نوشته‌ها

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم | ۷ تمرین عالی برای افزایش توجه تمرکز

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

۷ راه برای افزایش تمرکز دانش‌آموزان

 

کودکان غالباً تلاش می‌کنند توجه و تمرکز خود را حفظ کنند، اما وقتی تکلیفی به آن‌ها واگذار می‌شود که آن را چالش‌برانگیز یا سخت بدانند،

حتی قبل از تلاش واقعی تسلیم می‌شوند.

اگر کودکی را مشاهده کردید که در حین انجام کارهای چالش‌برانگیز به‌طور منظم تمرکز خود را از دست می‌دهد،

در اینجا چند استراتژی ارائه می‌شود که می‌تواند به افزایش تمرکز و بهبود نتیجه کلی تکالیف یاری رساند.

 

 

  1. فعالیت بدنی را فراموش نکنید

کودکانی که با تمرکز کردن مشکل‌دارند، اگر زمان استراحت کوتاهی برای بازی فعال به آنان داده شود معمولاً بهتر عمل می‌کنند.

پرش روی توپ ورزشی، چندتکه کردن یادگیری به قطعات کوچک‌تر و فراهم کردن زمان بازی در فضای باز

یا یک حرکت سریع کششی یا پرشی در کلاس، همه می‌تواند به دانش‌آموزانی که مشکل تمرکز دارند کمک کنند.

داشتن پانزده دقیقه بازی فعال قبل از یک کار چالش‌برانگیز همچنین می‌تواند به متمرکز ماندن کودک کمک کند.

 

  1. «وقفه‌ی توجه» در نظر بگیرید

به کودک یا کودکان بیاموزید «توجه و تمرکز» به چه معناست و چگونه به نظر می‌رسد.

در روزهای غیرتهدیدآمیز و غیرحساس، رفتار توجه و تمرکز را تمرین کنید. سپس، در فواصل دوره‌ای، تمرینات خود را متوقف کنید.

با استفاده از تایمر یا برنامه در تلفن، سیگنال را در طول کار خاموش کنید و از کودک بخواهید که آیا توجه کرده است یا خیر.

این می‌تواند به آموزش مغز دانش‌آموز کمک کند تا بفهمد توجه چگونه به نظر می‌رسد

و چند بار وسوسه می‌شود که از توجه خود را از کاری که انجام می‌دهد قطع کند.

 

بیشتر بخوانید: اختلال یادگیری کودکان

 

چگونه تمرکز کودکان را افزایش دهیم

 

 

 

منبع این مقاله

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است؟ | گفتار درمانی پس از سکته مغزی

گفتار درمانی سکته مغزی

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است؟

گفتار درمانی سکته مغزی چقدر تاثیر گذار است ؟| گفتار درمانی پس از سکته مغزی

 

صحبت کردن و ارتباطات بعد از سکته کردن

محتوای این مقاله

  • سکته چه تاثیری بر توانائی ارتباطی دارد
  • درمان مشکلات ارتباطی
  • چگونه به بیمار خود (عزیز خود) کمک کنید
  • انتظار چه چیز را باید داشت

 

فرض کنید که شما روزی از خواب برخیزید و ببینید که دیگر زبان هیچکدام از اطرافیانتان را نمیدانید

یا نمیتوانید آنان را درک کنید، اما هنگامی که خود لب به سخن باز کنید،

تنها لغات نامفهوم ادا می‌کنید یا اساسا امکان سخن گفتن ندارید.

 

این وضعیت کسی است که تجربه سکته کردن دارد.

 

اگر شما در حال پرستاری از چنین بیماری باشید، مشکلات ارتباطی به نظر دیوار عظیمی میان شما و او به نظر خواهند رسید.

حتی اگر آنان بتوانند به روشنی فکر کنند، هنوز سخت می‌توان با آنان ارتباط گرفت.

این مشکلات با مرور زمان و تجویز درمان بهبود پیدا میکنند.

 

بیشتر بخوانید : درمان اختلال بلع

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

 

  • سکته چه تاثیری بر ارتباطات دارد

یک نفر از هر سه نفر انسانی که تجربه سکته داشته است، با مشکلات مربوط به زبان – صحبت کردن، مشکل در ادا کردن، خواندن یا نوشتن- درگیر است.

این مشکل بستگی به این دارد که سکته در کدام بخش مغز رخ داده باشد. عموما دو مشکل اساسی وجود دارد.

 

 

مشکلات زبان: زبان پریشی

زبان پریشی مشکلی در خصوص سختی پردازش زبان -شفاهی و نوشتاری- در ذهن افراد است.

 

در این وضعیت بدون آنکه هوش ذهن دچار تغییر شده یا شخص توانایی تفکر را از دست بدهد،

در توانایی آن شخص برای استفاده یا فهم زبان مشکل به وجود میاید.

انواع گوناگونی از زبان پریشی که نشانه های متمایزی دارند وجود دارد.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

مشکل مربوط به ادا کردن سخن: دیس‌آرتری و کنش پریشی

افرادی که دارای مشکلات مربوط به ادا کردن هستند، زبان را درک می‌کنند.

آنان میدانند چه چیزی و چگونه میخواهند مطلبی را ادا کنند، اما بدن آنان با ذهن آنان هماهنگی ندارد.

ممکن است ماهیچه های موجود در زبان، لبها و سایر بخش‌ها بسیار ضعیف باشند.

 

همچنین ممکن است ذهن آنان نتواند پیام های درست را برای هماهنگ سازی به آن ماهیچه ها مخابره کند.

 

مشکل مربوط به ادا کردن سخن: دیس‌آرتری و کنش پریشی

افرادی که دارای مشکلات مربوط به ادا کردن هستند، زبان را درک می‌کنند.

آنان میدانند چه چیزی و چگونه میخواهند مطلبی را ادا کنند، اما بدن آنان با ذهن آنان هماهنگی ندارد.

ممکن است ماهیچه های موجود در زبان، لبها و سایر بخش‌ها بسیار ضعیف باشند.

 

همچنین ممکن است ذهن آنان نتواند پیام های درست را برای هماهنگ سازی به آن ماهیچه ها مخابره کند.

 

از مثالهای مشکل در ادا کردن میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

 

  • دیس‌آرتری.

    در این وضعیت شخص نمیتواند به روشنی تکلم کند و لغات را پشت هم ردیف می‌کند.
    آنان ممکن است نتوانند با یک تن یکسان تکلم کنند. همچنین ممکن است آنان بسیار آرام یا با صدای ضعیفی تکلم کنند.

 

  • کنش پریشی.

    از آنجا که افراد دچار این وضعیت نمیتوانند ماهیچه ها و زبان خود را کاملا کنترل کنند، دچار سختی در ادای صحیح صدای کلمات هستند.
    آنان ممکن است بسیار آهسته و با مکث های طولانی سخن بگویند و در ادای کلمات طولانی تر و صداهای خاصی مشکل داشته باشند.

 

مشکلات دیگری نیز پس از یک سکته ممکن است بر توانایی ارتباطی اثر گذارد.

برای مثال ممکن است بیمار شما به سختی تلاش کند در خصوص مسائل اجتماعی و احساسی صحبت کند.

همچنین ممکن است بنابر دلایل مربوط به مشکلات حافظه و احساس، بیمار با سختی در ادای کلمات مواجه باشد.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

تمرینات گفتار درمانی سکته مغزی

 

درمان مشکلات ارتباطی

بهتر است بازتوانی به سرعت پس از  سکته آغاز شود.

متخصصان سخن درمانی و زبان درمانی میتوانند نقش منحصر به فردی در بهبود مشکلات ارتباطی داشته باشند.

 

آنان قادرند:

  • به افراد برای دوباره یادگیری مهارت ها از جمله شناخت حروف و ادای آنان یاری رسانند
  • به خانواده ها و بیماران شیوه استفاده از ابزارهای ارتباطی همچون نمودارها، وسایل الکترونیکی و غیره را آموزش دهند.
  • تمریناتی برای افزایش قوای ماهیچه های دهان یا زبان در افراد درگیر با وضعیت دیس‌آرتری طراحی کنند.

 

سایر روش های درمانی برای مشکلات ارتباطی پس از سکته مغزی عبارتند از:

آهنگ سازی ملودیک ، جایی که افراد یاد می گیرند کلماتی را بخوانند که نمی توانند ادا کنند.

 

      هنر درمانی

  • گروه درمانی و گروههای پشتیبانی

دانشمندان در حال مطالعه برخی از انواع داروها برای درمان مشکلات زبانی هستند.

 

چگونه به عزیز (بیمار) خود کمک کنیم

تمرین. تلاش زیادی میخواهد تا کسی دوباره یاد بگیرد چگونه باید ارتباط برقرار کند.

بیمار شما نیاز به تمرین مهارت ها و انجام تمرینات دارد.

برای کمک وقت بگذارید و سعی کنید صبور و مثبت باشید. آنها احتمالاً اشتباهات زیادی خواهند داشت،

اما آنها را تشویق کنید که تسلیم نشوند.

 

بگذارید او تمرکز کند.

وقتی می خواهید با آنها صحبت کنید ، تلویزیون را خاموش کنید.

آنها را از مناطق پر سر و صدا دور کنید. وقتی صحبت می کنید با آنها روبرو شوید تا بتوانند شما را ببینند.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

واضح صحبت کنید. موضوعی را که می خواهید در مورد آن صحبت کنید تشریح کنید و سوالات بله یا خیر بپرسید.

در طول مکالمه ، آنچه را که درباره آن بحث کرده اید یا درباره آن با یکدیگر موافق بوده اید را جمع بندی کنید.

به روشی عادی صحبت کنید. نیازی نیست که بلندتر صحبت کنید یا با او مانند یک کودک صحبت کنید.

 

فرض کنید که آنها می توانند حرفهای شما را بشنوند و درک کنند، مگر اینکه خلاف این را بدانید و بیمار شما وضعیت دیگری داشته باشد.

روش های ارتباطی مختلفی را امتحان کنید.

از صفحات نوشتاری ، کارت های نشانه ، عکس ، اشاره و برنامه های رایانه ای برای برقراری ارتباط استفاده کنید. ببینید کدام بهتر است.

 

گفتار درمانی سکته مغزی

 

–   انتظار چه چیز را باید داشت

نمی توانید پیش بینی کنید که چگونه فردی از سکته مغزی بهبود می یابد.

اما معمولاً مشکلات ارتباطی طی هفته ها و ماهها به طور طبیعی بهبود می یابد.

مغز اغلب می تواند با یادگیری مهارت های جدید، بخشی از توانایی های از دست رفته را جبران کرده

و به این ترتیب خود را سازگار کرده و مهارت های جدیدی را کسب کند.

 

با این حال ، برخی از افراد مشکلات پایدار ارتباطی دارند.

بنابراین شاید لازم باشد راه های جدیدی برای برقراری ارتباط با عزیزانتان بیاموزید.

وقتی با هم کار می کنید و تکنیک های مختلفی را امتحان می کنید ، می توانید نحوه برقراری ارتباط خود را بهبود ببخشید و

زبان مشترکی پیدا کنید که از طریق آن بتوانید با او ارتباط برقرار کنید.

 

منبع این مفاله 

 

گفتار درمانی سکته مغزی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

توانبخشی سکته مغزی در تهران

توانبخشی سکته مغزی

توانبخشی سکته مغزی

توانبخشی سکته مغزی موضوع اصلی این مقاله

 

توانبخشی سکته مغزی: همگام با روند بهبود چه انتظاراتی باید داشت؟

 

توان‌بخشی[۲] سکته مغزی[۳] بخش مهمی از روند بهبود پس از سکته مغزی است.

 

دراینجا ببینید چه مواردی در توان‌بخشی سکته مغزی نقش دارند.

 

هدف توان‌بخشی این است که به شما کمک کند مهارت‌هایی را که در زمان سکته مغزی از دست داده‌اید، دوباره یاد بگیرید.

 

توان‌بخشی سکته مغزی می‌تواند به شما کمک کند استقلال خود را بازیابید
و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشید.

 

شدت عوارض سکته مغزی و توانایی هر فرد در روند بهبودی بسیار متفاوت است.

 

محققان دریافته اند که افرادی که در برنامه توان‌بخشی متمرکز سکته مغزی شرکت می‌کنند،
عملکرد بهتری نسبت به افرادی دارند که توان‌بخشی سکته مغزی ندارند.

 

توانبخشی سکته مغزی

توانبخشی سکته مغزی

 

چه چیزهایی در توان‌بخشی سکته مغزی نقش دارند؟

 

روش‌های زیادی برای توان‌بخشی سکته مغزی وجود دارد.

 

برنامه اختصاصی توان‌بخشی شما به بخشی از بدن و یا توانایی‌هایتان بستگی دارد که تحت تاثیر سکته مغزی آسیب دیده اند.

 

فعالیت‌های فیزیکی ممکن است شامل موارد زیر شود:

 

·تمرین‌های مهارت حرکتی.


این تمرین‌ها می‌تواند به بهبود قدرت و هماهنگی ماهیچه‌هایتان کمک کند.

ممکن است درمانی برای تقویت توانایی بلعیدنتان داشته باشید.

 

·آموزش تحرک.


ممکن است یاد بگیرید که از وسایل کمکی حرکت مانند واکر[۴]، عضا[۵]، ویلچر و یا مچ‌بند پا استفاده کنید.
مچ‌بند پا می‌تواند مچ پای شما را محکم کند
و در نتیجه به تحمل وزن بدنتان حین یادگیری مجدد راه‌رفتن کمک کند.

 

·درمان ناشی از محدودیت.


در حالی که حرکت دادن عضو آسیب‌دیده را تمرین می‌کنید تا به بهبود عملکرد آن کمک کنید، عضو سالم محدود نگه‌داشته می‌شود.

این درمان گاهی اوقات درمان استفاده-اجباری[۶] نامیده می‌شود.

 

·درمان دامنه حرکت.


تمرینات و درمان‌های بخصوصی می‌توانند کشش عضلانی (‏اسپاستی سیتی)‏ را کاهش دهند
و به شما کمک کنند که دامنه حرکتی خود را بازیابید.

توانبخشی سکته مغزی

توانبخشی سکته مغزی

 

 

توانبخشی سکته مغزی

 

فعالیت‌های فیزیکی به کمک تکنولوژی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

 

·تحریک الکتریکی عملکردی.


برق برای ماهیچه‌های ضعیف به کار می‌رود و باعث می‌شود که آن‌ها منقبض شوند.
تحریک الکتریکی می‌تواند به آموزش دوباره ماهیچه‌ها کمک کند.

 

·تکنولوژیروباتیک.


دستگاه‌های روباتیک می‌توانند با انجام مکرر حرکات، به اندام‌های آسیب‌دیده کمک کنند
و به اعضا کمک کنند تا قدرت و عملکرد خود را بازیابند.

 

·تکنولوژیبی‌سیم.


نظارت بر فعالیتها ممکن است به شما در افزایش فعالیت پس از سکته مغزی کمک کند.

 

·واقعیتمجازی.


استفاده از بازی‌های ویدیویی و دیگر درمان‌های کامپیوتری شامل تعامل با محیط شبیه‌سازی شده و در زمان-واقعی می‌شود.

توانبخشی سکته مغزی

توانبخشی سکته مغزی

 

فعالیت‌های شناختی و احساسی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

 

·درمان اختلالات شناختی.


کاردرمانی و گفتار درمانی می‌تواند به شما در توانایی‌های شناختی از دست رفته مانند
حافظه، پردازش، حل مساله، مهارت‌های اجتماعی، قضاوت و آگاهی از ایمنی کمک کنند.

 

·درمان اختلالات ارتباطی.


گفتار درمانی می‌تواند به شما کمک کند توانایی‌های از دست رفته در صحبت کردن، گوش دادن، نوشتن و درک مطلب را بازیابید.

توانبخشی سکته مغزی

 

·ارزیابی و درمان روان‌شناختی.


سازگاری عاطفی شما ممکن است آزمایش شود.هم‌چنین، ممکن است
جلسه‌های مشاوره و یا شرکت در گروه‌های حمایتی را داشته باشید.

 

·دارو.


ممکن است پزشکتان داروهای ضد افسردگی و یا دارویی را توصیه کند که هوشیاری، بی‌قراری[۷] و یا حرکات را تحت‌تاثیر قرار دهد.

 

توانبخشی سکته مغزی

 

درمان‌های آزمایشی شامل موارد زیر می‌شود:

 

·تحریک غیر تهاجمی مغز.


تکنیک‌هایی مانند تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال[۸] با موفقیت‌هایی در شرایط تحقیقاتی
کمک به بهبود مهارت‌های حرکتی مختلف مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

 

·درمان‌های زیستی


مثل سلول‌های بنیادی در حال بررسی هستند
اما تنها باید به عنوان بخشی از آزمایش بالینی مورد استفاده قرار گیرند.

 

·طب جایگزین.


درمان‌هایی مانند ماساژ، گیاه درمانی، طب سوزنی و اکسیژن درمانی در حال ارزشیابی هستند.

 

درمان بیماران سکته مغزی

درمان بیماران سکته مغزی

توان‌بخشی سکته مغزی چه زمانی باید آغاز شود؟

 

هر چه زودتر توان‌بخشی را شروع کنید،

 

به احتمال زیاد توانایی‌ها و مهارت‌های از دست رفته بیشتری را به دست خواهید آورد.

 

با این حال، اولویت‌های فوری پزشکانتان عبارتند از:

 

تثبیت شرایط پزشکی

 

کنترل شرایط تهدیدکننده زندگی

 

پیشگیری از بروز سکته دیگر

 

محدود کردن هر یک از عوارض مرتبط با سکته

 

معمولا توان‌بخشی سکته‌ مغزی ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از سکته آغاز می‌شوند،
همان زمانی‌که هنوز ر بیمارستان هستید.

توانبخشی سکته مغزی

 

توانبخشی سکته مغزی چه مدت طول می‌کشد؟

 

مدت‌زمان توان‌بخشی سکته مغزی به شدت سکته مغزی و عوارض مربوط به آن بستگی دارد.

 

برخی از بازماندگان سکته مغزی به سرعت بهبود می‌یابند

 

اما بیشتر آن‌ها به نوعی توان‌بخشی طولانی‌مدت نیاز دارند که احتمالا تا ماه‌ها یا سال‌ها بعد از سکته مغزی طول بکشد.

 

برنامه توان‌بخشی سکته مغزی در طی دوره بهبودتان تغییر خواهد کرد و مهارت‌ها و نیازهای خود را دوباره یاد می‌گیرید.

 

با تمرین مداوم، می‌توانید به کسب توانایی‌ها در طول زمان ادامه دهید.

 

توان‌بخشی سکته مغزی در کجا انجام می‌شود؟

 

احتمالا زمانی که هنوز در بیمارستان هستید، توان‌بخشی را آغاز خواهید کرد.

 

قبل از رفتن، شما و خانواده‌تان با مددکاران اجتماعی بیمارستان و تیم درمانی‌تان

 

برای تعیین بهترین محیط توان‌بخشی صحبت خواهید کرد.

 

عواملی که باید در نظر گرفت شامل نیازهایتان، این که بیمه چه چیزی را پوشش خواهد داد
و این که چه چیزی برای شما و خانواده شما مناسب‌تر است می‌شود.

 

گزینه‌ها احتمالی عبارتند از:

 

·واحدهای توان‌بخشیبیمار.
این تاسیسات یا مستقل هستند یا بخشی از یک بیمارستان یا کلینیک بزرگ‌تر.
ممکن است به عنوان بخشی از یک برنامه توان‌بخشی فشرده، دوتا سه هفته در این مرکز بمانید.

 

·واحدهای سرپایی.
این تسهیلات اغلب بخشی از بیمارستان یا کلینیک هستند.
ممکن است چند ساعت در هفته را در این مکان سپری کنید.

 

·موسسات حرفه‌ای پرستاری.
نوع مراقبت موجود در یک مرکز پرستاری متفاوت است.
برخی از امکانات در توان‌بخشی تخصص ویژه‌ای دارند،
در حالی که برخی دیگر گزینه‌های درمانی ضعیف‌تری را ارائه می‌دهند.

 

·برنامه‌های خانگی.


داشتن درمان در منزل، انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به دیگر گزینه‌ها به شما می‌دهد.
یکی از اشکال آن این است که احتمالا به تجهیزات تخصصی توان‌بخشی دسترسی نخواهید داشت.

 

توانبخشی سکته مغزی

 

علاوه بر این، بیمه به شدت کنترل می‌کند که چه کسی صلاحیت درمان خانگی را دارد.

 

با پزشک و خانواده خود در مورد بهترین گزینه صحبت کنید.

 

چه کسانی در تیم توان‌بخشی سکته مغزی شما شرکت می‌کند؟

 

توان‌بخشی سکته مغزی متخصصان مختلفی را در بر می‌گیرد.

 

متخصصانی که می‌توانند به نیازهای فیزیکی شما کمک کنند عبارتند از:

 

·پزشکان.

 

پزشک مراقبت‌های اولیه‌تان و همچنین متخصصین مغز و اعصاب در طب فیزیکی و توان‌بخشی
می‌توانند مراقبت‌هایتان را هدایت و از بروز عوارض جلوگیری کنند.

این پزشکان هم‌چنین می‌توانند به شما کمک کنند تا رفتارهای سالم زندگی را به دست آورید
و از بروز سکته‌های دیگر جلوگیری می‌کنند.

 

·پرستارانتوان‌بخشی.


پرستارانی که در مراقبت از افراد دارای محدودیت در فعالیت‌ها تخصص دارند
می‌توانند به شما کمک کنند تا مهارت‌هایی که یاد می‌گیرید را در زندگی روزمره خود وارد کنید.

پرستاران توان‌بخشی همچنین می‌توانند گزینه‌هایی را برای مدیریت عوارض جانبی سکته
مربوط به روده و مثانه ارائه دهند.

 

·فیزیوتراپیست‌ها.
این درمان‌گرها به شما کمک می‌کنند تا حرکت‌هایی مانند راه رفتن و حفظ تعادل خود را دوباره یاد بگیرید.

 

·کاردرمانگرها.

 

این درمان‌گرها به شما کمک می‌کنند تا استفاده از دست و بازو را برای مهارت‌های روزمره مانند

 

حمام کردن، بستن بند کفش‌ها و یا دکمه‌های پیراهنتان، یاد بگیرید.

 

درمان‌گرهای حرفه‌ای هم‌چنین می‌توانند به مسایل بلع و شناخت و ایمنی در خانه‌تان بپردازند.

 

توانبخشی سکته مغزی

 

متخصصانی که بر مهارت‌های شناختی، عاطفی و شغلی تمرکز دارند عبارتند از:

 

·آسیب شناسان گفتار و زبان یا گفتاردرمانگر


این متخصصان به بهبود مهارت‌های زبانی و توانایی بلعیدن کمک می‌کنند.
آسیب‌شناسان گفتار و زبان می‌توانند با شما کار کنند تا راه‌هایی برای بهبود مشکلات حافظه، تفکر و ارتباطات ایجاد کنند.

 

·مددکاران اجتماعی.
مددکاران اجتماعی به ارتباط شما با منابع مالی، برنامه‌ریزی برای ترتیبات جدید زندگی
در صورت لزوم و شناسایی منابع اجتماعی کمک می‌کنند.

 

·روان شناسان.
این متخصصان مهارت‌های تفکر شما را ارزیابی می‌کنند
و به نگرانی‌های سلامت روانی و عاطفی شما می‌پردازند.

 

·متخصصان تفریحات درمانی.
این متخصصان به شما کمک می‌کنند تا فعالیت‌ها و نقش‌هایی را که پیش از سکته
از آن‌ها لذت می‌بردید، از جمله سرگرمی‌ها و مشارکت اجتماعی را ازسر بگیرید.

 

·مشاوران مشاغل.
این متخصصان به شما کمک می کنند تا در صورت تمایل، مسائل مربوط به بازگشت به کار را حل کنید.

توانبخشی سکته مغزی

 

چه عواملی بر نتیجه توان‌بخشی سکته مغزی تأثیر می گذارند؟

بهبود سکته مغزی در افراد مختلف متفاوت است.
پیش‌بینی اینکه چند توانایی را ممکن است تا چه زمانی بازیابی کنید دشوار است.

 

به طور کلی ، توان‌بخشی موفق در سکته مغزی به موارد زیر بستگی دارد:

عوامل جسمی، شامل شدت سکته مغزی بر توانایی‌های شناختی و جسمی.

 

عوامل هیجانی،

 

مانند انگیزه و خلق و خو و تواناییتان در ادامه فعالیت های توان بخشی در خارج از جلسات درمانی.

 

عوامل اجتماعی، مانند حمایت دوستان و خانواده

 

عوامل درمانی،

 

شامل شروع زودهنگام توان‌بخشی و مهارت تیم توان‌بخشی سکته مغزی

 

نرخ بهبودی معمولاً در هفته ها و ماه‌های ابتدایی بعد از سکته مغزی بیشتر است.

 

با این حال، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد عملکرد حتی ۱۲ تا ۱۸ ماه پس از سکته می تواند بهبود یابد.

 

توان بخشی سکته مغزی به زمان نیاز دارد

 

بهبود یافتن پس از سکته مغزی ممکن است تجربه‌ای طولانی و ناامیدکننده باشد.
طبیعی است که در طول مسیر با مشکلات روبرو شوید.
تعهد و اراده برای تلاش در جهت پیشرفت به شما کمک می کند تا بیشترین سود را ببرید.

 

منبع :

 

توانبخشی سکته مغزی

 



[۱] Recovery
[۲] rehabilitation
[۳] Stroke
[۴] Walker
[۵] Cane
[۶] forced-use therapy
[۷] agitation
[۸] درون جمجمه‌ای

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

درمان راه رفتن کودک با کاردرمانی | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک موضوعات این مقاله هستند

 

کار درمانگران با بیماران خود راه هم می روند

«چه اهدافی دارید؟»

این یکی از اولین سوالاتی است که من از بیمارانم در مراکز پرستاری مهارت آموزی (SNF) و در خانه هایشان می پرسم.

تقریباً هر درمانگر توانبخشی (RT) در سراسر جهان می تواند رایج ترین پاسخ به این سوال را فرض کند

و احتمالاً آن را در کنار بیماران با هارمونی سه بخشی از حفظ  بخواند.

با این وجود ، ما به هر حال این سوال را از آنها می پرسیم و منتظر این بازخوانی عمومی می مانیم.

 

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

“دوباره راه رفتن” هدفی است که ما بیشتر اوقات می شنویم ،
گاهی اوقات با این اخطار که “من فقط می خواهم روی راه رفتن کار کنم!”

حتی گاهی اوقات برخی بیماران جسارتاً اعلام می کنند ، “من می دانم کاردرمانی چیست

و من به کاردرمانی احتیاج ندارم ، فقط به فیزیوتراپی احتیاج دارم ،
زیرا تنها کاری که می خواهم انجام دهم راه رفتن است!”

 

غالباً همین بیماران پس از سقوط به خدمات کاردرمانی مهارت آموزی (OT) ارجاع  داده شده اند.

گاهی اوقات سقوط باعث جراحت می شود و گاهی اوقات
این آسیب بیشتر از حد معمول سکستگی در اثر یک سقوط است.

 

من فهمیدم که بهترین اقدام این است که به آنها اطمینان دهم که هدف شماره یک آنها

برای راه رفتن ، هدف شماره یک من برای آنها نیز هست ، و من هیچ اکراهی در گفتن آن ندارم.

 

طبق انجمن کاردرمانی آمریکا (AOTA) [i] ، کاردرمانگران با بیماران در زمینه تحرک عملکردی برای

پیشگیری از سقوط و کاهش خطر سقوط کار می کنند.

بنابراین آنها باید آمادگی لازم را برای ارزیابی عینی و همچنین همآیندی مداخلات متمرکز بر راه رفتن

و اهداف کاری خاص مانند فعالیتهای زندگی روزمره (ADL) داشته باشند.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

AOTA مشخص می کند که OT ها باید بیماران مبتلا به مشکلات خاص راه رفتن را به فیزیوتراپی ارجاع دهند.

با این حال ، ارزیابی خطر سقوط از اجزای رایج ارزیابی ها هستند و برای استفاده هر دو متخصص مناسب هستند.

AOTA خاطرنشان می کند که کاردرمانگرها باید بر اهمیت یافته های نتیجه تأکید کنند

زیرا آنها به تعادل و عملکرد بیماران در فعالیتهای روزمره مربوط می شوند.

انواع ارزیابی های راه رفتن و تحرک توسط کاردرمانگران استفاده می شود.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

یک مقاله علمی در سال ۲۰۱۵  با عنوان “سرعت راه رفتن: علامت حیاتی عملکردی”

تحقیقات اخیر در مورد نحوه ارزیابی راه رفتن توسط پزشکان و محققان را مورد بررسی قرار داده است.

از آنجا که روشهای مختلفی برای آزمونهای ارزیابی گوناگون راه رفتن وجود دارد ، هر یک می توانند نتایج متفاوتی داشته باشند.

از جمله تفاوت های مختلف رویه ای می توان به فاصله ، شروع ایستا در مقابل پویا ، مسیر مستقیم در مقابل

پیچ دار، سرعت انتخاب شده خود در مقابل حداکثر سرعت و دستورالعمل های کلامی اشاره کرد.

 

من می خواهم برای ارزیابی از آزمون به موقع و حرکت (TUG) [ii] ،
در فواصل یادداشت پیشرفت و هنگام ترخیص برای همه بیماران سرپایی استفاده کنم.

متوجه شدم که این ارزیابی به حداقل تجهیزات نیاز دارد: کرنومتر ، صندلی راحتی و نوار اندازه گیری که به ده فوت می رسد.

علاوه بر این ، بیماران من معمولاً به خوبی به آن پاسخ می دهند ، به طور ذهنی اظهار می کنند ، “این جالب بود!”

یا “این دقیقاً همان چیزی است که من می خواهم روی آن کار کنم!”

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

در حالی که به طور همزمان این فرصت را به من می دهد تا سرعت راحت آنها را در راه رفتن اندازه گیری کنم.

ارزیابی TUG همچنین به من امکان می دهد تا طول گام و راه رفتن ، توانایی انتقال به بالا و پایین از

صندلی ، توانایی چرخش ۱۸۰ درجه و توانایی استفاده از تجهیزات تطبیقی ​​مانند عصا ، واکر یا رولر را غربال کنم.

من معمولاً به طور متوسط در تمام آزمایش ها به آنها این فرصت را می دهم که حداقل سه بار آن را امتحان کنند.

 

در نهایت ، این ارزیابی کمتر از چند دقیقه طول می کشد ،
اما نتایج آن اطلاعات ارزشمندی را برای کمک به گزارش مبتنی بر شواهد من ارائه می دهد.

همانطور که با روشهای استاندارد TUG مشخص شده است ، بیماران من معمولاً به اندازه  ده فوت راه می روند.

 

با این حال ، طبق این بررسی ، برای “به حداکثر رساندن اعتبار همزمان
و حفظ سلامت روان سنجی بالینی” ، فاصله پنج تا ده متر (۱۶٫۴ – ۳۲٫۸ فوت) لازم است.

این مقاله “فاصله زمانی” را در یک ارزیابی راه رفتن و تفاوت بین شروع استاتیک در مقابل شروع پویا در

نظر گرفته است. به عنوان مثال ، من معمولاً کرونومتر خود را از لحظه بلند شدن بیمار از روی صندلی ،

همانطور که در روش استاندارد TUG گفته می شود ، شروع می کنم و در لحظه نشستن بیمار روی صندلی،

ساعت را متوقف می کنم.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

 به یک معنا ، من نه تنها زمان مسافت راه رفتن را اندازه می گیرم ، بلکه زمان انتقال قبل و در آخر راه رفتن

را نیز می سنجم ، که ممکن است به دلیل ماهیت بالا رفتن ، تنظیم و سپس انتقال از حالت نشسته به ایستاده ،

شروعی ایستا در نظر گرفته شود. بزرگترین چالش بعضی از بیماران انتقال است و وقتی ایستادند ممکن است

یک یا دو ثانیه طول بکشد تا قبل از اینکه بتوانند “قدم خود را بزنند” و با سرعت خوبی قدم بردارند.

بنابراین ، این بیماران به دلیل انتقال ناکارآمد و نه لزوما سرعت راه رفتن ، ثانیه های ساعت را از دست می دهند.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

با این حال ، اگر بخواهم زمان را برای همان بیماران در مسافت ده فوت  (یعنی یک شروع پویا) بسنجم ،نتایج آنها کاملاً متفاوت خواهد بود.

شتاب و کاهش سرعت نیز متغیرهایی هستند که می توانند نتایج سرعت کلی پیاده روی فرد را تغییر دهند

و این مقاله بررسی می کند که آیا در هنگام فاز شتاب و کاهش سرعت محاسبه شده از طریق معادله،

می توان سرعت راه رفتن را دقیق تر محاسبه کرد یا خیر.  به همین ترتیب ، یک مسیر مستقیم در مقابل

ارزیابی هایی که به چرخش نیاز دارند (مانند TUG) نیز می تواند منجر به تنوع در سرعت راه رفتن شود.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

عمل چرخش برای تنظیم سرعت راه رفتن قبل ، حین و بعد از چرخش به کنترل حرکتی بیشتری نیاز دارد ،

بنابراین پیچیدگی آزمون ارزیابی را افزایش می دهد. من عاشق این هستم که TUG به این چرخش نیاز دارد

زیرا اگرچه به نظر می رسد سرعت بیمار را کند می کند ، اما این فرصت را به من می دهد تا توانایی آنها را

در تغییر وزن ، تغییر جهت و انجام حرکتی بسیار کاربردی که در ADL های ایستاده برجسته است، را مشاهده کنم.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

به همین دلایل بالینگران باید متدولوژی و توضیح نتایج را بین ارزیابی های راه رفتن مدنظر قرار دهند.

TUG که یک ارزیابی تحرک است، در محدوده OT کاملا مناسب است

و اگرچه همبستگی خوبی با سرعت راه رفتن دارد ، اما یک تست سرعت راه رفتن نیست.

 

 

این مقاله بحث می کند که چگونه ارزیابی هایی مناسب برای سرعت انتخاب شده توسط خود فرد،  وضعیت

عملکرد فعلی و نتایج سلامتی را نشان می دهند ، در حالی که کسانی که حداکثر سرعت راه رفتن را آزمایش

می کنند اطلاعات مربوط به توانایی عملکرد در جامعه را ارائه می دهند. این مثال، مثالی بود که من اغلب

برای مراجعان مراقبت خانگی می زنم، آنها که می خواهند در محله های خود قدم بزنند و درست قبل از

تغییر رنگ چراغ راهنمایی از خیابان عبور کنند. ارزیابی کامل از بیماری که در جامعه زندگی می کند ،

شامل ارزیابی تحرک عمومی و همچنین توانایی آنها در تنظیم سرعت راه رفتن با توجه به خواسته های محیطی است.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

سرانجام ، مقاله بر اهمیت سازگاری با استناد کلامی یا روش آموزش در طول ارزیابی تأکید کرد.

تنوع در دستورالعمل های ساده مانند “هرچه سریعتر و با اطمینان بیشتر قدم بزنید”

در مقابل دستورعمل های دقیق تری چون”قبل از چشمک زدن علامت راه رفتن

سعی کنید به گوشه بروید” نیز می تواند نتایج متفاوتی داشته باشد.

 

 

راه رفتن ، صحبت کردن و سقوط

 

در نهایت ، هنگامی که ما در حال ارزیابی راه رفتن در جمعیت سالمندان هستیم ، در تلاش هستیم خطر

سقوط را ارزیابی کنیم. ارزیابی TUG به من در مورد تحرک بیمارم بینش می دهد.

با این حال ، این کار معمولاً در سکوت نسبی و با تلاش مشترک بیمار انجام می شود.

به عبارت دیگر ، این یک تصویر دقیق از راه رفتن در “دنیای واقعی” نیست ،

زیرا به ندرت می توانیم روز خود را در سکوت و با تمرکز ثابت روی راه رفتن طی کنیم.

 

آیا افزایش خواسته های شناختی ، مانند راه رفتن هنگام صحبت ، تفاوت عینی و قابل

توجهی در تحرک عملکردی ایجاد می کند؟ مطالعه ای در سال ۲۰۱۴ در گرونتولوژی [iii] درباره “راه

رفتن هنگام صحبت کردن” (WWT) به عنوان پیش بینی کننده سقوط در بزرگسالان مسن گزارش شده است.

 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

این مطالعه شامل مشارکت کنندگانی بود که توجه خود را به یک وظیفه شناختی

(مانند خواندن حروف الفبا) همراه با راه رفتن تقسیم می کردند و به آنها دستور داده می شد

که به هر دو توجه یکسان کنند. در همین حال ، محققان برای متغیرهای مختلف راه رفتن از جمله سرعت

(سانتی متر در ثانیه) ، سرعت (گام در دقیقه) ، طول گام (سانتی متر) ، نوسان و وضعیت، اندازه گیری عینی

کردند. پس از یک دوره ۶۳۸٫۳ روزه ، با شرکت کنندگان از طریق تلفن مصاحبه شد
و ۵۲ درصد از ۳۳۷ شرکت کننده گزارش کردند که سقوط کرده اند.

 

 

پس از تجزیه و تحلیل داده ها ، نتایج مطالعه نشان داد که

تنها پیش بینی کننده سقوط پارامتر WWT طول

گام است. کسانی که گزارش سقوط کرده اند ، طول گامشان به طور قابل توجهی کوتاه تر از کسانی نشان

داده شده بود که سقوط را تجربه نکرده اند. هنگامی که طول گام با “سرعت” ترکیب شود ، ارتباط بین

طول گام و سقوط تقویت می شود. با این حال ، “سرعت” در طول WWT به تنهایی، به عنوان پیش بین

 

معنادار سقوط شناخته نشده است. تعداد حروف خوانده شده در حین انجام کار WWT

و همچنین تعداد خطاهای شناختی نیز عاملی در پیش بینی سقوط نبود.

 

 

در حالی که جنبه های شناختی مطالعه WWT عامل مهمی در پیش بینی سقوط نبود ،

در این مطالعه به این

موضوع پرداخته شد که چگونه توجه ، عملکرد اجرایی و حافظه، عملکردهای قشری دخیل در هر دو فعالیت

شناختی و همچنین راه رفتن هستند. این مقاله پیشنهاد می کند که اختلال عملکرد راه رفتن ، همانطور که در

یک پروتکل WWT اندازه گیری می شود ، همچنین می تواند شاخص کاهش شناختی باشد. بنابراین ، ما در

محدوده عملکرد OT و عملکرد اجرایی بیمار به آن بازمی گردیم ،
که احتمالاً نشان دهنده ارتباط توانایی راه رفتن و عملکرد شناختی آنها است.

 

 

در نهایت ، من دوست دارم سعی کنم تا حد ممکن “زندگی واقعی” را در درمان هایم شبیه سازی کنم.

هنگامی که می دانم بیمار با کنترل حرکتی راه رفتن و استفاده از تجهیزات انطباقی برای تعادل راحت است ،

اغلب سعی می کنم آنها را درگیر راه رفتن و صحبت کنم ، دقیقاً همانگونه که آنها به عنوان بخشی از یک

فعالیت یا در خلال اجتماعی شدن در خانه و اجتماعشان با خانواده ، دستیاران ، دوستان یا همسایگان، آن را انجام می دهند. [iv]

 

منبع این مقاله 

درمان راه رفتن کودک | کاردرمانی راه رفتن کودک

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی چگونه است؟ |

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی چگونه انجام میشود؟

 

گفتار درمانی بزرگسالان بیماران سکته مغزی

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

هنگامی که سکته مغزی اتفاق می افتد ، همانطور که انتظار می رود تاثیرات گسترده ای بر مغز می گذارد .

آفازی یکی از علائم رایج سکته مغزی است که مانع توانایی بیان یا درک دیگران می شود.

گفتاردرمانی متداول ترین روش مورد استفاده برای درمان ورم آفازی و بازیابی توانایی برقراری ارتباط موثر است.

عوارض جانبی سکته مغزی بسیار عجیب است.

آسیب سکته مغزی ممکن است به دلیل مجموعه ای از عوامل در افراد مختلف کاملا متفاوت باشد.

این شامل روشی است که قربانیان سکته مغزی، آفازی را تجربه می کنند.

 

برخی از قربانیان سکته مغزی دچار آفازی بیانی(زبان پریشی بیانی) می شوند ، جایی که آنها دقیقاً می دانند چه می خواهند بگویند

اما بطور ناامید کننده ای ، نمی توانند کلمات مورد نیاز برای گفتن آن را پیدا کنند.

دیگران از آفازی دریافتی(زبان پریشی دریافتی) رنج می برند. این افراد در شنیدن و خواندن مشکلی ندارند ،

اما برای درک کلمات تلاش می کنند. اشکال دیگر آفازی شامل آفازی آنومیک و آفازی جهانی است.

 

آسیب شناسان گفتار زبان که به عنوان گفتاردرمانگر نیز شناخته می شوند ،

در کمک به بیماران برای بازیابی و تقویت توانایی برقراری ارتباط تخصص دارند.

به دنبال سکته ، اولین ملاقات بیمار با یک گفتاردرمانگر، شامل ارزیابی اولیه خواهد بود.

 

این ارزیابی به تعیین چالشهای خاصی که بیمار با آن روبرو است کمک می کند

و به گفتاردرمانگر اجازه می دهد تا یک طرح گفتاردرمانی ویژه را شروع کند.

 

غالباً ، این طرح شامل ترکیبی از جلسات یک به یک با گفتاردرمانگر و جلسات گروهی با سایر بیماران مبتلا به آفازی است.

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

گفتاردرمانی یک به یک (انفرادی)

در جلسات یک به یک گفتاردرمانی ، استراتژی ها و تمرینات خاص می تواند به بیماران در یادگیری مجدد بازیابی کلمه کمک کند.

 

این استراتژی ها می توانند شامل نوشتن یک لیست خرید ، خواندن با صدای بلند ،

تکمیل جدول کلمات متقاطع یا بازی های رومیزی مبتنی بر کلمات باشند.

 

نقش آفرینی یک روش مفید دیگر است و به بیمار اجازه می دهد که بدون فشار ذاتی تعاملات در دنیای واقعی ،
پاسخگویی به تلفن یا صحبت با کارمند فروش را شبیه سازی کند.

 

 

جلسات گروهی

جلسات گروهی محیط امن دیگری را برای یادگیری مهارت های از دست رفته و تمرین تعاملات روزمره فراهم می کند.

 

بودن در کنار دیگر افرادی که از آفازی رنج می برند ،

به معنای محاصره شدن توسط افرادی است که چالش های یکدیگر را درک می کنند.

 

بیماران با یکدیگر مکالمه ای را شروع می کنند و ان را ادامه می دهند،

و وقت می گذارند و سو تفاهم ها را روشن می کنند.

این تمرین و تکرار، وسیله ای برای غلبه بر محدودیت های آفازی است.

 

تمرینات مبتنی بر برنامه

با ظهور فناوری مدرن تلفن های هوشمند، بیش از هر زمان دیگری ابزار برای قربانیان سکته مغزی مبتلا به آفازی وجود دارد.

علاوه بر وسایل جانبی و ارتباطی مانند کارت های یادداشت، می تواند به برنامه های موبایلی اشاره کند که

بیماران را وادار به ادامه تمرینات خود در خارج از مراجعه به مطب می کند.

 

مشاوره برای خانواده

اعضای خانواده، مبتلایان به آفازی باید از این فرصت استفاده کرده و گفتاردرمانگر مورد علاقه ی بیمار را به کار گیرند.

کشف راه درست تعامل با شخصی که برای برقراری ارتباط تلاش می کند دشوار است.

رهنمون های گفتاردرمانگر می تواند به اعضای خانواده در جلوگیری از سرخوردگی کمک کند

و به آنها این امکان را دهدکه نقشی فعال در بهبودی عزیزان خود داشته باشند.

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

عمل بلع

کار یک آسیب شناس گفتار فراتر از گفتگو است. آنها به طیف وسیعی از مسائل مربوط به عملکرد حرکتی دهان می پردازند.

به عنوان مثال ، بسیاری از بازماندگان سکته مغزی در بلعیدن مشکل دارند.

گفتاردرمانگرمی تواند به موقعیت مناسب ، تکنیک های تغذیه ، توصیه های مربوط به سازگاری غذا و نوشیدنی

و سایر تمرینات و سازگاری برای تسهیل بازگشت به زندگی مستقل کمک کند.

 

 

گزینه های موجود را  در gofkar دریابید

گفتاردرمانی یکی از جنبه های بهبودی سکته مغزی است. درباره بهبود و سکته مغزی  ، اطلاعات کسب کنید.

برای ما از طریق آدرس زیر ایمیل ارسال کنید یا از طریق وب سایت با ما تماس بگیرید.

gofkar.com

 

کلینیک گفتاردرمانی ونک عزیز:

مادرم شش ماه پیش سکته کرد. تحرک او تقریباً به حالت عادی برگشته است.

او می تواند دیگران را هنگام صحبت درک کند.

اما او در صحبت کردن مشکلاتی دارد و اغلب برای یافتن کلماتی که می خواهد بگوید دست و پنجه نرم می کند.

او ناامید شده است و از رفتن به گفتاردرمانی امتناع می ورزد.

او فکر می کند هیچ فایده ای نداشته باشد. گفتاردرمانی پس از سکته مغزی شامل چه مواردی است؟

آیا می تواند به کسی مثل مادرم کمک کند؟

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

پاسخ ما :

تأثیر کلی گفتاردرمانی برای افرادی که پس از سکته مغزی مشکل ارتباطی دارند ، تا حد زیادی

بستگی به ناحیه ی سکته در مغز و شدت آسیب مغزی دارد.

به طور کلی ، گفتاردرمانی می تواند به کسانی که گفتار آنها تحت تأثیر سکته مغزی است ، کمک کند.

 

متداول ترین نوع سکته مغزی سکته ایسکمیک است که در آن خون رسانی
به بخشی از مغز به میزان قابل توجهی کاهش می یابد یا قطع می شود.

 

در نتیجه ، بافت مغز نمی تواند اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز را بدست آورد.

در عرض چند دقیقه ، سلولهای مغزی شروع به مردن می کنند.

آسیب مغزی ناشی از سکته مغزی می تواند منجر به انواع معلولیت ها از جمله مشکلات گفتار و زبان شود.

 

اصطلاح پزشکی برای توصیف برخی از مشکلات ارتباطی که در اثر سکته مغزی اتفاق می افتد “آفازی” است.

آفازی انواع مختلفی دارد. موردی که در وضعیت مادر توصیف می کنید به نظر می رسد مانند آفازی روان(گفتار روان) یا بروکا است.

وقتی سکته مغزی به شبکه زبان در ناحیه جلویی سمت چپ مغز آسیب می زند ، آفازی اتفاق می افتد.

افراد مبتلا به آفازی غیر روان به طور معمول می توانند آنچه دیگران می گویند را درک کنند ،

 

اما در تشکیل جملات کامل و کنار هم قرار دادن کلماتی که می خواهند استفاده کنند، مشکل دارند.

آفازی بدون بیان روان ، که می تواند مانع قابل توجهی در ارتباط واضح باشد ، اغلب منجر به ناامیدی می شود.

کار با آسیب شناس گفتار زبان می تواند کمک کننده باشد.

 

هدف از گفتار و زبان درمانی برای آفازی، بهبود ارتباط با بازیابی هرچه بیشتر زبان ،

آموزش چگونگی جبران مهارت های از دست رفته زبان و یادگیری روشهای دیگر برقراری ارتباط است.

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

آسیب شناسان گفتار زبان (که بعضا گفتار درمانگر نامیده می شوند) از فنون مختلفی برای بهبود ارتباطات استفاده می کنند.

پس از ارزیابی اولیه توسط آسیب شناس گفتار ، توانبخشی ممکن است شامل

کار یک به یک با آسیب شناس گفتار زبان و شرکت در گروه هایی با دیگران که دچار  زبان پریشی هستند ، شود.

 

تنظیم گروه می تواند به خصوص مفید باشد ، زیرا محیط کم استرسی را فراهم می کند که در آن افراد

می توانند مهارت های ارتباطی مانند شروع مکالمه ، صحبت به نوبه خود و روشن کردن سو تفاهم ها را تمرین کنند.

 

یک آسیب شناس گفتار زبان همچنین می تواند مادر شما را به منابعی هدایت کند که می تواند

در خارج از جلسات گفتاردرمانی از جمله برنامه های رایانه ای و برنامه های تلفن همراه که به یادگیری مجدد

کلمات و اصوات کمک می کند ، استفاده کند.

 

وسایل کمک ارتباطی ، مانند تصاویر ، کارتهای ضبط شده با عبارات رایج و یک تکه کوچک کاغذ و قلم ، اغلب

به عنوان بخشی از توان بخشی به زبان گفتار تشویق می شوند و می توانند توانایی فرد را در انتقال افکار خود بهبود بخشند.

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

شما ، سایر اعضای خانواده و دوستان نیز می توانید به مادرتان کمک کنید تا توانایی های ارتباطی خود را بازسازی کند.

مرتباً او را در مکالمات شرکت دهید. به او وقت کافی بدهید تا صحبت کند.

جملاتش را تمام نکنید یا خطاها را اصلاح نکنید.

 

هنگام خاموش کردن تلویزیون و سایر وسایل الکترونیکی ، حواس پرتی را به حداقل برسانید.

برای مکالمه ی آرام وقت بگذارید.

 

بازیابی مهارت های زبانی می تواند روندی کند داشته باشد.

 

با این وجود ، با صبر و استقامت ، حتی اگر کاملاً به سطح عملکردی که قبل از سکته مغزی داشته اند ،
نرسند ، می توانند پیشرفت چشمگیری داشته باشند.

 

 

مهم است که به دنبال درمان آفازی باشید ، زیرا در صورت عدم درمان ،
موانع ارتباطی می توانند منجر به خجالت ، مشکلات رابطه ای و در بعضی موارد افسردگی شوند.

 

مادر خود را تشویق کنید تا با ارائه دهنده خدمات بهداشتی درمانی خود قرار ملاقات بگذارد تا در مورد گفتاردرمانی صحبت کند

و به او کمک کند تا یک آسیب شناس گفتار زبان که تجربه کار با افرادی که سکته کرده اند را پیدا کند.

 

 

منبع

 

گفتار درمانی برای بیماران سکته مغزی

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی |

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی موضوعات اصلی این مقاله هستند

حقایقی درباره ­ی توانبخشی­ پس از سکته­ ا ی مغزی

توانبخشی  پسا سکته­ای چیست؟
چه عواملی می­تواند نتیجه توانبخشی سکته مغزی را تحت تأثیر قرار دهد؟
چه معلولیت­هایی می­تواند در اثر سکته مغزی ایجاد شود؟
چه متخصصانی در توانبخشی پسا سکته­ای فعالیت دارند؟
چه زمانی فرد نجات یافته از سکته، می­تواند توانبخشی را شروع نماید؟
چگونه می­توان  از سکته دوباره پیشگیری نمود؟

 

سکته مغزی یک فوریت پزشکی محسوب است که به اقدام درمانی سریع نیازمند می­باشد.

در ایالات متحده، هر ساله حدود هشت صدهزار نفر دچار سکته مغزی می­شوند و تقریباً دو سوم این افراد زنده می­مانند و نیاز به توان­بخشی دارند.

اهداف توان­بخشی شامل بهینه سازی نحوه عملکرد فرد پس از سکته مغزی، سطح استقلال و دستیابی به بهترین کیفیت زندگی ممکن است.

پیشرفت در روش های درمان به موقع و سریع سکته، میتواند آسیب های مغزیِ ناشی از خونریزی داخلی و محیطی (سکته مغزی هموراژیک)

یا عدم جریان خون در میان سلول های عصبیِ نیازمند به جریان دائمی اکسیژن و مواد غذایی (سکته ایسکمیک) را کاهش دهد.

 

میزان ناتوانی که فرد سکته کرده تجربه کرده و همچنین سطح توان­بخشی لازم برای ترمیم آن، به اندازه آسیب مغزی و سیستم های آن بستگی دارد.

مغز پس از سکته، توانایی ذاتی در ترمیم مسیرهای عصبی خود را دارد و منجر به بازگشت توانایی های مغز در طی سال ها و ماه های بعدی می­شود؛

حتی اگر توان­بخشی، آسیب های مغزی را به صورت کامل برطرف ننماید.

 

روش های توان­بخشی، به طور قابل توجهی می­تواند به فرد نجات یافته کمک کند تا بهترین نتیجه بهبودی و ترمیم را در دراز مدت به­دست آورد.

توانبخشی بعد از سکته ­ای چیست؟

توان­بخشی به کسی که دچار سکته مغزی شده است کمک می­کند تا مجدداً، مهارت هایی را که به دلیل آسیب مغزی فراموش کرده است، یاد بگیرد.

 

در توان­بخشی، حفاظت فرد در برابر مخاطرات پزشکی جدید از جمله ذات الریه، عفونت های ادراری،
آسیب ناشی از زمین خوردن یا تشکیل لخته در رگ­های بزرگ حائز اهمیت می باشد.

 

تحقیقات نشان می­دهد مهم­ترین عنصر در هر برنامه­ ی توان­بخشی عصبی، تمرین دقیق، متمرکز و تکراری است

– همانند رفتاری که همه­ی افراد هنگام یادگیری مهارت جدیدی مانند نواختن پیانو یا بیس بال بازی کردن انجام می­دهند.

برنامه توان­بخشی مغز و اعصاب باید به گونه ای تنظیم شود که مهارت هایی را که به دلیل سکته مغزی دچار اختلال شده اند، مورد هدف تمرینات قرار بگیرند

 (مانند ضعف، عدم هماهنگی، مشکلات راه رفتن، از دست دادن احساس، مشکلات در دست گرفتن اجسام، از دست دادن بینایی یا مشکل در گفتار و درک).

تحقیقات با استفاده از فناوری تصویربرداری پیشرفته نشان می دهد که

عملکردهای یک منطقه­ی مغز که آسیب دیده بودند به مناطق دیگر مغز منتقل می شوند و تمرین به هدایت این مسیرهای عصبی به قسمت سالم مغز کمک می کند (این عمل اصطلاحاً نوروپلاستی نامیده می­شود).

توان­بخشی همچنین روش های جدیدی را برای جبران سایر معلولیت ها به فرد آموزش می­دهد.

به عنوان مثال، ممکن است لازم باشد فرد یاد بگیرد که چگونه فقط با یک دست استحمام کند و لباس بپوشد یا اینکه چگونه با دستگاه های کمکیِ زبان، با دیگران ارتباط برقرار نماید.

 

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

چه عواملی می­تواند نتیجه توان­بخشی پس از سکته ­ای را تحت تأثیر قرار دهد؟

  • شدت و درجه آسیب به مغز.

  • سن:
    میزان بهبودی در کودکان و بزرگسالان اغلب در مقایسه با افراد مسن بیشتر است
  • سطح هوشیاری:
    برخی از سکته های مغزی توانایی هوشیاری فرد را کاهش می دهد و دستورالعمل های تمرینات، باید شامل تمرینات تقویتِ هوشیاری فرد شود.
  • شدت برنامه توانبخشی.

  • شدت مشکلات پزشکی همزمان.


  • محیط خانه:
    موارد اضافی مانند ریل و میله­ی راه پله­ها، می­توانند استقلال و ایمنی خانه را برای فرد نجات یافته افزایش دهد.
  • محیط کار:
    اصلاحاتی برای بهبود ایمنی جسمی و اصلاح وظایف کاری، می­تواند فرد را به محیط کار خود بازگرداند.
  • همکاری خانواده و دوستان:
    حمایت خانواده و شبکه های اجتماعی می­تواند عامل بسیار مهمی در توان­بخشی باشد و معمولاً با گذشت زمان، عامل مؤثرتری در بهبود فرد می شود.
  • زمان توانبخشی:
    به طور کلی، هرچه توانبخشی زودتر شروع شود، شانس بازیابی مهارت ها و عملکرد از دست رفته بیشتر می­شود.

چه معلولیت هایی می­تواند در اثر سکته مغزی ایجاد شود؟

انواع و درجات ناتوانی ناشی از سکته مغزی به منطقه آسیب دیده مغز بستگی دارد.

به طور کلی، سکته می­تواند باعث پنج نوع معلولیت شود:

فلج یا مشکلات کنترل حرکت (حرکتی)


آسیب به سلولها و اتصالات مغز در اثر سکته مغزی میتواند مشکلات مختلفی را در حرکت و احساس ایجاد کند، از جمله:

  • فلج، از دست دادن حرکت ارادی یا ضعف که معمولاً یک طرف بدن را تحت تأثیر قرار می دهد.

معمولا سمت آسیب دیده در طرف مقابل محل رخ دادنِ سکته می باشد (مانند صورت، بازو، ساق پا یا فلج کامل یک سمت بدن).

فلج در یک طرف بدن، همی پلژی نامیده می شود. ضعف در یک طرف، همی پارزی نامیده می­شود.

  • از دست دادن کنترل حرکات بدن، از جمله مشکل حالت بدن، راه رفتن و تعادل (آتاکسی)، اختلالات حسی از جمله درد

 

 

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

 

چندین اختلال حسی می­تواند به دنبال سکته مغزی ایجاد شود از جمله:

  • از دست دادن حس لامسه، درد، دما یا عدم احساس نحوه قرارگیری بدن.

افرادی که سکته کرده اند نیز ممکن است توانایی تشخیص اشیایی را که در دست دارند یا حتی اندام خود را از دست بدهند.

 

  • درد، بی حسی، احساس سنگینی در اندام یا احساسات عجیب و غریب مانند گزگز یا خارش در اندام فلج یا ضعیف (پارستزی).

 بی حسی یا سوزن سوزن شدن اندام ممکن است حتی پس از بهبودی برخی از حرکات نیز ادامه یابد.

  • از دست دادن کنترل مثانه و روده و از دست دادن حس تحریک مثانه برای رسیدن به موقع به دستشویی.
    بی اختیاری دائمی ادرار از عوارض رایج سکته نیست.
  • سندرم درد مزمن می­تواند در نتیجه مشکلات مکانیکی ناشی از ضعف عضلات ایجاد شود.

بیشتر اوقات، درد ناشی از عدم حرکت مفصلی است که برای مدت زمان طولانی بی حرکت مانده است
(مانند ضعف یا اسپاستیسیته و بی حرکت بودن تاندون ها و رباط های اطراف مفصل).
این عارضه را مفصل فریز شده می نامند.

درمان این مشکل شامل داشتن یک درمانگر یا مراقب آموزش دیده برای جلوگیری از “یخ زدگی” دردناک مفصل می شود.
این کار امکان حرکت آسان مفصل را پس از بازگشت حس ارادی به عضلات می دهد.

درد های نادری می­تواند به دلیل آسیب ناشی از سکته مغزی در سیستم عصبی (درد نوروپاتیک) رخ دهد.
شایع ترین آن “سندرم درد تالامیک” نام دارد (ناشی از سکته مغزی در ناحیه تالاموس که اطلاعات حسی بدن را پردازش می کند)

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

 

مشکلات گفتاری و زبانی (آفازی)

حداقل یک چهارم تمام بازماندگان سکته مغزی دچار نقص زبانی می­شوند که توانایی تکلم، نوشتن و درک زبان گفتاری و نوشتاری را درگیر می­کند.

در افراد راست دست، این سکته مغزی معمولاً سمت چپ مغز را درگیر می­کند.

آسیبِ ناشی از سکته مغزی در هر یک از مراکز کنترل زبان مغز می­تواند ارتباط کلامی را به شدت مختل کند.

 

آفازی انواع مختلفی دارد:

    • آفازی بیانی (expressive aphasia):

  • در آن افراد توانایی گفتن یا نوشتن کلماتی را که فکر می کنند
    و همچنین ترکیب کلمات در جملات منسجم و صحیح از نظر دستوری را از دست می دهند.

 

  • آفازی درکی (receptive aphasia):
  • در آن افراد در درک زبان گفتاری یا نوشتاری مشکل دارند و اغلب گفتار ناهماهنگی دارند.
    اگرچه این افراد می­توانند جملات صحیح دستوری درست کنند، اما گفته های آنها اغلب فاقد معنا هست.
  • آفازی گلوبال (global aphasia):
  • در آن افراد تقریباً تمام توانایی­های زبانی خود را از دست می­دهند.
    آن­ها نمی­توانند زبان را درک کنند یا از آن برای انتقال فکر استفاده کنند.

 

مشکلات تفکر و حافظه

سکته مغزی می­تواند به قسمت هایی از مغز که مسئول حافظه، یادگیری و آگاهی هستند آسیب برساند.

فاصله توجه نجات یافتگان سکته­­ی مغزی ممکن است به طور چشمگیری کاهش یابد یا حافظه کوتاه مدتشان دچار نقصان شود.

در بعضی از افراد ممکن است توانایی برنامه ریزی، درک معنی، یادگیری وظایف جدید یا سایر فعالیت­های ذهنی پیچیده از دست برود.

ناتوانی های نشأت گرفته از سکته مغزی عبارتنداز:

    • آنوسوگنوزیا (anosognosia)، ناتوانی در تصدیق واقعیت و قبول کردن ناتوانایی جسمی ناشی از سکته.
    • بی توجهی، از دست دادن توانایی پاسخگویی به مسائل یا محرک­های حسی واقع در طرف آسیب دیده مغز.
      این امر معمولاً در سمت چپ بدن افرادی که سکته در سمت راست رخ داده است مشاهده می شود.

 

  • آپراکسی (apraxia)،

    از دست دادن توانایی انجام یک حرکت هدفمند آموخته شده یا برنامه ریزی مراحل مربوط به یک کار پیچیده و عمل به آنها در توالی مناسب است.

    • افراد مبتلا به آپراکسی نیز ممکن است در پیروی از دستورالعمل ها با مشکل روبرو شوند.

 

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

 

بی ثباتی های عاطفی در سکته مغزی

پس از سکته مغزی ممکن است فرد نجات یافته، احساس ترس، اضطراب، ناامیدی،
عصبانیت و غم و اندوه ناشی از آسیب های روانی و جسمی داشته باشد.

برخی از اختلالات عاطفی و تغییرات شخصیتی، ناشی از اثرات جسمی آسیب مغزی است.

افسردگی بالینی نوعی ناامیدی است و توانایی عملکرد را مختل می کند.

معمولاً این عارضه توسط افرادی که سکته مغزی داشته اند،
تجربه می­شود. افسردگی پس از سکته را می­توان با داروهای ضد افسردگی و مشاوره روانشناسی درمان کرد.

 

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

چه پزشکان و متخصصانی در توان­بخشی پس از سکته  نقش دارند؟

برنامه توان­بخشی بسته به اینکه کدام قسمت از بدن یا توانایی ها تحت تأثیر قرار گرفته

و همچنین نوع و شدت آسیب، در طی پروسه توان­بخشی تغییر می کند.

 

 یک تیم توان­بخشی برای نجات یافتگان سکته شامل متخصصان مختلفی است:

  • متخصصان طب فیزیکی در درمان ناتوانی های مربوط به اختلالات حرکتی و حسی تخصص دارند.
    آنها با ارزیابی و درمان مشکلات حرکتی، تعادل و هماهنگی به بازیابی عملکرد بدنی کمک می کنند.

    یک برنامه فیزیوتراپی ممکن است شامل تمریناتی برای تقویت عضلات،
    بهبود هماهنگی و بازیابی دامنه حرکتی آن ها و درمان ناشی از محدودیت شود.

    در درمان ناشی از محدودیت، اندامی که آسیب ندیده بی حرکت است و باعث می­شود
    فرد از اندام آسیب دیده استفاده کند تا دوباره حرکت و عملکرد خود را بدست آورد.

  • کاردرمانگران ضمن اطمینان از ایمنی در دوره پس از سکته مغزی، به بهبود توانایی های حرکتی و حسی کمک می­کنند.
    آن­ها به فرد کمک می­کنند مهارت­های لازم برای انجام فعالیت های فردی مانند
    مرتب کردن خانه، پختن غذا و انجام امور بهداشتی فردی را به دست آورند.
  • آسیب شناسان گفتار و زبان (متخصص گفتاردرمانی )

کمک می­کنند تا فرد نحوه استفاده از زبان یا ایجاد راه های ارتباطی جایگزین را بیاموزد و توانایی بلعیدن فرد بهبود یابد.
این متخصصان، مهارت های حل مسئله و اجتماعی را که برای کنار آمدن با اثرات سکته مغزی لازم است آموزش می­دهند.

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

 

چه زمانی بیمار سکته مغزی می­تواند توانبخشی را شروع کند؟

درمان توانبخشی معمولاً پس از تثبیت وضعیت، در طی ۴۸ ساعت پس از سکته و در بیمارستان مراقبت های حاد آغاز می­شود.

اولین قدم­ اغلب تشویق به حرکت مستقل برای غلبه بر فلج شدگی یا هر گونه ضعف است.

یک درمانگر به وسیله  گروهی از تمرینات حرکتی فردی یا نیازمند به کمک، به افزایش تحرک و قدرت اندام آسیب دیده کمک می کند.

یک قربانی سکته مغزی ممکن است
نیاز به یادگیری نحوه نشستن و جابجایی بین تخت و صندلی برای ایستادن و راه رفتن (با کمک یا بدون کمک) داشته باشد.

به دست آوردن توانایی انجام فعالیت­های اساسی زندگی روزمره، مانند حمام کردن، لباس پوشیدن و استفاده از توالت،
اولین مرحله در بازگشت به استقلال فردی می­باشد.

 

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

 

چگونه می­توان از سکته مجدد پیشگیری نمود؟

حدود دویست هزار سکته مغزی در سال در ایالات متحده در افرادی رخ می دهد که قبلاً سکته را تجربه کرده اند.

پیشگیری از سکته مغزی برای توان­بخشی، حیاتی است.

تحقیقات اخیر پیشرفت هایی را در جلوگیری از سکته مغزی مجدد به وسیله بهبود اصلاحات رفتاری و مصرف دارو نشان می­دهد.

بازماندگان سکته مغزی با متخصصان مراقبت های بهداشتی خود درمورد اینکه چه نوع اصلاح رفتار نظارت شده ای می­تواند

به منظور کاهش تأثیر این عوامل خطر بر سلامت کلی انجام دهند، صحبت می کنند.

 

 برخی از مهمترین عوامل خطرزا ولی قابل درمان که منجر به سکته مغزی می شوند در اینجا بیان شده اند:

 

  • کنترل فشار خون بالا (هایپرتانسیون):
    فشار خون بالا مهم ترین ریسک فاکتور سکته مغزی است.
    بازماندگان سکته مغزی باید با کمک پزشک خود آن را به حد نرمال برسانند.
    ممکن است تغییراتی در رژیم غذایی و مصرف داروهای تجویز شده برای کاهش فشار خون لازم باشد.
  • جلوگیری از مصرف دخانیات:
    سیگار کشیدن احتمال سکته را تا حد زیادی افزایش می دهد و با تجمع مواد چربی در رگ ها ارتباط دارد.
    همچنین فشار خون را بالا می برد و باعث غلظت خون و لخته شدن آن می شود.
  • ورزش منظم و کنترل وزن بدن:
    چاقی و کم تحرکی با فشار خون بالا، دیابت و بیماری های قلبی همراه است.
    اضافه وزن خطر سکته ایسکمیک را تا حد زیادی افزایش می­دهد.
  • کاهش کلسترول خون:

    کلسترول بالا می­تواند منجر به تجمع چربی در رگ های خونی شود (تصلب شرایین)
    و میزان خون و اکسیژن موجود در مغز را کاهش دهد.

  • غربالگری بیماری های قلبی:
    اختلالات شایع قلبی می­توانند منجر به لخته شدن خون شوند.
    این لخته ها ممکن است به صورت ترومبز در آمده و رگ­های مغزی را مسدود کند.
    برای جلوگیری از لخته شدن خون و گرفتگی رگ، ممکن است به دارو یا جراحی نیاز باشد.
  • کنترل بیماری دیابت:
    دیابت میتواند باعث تغییرات مخربی در رگ های خونی در سراسر بدن، از جمله مغز شود.
    وقتی سطح گلوکز خون بالا باشد، آسیب مغزی معمولاً شدیدتر و گسترده تر است.
    درمان دیابت می­تواند شروع عوارضی را که خطر سکته را افزایش می­دهند به تأخیر بیندازد.

منبع این مقاله

بهترین مرکز درمان سکته مغزی | توانبخشی بیماران سکته مغزی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن كودك يك ساله

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله موضوعات قابل بحث در این مقاله

کاردرمانی اطفال و نوزادان

تفاوت نوزاد و کودک :

نوزاد: کودکی در سن تولد تا ۱۲ ماهگی تحت عنوان نوزاد قرار می گیرد.

کودک یا طفل : کودکی از سن ۱۳ تا ۳۶ ماهگی تحت عنوان طفل شناخته می شود (یعنی تا سن ۳ سالگی).

سن طفولیت، دوران تحول عظیمی در زمینه های شناختی، حرکتی، عاطفی و اجتماعی است.

نوزادان بسیار سریع رشد می کنند و در مرحله ای آسیب پذیر، مهارت های پایه زندگی را بسط می دهند.

آنها به کلی به والدین خود وابسته هستند.

نوزادان بعضی از بازتاب های پایه را که برای آنها ضروری است، بروز می دهند؛

مثل مکیدن، بازتاب گونه و از این قبیل.

این بازتاب ها به نوزاد کمک می کنند که بهتر رشد کند و ایمن بماند.

هر بازتابی اهمیت خود را دارد و بخشی از رشد طبیعی ماست.

اگر این بازتاب ها با سن نوزاد هماهنگ نباشند، یا کودک تاخیر رشدی داشته باشد

و به موقع به مرحله خاصی نرسد، ممکن است به کمک متخصصان برای مداخله زودهنگام در حل مشکل نیاز داشته باشد.

بیماری ها یا اختلالاتی که با تاخیر رشدی در نوزادان و اطفال همراه هستند،

شامل سندروم داون، ADHD، اوتیسم، فلج مغزی و از این قبیل می باشند.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

نقش کاردرمانی در نوزادان:

یک کاردرمانگر جسمی ، مداخلات زودهنگام را برای نوزادان فراهم میکند.

در مورد نوزادان، تاخیرات رشدی ممکن است در ابتدا نادیده گرفته شود.

اما نوزادانی که زودتر از موعد به دنیا می آیند، در هنگام تولد وزن کمی دارند،

یا با نوعی نقص فیزیکی یا اختلال ژنتیکی و کروموزومی متولد می شوند، ممکن است به مداخله هر چه زودتر نیاز داشته باشند.

کاردرمانی نوزادان واطفال، سنجش و مداخله برای نوزادانی با وزن کم در هنگام تولد، نوزادان نارس و نوزادان دارای اختلال کروموزومی را شامل می شود.

ارزیابی کاردرمانی در نوزادان:

به طور کلی نوزادان نارس، فاقد بازتاب های اولیه و مهمتر از همه بازتاب گونه و مکیدن هستند که برای مصرف شیر مورد نیاز است.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

تاخیرهای رشدی در اطفال و نوزادان:

انواع زیادی از تاخیر در رشد معمولی وجود دارد. شامل تاخیر در:

– زبان و گفتار

– بینایی

– مهارت های حرکتی درشت

– بازتاب ها

– مهارت های حرکتی ظریف

– مهارت های اجتماعی و عاطفی

– مهارت های شناختی و تفکر

برای سنجش تمام این مهارت ها، متخصص کاردرمانی از تاریخچه رشد و مصاحبه با والدین استفاده می کند.

درمانگر ممکن است برخی آزمون ها را ترجیح دهد:

  • آزمون غربالگری رشدی دنور ۲
  • مقیاس بیلی برای رشد کودکان، ویرایش سوم
  • ارزیابی حرکتی اطفال و نوزادان (TIME)
  • نیمرخ حسی نوزادان و اطفال

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

تاخیر رشدی در مهارت های حرکتی نوزادان و اطفال:

تاخیر رشدی ممکن است با نقص در مهارت های حرکتی درشت مثل ایستادن و راه رفتن؛

یا مهارت های حرکتی ظریف مانند گرفتن اسباب بازی در دست، مرتبط باشد.

تاخیر اجتماعی و عاطفی در نوزادان:

نوزادان و اطفالی با اختلالاتی مثل ADD، ADHD و اوتیسم، ممکن است علائم زودهنگامی از تاخیر اجتماعی و عاطفی بروز دهند.

علائم خطر:

  • به افراد لبخند نمی زند؛
  • تماس چشمی ندارد؛
  • به والدین یا مراقب خود علاقه نشان نمی دهد؛
  • به فعالیت های گروهی علاقه نشان نمی دهد.

تاخیر شناختی و ادراکی در نوزادان و اطفال

شامل موارد زیر است:

  • به دنبال اشیا نمی گردد؛
  • موقع سخن گفتن اشارات و حرکت ندارد؛
  • به اشیا یا تصاویر اشاره نمی کند؛
  • اصولا کارکرد یک شیء خاص مثل شانه یا قاشق را نمی داند؛
  • از دستورات ساده اطاعت نمی کند؛
  • حرکات را تقلید نمی کند.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

مداخله کاردرمانی برای نوزادان و اطفال

کاردرمانی در نوزادان:

بعد از سنجش حوزه هایی که در آنها نقص عملکرد وجود دارد، متخصص کاردرمانی اهدافی را متناسب با این حوزه ها تنظیم می کند.

این اهداف شامل موارد زیر است:

  • بهبود مهارت های حرکتی
  • بهبود مهارت های اجتماعی
  • بهبود مهارت های شناختی و ادراکی

کاردرمانی در NICU

کاردرمانگر ممکن است برای ویزیت نوزادانی تا سن ۲۸ روزگی که مشکلات حسی حرکتی دارند، از NICU بازدید کند.

این متخصص برای نوزادان نارس درمان تحریک حرکت های دهانی را فراهم می کند تا پاسخ های مکیدن و بازتاب گونه را در آنها بهبود ببخشد.

این درمان می تواند در بخش های مختلف صورت، برای تحریک عضلات، به کار رود.

هماهنگی بازتاب ها یا رفلکس ها از طریق NDT

  • هماهنگی سیستم فرعی لامسه (تا ۳ ماهگی)
  • هماهنگی بازتاب های وضعی اولیه (۳ تا ۹ ماهگی)
  • رشد واکنش های تعادلی (۹ تا ۱۲ ماهگی)
  • هماهنگی دو طرف بدن، آگاهی از اعضای بدن و ارتباط آنها، و نقشه حرکتی حرکات درشت (۱ تا ۲ سالگی)
  • نقشه حرکتی حرکات ظریف (۲ تا ۳ سالگی)

این الگوی طبیعی هماهنگی بازتاب هاست.

در کودکانی که تاخیر رشدی دارند، اگر این هماهنگی شکل نگیرد، کاردرمانگر به هماهنگ سازی بازتاب ها کمک میکند.

برای اینکه بدانید کاردرمانگر چگونه به هماهنگ سازی بازتاب های اولیه کمک می کند، این مقاله را بخوانید.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

هماهنگ سازی بازتاب های اولیه

هماهنگ سازی حسی:

متخصص کاردرمانی برای حل مشکلات حسی، اصول هماهنگ سازی حسی را دنبال می کند.

 

فعالیت های حسی لامسه ای، وابسته به عصب خودپذیر و دهلیزی

تلفیق حسی برای دفاع لامسه ای، بیش پاسخگویی و کم پاسخگویی، و جستجوی حسی

 

کاردرمانگر درجاییکه کودک بتواند منبع تحریک را ببیند، لمس عمقی یا فشار محکم ایجاد می کند

که در مقایسه با محرک های لمس خفیف، قابل تحمل تر است.

متخصص این کار را با حرکات خطی آرام و فشار لمس عمقی آغاز می کند.

 

افتراق (تمییز) لمسی

کاردرمانگر با استفاده از ترکیبی از آیتم ها، فعالیت های مرحله ای که مستلزم تمییز لمسی هستند را فراهم می کند.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

فعالیت های خودپذیرانه و دهلیزی

متخصص، حرکات خطی آرام و فعالیت های هل دادن و کشیدن را ایجاد می کند.

او از تکنیک های انطباقی مثل جلیقه های سنگین استفاده کرده

و حرکات چرخشی یا زاویه دار سریع با شروع/ توقف های مکرر و شتاب دادن و کاهش سرعت، ایجاد می کند

تا توانایی تشخیص سرعت حرکت را در کودک افزایش دهد.

بازی و بازی درمانی

متخصص کاردرمانی از بازی به عنوان ابزار مداخله برای نوزادان و اطفال استفاده می کند.

او نوزادان را مطابق با مرحله رشدی که در آن قرار دارند، در بازی ها درگیر می کند.

بازی، مشارکت فعال کودک در یادگیری علت و معلولی را تسهیل می نماید.

درمانگر با کمک والدین، بازی با خواهر و برادرها و یا همسالان را تقویت می کند.

بازی به کودک کمک می کند تا مهارت های جدید را فرا بگیرد و بر مهارت های قبلی اش تسلط یابد.

در اینجا، متخصص کاردرمانی ممکن است برای تکمیل تکلیف یا فعالیت، نشانه ها یا راهنمایی هایی را ارائه دهد.

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

اسباب بازی های مورد استفاده در کاردرمانی برای نوزادان و اطفال

 

متخصص کاردرمانی، بازی را به عنوان اولین حرفه نوزاد یا طفل در نظر می گیرد.

متخصصین از اسباب بازی های مختلفی برای آموزش مهارت های جدید استفاده می کنند.

اسباب بازی های زیادی در بازار موجود هستند که به نوزادان کمک می کنند تا چیزهای جدید یاد بگیرند یا از بازی لذت ببرند.

پرسش بسیاری از والدین از درمانگران این است که چه نوع اسباب بازی هایی را باید برای نوزادان خود بخرند.

درمانگران اسباب بازی ها و بازی ها را بر اساس سطح رشد کودک تجویز می کنند.

 

اسباب بازی های مورد استفاده برای نوزادان- تا ۱ سالگی

 

اسباب بازی های دستی- در اندازه های کوچک. اسباب بازی هایی که صدا و نور تولید می کنند.

جعبه موسیقی- نوزاد به این وسیله جذب شده و این به رشد کنترل عضلات گردن کمک می کند.

اسباب بازیهای حسی- اسباب بازی های ساخته شده از مواد با بافت متنوع

جغجغه- صدا و رنگ های روشن

آویزهای صدادار- نوزادان موسیقی ملایم را دوست دارند و صداها را دنبال می کنند.

 

اسباب بازی های نرم- عشق و محبت، احساس تعلق به خود

 

حلقه های لاستیکی مخصوص گاز گرفتن نوزاد- برای کاهش مشکلات مربوط به حرکات دهانی

 

بلوک هایی که روی هم چیده می شوند- به بهبود ادراک کمک می کند

 

مخروط های حلقه ای- شناسایی رنگ ها و تشخیص اندازه

 

توپ- پرتاب کردن و گرفتن، هل دادن و کشیدن توپ

 

جور کردن شکل ها- شناسایی و تشخیص اندازه

 

اسباب بازی های مناسب برای اطفال

 

بلوک های خانه سازی (بازی لگو (Lego)- بازی سازندگی

 

اسباب بازی های کشیدنی و هل دادنی- فعالیت های خودپذیرانه

 

روروک- به کودک کمک می کند که به طور مستقل راه برود

 

اسباب بازی های سواری- به کودک کمک می کند که به طور مستقل راه برود

 

دیوار کوهنوردی- برای رشد مهارت های حرکتی درشت

 

کاغذ و مداد رنگی- برای شروع به خط خطی کردن و مهارت های پیش از نوشتن

 

جورچین ها- بهبود ادراک و شناخت

 

اسباب بازی های قابل دستکاری- بهبود خلاقیت و مهارت دستکاری کردن

 

کاردرمانی برای کودک یک ساله | راه نرفتن کودک یک ساله

 

خلاصه

کاردرمانی، بازی کردن و مهارت های کارکردی را در نوزادان و اطفال دارای تاخیر رشدی ارتقا می بخشد.

متخصصین کاردرمانی ممکن است از رویکردهای گوناگونی مانند NDT،  SIو بازی

برای بهبود بخشیدن مهارت های حرکتی، مهارت های ادراکی و مهارت های زندگی روزمره استفاده کنند.

 

 

منبع 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

درمان اختلال بلع | دیسفاژی چیست

,
اختلالات بلع | درمان اختلال بلع

دیسفاژی اختلال بلع چیست؟

سکته مغزی یا آسیب های مغزی می تواند عملکرد گفتار و بلع را دچار مشکل می کند،

بعد از سکته مغزی در نحوه جابجایی مواد غذایی در دهان و همچنین چگونگی بلعیدن آن مشکلاتی بوجود می آید

که به این حالت دیسفاژی یا اختلال بلع گفته می شود.

 

اختلال بلع  می تواند در خوردن و آشامیدن مشکل ایجاد کند.

غذا یا نوشیدنی ممکن است به اشتباه  وارد ریه ها شوند.

 

برای ارزیابی و درمان اختلال بلع، می توانید از خدمات گفتار درمانی استفاده کنید.

متخصص گفتاردرمانی برای رفع مشکلات اختلال بلع بعد از سکته مغزی به شما کمک کند.

 

اگر اختلال بلع دارید ، ممکن است در تنفس ، نوشیدن ، خوردن غذا ، بلع و کنترل بزاق مشکل داشته باشید.

دیسفاژی یا اختلال بلع می تواند باعث آسپیراسیون شود یعنی  غذا یا مایعات به جای معده وارد ریه ها می شوند.

واکنش طبیعی بدن هنگام ورود مواد غذایی یا مایعات به ریه ها ، سرفه کردن  است.

اگر بیمار به اندازه کافی سرفه نکند ، می تواند باعث عفونت قفسه سینه شود. که به آن پنومونی آسپیراسیون گفته می شود.

 

اختلال بلع / دیسفاژی

 

علائم آسپیراسیون عبارتند از: سرفه ، خفگی ، صدای گرفته و تنگی نفس.

آسپیراسیون ساکت هنگامی است که مواد غذایی یا مایعات بدون هیچ کدام از این علائم وارد ریه ها شوند.

 

اختلال بلع می تواند خوردن و نوشیدن را دشوار کند. همچنین می تواند منجر به کم آبی ،

کاهش وزن ، سوء تغذیه و مشکلی در مصرف داروها شود.

 

ارزیابی اختلال بلع

 

بعد از سکته مغزی ، اگر در بلع مشکلی ایجاد شود، توسط پزشک معالج به آسیب شناس گفتار و زبان معرفی می شوید،

آسیب شناس گفتار یا متخصص گفتار درمانی ، عضلات مورد استفاده برای بلع را بررسی می کند.

 

متخصص گفتار درمانی در کلینیک گفتاردرمانی یا در منزل اقدام به ارزیابی و درمان  اختلال بلع خواهد کرد. او ممکن است:

 

بررسی کند که بیمار چقدر غذاها و نوشیدنی های مختلف را خوب جویده و بلعیده است؟

از روش ویدئوفلوروسکوپی (VFS) یا بلع باریم اصلاح شده  استفاده کند

تا ببیند آیا غذا یا نوشیدنی به ریه های فرد بیمار می رود یا خیر.  

 همچنین ممکن است از روش ارزیابی آندوسکوپی فیبروپتیک (FEES)  استفاده شود.

 

بعد از انجام این ارزیابی ها و آزمایش ها ، آسیب شناس گفتار و زبان برنامه درمانی را طرح ریزی کند

و  ممکن است توصیه کند تا به فرد بیمار هنگام خوردن یا نوشیدن کمک شود یا بر غذا خوردن نظارت شود.

 

متخصص گفتار درمانی ممکن است توصیه کند که

فقط از نوشیدنی های غلیظ و غذای نرمتر که برای  بیمار بی خطر باشد، استفاده شود.

همچنین ممکن است موقعیت ها یا حرکات خاصی را پیشنهاد کند که بلع را ایمن تر یا آسان تر می کند.

 

درمان اختلال بلع

 

آسیب شناس گفتار و زبان  برای درمان دیسفاژی برنامه جامعی را تهیه می کند که شامل موارد زیر است:

 

تمریناتی برای تقویت عضلات مورد استفاده برای بلع.

تحریک سرمایی عضلات بلع قبل از بلع

تحریک الکتریکی عضلات مورد استفاده برای بلع.

تغذیه جایگزین

 

اگر در بلعیدن مشکل زیادی  مشاهده شود ، ممکن است به تغذیه جایگزین نیاز باشد.

تا یک ماه پس از سکته مغزی ، تغذیه جایگزین از طریق لوله NG یا NGT انجام می شود.

این لوله از طریق یک سوراخ بینی از پشت گلو وارد معده  می شود.

 

اگر  مدت بهبودی فرد بیمار بیشتر باشد  یا مدت زیادی طول بکشد ،

ممکن است استفاده از (PEG) توصیه شود. این کار به جراحی کوچک نیاز دارد

که در آن لوله ای از طریق پوست شکم  داخل معده وارد می شود.

 

درمان مشکل بلع در کودکان | مشکل قورت دادن غذا در کودکان

 

مایعات مخصوصی که تمام نیازهای غذایی، مایعات و داروها بیمار را برآورده می کند از طریق لوله به معده می رود.

چگونگی تغذیه PEG به بیمار و خانواده وی آموزش داده می شود.

هرکسی که به بیمار در خوردن ، نوشیدن و مصرف دارو کمک می کند باید  بلع را برای بیمار بی خطر کند.

 

نکات کاربردی گفتار درمانی در درمان اختلال بلع

 

  • نحوه قرار دادن سر و بدن در هنگام بلع.
  • ممنوعیت های غذا و نوشیدنی
  • تمریناتی برای تقویت عضلات مورد استفاده برای بلع

 

  • صاف بنشینید: در هنگام غذاخوردن و ۳۰ دقیقه بعد از غذاخوردن، صاف بنشینید.
  • وقتی غذا در دهان‌تان است، حرف نزنید.
  • نوشیدنی را غلیظ کنید. در برخی افراد، مایعات رقیق، اشتباها به نای می‌رود و باعث خفگی می‌شود.
  • غذاها را درست مصرف کنید. غذاهای خشک، سفت، خرده و ترد ممکن است تشدیدکننده دیسفاژی باشند.

سس به این غذاها اضافه کنید و از خوردن این غذاها با هم خودداری کنید.

  • باید غذاهای نرم و پوره را مصرف کنید.
  • حجم غذا را کم کنید. این کار باعث می‌شود کندتر غذا بخورید و تمرکز بر روی هر وعده غذایی داشته باشید.
  •  در حال بلع غذا، چانه  را به سمت قفسه سینه  ببرید. این حرکت باعث بسته شدن راه هوایی (نای) می‌شود

و از ورود آب و یا غذا به راه هوایی جلوگیری می‌کند.

 

مشکلات تنفس و بلع در بیماری ام اس

 

در درمان اختلال بلع مرکز توانبخشی ونک از متخصص حرفه ای و مجربی بهره می برد ،

متخصص گفتار درمانی این مرکز برای ارزیابی و درمان دیسفاژی آماده ارائه مشاوره و خدمات لازم است.

درمان اختلال بلع در منزل یکی دیگر از خدمات گفتار درمانی ونک است.

 

گفتاردرمانی اختلال بلع یکی از موضوعات تخصصی مرکز جامع توانبخشی ونک است.

صدها مورد موفق درمان اختلال بلع گویای مهارت و تجربه متخصصان گفتار درمانی ونک است.

برای کمک به مدیریت سلامت خود یا بیمارتان بعد از سکته مغزی و ادامه زندگی با ما تماس بگیرید.

 

استروبوسکوپی

گفتاردرمانی اختلال بلع

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

رژیم غذایی عاملی موثر در بروز سکته‌مغزی

گفتاردرمانی سکته مغزی

سکته‌مغزی به دلیل وقفه‌ای کوچک در جریان خون مغز یا انسداد رگ‌ها بوجود می‌آید.

در این حالت جریان اکسیژن و مواد غذایی به مغز محدود می‌شود و بخشی از بافت مغز آسیب می‌بیند.

 

حدود ۸۵ درصد از تمام موارد سکته‌های مغزی بر اثر انسداد یک شریان مغزی با یک لخته خون ایجاد می‌شود

که به آن سکته مغزی ایسکمیک گفته می‌شود.

گاهی نیز سکته‌مغزی هموراژیک (خونریزی) است که در اثر پارگی عروق مغزی ایجاد می‌شود.

 

کاردرمانی در سکته مغزی

 

معمولا مطالعات گوناگون تاثیر مواد غذایی بر سکته‌مغزی را به طور کلی بررسی کردند.

محققان به تازگی با مطالعه ۴۱۸ هزار نفر در ۹ کشور اروپایی، تاثیر رژیم غذایی

بر سکته نوع هموراژیک و ایسکمیک را به طور جداگانه مورد بررسی قرار داده‌اند.

 

زوال عقل / سکته مغزی

بر اساس این مطالعه مصرف مقادیر بالای میوه، سبزی، فیبر، پنیر، شیر و ماست

احتمال بروز سکته نوع ایسکمیک را کاهش می‌دهد؛ ولی تاثیری بر سکته نوع هموراژیک ندارد.

از طرفی این مطالعه نشان می‌دهد عوامل خطری مانند چاقی، فشار خون و افزایش کلسترول بر هردو نوع تاثیر منفی دارد.

 

با توجه به افزایش چاقی و زندگی کم‌تحرک در سراسر جهان،

از هر چهار نفر یکی در معرض سکته مغزی قرار دارد.

سکته مغزی یک تهدید جدی برای تمام افراد و در هر زمان و مکان است.

 

اکنون سکته مغزی مهمترین عامل ناتوانی در سراسر جهان و دومین علت مرگ و میر است.

نکته حائز اهمیت این است که این عارضه به طور کامل قابل پیشگیری است.

 

گفتار درمانی سالمندان | توانبخشی سالمندان

 

در سال جاری ۸۰ میلیون نفر در سراسر جهان از سکته‌مغزی جان سالم به در بردند؛

ولی بسیاری از این افراد با چالش‌های اساسی از قبیل ناتوانی جسمی، مشکلات ارتباطی، ‌

تغییر در نحوه تفکر و احساسات، از دست دادن شغل و درآمد و روابط اجتماعی روبرو هستند.

به گزارش  پایگاه اطلاع رسانی توانبخشی ایران، فشار خون، استعمال دخانیات، چاقی و

عدم فعالیت بدنی از جمله مهمترین دلایل سکته‌مغزی محسوب می‌شوند.

نتایج این مطالعه در نشریه European Heart Journal منتشر شده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

کاردرمانی در منزل | کاردرمانی در منزل تهران

,
کاردرمانی در منزل

کاردرمانی در منزل تهران 

کاردرمانی در منزل با هدف کمک به افرادی است که امکان مراجعه به کلینیک را ندارند

یا امکان جابه جایی این افراد مقدور نیست، ارائه می شود.

 

کاردرمانی یکی از علوم توانبخشی است که با تکیه بر متدها و علوم خاص تمرین درمانی‌های خود

در حیطه‌های جسمی ، حرکتی ، حسی و ذهنی – شناختی  توانسته است.

 

کار درمانی ، یکی از شاخه‌های توانبخشی است. در کاردرمانی، فرد از وابستگی‌ها رها می‌شود

و به سمت انجام فعالیت‌های مستقل روزانه سوق داده می‌شود.

 

بعضی اوقات بیماری یا آسیب جدی باعث می شود فرد نیازمند خدمات کاردرمانی

نتواند از خود مراقبت کند و ممکن است در خانه به کمک نیاز داشته باشد.

 

کاردرمانی در منزل چگونه انجام می شود؟

کار درمانی چیست؟

با قطعِ به یقین می‌توان گفت که تمامی ِمتخصصین کاردرمانی دوست دارند شاهد نتیجه کار خود باشند.

ما مشتاقانه عملگری و استقلال شخصی به قصد دستیابی به اهداف فردی در محیط را تشویق کنیم.

این کار را از طریق برنامه‌های خانگی کاردرمانی انجام می‌دهیم که طی آن خانواده‌ها، والدین و معلمان را ترغیب می‌کنیم تا درگیر اهداف کودک شوند.

بدین ترتیب آنها می‌توانند در خانه، کلاس درس و جامعه مهارت‌هایی کسب کنند.

من می‌خواهم دراینجا فعالیت‌هایی را گردآوری کنم که کاردرمانگران بتوانند آن را به برنامه‌های خانگیِ کسب مهارت اضافه کنند.

به دلیل تغییراتِ شرایط فعلی بهداشت عمومی، می‌توانید از این موارد به عنوان بخشی از توصیه‌های کاردرمانگر در جلسات کار درمانی از راه دور (تله تراپی)،

یا در برنامه‌های خانگی استفاده کنید. وضعیت شما هرچه باشد

، در اینجا فعالیت‌هایی توصیه شده است که باعث بهبود جنب و جوش،
یادگیری از طریق بازی و کمک به دور نگه داشتن بچه‌ها از تلویزیون و موبایل و غیره می‌شود.

 

برنامه‌های  کاردرمانی در منزل با هدف جنب و جوش

کاردرمانی آنلاین چیست؟

بسیاری از ما این روزها با عدم قطعیت‌های مشکلات کروناویروس و احتمال سرکار نرفتن و در خانه ماندن دست و پنجه نرم می‌کنیم.

کاردرمانگرهای مستقر در مدارس ممکن است این روزها کار نکنند

زیرا احتمالا دانش آموزان را به خانه می فرستند تا از همانجا درس بخوانند.

برای کودکانی که به نوعی در خانه گیر افتاده اند ممکن است نیاز به ارسال برنامه‌های فعالیت در منزل باشد.

سایر درمانگران با سیستم‌های فناوری موجودی که در دسترس است کار می‌کنند و می‌توانند از راه دور و یا از طریق تله تراپی با کودکان کار کنند.

در هر یک از این موارد، نیاز به فعالیت‌های توصیه شده توسط درمانگر وجود دارد و به اقلامی احتیاج دارند که احتمالاً در بیشترِ خانه‌ها پیدا می شود.

از این فعالیت‌ها برای تشویق کودکان به بازی و جنب و جوش استفاده کنید.
بازی کردن به صورت خانوادگی را تشویق کنید. این فعالیت‌ها مزایای درمانی دارند، اما برای زمان‌های دورهمی خانوادگی نیز فوق العاده هستند.

توصیه‌های کاردرمانی در منزل

این فعالیت‌های حرکتی ماهانه از بسیاری از وسایلی که درگوشه و کنار خانه یافت می‌شود استفاده می‌کنند.

در اینجا فعالیت‌های حرکتی ظریف و هماهنگ کننده با استفاده از یک دسته کارتِ بازی ساده انجام می‌شود.

اینها حرکت، مهارت و فعالیت‌های تقویت کننده ای هستند که با استفاده از  منگوله‌های کاموایی انجام می‌شود
(یا توپ‌های پنبه‌های هم برای این کار بسیار خوب هستند).

اینها فعالیتهایی است که برای ترغیب هماهنگی، مهارت‌های دیداری-حرکتی، ادراک و مهارت با گیره‌های کاغذی انجام می‌شود.

اینها فعالیتهای رژیم حسی برای انجام در حیاط خلوت است.

۳۱  راه برای یادگیری از طریق جنب و جوش و بازی. این راهکارها برای یادگیری در خانه یا آموزش در منزل فوق العاده هستند.

خمیرِ بازی ابزاری قدرتمند است که می‌تواند به برنامه‌های درمانی منزل اضافه شود!

اینجا لیست بزرگی از فعالیت هایی وجود دارد که با استفاده از خمیرِ بازی انجام می‌شود.

برای تشویق مهارت حرکتی درشت، تقویت عضلات مرکزی و کار سنگین برای نیازهای حسی،

این فعالیت‌های تفریحی خانگی را امتحان کنید. آنها در خانه هم بکار می‌آیند!

آیا به دنبال برنامه‌های خانگی و فعالیت‌های کاردرمانی در منزل هستید؟

این منابع سرشار از ایده هستند:

فعالیت‌های حرکتی ظریف

فعالیت‌های دیداری-حرکتی

ایده‌های بازی در خانه

آشپزی با کودکان

بازی‌های حسی

فعالیتهای عملکردیِ اجرایی

فعالیت‌های نوشتاری

فعالیت‌های سنگین آرام کننده

درمان‌های فراگیر در منزل – مداخلات کاردرمانی را با یادگیری در خانه با استفاده از این فعالیت‌های مبتنی بر حرکت،
هدف گرا که می‌تواند در یادگیری، ریاضیات، خواندن و غیره بکارگرفته شود ترکیب می‌کند.

 

کاردرمانی در منزل

… بازی!

 

بسیاری اوقات بازیهایی در خانه وجود دارد که مدت‌هاست کسی سراغ آنها نرفته است.

بازی‌های خانوادگی مانند آنچه در پستِ زیر آمده می‌تواند مهارت‌های مهمی را شکل دهد که شاید در درمان نیز مورد توجه قرار گیرد.

از اوقات سپری شده در خانه برای بازی کردن و همزمان کار کردن روی اهداف درمانی استفاده کنید.

در اینجا چند بازی پیشنهادی ارائه شده است:

این بازی‌های مربوط به بهبود استراتژی و برنامه ریزی، سرگرم کننده هستند و برای مغز بهترند.

اینها بازی‌های بیشتری برای بهبود مهارت‌های عملکرد اجرایی هستند.

بازی‌هایی که مهارت بدست گرفتن مداد را بهبود می‌بخشند سبب شکل گیری مهارت‌های حرکتی ظریف می‌شوند،

اما به نظر نمی رسد مثل “کار” باشند. آیا هیچ یک از این بازی‌های حرکتی ظریف را در کمد بازی خود دارید؟

بازی‌های ردیابی چشمی روش‌های سرگرم کننده ای برای کار کردن روی مهارت پردازش بینایی هستند… ردیابی چشمی!

این مهارت برای توجه بصری، خواندن، نوشتن و بسیاری موارد دیگر مورد نیاز است.

گنجه بازی را ببندید و از اقلامی که در گوشه و کنار خانه دارید برای ساخت مهارت‌های بازی با ریاضی استفاده کنید.

در حقیقت، حین انجام بازی‌های کاغذی یا تخته ای، یادگیری زیادی رخ می‌دهد. در اینجا نحوه یادگیری از بازی‌هایی که قبلاً در اختیار داشتید آورده شده است.

 

این بازی‌ها و اسباب بازی‌ها برای مهارت سازی در کسانی است که تمایل به نوشتن ندارند.

به منظور افزایش دقت و قدرت استفاده از دست، با استفاده از این بازی‌ها و اسباب بازی‌ها پایداری و ثبات مچ دست را بهبود دهید.

آیا به دنبال راه‌های بیشتری برای مشغول نگه داشتن بچه‌ها در خانه در حین کار روی توسعه مهارت‌ها هستید؟

از طریق نوار ِجستجوی بالای صفحه مطالب مد نظر خود را جستجو کنید!

 

 

۱۰ تمرین کار درمانی برای تقویت دست‌

 

یکی دیگر از اهداف کاردرمانی در منزل تسریع در ارائه خدمات و روند درمان است.

 

کاردرمانی

کاردرمانی در منزل / کاردرمانی سالمندان

 

کاردرمانی یکی از بهترین روش‌های درمان اختلالات حرکتی ، جسمی و روانی است.

 

هدف کاردرمانی حفظ استقلال فرد و توانبخشی و بازتوانی فرد نیازمند خدمات کاردرمانی است.

 

متخصصین کاردرمانی می توانند به افراد نیازمند خدمات کمک کنند

تا ضمن بهبودی بر چالش هایی که ممکن است در زندگی روزمره با آنها مواجه می شوند ، غلبه کنند.

 

یکی دیگر از مزایای کاردرمانی منزل این است که اعضای خانواده و مراقبان

می توانند با آسودگی بیشتری در دسترس باشند و مشارکت بیشتری در روند درمان و بهبودی داشته باشند.

 

اهداف کاردرمانی در منزل چه میتواند باشد :

 

  • بهبود توانایی های فرد
  • جلوگیری از ناتوانی
  • افزایش استقلال و کاهش وابستگی فرد
  • صرفه جویی در وقت و هزینه های درمانی
  • کاهش عوارش اختلال و بیماری

 

متخصص کاردرمانی ، ابزارهایی را برای بهینه سازی محیط خانه نسبت

به توانایی های فرد نیازمند خدمات و ارتقاء مشارکت کامل در فعالیت های زندگی روزمره ارائه می دهد.

 

بهینه سازی منزل با  هدف پشتیبانی از عملکرد فعالیت های روزانه و موردنیاز ، ایمنی و بهزیستی ، ارائه می شود.

فرآیند اصلاح و بهینه سازی منزل شامل: ارزیابی نیازها ، شناسایی و اجرای راه حل ها ، آموزش و ارزیابی نتایج حاصل از اصلاح منزل است.

 

نتایج این فرایند ممکن است موجب توصیه هایی برای تغییرات و تنظیمات

در محیط خانه از طریق استفاده از فناوری های تخصصی ، سفارشی و … باشد.

 

 

کاردرمانی در منزل تهران به صورت تخصصی

 

 

مزایای کاردرمانی در خانه چیست :

 

  • ارتقا ایمنی در منزل
  • کاهش خطر سقوط
  • حفظ توانمندی ها
  • افزایش توانایی ها
  • بهبود عملکرد

 

اختلالات و بیماری هایی که نیاز به خدمات کاردرمانی در منزل دارند:

 

  • سکته مغزی
  • اختلالات ذهنی
  • اوتیسم
  • MS
  • ضایعات نخاعی
  • اختلالات یادگیری
  • مشکلات ارتوپدی
  • عصبی-عضلانی
  • فلج مغزی
  • تاخیر رشدی
  • سکته مغزی
  • پارکینسون

 

برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره های لازم درباره این خدمت کلینیک کاردرمانی ونک

با ما تماس بگیرید.

 

متخصصان کاردرمانی کلینیک ونک ، تجارب و خدمات ویژه ی در زمینه کاردرمانی در منزل دارند.

 

کلینیک گفتاردرمانی و کاردرمانی ونک با بهرمندی از متخصصین حرفه ای

و کارآزموده در زمینه توانبخشی کودکان و بزرگسالان دارای اختلال گفتاری

و حرکتی با سابقه درخشان در امر درمان و توانبخشی بیماران

با استفاده از جدیدترین متد درمانی و تجهیزات دستگاهی روز دنیا

آماده خدمت رسانی به بیماران و خانواده های آن ها است.

کاردرمانی در منزل توسط خانم و آقا

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 5]