درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی موضوعات این مقاله

بررسی اجمالی

لکنت – که گیر کردن زبان یا اختلال روانی در دوران کودکی نیز خوانده می شود

– نوعی اختلال گفتاری است که شامل مشکلات مکرر و قابل توجهی در روانی طبیعی و جریان گفتار است.

افرادی که لکنت دارند می دانند چه می خواهند بگویند، اما در گفتن آن مشکل دارند.

به عنوان مثال، ممکن است یک کلمه، یک هجا یا یک حرف بی‌صدا یا صدادار را تکرار کنند یا آن را بکشند.

یا ممکن است هنگام مکالمه مکث کنند زیرا به کلمه یا صدایی سخت رسیده اند.

لکنت زبان در بین کودکان خردسال مثل قسمتی طبیعی از یادگیری در حرف زدن معمول است.

ممکن است کودکان خردسال لکنت داشته باشند،

در حالی که توانایی‌های گفتاری و زبانی آنها به اندازه کافی رشد نکرده است تا بتوانند آنچه را که می خواهند بگویند، حفظ کنند.

بیشتر کودکان از این لکنت رو به پیشرفت رنج می برند.

با این حال ، گاهی اوقات ، لکنت یک بیماری مزمن است که تا بزرگسالی ادامه دارد.

این نوع لکنت می تواند در عزت نفس و تعامل با سایر افراد تأثیر بگذارد.

کودکان و بزرگسالانی که دچار لکنت هستند ممکن است از درمان هایی مانند گفتاردرمانی ،

استفاده از دستگاه های الکترونیکی برای بهبود تسلط به گفتار یا رفتار درمانی شناختی بهره مند شوند.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

علایم لکنت زبان

علائم و نشانه های لکنت ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • مشکل در شروع کلمه، عبارت یا جمله
  • طولانی کردن یک کلمه یا صوت درون یک کلمه
  • تکرار صدا، هجا یا کلمه
  • سکوت مختصر برای هجاها یا کلمات خاص یا مکث درون یک کلمه (کلمه شکسته)

در صورت پیش بینی مشکل در حرکت به کلمه بعدی، اضافه کردن کلمات اضافی مانند “اووم”

  • کشش، سفت کردن یا حرکت بیش از حد صورت یا بالاتنه برای تولید یک کلمه
  • اضطراب در صحبت کردن
  • توانایی محدود در برقراری ارتباط موثر

مشکلات گفتاری لکنت ممکن است با موارد زیر همراه باشد:

  • چشمک زدن سریع
  • لرزش لب ها یا فک
  • تیک صورت
  • تکان دادن سر
  • مشت کردن

لکنت ممکن است هنگامی که فرد هیجان زده ، خسته یا تحت استرس است

یا احساس خودآگاهی، عجله یا فشار دارد ، بدتر شود.

شرایطی مانند مکالمه در مقابل گروه یا مکالمه تلفنی به ویژه برای افرادی که لکنت زبان دارند، دشوار است.

 

با این حال، بیشتر افرادی که لکنت دارند وقتی با خودشان صحبت می کنند
و هنگامی که آواز می‌خوانند یا با هم صحبت می کنند می توانند بدون لکنت باشند.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

چه موقع به متخصص گفتار درمانی یا آسیب شناس گفتار زبان مراجعه کنیم؟

برای کودکان در سنین ۲ تا ۵ سال معمول است دوره هایی را که ممکن است لکنت داشته باشند پشت سر بگذارند.

برای بیشتر کودکان ، این بخشی از یادگیری صحبت است و خود به خود بهتر می شود.

با این وجود ، لکنت زبان که ادامه یابد شاید بهتر باشد برای بهبود تسلط در گفتار به درمان نیاز باشد.

 

برای ملاقات مستقیم با یک آسیب شناس گفتار زبان تماس بگیرید:

  • بیش از شش ماه دوام می آورد
  • با مشکلات گفتاری یا زبانی دیگری روبرو می شود
  • با بزرگتر شدن کودک مداوم می شود یا ادامه می یابد
  • با سفت شدن عضله همراه است و یا به سختی صحبت می کند
  • توانایی برقراری ارتباط موثر در مدرسه ، محل کار یا تعاملات اجتماعی را تحت تأثیر قرار می دهد
  • باعث اضطراب یا مشکلات عاطفی مانند ترس یا اجتناب از موقعیت هایی می شود که صحبت کردن ضروری است
  • از بزرگسالی شروع می کند

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

علت های لکنت زبان

محققان همچنان به مطالعه علل اصلی لکنت رشد می پردازند.

ممکن است ترکیبی ازعوامل در این امر دخیل باشند.

 

علل احتمالی لکنت رشد عبارتند از:

 

  • ناهنجاری در کنترل حرکت گفتاری.

برخی شواهد نشان می‌دهند که ممکن است ناهنجاری‌هایی در کنترل حرکات گفتاری مانند

زمان بندی، هماهنگی حسی و حرکتی در آن دخیل باشد.

 

  • ژنتیک. لکنت در خانواده‌ها جریان دارد.

به نظر می رسد که لکنت می‌تواند ناشی از ناهنجاری‌های ارثی (ژنتیکی) باشد.

 

لکنت زبان ناشی از دلایل دیگر

تسلط به گفتار می تواند با دلایلی غیر از لکنت رشد ایجاد شود.

سکته مغزی، آسیب دیدگی مغزی یا سایر اختلالات مغزی می‌تواند باعث تکلم کند یا دارای مکث یا صداهای مکرر شود (لکنت عصبی).

تسلط به گفتار همچنین می تواند در زمینه پریشانی عاطفی مختل شود.

متکلمانی که لکنت زبان ندارند، ممکن است هنگام عصبی بودن یا احساس فشار، تحت این فشار دچار نارسایی شوند.

این شرایط ممکن است باعث شود گوینده هایی که لکنت زبان دارند کمتر روی زبان خود مسلط باشند.

مشکلات گفتاری که پس از ضربه عاطفی (لکنت روانشناختی) ظاهر می شود
غیر معمول است و لکنت رشد نیست.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

عوامل خطر

احتمال لکنت در مردان بسیار بیشتر از زنان است.

عواملی که خطر لکنت زبان را افزایش می دهند عبارتند از:

 

  • تأخیر در رشد کودکی. کودکانی که دچار تاخیر در رشد یا مشکلات گفتاری دیگری هستند ممکن است بیشتر لکنت داشته باشند.

 

  • داشتن خویشاوندانی که لکنت زبان دارند. لکنت در خانواده ها جریان دارد.

 

  • فشار. استرس در خانواده، انتظارات زیاد والدین یا فشارهای دیگر می تواند لکنت زبان را بدتر کند.

 

عوارض لکنت زبان

 

لکنت می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • مشکلات برقراری ارتباط با دیگران
  • مضطرب بودن در صحبت کردن
  • صحبت نکردن یا اجتناب از موقعیت‌هایی که به صحبت نیاز دارند

 

  • از دست دادن مشارکت اجتماعی و مدرسه یا کار و موفقیت

 

  • مورد اذیت و آزار قرار گرفتن

 

  • عزت نفس پایین

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

تشخیص لکنت زبان

تشخیص توسط یک متخصص گفتاردرمانی آموزش دیده برای ارزیابی و درمان کودکان و بزرگسالان

مبتلا به اختلالات گفتاری و زبانی (آسیب شناس گفتار – زبان) انجام می شود.

 

آسیب شناس گفتار زبان، بزرگسال یا کودک را در انواع مختلف شرایط صحبت مشاهده میکند.

 

اگر والدین کودک دچار لکنت هستید

اگر والدین کودکی هستید که لکنت زبان دارد، پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان ممکن است:

 

  • درباره سابقه سلامتی کودک از شما سوال کند،
    از جمله اینکه لکنت کودک کی شروع شد و کی لکنت بیشتر شد

 

  • درباره چگونگی تأثیر لکنت بر زندگی فرزندتان سوال میپرسد، مانند روابط با دیگران و عملکرد در مدرسه

 

  • با کودک خود صحبت کنید، و ممکن است از او بخواهید که با صدای بلند بخواند
    تا تفاوت های نامحسوس گفتاری را بفهمد

 

  • بین تکرار هجاها و تلفظ اشتباه کلمات در کودکان خردسال و لکنت زبان که طولانی مدت است، تفاوت قائل شوید.

 

  • بیماری زمینه ای را که می‌تواند باعث اختلال در گفتار شود، مانند سندرم توره منتفی کنید

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

اگر شما یک فرد بالغ هستید که لکنت زبان دارد

اگر بزرگسالی هستید که لکنت زبان دارد ، پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان ممکن است:

 

  • در مورد سابقه سلامتی خود تان از شما سوال کند ، از جمله اینکه لکنت شما کی شروع شد و کی بیشتر شد

 

  • وضعیت سلامت زمینه ای را که می تواند باعث لکنت زبان شود، کنار بگذارید

 

  • می خواهید بدانید که در گذشته چه روش‌های درمانی را امتحان کرده اید
    که می تواند به شما کمک کند بهترین روش درمانی را تشخیص دهد

 

  • برای درک بهتر تأثیر لکنت بر شما سوال میکنند

 

  • می خواهید بدانید که لکنت چگونه بر روابط شما، عملکرد مدرسه ، شغل
    و سایر زمینه های زندگی شما تأثیر گذاشته است و چه میزان استرس ایجاد می کند

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

درمان

پس از ارزیابی جامع توسط آسیب شناس گفتار ، می توان در مورد بهترین روش درمانی تصمیم گرفت.

چندین روش مختلف برای درمان کودکان و بزرگسالانی که لکنت زبان دارند ، در دسترس است.

به دلیل مسائل مختلف و نیازهای فردی ، یک روش – یا ترکیبی از روش ها –
که برای یک شخص مفید است ممکن است برای شخص دیگر به همان اندازه موثر نباشد.

 

درمان ممکن است همه نوع لکنت را از بین نبرد
اما می تواند مهارت هایی را آموزش دهد که به موارد زیر کمک می کنند:

 

  • تسلط به گفتار را بهبود ببخشد
  • توسعه ارتباطات موثر
  • در مدرسه ، کار و فعالیتهای اجتماعی کاملاً شرکت کنید

 

چند نمونه از رویکردهای درمانی – بدون ترتیب خاصی برای اثربخشی – شامل موارد زیر هستند:

 

  • گفتاردرمانی.
    گفتاردرمانی می تواند به شما یاد دهد که سرعت گفتار خود را کم کنید و یاد بگیرید هنگام لکنت به آن توجه کنید.

ممکن است هنگام شروع گفتاردرمانی بسیار آهسته و آگاهانه صحبت کنید، اما با گذشت زمان می توانید الگوی گفتاری طبیعی تری داشته باشید.

 

  • تکنولوژی

چندین دستگاه الکترونیکی برای افزایش تسلط در دسترس است.

تأخیر در بازخورد شنیداری شما را ملزم می کند تا سرعت گفتار خود را پایین بیاورید در غیر این صورت گفتار از طریق دستگاه تحریف به نظر می رسد.

روش دیگر گفتار شما را تقلید می کند به گونه ای که به نظر می رسد گویی با شخص دیگری هماهنگ صحبت میکنید.

برخی از وسایل کوچک الکترونیکی در طول فعالیت های روزمره آسیب میبینند.

در مورد انتخاب دستگاه از یک گفتاردرمانگر راهنمایی بخواهید.

  • رفتار درمانی شناختی.

این نوع روان درمانی می تواند به شما کمک کند روش تفکر را که ممکن است لکنت را بدتر کند شناسایی و تغییر دهید.

همچنین می تواند به شما در رفع استرس، اضطراب یا مشکلات عزت نفس مربوط به لکنت کمک کند.

 

  • تعامل والدین و کودک.

مشارکت والدین در تمرین تکنیک های منزل بخشی اساسی در کمک به کودک برای کنار آمدن با لکنت است ،

به ویژه با برخی روش ها. برای تعیین بهترین روش برای فرزندتان، از راهنمای آسیب شناس گفتار – زبان پیروی کنید.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

دارودرمانی

اگرچه برخی از داروها برای لکنت زبان آزمایش شده اند ، اما هنوز هیچ دارویی برای کمک به این مشکل اثبات نشده است.

 

کنار آمدن و پشتیبانی

 

اگر والدین کودکی هستید که لکنت زبان دارد، این نکات ممکن است کمک کند:

 

  • با دقت به فرزند خود گوش دهید. هنگامی که وی صحبت می کند تماس طبیعی چشمی خود را حفظ کنید.

 

  • منتظر بمانید تا کودک شما کلمه ای را که می خواهد بگوید. برای کامل کردن جمله یا فکر وسط حرفش نپرید.

 

  • زمانی را اختصاص دهید که بتوانید بدون حواس پرتی با کودک خود صحبت کنید. زمان صرف غذا می تواند فرصت خوبی برای گفتگو فراهم کند.

 

  • آرام صحبت کنید. اگر به روشی عجولانه صحبت کنید، کودک شما اغلب همین کار را می کند که ممکن است به کاهش لکنت کمک کند.

 

  • به نوبت صحبت کنید. همه افراد خانواده خود را تشویق کنید که شنونده خوبی باشند و به نوبت صحبت کنند.

 

  • برای رسیدن به آرامش تلاش کنید. تمام تلاش خود را برای ایجاد یک فضای آرام در خانه انجام دهید
    که در آن کودک شما احساس راحتی کند و آزادانه صحبت کند.

 

  • روی لکنت کودک خود تمرکز نکنید. سعی کنید در تعاملات روزمره توجه را به لکنت زبان جلب نکنید.

کودک خود را در معرض شرایطی قرار ندهید که باعث ایجاد احساس فوریت، فشار یا نیاز به عجله می شود

و یا اینکه کودک را مجبور کنید در مقابل دیگران صحبت کند.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

  • به جای انتقاد، از او تعریف و تمجید کنید.

بهتر است کودک خود را به خاطر صحبت کردن شفاف تمجید کنید تا اینکه توجه را به لکنت زبان جلب کنید.

اگر گفتار کودک خود را اصلاح کردید، این کار را به روشی ملایم و مثبت انجام دهید.

 

  • فرزندتان را دقیقاً همانطور که هست بپذیرید.

عکس العمل منفی نشان ندهید و فرزندتان را به دلیل لکنت زبان انتقاد یا مجازات نکنید.

این مسئله می تواند بر احساس عدم امنیت و خودآگاهی بیفزاید.

حمایت و تشویق می تواند تغییر بزرگی ایجاد کند.

 

ارتباط با افراد دیگر

این کار می تواند برای کودکان، والدین و بزرگسالانی که دچار لکنت هستند

در ارتباط برقرار کردن با سایر افرادی که لکنت دارند یا فرزندشان لکنت دارد، مفید باشد.

چندین سازمان گروه‌های پشتیبانی را ارائه می‌دهند.

همراه با تشویق، اعضای گروه پشتیبانی ممکن است مشاوره و نکات مقابله ای را ارائه دهند که ممکن است در نظر نگرفته باشید.

برای کسب اطلاعات بیشتر ، به وب سایت‌های سازمان‌هایی مانند انجمن ملی لکنت یا بنیاد لکنت مراجعه کنید.

 

آماده قرار شدن

شما احتمالاً ابتدا با پزشک متخصص اطفال کودک یا پزشک خانواده در مورد لکنت زبان صحبت خواهید کرد.

سپس پزشک ممکن است شما را به متخصص اختلالات گفتاری و زبانی (آسیب شناس گفتار – زبان) یا متخصص گفتار درمانی ارجاع دهد.

اگر بزرگسالی هستید که لکنت زبان دارد، ممکن است بخواهید برنامه ای را که برای درمان لکنت بزرگسالان طراحی شده است جستجو کنید.

در اینجا برخی از اطلاعات برای آمادگی در قرار ملاقات و اطلاع از انتظارات از پزشک یا آسیب شناس گفتار به شما کمک میکند.

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

آنچه شما می توانید انجام دهید

قبل از قرار ملاقات خود ، لیستی تهیه کنید که شامل موارد زیر باشد:

  • نمونه هایی از کلمات یا اصوات سخت ، مانند کلماتی که با حروف بی صدا یا مصوت های خاص شروع می شوند.

ممکن است کمک کند که در صورت امکان، یک قسمت از لکنت را ضبط کنید تا در ملاقات با پزشک آن را پخش کنید.

 

  • هنگامی که لکنت زبان شروع شد، مانند زمانی که فرزندتان اولین کلمه خود را گفت و شروع به صحبت کرد.

همچنین، سعی کنید به یاد بیاورید که اولین باری کی متوجه لکنت فرزندتان شدید و آیا چیزی باعث بهتر یا بدتر شدن آن شده است.

اگر فرد بالغی هستید که لکنت زبان دارد، آماده باشید تا در مورد اینکه چه درمان هایی داشته اید ،
مشکلات فعلی و اینکه لکنت در زندگی شما چه تاثیری داشته است، بحث کنید.

 

  • اطلاعات پزشکی، از جمله سایر شرایط بهداشت جسمی یا روانی.

 

  • هر نوع دارو ، ویتامین ، گیاه یا سایر مکمل هایی که بطور منظم مصرف می شوند ، از جمله مقدار مصرف.

 

  • سوالاتی که می خواهید از پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان بپرسید.

 

برخی از سوالات  اساسی برای پرسیدن از پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

  • چه عواملی باعث لکنت زبان شده است؟

 

  • چه نوع آزمایشاتی لازم است؟

 

  • آیا این شرایط موقتی است یا طولانی مدت؟

 

  • چه روش های درمانی موجود است و کدام یک را توصیه می کنید؟

 

  • آیا گزینه دیگری برای رویکرد اصلی که شما پیشنهاد می دهید وجود دارد؟

 

  • آیا بروشور یا سایر مطالب چاپی وجود دارد که بتوانم از آن استفاده کنم؟چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

در زمان قرار ملاقات خود از پرسیدن سوالات دیگر دریغ نکنید.

 

چه انتظاری از پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان دارید

 

پزشک یا آسیب شناس گفتار زبان شما ممکن است تعدادی سوال بپرسد.

آماده باشید تا به آنها پاسخ دهید تا وقت خود را ذخیره کنید که برای کارهای دیگر وقت بیشتری صرف کنید.

 

ممکن است از شما سوالاتی از این قبیل پرسیده شود:

 

  • چه زمانی متوجه لکنت زبان شدید؟

 

  • آیا لکنت همیشه وجود دارد یا اینکه می آید و می رود؟

 

  • آیا به نظر می رسد چیزی باعث بهبود لکنت می شود؟

 

  • آیا به نظر می رسد چیزی باعث بدتر شدن آن شود؟

 

  • آیا کسی در خانواده شما سابقه لکنت دارد؟

 

  • لکنت چه تأثیری در زندگی شما یا کودک داشته است؟مانند عملکرد در مدرسه یا کار یا تعامل اجتماعی

 

منبع این مقاله 

 

 

درمان لکنت زبان | درمان لکنت زبان عصبی

 

 

 

Our Score
Our Reader Score
[Total: 1 Average: 5]
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *