نوشته‌ها

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون |

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون 

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون موضوعات این مقاله

 

مشکلات گفتار و بلع بیماران سکته مغزی

ممکن است افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در جویدن، خوردن، بلع غذا

و همچنین صحبت کردن دچار مشکل شوند.

این تغییرات می‌تواند هر زمان رخ دهد

ولی، هنگام پیشرفت بیماری پارکینسون این مشکلات افزایش می‌یابند.

زیرا در بیماری پارکینسون علاوه بر اینکه حرکت  بخش‌های مختلف بدن دچار اختلال می‌شود

ماهیچه‎های صورت، دهان و حلق(گلو) که در بلع و صحبت کردن نقش کلیدی دارند نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

در بیماری پارکینسون علاوه بر بروز اختلال در آواهای گفتاری

بدلیل بروز ناهنجاری در ماهیچه‎های صورت،

 

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

بیمار دارای صورتی سرد و بی‌روح است و این حالت می‌تواند برقراری ارتباط احساسی هنگام صحبت کردن را دشوار کند.

ممکن است افراد دیگر این حالت را به‌عنوان بی‌علاقگی به گفتگو یا کناره‌گیری و انزوا تفسیر کنند.

علاوه بر این برخی بیماران مبتلا به پارکینسون در یافتن کلمات برای ابراز عقیده دچار مشکل شده

و کلمات و جملات را با تأخیر و بافاصله بیان می‎کنند.

در برخی موارد پارکینسون موجب افزایش سرعت گفتار شده که در این حالت هم گفتار سریع بیمار شبیه لکنت زبان است.

بروز مشکل بلع دیسفاژی نام دارد.

دیسفاژی بر حرکات بلع و کیفیت زندگی فرد تأثیر می‌گذارد.

بسیاری از بیماران در اثر دیسفاژی دچار ناامیدی یا یاس می‌شوند

و درنتیجه خود را از شرکت در فعالیت‌های اجتماعی مانند

صرف غذا با دوستان یا خانواده کنار کشیده و گوشه‌گیر می‎شوند.

مهم‌تر از همه اینکه دیسفاژی می‌تواند منجر به

سوءتغذیه، کم‎شدن آب بدن و آسپیراسیون شود.

آسپیراسیون وضعیتی است که در آن غذا یا مایعات به جای ورود به مری وارد نای می‌شوند.

آسپیراسیون خاموش (که در آن فرد دچار سرفه یا خفگی نمی‌شود) می‌تواند منجر به آسپیراسیون پنومونی شود.

این نوع آسپیراسیون دلیل عمدۀ مرگ بیماران مبتلا به پارکینسون است.

بنابراین، اطمینان از ایمنی جویدن و بلع بیماران بسیار مهم است.

 

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

به سؤالات زیر پاسخ دهید تا در صورتی که دچار مشکلات گفتاری، بلع یا مشکل صوتی هستید به علت آن پی ببرید.

اگر بیشتر این توضیحات در مورد شما صدق کند با یک متخصص گفتاردرمانی (آسیب‌شناس گفتار و زبان )مشورت کنید

بویژه اگر این تغییرات موجب بروز محدودیت‌هایی در زندگی شما شود.

درصورت داشتن مشکل بلع چگونه به آن پی ببرم؟

 

  • اخیراً دچار کاهش وزن بی‏دلیل شده‌ام.
  • از نوشیدن مایعات پرهیز می‌کنم.
  • احساس می‌کنم غذا در گلویم می‌چسبد.
  • آب دهانم بی‎اختیار جاری می‌شود.
  • غذا در اطراف لثه‏هایم جمع می‌شود.
  • قبل، بعد و حین خوردن یا نوشیدن سرفه می‌کنم یا خفگی به من دست می‌دهد.
  • دچار سوزش سردل یا گلودرد می‌شوم.
  • نگهداشتن غذا یا مایعات در دهان برایم مشکل است.

درصورت داشتن مشکل صدا یا گفتار چگونه به آن پی ببرم؟

  • صدایم بصورتی است که دیگران به سختی آن را می‌شنوند.
  • در یک اتاق شلوغ اطرافیان به سختی صحبت‌های مرا درک می‌کنند.
  • مشکلات مربوط به صدا زندگی شخصی و اجتماعی مرا محدود کرده است.
  • بدلیل بروز مشکل در صدا از گفتگو با دیگران خودداری می‌کنم.
  • مشکل صدا و گفتار من موجب ازدست دادن درآمدم شده است.
  • هنگام تولید گفتار و صدا به سختی تقلا می‌کنم.
  • وضوح صدایم غیر قابل پیش‌بینی است.
  • مشکلات صدا و گفتارم موجب آشفتگی و ناراحتی‎ام می‌شود.
  • این مشکل سبب شده احساس ناتوانی و معلولیت کنم.
  • مردم از من می‌پرسند:« صدای تو چه مشکلی دارد؟»

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

 

درمان مشکلات بلع

اولین مرحله در درمان مشکلات مربوط به بلع مشورت با یک متخصص گفتاردرمانی برای ارزیابی مراحل بلعیدن است.

متخصص گفتار زبان سابقۀ بیمار را بررسی کرده و دربارۀ مشکلات مربوط به خوردن و بلع با او صحبت می‌کند.

معمولاً این فرایند با تصویربرداری ویدئویی اشعۀ ایکس یا آندوسکوپی همراه است.

بنابراین پزشک متخصص می‌تواند بیمار را هنگام بلع غذا یا نوشیدنی مشاهده کند.

یعنی هنگامی که غذا در دهان است، زمانی که غذا از گلو و مری پایین می‌رود تا به معده برسد

پزشک می‎تواند تمام این فرایند را ازطریق فیلم مشاهده کند.

با انجام این آزمایش پزشک می‌تواند محل بروز مشکل را شناسایی کرده و درمان مناسب را تجویز کند.

 

از توصیه‎های پزشک متخصص بلع (متخصص گفتاردرمانی) پیروی کنید.

ممکن است این توصیه‎ها را برای شما تجویز کند:

 

  • ورزش و قورت دادن سخت:

    همانطور که ورزش می‌تواند بسیاری از مشکلات حرکتی بیماری پارکینسون را تسهیل کند
    می‌تواند به رفع یا تسهیل مشکل بلع نیز کمک کند.
    تکنیک صوت درمانی لی سیلورمن (LSVT) می‌تواند به بیمارانی که دارای مشکلات شدید گفتاری و بلع هستند کمک کند.
    کار با یک آسیب‎شناس گفتار زبان در یک برنامۀ انفرادی به بیمار کمک می‌کند
    تا عمل بلع را بهتر انجام داده و حرکت غذا از دهان به گلو بهتر و طبیعی‎تر شود.

  • تمرین تقویت ماهیچه‎های تنفسی:

    این درمان موجب قوی‌شدن ماهیچه‏های تنفسی شده و سرفه و خفگی را بهبود می‌بخشد.
    همچنین موجب کاهش آسپیراسیون می‌شود.

  • تغییر در نوع غذا:

    تعدیل غذاهای مایع و جامد می‌تواند به بهبود بیمار کمک کند.

    در افرادی که مایعات مصرفی وارد راه‎هوایی آنها می‌شود باید غذاهای مایع کمی غلیظ‌‌تر باشند.
    همچنین لقمه‎ها یا جرعه‎های کوچک‌تر یا پوره‎کردن غذاهای جامد می‌تواند مفید باشد.
    آسیب‌شناس گفتار زبان با ارزیابی وضعیت بیمار توصیه‎های لازم را برای اصلاح و تعدیل غذاها به بیمار ارائه می‌دهد.

    مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

علاوه بر این بیماران مبتلا به پارکینسون غذا را کمتر و بصورت ناکامل قورت می‌دهند.
درنتیجه ۷۰ درصد بیشتر دارای بزاق هستند و محیط دهان مملو از بزاق می‌شود.
مکیدن آب‏نبات‌های سفت (ترجیحاً بدون شکر) می‌تواند عمل بلع را تحریک کرده و بصورت موقت مانع ترشح بزاق دهان شود.
یک درمان مؤثر تجویزی مصرف قطرۀ چشمی آتروپین روی زبان یا زیر زبان است.
مصرف داروهای ضدپارکینسون می‌تواند عمل بلع را تسهیل کند.
علاوه بر این مشکلات پزشکی غیرمرتبط با پارکینسون می‌تواند منجر به بروز مشکلات بلع شود.
پزشک می‌تواند بااستفاده از آزمایش باریم (آزمایش بلع باریم اصلاح‎شده) مشکلات بلع را تشخیص دهد.

 

درمان مشکلات گفتاری

برای بهبود مشکلات گفتاری گزینه‎های زیادی وجود دارد.
آسیب‌شناس گفتار زبان می‌تواند در انتخاب بهترین رویکرد به بیمار کمک کند.
متخصصین آسیب‌شناس گفتار زبان متخصصان آموزش‌دیده‌ای هستند
که در زمینۀ ارزیابی و درمان مشکلات گفتاری، بلع، صدا و زبان تخصص یافته‌اند.

از پزشک بخواهید شما را به یک آسیب‌شناس گفتار زبان ارجاع دهد.

همچنین بهتر است با گفتاردرمانی ونک خود تماس بگیرید
تا آنها بتوانند درمورد درمان، شیوۀ مناسب بازپرداخت و پوشش بیمه به شما کمک کنند
و فهرستی از متخصصین آسیب‌شناس گفتار درمان که طرح درمانی شما را پوشش می‌دهند به شما معرفی کنند.
در پایان با آسیب‌شناس گفتار زبان که در زمینۀ درمان بیماران پارکینسون فعال است مشورت کنید.

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

 

درمان صدای لی سیلورمن (LSVT)

روش درمانی لی سیلورمن اولین درمان گفتاری اثبات‌شده برای بیماران مبتلا به پارکینسون است.

بعد از گذشت یک ماه از آغاز این نوع درمان بهبودی قابل‏‌توجهی در گفتار بیمار حاصل می‌شود.

  • در روش لی سیلورمن آموختن فعالیت‌ها و تمرین‌ها آسان است و تأثیر فوری بر ارتباطات فرد دارد.
  • مشخص شده است که انجام تمرینات مربوط به روش لی سیلورمن
    موجب بهبودی فرد شده و تا دو سال بعد از درمان نیز بهبودی ادامه دارد.
  • این روش در درمان مشکلات گفتاری و صوتی افراد مبتلا به سندرم‌های ناهنجار پارکینسون عملکرد موفقی داشته است.
    سندرم‌هایی همچون: آتروفی سیستم چندگانه (MSA که قبلاً سندرم Shy-Dragger نام داشت) و فلج فوق هسته‎ای پیش‎رونده (PSP).

گایدلاین‌های LSVT

  • تمرین‌ها باید ۴ هفتۀ متوالی و ۴ روز در هفته انجام شوند.
  •   در طول روزهای درمان تمرین‌ها را یکبار در میان انجام دهید
    ولی در روزهای دیگر تنها دوبار در روز تمرین‌ها را انجام دهید.
  • زمانی‌که درمان ۴ هفته‌ای به پایان رسید هنوز هم تمرین‌ها را
    بصورت روزانه دنبال کنید تا صدای بهبودیافتۀ شما تثبیت شود.
  • بر اساس برنامۀ زمان‌بندی ۶ ماهۀ روش لی‎سیلورمن همچنان برای
    ارزیابی‌های مجدد به پزشک متخصص خود مراجعه کنید تا صدای شما و میزان بهبود آن بررسی و کنترل شود.
  • درصورتی که در منطقۀ شما گروه‌های گفتار وجود دارد در این گروه‌ها شرکت کنید.
    این گروه‌ها بر بلند فکر کردن تمرکز می‌کنند.
  • یک دستگاه دیجیتال سطح صداسنج ابزاری می‌تواند حجم صدای فرد را کنترل کند.

    این ابزار سنجش را در فاصلۀ بازو قرار دهید تا سطح صدا را اندازه‌گیری کند.

    حجم صدای یک مکالمۀ معمولی بین ۷۴-۶۸ دسی‌بل است.

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

 

تزریق کلاژن

در درمان اختلالات صدا و گفتار در بیماری پارکینسون تزریق کلاژن نیز یکی دیگر از درمان‌ها است.

  • برای این نوع درمان به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی(ENT) مراجعه کنید.
  • تزریق کلاژن موجب تقویت پرده‎های صوتی می‌شود که هنگام صحبت کردن خوب بسته نمی‌شوند.
  • در این روش درمانی کلاژن بطور مستقیم به پرده‌های صوتی تزریق می‌شود.
  • تأثیر کلاژن ۶ ماه است. بعد از گذشت ۶ ماه باید دوباره کلاژن تزریق شود.
  • گزارش‌هایی مبنی بر بهبودی در برخی بیمارانی که کلاژن تزریق کرده‌اند وجود دارد.

ابزارهای ارتباطی کمکی

  • زمانی‌که خستگی یا بیماری مانع از آن می‌شود
    که با صدای طبیعی صحبت کنید یک ابزار ارتباطی کمکی می‌تواند مفید باشد.
  • بیماران مبتلا به پارکینسون معمولاً از یک ابزار تقویتی شخصی استفاده می‌کنند.
  • سایر ابزارهای ارتباطی شامل تابلوهای ارتباطی دست‌ساز تا تجهیزات کامپیوتری است.
  • آسیب‌شناس گفتار زبان می‌تواند ابزاری مناسب برای شما تجویز کند.
  • دستگاه Easy Speech یک دستگاه بازخوردی برای لکنت زبان بوده
    و مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا است.
    این وسیله یک ابزار الکترونیکی کوچک است که شبیه سمعک روی گوش قرار می‌گیرد.
    این وسیله برای افرادی که دچار لکنت زبان هستند یا در گفتار روان مشکل دارند مفید است.

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

 

نکاتی برای حل مشکلات گفتاری

  • با بلند خواندن (کتاب، روزنامه …) یا آوازخواندن روزانه صدای خود را ورزش دهید و آنرا تقویت کنید.
  • آب کافی بنوشید. از فریاد زدن پرهیز کنید و هنگامی که خسته شدید به صدای خود استراحت دهید.
  • مانند یک هنرپیشه صدای خود را ورزش و تمرین دهید.
    در وضعیتی مناسب بنشینید و سپس بایستید. گفتار و تنفس خود را ورزش دهید و با صدای رسا صحبت کنید.
  • از برداشت و نظرات دیگران دربارۀ صدای خود آگاه شوید و بازخورد دریافت کنید.
    می‌توانید هنگام صحبت در جمع از یک کلمۀ نشانه یا کلمۀ رمز استفاده کنید تا از این طریق بر صحبت کردن واضح تمرکز کنید.
  • اگر گفتار یا صدای شما ضعیف است می‌توانید از ابزاری مانند تقویت‎کنندۀ صدا (میکروفن) استفاده کنید.
    دستگاه را روی پیراهن و تلفن خود نصب کنید
    (این ابزار را می‌توان برای صدای ضعیف بکار برد ولی، برای مشکل لکنت زبان یا من‌من کردن مؤثر نیست).

     در مورد ابزارهای کمکی دیگر با یک گفتاردرمانگر مشورت کنید.

  • با فردی که در حال صحبت هستید تماس چشمی برقرار کنید.
  • صداهای پس‌زمینه را کاهش دهید.
  • در جمع یا گروه‌های کوچک اجتماعی شرکت کنید
    (حتی اگر هم‌صحبت شما فقط یک نفر باشد).
  • اگر صورت شما فاقد احساس است هنگام ارتباط با دیگران از کلمات مربوط به احساسات استفاده کنید
    (مانند احساس خوشحالی، ناراحتی یا هیجان دارم یا موافق هستم).

    برای انتقال احساسات خود می‌توانید حالت‌های فیزیکی صورت را تمرین کنید.

  • ببینید در کدام مواقع از روز گفتار شما بهتر و روان‌تر است.

    ملاقات‌های اجتماعی خود را برای این اوقات از روز تنظیم کنید.

براساس گزارش‌های جمع‌آوری شده افراد بسیاری گفته‌اند که صدای آنها بسیار ضعیف است
بطوریکه دیگران از آنها خواسته‌اند کلمات را دوباره ادا کنند.

 

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

ممکن است برخی بیماران مبتلا به پارکینسون دارای صدای ناهنجار، زبر و خشن باشند.

برای بهبود این مشکل استراتژی‌های زیر را امتحان کنید:

  • قبل از صحبت کردن نفس عمیق بکشید.
  • بین عبارات مکث کنید و نفس بگیرید.
  • عقاید و نظرات خود را در جملات کوتاه و مختصر بیان کنید.
  • بلندتر از آنچه فکر می‌کنید لازم است صحبت کنید.
  • هنگامی که در میان همهمه و شلوغی صحبت می‌کنید فریاد نزنید.
  • وقتی خسته شدید به صدای خود استراحت دهید.
  • سرفه کردن یا صاف کردن گلوی خود را کم کنید.
  • یک بلع سفت و سخت را امتحان کنید.
  • با مصرف دارو سوزش سردل را حذف یا کم کنید.
  • هوای منزل را مرطوب نگاه دارید.

 

مشکل بلع در بیماران پارکینسون | توانبخشی پارکینسون

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی |

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی موضوعات  این مقاله هستند

چه عواملی باعث بروز مشکل بلع غذا می‌شوند؟

  • دلایل ایجاد مشکل بلع
  • گونه‌های مختلف اختلال در بلع
  • علایم اختلال بلع
  • تشخیص اختلال در بلع
  • درمان اختلال بلع

منظور از مشکل بلع، ناتوانی در بلعیدن آسان و ایمن غذا و مایعات و انتقال آن از دهان به معده است.

افرادی که دچار مشکل بلع هستند، امکان دارد در هنگام فرو بردن غذا یا نوشیدنی دچار خفگی شوند و غذا در گلوی آنها بپرد.

نام علمی این مشکل دیسفاژی (Dysphagia) یا “دشواری در بلع” است.

این مشکل همیشه هم نشان‌دهنده وجود اختلال در سلامتی نیست.

در حقیقت، این احتمال وجود دارد که مشکل بلع یک اختلال موقت باشد و به خودی خود رفع شود.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

عوامل بروز اختلال بلع

بر اساس تحقیقات موسسه ملّی مطالعات ناشنوایی و دیگر اختلالات ارتباطی، ۵۰ جفت ماهیچه و عصب در فرایند بلع درگیر هستند.

به عبارت دیگر، این امکان وجود دارد که دشواری در بلع از بروز اختلالات دیگری در برخی ماهیچه‌ها و اعصاب ناشی شده باشد.

 

شماری از اختلالات مرتبط با بروز مشکل بلع عبارتند از:

 

  • مشکل بلع غذا در سکته مغزی :

    این موضوع اصلی ترین موضوعی هستش که توسط تیم ما قابل درمان هستش

  • بازگشت اسید معده به مری:

 

نشانه‌های رفلاکس یا بازگشت اسید زمانی مشاهده می‌شوند که محتویات معده به مری برگشت می‌خورند.

این مسأله باعث بروز درد معده و آروغ(باد گلو) می‌گردد.

 

  • سوزش معده یا سوزش سر دل:
    سوزش معده نوعی احساس سوزش در سینه است که اغلب با احساس تلخ شدن دهان و گلو همراه می‌باشد.
    در این جا می‌توانید راه‌های تشخیص، درمان و پیشگیری از سوزش معده را جستجو نمایید.
  • اپیگلوتیت یا التهاب اپیگلوت:
    اپیگلوتیت مشکلی مرتبط با بافت‌ ملتهب در اپیگلوت است.
    این مشکل به طور بالقوه می‌تواند خطر جانی در پی داشته باشد.
    این بیماری جزء موارد فوریت‌های پزشکی به شمار می‌آید و در صورت مشاهده باید فوراً تحت مراقبت پزشکی قرار گیرد.
  • گواتر: ت
    یروئید غده‌ای است که در گردن انسان و در زیر جوزک (سیب آدم) قرار دارد. بیماری التهاب این غده را گواتر می‌نامند.
  • التهاب مری یا ازوفاژیت:
    این مشکل ممکن است توسط رفلاکس اسید معده یا برخی داروها ایجاد شود.

  • سرطان مری:
    این سرطان زمانی اتفاق می‌افتد که یک تومور سرطانی یا بدخیم در بافت داخلی مری رشد می‌کند. این تومور موجب بروز اختلال در بلع می‌شود.
  • سرطان معده:
    این سرطان هنگامی بروز می‌کند که سلول‌های سرطانی در بافت داخلی معده تشکیل شده باشند. از آن جا که تشخیص و ردیابی سرطان معده ساده نیست، غالباً در مراحل پیشرفته قابل تشخیص است.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

  • تبخال مری:
    این عفونت توسط ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۱(HSV-1) به وجود می‌آید.
    تبخال مری می‌تواند موجب درد سینه و دشواری در بلع شود.

  • تبخال‌های متناوب:
    این تبخال، که گاهی تبخال دهانی هم خوانده می‌شود، نوعی عفونت دهانی است که توسط ویروس تبخال در ناحیه دهانی به وجود می‌آید.
  • گرهک تیروئیدی یا ندول‌های تیروئیدی:
    گرهک تیروئیدی توده‌ای است که در غده تیروئید پیدا می‌شود. این توده ممکن است جامد باشد یا این که پر از آب باشد.
    توده‌ها هم به صورت تکی و هم به صورت خوشه‌ای در تیروئید ایجاد می‌شوند.

  • مونو نوکلئوز عفونی یا بیماری بوسه:
    این مشکل، که گاه به اختصار مونو هم نامیده می‌شود، به گروهی از علایم اشاره دارد که توسط ویروس اپشتن بار (EBV) به وجود می‌آید.
  • مارگزیدگی:
    هر گاه کسی توسط مار سمی گزیده شود، باید فوری تحت درمان قرار بگیرد. حتی گاز مارهای غیرسمی هم می‌تواند منجر به واکنش‌های آلرژیک یا عفونت شود.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

انواع  مختلف اختلال در بلع

عمل بلع در چهار مرحله انجام می‌گیرد: دهانی اولیه، دهانی، حلقی و مروی.

 

مشکلات مرتبط با بلع را می‌توانیم به دو دسته خلاصه کنیم: دهانی-حلقی(که شامل سه مرحله نخست بلع است) و مروی.

 

مشکلات دهانی-حلقی

مشکل بلع دهانی-حلقی توسط اختلالات عصبی و ماهیچه‌ای در گلو اتفاق می‌افتد.

اختلالات مذکور ماهیچه‌ها را تضعیف کرده و فرد را در عمل بلع دچار مشکل می‌کند،

به طوری که هر مرتبه از بلع با پریدن غذا در گلو یا انسداد گلویی همراه است.

عوامل مشکلات دهانی-حلقی بیماری‌هایی هستند که بیشتر سیستم عصبی را مورد حمله قرار می‌دهند.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

برخی از این بیماری‌ها عبارتند از:

  • سختاک یا التهاب مضمن
  • بیماری پارکینسون
  • آسیب‌دیدگی اعصاب در جریان جراحی یا پرتو درمانی
  • سندروم پس از فلج اطفال

علاوه بر موارد فوق، مشکل بلع دهانی-حلقی ممکن است به دلیل سرطان مری یا سرطان‌های سر و گردن روی بدهد.

همچنین، ممکن است که این بیماری ناشی از انسداد بخش بالایی گلو ، حلق یا  آن دسته از کیسه‌های حلقی باشد که غذا را جمع می‌کنند.

مشکلات مروی

اختلال بلع مروی مربوط به احساس انسداد غذا در گلو است. دلایل عمده این مشکل عبارتند از:

  • اسپاسم‌هایی که در بخش پایینی مری روی می‌دهند، مانند: اسپاسم‌های پخش‌شده یا عدم توانایی عضلات اسفنکتر مروی در بازگشت به حالت استراحت
  • تنگ بودن مری که ناشی از باریکی بیش از حد حلقه مری است
  • باریک شدن مری به دلیل رشد تومورها یا زخم
  • ورود اشیای خارجی کوچک به درون مری یا گلو
  • متورم شدن مری یا باریک شدن آن بر اثر التهاب یا رفلاکس
  • بافت زخمی در مری که به دلیل التهاب مضمن یا پس از پرتو درمانی ایجاد شده.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

تشخیص اختلال بلع

اگر گمان می‌کنید که دچار اختلال بلع هستید، علایم مشخصی وجود دارند

که وجود آنها در کنار سختی در فرو بردن غذا می‌تواند نشانه ابتلای شما به این اختلال باشد.

این علایم شامل موارد زیر می‌شود:

  • ریزش آب دهان
  • صدای دورگه یا خس‌خس کردن
  • احساس فرو رفتن اشیاء در گلو
  • استفراغ و برگشت غذای بلعیده‌ شده به درون دهان
  • کاهش وزن غیر منتظره
  • سوزش معده یا سوزش سر دل
  • سرفه کردن یا پریدن غذا در گلو هنگام بلعیدن غذا و نوشیدنی
  • احساس درد در حین بلع
  • مشکل در جویدن غذای جامد

علایم فوق ممکن است باعث شوند که فرد از غذا خوردن بپرهیزد، تعداد وعده‌ها را کم کند یا اشتهایش را از دست بدهد.

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

بچه‌هایی که مشکل بلع دارند، احتمالاً علایم زیر را از خود نشان می‌دهند:

  • از خوردن برخی غذاهای خاص سر باز می‌زنند
  • غذا یا نوشیدنی از لب و دهان آنها ریخته می‌شود
  • غذا را هنگام صرف وعده‌ها به دهان بازمی‌گردانند یا استفراغ می‌کنند
  • نفس کشیدن در حین صرف غذا برایشان دشوار است
  • بدون این که بخواهند کاهش وزن دارند

راه‌ها و روش‌های شناسایی اختلال در بلع

درباره علایم مشکوک بیماری و زمان آغار آنها با پزشک خود صحبت کنید.
پزشک شما ابتدا با مشاهده حفره دهان وجود هرگونه علامت غیر عادی و ورم را بررسی خواهد کرد.
البته آزمایش‌های تخصصی بیشتری برای یافتن علت اصلی وجود دارد، که یکی از آنها عکس‌برداری با اشعه ایکس است.

 

استفاده از X-ray برای تشخیص

از این روش برای ناهنجاری در بخش داخلی مری و نیز برای بررسی انسداد مری استفاده می‌شود.

در هنگام این نوع معاینه، فرد بیمار مایعی را می‌بلعد یا از نوعی قرص مخصوص استفاده می‌کند

که رنگ آن به نور دستگاه اشعه‌خوان حساس است و آن را نشان می‌دهد.

در این جا، پزشک به مشاهده عکس می‌پردازد تا از این طریق کیفیت کارکرد مری را کنترل کند.

این کار به یافتن ضعف‌ها و نیز موارد غیر عادی کمک شایانی می‌نماید.

ویدیوفلوروسکوپی بلع یک روش معاینه رادیولوژیک است که از نوعی تکنولوژی اشعه ایکس به نام فلوروسکوپی بهره می‌جوید.

این آزمایش توسط یک متخصص آسیب‌شناسی گفتار انجام می‌شود. فلوروسکوپی مراحل دهانی، حلقی و مروی بلع را نمایش می‌دهد.

در طول این روش معاینه، فرد باید موادی مانند پوره و غذای جامد و اقسام نوشیدنی‌ها را ببلعد.

این کار پزشک را کمک می‌کند تا به دقت به بررسی فرو بردن غذا و نوشیدنی در نای بپردازد.

پزشک‌ها از این اطلاعات برای تشخیص ضعف ماهیچه یا اختلال کارکرد آن بهره می‌جویند.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

روش درمان اختلال در بلع

 

برخی از انواع اختلالات بلع غیرقابل پیشگیری هستند و اقدام برای درمان آنها ضروری به نظر می‌رسد.

یک کارشناس آسیب‌شناسی گفتار به ارزیابی فرایند بلع می‌پردازد و از این راه اختلال آن را تشخیص می‌دهد.

هنگامی که بررسی و ارزیابی کامل شد،

احتمالاً آسیب‌شناس موارد زیر را پیشنهاد خواهد کرد:

  • اصلاح و تغییر رژیم غذایی
  • تمرین‌های مخصوص حلق و دهان به منظور تقویت ماهیچه‌ها
  • راهکارهای جبرانی بلع
  • روش‌های اصلاحی وضعی که بیمار باید در حین بلع آنها را دنبال کند.

با وجود این‌ها، اگر مشکلات بلع ادامه پیدا کنند، منجر به سوءتغذیه و کمبود شدید آب بدن بیماران می‌شوند،

مخصوصاً بیماران بسیار جوان و نیز افراد مسن بیشتر دچار چنین مشکلاتی خواهند شد.

عفونت‌های متناوب تنفسی و ذات‌الریه استنشاقی هم در طول این بیماری محتمل هستند.

تمامی این مشکلات جدی و حتی مرگبار هستند و به طور قطع باید درمان شوند.

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

 

اگر اختلال بلع ناشی از تنگی مری باشد، ممکن است از روشی به اسم “اتساع مری” برای باز کردن یا بزرگ کردن مری استفاده شود.

طبق این روش، باید یک کیسه هوا در مری جای داد تا موجب عریض شدن مری شود که این کیسه بعداً برداشته خواهد شد.

اگر شاهد رشد غیرمعمول توده در مری باشیم، ممکن است که برای برداشتن آن به عمل جرّاحی متوسل شویم.

ممکن است از جراحی برای برداشتن بافت زخمی هم استفاده شود.

اگر فرد دارای مشکل ریفلاکس یا زخم معده باشد، ممکن است که پزشک‌ها برای درمان داروهایی را تجویز نمایند

و یا فرد را به پیروی از یک رژیم مخصوص بیماران دارای ریفلاکس تشویق کنند.

در مواردی که مشکل بلع حاد است، احتمالاً بیمار در بیمارستان بستری شود و از طریق لوله تغذیه نماید.

این لوله مخصوص از راه مری و دهان مستقیماً به درون معده هدایت می‌شود.

رژیم‌های غذایی اصلاح‌شده احتمالاً تا زمان بهبود اختلال باید رعایت شوند.

این رژیم از کمبود شدید آب و سوء تغذیه در فرد جلوگیری می‌کند.

 

منبع این مفاله

 

رفع مشکل بلع در سکته مغزی | درمان مشکل بلع بعد از سکته مغزی

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

درمان اختلال بلع در سکته مغزی چگونه انجام می شود؟ |اختلال بلع چیست؟|

درمان اختلال بلع

درمان اختلال بلع در سکته مغزی

درمان اختلال بلع چگونه انجام می شود؟

درمان اختلال بلع پس از سکته مغزی

فیزیولوژی بلع

بلع مستلزم عبور غذا از دهان و از طریق لوله مری به معده است،

بدون آنکه ساختارهای مجاورش را به خطر بیندازد،

این ساختارها عبارتند از:

حفره‌های دهان به بینی، نای و بخش تحتانیِ دستگاه تنفسی. این فرآیند پس از ورود غذا به دستگاه گوارش آغاز می‌شود

مراحل بلع  می‌توان با توجه به محل لقمه آن را به چهار مرحله تقسیم کرد:

۱-‌ مرحله آمادگی دهانی:

لقمه برای ورود به گلو آماده می‌شود.

 

۲- مرحله انتقال دهانی:

زبان لقمه را از طریق مجرای گلو به درون آن می‌راند.

 

۳- مرحله حلقی:

ساختارهای حلقی لقمه را از طریق بخش بالایی اسفنکتر لوله مری عبور می‌دهند.

۴- مرحله عبور از مری:

حرکات دودی‌شکلِ مری و نیروی گرانش لقمه را از طریق اسفنکتر بخش پایینی لوله مری به معده می‌رسانند.

 

می‌توانید در بازبینی کلی که سکونی و دی‌پیرو، میلر، و ماتسوئو و پالمر انجام داده‌اند،

جزئیات بیشتری را درباره دیدگاه‌‌های مربوط به فیزیولوژی بلع مشاهده کنید.

درمان اختلال بلع

مرحله دهانی بلع

وقتی که مقداری مایع وارد دهان می‌شود، بین بخش خلفی زبان و کام نرم[۱] قرار می‌گیرد و از نشت آن به حلق جلوگیری می‌شود تا اینکه آماده بلع شود.

در مرحله انتقال، نوک زبان با کام سخت[۲] در پشت بخش بالایی دندان‌های جلویی تماس پیدا می‌کند و سطح زبان به سمت بالا می‌رود.

تماس زبان و کام در بخش خلفی گسترده می‌شود و مایع را به مجرای حلق می‌راند.

در مقابل، هنگام خوردن مواد جامد، زبان به سمت عقب حرکت می‌کند

و سطحش را به یک سمت می‌چرخاند و غذا را به سمت دندان‌های آسیا می‌کشاند و آن را در سطح جونده قرار می‌دهد تا جویده شود

(این مرحله را انتقال مرحله ۱ نیز می‌نامند).

هنگام جویدن، ساختارهای دهانی اندازه لقمه را کاهش می‌دهند و به‌منظور آماده‌سازی آن برای مرحله حلقومی، آن را نرم می‌کنند.

بین چرخه‌های جویدن، ذرّاتی که اندازه و سازگاری مناسبی پیدا کرده‌اند،

به سمت سطح خلفی زبان برده می‌شوند و به حلق منتقل می‌شوند (انتقال مرحله ۲).

ممکن است که این ذرّات چندین ثانیه انباشته شوند تا اینکه حجم ضروری حاصل شود و مرحله حلقی انجام گیرد.

مرحله حلقی بلع

مرحله حلقی نیازمند چندین رویداد هماهنگ و تقریباً همزمان است:

۱-‌ نرمکام بالا می‌رود و حفره حلق به بینی را می‌بندد.

۲- سطح زبان در نزدیکی حلق به عقب کشیده می‌شود، در حالیکه دیواره حلق فشرده می‌شود و لقمه را به پایین می‌فرستد.

حلق به صورت پی در پی از بالا به پایین فشرده می‌شود و از لحاظ عمودی طولش کوتاه می‌شود تا حجمش کاهش یابد.

۳-‌ استخوان لامی و حلق در بالا و جلو حرکت می‌کنند، در حالیکه اپی‌گلوت به سمت عقب پیچانده می‌شود و راه نای را می‌بندد

 این حرکت به حفاظت از محل عبور هوا کمک می‌کند.

۴-‌ بافت تارهای صوتی در نزدیکی دهانه حنجره تا می‌خورد و به مدت ۴/۰ الی ۱ ثانیه مانع از تنفّس می‌شود.

۵- اسفنکتر بخش بالایی لوله مری (UES) همراه با حالت استراحت (UES با انقباض فعال نزدیک نگه داشته می‌شود)،

انقباض ماهیچه و نیروی گرانش ناشی از حرکت لقمه به پایین باز می‌شود.

درمان اختلال بلع

مرحله عبور غذا از مری

زمانی که لقمه از UES عبور می‌کند، حرکات‌ دودی‌شکل و گرانش آن را به بخش پایینی اسفنکتر لوله نای می‌برند و غذا از این طریق به معده می‌رسد.

کنترل عصبی بلع

کنترل عادی بلع نیازمند کارکرد متناسب ساقه مغز، گره‌های پایه، تالاموس، دستگاه کناری، مخچه و قشر حسّی و حرکتی مغز است (جدول ۱).

این دستگاه‌ها‌ محرک‌های آوران و وابران، پیش‌بینی و آماده‌سازی، فرآیندهای ارادی و غیرارادی را کنترل می‌کنند.

بیش از ۳۰ ماهیچه در کار بلع مشارکت دارند و شبکه عصبی پیچیده‌ای آنها را کنترل می‌کند که کاملاً شناخته نشده است.

جدول ۱

نواحی عصبی مربوط به کارکرد بلع

ناحیه                                                       نقش مفروض                                                              مراجع

ناحیه اصلی                                     پردازش بلع در قشر مغز                                           حمدی و همکاران

حس‌های تنی، و قشرهای                    شامل تنظیم حرکتی و کنترل اجرایی و                         ۱۹۹۹الف، حمدی و

حرکتی و مکمّل حرکتی (BA،             حرکتی                                                                همکاران، ۱۹۹۹ب)

۱، ۲، ۳، ۴ و ۶)

                                                                                                                                         (موزیر و برزانیا، ۲۰۰۱)

(مارتین و همکاران، ۲۰۰۱)

—————————————————————————————- —— —————-

کمربند قدامی                                 پردازش حرکتی مرتبه بالاتر                                               حمدی و همکاران.، ۱۹۹۹الف؛

(BA، ۲۴ و ۳۲)                             برنامه‌ریزی حرکت بلع و اجرایش                                         حمدی و همکاران.، ۱۹۹۹ب)

پردازش‌های ادراکی شناختی                                            (مارتین و همکاران. ۲۰۰۱)

مانند توجه و انتخاب پاسخ

(مارتین و همکاران. ۲۰۰۴)

—————————————————————————————— — —————–

قشر اوربیتوفرونتال (BA، ۱۰، ۱۱، ۱۲             نامشخص                                                (موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ب)

۴۴، ۴۵ و ۴۷).

—————————————————————————————– ———————-

قشر آهیانه پسِ‌سری (BA، ۷، ۱۷          پردازش حسّی بلع                                        (حمدی و همکاران. ۱۹۹۹الف)

۱۸، ۴۰)

(کرن و همکاران. ۲۰۰۱)

پردازش علامت وظیفه، خودِ بلع نیست.                                (توگود و همکاران. ۲۰۰۵)

برنامه‌ریزی و اجرای حرکت                                             (موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)

————————————————————————————  ————————–

قشر تمپوروپولار (BA 22 و ۳۸)                نامشخص                                                      (موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب)

———————————————————————————— ————————–

قشر اینسولار                         پردازش ورودی دستگاه                                                       (دانیلز و همکاران ۲۰۰۶)

چشایی

تعدیل حسّی داخل‌دهانی                                                     (دانیلز و فونداز، ۱۹۹۷)

(موزیر و همکاران.، ۱۹۹۹الف

موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب).

————————————————————————————————————-

کپسول داخلی                             اتصال کارکردی هسته قشری                                            (موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ الف

و هسته ساقه مغز از طریق                                                موزیر و همکاران. ۱۹۹۹ب)

مجاری قشری-بصل النخاعی

(گونزالر و فرناندز و همکاران، ۲۰۰۸)

—————————————————————————————————————

تالاموس                                      پردازش ورودی حسی و حرکتی

از طریق مسیرهای تالاموسی-قشری

تالاموسی-استریاتومی                                       (دانیلز و همکاران. ۱۹۹۸)

(موزیر و همکاران، ۱۹۹۹ب)

—————————————————————————————————————

گره‌های پایه (دُمی یا پوسته‌ای)                   دروازه خروجی حسّی                            (موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)

(دانیلز و همکاران، ۱۹۹۸) (سوزوکی و همکاران. ۲۰۰۳)

—————————————————————————————————————-

پایک مغزی                                              مسیرها پایین آینده از قشر مغز                 میلر (میلر، ۱۹۸۲)

—————————————————————————————————————-

ساقه مغز                                          مولد الگوی مرکزی، بلع                           (جین، ۱۹۷۲، جین، ۱۹۸۴، جین، ۲۰۰۱)

———————————————————————————————————- —–

مخچه                                  تنظیم هماهنگ‌سازی تطبیقی، توالی‌سازی                          (زالد و پاردو، ۱۹۹۹)

زمان‌بندی، یادگیری و حافظه حرکت.

(موزیر و برزنایا، ۲۰۰۱)


درمان اختلال بلع

مولد الگوی مرکزی (CPG) برای بلع در ناحیه هسته مجرای منزوی (NTS)، تشکیل شبکه و هسته ناپیدا (NA) در مغز حرام شاخک‌دار و بطنی-جانبی قرار دارد.

شبکه بین‌عصبیِ آن زمان‌بندی مراحل عمل بلع را کنترل و محرک‌های آوران بالای مغز حرام و محرک‌های آوران حسّی را با پردازش‌های محرک‌های وابران ترکیب می‌کند.

نشان داده شده است که ورودی حسّی حاصل از گیرنده‌های مکانیکی، گیرنده‌های شیمیایی و گیرنده‌های گرمایی در حفره دهان، گلو و حنجره به CPG بر شروع بلع،

تسهیل آن و حفاظت از مسیر عبور هوا تأثیر می‌گذارد.

اعصاب حسی در هسته‌های حسّی سه گانه سیناپس دارند، در حالیکه اعصاب گلو و نای در شاخه‌های CN IX، X و XI به سیناپس در NTS می‌روند.

اعصاب پیش‌حرکتی CPG بطنی با CN V، VII و XII و CN IX و X در NA متصل می‌شوند.

زمان‌بندی خروجی‌های حرکتی با توجه به ویژگی‌ای لقمه فرق می‌کند. از نظر کارکردی، این اتصالات جانبی مراحل مختلف بلع را هماهنگ می‌کنند.

برای نمونه، بازخورد جانبی از بلع از طریق مری در هنگام بلع از طریق گلو جلوگیری می‌کند. احتمال دارد که هسته سه‌ گانه و تشکیل شبکه مرحله دهانی را کنترل کنند.

NTS احساس و تولید الگو را تنظیم می‌کند و NA و هسته حرکتی خلفی محرک‌های وابران را برای مراحل عبور غذا از حلق و مری کنترل می‌کنند.

هسته میانی‌بطنی در NTS ممکن است مسئول تزویج مراحل عبور غذا از حلق و مری باشد.

از آنجا که این نواحی برای تولید الگو ضروری هستند، سکته در مغز حرام جانبی (نشانگان والنبرگ) می‌تواند سبب نارسایی بلع شود که معمولاً وخیم است و سرفه ایجاد می‌کند.

این زخم بر CPG و CNها اثر می‌گذارد که در عمل بلع دخیل هستند؛

گلو، مری و کام نرم را در همان سمت از بدن فلج یا ضعیف می‌کند؛ و مرحله بلع از طریق گلو را آغاز و هماهنگ‌سازی می‌کند.

بویژه، مطالعات الکتروفیزیولوژیکی نشان می‌دهند که اتصال مراکز بلع در دو طرف مقابل نیز زمان طولانی قطع می‌شود.

چندین ساختار بالاچادرینه با بلع مرتبط هستند. هنگام وقوع سکته، اندازه ناحیه قشری مربوط به بلع نشانگان نارسایی بلع را پیش‌بینی می‌کند.

شروع ارادی بلع به ورودی‌های حرکتی قشری نیاز دارد.

قشرهای حرکتی و پیش‌حرکتی از دو طرف اما به‌صورت نامتقارن بلع را کنترل می‌کنند و هیچ برتری جانبی چپ یا راست واضحی وجود ندارد.

بازیابی از سکته بالاچادرینه که سبب نارسایی در عمل بلع شده است، با تنظیم مجدد قشر جبران‌کننده مرتبط دانسته شده است.

فلج بخش بالای بصل النخاع با نارسایی بلع، نارساگویی عضوی، آواپریشی،

از دست دادن کنترل ارادی زبان و حرکات ماهیچه صورت و عدم تعادل هیجانی رابطه دارد که از آنفارکتوس لاکونار دو طرفه یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ناشی می‌شوند.

 

نشان داده شده است که اختلال بلع در این بیماران با زخم‌ گره‌های پایه همبستگی دارد که منجر به تحریک ضعیف عمل بلع و کنترل ضعیف بخش بالایی اسفنکتر مری می‌شود.

زخم‌های ماده سفید اطراف بطنی در سمت چپ در مقایسه با همین زخم‌ها در سمت راست ممکن است اختلال بیشتری در رفتار بلع ایجاد کنند.

در بیمارانی که بخش پایین قشر مغز کاملاً سکته کرده، ممکن است که انتقال دهانی آسیب زیادی ببیند.

توپوگرافی رهاسازی پوزیترون (PET) محل‌های نامتقارن مربوط به بلع را در قشر اوربیتوفرونتال سمت راست،

قشر پیش‌حرکتی میانی  و بخش کمربندی، قشر حسی-حرکتی چهار طرفه، اینسولای قدامی راست،

مخچه میانی دو طرفه و قشر تمپوروپولار دو طرفه را نشان داده است و قویترین سیگنال‌ها در قشرهای حسی‌حرکتی، اینسولا و مخچه دیده می‌شوند.

غربالگری و تشخیص اختلال بلع

غربالگری نارسایی بلع به تشخیص احتمال آسپیراسیون (آشکار یا خاموش) قبل از بروز مشکلاتی

مانند التهاب ‌الریه، آب‌زدایی، سوء تغذیه یا گرفتگی مسیر تنفس کمک می‌کند

ابزارهای بالینی گوناگون حساسیت‌ها و ویژگی‌های گوناگونی دارند (جدول ۲).

چندین نمونه از این آزمایش‌ها نه تنها برای غربالگری استفاده می‌شوند،

بلکه برای ارزیابی‌های بالینی نیز کاربرد دارند.

بیشتر ابزارها چند ویژگی بالینی و/یا کارآزمایی بلع آب را ارزیابی می‌کنند.

دانیلز و همکاران (۱۹۹۷) شیوه غربالگری را پیشنهاد دادند که شامل کارآزمایی بلع آب نمی‌شود،

اما حساسیت و ویژگی‌ آن با آزمایش‌های دیگری که شامل کارآزمایی‌های بلع آب می‌شوند، قابل قیاس است.

اگر دو مورد از موارد زیر مشاهده شود، نتیجه غربالگری مثبت محسوب می‌شود:

۱) اختلال بلع

۲) نارساگویی عضوی

۳) بستن غیرعادی دهان

۴) سرفه ارادی غیرعادی

۵) سرفه بعد از بلع

یا

۶) تغییر صدا پس از بلع.

 آزمایش غربالگری بلع Toronto Bedside (TOR-BSST©) تنها ابزار غربالگری است که شامل ارزیابی احساس بلع در گلو می‌شود.

تشخیص و علائم اختلال بلع

جدول ۲

آزمایش‌های غربالگری نارسایی بلع

آزمایش                  استاندارد طلایی        شامل                          شامل                               پروتکل                                    حساسیت                  ویژگی

                             برای معتبرسازی       ارزیابی بالینی             آزمایش حسّی                 کارآزمایی آب

آزمایش                  VFSS                بله                      خیر                      بلع آب                       ۸۸                       ۲۲

نارسایی بلع                                                                                           ۳oz

بروک

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

ارزیابی                  VFSS         بله                         خیر                   ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر در ۳                        ۶۸                 ۸۶

استانداردشده                                                                          ۲- نوشیدن در فنجان

بلع

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش‌های           جستجوی         بله              خیر                        ۱-‌ ۵ تا ۱۰ میلی‌لیتر                         ۷۳                  ۶۷

زمان‌دار هیندز         نشانگان                                                         ۲- ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی‌لیتر

و وایلز

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ارزیابی

بلع بالینی                 VFSS/CF        بله            خیر              ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر در ۳                         ۷۰                     ۶۶

۲- ۶۰ میلی‌لیتر

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش                      VFSS           بله         بله                 ۱-‌ ۵ میلی‌لیتر                          ۳/۹۱                     ۷/۶۶

غربالگری                                                                               بلع

TOR-BSST©                                                                      ضربدر ۱۰

۲- نوشیدن تدریجی

محتوی فنجان

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

معاینه بالینی             VFSS              بله    خیر                    موجود نیست                                ۹۲                         ۶۷

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

آزمایش                             MASA        بله       خیر            موجود نیست                                  ۹۳                      ۸۶

اصلاح‌شده‌ی مان

درباره توانایی بلع

MMASA

 

درمان اختلال بلع

درمان اختلال بلع در سکته مغزی

 

ارزیابی و تشخیص اختلال بلع:

ارزیابی ابزاری و بالینی

ابزارهای بالینی و دستگاه‌های زیادی برای تشخیص و درمان نارسایی بلع پس از سکته ساخته شده است.

این ابزارها داده‌های مربوط به فشار، محدوده، قدرت حرکت ساختاری، حفاظت از مسیر تنفس، احساسات فیزیکی، فرو بردن و کارآیی لقمه و الگوهای حرکت لقمه را بدست می‌آورند.

می‌توان ابزارهای ارزیابی نارسایی بلع را در دسته‌های وسیعی گروه‌بندی کرد، مانند تصویربرداری (فراصوت، ویدئوفلوروسکوپی، ارزیابی بلع با اندوسکوپی فیبرنوری و ارزیابی بلع با آزمایش حسّی با استفاده از اندوسکوپی فیبرنوری) و غیرتصویربرداری (ابزارهای ارزیابی بالینی و فشارسنجی گلو).

ارزیابی‌های بالینی اختلال بلع در بستر

کارنابی-مان و لنیوس (۲۰۰۸)

ارزیابی بالینی گلو در کنار بستر را به صورت معاینات کامل و گردآوری سابقه جامع بالینیِ آناتومی مری، دهان و گلو تعریف کردند.

علاوه بر این، یک معاینه عصب‌شناختی نیز انجام می‌شود که بر کارکرد حسی و حرکتی، توانایی‌های رفتاری و زبانی تأکید دارد

و کارآزمایی تغذیه بیمار نیز باید انجام شود،

به‌شرطی که معاینه بالینی آن را نشان دهد.

ارزیابی‌های بالینی در کنار بستر هزینه زیادی ندارند، تهاجمی نیستند و متخصصان آسیب‌های گفتاری به‌راحتی این کار را انجام می‌دهند.

ارزیابی اولیه مبنایی را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان برنامه درمانی را تهیه کرد.

هرچند ارزیابی بالینی اطلاعات ارزشمندی را در اختیارمان قرار می‌دهد، اما سطح حساسیت و ویژه بودن آن برای شناسایی ریسک تنفّسی عموماً کم است.

ابزارهای ارزیابی بالینی بسیار زیادی پیشنهاد داده شده‌اند.

خلاصه‌ای از ارزیابی‌های رایج که در کنار بستر درباره بلع انجام می‌شوند و ویژگی‌هایشان و داده‌های معتبرسازی را در جدول ۳ مشاهده می‌کنید.

 

تشخصی اختلال بلع توسط متخصص بلع درمانی

جدول ۳

نقاط قوت و محدودیت‌های VFSS و FEES

ویدئوفلوروسکوپی (VFSS) نقاط قوت

·         مشاهده مستقیم و فوری ساختارهای دهانی، گلو و مری

·         می‌توان حرکات ساختاری و حرکت لقمه را مستقیماً ارزیابی کرد.

·         می‌توان ‌راهبردهای جبرانی و کارآیی‌شان را فوراً تعیین کرد.

·         می‌توان کارکرد کریکوفارینژیال (شکاف) را مستقیماً مشاهده کرد.

·         می‌توان ساختارهای آناتومی را مستقیماً ارزیابی کرد.

محدودیت‌ها

·         قرار گرفتن در معرض پرتو

·          فضای محدود برای قرار گرفتن بیمار می‌تواند برای بیماران چاق یا افراد مبتلا به عارضه انقباض عضلانی مشکلاتی ایجاد کند.

·         برای مشاهده تصاویر باید از کنتراست دهانی استفاده شود

ویدئوآندوسکوپی (FEES) ·         می‌توان با تجهیزات سیّار آن را در کنار بستر بیمار انجام داد.

·         نیازی به استفاده از کنتراست وجود ندارد. در هنگام ارزیابی، می‌توان از غذای معمولی استفاده کرد.

·         لوله مری مستقیماً مشاهده می‌شود.

·         می‌توان وجود، مقدار و مدیریت ترشحات را مستقیماً ارزیابی کرد.

·         مراحل دهانی و حلقی قابل مشاهده نیستند.

·         بازگشت نور در هنگام بلع (نور شدید) از مشاهده ساختارها در هنگام بلع جلوگیری می‌کند و در نتیجه، ارزیابی فوری قبل و بعد از کار را محدود می‌کند.

·         فقدان اطلاعات درباره دهان و مری ارزیابی حرکت لقمه را محدود می‌کند.

 

تشخیص اختلال بلع از طریق تست بلع باریوم

VFSS که آن را مطالعه بلع باریم اصلاح‌شده (MBS) نیز می‌نامند، استاندارد طلایی برای ارزیابی نارسایی بلع در بخش دهان و گلو محسوب می‌شود.

VFSS معمولاً توسط متخصص گفتار درمانی و پزشک (روان‌پزشک یا متخصص پرتونگاری) انجام می‌شود

و امکان مشاهده فوری و مستقیم حرکت لقمه، فیزیولوژی بلع و تهاجم به مسیر تنفس را فراهم می‌کند.

توانایی مشاهده مرحله بلع از طریق دهان و گلو به پزشکان بالینی امکان می‌دهد تا سازوکار و میزان وخامت آسیب را تشخیص دهد.

VFSS به پزشکان امکان می‌دهد تا روابط مهم بین بلع، سازگاری غذ، موقعیت آن و نحوه تنفّس را مشاهده کنند.

پروتکلی که لاگمن و همکاران در سال ۱۹۹۳ تعریف کردند، همچنان در محیط‌های بالینی رعایت می‌شود.

این فرآیند شامل مشاهده خلفی-قدامی و جانبی مرحله عبور غذا از دهان و گلو و تصاویر آهسته می‌شود

تا امکان تشخیص ویژگی‌های سازوکار بلع و میزان وخامت نقص کارکردیش فراهم شود.

مشاهده جانبی امکان ارزیابی زمان انتقال غذا از دهان و گلو، تأخیر آن و مشکلات فیزیولوژیکی را فراهم می‌کند.

مشاهده از جلو عدم تقارن‌های باقیمانده را در سینوس‌های شیاری و گلابی‌شکل مشخص می‌کند و بیرون‌کشیدگی/درون‌کشیدگی تارهای صوتی را نشان می‌دهد.

بویژه، این مطالعه سرعت و کارآیی بلع را ارزیابی می‌کند و الگوهای حرکت حفره دهان، گلو و مری را مشخص می‌کند.

با آگاهی از مکان، زمان و مقدار تنفّس در هنگام مطالعه، پزشک می‌تواند کارآیی برنامه راهبردهای توانبخشی را ارزیابی کند.

اخیراً، پیشنهادی برای استانداردسازی VFSS ارائه شده است.

طراحی MBSImp امکان تعیین مقدار آسیب عمل بلع را فراهم می‌کند که در طی مطالعه با روش VFSS شناسایی می‌شود.

درمان اختلال بلع

ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری (FEES)

ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری (FEES) اغلب اوقات مکمّل روش VFSS است که در مواردی محدودیت‌هایی دارد.

FEES روشی بی‌خطر و کاملاً مناسب است که متخصص آسیب‌های گفتار و/یا متخصص گوش، حلق و بینی هر دو می‌توانند به تنهایی می‌توانند انجام دهند.

FEES به همان اندازه VFSS یا بیشتر از آن به ارزیابی تأخیر در شروع بلع، باقیماندن غذا در گلو و تنفّس حسّاس است.

در معاینه با روش FEES برای ارزیابی آناتومی پویا و ایستای حلق، وجود و توانایی مدیریت ترشحات گوش و حلق و بینی

و سازگاری‌های مختلف عمل بلع با مایعات و جامدات، از آندوسکوپی انعطاف‌پذیر استفاده می‌شود.

در هنگام بلع، به مدت انتقال غذا، شواهد نفوذ و تنفس، تعداد عمل‌های بلع برای فرو بردن لقمه و میزان انسداد راه تنفس توجه می‌شود.

دستگاه معاینه در طول مجرای بینی و کف بینی پیش برده می‌شود تا اینکه انتهای دستگاه در در انتهای زبان کوچک یا نوک اپی‌گلوت قرار می‌گیرد.

این امر امکان مشاهده انتهای زبان، دیواره‌های جانبی و خلفی گلو، سینوس گلابی‌شکل و درون مری را فراهم می‌کند.

در اواسط دهه ۱۹۹۰، آویو و همکاران ارزیابی بلع با روش آندوسکوپی فیبرنوری را همراه با آزمایش حسی (FEESST) ابداع کردند.

FEESST شبیه به FEES است، اما شامل پالس‌های هوای کنترل‌شده نیز می‌شود تا امکان تشخیص عینی آستانه‌های تفاوت حسّی در گلو و مری فراهم شود.

فشار پالس‌های هوا افزایش داده می‌شود تا اینکه رفلکس نزدیک‌کننده در ماهیچه مری (LAR) تحریک شود.

LAR عادی کمتر از ۴ میلی‌متر جیوه تعیین شده است.

احساس فیزیکی در مری در هنگام مطالعه FEESST عامل مهمّی در ارزیابی بلغ غذاهای پوره‌ای نیست.

مقایسه تصادفی آینده‌نگر درباره FEESST و VFSS توانایی‌های مشابهی را برای جلوگیری از التهاب الریه نشان داد.

برخی از طرفداران روش FEES و FEESST اعتقاد دارند که این آزمایش‌ها از استاندارد طلایی VFSS فراتر رفته‌اند.

با این حال، باید توجه داشت در حالیکه آسیب تارهای صوتی به بهترین شکل با روش FEES ارزیابی می‌شود،

بخش‌های دهان و مری به‌طرز ضعیفی ارزیابی می‌شوند. VFSS همچنان بهترین روش بری مشاهده این نواحی است.

بنابراین، روش VFSS و FEES/FEEESST کاربردهای بالینی مختلفی دارند.

مانومتری | درمان اختلال بلع

برای بررسی کارکردهای فیزیولوژیکی بخش بالایی اسفنکتر لوله مری، انسجام حرکات دودی‌شکل گلو و فشارهای درون لقمه،

از فشارسنجی گلو و مری استفاده می‌شود. فشارسنجی گلو و مری استاندارد طلایی برای ارزیابی کارکرد حرکتی عضلات گلو است.

با این حال، ابزار تشخیصی اصلی برای نارسایی بلع در هنگام سکته نیست و فقط زمانی انجام می‌شود که سابقه، ویدئوفلوروگرافی یا آندوسکوپی نتوانند تشخیصی را ارائه دهند یا حاکی از اختلال حرکتی باشند.

معمولاً فشارسنجی توسط متخصص معده و روده انجام می‌شود و در نارسایی بلع با غذای جامد نشان داده می‌شود که با کاهش وزن و استفراغ همراه است.

انجمن معده و روده آمریکا بازبینی فنی شاخص فشارسنجی را در رابطه با سایر ابزارهای تشخیصی برای ارزیابی نارسایی بلع فراهم کرده است.

درمان اختلال بلع پس از سکته

از طریق مصاحبه، ارزیابی‌های بالینی بلع و ارزیابی‌ با دستگاه، پزشکان اطلاعاتی را راجع به شرایط بیمار، آسیب‌های بدنی، آسیب دستگاه حسّی و تناسب شروع تغذیه دهانی گردآوری می‌کنند.

در طی ارزیابی‌های عینی، کارآیی راهبردهای جبرانی نیز ارزیابی می‌شود

تا بی‌خطرترین رژیم غذایی داده شود که در عین حال کمترین محدودیت را نیز برایش داشته باشد.

اطلاعاتی که از طریق این ارزیابی‌ها گردآوری می‌شوند، بعداً برای تدوین برنامه توانبخشی مخصوص به فرد و مناسب به کار برده می‌شوند.

توانبخشی برای نارسایی بلع از دو رویکرد جبرانی و بازیابی توان تشکیل می‌شود.

راهبردهای جبرانی برای کاهش نشانگان نارسایی بلع به کار می‌روند،

بدون آنکه فیزیولوژی تغییر داده شود، در حالیکه رویکردهای بازیابی توان برای بهبود فیزیولوژی بلع طراحی شده‌اند

و ایمنی و قدرت تحمّل فرد را با رژیم غذایی که کمترین محدودیت را دارد، بهبود می‌دهند.

ماهیت برخی از راهبردها هم جبرانی و هم توانبخشی است،

به‌‌ دلیل اینکه می‌توانند نشانگان نارسایی بلع به‌شدت کاهش دهند و فیزیولوژی بلع را بهبود می‌دهند (جدول ۴).

معمولاً از چندین روش برای بازیابی توان در نارسایی بلع استفاده می‌شود.

روش‌های درمان سنتی شامل تمارین

تقویت عضلات زبان،

تحریکات دمایی ،

تمارین نگهداری زبان،

مانور مندلسون،

بلع سوپرا گلوتیک

بلع سوپر سوپراگلوتیک

بلع پر تلاش و تقلا زیاد

و

تمرین مانور شاکر می‌شوند.

جدول ۴

رویکردهای درمان اختلال بلع (رفتاری)

جبرانی   هر دو بازیابی توان
·         تطبیق‌های کیفی

·         تغییر ویژگی‌های لقمه

(سازگاری، چسبندگی، حجم، دما، مزه)

·         افزایش کنترل ارادی

·

·         بلع با زحمت زیاد

·         مانور مندلسون

·         بلع بی‌خطر از بالای گلوت

و بلع بی‌خطر بالای گلوتی فوق‌العاده

·         افزایش ورودی حسّی

 

·         تمرین نگه داشتن زبان

·         تمرین شاکر (بالا بردن سر)

·         تمرین زبان/ تمرین مقاومت

·         LSVT

·         EMST

·         NMES

 

پس از ارزیابی عینی، راهبردهای جبرانی و ترکیبی از روش‌های درمان سنتی شروع می‌شوند.

روش‌های درمان سنتی بلع را تا اندازه زیادی بهبود می‌دهند و هر تمرینی تدثیر متفاوتی بر بلع می‌گذارد.

با این حال، نسبت دادن این بهبود به یکی از این روش‌ها دشوار است،

زیرا اغلب همراه با هم استفاده می‌شوند. جدول ۵ درمان‌های سنتی و جزئیات آثار مورد انتظارشان را نشان می‌دهد.

جدول ۵

روش‌های درمان اختلال بلع

روش درمانی تأثیر بر کارکرد بلع
بلع با زحمت انقباض انتهای زبان در هنگام بلع و پاکسازی کامل لقمه از شیارهای گلو را بهبود می‌دهد.
مانور مندلسون  اندازه و مدت بالا رفتن مری را افزایش می‌دهد و در نتیجه، مدت و عرض شکاف کریکوفارینژیال را زیاد می‌کند.
تمرین شاکر (تمرین بالا بردن سر) برای بیماران که در در آنها اندازه و مدت باز شدن شکاف کریکوفارینژیال کاهش یافته است، انجام می‌شود که غذا در سینوس گلابی‌شکل‌شان باقی می‌ماند.
بلع سوپرگلوتیک پیش از بلع، نفس نزدیک تارهای صوتی نگه داشته می‌شود و باقیمانده احتمالی غذا را از لوله مری پاک می‌کند.
بلعسوپر سوپراگلوتیک احتمال بستن اشتباه و درست تارهای صوتی با فشار به پایین را افزایش می‌دهد.
تمرین نگه داشتن زبان تماس بین انتهای زبان و دیواره خلفی حلق را بهبود می‌دهد.

 

درمان اختلال بلع

برای «افزایش آگاهی از الگوهای بلع و کمک به بیماری در اصلاح، نظارت و چالش با عملکرد بلع در هنگام اجرای  مانورهای بلع،

از روش‌های بازخورد زیستی، مانند الکترومیوگرافی (sEMG) همراه با روش‌های درمان سنتی استفاده‌ شده‌ است.

گزارش داده شده است که sEMG نرخ پیشرفت را در روش‌های درمان سنتی برای بیماران مبتلا به نارسایی مزمن بلع افزایش می‌دهد.

در مطالعه گذشته‌نگر درباره نجات‌یافتگان از سکته یا بیماران مبتلا به سرطان گردن یا سر، استفاده از بازخورد زیستی

با روش‌های درمان سنتی تا اندازه زیادی کارکرد بلع و قدرت تحمّل رژیم‌ غذایی خوراکی را بهبود داد و فایده این روش برای نجات‌یافتگان از سکته از فایده آن برای بیماران سرطانی بیشتر بود.

به دلیل بحث‌های موجود پیرامون کارآیی رویکرد درمانی برای نارسایی بلع، توجه به تحریک الکتریکی عصبی‌عضلانی (NMES) افزایش یافته است.

 

از روش NMES برای تمرین ماهیچه‌های حلقی، بهبود کارکرد بلع و تنظیم مجدد قشر حرکتی استفاده شده است.

 

پرمسیریوانیچ و همکاران (۲۰۰۹) یک کارآزمایی کنترل‌شده و تصادفی را برای مقایسه NMES با روش‌های درمان سنتی انجام دادند.

 

مشخص شد که هر دو روش درمانی تأثیر مثبتی بر کارکرد بلع دارند و نتایج روش NMES اندکی بهتر است.

 

در مقابل، در مطالعه تصادفی بولو و همکاران در سال ۲۰۰۸ که روش NMES و روش‌های سنتی را مقایسه کردند،

 

کارکرد بلع در همه آزمودنی‌ها به‌طرز معناداری بهبود یافت، اما تفاوت‌های بین این دو گروه درمانی معنادار نبود.

در مطالعه لودلو و همکاران (۲۰۰۶) مشاهده شد که سطح تحریک الکتریکی مورد استفاده یا خیلی ضعیف است و یا به اندازه کافی در عمق مخاط نفوذ نمی‌کند

تا ماهیچه‌های مسئول بالا بردن هیولارینجیال را تحریک کند.

 

یافته‌های آنان نشان می‌دهد که می‌توان از تحریک الکتریکی برای بیمارانی استفاده کرد

که عضلات‌شان ضعیف شده است و نمی‌توانند هنگام بلع عضله مری را بالا بیاورند،

مشاهده شد که تحریک الکتریکی بر بالا آوردن مری تأثیر منفی می‌گذارد و مشکل حفاظت از مسیر تنفس و ریسک اختلال تنفسی را افزایش می‌دهد.

لیلامانیت و همکاران (۲۰۰۲) مشاهده کردند که تحریک الکتریکی سطح میزان بالا آمدن مری را بهبود می‌دهد که می‌تواند تأثیر مثبتی بر شکاف کریکوفارینژیال بگذارد.

با توجه به ناسازگاری نتایج تحقیقات پیشین، مشخص نیست که آیا تحریک الکتریکی عصبی‌عضلانی برای درمان نارسایی بلع کارآیی دارد یا نه.

برای نجات‌یافتگان از سکته، کاهش قدرت زبان ممکن است پیامدهای خطرناکی برای کارکرد بلع داشته باشد.

مطابق با تحقیقات هویت و همکاران (۲۰۰۸) کاهش حجم عضلات زبان می‌تواند بر رانش لقمه به سمت گلو تأثیر منفی بگذارد.

درمان اختلال بلع

از آنجا که تأکید زیادی بر تشخیص و درمان نقص کارکردی زبان شده است، از دستگاه‌های متعدّدی برای ارزیابی نیروی زبان و حروجیِ فشارش استفاده می‌شود.

این دستگاه‌ها شامل

دستگاه ارزیابی عملکرد دهانی آیوا (IOPI)،

دستگاه ارزیابی نیروی زبان (TOMS)،

مبدّل نیروی زبان ایستگاه تحقیقاتی کای الکتریکز درباره بلع و دستگاه درمان تقویت دهان مدیسون (MOST) می‌شود.

در مطالعه آینده‌نگر مداخله همتا در نجات‌یافتگان از سکته حادّ مشاهده شد

که برنامه تمرین زبان ایزومتری با استفاده از دستگاه عملکرد دهانی آیوا (IOPI) در افزایش فشار ایزومتری در بخش قدامی و خلفی زبان مؤثر است

و فشارهای بلع را افزایش می‌دهد و در کل، میزان باقی ماندن غذا در مجاری را به‌طرز معناداری کاهش می‌هد و نرخ نفوذ-تنفّس را بهبود می‌دهد.

 

با اینکه استفاده از sEMG، NMES و برنامه‌های تمرین زبانی ایزومتری نتایج مثبتی داشته است،

اما برای تعیین کارآیی‌ این روش‌ها برای نجات‌یافتگان از سکته باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

با این حال، نتایج مثبتی که در روش sEMG و برنامه‌های تمرین زبانی ایزومتری مشاهده شده‌اند، نویدبخش هستند.

احتمالاً، این مداخلات در درمان نارسایی بلع، همراه با استفاده از روش‌های درمان سنّتی برای توانبخشی به بیماران در نارسایی بلع، نقش دارند.

[۱] .soft palate

[۲] . hard palate

 

 منبع این مقاله 

درمان اختلال بلع

Our Score
Our Reader Score
[Total: 0 Average: 0]

درمان مشکل بلع در کودکان | مشکل قورت دادن غذا در کودکان

درمان مشکل بلع در کودکان

درمان مشکل بلع در کودکان | مشکل قورت دادن غذا در کودکان

درمان مشکل بلع در کودکان 

دیسفاژی اصطلاحی است به معنی “مشکل در بلعیدن “. عدم توانایی بلع غذا یا مایعات در طی فرآیند بلع ، که از دهان کودک به گلو و از طریق مری به معده منتقل می شود
در واقع به بیانی ساده تر ” هرگونه مشکل در انتقال غذا و مایعات از دهان به معده را اختلال بلع گویند”

چه عواملی باعث ایجاد مشکل بلع در کودکان می شود؟

بلع شامل سه مرحله است که توسط اعصاب مغز کودک شما و دستگاه گوارش کنترل می شود.

مرحله آماده سازی دهان و انتقال دهانی (Oral preparation stage) :
غذا توسط بزاق جویده و مرطوب می شود. مایعات توسط بطری ، فنجان یا نی وارد دهان می شوند. زبان مواد غذایی و مایعات را در قسمت عقب حفره دهان به سمت گلو هل می دهد (این مرحله اختیاری است: ما کنترل جویدن را داریم و شروع به بلع می کنیم.)

مرحله حلقی (Pharyngeal stage) :

غذا وارد حلق (گلو) می شود. فلپی به نام اپیگلوت راه هوایی را می بندد تا مواد غذایی وارد ریه نشوند.

ماهیچه های گلو ریلکس می شوند. غذا و مایعات به سرعت از حلق (گلو) به داخل مری منتقل می شوند

اپیگلوت دوباره باز می شود تا بتوانیم نفس بکشیم.
(این مرحله تحت کنترل ارادی ما آغاز می شود ، اما سپس به مرحله ای غیر ارادی تبدیل می شود که ما نمی توانیم آگاهانه آن را کنترل کنیم.)

 

درمان مشکل بلع در کودکان از طریق بلع درمانی

اختلالات بلع هنگامی اتفاق می افتد که یک یا چند مرحله از این امر به درستی انجام نشود.

برخی مشکلات و بیماری ها می تواند بر بلع کودکان تأثیر بگذارد:

  • تولد نوزاد نارس
  • تأخیرهای رشدی
  • شکاف لب و کام یا سایر ناهنجاریهای کرانیوفاشی
  • زبان بزرگ یا لوزه ها
  • بیماری هایی که بر اعصاب و ماهیچه ها تأثیر می گذارد مانند
    سکته مغزی ، تومور ، آسیب عصبی ، آسیب مغزی یا دیستروفی عضلانی ،
    و می تواند باعث فلجی یا عملکرد ضعیف زبان یا عضلات موجود در گلو و مری شود
  • نقص و ناهنجاری دستگاه گوارش قبل از تولد ، مانند آترزی مری یا وجود فیستول در تراشه مری
  • مدت طولانی اینتوبه بودن از طریق ونتیلاتور
  • تراکئوستومی (باز شدن مصنوعی حلق برای تنفس)
  • بیماری ریفلاکس معده به دستگاه گوارش (GERD)
  • فشرده سازی مری توسط سایر قسمت های بدن مانند قلب ، غده تیروئید ، رگ های خونی یا غدد لنفاوی
  • وجود اجسام خارجی در مری مانند سکه بلعیده شده

 

اختلالات تغذیه و بلع در کودکان

اختلالات تغذیه ای ، طیف وسیعی ازمشکلاتی در فعالیتهای غذایی است که ممکن است شامل مشکلات بلع باشد

اختلالات تغذیه ای و بلع را می توان با یک یا چند رفتار زیر توصیف کرد:

  • اجتناب کردن یا محدود کردن مصرف مواد غذایی (اختلال در مصرف غذا)
  • امتناع غذاها یا مایعات متناسب با سن یا از نظر رشد
  • پذیرش تنوع محدود یا مقدار مواد غذایی یا مایعات
  • رفتارهای مختل کننده یا نامناسب را در هنگام صرف غذا در سطوح رشد نشان می دهند
  • عدم تسلط بر مهارتهای خود تغذیه ای که در سطوح رشدی انتظار می رود
  • عدم استفاده تکامل یافته از وسایل و ظروف تغذیه ای مناسب 
  • تجربه کمتر از رشد طبیعی و بهینه نسبت به سن

 

درمان مشکل بلع در کودکان

درمان مشکل بلع در کودکان

اختلالات بلع (دیسفاژی)

در یک یا چند مرحله از بلع رخ می دهد و می تواند منجر به آسپیراسیون شود (ورود مواد غذایی ، مایعات یا بزاق به داخل ریه)

عواقب طولانی مدت اختلالات تغذیه و بلع می تواند شامل زیر باشد:

  • بیزاری از غذا
  • ناسازگای دهانی
  • پنومونی آسپیراسیون و / یا وضعیت ریوی به خطر بیافتد
  • سوء تغذیه یا تغذیه ناقص
  • کمبود آب بدن (کم آبی بدن)
  • عوارض گوارشی مانند اختلالات تحرک روده ، یبوست و اسهال
  • سرعت ضعیف افزایش وزن و / یا سوء تغذیه
  • اختلال در نشخوار فکری
    (برگشت غیرعمدی و رفلکسی مواد غذایی کم مصرف که ممکن است به جویدن مجدد و بلع دوباره غذا منجر شود)
  • نیاز مستمر به تغذیه روده ای (گوارشی) یا تزریقی (داخل وریدی)
  • تأثیرات روانی اجتماعی بر کودک و خانواده او
  • مشکلات تغذیه ای و بلعیدن در بزرگسالی ، از جمله خطر خفگی ، سوء تغذیه یا کمبود تغذیه وجود دارد.

 

درمان مشکل بلع در کودکان

درمان مشکل بلع در کودکان

 

درمان مشکل بلع در کودکان|ملاحظات درمانی آن

سلامتی و رفاه کودک نگرانی اصلی در درمان تغذیه کودکان و اختلالات بلع است.

خانواده ها ممکن است در مورد ارزش دارویی برخی غذاها یا مایعات اعتقادات جدی داشته باشند.

چنین اعتقاداتی و تمرینات درمانی کلی ممکن است با توصیه های ارائه شده مطابقت نداشته باشد و ممکن است منع مصرف باشد.

انتخاب درمان به سن کودک ، توانایی های شناختی و جسمی و مشکلات خاص در بلع و تغذیه کودک بستگی دارد.

به خاطر داشته باشید که نوزادان و کودکان خردسال با اختلالات تغذیه و بلع

و همچنین برخی از کودکان بزرگتر که دارای معلولیت ذهنی همزمان هستند ،

اغلب به تکنیک های مداخله ای نیاز دارند که نیازی به آنها ندارد که از دستورالعمل های ساده کلامی یا غیر کلامی پیروی کنند.

در این موارد ، مداخله ممکن است شامل تغییراتی در محیط یا رویکردهای درمانی غیرمستقیم برای بهبود ایمنی و کارایی تغذیه باشد.

نحوه مراقبت از مشکل بلع در کودکان | مشکل قورت دادن غذا در کودکان

درمان مشکل قورت دادن غذا در کودکان

گفتار درمانگران متخصص و ماهر در مرکز بلع درمانی ونک زیر نطر جناب آقای هادی بیگی
در تشخیص و درمان مشکل بلع در کودکان با طیف های مختلف اختلال بلع به درمان این اختلال نگران کننده و سخت می پردازد.
و برگشت غذا یا مایعات به داخل حفره بینی.

 

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 2 Average: 5]