نوشته‌ها

والدین با کودکانی که گفتار ناروان دارند، رفتار درستی داشته باشند

گفتار ناروان

والدین با کودکانی که گفتار ناروان دارند، رفتاری صحیح داشته باشند

والدین با کودکانی که گفتار ناروان دارند، رفتاری صحیح داشته باشند

یک آسیب شناس گفتار و زبان با تاکید بر اهمیت درک کودکانی که گفتار ناروان دارند گفت: والدین باید در برابر این کودکان رفتارهای نادرست خود را تصحیح کنند.

یک آسیب شناس گفتار و زبان با تاکید بر اهمیت درک کودکانی که گفتار ناروان دارند گفت: والدین باید در برابر این کودکان رفتارهای نادرست خود را تصحیح کنند.

 

لیلا رستم شیرازی در گفت‌وگو با خبرنگار «اجتماعی» ایسنا منطقه دانشگاه علوم پزشکی تهران، با بیان اینکه چنانچه کودکی که گفتار ناروان دارد، در بعضی موقعیت‌ها به ویژه در جمع غریبه‌ها نسبت به صحبت کردن مقاومت می‌کند، نباید بر بیان گفتار در این مواقع اصرار کرد گفت: در این حالت والدین باید بلافاصله و بدون حساسیت خاصی سراغ توانائی که کودک تمایل به هنرنمائی آن دارد بروند، تا کودک هم احساس راحتی داشته باشد و هم بداند نسبت به گفتار او حساس نیستند.

 

وی گفت: بهتر است والدین سعی کنند تا رفتارهای نادرست خود را تصحیح کنند نه رفتارهای کودک را، زیرا آنها الگوی کودک هستند.

 

این آسیب شناس گفتار و زبان یادآور شد: ضرورت دارد پدر و مادرها محیط کودک را از ارتباط کلامی با رعایت الگوی مناسب غنی کنند. بهتر است این ارتباطات از سنین خیلی پائین آغاز شود و با فعالیت‌های مطلوب وی و با شیوه‌های خوشایند انجام شود.

 

رستم شیرازی گفت: چنانچه کودک در رابطه با مشکلش با والدین صحبت کرد، آنها باید از پاسخ گوئی طفره نروند، مشکل را بزرگ نکنند و احساس اضطراب و نگرانی نکنند بلکه در کمال آرامش و با پاسخ دادن منطقی و در خور فهم کودک، او را توجیه کنند که وجود چنین مسائلی کاملا طبیعی است و هر کسی ممکن است مشکل پیدا کند، همانطور که سایر بیماری‌ها را در افراد متعددی از جامعه می‌بینند. آنچه مهم است وجود راه حل و درمان برای مشکل است که برای این اختلال نیز وجود دارد.

 

وی با تاکید بر اینکه از طرح مشکل کودک و به کار بردن کلمه ” لکنت ” در موقعیت‌های مختلف، جمع فامیل و آشنایان و گفتگوهای خانوادگی باید خودداری شود گفت: مطرح شدن دائمی موضوع، حساسیت کودک را افزایش می‌دهد و کلنجار رفتن با مشکل موجب مشغله دائمی ذهن کودک می‌شود.

 

رستم شیرازی تصریح کرد: بهتر است والدین در غیاب کودک، سایر کودکان، همسالان، خواهر و برادرها و حتی بزرگترها را توجیه کنند که عکس العمل منفی نسبت به گفتار کودک نشان ندهند و نسبت به برخورد صحیح با مشکل وی، آگاهی داشته باشند.

 

این آسیب شناس گفتار و زبان گفت: باید در خانه و مدرسه مسئولیت‌های در حد توان به کودک داده شود و پس از انجام کار، حتما او را تشویق کنند تا به توانائی‌های خودش اعتماد کند و اعتماد بنفس او برای انجام کارهای دیگر از جمله صحبت کردن افزایش یابد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

راهکارهایی برای تقویت اعتماد به نفس کودکان

راهکارهایی برای تقویت اعتماد به نفس کودکان

راهکارهایی برای تقویت اعتماد به نفس کودکان

راهکارهایی برای تقویت اعتماد به نفس کودکان

ایسنا/قزوین کار‌شناس بهداشت روان مرکز بهداشت شهرستان تاکستان گفت: تقویت اعتماد به نفس در کودکان یکی از مهارت‌های فرزند پروری است.

کار‌شناس بهداشت روان مرکز بهداشت شهرستان تاکستان گفت: تقویت اعتماد به نفس در کودکان یکی از مهارت‌های فرزند پروری است.

 

کبری نیک نامی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، خاطرنشان کرد: اعتماد به نفس به معنی تجربه و احساس فرد از دوست داشتن، توانمند و منحصر به فرد بودن خویش است. وقتی فردی نگرش مثبتی نسبت به خودش داشته باشد، اهداف واقع گرایانه برای زندگی‌اش تعریف خواهد کرد و از اعتماد به نفس بالایی برخوردار خواهد شد.

 

وی خاطرنشان کرد: والدین در این زمینه نقش نخستین و مهم‌ترین معلم کودک را ایفا می‌کنند.

 

نیک نامی، نشان دادن دوست داشتن و علاقه به کودک، احساس تعلق به کودک، امنیت و اطمینان، اعتماد، احترام و احساس خاص بودن را از جمله راهکارهای تقویت اعتماد به نفس در کودکان دانست و اضافه کرد: والدین می‌توانند از این روش‌ها با توجه به زمان، موقعیت و سن کودک استفاده کنند.

 

نیک نامی با اشاره به اینکه استرس می‌تواند در هر موقعیت و به هر شکلی در کودک به وجود آید، تصریح کرد: علایم جسمی مانند شب ادراری، کابوس‌های شبانه، لکنت زبان و علایم رفتار هیجانی از قبیل اضطراب، گریه کردن، مکیدن انگشت و ترس از تاریکی از شایع‌ترین علایم استرس در کودکان محسوب می‌شود.

 

کار‌شناس بهداشت روان مرکز بهداشت شهرستان تاکستان توصیه کرد، والدین می‌توانند از روش‌هایی مانند فراهم کردن محیط امن، آشنا و پایدار، حذف برنامه‌های تلویزیونی اضطراب و ترس آور، وقت گذاشتن برای در کنار کودک بودن و تشویق او به سؤال کردن از والدین درباره ترس‌ها و نگرانی‌هایش و تقویت فعالیت‌های فیزیکی برای کاهش استرس کودکشان استفاده کنند. البته اگر استرس کودکان کاهش نیافت باید از افراد متخصص کمک گیرند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

گفتار درمانی و حمایت عاطفی بهترین راه درمان لکنت زبان

گفتار درمانی و حمایت عاطفی بهترین راه درمان لکنت زبان ‌

گفتار درمانی و حمایت عاطفی بهترین راه درمان لکنت زبان ‌

ایسنا/کردستان یک کارشناس ارشد گفتار درمانی ، گفتار درمانی و حمایت عاطفی را بهترین روش درمان لکنت زبان در کودکان اعلام کرد.

یک کارشناس ارشد روانشناسی، گفتار درمانی و حمایت عاطفی را بهترین روش درمان لکنت زبان در کودکان اعلام کرد.

 

ساحره عبدالملکی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه کردستان، با اشاره به اینکه بروز لکنت زبان در پسران چهار برابر دختران است، اظهار کرد: لکنت زبان در دوران کودکی یک عارضه خوش خیم است که در پسران بیشتر از دختران رخ می دهد.

 

وی افزود: لکنت زبان معمولاً هنگامی اتفاق می افتد که کودک به تدریج توان صحبت کردن را به دست می آورد.

 

این کارشناس ارشد روانشناسی با بیان اینکه تکرار یک کلمه در سنین پایین برای کودکان، طبیعی است، افزود: تکرار یک کلمه طبیعی است، اما کودکان مبتلا به لکنت زبان معمولاً یک حرف را چندین بار تکرار می‌کنند.

 

وی ژنتیک را یک عامل مهم در بروز لکنت زبان اعلام کرد و افزود: کودکانی که تنش‌های زیادی را در منزل پشت سر می‌گذارند ‌یا با یک حالت هیجانی شدید رو به رو شوند، دچار لکنت زبان طولانی مدت می‌شوند.

 

عبدالملکی با ذکر این نکته که کودکان دارای لکنت زبان نباید مورد سرزنش قرار گیرند، تصریح کرد: والدین باید کودکی را که دچار لکنت زبان است از نظر عاطفی حمایت و او را تشویق به صحبت کردن کنند تا بتواند موضوعات دلخواه خود را به راحتی بیان کند.

 

وی با بیان اینکه بروز لکنت زبان در بزرگسالان پدیده نادری است، ادامه داد: لکنت زبان در بالغین ممکن است، پس از بروز سکته مغزی کوچک، جراحت سر و آنسفالیت و التهاب مغزی رخ دهد.

 

این متخصص با تأکید بر اینکه کودکی که دچار لکنت زبان می شود بیش از پزشک به گفتار درمانی نیازمند است، گفت: لکنت زبان در برخی موارد به خودی خود رفع می‌شود، اما در صورت عدم درمان والدین، معلمین و دوستان باید فرد را ترغیب به مهار این مشکل و رفع لکنت در کلام خود کنند. ‌

عبدالملکی با بیان اینکه مراجعه به یک گفتار درمان بهترین روش برای درمان لکنت زبان است، افزود: بهترین زمان برای مراجعه به یک گفتار درمانگر زمانی است که یک کودک قبل از دوران دبستان به این مشکل دچار شده است.

 

وی تأکید کرد: اگر کودک قبل از ورود به دبستان درمان شود، درمان اثر بخش خواهد بود.

 

‌این مقام علمی با بیان اینکه گوش دادن به کودکی که لکنت زبان دارد منجر به تقویت اعتماد به نفس او می شود، گفت: یک مکالمه پنج تا ۱۰ دقیقه ای در مورد تعلقات و تمایلات کودک به طور روزانه یک فضای آرام بسیار مناسبی را برای او فراهم می کند.

 

عبدالملکی با اشاره به اینکه باید در برخورد با کودکان دچار لکنت زبان تابوها را از بین برد، خاطرنشان کرد: ممکن است کودکان تصور کنند که لکنت زبان به دلیل آنکه کسی درباره آن صحبت نمی‌کند، یک موضوع غیرقابل بیان است.

 

وی در پایان یادآور شد: والدین باید ذهنیت کاذب کودکان خود را از بین ببرند و با تقویت روحیه آنها کودک خود را تشویق به صحبت کردن بدون دغدغه کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

برای ارتباط با کودک مبتلا به لکنت زبان، اعتمادش را به دست آورید

لکنت کودکان

برای ارتباط با کودک مبتلا به لکنت زبان، اعتمادش را به دست آورید

برای ارتباط با کودک مبتلا به لکنت زبان، اعتمادش را به دست آورید

یک آسیب شناس گفتار و زبان با بیان اینکه در ارتباط با کودکان مبتلا به لکنت باید ویژگی‌های وی مورد توجه قرار گیرد، گفت: اصلاح غیرکارشناسانه رفتار کودک موجب مشکل شدن و طولانی شدن مراحل گفتار درمانی می‌شود.

یک آسیب شناس گفتار و زبان با بیان اینکه در ارتباط با کودکان مبتلا به لکنت باید ویژگی‌های وی مورد توجه قرار گیرد، گفت: اصلاح غیرکارشناسانه رفتار کودک موجب مشکل شدن و طولانی شدن مراحل گفتار درمانی می‌شود.

 

لیلا رستم شیرازی در گفت وگو با خبرنگار ایسنا منطقه دانشگاه علوم پزشکی تهران، گفت: یکی از مهمترین سوالاتی که در ذهن والدین و آموزگاران در برخورد با کودک مبتلا به لکنت نقش می‌بندد این است که با این مشکل چگونه می‌توانند برخوردی مناسب داشته باشند.

 

وی با تاکید بر اینکه والدین باید کودک را همان گونه که هست پذیرا باشند، افزود: والدین باید این پذیرش را از طریق رفتارهای خود به کودک تفهیم کنند و هرگز کودکان را با هم مقایسه نکنند.

 

این کارشناس گفتار درمانی با اشاره به اینکه در برخورد با این کودکان نقاط ضعف و اشکال آنها بزرگنمایی نشود، گفت: یک کودک را باید به صورت مجموعه‌ای از رفتارها در نظر گرفت و با طرح نکات و توانایی‌های مثبت وی، زمینه رفع نکات منفی را نیز فراهم کرد.

 

رستم شیرازی با بیان اینکه تنها راه ارتباط یک معلم با دانش آموز فقط گفتار نیست، گفت: برای برقراری ارتباط و و نفوذ در دنیای کودک و کسب اعتماد و جلب اطمینان، راه‌های ارتباطی مختلفی وجود دارد.

 

وی در ادامه افزود: خط زیبا، نقاشی خوب و رعایت نظم و انضباط از جانب کودک نکات برجسته‌ای است که باید مورد توجه قرار گیرد. آموزگاران باید سعی کنند در برخورد با دانش آموزان دارای لکنت برای جلب اعتماد و اطمینان اولیه به جای دست گذاشتن و اصرار داشتن بر بیان گفتاری از این راه ها استفاده کنند تا کودک مطمئن شود که او را حتی با مشکلش پذیرفته‌اند.

 

این کارشناس گفتار درمانی در پایان تصریح کرد: اطرافیان کودک مبتلا به لکنت نباید با ارایه توصیه‌های دلخواه و غیرکارشناسانه مانند قبل از حرف زدن فکر کن، آهسته‌تر صحبت کن، سعی بر اصلاح و کاهش لکنت کودک داشته باشند بلکه این کار را تنها به کارشناسان متخصص واگذار کنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

دیر زبان باز کردن کودکان و راه درمان اون

دیر زبان بازکردن کودکان

وقتی کودک دیر زبان باز می‌کند

وقتی کودک دیر زبان باز می‌کند

ایسنا/خوزستان یک کارشناس گفتاردرمانی گفت: دیرزبانی یا در اصطلاح دیر زبان باز کردن به حالتی گفته می‌شود که کودک تا سن ۳ سالگی نتواند به اندازه کودکان هم سن و سال خود صحبت کند، به عبارت دیگر‌ حالتی است که دایره لغات کودک در ۳ سالگی، در حدود ۹۰ درصد کمتر از هم سن و سالان خود باشد.

یک کارشناس گفتاردرمانی گفت: دیرزبانی یا در اصطلاح دیر زبان باز کردن به حالتی گفته می‌شود که کودک تا سن ۳ سالگی نتواند به اندازه کودکان هم سن و سال خود صحبت کند، به عبارت دیگر‌ حالتی است که دایره لغات کودک در ۳ سالگی، در حدود ۹۰ درصد کمتر از هم سن و سالان خود باشد.

 

 

 

پیمان زمانی در گفت‌وگو با خبرنگار‌ خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) -منطقه خوزستان- اظهار کرد: عوامل متعددی در بروز دیر زبانی کودکان وجود دارد که یکی از علل اصلی آن عقب ماندگی ذهنی است. این دلیل، عاملی بسیار مهم بین عوامل دیگر دیرزبانی است که والدین باید قبل از ۳ سالگی متوجه شوند که کودک دچار دیر زبانی است یا نه؟ و اگر کودک دچار کم‌رشدی مهارت‌های حرکتی، شناختی و هوشی باشد، بهتر است برای تست به پزشک مراجعه شود.

 

 

 

وی ادامه داد: کم‌شنوایی نیز می‌تواند عامل دیگر در دیرزبانی کودک باشد. گاه کودک از لحاظ ذهنی و هوشی در سطح خوبی است ولی به دلیل این‌که مشکلات شنوایی دارد و خانواده از کودک خود غافل بوده‌اند، کودک نمی‌تواند گفتار دیگران را به درستی گوش دهد و در نتیجه، دیرتر از حد معمول زبان باز می‌کند.

 

 

 

این کارشناس گفتاردرمانی افزود: موارد دیگری نیز می‌تواند در دیر زبانی سهم داشته باشند ولی کمتر اتفاق می‌افتند؛ صرع و تشنج موجب می‌شود فعالیت مغزی به یک باره تخلیه شود و در این حالت، اطلاعات حافظه کودک خالی می‌شود، همچنین داروهایی که برای کنترل صرع و تشنج برای بیمار تجویز می‌شود، فعالیت مغز را کاهش می‌دهند و در نتیجه، یادگیری کودک کاهش می‌یابد و صحبت کردن کودک در این حالت به تاخیر می‌افتد.

 

 

 

زمانی گفت: مشکلات روانپزشکی و در عمده‌ترین نمونه، اوتیسم نیز از دلایل دیرزبانی هستند. از علامت‌های اصلی وجود یک بیماری روانپزشکی در کودک، صحبت نکردن است، کودک در چند کلمه محدود باقی می‌ماند و به صورت مرتب همان چند کلمه را تکرار می‌کند.

 

 

 

وی بیان کرد: اگر عوامل پزشکی را جداگانه مطالعه کنیم در واقع هیچ علت مشخصی برای دیر زبانی پیدا نمی‌شود و تنها یک حالت شایع است.

 

 

 

این کارشناس گفتاردرمانی درباره تفاوت دیر زبانی و لکنت زبان توضیح داد: لکنت زبان، طیف دیگری از اختلالات صحبت کردن است. در اختلال لکنت زبان کودک صحبت می‌کند ولی نمی‌تواند کلمات را به درستی بیان کند. کلمات را تکرار می‌کند، روی کلمات گیر می‌کند یا بعضی از کلمات را با فشار آوردن و با تلاش زیاد بیان می‌کند.

 

 

 

زمانی درباره علت دیرزبانی در کودکان عنوان کرد: مشکلاتی که در زمان بارداری به وجود می‌آیند مانند مسمومیت دوران بارداری، دیابت، فشار خون مادر، ضربه‌هایی که به شکم مادر باردار وارد می‌شوند یا کمبود اکسیژن در هنگام زایمان روی سیستم مغزی کودک اثر مستقیم می‌گذارد و برای کنترل این آثار، باید به پزشک متخصص مراجعه شود.

 

 

 

وی با بیان این‌که قطعی نیست که دیرزبانی جنبه ارثی دارد یا نه، گفت: معمولا و به طور طبیعی، پسرها نسبت به دخترها کمی دیرتر شروع به حرف زدن می‌کنند و در واقع، در دیرزبانی روابط ژنتیکی کمتر مشاهده شده است.

 

 

 

این کارشناس گفتاردرمانی یادآور شد: والدین هنگامی که مشاهده کنند کودکشان نسبت به هم سن و سالان خود کمتر صحبت می‌کند و دایره لغات کمتری دارد، بهتر است به پزشک مراجعه کنند.

 

 

 

زمانی بیان کرد: والدین باید با کودکان دیر زبان خود بازی‌های کلامی داشته باشند و از شعرخوانی‌های ساده استفاده کنند، فرصت صحبت کردن به کودک بدهند، در هنگام صحبت کردن کودک به او نگاه و توجه کنند، قصه‌های کوتاه و ساده برای کودک تعریف کرده و در هنگام حرف زدن او را مجبور به تکرار یک کلمه نکنند زیرا در این حالت، کودک دچار هیجان و فشار خواهد شد.

 

 

 

وی با بیان این‌که برای پیشگیری از دیرزبانی، والدین باید با کودکان خود صحبت و بازی کنند، تصریح کرد: ممکن است دلیل دیر زبانی، هیچ‌کدام از عوامل عقب‌ماندگی نباشد. گاه کودکان والدین شاغل نیز دچار دیرزبانی می‌شوند که در این حالت والدین باید بیشتر به کودکان خود توجه کرده و کودک را از شنیدن و گفتن محروم نکنند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

نگران گفتار نامفهوم کودک خود باشید

لکنت زبان چیست و چگونه باید آن را درمان کرد؟

نگران گفتار نامفهوم کودک خود باشید

نگران گفتار نامفهوم کودک خود نباشید

یک آسیب شناس گفتار و زبان با بیان اینکه رفتارهای نادرست، اجتناب و فرار از صحبت کردن را در کودکی که دچار مشکل گفتاری است تقویت می‌کند، گفت: والدین نباید نگران گفتارغیر واضح کودک باشند بلکه با بکارگیری شیوه‌های مناسب وی را در تلفظ صحیح کلمات یاری کنند.

یک آسیب شناس گفتار و زبان با بیان اینکه رفتارهای نادرست، اجتناب و فرار از صحبت کردن را در کودکی که دچار مشکل گفتاری است تقویت می‌کند، گفت: والدین نباید نگران گفتارغیر واضح کودک باشند بلکه با بکارگیری شیوه‌های مناسب وی را در تلفظ صحیح کلمات یاری کنند.

 

لیلا رستم در گفت وگو با خبرنگار ایسنا منطقه دانشگاه علوم پزشکی تهران، با بیان اینکه والدین باید اضطراب و نگرانی‌های خود را در برابر گفتار غیر واضح کودک کنترل کنند، گفت: اطرافیان نباید اجازه دهند بچه‌ها بدانند نگران و مضطرب گفتار آنها هستند بلکه در برخورد با مشکل گفتار کودک، کاملا طبیعی و مانند مواقعی که کودک گفتار روان دارد برخورد کنند.

 

وی با اشاره به اینکه تغییر چهره و پدیدار شدن اضطراب و نگرانی در رفتار و ظاهر فرد شنونده، کودک را حساس کرده و مشکلش را دو چندان می‌کند، گفت: بهتر است برای کودک زمینه تجارب خوشایند از صحبت کردن فراهم شود تا این خاطرات تمایل به گفتار، حتی با وجود مشکل را در کودک تقویت کند.

 

رستم  افزود: این کار را می توان با تحسین در مواقعی که مفهوم گفتار کودک کامل است انجام داد. در واقع این تحسین نه برای اینکه روان صحبت کرده بلکه به خاطر این که محتوای گفتارش خوب بوده است، صورت گیرد.

 

وی درمان لکنت را امری طولانی و نسبی عنوان کرد و گفت: والدین نباید از ادامه درمان خسته شوند و با مطرح کردن مطالبی مانند فایده‌ای ندارد، گفتارت عوض نشده، انگیزه و علاقه کودک را نسبت به درمان کاهش ندهند، بلکه کوچکترین موفقیت کودک را تشویق کرده تا او به درمان علاقه مند شود و این مسیر را تا انتها طی کند و نتیجه بگیرد.

 

این آسیب شناس گفتار و زبان یادآور شد: چنانچه الگوی گفتاری اطرافیان سریع و نامفهوم است، حتما الگوی گفتاری و طرز صحبت کردن خود را به شیوه شمرده و آرام صحبت کردن تغییر دهند تا این الگو به طور غیرمستقیم مشوقی برای به کارگیری شیوه‌های گفتاردرمانی برای کودک باشد.

 

رستم  با تاکید بر اینکه هیچ گاه گفتار کودک را نباید قطع کرد، گفت: سعی نشود با عنوان کمک کردن به کودک، به جای او صحبت شود، بلکه بهتر است به وی اجازه داده شود به هر نحوی که می تواند صحبت کند.

 

وی تصریح کرد: تنها در صورتی که مشکل در یک کلمه خیلی طولانی شد می توان با او همراهی کرد تا راحت‌تر کلمه را بیان کند. رفتارهای نادرست، اجتناب و فرار از صحبت کردن را در کودک ایجاد و تقویت می‌کند.

 

رستم  یادآور شد: به جای امر و نهی کردن به کودک و ایجاد شرایط استرس زا، باید با وی ارتباطی دوستانه و صمیمانه برقرار کرد و این موضوع را با رفتار خود به کودک نشان داد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

چهار سالگی بهترین زمان آموزش زبان دوم به کودکان

چهار سالگی بهترین زمان آموزش زبان دوم به کودکان

چهار سالگی بهترین زمان آموزش زبان دوم به کودکان

چهار سالگی بهترین زمان آموزش زبان دوم به کودکان

ایسنا/اصفهان یک روانشناسی کودک گفت: بهترین سن برای آموزش زبان دوم به کودکان زمانی است که کودک زبان مادری خود را به خوبی آموخته باشد.

یک روانشناسی کودک گفت: بهترین سن برای آموزش زبان دوم به کودکان زمانی است که کودک زبان مادری خود را به خوبی آموخته باشد.

 

علی راکی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران‌(ایسنا)، منطقه اصفهان، با بیان اینکه آموزش زبان دوم در دو یا سه سالگی با آسیب‌هایی همراه است، اظهار کرد: زبان آموزی در سن پایین ممکن است باعث تنفر کودک از زبان شود‌ یا اینکه کودک زبان مادری خود را به خوبی یاد نگیرد و در صحبت کردن دچار لکنت شود.

 

وی با اشاره به اینکه بهترین سن برای یادگیری زبان دوم در کودکان چهار تا پنج سالگی است، افزود: مقطع ابتدایی و راهنمایی بهترین زمان برای یادگیری زبان دوم است.

 

این روانشناس کودک با اشاره به اینکه کودکان باید بتوانند قبل از یادگیری زبان دوم بدون نقص کلمات را بیان کنند و جمله سازی صحیح داشته باشند، تصریح کرد: منظور کامل صحبت کردن و یا دایره لغات بالا در کودکان نیست بلکه راحت ارتباط برقرار کردن با دیگران به شکلی که کودک مانند والدینش در مراودات روزمره جمله سازی کند و خواسته‌هایش را بیان کند، مد نظر است.

 

راکی با بیان اینکه زبان دوم زبانی است که به صورت هدفمند به کودک آموزش داده می‌شود، گفت: یکی از مشکلات رایج در یادگیری زبان دوم آموزش‌های ضعیف والدین است.

 

وی با اشاره به اینکه زبان دوم باید توسط شخص حرفه‌ای که به کلمات و تلفظ آن‌ها مسلط است، آموزش داده شود، خاطر نشان کرد: آموزش زبان دوم به صورت غیر حرفه‌ای باعث ایجاد پایه ضعیف در کودکان می‌شود و کودک در مدرسه نیز برای یادگیری زبان دچار مشکل است.

 

این روانشناس کودک با بیان اینکه آموزش غیر هدفمند در آرامش و حافظه کودکان تاثیر دارد، افزود: آموزش هدفمند قبل از سه سالگی باعث ایجاد استرس در کودکان می‌شود، چراکه بزرگسالان از آن‌ها انتظار دارند در مقابل آموزش هدفمند پاسخ دهند.

 

راکی اضافه کرد: اگر کودکان توان آموزش هدفمند را زیر سن شش سالگی داشتند در تمام دنیا مدرسه از سن سه یا چهار سالگی شروع می‌شد.

 

وی ادامه داد: بزرگسالان نیز حتی اگر اطلاعات محدودی در زمینه زبان دوم دارند باید از پایه شروع کنند و در کنار کودکانشان برای یادگیری زبان دوم پیش روند چراکه آموزش بدون تمرین موثر نیست.

 

راکی با بیان اینکه یادگیری زبان باید به صورت اجباری وارد مقطع ابتدایی شود اما امتحانی از آن گرفته نشود، خاطرنشان کرد: با توجه به نیاز روز دنیا به ارتباط برقرار کردن، یادگیری زبان دوم باید بصورت عملیاتی انجام شود و معلم در صحبت کردن اصول دستور زبان را بکار گیرد.

 

این روانشناس کودک افزود: والدین باید همان میزان که به یادگیری ریاضی و علوم در فرزندانشان اهمیت می‌دهند به یادگیری زبان دوم نیز توجه داشته باشند، چراکه در دنیای امروز هرکسی باید بتواند با دنیا ارتباط برقرار کند.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

پسرها ۴ برابر دخترها لکنت زبان می‌گیرند ‌

پسرها 4 برابر دخترها لکنت زبان می‌گیرند ‌

پسرها ۴ برابر دخترها لکنت زبان می‌گیرند ‌

پسرها 4 برابر دخترها لکنت زبان می‌گیرند ‌

ایسنا/کرمانشاه ‌یک کارشناس ارشد گفتاردرمانی معتقد است: از هر ۱۰۰ کودکی که به لکنت زبان مبتلا می شوند، تنها دو تا سه درصد تا دوران بزرگسالی با این اختلال همراه خواهند بود.

‌یک کارشناس ارشد گفتاردرمانی معتقد است: از هر ۱۰۰ کودکی که به لکنت زبان مبتلا می شوند، تنها دو تا سه درصد تا دوران بزرگسالی با این اختلال همراه خواهند بود.

 

آذری در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران‌(ایسنا)، منطقه کرمانشاه، لکنت زبان را یکی از شایع ترین اختلالات گفتاری در جوامع دانست که چون در ارتباط با تعامل فرد با سایر افراد است، بسیار مورد توجه قرار دارد.

 

وی با بیان اینکه لکنت زبان طیف گسترده‌ای از افراد را در بر می‌گیرد، افزود: لکنت زبان از کودک ۲٫۵ ساله تا افراد بزرگسال را در بر می‌گیرد.

 

به گفته این کارشناس، فردی که دچار لکنت زبان است در تولید اصوات و غنای واژگان نقصی ندارد، بلکه مشکل او اختلال در سریع و سلیس ادا کردن کلمات است.

 

خانم آذری در خصوص نشانه‌های لکنت زبان نیز افزود: تکرار برخی کلمات، تکرار صدای اول کلمات و تکرار بخشی از یک کلمه از جمله نشانه‌های لکنت زبان است.

 

وی گیر کردن کلمه در دهان، قفل شدن صدا و کشیده شدن کلمات را از دیگر نشانه های لکنت زبان دانست که البته در بزرگسالان بیشتر دیده می‌شود.

 

این کارشناس ارشد گفتار درمانی با بیان اینکه لکنت زبان در برخی موارد همراه با حرکات دست و پا از جمله ضربه زدن با دست، تکان دادن پا و یا فشار دادن دست‌ها به هم است، اظهار کرد: در برخی از افراد که لکنت زبان سال‌های طولانی ادامه پیدا کند فرد با علائم روحی از جمله خجالتی شدن نیز مواجه خواهد شد.

 

یادگارآذری با اشاره به اختلالی با نام ناروانی طبیعی گفتار، افزود: این اختلال ساده به ظاهر شبیه لکنت زبان است، اما نباید آن را با لکنت زبان اشتباه گرفت، چون این اختلال در پسرهای ۲٫۵ تا ۳٫۵ سال زیاد دیده می‌شود و با مشاوره از بین می‌رود.

 

وی در خصوص دلایل بروز لکنت زبان نیز تصریح کرد: اضطراب و ترس ناگهانی مهم‌ترین دلیل بروز لکنت زبان است.

 

یادگار آذری تغییر در محیط، دعواهای خانگی و … را نیز از دیگر دلایل بروز لکنت زبان خواند و خاطرنشان کرد: در برخی موارد آسیب های مغزی نیز منجر به لکنت زبان خواهد شد.

 

به گفته این کارشناس، لکنت زبان مادرزادی نیست و کودکی با این اختلال به دنیا نمی آید، اما نمی‌توان نقش ژنتیک را در بروز لکنت زبان نادیده گرفت.

 

وی گفت: لکنت زبان در پسرها چهار برابر بیشتر از دختران است و درمان آن نیز در دخترها بهتر جواب می‌دهد.

 

یادگارآذری اظهار کرد: با درمان به موقع لکنت زبان با روش‌های مشاوره‌ای و گفتاردرمانی می‌توان آن را بهبود بخشید.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

با اضطراب جدایی در کودکان و نوجوانان آشنا شوید

با اضطراب جدایی در کودکان و نوجوانان آشنا شوید

با اضطراب جدایی در کودکان و نوجوانان آشنا شوید

با اضطراب جدایی در کودکان و نوجوانان آشنا شوید

ایسنا/خوزستان معاون اجرایی مرکز بهداشت خوزستان اختلال اضطراب جدایی را از شایع‌ترین اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان برشمرد.

معاون اجرایی مرکز بهداشت خوزستان اختلال اضطراب جدایی را از شایع‌ترین اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان برشمرد.

 

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)‌-منطقه خوزستان- دکتر عبدالعزیز فقهی در کارگاه بررسی اضطراب در دانش‌آموزان که با حضور کارشناسان بهداشت مدارس شهرستان‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز برگزار شد، اظهار کرد: همه ما اضطراب را تجربه کرده‌ایم و به طور طبیعی هنگام برخورد با موقعیت‌های تهدیدآمیز و تنش‌زا مضطرب می‌شویم و برای مدتی که خیلی طولانی نیست علایم آن را حس می‌کنیم اما احساس اضطراب شدید و مزمن و همیشگی، آن هم در غیاب علتی واضح، امری غیرعادی است.

 

وی در خصوص اضطراب در دانش آموزان توضیح داد: بسیاری از دانش‌آموزان به خصوص در سال‌های اولیه تحصیل، هنگام قرار گرفتن در وضعیت تازه، مانند روبه‌رو شدن با افراد جدید، احساس اضطراب کرده و به‌طور خجالت‌آوری به مادر و پدر، افراد فامیل و یا وابستگان به اصطلاح «آویزان» می‌شوند.

 

فقهی ادامه داد: بسیاری از والدین از این احساس کودکانشان آگاه نیستند تا روزی که آنان به مشکلی برخورد می‌کنند مانند روز اول رفتن به مدرسه منشاء این اضطراب در کودکان ناشناخته است و اغلب ترکیبی از یک ترس ناشناخته و فقدان کنترل همراه با یک طبیعت ناشی از شرم و خجالت زمینه بسیاری از اضطراب کودکان را تشکیل می‌دهد.

 

وی افزود: اضطراب عبارت است از یک حالت عاطفی که در آن عامل ترس ناشی از پیش‌بینی حوادث نامطبوع وجود دارد به عبارت دیگر اضطراب، ترس موهوم است از موقعیت‌های آینده که ممکن است هرگز رخ ندهد و با علایم جسمانی بروز کند، از جمله احساس خالی شدن سر دل، تنگی قفسه سینه، طپش قلب، تعریق و سردرد.

 

معاون اجرایی مرکز بهداشت خوزستان با بیان علایم و نشانه‌های اضطراب گفت: عصبی بودن، آرام و قرار نداشتن تعریق، لرزش، نگرانی و دلهره، بی‌خوابی، اشکال در تمرکز حواس، گوش به زنگ بودن، تنش، احساس خستگی، سرگیجه، تکرر ادرار، طپش قلب، بی‌حالی و تنگی نفس از جمله علایم و نشانه‌های اضطراب در افراد است.

 

وی با اشاره به شایع‌ترین اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان عنوان کرد: اضطراب جدایی، اضطراب امتحان، اضطراب اجتماعی و ترس از مدرسه شایع‌ترین اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان است.

 

فقهی ادامه داد: افراد دارای اضطراب امتحان در امتحانات شفاهی، تپش قلب، پریدگی رنگ صورت، لکنت زبان، حرکت‌های غیرارادی دست و پا، تغییر صدا، لرزش بدن و صدا، تغییر دمای بدن، خشکی دهان و عرق کردن بارز است. همچنین اضطراب امتحان موجب ضعف ایمنی بدن می‌شود و در نتیجه در ایام امتحانات، عفونت دستگاه تنفس در دانشجویان و دانش‌آموزان افزایش می‌یابد.

 

وی با تشریح اضطراب اجتماعی افزود: هراس اجتماعی که گاهی اضطراب اجتماعی نیز خوانده می‌شود، به ترس شدید از قرار گرفتن در موقعیت‌های اجتماعی اطلاق می‌شود. این ترس آن قدر شدید است که برخی افرادی که دچار هراس اجتماعی هستند را در صورت امکان از قرار گرفتن در این موقعیت‌ها باز می‌دارد و همانند سایر هراس‌ها، این ترس متناسب با خطر واقعی که وجود دارد نیست. با وجودی که بسیاری از افراد از این که در برخی موقعیت‌های اجتماعی خاص دستپاچه و شرمنده شوند می‌ترسند، اما کنار آمدن با این وضعیت برای بعضی‌ها بسیار مشکل است.

 

معاون اجرایی مرکز بهداشت خوزستان اضافه کرد: افرادی که دچار هراس اجتماعی هستند معمولا خطر شرمندگی و دستپاچه‌شدن را بیش از اندازه و در همان حال، توانایی خود برای رویارویی با آن موقعیت را کمتر از حد برآورد می‌کنند.

 

وی همچنین در خصوص اضطراب جدایی گفت: بچه‌ها در حدود هشت تا نه ماهگی به بعد به اصطلاح «غریبی می‌کنند» یعنی با دیدن افرادی که برای آنها آشنا نیستند، گریه می‌کنند و این حالت برخی اوقات آن قدر شدید است که والدین را عصبی می‌کند، اما این خود نشانه رشد کودک است و علامت این که آنها توانسته‌اند میان مراقبان خود و سایرین تمایز قایل شوند.

 

فقهی با بیان علایم اختلال اضطراب جدایی عنوان کرد: ابراز علایم ناراحتی مانند گریه کردن در لحظه جدایی از پدر و مادر، تلاش برای ارتباط با والدین در زمان جدایی، درخواست ماندن افراد در اتاق در زمان خوابیدن و امتناع از رفتن به مدرسه از جمله علایم اختلال اضطراب جدایی است.

 

وی درباره درمان اضطراب جدایی توضیح داد: بازی‌درمانی در مورد کودکان کم سن و سال‌تر و درمان شناختی رفتاری و گروه‌درمانی و درمان‌هایی با رویکردهای دیگر همچون روان‌تحلیلی در مورد کودکان سنین بالاتر و نوجوانان در این زمینه موثر است. در همه این درمان‌ها، کودک افکار و احساسات خود در این زمینه و سایر نگرانی‌هایش را برون‌ریزی می‌کند و با کمک یک متخصص، هر چه بیشتر با آنها آشنا می‌شود و در کنار آن، به طور مستقیم و غیرمستقیم مهارت‌های لازم برای برخورد مناسب با ترس‌ها و اعتماد به نفس و توانمندی تحمل و کنار آمدن با نگرانی‌های خود را می‌آموزد.

 

معاون اجرایی مرکز بهداشت خوزستان ادامه داد: راه دیگر درمان این مشکلات مربوط به والدین است. در این نوع درمان‌ها از یک سو مسایل مربوط به خود والدین و مشکلات روان‌شناختی احتمالی آنان هدف قرار داده می‌شود و از سوی دیگر سبک‌های ارتباطی و فرزندپروری والدین مورد بررسی قرار می‌گیرد.

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]

درمان همیشه دارویی نیست

درمان همیشه دارویی نیست

درمان همیشه دارویی نیست

درمان همیشه دارویی نیست

ایسنا/همدان در راه رفتن و حفظ تعادل دچار مشکل شده، تاری دید، افزایش دمای بدن، عدم کارایی دست‌ها، از دست دادن کنترل ادرار و لکنت زبان برایش تازگی دارد.

در راه رفتن و حفظ تعادل دچار مشکل شده، تاری دید، افزایش دمای بدن، عدم کارایی دست‌ها، از دست دادن کنترل ادرار و لکنت زبان برایش تازگی دارد.

 

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه همدان، پیش از این با موارد این چنینی مواجه نبود، برقراری ارتباط با محیط اطراف برایش سخت شده، بی‌خوابی به سراغش آمده، هنگام حرف زدن به سختی جمله درست می‌کند، هرچه درس می‌خواند متوجه مطالب نمی‌شود، بی‌حسی و مورمور شدن دست‌ها و پاها، احساس خارش، گرفتگی عضلات و تخریب و متلاشی شدن زانوها به او اثبات می‌کند که یک بیمار مبتلا به “ام اس” است.

 

دختری که در ۱۷ سالگی دست و پایش مور مور می شد و تصور می کرد دست و پایش به خواب می رود و این اتفاق برایش معمولی بود.

 

بعد از مدتی مور مور شدن بدن زهرا پیشروی کرد، به گونه‌ای که دیگر توان بلند شدن نداشت و بالاخره زمین گیر شد.

 

“زهرا – ب“ در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه همدان، اظهارکرد: بعد از اینکه زمین گیر شدم و توان راه رفتن نداشتم به پزشک مراجعه کردم، اما هیچ یک از پزشکان در همدان بیماری‌ام را تشخیص نداند که در نهایت پدر و مادرم مرا به تهران بردند و بعد از پیگیری‌ها پزشکان تهرانی گفتند ام اس دارم. در آن زمان نام این بیماری را برای اولین بار شنیدم و نمی‌دانستم این بیماری همیشه با من خواهد ماند.

 

زهرا در حال حاضر ۳۳ ساله است و بیماری ام اس را مانعی برای ازدواج و کارش می‌داند و می‌گوید: خواهران و برادرانم ازدواج کرده‌اند و من هم دو مورد خواستگار داشتم، اما خواستگارها به علت بیماری‌ام حاضر به ازدواج با من نشدند.

 

وی اضافه می‌کند: ما با سایر افراد جامعه هیچ تفاوتی نداریم و می‌توانیم مانند آنها زندگی کنیم اما متاسفانه مردم این موضوع را درک نکرده‌اند و تصور می‌کنند ام اس یعنی پایان زندگی…

 

این بیمار ام اسی از ارزانتر شدن داروهای خارجی اعلام رضایت می‌کند و می‌گوید: داروهای خارجی در سال های گذشته ۶۴۰ هزار تومان بود که در حال حاضر ۱۰۰ هزار تومان ارزانتر شده و تهیه این داروها برای برخی بیماران که مشکل مالی ندارند، بسیار راحت تر شده است.

 

وی گفت: در سال‌های گذشته داروهای خارجی بسیار سخت پیدا می‌شد به گونه‌ای که گاهی با کمبود دارو مواجه می‌شدیم و در نوبت برای دریافت داروی خارجی قرار می‌گرفتیم، اما خوشبختانه این مشکل در حال حاضر برطرف شده است.

 

زهرا به ایسنا گفت: با توجه به اینکه دانشجو هستم و به دانشگاه می‌روم خانواده‌ام هزینه زیادی را متقبل می‌شوند، بنابراین برای تهیه داروی خارجی دیگر پولی باقی نمی‌ماند. همچنین به علت اینکه در گذشته از داروی خارجی مصرف کرده‌ام بدنم به داروهای ایرانی عادت ندارد و در حال حاضر به علت مشکلات مالی دارو مصرف نمی کنم.

 

وی افزود: داروی درمان من دوستانم هستند که با دیدن آنها انرژی می‌گیرم و وقتی خبرهای خوب از زندگی بیماران ام اس می شنوم حکم دریافت بهترین دارو را برای من دارد، چراکه این نوع خبرها مرا به زندگی امیدوار می‌کند.

 

زهرا تصریح کرد: هنگامی که متوجه شدم دوستم که مبتلا به ام اس است مادر شده بسیار خوشحال شدم، چرا که من هم می‌توانم روزی مانند او زندگی تشکیل دهم.

 

این بیمار خاطرنشان کرد: امسال برخی دوستانم که مبتلا به ام اس بودند، زمین گیر و دچار زخم بستر شدند که زخم آنها را از پای در آورد و فوت کردند و این موضوع برایم بسیار ناراحت کننده بود و روحیه‌ام را برای مدتی از دست دادم.

 

وی با بیان این مطلب که نوع داروها برای هر بیمار متفاوت است، گفت: اگر بیمار مبتلا به ام اس داروی خارجی مصرف کند، داروی ایرانی به بدنش جواب نمی‌دهد، در حالیکه اگر بیمار از همان ابتدا داروی ایرانی مصرف کند همان داروی ایرانی به بدنش جواب خواهد داد.

 

زهرا به انجمن حمایت از بیماران ام اسی اشاره کرد و گفت: مسئول این انجمن در همدان دکتر “مَزده” است که در حد توان از بیماران حمایت می‌کند و گاهی برخی بیماران را به طور رایگان ویزیت می‌کند اما یکی از مشکلات این انجمن عدم حمایت سایر مسئولان است، چراکه در دیگر استان‌ها مسئولان از انجمن مبتلایان به ام اس حمایت کرده و توجه ویژه دارند و برای آنها برنامه‌های مختلف اجرا می کنند.

 

مسئولان استان کوچکترین حمایتی از بیماران ام اسی نمی‌کنند

 

وی ادامه داد: انجمن حمایت ار بیماران ام اس در همدان توسط افراد مبتلا به ام اس مدیریت می‌شود و هیچ یک از مسئولان کوچکترین حمایتی از این انجمن نمی‌کنند و دیده نمی شویم.

 

زهرا تصریح کرد: انجمن بیماران ام اس در همدان روزهای دوشنبه در بیمارستان سینا جلساتی برگزار می کند که تنها ما با دوستان ام اسی دور هم جمع می شویم و از وجود یکدیگر روحیه می گیریم، در حالیکه اگر مسئولان به ما توجه کنند، به زندگی امیدوارتر خواهیم شد.

 

ام اس یک بیماری واگیردار نیست!

 

وی از صدا و سیما و رسانه‌ها انتقاد کرد و گفت: رسانه‌ها باید بیماری ام اس را بیشتر برای مردم معرفی کنند، چرا که برخی مردم تصور می کنند ام اس واگیردار است! به طوریکه یک بار سوار اتوبوس شدم و رفتن بالا از اتوبوس برایم سخت بود و از خانمی درخواست کمک کردم و وقتی متوجه شد بیماری ام اس دارم از من دوری کرد.

 

زهرا از عدم درک مردم در این زمینه انتقاد کرد و گفت: مردم باید بیماران ام اسی را درک کنند و بدانند که این بیماری عصبی است و حضور ما در جامعه هیچ مشکلی برای آنها به وجود نمی آورد.

 

وی گفت: برخی بیماران ام اسی با یکدیگر ازدواج می‌کنند اما خانواده‌های ما اجازه ازدواج با جنس مخالف مان که ام اسی باشد را نمی‌دهند، در حالیکه تمایل به ازدواج داریم و به علت این بیماری اجازه زندگی متاهلی نداریم.

 

یک متخصص مغز و اعصاب و رئیس انجمن حمایت از بیماران ام اس در همدان از شناسایی یک هزار و ۱۳۶ نفر بیماری ام اسی در همدان تا تاریخ یکم شهریورماه ۹۳ خبر داد.

 

دکتر “مهردخت مزده” در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه همدان، اظهارکرد: از مجموع ۱۱۳۶ نفر بیمار مبتلا به ام اس بیش از ۸۰۰ نفر خانم هستند و بیماری ام اس هیچ ارتباطی به جنسیت افراد ندارد.

 

وی اضافه کرد: از افراد مبتلا به ام اس ۸۰۰ نفر متاهل هستند. همچنین بر اساس آمار موجود بیش از ۴۰۰ نفر بیماران مبتلا به ام اس در همدان زیر ۳۰ سال سن دارند.

 

دکتر مزده تصریح کرد: در سالجاری دو بیمار مبتلا به ام اس به علت پیشرفت بیماری فوت کردند.

 

وی به عدم تاثیر مصرف نمک بر تشدید بیماری ام اس اشاره کرد و گفت: هیچ منبع و پژوهش علمی مبنی بر تشدید علائم بیماری به هنگام مصرف برخی غذاها به ویژه نمک وجود ندارد و بیماران هیچ گونه پرهیز غذایی ندارند و تنها باید از داروهای تجویز شده مصرف کنند و ورزش را در برنامه زندگی خود قرار دهند.

 

گزارش از خبرنگار ایسنا، منطقه همدان، زهرا فرامرزدوست

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]