موسیقی درمانی و گفتار درمانی در درمان اتیسم

موسیقی درمانی

موسیقی درمانی تنها کاربرد موسیقی برای تقویت و تعالی زندگی شخصی از طریق ایجاد تغییر در رفتارهای انسان است.

استفاده از موسیقی به عنوان یک ابزار درمانی در حقیقت یک کار مشترک حرفه‌ای در گسترش

و بهبود زمینه‌های هیجانی/ اجتماعی ، آموزشی/ شناختی و درک حرکتی است.

 

چرا موزیک درمانی؟

موسیقی درمانی دارای توانایی عملکرد متنوع و وسیع در زمینه‌های طبی،

سرشتی و آموزشی با کودکان استثنایی، نوجوانان و بالغین است .

 

"<yoastmark

 

موسیقی موثر است چرا که یک فرم غیر گفتاری از ارتباط است، یک تقویت کننده طبیعی است

از لحاظ زمانی فورا” در دسترس است و برای مهارت‌های غیر موزیکی ایجاد تحریک و برانگیختگی می‌کند.

مهمترین چیز این است که یک واسطه موفقیت آمیز است زیرا تقریبا” همه افراد به حداقل بعضی انواع موسیقی پاسخ مثبت می دهد.

 

موسیقی درمانگر کیست؟

آموزش یک موسیقی درمانگر نیاز به یک برنامه درسی جامع شامل برنامه کامل کلاسهای موسیقی

همراه با دوره های روان‌شناسی ، آموزش خاص و آناتومی و دوره های اختصاصی موسیقی درمانی و تجربه

در این زمینه است به دنبال دوره های درسی یک دوره ۶ ماهه آموزش بالینی باید بگذرانند و در نهایت یک آزمون کتبی گرفته خواهد شد.

موسیقی درمانگران دوره‌های بازآموزی را برای به روز کردن علم خود خواهند گذراند.

 

بهبود ارتباط

موسیقی درمانی بطور مشخص برای کودکان منسوب به اتیسم مفید است که تا اندازه‌ای طبیعت غیرتهدید کننده و غیرگفتاری دارد.

فعالیت‌های موازی موسیقی برای حمایت اهداف مورد نظری که توسط درمانگر، والدین یا معلمان یا دیگر متخصصین دیده شده است.

برای مثال موسیقی درمانگر ممکن است که ببیند کودک در ایجاد ارتباط اجتماعی با دیگران مشکل دارد.

بازی‌های موزیکال شبیه پاس دادن یک توپ به عقب و جلو یا نواختن چوب‌ها یا سنج

با یک کودک دیگر ممکن است در تقویت این تعاملات بین فردی مفید باشد.

تماس چشمی کودک ممکن است با تقلید بازی‌هایی که نزدیک چشم کودک دست می‌زنند

یا با تمرکز در فعالیتی که نیاز به نواختن یک وسیله در نزدیکی چشم دارد افزایش یابد .

موسیقی مورد نظر ممکن است با رفتارهای اجتماعی همکارانه متنوعی نظیر نشستن

در یک نیمکت یا نشستن گروهی داخل یک دایره همراه باشد.

موسیقی درمانی بطور مشخص در درمان و گسترش گفتار کودکی که دارای نقص شدید

در ایجاد ارتباط است که در کودکان دارای اوتیسم بصورت نقص گفتار بیانی

که ممکن است موجود نباشد یا بدون فاعل باشد موثر است .

گفتار کودک ممکن است دارای طیفی از موتیسم کامل تا صدای خرخر ، صدای گریه ،

جیغ زدن‌های انفجاری ، صداهای حلقی و صدای همهمه متفاوت باشد. ممکن است یک

تلفظ بدون تون با ترکیب تعدادی از ترکیبات صوتی صامت وجود داشته باشد.

یا ممکن است اصوات شبیه ورور کردن یا غان غان کردن که به سختی می‌توان کلمات

را در آن تشخیص داد داشته باشد یا ممکن است شبیه صحبت کردن یک فرد خارجی نامفهوم و بی‌نظم باشد.

اتیسم‌های سطح بالا ممکن است باعث اکولالیا یا اکولالیای تاخیری یا برگشت ضمیری باشد

در حالی‌که بعضی کودکان ممکن است به سمت کاربرد عبارات و جملات مناسبتر و بلند تر بدون گفتار مونوتون پیش روند.

از آنجا که کودکان دارای اتیسم اغلب در کلاس‌های عمومی مدارس معمولی قرار می‌گیرند.

یک معلم موسیقی ممکن است برای داشتن یک کودک دارای اتیسم

که علاوه بر موسیقی به زبان گفتاری او نیز توجه شود پاداش دریافت کند.

 

 

حساسیت غیرمعمول به موسیقی

 

لازم به ذکر است که کودکان دارای اتیسم حساسیت غیر معمولی به موسیقی دارند.

بعضی از آنها دارای زیر و بم‌های عالی هستند در حالی‌که بعضی با وسایل موسیقی خیلی بطور استثنایی موزیکال می‌نوازند.

موسیقی درمانگران بطور سنتی با کودکان دارای اوتیسم به این علت کار می‌کنند

که این پاسخ‌های غیرمعمول با اهداف غیر موزیکال قابل تطابق هستند.

بعضی کودکان حساسیت غیر معمول به بعضی اصوات دارند.

یک پسر بعد از نواختن یک ردیف سنتور، خودبخود یک‌سری هارمونیک از پایه می‌نواخت.

از آنجا که کودکان دارای اتیسم بعضی اوقات آواز می‌خوانند وقتی که آنها ممکن است صحبت نکنند،

موسیقی درمانگران و آموزش دهندگان موسیقی می‌توانند بطور سیستماتیک

روی گفتار کودک از طریق فعالیت‌های موسیقیایی گفتاری کار کنند.

در کلاس موسیقی آوازها با کلمات ساده ، عبارات تکراری و حتی اصوات

بدون مفهوم تکراری می‌توانند به زبان کودکان دارای اتیسم کمک کند.

عبارات با مفهوم و آوازهایی که با علائم و حرکات لمسی و بصری همراه باشند می‌توانند این مراحل را تسریع کنند.

یک کودک شش ساله دارای اتیسم که اکولالیا داشت صحبت کردن را وقتی آموخت

که معلم و درمانگر او عبارت‌های سوالی را به صورت ملودی‌های آشنا و ریتمیک در آورد و به او آموختند.

کودک اشیا را نگه می‌داشت هنگامی‌که آواز زیر را می‌خواند:

آیا تو یک سیب می‌خوری ؟ بله بله

آیا تو یک سیب می‌خوری ؟ بله بله

آیا تو یک سیب می‌خوری ؟ بله بله بله بله بله

آیا تو یک مداد می‌خوری؟ نه نه

آیا تو یک مداد می‌خوری؟ نه نه

آیا تو یک مداد می‌خوری؟ نه نه نه نه نه

کودک دارای اوتیسم دیگری اسامی و افعال کاری را از این طریق آموخت

 

درحالی‌که یک عروسک بزرگ در دست درمانگر بود و می‌خواند :

این یک عروسک است

این یک عروسک است

عروسک داره می پره

عروسک داره می پره

این یک عروسک است

این یک عروسک است

سپس کلمات با افعال راه رفتن ، نشستن و خوابیدن جایگزین شد .

در این شعر کلمات برجسته شده کم کم از آواز محو می‌شدند درحالی‌که آواز تکرار می‌شد.

زمانی‌که این عبارات تکرار می‌شدند کودک می‌توانست با استفاده از تقلید اکولالیک خود به درستی پاسخ دهد.

وقتی آهنگ حذف می‌شد کودک می‌توانست به سوالات با جملات کامل پاسخ دهد. این چیه؟ و عروسک داره چیکار میکنه ؟

دیگر کودکان دارای اتیسم نیز پاسخ‌های مفهومی را وقتی هم سوالات و هم پاسخ‌ها در داخل

یک آهنگ قرار گرفتند آموختند.  هنگامی‌که توجه به اصوات محیط تمرکز اولیه در کودک باشد

ساختار آهنگ می‌تواند به او برای ارائه پاسخ کامل و از لحاظ گرامری صحیح کمک کند.

گوش کن گوش کن چی می‌شنوی ؟ ( صدایی از ضبط پخش می‌شود)

من صدای یک آمبولانس می‌شنوم ( من صدای گریه بچه را می‌شنوم) ( من می‌شنوم مادر صدام میکنه)

کودکان دارای اوتیسم گام‌های بلندی برای برطرف ساختن گفتار مونوتون خود بوسیله خواندن آوازها

هماهنگ با ریتم و نقاط فشار جملات و جریان کلی جملات که با محو شدن تدریجی آهنگ همراه است دارند.

والدین و معلمان شبیه هم می‌توانند به کودک برای به خاطر آوردن این بدایع گفتاری بوسیله آواز کمک کنند.

 

هندزفری قاتل گوش!

 

هنگامی‌که در حال ساخت یک آهنگ مخصوص هستید باید به خاطر داشته باشید که آهنگ‌های ابتدایی

کودکان پر از اصوات و کلمات تکراری است که این طبیعت اینگونه آهنگ‌ها است.

حتی در سطوح بالاتر کتاب‌های روش گفتاری تکرار عبارات ساده متداول است.

در حالی‌که لغات این کتاب‌ها به نظر نمی‌رسد که برای کودک دارای اتیسم ضروری و حیاتی است

اما به سادگی افزایش ظرفیت و توانایی گذاشتن لغات در کنار یکدیگر برای شروع برای این‌گونه کودکان حیاتی است.

 

درمان همگرایی شنوایی Auditory Integration Therapy(AIT)

 

در این روش درمانی از وسیله‌ای استفاده می‌شود که بطور اتفاقی موسیقی‌های با فرکانس‌های بالا و پایین

را انتخاب می‌کند و از طریق گوشی به گوش کودک هدایت می‌کند.
گزارش‌هایی در باره اثرات مثبت این روش گزارش شده است بعضی گزارش‌ها حکایت از کاهش

حساسیت شنوایی به اصوات و شروع صحبت کردن خودبخودی و رشد زبانی کامل‌تر و

پاسخ به سوالات و تعامل بهتر با همسن وسالان و روابط بهتر اجتماعی دارند .

به هر حال نتایج مشخص از یک مطالعه درمانی خوب طراحی شده در دسترس نیست .

هنوز مشخص نیست که چگونه این روش موثر است و آیا افراد از آن واقعا” سود می‌برند.

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *