن ۳۸ سالگی دچار سکته مغزی شد. او مستعد سکته مغزی نبود سیگار نمی کشید و جوان و سالم بود اما شغل پر استرس و ساعات طولانی کار عامل اصلی بیماری وی شد.

در ابتدا سمت چپ بدن او کاملا فلج شد و برای جلوگیری از افسردگی احتمالی برای او داروی ضد افسردگی تجویز شد.

او می گوید: وقتی من در مورد این آزمایش که با استفاده از تحریک مکرر مغز افسردگی را درمان می کنند شنیدم، مشتاقانه آن را امتحان کردم تا ببینم آیا تفاوتی ایجاد می شود یا خیر. درمان اتفاق افتاد و اثرات آن چندین ماه طول کشید.

منهنوز از داروهای ضد افسردگی استفاده می کنم اما میزان مصرف آن را کاملاً کاهش داده ام. این موضوع واقعاً زندگی من را تغییر داده است.

دکتر هوداکر می گوید که مزایای دستگاه تحریک مغز دانشگاه استرالیا بر روی همه ی جامعه اثر خواهد گذاشت، با کمک متحدان دانشگاه دانشجویان رشته های پزشکی آموزش داده خواهند شد تا تحت نظارت از این دستگاه برای درمان بیماران استفاده کنند.

این درمان در سال جدید به طور رسمی آغاز خواهد شد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

“کووید-۱۹” یا کرونا می‌تواند باعث فلجی کودکان شود

کرونا و کاردرمانی فلج مغزی کودکان در تهران

در موارد نادری مشاهده شده؛

“کووید-۱۹” می‌تواند باعث فلج کودکان شود

"کووید-۱۹" می‌تواند باعث فلج کودکان شود

محققان” دانشگاه منچستر” انگلیس در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند بیماری ” کووید-۱۹” در برخی موارد نادر می‌تواند سبب فلج کامل کودکان شود؛ چراکه ویروس کرونا می‌تواند طناب نخاعی را آلوده کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، مطالعه اخیر محققان انگلیسی نشان داده در موارد بسیار نادر ویروس کرونا می‌تواند باعث فلج کودکان شود.

در این مطالعه محققان دانشگاه منچستر علائم عصبی و برخی علائم غیر معمول را در ۳۸ بیمار زیر ۱۸ سال مبتلا به کووید-۱۹ بررسی کردند.

پیش از این مشخص شده بود که کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ در بیماران بالغ باعث بروز مشکلات عصبی از جمله هذیان و سکته مغزی می‌شود اما تحقیقات علمی بسیار کمی در مورد پیامدهای عصبی کووید-۱۹ در کودکان انجام شده است.

در این مطالعه محققان در مجموع ۳۸ کودک مبتلا به ویروس کرونا که در هشت کشور مختلف در بیمارستان بستری شده بودند را ارزیابی کردند.

این گروه از بیماران پس از فراخوان جهانی “انجمن پرتوشناسی اعصاب اطفال آمریکا” (American Society of Pediatric Neuroradiology) مبنی بر شناسایی “موارد غیرمعمول کووید-۱۹ در کودکان” شناسایی شدند.

از ۳۸ کودک مورد بررسی قرار گرفته در این مطالعه، سیزده نفر از فرانسه، هشت نفر از انگلیس، پنج نفر از ایالات متحده ، چهار نفر از برزیل، چهار نفر از آرژانتین، دو نفر از هند، یک نفر از پرو و یک نفر از عربستان سعودی بودند.

همه این بیماران پس از ظهور علائمی مانند تب و مشکلاتی در حرکات اندام و اختلال در عملکرد شناختی تحت اسکن ام.آر.آی قرار گرفتند.

هشت کودک هیچ علائم تنفسی مانند تنگی نفس یا سرفه که با بیماری کووید-۱۹ مرتبط است، نداشتند. چهار کودک مورد بررسی قرار گرفته در این مطالعه پس از ابتلا به کووید-۱۹ به دلیل حساس و ضعیف شدن بدنشان و قرار گرفتن در معرض عفونت‌هایی مانند  سل و استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین در گذشتند و دو کودک دیگر نیز پس از آنکه ویروس به طناب نخاعی آنها رسید و سبب ایجاد التهاب در بدنشان شد، فلج شدند.

یکی از این کودکان نیز به فلج چهار اندام مبتلا شد و در تنفس نیز مشکل داشت، به همین دلیل تنفس آن از طریق تراکستومی که به دستگاه ونتیلاتور متصل بود، صورت می‌گرفت. نای‌بُری (Tracheostomy) که نای‌شِکافی (tracheostomy) هم نامیده می‌شود در پزشکی به یک عمل جراحی گفته می‌شود که طی آن نای در قسمت زیر گلو٬ برش داده می‌شود. تراکستومی به‌طور عمده برای ایجاد راه تنفسی بغیر از مجرای عادی آن(بینی و دهان) ایجاد می‌شود.تغذیه این کودک نیز توسط لوله گاستروستومی انجام می‌شد.

کودک دوم نیز مشکلاتی در تنفس داشت و به همین دلیل از طریق تراکستومی که به دستگاه ونتیلاتور متصل بود، نفس می‌کشید و برای تغذیه نیز پزشکان لوله‌ای در معده او گذاشته بودند.

آنها به وضعیتی به نام نوروپاتی اتونومیک (Dysautonomia) دچار  شده بودند که این موضوع سبب عملکرد غیر منظم در ضربان قلب، فشار خون ، تنفس، مثانه و تغییراتی در دما می‌شد. در نوروپاتی اتونومیک وقتی اعصاب متشکل از سیستم عصبی غیرارادی مجروح یا آسیب دیده باشد، عوارض شناخته شده‌ای رخ می‌دهد. سیستم عصبی غیرارادی مسئول کنترل ضربان قلب، فشار خون، گردش خون، عرق، هضم، واکنش جنسی، روده و مثانه تابع و پاسخ غیرارادی است. نوروپاتی اتونومیک ممکن است در بسیاری از ارگان‌های بدن تأثیر بگذارد. وقتی این مطالعه در مجله”The Lancet Child & Adolescent Health” منتشر شد، سی و دو نفر از این کودکان کاملا بهبود یافتند و شش نفر نیز در حال بهبودی بودند.

در تحقیقات قبلی ثابت شده بود که ویروس می‌تواند از سد خونی مغزی عبور کرده و به اندام بدن حمله کند و از طریق بینی به مغز برسد. پروفسور “استاوروس استیواروس” (Stavros Stivaros) نویسنده این مطالعه گفت: با بررسی کودکانی که به کووید-۱۹ مبتلا بودند می‌توان دریافت که ظهور عوارض عصبی ناشی از این بیماری در کودکان امری بسیار نادر است. اما نکته مهم تشخیص بیماری کووید-۱۹ در کودکان است؛ چراکه برخی از کودکان علائم معمول مرتبط با کرونا که مشکلات تنفسی است را ندارند. باید بدانید که بیشتر کودکان مبتلا به بیماری عصبی ناشی از بیماری کووید-۱۹ وضعیتشان بعد از مدتی بهبود خواهد یافت، اما این را هم باید گفت ابتلا به بیماری عصبی ناشی از کروناویروس به ندرت در کودکانی که قبلاً سالم بوده‌اند اتفاق می‌افتد. تعداد کمی از این کودکان که قبلاً سالم بودند، به طور مستقیم از طریق کووید-۱۹ یا از افزایش حساسیت بدن آنها نسبت به سایر عفونت‌ها جان خود را از دست داده‌اند و برخی از آنها نیز به دلیل تأخیر بدنشان در پاسخ به کووید-۱۹، دچار عوارض عصبی می‌شوند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]