نوشته‌ها

تاخیر در رشد کودکان ۳ تا ۵ سال

تاخیر در رشد

شناخت نشانه های تاخیر در رشد می‌تواند به تشخیص به موقع آن کمک کند.

هر کودک با سرعت منحصر به فردی رشد می‌کند و محدوده رشد طبیعی بسیار گسترده است.

کمتر از نیمی از کودکانی که دچار تاخیر در رشد هستند پیش از شروع مدرسه شناسایی می‌شوند.

اگر می‌خواهید از رشد طبیعی کودک خود اطمینان پیدا کنید،

برای شناخت و تشخیص تاخیر در رشد عاطفی، ذهنی و فیزیکی منتظر نمانید.

مداخله زود هنگام بهترین شیوه برای کمک و حتی بهبود عملکرد کودک است.

تاخیر در رشد

رشد گفتار کودک_ فرزندان

 

تاخیر رشد کودک چیست؟

 

انواع مختلفی از تاخیر در رشد کودکان وجود دارد. آنها ممکن است در هر یک از موارد زیر دچار مشکل باشند:

  • زبان و مهارت های کلامی
  • حرکت یا مهارت های حرکتی
  • مهارت های هیجانی و اجتماعی

 

تاخیر در رشد زبان و مهارت های کلامی:

 

زبان و مهارت‌های کلامی شایع ترین نوع تاخیر رشدی هستند.

مهارت‌های کلامی به توانایی بیان کلامی که در برگیرنده شکل گیری و ترکیب کلمات است، اشاره دارد.

زبان یک سیستم گسترده‌تر برای توصیف و دریافت اطلاعات و توانایی درک و فهم دستورات کلامی است.

 

علل شایع:

 

  • در معرض بیش از یک زبان بودن
  • اختلال یادگیری
  • مشکلات شنوایی (ممکن است شنوایی کودکانی که عفونت گوش مکرر دارند، دچار تغییر شود)
  • اتیسم و اختلالات مشابه که بر رشد و تعامل اجتماعی آسیب می‌رسانند.

 

 

نشانه‌های تاخیر رشد زبان و گفتار:

 

 

  • ۳ سالگی: نمی تواند با جملات کوتاه حرف بزند.
  • ۴ سالگی: از جملاتی که با بیشتر از ۳ کلمه ساخته می شود، استفاده نمی کند. از ضمایر “من” و “تو” به شکل نادرست استفاده می کند.
  • ۵ سالگی: در فهم دستورات دو بخشی که حروف اضافه در آنها به کار رفته است، مشکل دارند. نمی تواند اسم و فامیلش را بگوید. از کلمات جمع و یا افعال گذشته به درستی استفاده نمی کند. درباره فعالیت های روزانه اش حرف نمی زند.

 

 

تاخیر در مهارت‌های حرکتی:

 

 

مشکلات حرکتی در کودکان می تواند مربوط به اشکال در مهارت های حرکتی درشت مانند بازی کردن

با توپ و یا مربوط به اشکال در مهارت‌های حرکتی ظریف مانند رنگ کردن باشد.

 

علل محتمل:

 

کودکانی که در موسسات نگهداری می‌شوند، مورد تحریک محیطی قرار نمی‌گیرند یا اتیسم دارند،

ممکن است دچار مشکلی باشند که به آن “اختلال یکپارچگی حسی” گفته می‌شود.

این اختلال چندگانه می‌تواند موجب مشکلات حسی زیر شود:

 

  • اشکال در برنامه ریزی و هماهنگی حرکتی
  • واکنش همراه با ترس نسبت به حرکات ساده یا نیاز شدید به جستجوی درون داد حسی
  • واکنش شدید به لمس، بافت یا درد

 

 

نشانه های هشدار دهنده تاخیر رشد حرکتی:

 

 

  • ۳ سالگی: اغلب زمین می‌افتد یا برای بالا و پایین رفتن از پله های دچار مشکل می‌شود.

نامفهوم صحبت می کند و گفتارش قابل درک نیست. برای کار کردن با اشیا کوچک دچار مشکل می‌شود

نمی تواند بیشتر از ۴ قطعه خانه سازی را روی هم قرار دهد.

 

  • ۴ سالگی: نمی‌تواند توپ را بالای سرش بیندازد. نمی تواند درجا بپرد. نمی تواند سه چرخه سوار شود.

نمی‌تواند مداد رنگی را بین انگشت شست و انگشتانش بگیرد و در نوشتن مشکل دارد.

نمی‌تواند ۴ بلوک خانه سازی را روی هم بچیند

 

  • ۵ سالگی:  نمی‌تواند ۶ تا ۸ قطعه خانه‌سازی را روی هم قرار دهد. به سختی مدادرنگی را در دست می‌گیرد.

به سختی لباس‌هایش را در می‌آورد. نمی‌تواند به خوبی دندان‌هایش را مسواک بزند. نمی‌تواند دستانش را شسته و خشک کند.

 

 

تاخیر رشد مهارت های اجتماعی و هیجانی:

 

این مشکل معمولا قبل از شروع مدرسه خودش را نشان می‌دهد و ممکن است برای

کودک اشکالاتی در تعامل با بزرگسالان و یا همسالان به وجود بیاورد.

 

علل محتمل:

 

  • اهمال و مسامحه مانند سپردن زود هنگام کودک به موسسات نگهداری کودک
  • فرزندپروری غیرموثر
  • دلبستگی ضعیف

 

یکی دیگر از دلایل متداول تاخیر رشد اجتماعی یا هیجانی، “اختلال رشد فراگیر” است که به آن پی دی دی هم گفته می‌شود.

در زیر به گروهی از اختلالات دیگر که می‌توانند منجر به مشکلات ارتباطی خفیف تا شدید شوند، اشاره شده است.

 

  • اتیسم که یک اختلال متداول چندگانه است.
  • سندرم آسپرگر که یک بیماری مشابه اتیسم است.
  • اختلال فروپاشنده کودکی که معمولا در کودکان ۳ تا ۴ سال شایع است.
  • سندرم رت که اغلب شامل عقب ماندگی ذهنی است و بیشتر در دختران شایع است.

 

تاخیر در رشد

رشد گفتار و زبان کودکان ۲ ساله

نشانه‌های هشدار دهنده تاخیر رشد هیجانی و اجتماعی:

 

  • ۳ سالگی:  به کودکان دیگر علاقه نشان نمی‌دهد. در جدا شدن از والدین یا مراقب مشکل شدید دارد. ارتباط چشمی برقرار نمی‌کند.
  • ۴ سالگی:  به سختی و با گریه از والدین جدا می شود. با کودکان دیگر ارتباط برقرار نمی‌کنید و آنها را نادیده می‌گیرد.

به افراد غیر از اعضای خانواده واکنش نشان نمی دهد. وقتی ناراحت یا عصبانی است به اطراف ضربه می‌زند.

در برابر لباس پوشیدن، خوابیدن یا دستشویی رفتن مقاومت می کند.

 

  • ۵ سالگی:  بیشتر اوقات خجالتی، ترسو، غمگین یا پرخاشگر است و هیجاناتش را نشان نمی‌دهد.

به راحتی از والدین جدا نمی‌شود. به بازی‌های خیالی و یا بازی با دیگر کودکان علاقه نشان نمی‌دهد.

 

تاخیر رشد شناختی:

اشکال در مهارت های تفکر و شناختی ممکن است بر اثر نقص ژنتیکی، عوامل محیطی، بیماری‌ها،

تولد زودرس، اختلالات سیستم عصبی، کمبود اکسیژن هنگام تولد و حتی تصادفات ایجاد شود.

 

علل محتمل:

 

  • محیط آموزشی نامناسب و فقیر
  • اهمال و مسامحه والدین و یا سپردن زودهنگام کودک به موسسات نگهداری کودک
  • طیف گسترده اختلالات یادگیری
  • مصرف الکل یا مسمومیت در دوران بارداری
  • وجود یکی از اختلالات رشد فراگیر مانند اتیسم

 

 

نشانه های هشدار دهنده تاخیر رشد شناختی:

 

  • ۳ سالگی:  در جمع دچار مشکل می شود. قادر به فهم دستورالعمل‌های ساده نیست.

در باز‌های “وانمودی” مشارکت نمی‌کند. علاقه زیادی به اسباب بازی نشان نمی‌دهد.

 

  • ۴ سالگی:  به بازی‌های تعاملی علاقه نشان نمی‌دهد. در بازی‌های خیالی مشارکت نمی‌کند. نمی‌تواند با جمع روبه‌رو شود.

 

  • ۵ سالگی:  به آسانی از کوره در می‌رود. نمی‌تواند بیشتر از ۵ دقیقه روی یک فعالیت تمرکز کند./

منبع: انجمن مطالعات کودکان پیش از دبستان

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

بازی‌درمانی چیست؟

بازی‌درمانی و اثرات آن بر کودکان و درمان و بهبود برخی اختلالات امری ثابت شده است.

انسان نیاز به حرکت و جنبش دارد و بازی بخش مهمی از این نیاز است.

هرفرد برای رشد ذهنی و اجتماعی خود نیازمند اندیشه و تفکر است و بازی خمیر مایه ی این تفکرو اندیشه است.

آمادگی جسمی و روحی برای مقابله با مشکلات بخشی از فلسفه ی بازی کودکان است.

بنابراین؛ بازی هرچه گسترده تر؛ پیچیده ترو اجتماعی ترباشد کودک از مصونیت روانی بیشتری برخوردارمی شود.

 

کشف دنیای اطراف بخش دیگری از فلسفه ی بازی است که کودک حس کنجکاوی خود را از این طریق ارضا می‌کند.

بازی تن و روان کودک را واکسینه می‌کند و مسؤولیت اجتماعی و اقتصادی را که در آینده باید به دوش کشد به او می‌آموزد.

کودک با بازی کردن موقعیتی به دست می‌آورد تا اعتقادات؛ احساسات و مشکلات خود را پیدا کند و مهارت‌های زندگی را بیاموزد.

 

بدون تردید بازی بهترین شکل فعالیت طبیعی هر کودک محسوب شود.بازی دنیای کودکان است. بادنیای کودکان بازی نکنید.

بازی مؤثرترین و پرمعنا ترین راه یادگیری کودکان است. بازی یکی از بهترین راه های تربیت فرزند است.

بازی منبع سرشار و غنی آموزشی است.بازی درمانی یکی از روش‌های مؤثر در درمان مشکلات رفتاری و روانی کودکان است.

 

بازی درمانی | بازی درمانی کودکان پرخاشگر

 

به طور کلی بازی نقش مؤثری در رشد کودک دارد و در خلال بازی می‌توان به بسیاری از ویژگی‌ها، مسائل و رشد کودک پی برد.

بازی های کودکان مختلف و نوع ویژگی هایی که از خود ظاهر می‌سازند تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند.

هر چند نوع بازی‌ها در گروه‌های سنی و بچه های گروه سنی مشترکاتی دارد، اما نوع شرکت کودک در بازی اهمیت ویژه دارد.

 

” بازی‌ درمانگر” در واقع از موقعیت بازی برای ایجاد ارتباط با کودک استفاده می‌کند و تلاش می‌کند

به تخلیه هیجانی او و حل و فصل مشکلات او در زندگی عادی اش بپردازد.

 

“بازی‌درمانی” چیست؟

 

این تکنیک  انعکاس رفتار کودک است. باید احساسات کودک را طوری شناسایی کرد و آن را به کودک منتقل کرد

که کودک نسبت به اعمال و رفتار خود آگاه شود.”بازی‌درمانگر” در واقع از موقعیت بازی برای ایجاد

ارتباط با کودک استفاده و تلاش می‌کند به تخلیه هیجانی او و حل و فصل مشکلات او در زندگی عادی اش بپردازد.

 

بازی درمانی به کودکان کمک می کند تا احساسات منفی و رویدادهای ناراحت کننده‌ای را که نتوانسته‌اند با آن‌ها کنار بیایند، درک کنند.

به جای استفاده از روش‌های درمانی رایج بزرگسالان مانند گفت‌و‌گو و توضیح درباره ی چیزی که سبب ناراحتی آن‌ها شده است،

از بازی برای برقراری ارتباط به شیوه ی خود بهره می‌گیرند، بدون آنکه احساس کنند دارند بازجویی یا تهدید می شوند.

 

بازی‌درمانی فعال (Active play therapy)

 

در این روش بازی‌درمانی به کودک تعدادی اسباب بازی محدود داده می‌شود و درمانگر همزمان بازی با کودک

او را به سمت یک سناریو خاص سوق می دهد برای مثال کودکی که برادر یا خواهر تازه متولد شده دارد

و با او دچار مشکلی است بازی مار پله یا فوتبال مناسب او نیست، بهتر است او با کودک خیالی خود بازی کند

و در آن بازی کنش و واکنش های کودک سنجیده می شود.

 

درمان‌گر شروع به محبت بیش از حد به نوزاد خیالی می‌کند تا از این طریق حس حسادت کودک را برانگیخته کند

یا از طریق اولویت دادن به نوزاد در تمامی مراحل بازی سعی می کند رفتار متقابل کودک را با فرزند تازه متولد شده بسنجد.

 

 

بازی‌درمانی غیرفعال (Stimulus situation)

 

 

در این بازی‌درمانی هیچ سناریو از پیش تعیین شده ای نیست. بازی درمانگر با مشخص کردن حیطه محدودی سعی می‌کند

خود را در اختیار کودک قرار داده تا کودک درباره سناریوی این بازی نظر بدهد از این طریق

کودک می‌تواند به تخیل خود جامع عمل بپوشاند و آن را بهبود بدهد.

با توجه به اینکه اسم این روش بازی درمانی غیرفعال است اما کودک و تخیل او حضور فعالی در این سناریو دارند.

حس مفید بودن یکی از مهم ترین احساساتی است که کودک می تواند از بازی درمانگر خود در این وضعیت دریافت کند.

کودک در بازی‌درمانی احساسات خود را بیش از پیش می شناسد احساساتی که خیلی از افراد شاید

تا سنین میانسالی شناخت درستی از آن ها نداشته باشند.

براساس نظر فروید کودک با تکرار به کمال می رسد در روش بازی‌درمانی کودک پیاپی درگیر تکرار احساسات خود است

و با شناخت هریک از آن‌ها و کنترل‌شان در موقعیت‌های مختلف به مهارت‌های مورد نیاز می رسد.

بازی‌درمانی

احساسات و هیجاناتى که در اثر موقعیت بازى‌درمانى در کودک ایجاد مى‌شود

به چهار صورت قابل شناسائى است. یک مشاور یا روان درمانگر باید نسبت به این احساسات توجه کرده،

و بعد از شناسائى نسبت به حمایت و یاورى کودک اقدام کند.

 

کودک مسئولیت احساس خود را برعهده می‌گیرد که اصولا با نهاد اول شخص (من) بیان می‌شود:

مثلا در حین بازی می‌گوید: من دوستت دارم، من ازت متنفر هستم، من می‌خوام بزنمش، من میخوام …

 

کودک مسئولیت احساس خود را بر عهده نمی گیرد که این نوع بیان احساسات در کودکان به ندرت اتفاق می‌افتد

در این روش کودک عروسک خود را وارد به اعتراف به احساسات خود او می کند. برای مثال به عروسک می‌گوید

اعتراف کند که مادر کودک را دوست ندارد و از او متنفر است یا از زبان عروسک می‌گوید که مادرش را دوست ندارد.

 

کودک بصورت مستقیم به فردی که از دنیای واقعی اوست احضار احساس می‌کند مانند:

مامان دوست دارم، بابا دلم برات تنگ شده و …

کودک می تواند احساسات خود را نسبت به وسائل فیزیکی یا فردی تخیلی در ذهنش نسبت دهد

برای مثال با کوبیدن عروسک روی زمین باعث احساس ناراحتی خود را از اسباب بازی نشان دهد.

 

کدام اختلالات با بازی‌درمانی، درمان شوند؟

 

انواع اختلالاتی را که ریشه در احساسات و هیجانات کودک ، سازگاری او با محیط و … دارند، می‌توان با این روش درمان کرد.

افسردگی کودکان ، ترس‌های کودکان ، مشکلات رفتاری که ریشه اضطرابی دارند،  شب ادراری ،

ناخن جویدن ، دروغ گفتن ، پرخاشگری و … را می‌توان با استفاده از بازی‌درمانی حل کرد.

 

برای  درمان کودکان ناسازگار و کسانی که نسبت به حل مسائل مربوط به سازگاری مشکل دارند استفاده می شود.

بازی درمانی در کاردرمانی ذهنی و گفتار درمانی برای درمان و رفع اختلالات زیر استفاده می‌شود:

  • اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی
  • اتیسم
  • اختلال یادگیری

 

بیش فعالی و بازی درمانی

 

کودکان مبتلا به بیش فعالی چالش های خاصی را برای والدین ذاتاً شاد و سرزنده ایجاد می کنند.

به دلیل مشکلات کارکردهای اجرایی، برای آنها پیگیری قوانین و ماندن در یک پروژه از ابتدا تا انتها دشوار است.

 

سبک بازی آنها ممکن است خارج از کنترل باشد. والدین برانگیخته و عصبانی ممکن است بگویند

“اگر درست بازی نکنی، ما هم به هیچ وجه با تو بازی نمی کنیم”.

والدین بایستی به کودک خود اجازه دهند تا آزادانه بازی کنند

وگرنه آنها این پیام را دریافت می‌کنند: “تو نرمال نیستی؛ من نمیخوام باتو بازی کنم”.

 

اصول بازی درمانی

 

اسکلاین در سال ۱۹۸۲ اصول پایه‌ای را برای اجرای روش بازی‌درمانی معرفی می‌کند و معتقد است

بدون رعایت این اصول رابطه و شرایط اولیه برای بازی درمانی ایجاد نخواهد شد.

درمانگر باید به توسعه یک رابطه گرم و دوستانه با کودک بپردازد.

 

بازی درمانی در گفتار درمانی و کاردرمانی

بازی‌درمانی چیست؟

 

 

این رابطه اهمیت شایان توجهی بر مؤثر بودن این روش خواهد شد. شاید درمانگر ناچار شود برای ایجاد

چنین رابطه‌ای ویژگی‌هایی را در موقعیت بازی بپذیرد. همانطور که در شیوه‌های روان درمانی بزرگسالان ایجاد

رابطه مفید بسیار ضروری و در واقع اساس کار است، در بازی درمانی کودکان نیز ایجاد چنین رابطه‌ای گام اول

در شروع درمان است و بدون آن هیچ پیشرفت در کار درمان بوجود نخواهد آمد.

 

درمانگر پذیرش بدون قید و شرط از کودک داشته باشد. به عبارتی کودک بدون در نظر گرفن ویژگی‌های

خوب و بدی که دارد یا کارهای خوب و بدی که دارد مورد پذیرش قرار بگیرد.

عکس این حالت زمانی اتفاق می‌افتد که درمانگر والدین یا اطرافیان به کودک چنین می‌گویند.

چون این کار بد را انجام دادی دیگر دوستت ندارم، گفتن چنین مطالبی به کودک یا ایجاد شرایطی

که چنین پیغامی را به کودک برساند، در کودک احساس پذیرش بدون قید و شرط را خدشه‌دار می‌سازد.

 

کودک لازم است احساس کند او را بدون در نظر گرفتن کارهایش دوست دارند،

او موجود ارزشمندی است و اگر تنبیهی اتفاق می‌افتد کاری که توسط او انجام گرفته زشت بوده و نه شخصیت او.

بر این اساس درمانگر تلاش می‌کند در طول جریان بازی درمانی چنین احساسی را در کودک زنده کند.

 

باید شرایط و موقعیتی حاکی از احساس آزادی برای کودک بوجود بیاید.

بازی درمانگر این کار را با کنار گذاشتن روشهای محدود کننده سخت گیرانه انجام می‌دهد،

تا کودک احساس آزادی کند. این آزادی ، آزادی در عمل و رفتار و همچنین آزادی در احساس را شامل می‌شود.

 

بطوری که بتواند احساست خود را بدون احساس محدودیت ظاهر سازد.

به عنوان یک مثال در یک جلسه بازی درمانی کودک چنین آزادی را احساس می‌کند که

عروسک کوچکی را که نمادی از برادر کوچکتر است، مفصلا کتک بزند.

 

درمانگر حضور فعال و عملکرد سریعی در جریان درمان دارد. بر حسب شرایط و موقعیت‌هایی که پیش می‌آید

رفتارهایی که از کودک سر می‌زند به موقع وارد عمل می‌شود و با مداخله مثلا تفسیر

احساسات و استفاده از رفتارهای جایگزین به کودک کمک می‌کند.

 

درمانگر توانایی‌های کودک را مهم و با اهمیت می‌شمارد و تلاش می‌کند

و در فرصت‌های مناسب از آنها برای حل مشکل استفاده کند.

درمانگر برای این کار باید تلاش زیادی در جهت شناخت کودک و بویژه توانایی‌های او انجام دهد

و زیرکانه از این توانایی‌ها به نفع کودک استفاده کند.

 

به عبارتی به صورت فعالانه‌ای کودک را در جریان درمان شرکت می‌دهد

و با تأکید بر مهارت‌های او ، او را در جریان درمان بطور مسئولانه هدایت می‌کند.در شرایطی که در جریان

بازی درمانی ایجاد می‌شود بیشترین نقش اولیه را کودک ایفا می‌کند. کودک شرایط بازی را می‌سازد

و بازی درمانگر به عنوان هدایت کننده و تفسیر کننده روش‌های او را پیگیری می‌کند.

 

نقش بازی درمانی در اوتیسم

بازی‌درمانی در توانبخشی

 

درمانگر هیچ نوع بازی و شرایطی را برای کودک القا نمی‌کند و کودک را آزاد می‌گذارد تا به بازی بپردازد

و درمانگر آن هوشیارانه بازی او را مورد بررسی قرار می‌دهد و از آن برای درمان کودک استفاده می‌کند.

 

درمانگر تلاش نمی‌کند که فرآیند درمان را سرعت ببخشد. بازی درمانی

به صورت تدریجی ادامه و گسترش می‌یابد تا به نتیجه مورد نظر برسد.

 

در کنار آزادی و اختیار عمل که کودک در جریان بازی دریافت می‌دارد محدودیت‌هایی تنها با هدف نزدیک‌سازی

درمان به دنیای واقعی اعمال می‌شود و توجه کودک را به مسئولیت خود و احساسات خود جلب می‌کند.

 

موقعیت مناسب برای بازی درمانی:

 

بازی درمانی معمولا در کلینیک‌های کاردرمانی، گفتار درمانی و  مشاوره که

مجهز به اتاق بازی کودک هستند، انجام می‌گیرد.در این اتاق‌ها فضای مناسب

و اسباب بازی‌های مناسب برای بازی قرار داده می‌شود.

اما در هر حال بازی درمانی را در هر مکانی که مجهز به یک سری وسایل مورد نیاز

برای بازی باشد که رفتار عمل کودک را محدود نکند، می‌توان انجام داد.

منابع:

سایت رادیوکودک

انجمن پیش دبستانی ایران

سایت شبکه ملی مدارس

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

اجازه ندهید کودک‌تان شما را کتک بزند

,

کتک زدن والدین توسط کودک یکی از رفتارهای ناشایستی است که باید از همان دوران کودکی این رفتار مهار شود.

سیما منادی روانشناس اظهار کرد: برخی کودکان در سن ۲ تا ۴ سالگی در موقعیت هایی که رنجیده، خجالت زده  یا خسته هستند

اقدام به کتک زدن والدین خود می کنند که توصیه می‌شود برای اصلاح این رفتار،

مهارت‌های اجتماعی و الگوهای رفتاری مناسب پیش از ورود به مدرسه به آن ها آموزش داده شود.

وی با اشاره به ارائه راهکارهایی برای مقابله با این نوع رفتار کودک در ادامه تصریح کرد: ترک کودک همراه

با جدیت و بدون پرخاش توسط والدین، اولین راهکار مقابله با این نوع رفتار است

که باید به آرامی به او بگویید تا زمانی که این گونه رفتار می‌کند،

خواسته اش را اجابت نخواهید کرد و باید تا هنگام اصلاح رفتارش به او توجه نکنید.

بازی درمانی

کتک / بازی درمانی

منادی افزود: یک گفتگوی صمیمانه با فرزندتان درباره آسیب هایی که رفتارهای ناپسندش می‌تواند ایجاد کند

و ابراز نگرانی و ناراحتی شما از این کار ناشایست، همچنین تنبیه وی به معنای محروم کردن او از کارهایی

که دوست دارد نیز نقش بزرگی در کاهش رفتارهای ناپسند کودک از جمله کتک زدن والدین دارد.

این روانشناس بیان کرد: اگر کودک شما همسرتان راکتک می زند، سعی کنید برای مدتی او را نادیده گرفته

و به همسر خود توجه کنید، البته این بی توجهی نباید به مدت طولانی باشد.

 

وقتی فرزندتان حرف بد می‌زند!

وی اضافه کرد: بسیاری از والدین ممکن است نسبت به کتک زدن کودک حساسیتی نشان ندهند،

زیرا آن ها معمولا این چنین استدلال می کنند که فرزندشان هنوز کوچک است و نیازی به برخورد جدی و

مناسب با این رفتار او وجود ندارد و یا چون این رفتار صدمه ای برای آنان ایجاد نمی کند پس تداوم آن ایرادی ندارد.

منادی با تأکید براینکه توصیه می شود از همان سنین خردسالی مهارت های اجتماعی مناسب به کودک آموزش داده شود،

افزود: یکی از بهترین زمان هایی که می توان الگوهای رفتاری مطلوب را در فرزندان تثبیت کرد،

دوران خردسالی و سال های پیش از ورود به مدرسه است.

جلوگیری از تماشای فیلم‌های خشونت آمیز نقش مهمی در کاهش این رفتارها دارد،

وقتی کودک از این راه می‌خواهد به خواسته‌اش دست یابد تحت هیچ شرایطی کوتاه نیایید و خواسته اش را اجابت نکنید

و در صورت اصرار نیز قاطعانه اما با مهربانی به او بگویید تا زمانی که این طور رفتار کنی من خواسته ات را انجام نخواهم داد.

سپس به رفتار وی توجه کنید به محض آن که رفتار مطلوبی از خود نشان داد، او را مورد توجه و محبت خود قرار دهید.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

مراحل پیشرفت بیماری آلزایمر

,

آگاهی داشتن از چگونگی بروز بیماری  آلزایمر می‌تواند در کمک به افرادی که دچار این عارضه می‌شوند، مفید باشد.

مراحل ابتلا و پیشرفت بیماری آلزایمر در تمامی مواقع به یک شکل ظاهر نمی‌شود

و ممکن است علائم آن در بیماران متغیر باشد اما آگاهی از آن‌ها می‌تواند

راهنما و فاکتور مفیدی برای ارائه خدمات مراقبتی و درمانی به مبتلایان باشد.

سایت “وب ام دی” در مطلبی در این باره به برخی از مراحل بروز و پیشرفت بیماری  آلزایمر اشاره کرده‌ است:

 

مرحله نخست: رفتارهای ظاهری طبیعی

 

در مراحل اولیه شروع بیماری آلزایمر نمی‌توان علائم خاصی را در فرد مبتلا مشاهده کرد.

تنها با برش‌نگاری با گسیل پوزیترون (پت اسکن) می‌توان نوع فعالیت مغز را ارزیابی کرد و نشان داد

آیا فرد به بیماری آلزایمر مبتلا شده‌ است یا خیر؟ هرچه فرد مبتلا به مراحل بعدی این بیماری نزدیک می‌شود

می‌توان تغییرات و نوسانات بیشتر و بیشتری را در تواناییِ تفکر و تعقل او مشاهده کرد.

 

alzheimer_s_disease / آلزایمر / گفتار درمانی و آلزایمر

 

مرحله دوم: تغییرات بسیار خفیف

 

در این مرحله نیز ممکن است در رفتارهای فرد مبتلا به آلزایمر تغییرات محسوسی مشاهده نشود.

هرچند با مرحله اول تفاوت‌هایی دارد با این وجود حتی ممکن است پزشک متوجه این تغییرات نشود.

از جمله این تغییرات رفتاری می‌توان به فراموش کردن لغات یا جا گذاشتن اشیاء و وسایل اشاره کرد.

در این مرحله، بروز علائم آلزایمر در فعالیت‌های روزمره فرد خللی ایجاد نمی‌کند

همچنین باید توجه داشت این علائم ممکن است نشانه آلزایمر نباشد اما می‌تواند از بالا رفتن سن ناشی شود.

 

مرحله سوم: تحلیل رفتن خفیف قدرت تفکر و تامل

 

در این مرحله از بیماری آلزایمر است که می‌توان تغییرات ظاهری در قدرت تفکر و استدلال فرد

را مشاهده و از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– فراموش کردن مطلب مطالعه شده

– مطرح کردن پرسش‌های مکرر در مورد یک موضوع

– مشکل در برنامه‌ریزی یا سامان‌دهی امور

– فراموش کردن نام افراد هنگام ملاقات آنان.

 

آفازی یا زبان پریشی| نقش گفتار درمانی

 

 

مرحله چهارم: کاهش متوسط قدرت تفکر و تامل

 

در این دوره بروز مشکل در تامل و تفکر نسبت به مرحله سوم آشکارتر می‌شود

همچنین مشکلات جدیدتری ظاهر می‌شود که می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

– بیمار جزئیات اطلاعات مربوط به خود را فراموش می‌کند.

– فصل و ماه و تاریخ را از یاد می‌برد.

– در طبخ مواد غذایی یا حتی سفارش غذا از منو مشکل پیدا می‌کند.

 

 

مرحله پنجم: افت نسبتا شدید

 

در این مرحله فرد این موضوع که در چه مکان و چه زمانی قرار دارد را فراموش می‌کند

همچنین ممکن است در به یادآوردن آدرس، شماره تلفن و مدرسه‌ای که در آن تحصیل می‌کرده دچار مشکل شود

همچنین ممکن است در انتخاب نوع لباس مناسب هر فصل مشکل داشته باشد.

 

 

مرحله ششم: افت شدید

 

همزمان با پیشرفت بیماری آلزایمر ، فرد ممکن است چهره‌ها را به یاد آورد اما اسامی آنان را فراموش می‌کند.

همچنین ممکن است در تشخیص افراد از یکدیگر دچار مشکل شود علاوه بر این فرد دچار توهماتی می‌شود.

به‌طور مثال ممکن است تصور کند لازم است در محل کار حاضر باشد درحالی‌که بیکار است.

 

 

مرحله هفتم: افت بسیار شدید

 

در این مرحله از بیماری بسیاری از فعالیت‌های اصلی فرد از قبیل خوردن، راه رفتن و نشستن تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

توصیه توانبخشی درباره کفش و کوله‌پشتی استاندارد

,

کارشناسان توانبخشی با بازگشایی مدارس، توصیه هایی را درباره کیف و کفش و میز و صندلی مدارس مطرح می‌کنند.

هرساله با قرار گرفتن در آستانه ماه مهر و بازگشایی مدارس همواره یکی از دغدغه‌های خانواده‌ها انتخاب کیف و کفش مناسب

برای فرزندشان است و به دنبال انتخاب کیف و کفشی هستند که آسیبی را به بدن فرزندشان وارد نکند.

 

وزن کوله پشتی باید معادل حدود ۱۵ درصد وزن‌ دانش آموز باشد

 

دکتر فتانه اکبری متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به قرار گرفتن دانش‌آموزان در سن رشد، ‌ گفت:

به همین دلیل باید جنس کیف مدرسه و لوازم‌التحریر دانش‌آموزان تا حد ممکن از انواع سبک انتخاب شوند

تا حجم زیاد و وزن سنگین آن آزار دهنده نبوده و کمترین وزن را به بدن دانش‌آموز وارد کند؛ چراکه دانش‌آموزان در سن رشد هستند

و تحمیل وزن سنگین به بدن در این سن آسیب‌های اسکلتی را به دنبال دارد.

به همین دلیل وزن کوله پشتی مناسب برای کودکان حداکثر معادل حدود ۱۵ درصد وزن‌شان است.

 

چگونه با کودک خجالتی برخورد کنیم

 

وی استفاده از کیف‌های کوله پشتی را مناسب‌تر از انواع دستی و بندی آن عنوان کرد و گفت:

نحوه تنظیم دو بند کوله پشتی باید طوری باشد که وزن کیف در ناحیه پشت و میان دو کتف قرار گیرد.

همچنین بندهای کوله‌پشتی‌ها نباید آنقدر بلند باشند که روی ناحیه لگن و کمر قرار گیرند.

از طرف دیگر کوله پشتی‌های یک طرفه مناسب نبوده و غیراستاندارد هستند؛

چرا که برای حمل آن، فرد ناچار است به یک طرف متمایل می‌شود.

 

تحمیل وزن زیاد به بدن دانش‌آموزان  موجب آسیب به مفاصل می‌شود

 

این متخصص طب فیزیکی و توانبخشی ادامه داد: توصیه می‌کنم کیف‌های بنددار یا کیف‌های دستی به طور متناوب

با دست یا شانه چپ و راست حمل شوند تا وزن کیف به طور متناسب در هر دو طرف بدن تقسیم شود.

عادت کردن به حمل کیف با یک دست یا یک طرف بدن، می‌تواند زوایای کمی از کج شدن ستون فقرات،

افتادگی شانه و عوارضی از این قبیل را در دانش‌آموزان به دنبال داشته باشد.

وی، تحمیل وزن زیاد به بدن دانش‌آموزان را مسبب آسیب به مفاصل دانست و تصریح کرد:

وزن نامناسب کیف‌ها در دراز مدت در بدن دانش‌آموزان، افتادگی شانه به یک طرف یا حتی انحراف ستون فقرات،

افزایش قوس کمر و بدشکلی در ستون فقرات را به دنبال دارد.

 

کفش مدارس باید راحت باشد

 

اکبری در خصوص انتخاب کفش مناسب برای دانش‌آموزان اظهار کرد: کفش‌های اسپورت مخصوص پیاده‌روی برای استفاده دانش‌آموزان

در مدارس مناسب است. کفش مدارس باید راحت باشد. بنابراین کفش‌های پاشنه‌دار برای مدارس مناسب نیستند.

بهتر است کفش مدارس حداکثر دو تا سه سانتی‌متر پاشنه پهن داشته و جنس کف کفش نیز از اسفنج فشرده و تا حدی قابل انعطاف باشد.

این متخصص توانبخشی کفش‌های بندی با پنجه پهن را برای استفاده دانش‌آموزان در مدارس مناسب دانست و گفت:

به منظور تحمل فشارهای کف زمین و عدم انتقال آن به پا، جنس کف کفش‌ها نباید بیش از حد نازک و انعطاف پذیر باشد؛

چرا که کفش‌های دارای کف نازک درد و ناراحتی در پا را سبب می‌شوند. همچنین کف کفش‌ها نباید بیش از حد محکم و سنگین باشد.

 

اهمیت استفاده از میز و صندلی استاندارد

 

این متخصص طب فیزیکی و توانبخشی توصیه کرد: عوارض ناشی از حمل روزانه کیف‌های سنگین و نشستن‌های نادرست،

با اصلاح عادت‌ها و ورزش تا حدودی برطرف می‌شود. اما توصیه می‌شود که برنامه‌ مدارس طوری تنظیم شود

که دانش آموزان مجبور نباشند در طول روز وزن زیادی را حمل کنند.

وی در ادامه با تاکید بر اینکه میز و نیمکت مدارس باید متناسب با جثه دانش آموز باشد،

بر نشستن صحیح دانش‌آموزان تاکید کرد و گفت: نحوه نشستن دانش‌آموزان بویژه در طولانی مدت باید

به شیوه‌ای صحیح باشد تا به سیستم اسکلتی آسیب نرسیده و فرصت رشد مناسب به دانش‌آموز داده شود.

دانش‌آموز در صورتی می‌تواند به روشی صحیح و استاندارد بنشیند که از میز و نیمکت‌های استاندارد استفاده شود.

میز و نیمکت‌های مورد استفاده در مدارس باید متناسب با قد و قواره دانش‌آموز باشد؛

چرا که عمده اشتباه نشستن‌ها هنگام خواندن و نوشتن به دلیل نامناسب بودن اندازه میز و نیمکت‌هاست

و دانش‌آموز برای انطباق خود با میز ناچار قوز کرده و یا به یک سمت متمایل می‌شود.

کوله پشتی استاندارد

 

 

این متخصص توانبخشی ضمن اشاره به ویژگی‌های میز و نیمکت استاندارد،  توصیه کرد: ارتفاع صندلی نیمکت باید به اندازه‌ای باشد

که با چسباندن بازو به کنار تنه و خم کردن ۹۰ درجه‌ای آرنج، دست همسطح نیمکت باشد.

همچنین ارتفاع صندلی باید به میزانی باشد که زمانی که فرد تا آخرین قسمت نشیمنگاه روی آن قرار گرفت، پاها به راحتی روی زمین قرار گیرند.

وی ادامه داد: لازم است میز و نیمکت‌ها این قابلیت را داشته باشند که دانش‌آموز بتواند موقعیت خود را جابجا کرده و یا تغییر دهد.

میز و نیمکت‌های نامناسب و به دنبال آن حالت‌های نادرست نشستن می‌تواند در درازمدت، افزایش قوز پشتی،

مشکلات عضلانی و اسکلتی را در ستون فقرات، کمر، پشت و گردن و گاها مشکلات جدی را به دنبال داشته باشد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

چرا نوزادان اشک ندارند؟

,

هنگامی که به یک نوزاد در حال گریه کردن نگاه می‌کنید اشکی در چشمان وی جاری نمی‌شود. اما علت این قضیه چیست؟

وقتی که یک نوزاد به دنیا می‌آید صدای گریه او نشان دهنده سلامت اوست.

گرچه گریه نوزادان برای برخی ناخوشایند است اما والدین هر نوزاد مدت کمی پس از تولد به این صدا عادت می‌کنند

اما یک نکته وجود دارد و آن این است که گریه نوزادان با گریه کودکان کمی متفاوت است

و آن این است که نوزادان هنگام گریه اشک نمی‌ریزند.

به گفته پژوهشگران اشک برای محافظت از چشم و مرطوب نگه داشتن چشم‌ها

لازم است اما این نکته به دلایلی که ذکر خواهد شد در نوزادان رخ نمی‌دهد.

 

نوزاد با مجاری اشک متولد می‌شود

 

“سیج تیمبرلین”(Sage Timberline) متخصص کودکان در دانشگاه کالیفرنیا گفت:

وقتی با احساسات شدید مانند غم، عصبانیت یا حتی خوشبختی مواجه می‌شویم، گریه می‌کنیم.

این استرس موقتی باعث ایجاد “پاسخ جنگ یا گریز” و باعث محافظت بیشتر از چشم می‌شود.

این اشک‌ها همچنین می‌توانند به ترشح هورمون‌های محرک استرس که ممکن است در زمان‌های سخت ایجاد شده باشند، کمک کنند.

پاسخ جنگ و گریز(Fight-or-Flight Response) یک واکنش فیزیولوژیک است که جانوران در پاسخ

به ادراکاتشان نسبت به موقعیت‌های خطرناک، حمله و یا در اقدام برای نجات خود نشان می‌دهند.

این واکنش اولین بار توسط والتر برادفورد کانن توصیف شد. در نظریه او، جانداران نسبت به تهدیدات،

با مجموعه‌ای از ترشحات در کل دستگاه عصبی سمپاتیک پاسخ می‌دهند که این واکنش دلیل اصلی جنگ یا گریزشان می‌شود.

نوزاد / نوزادان / گفتار درمانی نوزاد

 

 

 

چشمان و پوست یک نوزاد تمایل به خشکی دارد

 

تیمبرلین در گفتگو با لایوساینس گفت: یکی از مزایای گریه این است که انسان پس از آن احساس آرامش می‌کند.

در حالی که نوزاد با مجاری اشک متولد می‌شود اما این مجاری به اندازه کافی رشد نکرده‌اند

که اشک از آنها جاری شود. این مجاری به اندازه کافی اشک برای پوشاندن چشم و مرطوب نگه داشتن آن تولید می‌کنند،

اما برای تشکیل قطره‌هایی که باعث ریزش بر گونه می‌شوند کافی نیستند.

وی در ادامه افزود: پس از سه یا چهار هفته از تولد، مجاری اشک آور نوزادان به اندازه کافی رشد می‌کنند

تا پس از گریه‌های طولانی اشک از چشمانشان بیاید. چشمان و پوست یک نوزاد تمایل به خشکی دارد

بنابراین مهم نیست که هوا چه میزان گرم باشد زیرا در هر صورت نوزاد در هفته اول و دوم زندگی خود عرق نمی‌کند

و علت این موضوع آن است که غدد عرقی آن نیز رشد نکرده‌اند.

 

گفتاردرمانی |گفتار درمانی |گفتار درمانی کودکان در منزل

 

انسانها دارای دو نوع غدد عرق به نام‌های غده “اکرین”(eccrine) و غده “آپوکرین”(apocrine ) هستند

که هر دو در نوزادان حتی اگر هنوز تولید عرق نکرده باشند، ایجاد می‌شوند.

غدد آپوکرین عرق را از طریق فولیکول‌های مو ترشح می‌کنند،

اما تا زمانی که تغییرات هورمونی در دوران بلوغ رخ ندهد، فعال نمی‌شوند.

در حالی که عرق آپوکرین در ابتدا بی‌بو است، اما می‌تواند بودار شود.

این عرق پر از آب و الکترولیت و همچنین استروئیدها، لیپیدها و پروتئین‌ها است

و باکتری‌ها می‌توانند از آن برای تولید بو استفاده کنند.

غدد اکرین نوزاد در ماه چهارم بارداری شکل می‌گیرند و ابتدا روی کف دست جنین و کف پا قرار می‌گیرند.

تا ماه پنجم، غدد اکرین تقریباً کل بدن را تحت پوشش خود قرار می‌دهد به گفته تیمبرلین بعد از به دنیا آمدن نوزاد،

فعال‌ترین غدد اکرین، غدد روی پیشانی است و پس از ان غدد عرق روی بالا تنه و اندام حرکتی فعال می‌شوند.

 

والدین باید بسیار مراقب گرمازدگی نوزادان باشند

 

از آنجا که نوزادان نمی‌توانند عرق کنند به پرستاران یا والدین خود تکیه می‌کنند تا خنک شوند.

وی در انتها افزود: از آنجا که نوزادان عرق نمی‌کنند والدین باید بسیار مراقب آنها بوده و

بر علائمی مانند پوسته پوسته شده پوست، تنفس سریع، بهانه‌گیری و کمتر تکان دادن دست و پا آنها نظارت کنند

زیرا آنها می‌توانند نشانه‌ای از گرمازدگی کودکان و نگه داشتن آنها در محیط گرم باشد.

در این مواقع لازم است والدین سریعا آنها را به محیطی خنک برده و تعداد لباس‌های کودک را کم کنند./ایسنا

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

تشخیص آلزایمر با تغییرات شبکیه چشم

,

محققان معتقدند تشخیص آلزایمر در مراحل اولیه با بررسی شبکیه بسیار غیرتهاجمی‌تر و کارآمدتر از روش‌های دیگر است.

محققان دانشگاه کامپلوتنس در مادرید موفق به شناسایی نواحی از شبکیه شدند که هنگام بروز آلزایمر تغییر می‌کند.

بر اساس این مطالعه شبکیه یک نشانگر زیستی دقیق برای تشخیص آلزایمر است.

به گزارش ایرنا،  شبکیه داخلی‌ترین لایه چشم و شامل سلول‌های گیرنده نور و نورون است.

این لایه بسیار نازک ۷۵ درصد مساحت کره چشم را در بر می‌گیرد.

شبکیه یک لایه حساس به نور را تشکیل می‌دهد و با تبدیل جریان الکترومغناطیسی نور به پیام عصبی و انتقال آن

از طریق عصب بینایی به مغز فرآیند دیدن را امکان‌پذیر می‌کند.

تشخیص آلزایمر / چشم

مطالعات جدید محققان دانشگاهی در مادرید نشان می‌دهد شبکیه یک نشانگر زیستی قوی برای شناسایی بیماری آلزایمر است

و تغییراتی مانند افزایش یا کاهش ضخامت و وجود التهاب می‌تواند حاکی از بروز آلزایمر باشد.

این مطالعه نشان می‌دهد معمولا شروع بیماری با نازک شدن لایه عصبی همراه است و این تغییر متداول‌تر از ضخیم‌شدن این لایه است.

 

آشنایی با ۱۰ نشانه هشدار دهنده آلزایمر

در ادامه مطالعات آمده است نخستین تغییرات دیده شده در شبکیه ناشی از آلزایمر در ماکولا دیده می‌شود.

ماکولا یک ناحیه کوچک در شبکیه و مسئول بینایی مرکزی است که باعث می‌شود چشم قادر به دیدن جزییات باشد.

نتایج این مطالعه در نشریه Scientific Report منتشر شده است.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

۹ عادت موثر برای پیشگیری از آلزایمر

آلزایمر ششمین علت مرگ در ایالات متحده است. با رعایت چند عادت می‌توان ضمن پیشگیری از آلزایمر،

از بروز سایر  بیماری‌ها نیز جلوگیری کرد. جامعه پزشکی اغلب تاکید می‌کند که

پیشرفت آلزایمر با داروها و درمان های جدید در حال کاهش است

اما هنوز این آگاهی به اندازه کافی وجود ندارد که می‌توان با تغییر سبک زندگی اصلا به این بیماری مبتلا نشد 

یا روند پیشرفت آن را بسیار محدود کرد.

آلزایمر شایع ترین شکل از زوال عقل است و علائم اولیه آن با

از دست دادن حافظه و تاثیر در عملکرد روزمره خود را نشان می‌دهد.

ثابت شده که دنبال کردن ۹ عادت موثر از همین امروز، می‌تواند خطر ابتلا به آلزایمر را در سنین بالا تا حد زیادی کاهش دهد و از آن پیشگیری کند:

سیگار نکشید:

 

مطالعات نشان داده که سیگار کشیدن با دو برابر شدن خطر ابتلا به زوال عقل و بیماری آلزایمر همراه است.

سیگار کشیدن به استرس اکسیداتیو و التهاب کمک کرده و تاثیر مستقیم روی مغز می‌گذارد.

از همین حالا سیگار را ترک کنید چون ثابت شده خطر ابتلا به آلزایمر در سیگاری‌های سابق بسیار کمتر از حد تصور است.

ترک سیگار برای پیشگیری از آلزایمر، بسیار مهم است.

فعال باشید:

 

 

فعال ماندن از نظر جسمی یکی از روش‌های موثر برای محافظت در برابر آلزایمر است.

کسانی که حداقل سه بار در هفته به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه ورزش می‌کنند،

ضمن پیشگیری، احتمال ابتلا به آلزایمر را در خود به حداقل می‎رسانند.

ورزش باعث افزایش اکسیژن و مواد مغذی در مغز می شود و به جلوگیری از

عوامل خطر از جمله دیابت، فشار خون بالا و موارد دیگر نیز کمک می کند.

در اجتماع فعال باشید:

به گفته محققان آمریکایی، در کسانی که اغلب وقت خود را با دیگران صرف می کنند،

خطر ابتلا به آلزایمر ۷۰ درصد کاهش می‌یابد. ثابت شده که انزوای بیش از حد می‌تواند به مغز آسیب برساند.

آلزایمر

آلزایمر

الکل ننوشید:

نوشیدن الکل آسیب های مغزی مرتبط با الکل را به همراه دارد و منجر به

سندرم ورنیکه کورساکوف (نقص در حافظه کوتاه مدت)، می شود.

ثابت شده که بروز دمانس یا فراموشی در جمعیت مصرف کننده الکل بیشتر از سایر افراد است.

مغزتان را ورزش دهید:

به سالمندان توصیه می شود اغلب به حل پازل یا جدول کلمات متقاطع بپردازند،

موسیقی گوش بدهند و یا به یادگیری زبان جدید روی بیاورند چون این فعالیت ها مغز را درگیر نگه می دارد.

خوب بخوابید:

مطالعات بر روی بیش از ۶ هزار نفر در رابطه با اختلالات خواب نشان داده است که این اختلالات بخصوص آپنه خواب

با مشکلات اولیه حافظه و اختلالات خفیف شناختی همراه است که بعدها می تواند خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش دهد.

تحقیقات دیگر نشان داد که خواب ناکافی می‌تواند یک پروتئین رسوب ‌کرده در مغز

به نام آمیلوئید را بالا ببرد که شاخص بیماری آلزایمر شمرده می‌ شود.

به بهداشت روان خود اهمیت بدهید:

محققان دانشگاه هاروارد در یک بررسی که بیش از ۸ هزار سالمند را برای بیش از یک دهه دنبال کردند،

دریافتند که تنهایی نیز زوال شناختی را تشدید می ‌کند. استرس نیز برای مغز بد است.

مساله فقط تجربه کردن استرس نیست که همه ما آن را داریم- بلکه چگونه کنار آمدن با استرس است.

غصه خوردن بر سر رویدادهای استرس ‌زا، اثرات زیان ‌بار بر سلول‌ های مغزی دارد.

تغذیه سالم داشته باشید:

غذاهایی که می خورید به طور مستقیم با سلامت مغزتان ارتباط دارد.

مصرف گوشت قرمز، کره، مارگارین، پنیر چرب، شیرینی و دسر، غذاهای سرخ شده را کاهش دهید

و سبزیجات تیره رنگ، آجیل و دانه ها، میوه‌ها بخصوص انواع توت‌ها، روغن زیتون، شکلات تیره را جایگزین آنها کنید.

به اندازه کافی نور خورشید دریافت کنید:

ویتامین دی برای بهبود سلامت روانی و عملکرد ذهنی مهم است و زمانی که شما کمبود ویتامین دی داشته باشید،

شانس ابتلا به آلزایمر و زوال عقل را در خود دو برابر کرده اید.

برای دریافت ویتامین دی کافی، هر روز بیرون بروید و ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در معرض نور آفتاب باشید.

رعایت این عادت موثر و مهم باعث پیشگیری از آلزایمر می‌شود.

آوای سلامت

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی

,

آشنایی با علائم اتیسم در ۳ سال اول زندگی باعث می‌ش.د تا اقدامات درمانی برای درمان و کاهش عوارض آن شود.

اتیسم یا اختلال طیف اتیسم شامل گروهی از اختلالات عصبی تکاملی است

که باعث بروز اختلال در مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی می‌شود.

اوتیسم  از پیش از ۳ سالگی شروع می‌شود و در تمام عمر همراه فرد است،

اما شناخت زودهنگام و اقدامات اولیه نقش مهمی در درمان و کاهش روند رشد بیماری دارد.

معمولا پسر‌ها ۵ برابر دختران در معرض ابتلا به اوتیسم قرار دارند.

طبق آمارهای ارائه شده ده‌ها میلیون نفر در دنیا از  اتیسم رنج می‌برند.

معمولا درمورد افراد دارای اوتیسم بدفهمی‌هایی وجود دارد که باعث تغییر رفتار اطرافیان نسبت به آن‌ها می‌شود.

 

روابط اجتماعی از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی:

 

* توانایی کم برای پیش بینی بغل شدن توسط دیگران

* میزان کم نگاه کردن به افراد

* علاقۀ کم به بازیهای تعاملی(interactional)

* علاقه و احساس محبت کم نسبت به افراد آشنا

* رضایت از رها شدن تنها و ترک شدن

*طیف محدود بیانات چهره

 

 

روابط اجتماعی از ۱۲ تا ۳۶ ماهگی:

 

* تماس چشمی غیرطبیعی

* اسناد  اجتماعی اندک( social referencing )

* علاقۀ کم به سایر کودکان

* لبخند اجتماعی محدود

* میزان کم نگاه کردن به افراد

* به اشتراک  گذاشتن کم لذات و هیجان (sharing)

 

کودک دارای اوتیسم

 

بازی از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی:

 

کودکان دارای اتیسم در این محدوده سنی علاقه کمی به بازی‌های تعاملی دارند.

 

بازی از ۱۲ تا  ۳۶ ماهگی:

 

* بازی عملکردی محدود

* عدم وجود بازی وانمودی(Pretend play)

* تقلید حرکتی کم (motor imitation)

ارتباط از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی:

 

کودکان دارای اتیسم در این محدوده سنی علائم زیر را دارند؛

* واکنش ضعیف به اسم (عدم واکنش به صدا زدن)

* اغلب به اشیا نگه داشته شده توسط دیگران نگاه نمی کند.

 

ارتباط  از  ۱۲  تا ۳۶ ماهگی:

 

کودکان دارای اوتیسم در زمینه ارتباط علائم زیر  را دارند؛

* میزان کم ارتباط کلامی و یا غیرکلامی

* ناتوانی از اشتراک علایق (از طریق اشاره کردن، سهیم شدن، بخشیدن، نشان دادن)

* پاسخ ضعیف به اسم

* پاسخ ضعیف به ژست های ارتباطی (اشاره کردن، دادن، نشان دادن)

* استفاده از بدن دیگران بعنوان یک وسیله (کشیدن دست دیگران به سمت وسیلۀ مورد نظر بدون برقراری تماس چشمی)

 

علایق محدود/رفتارهای کلیشه‌ای از بدو تولد تا ۱۲ ماهگی:

 

* در دهان بردن اشیا به میزان زیاد

* دوست ندارد لمس شود.

 

والدین کودکان دارای اتیسم بخوانند

 

علایق محدود/رفتارهای کلیشه‌ای از ۱۲ تا ۳۶ ماهگی:

 

علائم اتیسم در این زمینه شامل موارد زیر است:

* رفتارهای حسی نامعمول

* حساسیت افزایش یا کاهش یافته به محرک های حسی، صداها، مزه ها ..

* حرکات کلیشه ای دست ها یا انگشتان (mannerism)

* استفاده نامتناسب از اشیا

* بازی و علایق تکراری

 

منبع: کتاب مرجع روانپزشکی کودک و نوجوان لوویس / ویرایش ۵ / ۲۰۱۷ / فصل اختلالات طیف اوتیسم / جدول ۵٫۲٫۱٫۵

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 1]

آپراکسی چیست؟| انواع آپراکسی

,

در «آپراکسی»، مغز آسیب می‌بیند و فرد توانایی برنامه‌ریزی و هماهنگی برای حرکت عضله را ندارند

و افراد مبتلا نمی‌توانند حرکات ارادی و خاص را انجام دهند حتی با وجود این که ماهیچه ها یا عضلات‌شان سالم باشد .

مغز انسان مرکز دستگاه عصبی است . دستگاه عصبی یا سیستم عصبی (Nervous System) در بدن جانداران

به هماهنگی فعالیت ماهیچه‌ها پرداخته و اندام های گوناگون را تحت نظارت درآورده است .

به این ترتیب دستگاه عصبی، با ساختار و کار ویژه‌ای که دارد، در جهت ایجاد هماهنگی بین اعمال سلول‌ها و اندام‌های مختلف بدن تمایز و تکامل یافته‌است.

 

آپراکسی چیست ؟ 

در آپراکسی مغز آسیب می بیند و فرد توانایی برنامه‌ریزی و هماهنگی برای حرکت عضله را ندارند

و افراد مبتلا نمی‌توانند حرکات ارادی و خاص را انجام دهند حتی با وجود این که ماهیچه‌ها یا عضلات‌شان سالم باشد .

 

انواع 

آپراکسی می تواند در انواع مختلفی بروز کند :

۱٫ آپراکسی اندام

۲٫ آپراکسی دهانی

۱٫ آپراکسی اندام 

افراد دارای این اختلال نمی توانند اندامی را به صورت ارادی و عمدی حرکت دهند .

۲٫ آپراکسی دهانی 

افراد مبتلا به این نوع آپراکسی قادر به انجام حرکات داوطلبانه و ارادی خاص (حرکات مربوط به عضلات صورت ) نیستند،

مثلا نمی‌توانند فوت کنند یا زبان را بالا، پایین، چپ، راست ، عقب یا جلو به صورت ارادی ببرند .

 

آپراکسی گفتار :

 

آپراکسی گفتار نوعی اختلال در گفتار است به گونه‌ای که شخص توان صحیح و محکم صحبت کردن را ندارد

که این اختلال ناشی از ضعف یا ناتوانی ماهیچه‌های گفتاری نمی شود ( ماهیچه های صورت ، زبان و لب ها )

شدت این اختلال می تواند در محدوده ملایم تا شدید باشد.

انواع آپراکسی های گفتاری ( بر حسب زمان بروز آن) :

۱) آپراکسی اکتسابی بزرگسالان

۲) آپراکسی دوران کودکی (DAS)

 

اکتسابی : 

در همه سنین می تواند رخ دهد ولی به طور معمول در بزرگسالان یافت می شود

و این وضعیت باعث می‌شود مهارت‌های گفتاری را از دست بدهد .

در این نوع آپراکسی فرد مبتلا می‌داند که چه چیزی را می‌خواهد بگوید

ولی مغز آن‌ها به سختی دستور برای هماهنگی عضلات مربوطه را می‌دهد.

 

آپراکسی دوران کودکی DAS (آپراکسی رشدی )

از هنگام تولد مشاهده می‌شود و این نوع آپراکسی به ندرت به تنهایی بروز می‌کند.

شیوع آپراکسی دوران کودکی در پسران بیشتر از دختران است .

 

 

 

کنش پریشی

آپراکسی

علائم 

انواع علائم مربوط به گفتار که با آپراکسی در ارتباط است شامل موارد زیر است :

۱) کم حرف بودن در دوران شیرخوارگی (قان و قون کم یا اصلا غان وقون ندارند) در اپراکسی دوران رشد . 

۲) کلمات طولانی و پیچیده را به سختی تلفظ می کنند : باغ باغبان 

۳) تلاش های مکرر برای تلفظ کلمات دراین افراد مشاهده می‌شود 

۴) ترکیب صداها و تشکیل هجا برای این افراد دشوار است و مدت طولانی بین کلمات و صداها مکث دارند .

۵) مشکل در خواندن و برای کودکان مشکل در یادگیری و هجی کردن ، دارند.

۶) صداهای ساده را با صداهای پیچیده جابه جا می کنند و صداهای دشوار را حذف می‌کنند

(مثلاً صدای r یکی از صداهای دشوار است) حذف صداهای اول و آخر کلمات هم مشاهده می‌شود . 

۷) در ارتباط از اشکال غیر کلامی استفاده می‌کنند .

۸) خطاهای گفتاری آن‌ها بی‌ثبات است .

۹) زبان را بهتر می‌فهمند نسبت به اینکه بتوانند بیان کنند.

۱۰) تکیه کلمات و آهنگ جملات را ممکن است اشتباه به کار ببرند .

۱۱) حساسیت زیاد یا حساسیت خیلی کم در دهان‌شان دارند

(مثلا مسواک زدن یا غذاهای ترد را دوست ندارند یا اینکه وجود شی را در داخل دهانشان حس نمی‌کنند .)

وجه تمایز آپراکسی دوران کودکی از آپراکسی اکتسابی

۱ ) آپراکسی دوران کودکی با آپراکسی دهانی معمولا همراه است

۲ ) آزمایش و خطا گفتارشان ( یعنی کلمات اشتباهشان را تصحیح کنند )در آپراکسی دوران کودکی کمتر وجود دارد.

۳) کودک به خطاهای خود واقف نیست مگر کودکان بزرگتر که تحت برنامه گفتاردرمانی قرار گرفته باشند.

۴) در انجام حرکات ظریف اختلال دارند ، ممکن است ناتوانی در یادگیری نیز در این کودکان وجود داشته باشد. 

چه عواملی باعث به وجود آمدن آپراکسی گفتار می‌شود ؟ 

 

علت آن ناشناخته است با این حال برخی از علل احتمالی در نتایج به دست آمده نشان می دهد

آسیب مغزی به مناطقی از مغز که توانایی صحبت کردن را کنترل می کند باعث به وجود آمدن آپراکسی می شود

و همچنین ضربه به سر ،سکته و تومور مغزی ، علل ژنتیکی (وراثتی) و سندرومی هم ممکن است از علل های احتمالی آپراکسی باشد.

درمان 

آسیب شناسان گفتار و زبان (گفتار درمانگر ) دهان و زبان، لحن گفتاری(آهنگ جمله و تکیه کلمات)

و تلفظ صداهای کلمات را ارزیابی می‌کنند و همچنین بررسی می‌کنند

که فرد تا چه حد می‌تواند صداها و هجاها را تولید کند و بفهمد . 
درمان فشرده به پیشرفت سریع تر کمک می‌کند.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که خانواده ها باید به خاطر داشته باشند

درمان آپراکسی نیازمند زمان و صبر است افراد دارای اختلال آپراکسی گفتار نیاز به محیط حمایتی دارند تا احساس موفقیت و پیشرفت کنند .

نویسنده : غزاله برات‌زاده
زیر نظر : دکتر فرهاد ترابی نژاد ، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران و دکترای تخصصی گفتار درمانی

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]