نوشته‌ها

ویدئوفلوروسکوپی راهی برای تشخیص اختلال بلع

برای تعیین ماهیت و میزان و تشخیص اختلال بلع دهانی حلقی

شایع‌ترین ابزار ارزیابی بکارگیری ویدئوفلوروسکوپی “Videofluoroscopic Swallow Study” یا VFSS  است.

مطالعاتی که از فلوروسکوپی با فرمت ویدئویی یا دیجیتال استفاده می‌کنند

امکان تحلیل دقیق فرایند بلع دهانی حلقی را می‌دهند.

VFSS اتیولوژی اختلال بلع را تشخیص نمی‌دهد، بلکه جزئیات بدعملکردی بلع دهانی حلقی را تعیین کرده

و در خصوص تصمیم‌گیری در رابطه با رویکردهای رفتاری بلع درمانی بر پایه آن یافته‌ها کمک می‌کند.

 

موارد کاربرد ویدئوفلوروسکوپی

 

برای شناسایی آناتومی و فیزیولوژی طبیعی و غیر طبیعی بلع.

برای ارزیابی یکپارچگی مراقبت از راه هوایی قبل، حین و پس از بلع.

برای ارزیابی اثر وضعیت‌ها، مانورها و تغیرات لقمه و افزایش حس در اصلاح سلامت و اثر بخشی بلع.

برای ارائه توصیه‌هایی در رابطه با ارائه مطلوب تغذیه و هیدراسیون (به طور مثال دهانی در مقابل غیر دهانی)

برای ارائه تکنیک‌های درمانی مناسب برای اختلالات دهانی، حلقی / یا حنجره‌ای.

برای گرفتن اطلاعات به منظور همکاری و آموزش دیگر اعضاء تیم، منابع ارجاع، مراقبان،

و بیماران در خصوص توصیه برای سلامت و اثر بخشی بلع مطلوب.

 

موارد عدم کاربرد ویدئوفلوروسکوپی

 

بیماران بی‌ثبات، لتارژیک، غیرهوشیار، بی‌تاب و مواردی که همکاری ندارند.

در مواردی که اطلاعات گرفته شده از معاینه غیرمحتمل است وضعیت درمانی را تغییر دهد از قبیل بیماریهای مزمن یا موارد پایان زندگی.

بیمار نمی‌تواند به طور مناسب در وضعیت قرار بگیرد.

اندازه بیمار به گونه‌ای است که مانع از تصویر برداری مناسب می‌شود یا از محدوده وسیله فراتر می‌رود.

حساسیت به باریم اگرچه بسیار نادر است

 

بیماری‌هایی که سبب اختلال بلع می‌شود

 

 

محدودیت‌های ویدئوفلوروسکوپی

 

محدودیت‌های زمانی به علت مواجهه با پرتو

از آنجا که روش نمونه‌ای از عملکرد بلع است، کاملاًَ بازنمایی کننده عملکرد وعده غذایی نیست.

موارد تباین از قبیل باریوم چسبندگی را افزایش داده و ترکیب غذای مایع و جامد را تغییر می‌دهد و غذاهای طبیعی نیستند.

این می‌تواند منجر به ناهماهنگی بین نتایج VFSS و وعده های واقعی شود.

توانایی محدود برای ارزیابی تأثیر خستگی بر بلع، مگر آنکه به طور تخصصی ارزیابی شود.

باریوم یک لقمه غذای غیر طبیعی است که پتانسیل عدم پذیرش را دارد.

بلع

 

پروتکل VFSS

ابتدا اندیکاسیون‌های اجرای روش مرور می‌شود. زمانی که تصمیم گرفته شد که روش اجرا شود،

اطلاعات لازم به بیمار و خانواده وی در خصوص روش VFSS ، سلامت و علت معاینه توضیح داده می‌شود.

آنها تشویق می‌شوند تا سئوال بپرسند و به دنبال شفافیت بیشتر باشند.

مرحله بعد بررسی روش مناسب برای انتقال به بخش رادیولوژی و تعیین بهترین وضعیت بیمار برای معاینه است.

صندلی تصویر برداری ویدئویی به طور اولیه استفاده می شود. ولی، برخی مواقع اگر برای بیمار ضرری نداشته باشد

و قابل پذیرش باشد معاینه بیمار در وضعیت ایستاده به صورت سریع تر انجام می‌شود.

وضعیت ایستاده در برخی شرایط پزشکی برای بیمار منع می شود.

از قبیل فشار خون پایین، سکته حاد، آسیب طناب نخاعی یا دیگر محدودیت‌های اسکلتی.

بیمار همچنین می‌تواند به صورت دراز کشیده از پهلو یا در وضعیتی که بازنمایی کننده وضعیت خوردن است قرار بگیرد.

هر زمان که ممکن باشد بیمار به صورت قائم می‌نشیند. همه معاینه ها با بیمار در نمای جانبی شروع می‌شود

جایی که آسپیراسیون به بهترین شکل کشف می‌شود و با

ارزیابی نمای قدامی-خلفی به منظور ارزیابی قرینگی بلع و عملکرد تا صوتی تمام می شود.

با استفاده از فلوروسکوپی می‌توان، ساختارهای آناتومیکی و شاخص‌ها را در حالت استراحت و بدون استفاده از تباین مشاهده کرد.

یک ماده رادیو اکتیو (معمولاً باریوم) با مایعات و غذاها با غلظت‌های متفاوت

و مقادیر کم تا زیاد و چسبندگی های رقیق تا غلیظ مخلوط می شود.

یک پروتکل معمول از مایعات رقیق، غلیظ (نکتار)، پوره، مواد جامد (کیک با آرد گندم، کلوچه) استفاده می‌کند.

 

معاینه مری در صلاحیت رادیولوژیست قرار دارد.

 

سه دقیقه زمان یا کمتر مورد هدف است و مطالعات اغلب در ۹۰ تا ۱۲۰ ثانیه به اتمام می‌رسند.

به منظور حفظ سلامت مراجع مواجهه با پرتو باید تا حد امکان محدود باشد.

تصاویر رادیوگرافیک حین اجرای روش بر روی صفحه نمایشگر مشاهده می‌شود.

برخی از تصاویر ساکن گرفته می شود و تصاویر به صورت همزمان بر روی نوار ویدئویی

یا به صورت دیجیتالی به منظور تحلیل جزئی تر ضبط می شوند.

اختلالات بلع و نقش گفتار درمانی در درمان آن

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اختلالات بلع و نقش گفتاردرمانی در درمان آن

,

اختلالات بلع یا دیسفاژی شامل مشکلاتی در گرفتن غذا، مکیدن، جویدن و بلعیدن آن است اختلال بلع در مراحل مختلفی از فرآیند بلعیدن غذا می‌تواند رخ بدهد.

 

بلع طبیعی یک مکانیسم پیچیده است، که در طول آن غذایی که در دهان گذاشته می‌شود از لحاظ حجم و غلظت طوری تغییر می‌کند تا بتواند به راحتی از طریق حلق و مری برای مراحل بعدی گوارش وارد معده شود.

 

این فرایند طی مراحل زیر انجام می‌شود که عبارتند از:

 

  • مرحله دهانی : مکیدن، جویدن و انتقال غذا یا مایعات به سمت حلق است.

 

  • مرحله حلقی: شامل آغاز بلع، پایین رفتن غذا از گلو، بسته شدن مسیر هوایی برای پیشگیری از وارد شدن مواد غذایی یا مایعات به مسیر هوایی یا آسپیریشن (aspiration) پیشگیری از خفه شدن است.

 

  • مرحله مروی: شامل حرکات کرمی شکل در روده و ریخته شدن مواد غذایی از مری به معده است.

این مرحله تحت کنترل فرد نیست و به طور غیر ارادی انجام می­شود.

 

 

علائم اختلال بلع معمولاً شامل سرفه‌های مکرر حین غذا خوردن یا بعد از غذا خوردن، احساس گیر کردن غذا در گلو و احساس خفگی، باقی ماندن غذا در حفره دهان، بالا رفتن دمای بدن و احساس گر گرفتگی بعد از غذا خوردن، عفونت‌های مکرر ریه و اجتناب از خوردن برخی مواد خاص مانند گوشت، مغزهای آجیل و…، است.

 

در بعضی از بیماری‌ها فرد به این عارضه دچار می شود و در یکی از مراحل غذا خوردن دچار مشکل می‌شود.

اگر مشکل در ناحیه دهانی و حلقی باشد آسیب شناس گفتار و زبان با ارائه برنامه های آموزشی و تمرین های لازم به فرد کمک می‌کند با مشکلات کمتری غذا بخورد.

 

 

علائم و نشانه‌های اختلالات بلع در کودکان

کودکان دارای اختلالات بلع و تغذیه دارای طیف گسترده‌ای از علایم هستند.

تمام علایم و نشانه‌ها در تمامی کودکان مشاهده نمی‌شود و بسته به نوع مشکل برخی از علایم را نشان می‌دهند.

 

این علایم شامل:

 

  • امتناع از خوردن غذا یا مایعات
  • مشکل در خوردن مواد غذایی با بافت های مختلف
  • طولانی شدن مدت زمان تغذیه
  • مشکل در جویدن مواد غذایی
  • مشکل در مکیدن شیر مادر یا شیشه شیر
  • اوغ زدن یا سرفه کردن هنگام خوردن غذا
  • آبریزش دهانی شدید یا خروج غذا یا مایعات از دهان یا بینی
  • کم بودن وزن کودکان نسبت به همسالان
  • عدم هماهنگی بین تنفس و خوردن (غذا یا مایعات)
  • عفونت‌های تنفسی مکرر

 

در صورت مشاهده علایم فوق، این کودک باید فوری به آسیب شناس گفتار و زبان (گفتاردرمانگر) ارجاع داده شود.

کودک باید مورد ارزیابی عملکرد بلع و تغذیه قرار گرفته و در صورت لزوم با توجه به نتایج ارزیابی های انجام شده اقدامات لازم برای درمان مشکلات بلع و تغذیه وی صورت پذیرد.

 

 

بلع طبیعی و کنترل عصبی- عضلانی عملکرد بلع

 

مناطق اطراف شیار سیلوین به صورت یک مرکز مستقل در عمل بلع دخالت دارند. همچنین تعداد زیادی از نورونهای ساقه مغز مسئول کنترل بلع هستند. این نرونها عمدتاً در بخش پشتی و قسمت جانبی هسته‌های تراکتوس سولیتاریوس واقعند و در قسمت شکمی نیز بوسیله هسته‌های آمبیگوس محاط می‌شوند.

 

مراکز بلع در دو طرف ساقه مغز قرار دارند و با تشکیلات مشبک در ارتباطند. دو ناحیه مذکور دارای ارتباطات بسیار گسترده ای هستند و همین امر باعث می‌شود هر یک از آنها بتوانند به تنهایی هماهنگی لازم طی مرحله حلقی و مروی را بوجود آورند.

 

از ۱۲ جفت اعصاب مغزی ۴جفت آنها یعنی زوج‌های ۵ ،۷ ، ۹ و۱۰ تامین کننده حس عمومی و اطلاعات مربوط به مزه ، حرارت و قوام ماده غذایی هستند و پنج زوج اعصاب ۱۰، ۹، ۷، ۵ و ۱۲  مسئول انجام مراحل دهانی و حلقی بلع هستند.

ساختارهای درگیر دربلع طبیعی:

 حفره دهان شامل: لبها، مندیبل، ماکزیلا،
کف دهان، گونه ها، سختکام، دندانها، کمان‌های حلقی قدامی و خلفی،

حفره قدامی(فضای بین مندیبل و ماکزیلا و گونه‌ها)،

حفره خلفی(فضای بین مندیبل و ماکزیلا و عضلات لب)

 

 

علائم دیسفاژی یا اختلال بلع:

  • ناتوانی در بلعیدن مواد غذایی و حتی بزاق دهان خودشان(شایع‌ترین علامت)
  • سرفه کردن در هنگام خوردن و نوشیدن یا بلافاصله بعد از آن
  • ضعیف شدن صدای فرد در حین خوردن یا اندکی پس از آن وجود صدایی وزوز مانند در مسیر تنفسی در حین دم و بازدم
  • ابتلای بیمار به عفونت سیستم تنفسی(پنومنی) به دلیل آسپیراسیون مکرر
  • ورود مواد غذایی به مسیر هوایی (آسپیراسیون)
  • کاهش وزن و ایجاد علائم سوء تغذیه به علت کم خوری‌های بیش از حد
  • بالا رفتن درجه حرارت بدن از۱ـ۳۰ دقیقه پس از غذا خوردن

 

بطور کلی علائم اختلال بلع در بیماران مبتلا به سکته های مغزی از نوع آمبولیک و بیماران سرطانی پیشرونده است وبا گذشت زمان باعث بروز ناتوانی بیشتری خواهد شد. بیماران مبتلا به این اختلال از به هم خوردن روند طبیعی زندگی شان و ایجاد ناراحتی در تغذیه دچار نابسامانی های جسمی و روحی می شوند.

سبب شناسی:

علل فیزیولوژیکی پزشکی که ممکن است منجر به دیسفاژی گردد عبارتند از:

 

  • اختلالات عصب شناختی و ضربه مانند :

عفونت مغز و ساقه مغز ، پارکینسون، M.S، فلج اطفال، دمانس و فلج مغزی ، سکته مغزی و ……

  • ضایعات ساختاری مانند: وب مادرزادی ، نئو پلاسما، تیرومگالی و ….
  • بیماری‌های بافت تماسی مانند: دیستروفی ماهیچه، پلی میوزیس
  • اثرات جانبی مانند اثرات ناشی از جراحی، داروها و فیبروز ناشی از رادیولوژی، سوختگی‌ها
  • ناهنجاری‌های مادرزادی یا آناتومیکی مانند: شکاف کام و لب، ناهنجاری‌های زبان، شکاف حنجره

 

ارزیابی:

ارزیابی شامل تاریخچه گیری و معاینات فیزیکی است.

 

پس از ثبت مشخصات بیمار و اطلاع از بیماری و اختلالات اساسی بیمار، اطلاعاتی در زمینه:

  • علائم دیسفاژی و زمان شروع آنها، مثلاً وجود درد در حین بلع،

  • وجود آسپیراسیون،

  • وضعیت سرفه و گلو صاف کردن بیمار ،

  • کیفیت آواسازی بیمار ،

  • مدت زمان لازم برای بلع حلقی ،

  • وضعیت جویدن ،

  • نوع ماده غذایی مصرفی بیمار ،

  • قدرت رفلکس Gag ،

  • تغییرات وزن بیمار،

  • داروهای مصرفی را می‌توان کسب کرد.

در ارزیابی بیمار همچنین می بایست وضعیت فیزیکی بیمار مانند کنترل تنه ،سر و گردن و معاینه اعصاب مغزی و دامنه حرکات و قدرت و عملکرد عضلات دخیل و رفلکس‌های دهانی، معاینه و بررسی شود.

 

همینطور وضعیت لثه و دندان‌های بیمار و بهداشت دهان را نباید از نظر دور داشت.

بررسی وجود یا عدم وجود آسپیراسیون شاید مهم‌ترین و حیاتی‌ترین کار در ارزیابی بیماران مبتلا به دیسفاژی باشد.

 

یکی از دقیق‌ترین روش‌ها برای  بررسی این وضعیت انجام عمل بلع باریوم در اتاق رادیولوژی، معاینه از طریق فلوروسکوپی است.

روش‌های دیگری مانند مانومتری کامپیوتری، الکترومیوگرافی و آندوسکوپی با فیبر نوری نیز در ازریابی کفایت اسفنکتر ولوفارینجیال ، مشاهده مستقیم هماهنگی عضلات حلق، ارزیابی عملکرد حنجره طی عمل بلع و ارزیابی میزان حساسیت حنجره بسیار مفید است .

در هنگام ارزیابی باید به جنبه‌های روحی – روانی بیمار نیز توجه کرد.

گفتاردرمان آموزش دیده می‌تواند یک ارزیابی از تغذیه و بلع انجام دهد و زمینه درمان مناسب را فراهم کند.

 

نقش آسیب‌شناس گفتار و زبان در ارزیابی دیسفاژی:

۱٫ گرفتن یک تاریخچه دقیق از وضعیت‌های پزشکی و علائم اختلال
۲٫ مشاهده توانایی و حرکت عضلات مرتبط با بلع
۳٫   مشاهده وضعیت، رفتار و حرکات دهان در حین خوردن و آشامیدن
۴٫  ارزیابی بلع به کمک تست‌های اختصاصی

اختلال بلع و نکاتی که باید بدانید| علائم اختلال بلع

درمان:

 

از آنجایی که  اختلال بلع  تقریباَ تمامی ابعاد سلامتی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد بنابراین تیم درمانی شامل پزشک عمومی، متخصص گوش، حلق و بینی، آسیب‌شناس گفتار و زبان، متخصص گوارش، متخصص مغز و اعصاب، رادیولوژیست، متخصص تغذیه، روانپزشک ، متخصص ریه و سیستم تنفس، دندانپزشک و جراح عمومی است.

درمان اولیه  اختلال بلع و تغذیه‌ای، بررسی علل پایه‌ای اختلال است . بسته به علت ممکن است درمان دارویی یا جراحی باشد. همراه با درمان دارویی یا جراحی ، رویکردها و مشاوره‌های آسیب شناس گفتار و زبان هم می‌تواند در درمان دیسفاژی موثر واقع شود.

رویکردهای درمانی:

بسته به نوع اختلال عملکردی شامل :

  • تغییرات رژیم غذایی: به عواملی چون حجم ماده غذایی، شیوه تغذیه، و … بستگی دارد.
  • تکنیک‌های جبرانی بلع شامل: تغییر وضعیت بیمار، روش های پیشرفت آگاهی حسی بیمار ، تغییر اندازه لقمه غذا و سرعت ارائه آن به بیمار، تغییر چگالی و سفتی ماده غذایی ، استفاده از پروتزهای داخل دهانی
  • درمان بلع به صورت غیر مستقیم: این شیوه به بیمار تمریناتی را جهت تقویت ماهیچه های آسیب دیده یا ضعیف شده آموزش می دهد.
  • درمان بلع به صورت مستقیم: این شیوه تمریناتی را برای عملکرد صحیح حین بلع به بیمار آموزش می دهد.

بهترین تکنیک در درمان اختلالات بلع حذف آسپیراسیون تاحد امکان و جلوگیری از باقیماندن غذا در مسیر دهان و حلق است.

درمان بلع در نوزادان وکودکان:

بر اساس علت ، علائم ونوع مشکل بلع تغییر می کند که می تواند شامل :

  1. تمریناتی برای تقویت ، حساسیت و هماهنگی ماهیچه های مرتبط با تغذیه و بلع.

  2. توصیه هایی جهت غذاها، وسایل خاص یا تکنیکهایی برای بهبود تغذیه و بلع.

  3. تغذیه نوزاد از طریقG.T و N.G.T همراه با Manipulation و تحریک داخل دهان با استفاده از کیسه های یخ

  4. تحریک نواحی داخل دهان مثل: زبان( رأس زبان – قاعده زبان) ، توده های لنفاوی موجود در قاعده زبان ، سخت کام ، نرم کام، حلق دهانی

اختلال بلع

تکنیک‌های تغذیه‌ای خاص برای نوزادان شکاف کام و لب:

  • استفاده از سرشیشه های با شیار متقاطع

  • مکیدن سر شیشه نرم برای کمک به جریان شیر

  • استفاده از شیر دوش برای دادن شیر با کمک شیشه

روش‌های درمان مستقیم و غیر مستقیم اختلال بلع:

تمریناتی جهت افزایش دامنه حرکت و کنترل لقمه غذا: تمرینات حرکتی جهت بهبود میزان حرکات لب‌ها ، چانه، زبان، حنجره و تارهای صوتی.

 

روش تلفیقی حسی- حرکتی:

 

مجموعه تکنیکهایی که در این بخش ارائه می شوند، در واقع برای سرعت بخشیدن به شروع مرحله حلقی بلع، طراحی شده اند و باعث می‌شوند قبل از اینکه بیمار برای شروع این مرحله تلاش کند، ورودی‌های حسی افزایش یافته و مرحله حلقی بلع آغاز شود.

این تکنیک‌ها عبارتند از:

 

۱٫ تکنیک‌های تماس و لمس مهاری:

 

  • تماس یا فشار ثابت: لمس حرکتی بصورت ثابت است .
  • Slow strocking: لمس حرکتی بصورت ریتمیک است.

 

  ۲  . تکنیک‌های تسهیل جلدی:

 

  • Tapping : ضربه بوسیله سر انگشتان روی عضله یا تاندون به تعداد ۳ – ۵ بار
  • Stretch pressure : فشار برروی عضله به همراه کشش
  • hypoactive reflex  در افراد head injury تحریک قوس کامی حلقی و کامی زبانی با استفاده از pressure touch
  • gag reflex
  • hypoactive reflex با استفاده از روش toung walking

در اختلالات بلع استفاده از غذاهای سرد باعث افزایش حساسیت قوس حلقی می‌شود.

 

در موارد ایجاد بلع پر سروصدا ice pack را به مدت ۵ دقیقه روی حنجره قرار داده و سپس انگشتان اشاره و شست را روی دو طرف حنجره به طرف جلو و عقب حرکت می‌دهیم، تون عضلانی کاهش می‌یابد.

 

مانورهای عمل بلع:

 

در بیماران فاقد کنترل سر درمان با روش‌های تقویت گروه‌های عضلانی آنتاگونیست و تصحیح تعادل آغاز می‌شود.

بهترین وضعیت برای آموزش غذا خوردن وضعیت نشسته است. درصورت ناتوانی بیمار در نشستن، از بالش استفاده می‌شود.

برای درمان می‌توان از تکنیک‌های PNF –MFT ، تحریکات فارادیک، گالوانیک و تحریکات حسی استفاده کرد.

 

 

گفتاردرمانی و اختلال بلع

تحریکات لازم برای بالا بردن نرمکام بصورت زیر انجام می‌شود:

 

  • بیمار دهانش را باز کرده “ آه“ می گوید درمانگر زبان کوچک یا چینهای کامی دو طرف را با یک آبسلانگ لمس می کند. با این تحریک یک انقباض بازتابی رخ می‌دهد.

سپس بیمار تا حد ممکن تولید “ اه “ را تکرار می کند. همانطور که قسمت عمده پاسخ شکل می‌گیرد، درمانگر به تحریک منطقه از طریق لمس تا حد لازم ادامه می‌دهد.

تحریک بازتاب gag به این دلیل مفید  است که انجام این تحریک، همزمان با بالا آمدن نرم‌کام، عضلات حلقی نیز به حرکت واداشته می‌شوند وبه دنبال آن بلع غیر ارادی صورت می‌گیرد.

 

  • تسهیل توانایی بالا بردن ۳/۱ خلفی زبان جهت انجام بلع:

اولین روش می‌توان از فشار انگشت سبابه به طرف پایین و عقب در ۳/۱ قدامی زبان استفاده کرد.  این امر سبب بالا رفتن ۳/۱ خلفی و بسته شدن قسمت خلفی دهان می‌شود.

دومین روش فشاری است که در نیمه قدامی از پهلو به طرف پایین زبان وارد می‌شود.

این امر سبب انقباض عضلات کوچک زبان شده و زبان تحریک شده و برای پذیرفتن شکل‌های لازم برای تهیه گلوله‌های غذایی آماده می‌شود.

سومین روش با استفاده از انگشت میانی در زیر کناره‌های طرفی زبان و در یک راستای مورب ، موجب بالا آمدن کناره های طرفی زبان می‌شود که بخش مهمی از مراحل بلع است.

 

  • برای انجام عمل بلع می‌توان فشار آوردن به قاعده زبان و ضربه زدن به زیر فک، را استفاده کرد.
  • استفاده از ویبراتور در زیر چانه وBase زبان ، مفید است.
  • ماساژ دورانی ۳/۱ خلف زبان(تحریک حس سطحی وحس عمقی)

 

درمان اختلالات بلع به وسیله تحریک الکتریکی:

تحریک الکتریکی ممکن است هم به صورت مستقیم روی ساختارهای دهانی و هم ازطریق پوست روی ماهیچه‌های حلق انجام گیرد که هدف آن تحریک و بازتوانی مسیرهای عصبی– ماهیچه ای مختل شده است.
پروتز وسیله ای است که امواج الکتریکی را برای ایجاد عملکردهای حسی یا حرکتی به سیستم عصبی منتقل می‌کند.

 

در طی چهار دهه اخیر پروتزهایی عصبی برای طیف گسترده ای از کارکردها ایجاد شده‌اند مثل پروتز کاشت حلزون و پروتز محرکات درمان مثانه .

 

 

در درمان اختلالات بلع هم تاکید به استفاده از تحریک الکتریکی شده است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

کاردرمانی در پارکینسون

کاردرمانی در پارکینسون شرایط زندگی را تغییر می‌دهد.

اگر  مبتلا به بیماری پارکینسون هستید، یک کاردرمانگر می‌تواند شما را  در دستیابی به اهداف‌تان کمک کند، تا با عملکردی بهتر، زندگی بهتری داشته باشید.

ممکن است شما از توانایی‌تان برای انجام کارهای روزمره ناامید شده، سقوط را تجربه کرده باشید یا شاید برای مدیریت کارهای خانه اعتماد به نفس تان کاهش پیدا کرده باشد ….

شرایط شما هر چه که باشد، این شرایط کاملا واقعی هستند و همه‌ی این‌ها، تجربیات شایعی در بین افراد مبتلا به پارکینسون هستند، درست مانند شما…

 

 کاردرمانگر کمک می‌کند

 

هیچ مداخله‌ای نمی‌تواند به طور قطعی درمان پارکینسون باشد، ممکن است برای بسیاری از افراد ناامید کننده باشد اما …

آنچه که در طول چند سال گذشته فوق‌العاده دلگرم کننده بوده، مدارک جدیدی است که نشان می‌دهد افراد می‌توانند به وسیله مداخلاتی در سبک زندگی، مانند تمرین و ورزش، به طور بالقوه پیشرفت بیماری را کاهش دهند.

 

   مداخلات تاثیر گذار کدامند؟

 

در این تمرینات تمایل بر ترکیب شدت، تکرار و پیچیدگی حرکات است، که  تاثیراتی بر سطح سلولی مغز می‌گذارند، یعنی برای بسیاری از افراد یک پتانسیل را فراهم می‌کند.

پتانسیلی برای رسیدن به حس کنترل برای انجام اعمالی که کیفیت زندگی شما را بهبود می‌بخشند.

 

این که آیا شما در راه رفتن ، چرخیدن  یا حتی توقف حرکات دچار مشکل شده‌اید، یا این که نمی‌توانید با سرعت کافی از تختخواب بلند شوید یا سوار ماشین شوید، شاید پوشیدن لباس یکی از بزرگترین مشکلات  شماست! مخصوصا بستن دکمه ها!

شرایط شما هر چه که باشد، ما افراد زیادی را دیده‌ایم که می‌خواهند از زندگی کردن با این چالش‌های

روزافزون بیرون بروند، ما هم به آنها کمک می‌کنیم…

 

چه زمانی باید برای مشاوره کاردرمانی در بیماری پارکینسون تماس بگیرید ؟

 

اغلب افراد در مراحل پیشرفته پارکینسون به ما مراجعه می‌کنند، وقتی که تحت تاثیر علائم مختلف آن قرار گرفته‌اند، ضمن این که ما می‌توانیم به آنها  کمک کنیم، می‌توانیم در مراحل اولیه‌ی پارکینسون نیز  افراد را پذیرش کنیم.

پس اگر:

 

در انجام فعالیت‌های روزمره‌تان با مشکل مواجه شده‌اید.

در تحرک  و جا به جایی دچار مسائلی شده اید.

تجربه سقوط و افتادن را داشته‌اید یا در معرض آن قرار گرفته‌اید.

مشکلاتی در خانه برای شما ایجاد شده است.

اعتماد به  نفستان در انجام کارهای روزانه یا در محیط اجتماعی کاهش یافته است.

ما می‌خواهیم در بازگرداندن استقلال‌تان به شما کمک کنیم.

یک کاردرمانگر چه کمکی می‌کند؟

کاردرمانگران متخصصانی هستند که سلامتی و رفاه شما را ارتقاء می‌دهند. هدف اصلی کاردرمانی قادر ساختن بیمار برای مشارکت در فعالیت‌های روزمره است.

همچنین توانمند ساختن آنان برای شرکت در کارهایی که می‌خواهند انجام بدهند، به آنها نیاز دارند یا از خود انتظار دارند که بتوانند آنها را انجام بدهند.

در بسیاری از موارد ممکن است برای ایجاد حمایت بیشتر از مشارکت فرد نیاز به تغییر فعالیت‌ها یا محیط باشد.

کاردرمانگران ارزیابی‌ها، مداخلات و توصیه‌هایی را در حیطه‌هایی مانند موارد زیر ارائه می‌دهند:

 

  • جا به جایی و تحرک:

 

که این شامل کمک به افراد با پارکینسون در راه رفتن، اجتناب از صحبت های غیر ضروری در هنگام حرکت، توقف در هنگام صحبت کردن و حفظ تعادل می‌شود.

 

  • کاردرمانگران همچنین به بیماران آموزش می دهند که چگونه بدون حرکات ناگهانی تغییر جهت بدهند و ثبات خود را حفظ کنند.

 

ما همچنین نیاز به وسایل کمکی برای راه رفتن و یا ایجاد اصلاحاتی را در خانه بررسی می‌کنیم.

 

 

  • پیشگیری از سقوط:

به منظور کاهش خطر سقوط، کاردرمانگران توصیه می‌کنند که افراد مبتلا به پارکینسون توجه و تمرکزشان را به طور کامل بر راه رفتن بگذارند و برای حمل اشیا مختلف از وسایل کمکی جایگزین استفاده کنند.

 

  • جا به جایی از وضعیت نشسته به ایستاده:

 

انتقال از وضعیت نشسته به ایستاده از صندلی، لبه‌ی تخت یا توالت ممکن است برای افراد مبتلا به پارکینسون مشکلاتی را ایجاد کند.

کاردرمانگران می‌توانند استراتژی‌هایی مانند استفاده از نشان‌های کلامی مناسب و تجویز تجهیزات کمکی را به کار ببرند.

 

  • تحرک در تختخواب:

 

درمانگران روش‌های حرکتی برای غلت زدن در تخت، تنظیم وضعیت‌های مختلف و چگونگی خروج از تخت را آموزش می‌دهند.

 

  • خوردن و آشامیدن:

 

کاردرمانگران می‌توانند وضعیت صحیح نشستن و روش‌هایی برای کاهش حواس‌پرتی حین خوردن و آشامیدن را آموزش بدهند و همچنین برای به حداقل رساندن مشکلات، در صورت لزوم تجهیزات کمکی را ارایه کنند.

 

  • فعالیت های مراقبت از خود:

 

کاردرمانگران به افراد مبتلا به پارکینسون کمک می‌کنند تا فعالیت‌های مراقبت از خود که ممکن است برای آنها خیلی آهسته و خسته کننده شده باشد، با روال بهتری انجام بدهند.

 

  • مهارت‌های خانه داری:

 

آماده سازی غذا،کارهای خانه و خرید کردن ممکن است به علت از دست دادن هماهنگی حرکتی و تعادل و کاهش توانایی انجام چندین کار به طور همزمان، تحت تاثیر قرار بگیرند.

 

کشف شواهدی دیگر مبنی بر ارتباط پارکینسون و نوعی باکتری روده‌ای

 

  • مدیریت خستگی:

 

افراد مبتلا به پارکینسون معمولا زودتر خسته می‌شوند که این ممکن است به علت تلاش بیش از حد برای حفظ وضعیت تنه و وجود استراتژی‌های ناکارآمد حرکتی باشد.

 

کاردرمانگر: نرگس باقری

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اختلال آفازی و ۶ واقعیت مهم درباره آن

,

اختلال آفازی با توجه به روند رو به رشد افزایش جمعیت سالمندی در کشور و بروز آسیب‌های مغزی، پربسامد می‌شود،  اکثر افراد نام این اختلال ارتباطی را نشنیده‌اند و چیزی درباره آن نمی‌دانند، در این مطلب علاوه بر آشنایی با زبان‌پریشی با واقعیات مهمی درباره آن آشنا می‌شویم.

 

اختلال آفازی یک اختلال اکتسابی زبان است. آفازی به فقدان نسبی یا کامل استفاده از زبان گفته می‌شود و ممکن است به دنبال سکته، ضربه به سر یا دیگر بیماری‌های عصب‌شناختی به وجود آید.

 

در بیشتر افرادی که دچار اختلال آفازی می‌شوند، ضایعه در قسمت‌هایی از نیمکره چپ مغز ایجاد شده است.

 

از جمله عوامل موثر در ایجاد آفازی می‌توان به تنش و استرس بالا، دیابت، کلسترول بالا، فشار خون بالا، مصرف سیگار و مصرف زیاد موادی مانند الکل، چربی و نمک اشاره کرد.

 

گفتاردرمانی می‌کوشد تا توانایی فرد را برای برقراری ارتباط با استفاده از توانایی‌های باقیمانده، بهبود بخشیده و شیوه‌های دیگری را برای برقراری ارتباط بیاموزد تا فرد بتواند تا حد امکان از توانایی‌های زبانی باقیمانده برای جبران مشکلات زبانی استفاده کند.

زبان پریشی

آفازی

 

واقعیت هایی درباره آفازی:

 

  1. آفازی یک اختلال ارتباطی است.

زبان‌پریشی توانایی فرد در صحبت کردن، خواندن، نوشتن  یا درک کلمات  را با مشکل مواجه می‌کند. آنچه که در افراد دارای آفازی ثابت است، مشکلات و محرومیت‌هایی است که افراد مبتلا در برخورد با مشکلات ارتباطی دارند.علایم و نشانه‌های آفازی ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد.

 

  1. تاثیری بر هوش افراد ندارد

اغلب به اشتباه تصور می شود که فرد دارای زبان‌پریشی دارای یک نوع ناتوانی ذهنی است. این تصور اشتباه است.

این افراد،  مشکل هوشی ندارند و هنوز می توانند فکر کنند،  آنان برای بیان افکار و ایده های خود با کلمات دچار مشکل شده و به نوعی با یک اختلال ارتباطی درگیر هستند نه مشکلات هوشی!

 

  1. آفازی ممکن است در هر فردی اتفاق بیفتد

زبان پریشی در هر سنی و برای هر فردی ممکن است رخ دهد، اما بیشتر در بزرگ‌سالان دیده می‌شود. حتی این اختلال در جوانان ۲ ساله هم مشاهده شده است.   آفازی در نتیجه بروز بیماری های مختلف بروز می‌کند  به عنوان مثال، بیشتر افراد دارای آفازی به بیماری پارکینسون یا مولتیپل اسکلروز مبتلا هستند.

 

  1. معمولا به علت آسیب مغزی یا سکته ایجاد می شود

تقریبا یک سوم از سکته مغزی منجر به آفازی می شود.

 

  1. سکته یا آسیب مغزی در هر زمانی روی می‌دهد

از آنجا که سکته یا آسیب مغزی می‌توانند در هر زمان اتفاق بیفتند، لازم است با علائم هشدار دهنده آشنا شویم.

 

  1. هنوز “درمان” قطعی برای آفازی وجود ندارد

در حال حاضر هیچ قرص یا درمان پزشکی وجود ندارد که بتواند اثرات آفازی را درمان کند. در برخی موارد اگر آسیب وارد آمده به بیمار جزئی باشد، اختلال به طور کامل و بدون هیچ درمان خاصی بهبود می‌یابد، اما در بیشتر موارد، آفازی به سرعت و به طور کامل بهبود نمی‌یابد و در حالی که برخی مشکلات بیمار مبتلا به آفازی در یک دوره، بهبودی خود به خودی دارند و برخی از توانایی‌ها به صورت خود به خودی بهبود می‌یابند، اما برخی از ناتوانی‌ها همچنان برای فرد باقی می‌ماند که در این گونه موارد، گفتاردرمانی و توانبخشی می‌تواند مفید باشد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درباره پارکینسون چه می‌دانید؟

پارکینسون چه علایم و مشخصاتی دارد؟

 

 

گفتاردرمانی و کاردرمانی در پارکینسون

 

این بیماری در سال ۱۸۱۷ توسط جیمز پارکینسون بریتانیایی با واژه ” فلج لرزان “( shaking palsy ) توصیف شد.

 

این بیماری در یک تا دو نفر در هر هزار نفر و ۱ درصد از کل جمعیت بالای ۶۰ سال دنیا شیوع دارد.

 

بیماری پارکینسون در مردان شایع‌تر از زنان است و نزدیک به ۷.۵ میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا هستند.

 

هر چه سن بیشتر می‌شود احتمال ابتلاء به بیماری بیشتر است.

 

علت بیماری تخریب سلول‌های سازنده دوپامین در ماده سیاه مغز و کاهش دوپامین و نهایتاً ایجاد علائم اختلال حرکتی که نشانه اصلی بیماری پارکینسون است.

 

علت اصلی تخریب این سلول‌ها مشخص نیست، ولی سموم حشره کش، سموم آفت کش، ماده مخدر MPTP (1-methyl-4-phenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine)، برخی از فلزات مثل منگنز، سرب، ضربات مکرر و سنگین به سر جز علل احتمالی تخریب این سلول‌ها هستند.

 

ویتامین D و نور کافی آفتاب، ترکیبات حاوی کافئین مثل چای و قهوه و غیره جز علل احتمالی کاهش دهنده بروز بیماری پارکینسون است.

 

در بروز پارکینسون در سنین پایین نقش ژنتیک مؤثر است اما اکثر موارد بروز در سن بالا ژنتیک نقش زیادی ندارد.

 

آسیب‌های مغزی را بشناسیم

 

علائم بالینی این بیماری لرزش یا ترمور (رعشه) به شکل لرزش اندام‌ها در حالت استراحت است که معمولاً از اندام‌های یک سمت شروع شده، بدین شکل که حرکات بیمار در حین بلند شدن، چرخیدن و انجام کارهای ظریف کند می‌شود.

 

اختلال در راه رفتن ممکن است باعث زمین خوردن بیمار شود، اختلال حس بویایی و اختلال در خواب جز علائم دیگر بیماری است همچنین فراموشی در ۳۰ درصد بیماران پارکینسون دیده می‌شود.

 

کندی حرکات روده‌ای و یبوست، اختلالات ادراری، اختلالات تعریق، مشکلات روانپزشکی مثل افسردگی و اختلال صحبت کردن و همچنین اختلال بلع به خصوص در مراحل پیشرفته در این بیماری دیده می‌شود.

 

هدف اصلی درمان، کند کردن سیر و پیشرفت بیماری است و هر چه درمان بیمار سریع‌تر شروع شود، می‌تواند در کند کردن سیر پیشرفت بیماری مؤثر باشد.

 

کمبود برنامه توانبخشی قلب در نیمی از کشورها

 

این بیماران محدودیت رژیم غذایی خاصی ندارند اما با توجه به شیوع بالای یبوست در این بیماران توصیه به مصرف غذاهای دارای فیبر زیاد شامل غذاهای گیاهی و میوه‌ها می‌شود.

 

با توجه به احتمال افتادن در این بیماران، به آنها توصیه می‌شود که در حین بلند شدن از جای خود و چرخیدن در حین راه رفتن، آهسته تر حرکت کنند چرا که در صورت حرکات سریع در این موارد احتمال افتادن بیمار زیاد می‌شود.

 

بیماری پارکینسون؛ علائم و پیشگیری و درمان

 

کف خانه این بیماران حتی الامکان با موکت پوشانده و قسمت‌های تیز گوشه‌های اتاق‌ها حتماً پوشانده شود تا در صورت افتادن بیمار آسیب وارده کمتر شود و حتماً داروهای تجویز شده به شکل منظم و سر ساعت استفاده شود چرا که عدم مصرف منظم دارو و یا قطع ناگهانی آن می‌تواند موجب حالت سفتی بر اندام‌ها و حالت کند شدن شدید حرکات و راه رفتن بیمار شود.

 

درمان‌های توانبخشی مانند فیزیوتراپی و کاردرمانی در موارد خشکی اندام‌ها و گفتاردرمانی در موارد اختلال بلع و تکلم کمک کننده است.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

کمبود برنامه توانبخشی قلب در نیمی از کشورها

گروهی از متخصصان کانادایی اظهار داشتند: تنها در نیمی از کشورهای جهان برنامه بازتوانی و توانبخشی قلب اجرا می‌شود.

 

به گزارش ایسنا، هر ساله در جهان بیش از ۲۰ میلیون نفر به بیماری قلبی مبتلا می‌شوند اما به ازای هر ۱۲ بیمار تنها یک مرکز بازتوانی و توانبخشی قلب به منظور پیشگیری از حمله قلبی دیگر وجود دارد.

 

بررسی انجام شده در دانشگاه یورک نشان می‌دهد: مراکز بازتوانی قلب تنها در نیمی از کشورهای جهان در دسترس است.

برنامه‌های موجود تنها قابلیت خدمات‌رسانی به ۱.۶۵ میلیون بیمار را دارد و بیش از ۱۸ میلیون بیمار که به کمک نیاز دارند از دریافت این خدمات محروم هستند.

 

بیماری قلبی عارضه‌ای مزمن است که در مراکز بازتوانی و توانبخشی قلبی بیمارانی که دچار حمله قلبی شده‌اند خدماتی همچون برنامه‌های ورزشی منظم، مدیریت فاکتورهای خطرزا، آموزش و دریافت مشاوره به منظور بهبود کیفیت زندگی دریافت می‌کنند.

 

گفتاردرمانی شیوه‌ای موثر برای درمان اتیسم

 

نتایج مطالعاتی که در گذشته انجام گرفته نشان می‌دهد مراکز بازتوانی قلب، خطرمرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی و احتمال بستری شدن مجدد در بیمارستان را حدود ۲۰ درصد کاهش می‌دهد.

درمان اختلالات بلع و آفازی

توانبخشی

 

یکی از محققان این مطالعه از دانشگاه یورک گفت: تقریبا نیمی از کشورهای جهان فاقد برنامه‌های بازتوانی قلب هستند و بیماران بی دلیل جان خود را از دست می‌دهند.

آفریقا و جنوب شرق آسیا از جمله مناطقی هستند که بیشترین نیاز به وجود این برنامه‌ها در آن‌ها احساس می‌شود.

هند، چین و روسیه نیز از جمله کشورهایی هستند که بیشترین نیاز به وجود برنامه‌های بازتوانی در آن‌ها مشاهده می‌شود.

 

کاردرمانی کودکان چیست؟

 

به گزارش مدیکال اکسپرس، در هر یک از این کشورها وجود میلیون‌ها مرکز بازتوانی قلب نیاز است تا بیمارانی که در حال حاضر سالانه به بیماری‌های قلبی مبتلا می‌شوند و تعداد آنان که رو به افزایش است، خدمات دریافت کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]